Waarom je partner afstandelijk wordt

13-08-2015

Wie van ons heeft zich het volgende niet ooit afgevraagd:

– Waarom belt hij/zij niet, we hebben net zo’n leuk weekend gehad?
– Waarom gedraagt hij/zij zich zo afstandelijk en ongeïnteresseerd, het ging net zo goed?
– Waarom krijg ik opeens minder aandacht, het was net zo romantisch de laatste tijd?

En ga zo maar door. Dit lijken universele problemen, waarmee velen, zo niet wij allemaal, weleens mee worden geconfronteerd. Wat is hier aan de hand en hoe komt het dat sommigen soms intimiteit-fobisch overkomen, zelfs als alles goed lijkt te gaan?

Emotionele connectie

Niet weten hoe je partner intimiteit ervaart, wat hij/zij van jou of van de relatie nodig heeft en, belangrijker nog, niet weten waarom je partner afstandelijk wordt, is wat veel pijn kan geven en wat uiteindelijk een relatie kan opbreken.

Wanneer jij wilt dat je partner meer van zijn/haar tijd en aandacht in de relatie investeert, moet je zijn/haar wereld van emotioneel contact leren kennen en begrijpen.

Waarom je partner afstandelijk wordt

De reden waarom jij je in eerste instantie tot je partner aangetrokken voelt, is omdat jullie emotioneel tegenpolen van elkaar zijn. Maar wanneer we in een hecht contact met een andere persoon zijn, gaan we, of we het willen of niet, steeds meer op elkaar lijken.

Wat veel comfort kan geven en wat het thuis-gevoel groter kan maken. Maar je zult daarmee niet noodzakelijkerwijs ook de romantische connectie delen.

En wanneer je partner afstandelijk wordt, vooral na een leuke periode, doet hij/zij dat (vaak) om het verschil tussen jou en hem/haar weer te kunnen activeren en daarmee weer aantrekkelijker voor jou te kunnen zijn.

Andere veelvoorkomende redenen

Er kunnen uiteraard duizenden redenen zijn voor waarom iemand afstandelijk wordt. En sommige van die redenen hebben niets met jou of de relatie te maken.

In andere situaties worden mensen afstandelijk, wanneer hun behoeften niet worden vervuld, wanneer ze zich niet begrepen voelen, niet gewaardeerd. Wanneer ze de liefde niet ontvangen op een manier zoals ze die willen ontvangen. Wanneer ze niet de juiste woorden horen, waar ze naar verlangen.

En ze nemen afstand, niet omdat ze zelf afstand willen, maar omdat ze verdrietig zijn. En afstand voelt beter dan een onverhulde behoefte.

Wat jij nu al kunt doen

 

Wanneer jouw partner afstandelijk wordt, is er veel wat jij voor jullie samen en voor de relatie kunt doen.

1. Laat elkaar soms alleen zijn. En ga je partner niet achterna, omdat de mogelijkheid om tijd apart van elkaar door te kunnen brengen, de connectie dieper maakt.

2. In andere situaties zoek je juist het contact met elkaar op, vooral wanneer je partner een vrouw is. Omdat vrouwen door afstand te nemen willen zeggen (niet altijd, maar vaak): ‘Ik mis jouw liefde, ik mis je aandacht, ik mis jou.’

Maar ook mannen kunnen afstand nemen, omdat ze juist meer connectie met je willen.

3. En als laatste, ga op onderzoek uit. Doe research. En wellicht kom je erachter dat de behoeften van je partner onvervuld blijven. En dat ondanks het harde werk en de energie die door beiden in de relatie geïnvesteerd worden, het hart van de ene niet in contact met het hart van de ander kan komen. Wat voor afstand gaat zorgen.

Maar het is eenvoudig om daar verandering in te brengen, door concrete en stress-vrije strategieën toe te passen.

 

 


 

Lees de reacties of plaats die van jou!
Leuk artikel? Honger voor meer? Ontvang gratis updates

Reactie's

  1. Claudia :

    Na het lezen van jouw blog bleef ik met 1 vraag zitten: Je schrijft bij ‘wat kan jij doen’ bij punt 1: Laat hem alleen zijn. En ga hem vooral niet achterna, omdat je daarmee alleen maar emotioneel contact triggert. Blijf liefde en warmte uitstralen.

    Hoe blijf je liefde en warmte uitstralen, wanneer je ‘gewoon’ aan het daten bent en elkaar dus niet ziet voor een bepaalde periode? Hoe kan je dan liefde en warmte naar hem uitstralen, wanneer je hem alleen laat zijn?

    Gr. Claudia

    • Gerry :

      Hallo Anna, ik ga nu een half jaar om met een man die ik heel leuk vind, en dat weet hij wel. Maar hij wil alleen vriendschap. We zijn wel intiem met elkaar, voelen ons tot elkaar aangetrokken, maar ik ap altijd als eerste om iets leuks te gaan doen. Als ik niks doe, hoor ik niks van hem. Maar hij maakt altijd wel tijd voor me vrij. Als we samen zijn lijkt het of we een stel zijn, hij heeft veel pech gehad in de liefde, ik ook trouwens. Hij zegt dat hij geen gevoelens voor me heeft. Maar daar twijfel ik wel eens aan. Ik kan verder niks doen denk ik? Afwachten?
      groetjes Gerry

  2. Nika :

    Hallo,

    mijn vriend gaat een paar keer per jaar naar zijn thuisland terug en dat is de periode dat hij voor zichzelf neemt en waarin ik hem minder vaak hoor.
    Stel ik me dan te afhankelijk op als ik op voorhand vraag dat hij toch wel geregeld contact met me wil houden en dat ik hoop dat hij me ginder niet gaat vergeten?
    Groetjes
    Nika

  3. Ira :

    Hai Anna,

    Goed stukje! Helder hoor. Snap ik ook eindelijk eens waarom mannen dat doen :-)

    Groetjes en liefs,
    Ira

  4. Ellen :

    Hallo Anna,

    Ik heb al wel vaker gehoord over het feit dat mannen zich zo nu en dan eens willen terugtrekken in hun hol, net wanneer alles goed ging.
    Mijn vraag is : hoe lang duurt zo’n periode bij een man? Gaat dat over dagen, weken, maanden,…?
    Mijn vriend houdt al 2 weken radiostilte, ik laat hem volledig met rust, val hem niet lastig met sms , bellen ofzo … Maar ik begin me nu toch wel ongerust te maken. Het begint pijn te doen…
    Groetjes, Ellen

  5. Tijger :

    Wat een rare reactie op het verhaal van Ellen. Was er enige aanleiding toe dat hij nu opeens niets meer van zich laat horen? (ruzie oid) en hoe lang ken je elkaar?
    Een man die een huwelijksaanzoek aan het overwegen is neemt echt geen twee weken afstand zomaar omdat de kans veel te groot is dat zij al snel denkt: later, ik ga niet op je zitten wachten! Een man neemt dan wel afstand, maar echt niet zo lang zonder aankondiging. Dat hoef je niet te accepteren.
    Anne, kan ik opmaken uit je reactie dat zij hem gewoon weer met open armen moet ontvangen wanneer hij terugkomt? Dat je moet zeggen dat het wel een beetje zeer deed maar dat het fijn is dat hij weer terug is?
    Die van mij had het kunnen bekijken, iemand die zomaar verdwijnt is onbetrouwbaar en dus geen relatiemateriaal. Daar hoef je niet hysterisch over te doen tov hem, maar je kunt wel duidelijk je grenzen aangeven. Je bent meer dan alleen een optie hoor…

  6. M :

    Miranda uit Sex and the City kon het niet beter zeggen: “Why does he not call? He is just not that into you!!!”

    Gedeeltelijk ben ik het met Anna eens.
    Een te vrouwelijke man kan onaantrekkelijk zijn, omdat ik dan de man ga worden en voor hem de deur open houd…niet leuk.

    Gedeeltelijk oneens.
    Had ooit een vriendje dat ook steeds weken van de aardbodem verdwenen leek te zijn. Wat bleek: hij had nog 3 andere liefjes. En een alcohol verslaving.
    Iemand gaat voor je of niet, daar moet je de tijd voor geven, maar ook niet te lang blijven wachten. Date ondertussen zelf ook met andere mannen of ga iets leuks ondernemen met vriendinnen. Echte liefde is wederzijds en dan doet hij moeite voor jou.

  7. Maria :

    Hoi,

    Ik herken het. Ik begrijp er helemaal niets van ,paar keer gedate met iemand , beiden toegegeven dat we elkaar erg leuk vinden. Hadden al plannen voor weer een leuke date. Ineens sloeg hij helemaal om , Gaf aan dat hij problemen had en deze eerst moest oplossen voor hij mij de aandacht kon geven die ik verdiende.. Eerst dagelijk contact nu al bijna 2 weken radiostilte. Ik heb geen idee wat ik moet doen eigenlijk…Tips?
    Liefs
    Maria

  8. Tamar :

    Hoi Anna
    Ik heb een paar leuke afspraakjes met een man gehad waarvan de laatste eindigde in een tedere intieme zoen en de mededeling dat deze man me lief vond (wat dat dan ook betekent?). Een paar dagen later meldt hij dat die zoen geen vervolg kan krijgen (we zijn collega’s), hij zich er wat overvallen door voelde maar hij me wel leuk vindt?? Vervolgens belt hij me op dat hij over wat hij zei een rotgevoel had en toch weer een afspraak wilde maken. Dat deden we en het was fijn om weer bij hem te zijn maar zonder fysieke toenadering. Wel gevolgd door een lieve sms van hem de volgende dag. Daarna werd het stil en dat duurt nu drie weken. We werken in een groot bedrijf. Dus ik zie hem wel en dan groet hij, en hij zoekt dan ook duidelijk oogcontact en lacht dan lief maar vervolgens geen enkele toenadering, sms, telefoontje of wat dan ook. Inmiddels voel ik me zo afgewezen dat als ik hem zie ook steeds afstandelijker ga doen. Maar eigenlijk wil ik dat helemaal niet….

  9. Femke Vermeulen :

    hoi Anna

    sinds 3 maanden aan het daten met een man. heel gezellig allemaal gezoend en wederzijdse intresse.elke dag gemaild.en contact.nu niks meer .ik hem gemaild en gevraagt of er iets is?of hij boos is? of wat dan ook ik vroeg om een duidelijk antwoord. hij mailt terug met: ik heb het druk ik ben niet boos xxx
    nu dus al 9 dagen niks verder meer van hem gehoord . neemt hij afstand of word ik gedumpt??
    vriendelijke groeten Femke

  10. Femke Vermeulen :

    hij heeft gezegd dat als hij in een relatie zit wel exclusieviteit verwacht in de relatie.
    ik vroeg of hij een relatie wilde met mij daarop antwoorde hij : meer als” genieten van elkaar”
    hoe begroet ik hem als hij weer op msn komt? en hoe moet ik doen ?vrolijk?
    of verdrietig?

  11. Maria :

    Hoi Anna,

    Ik heb je raad opgevolgd en geniet ook van de aandacht van andere mannen en probeer ook echt de focus te verleggen. Maar als ik heel eerlijk ben zit ik nog steeds te wachten op een reactie van hem. Hij gaf aan dat hij problemen had en dat dat voor ging voor hij tijd voor mij had. Een vriendin zei dat ik gewoon misschien nu na 3 weken wel eens een berichtje kon sturen van he ik maak me zorgen om je en dit is voor mij ook vaag…Wat vind jij?

    Liefs
    Maria

  12. Rikst :

    Hallo,

    Nadat ik dit artikel heb gelezen zou ik graag reactie willen horen op mijn specifieke situatie..
    Ik had tot voor kort een relatie met een man van 24. We hadden een jaar, maar opeens moest hij me wat vertellen op een dag.. Hij vertelde me dat hij het niet zo goed meer wist in onze relatie.. Hij twijfelde of hij me nog wel leuk vond…Maar er speelde ook meer zei hij.. Hij wou graag even tijd en rust om over dingen na te denken. Hij zei dat hij gewoon even alles niet meer wist… Week daarna hebben we gepraat en hij zei dat hij nog veel last had van vroeger (hij is mishandeld door zijn moeder, contact met zijn vader is ook niet goed; hij heeft z’n vader al 4 jaar niet meer gezien) Hij zegt erachter te zijn gekomen dat hij nog wel erg veel van me houdt, maar nog meer tijd nodig heeft.. Ik zelf snap er weinig van, maar accepteer dat hij ruimte nodig heeft. Nu is het ongeveer 7 weken verder en we hebben alleen via de mail contact..
    Ik weet niet meer wat ik nu ervan moet vinden.. Hij doet me erg veel pijn met deze situatie. Het verward me dat hij dan zei dat hij twijfelde aan zijn liefde voor mij en dan weer zei dat hij echt wel van me hield, maar eerst zelf zijn leven op orde moest zien te krijgen…We hadden het erover dat hij misschien hulp moest zoeken, want hij heeft er zo lijkt het nog veel last van. Hij kan me niet steunen op momenten dat ik het juist nodig heb (Bijvoorbeeld als ik me kutvoel zonder daar direct een reden voor te hebben, dan zegt hij je stelt je aan en ik heb hier geen zin in (hij wordt boos ook)).
    Hij heeft vorige week contact opgezocht en hij mist me..
    Alleen ik voel me erg gekwetst door hem, maar hou nog veel van hem.
    Ik wil dat er wat gaat veranderen in onze relatie. Ik wil dat hij mijn gevoelens ook accepteert. Wat moet ik precies zeggen? Hoe moet ik dit aanpakken? Kan ik zeggen dat hij hulpt moet zoeken wil hij met mij verder?
    Bedankt voor de reactie alvast!
    groeten, rikst

    • Raphia :

      hoi Rikst, dit is mijn mening hoor. Dat de meneer nog met dingen van vroeger zit. En is het beter om hem de tijd te geven. Maar u kunt ook met hem erover praten, stel hem vragen omtrent de situatie van zijn moeder. want dat wil zeggen hij heeft nog niet los gelaten. Hij moet proberen te vergeven, want heeft hij dat niet gedaan. mijn vriend zelfs heeft ook zoiets ongeveer meegemaakt maar zijn vader heeft hem om vergiffenis gevraagd, want mijn vriend heeft wel ooit tegen zijn vader gezegt dat die dingen van vroeger hem nog hindert en zijn vaders reactie was toen , mijn zoon vergeef me dat was vroeger ik ben helemaal verandert. En nu is mijn vriend gewoon. die meneer moet naar zijn moeder gaan om met haar erover te praten, want ze zal natuurlijk geen idee hebben dat haar zoon nog steeds trauma heeft, dus praat aub tot hem. Proberen jullie dat eerst op te lossen, want als jullie dat doen wordt je relatie automatisch beter en kunnen jullie verder. groetjes

  13. Patricia :

    hallo,

    ik heb 3 mnd een affaire gehad met een getrouwde man. We zijn voor elkaar gaan voelen en hebben serieuze gesprekken gehad. Opeens ontstond er afstandelijkheid, het kon niet meer en het gevoel was weg(bij hem). Toch hebben we besloten om wel vrienden te blijven. Nu hebben we nog wel eens contact, maar vooral vanuit mij. hij reageert vaak laat en kort. Afstandelijk dus. sexueel contact zou hij wel willen, maar ik al me altijd blijven afvragen of hij nou echt geen gevoelens meer heeft. zoiets kan toch niet ineens weg zijn. ik heb nu besloten, hoe moeilijk ook, om maar eens niet meer vanuit mezelf contact op te nemen, maar het vanuit hem te laten komen.en ook maar later reageren en niet direct. heel moeilijk! Is dit de manier?

  14. Maria :

    Dit klopt ook, t geeft mij ook geen vertrouwen en ik ga er ook niet op wachten ,ga ook met anderen daten en t gaat ook steeds beter. Hebben al 2 kandidaten zich aangediend :-p Maar wat ik nog steeds wel vind is dat hij zegt moet eerst die dingen afhandelen voor ik jou de aandacht kan geven die je verdiend en dat hij daardoor nog niet toe is aan een relatie. Maar denk nu steeds waarom zou iemand zoiets zeggen als hij toch al weet dat hij dit niet wil? Dat blijf ik vreemd vinden ook t feit dat hij nergens meer op reageerde. Je maakt t dan toch onduidelijk voor de ander,want die weet niets en hij weet dat ik me nog van alles afvraag,is niet echt een afgesloten hoofdstuk.

  15. Maria :

    ja ik heb me er inmiddels al wel meer bij neergelegd,maar ik vind t wel laf als je op die manier als je inderdaad iemand nooit meer wil zien zoiets op die manier afsluit. Door zulke dingen te zeggen hou je toch de ander nog een beetje aan een lijntje . Je kan dan bter iets verzinnen lijkt me waarin je niet nog open laat hoe en wat. Zo blijft de ander er ook mnider lang mee bezig en is uiteindelijk minder kwetsend. Begrijp het nut ervan niet echt.

  16. Nika :

    Hallo,

    ik heb alle reacties gelezen, heel interessant, dank je.
    Wat ik me afvraag; kan er in relaties die langer stand houden (6m à 1jaar) en waarin wel exclusiviteit is besproken, ook sprake zijn van periodes van afstand? (Om een gegronde reden dan wel.) Is het dan ook beter om hem met rust te laten? Of mag er dan wel vaker initiatief komen van een vrouw, uiteindelijk ben je toch een koppel..?
    groetjes
    Nika

  17. Val :

    hallo,ik heb een vraagje,ik heb al 2 maanden contact met een jongen en we daten af en toe en hebben al sexueel contact gehad,ik dacht in het begin dat het van zijn kant niet zo serieus was want hij is 5 jaar jonger dan mij en had niet veel verwachtingen!ik ben wel verliefd geworden op hem ,dit weekend bleef hij weer slapen en dan heeft hij gezegd dat hij dit op die manier niet meer kon en dat hij verliefd was op mij en een relatie wou!ikzelf ben daar niet op ingegaan en de volgende dag kreeg ik een sms van hem om te vragen of we nu een koppel zijn!ik heb gezegd dat ik het niet weet maar dat ik hem wel verder wou blijven zien als hij dat wou en dat ik hem wel graag heb want dat ik anders niet zou blijven afspreken…sindsdien doet hij afstandelijk en smst me niet meer direct terug zoals voordien en zegt hij dat hij het druk heeft wat hij voordien nooit zou zeggen!ik weet nu niet goed wat ik moet doen ik ben ook verliefd op hem en wil ook diep vanbiinen een relatie met hem maar ik ben bang om ervoor te gaan door het verleden en omdat ik niet ten volle hem vertrouw!!is het omdat ik hem geen duidelijk antwoord gegeven heb dat hij nu plots zo afstandelijk doet of iets anders!!als hij echt verliefd zou zijn zou het dan toch niet onmiddelijk opgeven

  18. Patricia :

    Wat te doen als je heel verliefd bent geworden op een man, en hij explosief verliefd was op jou en al heel snel zei dat hij van je houdt. En dan na 10 wkn toch zegt het gaat niet werken tussen ons…..

    Dan zegt loslaten om vast te houden,terwijl mijn hart kan zeggen; ik wil je vastpakken en samen even met je lachen,met je huilen.
    Maar inplaats daarvan moet ik dan loslaten en duwen.
    Heel ingewikkeld en vermoeiend allemaal ook moeilijk want als ik mij op een bepaalde manier voel wil ik daar ook naar handelen, schrijft hij eigenlijk wel treffend voor hem……

    Wat moet ik hiermee ?

  19. Sterre :

    Hoi Anna,

    Vorig jaar heb ik via internet een getrouwde man ontmoet. We hebben veel met elkaar geschreven en waren allebei heel verliefd. We hebben elkaar een paar keer ontmoet en de ontmoetingen voelden als een droom. De mooiste dingen schreef hij dat het echte liefde was en zoveel meer. Ik had dit nog nooit meegemaakt, dat je zoveel van elkaar kon houden. Dat je de liefde door je lichaam voelt stromen…De eerste maanden ging hij vol voor mij, maar al maanden komt alles van mij uit. Het verwarrende is, als ik naar hem schrijf dat hij altijd heel enthousiast reageert en blijft herhalen dat hij van me houdt en dat hij me graag weer wil zien. Ik hou van hem, maar it’s killing me dat hij geen enkel initiatief neemt en dat alles van mij uitkomt. Het is een diep gevoel van houden van wat ik voor hem voel, maar ik weet niet wat ik ermee aanmoet Anna.

    Liefs van Sterre

  20. Sterre :

    Dank je wel Anna! Je advies is waardevol voor mij! Ik ga met je advies aan de slag!

    Liefs en een mooie avond van Sterre

  21. Susan :

    “Mijn advies , geef aan een man geen seks voor dat hij een toegewijde relatie met jou wil.” Geweldig advies!!!!!!!!!! Ook voor mij om sterk te blijven tegen een verleiding die al twee jaar op de loer ligt. Leuke site dit. Ik heb niet alles gelezen. Leuke tegenhanger is dateding.blogspot.com

  22. Maria :

    Hoi Anna,

    Nog even een vraagje. Wat denk je van het volgende . Aantal keren gedate met iemand heel leuk. Hij begon uit zichzelf al over relaties e.d. Vervolgens gebeurden er wat dingen bij hem waardoor hij het tijdelijk heel druk kreeg. Situatie nu . Dagelijks contact(ook vanuit initiatief van hem) hij geeft aan dat hij geen relatie wil de aankomende tijd maar dat hij me wel leuk vind en dingen wil blijven doen samen. Ik heb er inmiddels wel wat gevoel voor gekregen, maar kan hier weinig mee en vind t lastig. Wat denk jij?Ik begrijp eigenlijk niet echt wat hij wil. Wat ik ook zo vreemd vind ,hij wil geen relatie maar als ik bv op sta ga ,reageert hij jaloers,maar zelf maakt hij ook geen tijd voor mij?

    Groetjes

  23. Koala :

    Dag Anna,
    heb alle reacties gelezen, ik vind dat je goede adviezen geeft.
    Op dit moment ben ik iets meer dan een half jaar samen (en daarmee bedoel ik een relatie) met een man die een stuk ouder is dan ik. Hij is erg gesteld op ‘alleen zijn’, daarom zien wij elkaar nog steeds slechts 1 keer in de week 1 of 2 dagen in het weekend. Soms wil hij ook een weekend overslaan, dan hoor ik gewoon niets van hem. Door de week mailen/bellen/smssen we in de regel helemaal niet (ik sms hem wel succes als hij bv iets belangrijks heeft; maar andersom is dat niet zo, dat onthoudt hij niet). Maar deze gang van zaken doet me best zeer, ik zou graag meer initiatief en/of contact zien. Heb hem dat laatst voorgelegd, heb daar ook erg bij gehuild omdat het mij zeer doet en omdat het mij uitput. Ik wil hem uiteraard zijn vrijheid gunnen (daarom pas ik me ook aan), maar ik wil niet over mijn eigen gevoelens en behoeftes heen lopen door me zo naar hem te voegen. En dat doe ik nu. Heb je advies voor mij?

  24. Fabel :

    ik heb een man leren kennen en we kennen elkaar nu 2 maanden. we hebben een paar keer afgesproken en dagelijks contact gehad. nu voelt hij zich “klote” zegt hij. in de middag was alles nog goed en ‘s avonds is er iets gebeurd (ik weet niet wat) waardoor hij zich zo voelt. we hebben kort gesmst en hij wou er niks over kwijt. uiteindelijk zegt ie laat me maar even……. ik heb gezegd dat ik niet meer sms (hij weet dat ik er voor hem ben) en sterkte gewenst. ik snap het alleen niet en weet niet zo goed wat ik nu moet doen?

  25. Fadoua :

    12 maanden geleden leerde ik een jongeman kennen. Het klikte meteen als vrienden. Op een gegeven moment pakte hij soms mn hand, gaf een kus op mn hand, of een zoen. Allemaal heel onschuldig. Ik kom uit een cultuur waar we niet ver met elkaar kunnen gaan en deze jongen toont ook respect voor mij.
    Hij is ook een jongen die totaal niet over zijn gevoel praat, ik weet niet wat er door hem heen gaat. Hij laat me alleen merken door die aanrakingen af en toe, de kleine zoen en ons dagelijks contact dat hij me leuk vind. (Tenminste…dat denk ik)
    Na maanden heb ik durven vragen hoe het zit tussen ons. Live durfte ik dat niet. Ik ben een heel gevoelig persoon en ik wou hem niet in een hoekje duwen aangezien hij sowieso niet over gevoelens praat. Ik wou hem heen ongemakkelijk gevoel geven maar aan de andere kant ook weer duidelijkheid voormezelf creeeren.

    Hij vertelde me dat hij niet weet wat hij moest antwoorden. Ik kreeg dus een politiek correct antwoord. Dat doet hij met alles m.b.t. Zijn gevoelens. Ik kan maar niet tot hem doordringen lijkt het, het is net een muur.
    Ik was er kapot van. Een paar dagen later zocht hij zelf weer contact, het punt is dat hij deed alsof er niks gezegd is. Gewoon alsof er niets is gebeurd. Ik deed maar mee in de hoop dat hij er zelf over begint maar tevergeefs.

    Nu ben ik weer een aantal weken verder, nog steeds leuk contact, we zien elkaar regelmatig maar er gebeurt niets. Ik voel mij onzichtbaar als ik met hem ben. Hij is totaal geen jongen die een emotie uit of complimenten geeft. Ik moet het allemaal maar ruiken en raden maar dat schiet niet op. Ben van nature al een heel onzeker persoon.
    Wanneer ik hem aandacht geef, dan heb ik het gevoel alsof hij me een beetje negeert. Wanneer ik hem negeer (dan moet ik echt hard mn best doen), dan vraagt hij van wat is er met je. Ik probeer hem dan na te doen, ook gesloten en vaag. Maar zo ben ik niet en wil ik ook niet worden. Ben een heel open persoon.
    Het lijkt alsof ik in een viceuze cirkel aan het wandelen ben.

    Nu heb ik besloten om het echt vol te houden en niets van me te laten horen totdat hij zelf initiatief neemt. Dus geen telefoontje, sms , whats app etc.. Hij is gewend dat ik m elke dag aanspreek.

    Wat pak ik deze situatie aan?

  26. Schorpioen :

    Hoiii,

    Ik ga nu 3 maanden met een man om, die al een week nadat het uit was met zijn ex bij bij komt. Wel heeft hij aangegeven niet toe te zijn aan een relatie want hij komt er net uit.
    Op een gegeven moment ben ik over mijn gevoel begonnen waarop hij er dwars tegen in ging. Ik ben er ook veel te vroeg over begonnen.Meestal is dat toch een teken van hij weet dat je gelijk heb daarom druist hij er keihard tegenin? Wel zei hij wat niet leuk is om te horen maar wel eerlijk dat tie nu niet toe is aan een relatie misschien later of misschien niet. Ook zei hij dat hij om me geeft tot een bepaalde grens, Maar dat was helemala in het begin, en zoals hij doet heeft hij wel degelijk veel gevoel Mij lijkt het dat het zelf bescherming is want ik weet dat hij veel ellende met zijn ex-en heeft gehad en er alleen maar ruzies waren constant, En dat tie me wel beter wil leren kennen. Hij zoekt iedere dag contact met me, toont veel belangstelling voor mij en mijn kleine. Staat ook altijd voor me klaar. Er gaat geen dag voorbij dat hij geen contact zoekt. Wel deed hij iets koeler, na dat ik ove rme gevoelens begon. Maar discussie of boos op me, toch blijft hij contact zoeken. Er gaat geen dag voorbij dat ik niks van hem hoor, afgelopen zaterdag discussie gehad, hij is naar familie gegaan in Almere ik heb niks meer laten horen, en de volgende dag nam hij alweer contact op. Ik laat nu wel alles van zijn kant komen, en sinds hij naar familie in Almere is geweest en ik dus uit mezelf niks meer laat horen, doet hij weer leuk. Is het weer zoals vanouds hoe hij altijd al deed, Nog steeds zoekt hij iedere dag contact. Nu als ik geen aandacht geef wordt ik overstroomd met belangstellenden vragen. Of zelfs of hij niet mag weten wat ik gedaan heb. wat vind jij ervan?

  27. Lala :

    Ik had een vraagje.. ik heb al vier jaar een relatie en hij doet de laatste tijd heel erg afstandelijk en boos en zegt altijd van die kwetsende dingen.
    Hij wil nooit bellen en heeft nooit tijd voor mij maar gaat wel elk weeken stappen met zijn vrienden en dan smst hij zijn vrienden dat ik niet mee ben en zeggen hun dat hij maar los moet gaan.
    als ik hem erna vraag zegt hij dat hij me nog wel leuk vind maar ik merk er niks van het voelt meer alsof hij mij aan houdt tot hij een ander ontmoet! mijn vraag is of dit normaal is?

  28. Lola :

    Hallo, ik date nu al voor 2 maanden een hele leuke jongen. Ik ben 20, studeer en heb al een serieuze relatie van 3 jaar achter de rug. Hij is 27, studeert en heeft nog nooit een serieuze relatie gehad.

    We zien elkaar 1 keer in week (we hebben het beide heel druk) en dan gaan we naar de bioscoop, wat drankjes doen en dan slaap ik bij hem. Wat altijd ontzettend gezellig is, tijdens de date is hij altijd heel lief en kunnen we goed praten (vooral over koetjes en kalfjes). Tijdens de date raakt hij me zelden aan en kust hij me bijna nooit spontaan. Zelfs als we bij hem thuis komen bewaart hij een bepaalde afstand tussen ons, de seks zelf is geweldig. Maar een kus of een knuffel hierna hoef ik ook niet te verwachtten. En tijdens het slapen slaapt hij altijd alleen. Zelf houdt ik ervan om lief gekozen te worden en overal gekust te worden. Dit vind ik ontzettend jammer.

    Buiten de date om spreken we elkaar niet veel en laten we ook niet veel van elkaar horen. Alleen af en toe via de sms, maar ik merk de laatste tijd dat dat ook voor veel miscommunicatie zorgt. Ik heb er grote moeite mee dat we om de dates om elkaar niet spreken en zien.

    Ik zie wel veel in hem, maar alleen wanneer hij zich ook emotioneel kan openstellen. En dit gebeurd zelden omdat hij vaak dan van onderwerp verandert of geirriteerd kan reageren. Ik krijg het idee dat hij bindingsangst heeft en hij een bepaalde afstand tussen ons wil bewaren. Terwijl we duidelijk hebben uitgesproken dat we elkaar heel leuk vinden ook meer dan alleen seks. Misschien dat hij dit nooit van thuis heeft meegekregen (lees: zijn ouders zijn gescheiden toen hij 10 was).

    Ik vraag me af hoe ik dit kan doorbreken, hoe ik hem emotioneel kan laten openstellen, hoe ik hem mij kan laten liefkozen en hoe ik hem achter mij aan krijg. Af en toe heeft hij van die momenten dat hij emotioneel open staat. Maar dan sluit hij helaas gelijk weer.

  29. Lies :

    Heey, Ik begon ongeveer een jaar geleden met het daten met een man. We spraken elkaar veel en hadden ongeveer 7 dates gehad. Vervolgens kregen we op een gegeven moment ruzie en vertelde hij mij dat hij net een relatie had gehad en niks wilde. Einde verhaal dus. Na twee maanden zocht hij echter weer contact. Na een paar weken kwam hij langs en hebben we seksueel contact gehad. Naast dat zaten we echter ook lang te praten en hij begon steeds aanhankelijker te doen. Knuffelen, zeggen dat we wel uit eten konden gaan etcetera. Vervolgens ging het echter weer fout. Ik ging naar het buitenland en ongeveer een maand ervoor begon hij weer afstandelijk te doen. Niks laten horen etc. Hij had weer het gevoel dat ik teveel wilde, ik heb hem toen verteld dat dit niet zo was. De dag nadat ik terug was uit het buitenland hadden we alweer contact. Hij is inmiddels al weer twee keer bij mij thuis geweest en hebben seksueel contact gehad. Hij is alleen nu voor mijn gevoel nog knuffeliger en opener. Ook heeft hij gevraagd of ik wilde lunchen of naar de film wilde met hem. Alleen is dat er nog niet van gekomen. De laatste twee weken heb ik helemaal niks van hem vernomen aangezien hij druk bezig is om zich voor te bereiden op een grote wedstrijd die hij moet spelen. Ik heb hem alleen van het weekend gevraagd hoe het ging. Vervolgens zei hij dat hij graag langs wilde komen maar het mij nog wel zou laten weten. Sindsdien niks meer gehoord. Wat moet ik hier nu van denken? Het lijkt mij dat er toch meer is, maar ik snap niet waarom hij weer zo dubbel doet. Is het gewoon omdat hij zich nu moet focussen dat hij afstand neemt of weet hij het gewoon weer niet?

  30. Zonnestraaltje :

    Hallo Anna,
    Ik heb de reacties hier gelezen en vind dat je erg goede adviezen geeft! Complimenten dus :-) Nu zou ik graag mijn situatie aan je voor willen leggen. Ik heb kort geleden een man ontmoet via internet.Inmiddels hebben 3 dates gehad in 1 maand tijd (1x drankje doen, 2e ook en 3e samen uit eten geweest) en op de laatste date gezoend. Op de laatste date begon ik toch meer vragen aan hem te stellen om te weten wat hij wil, is het gewoon fun of wil hij een relatie. Ik heb ook aangegeven dat als het voor de fun is, dit niet is wat ik zoek en liever mijn tijd dan daarmee niet verdoe. Hij gaf toen aan dat hij nu nog in de fase zit “van elkaar beter leren kennen”. Vorige week gaf hij aan een weekend weg te gaan, maar toen ik hem vorige week smste wanneer hij verwachte terug te zijn liet hij gewoon niks horen. Ineens kreeg ik een smsje dat hij er volgende week ergens weer verwacht te zijn en dan wil afspreken. Ondertussen laat hij verder weinig van zich horen (beetje inconsistent), af en toe een smsje. Hij geeft me wel een koosnaampje, maar ik weet niet goed wat hij nu wil. Is het een he’s just not that in 2 you-situatie?! Ben ik mijn tijd aan het verdoen (ik heb een leeftijd dat ik graag aan kinderen wil en wil settelen) of zit er inderdaad brood in? Ik heb geen zin om een “optie” voor hem te zijn. Zie ik iets over het hoofd. Graag je eerlijk advies, many thanks!! Groetjes van een zonnestraaltje.

  31. Zonnestraaltje :

    Dankje voor je snelle reactie! Ik ga met dit advies aan de slag ;-)

  32. Miranda :

    Hi Anna,

    Sinds 6 maanden een relatie, exclusiviteit uitgesproken, we gaan voor elkaar. Beiden hebben dit zo benoemd. Normaal dagelijks contact via telefoon, sms of life. Hij is nu vanaf zaterdag op vakantie en opeens hoor ik al 3 dagen niets van hem ( hij is met vrienden, dus ik snap ook wel dat dat lang leven de lol en veel drank is) Ik zoek ook geen contact, omdat ik hem niet wil ‘storen”
    Inmiddels wordd ik steeds onzekerder en voel ik me er niet prettig bij, maar Hee ik ben een stoer wijf, ik doe net of het me niets doet en zie hem zaterdag als het goed is weer. Maar wat is dat toch met mannen??

  33. Lara :

    Dag Anna,

    Bedankt voor de informatie op de site. Het doet mij goed om te lezen hoe dat werkt bij mannen. Ik zit namelijk in een dergelijke situatie. Ik heb een aantal weken geleden iemand leren kennen. Het was meteen raak. We waren helemaal weg van elkaar. Wat mij opviel is dat hij wel heel hard van stapel liep. Hij gaf aan dat ik zijn vriendin was. Vertelde het aan zijn vrienden, familie etc. .Had het al over samenwonen en kinderen. Bij dat laatste gaf ik duidelijk aan dat ik het te vroeg vond om het daar over te hebben.

    Sinds 2 weken merk ik dat hij afstand neemt. Het is zelfs zo dat hij op zijn vakantie niets van zich heeft laten horen. Hij is vandaag terug gekomen van een week vakantie. Hoop dat hij weer contact opneemt. Ik begrijp best dat hij zijn ruimte nodig heeft en ik weet dat hij een besluit wil nemen of hij hiermee door wil gaan of niet. Het gaat erg goed tussen ons, maar ik vraag mij af of hij het aandurft. Hij is een keer goed gekwetst geweest.

    Ik ben nu zelf op een punt dat ik er zelf mee wil stoppen. Dit gedrag van hem is erg kwetsend. We konden eigenlijk goed met elkaar praten. Als hij het toch niet aandurft dan verwacht ik op zijn minst dat hij het mij even laat weten. De hele week heb ik het aardig van mij af kunnen zetten door veel leuke dingen te doen. Nu hij weer in het land is merk ik aan mezelf dat ik het er weer moeilijk mee krijg. Ik ben toch meer van de open communicatie dan dat ik moet zitten wachten op een teken van leven van zijn kant. Het gevoel dat ik niet weet waar ik aan toe ben is vrij lastig. Ik vroeg mij af of je mij kan adviseren. Eerlijk gezegd jeuken mijn handen om hier een punt achter te zetten. Dit is best kwetsend.

  34. Elisa :

    Beste Anna,

    Met veel interesse heb ik je stuk gelezen.

    Ik heb sinds een drietal maanden een nieuwe relatie. We hebben elkaar leren kennen doordat we in dezelfde klas zitten in een extra master die we volgen. Al sinds het begin hing er een seksuele spanning in de lucht tussen ons en gedurende een viertal maanden hadden we af en toe seks. Ik begon meer en meer gevoelens te krijgen voor hem maar hij leek er niet klaar voor. Ik besloot op een uitnodiging voor een date met een andere jongen in te gaan. Mijn huidige vriend hoorde hiervan en heeft toen beseft dat hij me ook graag zag want na een lang gesprek hierover werden we een koppel.

    Ik ben heel gelukkig met hem, maar soms maakt hij me erg onzeker. Hij heeft al een relatie gehad van drie jaar maar hij en zijn ex woonden ver uit elkaar dus zagen elkaar niet zo veel. Hij en ik zien elkaar nu elke dag doordat we in dezelfde klas zitten en in dezelfde buurt wonen. Ongeveer een maand geleden zei hij plots dat hij vond dat het allemaal wat snel ging en dat hij zich niet meer zijn onafhankelijke ik voelde. Ik was heel erg geschrokken en dacht dat het voorbij was, maar toen ik hem de volgende dag zag nam hij mij meteen in zijn armen en zei hij dat alles ok was.
    Sindsdien hebben we weer erg leuke momenten samen beleefd en hij kan heel lief zijn, maar soms voel ik dat hij zich terugtrekt. Ik merk dat ik meer behoefte heb om hem te zien dan hij mij. Ik probeer hem ruimte te geven maar ik vind het niet altijd even gemakkelijk.
    Ik denk dat hij echt van me houdt, maar dat hij het moeilijk heeft om een relatie te hebben waarin hij zijn vriendin elke dag ziet. Hij heeft het ook nog niet tegen zijn ouders verteld (maar dat duurde naar zijn zeggen ook een jaar bij zijn vorige vriendin omdat hij niet zo’n open relatie met hen heeft). Zijn vrienden weten het wel allemaal.

    Hoe denk jij dat ik me moet gedragen? Denk jij dat hij het meent met me?

  35. Miranda :

    Hee Anna,

    Zo iets heb ik ook gelezen in het boek ‘Mannen komen van mars en vrouwen van venus’ Maar ik zit ook met een probleem. Ben sinds kort (2 maanden) met een leuke man wezen daten. Ging voor mijn gevoel wel goed. Hij zei ook mij leuk te vinden. Ik ben alleen best aanhankelijk. Ik kom net uit een relatie van 3 jaar en ben gewent om veel contact te hebben. Date ben ik niet echt bekent mee zie ik nu. Maar ik vind deze man echt leuk. Irriteer me er ook heel erg aan dat hij weinig smst. Ook wil ik nu eigenlijk wel duidelijkheid over ons. Hij zegt dat hij niet zo vooruit plant. Hij had laatst even zijn ‘dip’ hij was onzeker en twijfelde aan alles en moest even wat tijd voor zichzelf. Die heb ik hem gegeven.

    Nu zie ik hem over 2 dagen weer op zijn initatief. Hij stuurde gister zelfs een sms hoe het met me ging. Maar reageerde niet op mijn antwoord. Nu vraag ik me af moet ik hem ook wat uit mezelf sturen. Ik wil namelijk interesse tonen omdat ik hem leuk vind. Maar ik hou me in omdat ik bang ben dat ik dan te veel achter hem aan loop. ( ik heb trouwens wel al seks met hem gehad wat het artikel dating fout betreft)
    Ik ben best wel gefrustreerd maar weet niet goed hoe ik dat het beste met hem kan bespreken. Het vervelendste is nog wel dat ik wel allemaal mannen om me heen heb die wel veel smssen.

    liefs,

    Miranda

  36. Isa :

    Beste Anna,

    Wat fijn dat er zulke sites als deze bestaan.. :-)
    Ik heb twee maanden geleden een leuke jongen leren kennen. Het klikte meteen en hij vroeg gelijk of ik binnenkort wat met hem wilde afspreken. Dit hebben we ook gedaan. We spraken daarna zo’n twee keer per week af en deze dates waren ook nog steeds heel leuk.(hebben het nooit over officeel verkering gehad) Sinds vorige week liet hij ineens iets minder van zich horen en vroeg/reageerde hij ook niet meer om/op een vervolg date. Ik voelde me hier erg rot over en wilde graag weten wat er was waarom hij zo deed. (heb me tegenover hem nog wel ingehouden en niet teveel achter hem aan gezeten) Nu kwam hij afgelopen week ineens bij me langs. We hebben goed kunnen praten en nu blijkt dat hij teveel met zichzelf bezig is en nog dingen uit zijn vorige relatie moest verwerken (hij is 3 maanden vrijgezel na relatie van 2 jaar en hebben best veel meegemaakt samen). Hij gaf aan dat hij zich te snel op mij gestort heeft en dat hij eigenlijk eerst deze dingen moest verwerken. Ik heb vooral mijn begrip getoond tijdens dit gesprek en gezegd dat ik het erg rot vind voor hem dat hij zich zo voelt. Hij gaf verder aan dat hij niet goed wist niet goed waar hij goed aan deed, (contact met mij verbreken of voor mij gaan) omdat hij het wel leuk met mij had. Ik ben uiteindelijk weg gegaan en sindsdien (nu twee dagen) niks meer van hem gehoord. Heb er zelf ook voor gekozen om maar even niks te laten horen. Doe ik hier goed aan? (kost veel pijn en moeite) Moet ik dit bijven volhouden of heeft het zin om af en toe nog interesse in hem te tonen of moet ik echt verder gaan en hem proberen te vergeten? (vind hem wel echt heel leuk!) Ik hoor graag wat voor advies te hebt! Liefs, Isa

  37. Lisa :

    Hoi daar Anna,

    Ik zou graag ook iets vragen . Ik ben dit niet gewoon om op zulke forums mijn mening te plaatsen, maar graag wil ik eens een reactie horen van jou .

    Ik ken een man al sinds pakweg 2, 5 maanden . In het begin was hij heel erg enthousiast over mij, maar ik was ietwat voorzichtig. Maar wel open voor dates enzo. We zijn dan een paar keer weggeweest . Ik vond hem heel erg charmant en hij kon zeer interessant vertellen . Daarna begonnen we eigenlijk al wat pikantere smsen naar elkaar te sturen en toen spraken we af en hadden we seks met elkaar ; ik zei hem ook dat ik verliefd was . hij was erg liefdevol . Nitets op aan te merken en ik vertrouwde hem…

    Daarna liet hij 2 weken niets weten . Toen plots stuurde hij mij een bericht dat hij voorlopig niet klaar was voor een vaste relatie, door de problemen waar hij in zit . Hij beweert ook dat het niets met mij te maken heeft, want ik ben misschien wel ‘die ene vrouw’, en dat hij momenteel tegen iedere vrouw hetzelfde zou zeggen. Hij zei dat hij me verder wil leren kennen, maar voorlopig mij niets kan geven, behalve vriendschap . We hebben dan afgesproken om te praten . Dat verliep wel vrij goed, dacht dat hij eerlijk was, hij werd wel opgebeld en moest vroeger weg. Nu de laatste 4 weken hoor ik niets meer van hem. Ik wou niet opdringerig zijn , maar stuurde hem af en toe ( om de week ) een bericht zoals ” Succes met dit of dat” Nu begint het mij wel te irriteren dat hij niets terugstuurt. Ik voel mij een beetje met mijn voeten gespeeld … Hoe mooi hij het ook indertijd had verwoord … als je op iemand niet kan rekenen dan heb je toch niets aan hem ? Mijn gevoel zegt mij : wacht … Mijn verstand zegt mij : ‘ T is een praatjesmaker … Maar ik ben wel verliefd . Wat is het beste om te doen ? hebwel al eerlijk gestuurd dat ik het niet apprecieer enzo en dat ik het moeilijk vind hem te geloven

  38. Lisa :

    Hoi ,

    Ik denk dat je me toch niet hemaal volgt hoor . Dit was ook niet echt het antwoord dat ik had verwacht … Hij was niet eerlijk met mij van in den beginnen want hij verkocht mij wel heel de wereld. Het is ook niet dat ik hopeloos achter hem aan ren . De interesse was er langs beide kanten..; en nu plots laat hij niets meer weten . Hij ging dus van extreme interesse naar totale onverschilligheid .

    Ik wil hem zeker en vast niet constant zien, zoals bij andere vrienden . Maar het gaat toch over een minimumrespect dat je iemand een antwoord terug geeft op en bericht.

    Als ik naar jouw antwoord kijk lijk ik wel een verbitterde vrouw die hopeloos in zijn goedkeuring wil vallen, maar zo is het helemaal niet gegaan . Er was echt interesse van beide kanten …
    Ik vraag mij alleen af hoe iemand plots uit het niets niets meer laten weten . Ik heb echt nooit een druk op hem gelegd of hem lastig gevallen met zware woorden . neen, wanneer we samen afspreken is het telkens leuk …

    Maar goed . Alvast bedankt voor jouw mening. Ik denk wel dat je mij niet echt volledig begrijpt.

    Is het aub ook mogelijk om de foto’s telkens te verwijderen ..

    Liefs,
    Lisa

  39. Meira :

    Ik zou graag ook op willen reageeren..
    En ik weet niet hoe ik verder moet
    Ik het begin was het zo leuk samen
    We zagen elkaar bijna elkedag..
    Hij gaaf me veel liefde een aandacht
    Maa naa 5 maanden is het anders geworden..
    Hij heeft opeens niet zoveel tijd meer
    En oke ik snap het hij is druk met zijn werk
    Maa een smsje of even bellen kan toch best?
    Hij is afstandelijk geworden.. Ik heb hem gezegt
    Dat ik het niet leuk vind.. Hij heeft beloofd
    Dat die meer aandacht aan mij zal geven..
    Maar hij doet het weer.. Ik raak in de war
    En dan maak ik ruzie.. Met hem ik weet het is fout van mij
    Maar ik durf mijn gevoelens niet meer te zeggen
    Ben bang dat ik gekwets gaa worden
    En zet er en punt achter .. Ma alsnog kan k niet zonder hem..
    Wat moet ik doen..

  40. Maria :

    Hoi Anna,

    Nog even vraagje. Afgelopen tijd met 3 mannen gedate. Was leuk en ook weer niet leuk omdat ik erachter kwam dat eigenlijk alledrie toch behoorlijk player types waren. De laatste was zo erg dat eigenlijk voor onze eerste date het voor mij al overduidelijk was dat het maar om 1 ding ging wat belangrijk was. Nu merk ik dat via internetdaten ik vaak een bepaald playerachig type aantrek en later denk ik dan ja ik had het kunnen weten. Heb jij nog tips qua internetdating hoe dit te voorkomen want ik word er echt niet goed van! Bedankt alvast voor je antwoord

    Liefs Maria

  41. Maria :

    Hi,

    Heb ik nog een vraag. Je spreekt in een ander artikel over dat het belangrijkste is dat iemand betrouwbaar overkomt. Ik merk van dat na het daten ik vaak denk. Ja dat had ik kunnen weten dat kwam ook al niet betrouwbaar over en daar had ik niet echt een goed gevoel bij. Bv bij een laatste date. Hij bleef maar pushen dat als we zouden afspreken hij perse wilde dat ik sexy kleiding aan zou doen(rokje,kousen) en meer van dat soort dingen. Kan je tips geven waar je op moet letten als je hier niet naar op zoek bent?

    Liefs

  42. T :

    Anna,
    Ik heb een paar keer afgesproken met iemand die ik erg leuk vind. Laatste keer was in februari. Telkens als ik hem tegenkom of aan de telefoon heb, roept hij dat we weer eens gezellig iets moeten afspreken. Vervolgens komt er van zijn kant geen enkel initiatief. Als ik een voorstel doe, heeft hij toevallig een afspraak met de fysio ofzoiets. We hadden vervolgens een vage afspraak voor afgelopen week maar aangezien ik hem er niet meer over hoorde, dacht ik dat het niet doorging omdat hij geen tijd had. Vervolgens kom ik hem wel een paar keer deze week tegen in horeca-gelegenheden met andere mensen (niet specifiek dates met andere vrouwen). Maar afgelopen vrijdag zat hij dus wel gezellig met een vrouwelijke collega een wijntje te drinken, terwijl ik binnenkwam en met een vriendin elders in het cafe ging zitten. Ik voelde me er toch verdrietig en boos over. Voordat hij naar huis ging kwam hij toch nog naar me toe voor een amicaal praatje. Maar het is me inmiddels wel duidelijk dat deze man geen interesse en tijd in mij wil investeren, dus reageerde koel en negeerde hem verder waarna hij wat ongemakkelijk vertrok. Ik kan me voorstellen dat hij volgende keer zegt, wat was er nu met je?. Gevoelsmatig heb ik zin hem voorlopig helemaal geen aandacht meer te geven en hierop het antwoord te geven dat het mij een rotgevoel geeft dat ik het gevoel heb dat hij geen tijd voor mij wil makem. Is dat een beetje wat je bedoeld met laat weten wat je gevoel is. Of is dit nog te veel met verwijt/ frustratie?

  43. Georgina :

    Hallo Anna, ik heb jouw mening/advie nodig, aub!!
    Ik heb vorig jaar een man leren kennen tijdens het stappen. Ik had een paar wijntjes op waardoor ik op die avond met hem zoende(had ik nog nooit gedaan). Hij vroeg mijn nummer maar nooit gebeld. Paar maanden later heb ik hem toegevoegd op fb. Daar hebben we de eerste paar dagen berichtjes heen en weer gestuurd. hij vroeg of hij mij een keer mocht bellen/smsen. ik zei ok. maar weer niet gebeld…we bleven op fb op elkaars lijst maar nooit iets zeggen van zijn kant..ik een paar keer iets liken en met kerst beste wensen, van zijn kant nooit een reactie. afgelopen april heb ik hem gefeliciteerd waardoor hij naar mijn profile kwam om mij te bedanken voor de felicitatie en compliment te geven hoe mooi mijn profilefoto was. Bij al zijn andere fb vrienden geen persoonlijke dank behalve een algemene dankje.

    Twee weken terug heb ik mijn fb verwijderd maar hem laten weten dat ik dat ging doen. HIj stuurde mij dag later een bericht via fb met de vraaag waarom en dat hij graag meer van mij wilt horen want eerste keer tijdens het stappen was te kort. Hij gaf zijn nummer en ik moest laten weten wanneer ik koffie zou kunnne drinken (dit pas na 10 maanden). 3 dagen na zijn bericht stuurde ik een sms met: kopje koffie moet kunnen. HIJ: leuk, ik ga kijken wanneeer laat je vandaag weten. IK: voor mij komt volgende week beter uit. Die dag niks meer van hem vernomen. Dag later stuurde ik hem weer een sms met: JIJ en ik vanavond bellen? Vind ik fijner en dan koffietijd.Okay?

    DAg later krijg ik een sms: IK weeet niet of wij het contact moeten aanhalen. Ik heb sinds kort een relatie met iemand. het was de bedoeling om vriendschappelijk met je te praten, daarom koffie. ik was benieuwd naar jouw situatie en de stukjes die je op fb schrijft waarin je iets van je geloof laat zien. Het zoenen was leuk, maar door het alchol denk ik. ga je goed God bless.

    Ik stuurde hem terug: “Jouw “belangstelling” in mij heb ik ook zo geinterpreteerd. Het voelde mij ongemakkelijk om zo uit het niets met jou af te spreken zonder eerdere contact. was best verrast. Het bellen is omdat ik bellen persoonlijker en leuker vind in het algemeen. thanks voor je interesse naar mij toe dus kopje koffie meot kunnen als je nog wilt. Fijn dat je in relatie zit, maak er samen iets moois van. By the way: ik ben niet aan je verknocht al heb ik met je gezoend. God bless u

    HIJ: Geen probleem, als jij het leuk vindt dan kan onze afspraak doorgaan. ik ben wel benieuwd naar je verhaal enzo. leuke kids heb je ook. je hebt mijn nummer kijk maar. lieve groet N

    IK : fijn dat het nu duidelijker is. ik hoop dat mijn verhaal boeiend genoeg is. ja, jij en ik hebben leuke kids, euhmm ik bedoel apart van elkaar..ik plaag je hoor. Je hoort nog van mij

    HIj: is goed, lijkt me toch wel leuk…alvast fijn weekend..N

    Ik: dankje, fijn weekend ook voor jou/ jullie

    Sorry Anna, lang verhaal. dit speelde vrijdag af.

    Maandag sms ik hem:
    Ik kan wo/do na 1200 of vrij na 1500 koffie met jou drinken.Leuk! maar ik laat het nu verder aan jou. als je twijfelt niet afspreken. is ok. fijne dag G

    Vandaag, dag later nog geen reactie.
    Wat is mis met deze man? of is er iets mis met mij? hij stuurt mij zijn nummer na 10 maanden en dan heel dit verhaal.

    Wat denk jij?
    alvast bedankt georgina

  44. Georgina :

    Oh ja, wat ik schreef in het fb berichtje dat ik mijn account ging verwijderen wa: ik ga mijn account verwijderen dus ook voor jou een berichtje. het was leuk je te ontmoeten, je bent niet echt spraakzaam geweest, maar geeft wel leuke compliment. thanks voor de kus:)..het beste voor jou en je kids

  45. Georgina :

    hoi anna,
    dank je voor de vlotte reactie.
    is ff slikken hahha,..
    ik ben met je eens. ik heb hem alleen nooit gevraagd waarom hij nooit belde of wat dan ook. alles was ok totdat hij ineens met zijn nummer kwam. waarom doet hij dat? dat heb ik niet gevraagd. waarom koffie en dan zeggen ik heb vriendin?

    ik ben zker nieuwsgierig naar hem vooral hoe alles tot stand kwam. maar voor de rest is het blanco.

    en nu weer niet reageren. wellicht bekijk ik hoe ik zou reageren al heb ik geen interesse. is uiteindelijk zijn intitiatief geweest.

    tof dat jij er bent voor vrouwen zoals ik die het ff niet snappen..hahah
    thank,
    groetje georgina

    s

  46. Georgina :

    hihi…nu stalk ik jou ook..:)…maarre wat vind jij hoe ik in mijn laatste sms overkwam..still waithing for him? of..??

  47. Monique :

    dag Anna,

    Allereerst wil ik je zeggen dat ik het een uiterst interessant forum vind, en dat ik het ermee eens ben.. Toch heb ook ik een probleem, ik heb vorige week iemand via via leren kennen (we werden aan elkaar gekoppeld door gemeenschappelijke vrienden) en de klik was er vrijwel meteen.. Zowel aantrekking als open minded, elke dag contact gehad vanaf het moment dat we elkaar leerden kennen en afgesproken om wat te eten bij mij (omdat hij een week later voor een week naar Barcelona vertrekt en dus even op de centen moest letten).. Was er eerst nogal dubieus onder maar hoorde van vrienden dat deze man wel deugde.. Eenmaal tijdens de date, een onwijze klik vertelden elkaar erg veel, en merkten we dat we over veel dingen wel op een lijn zaten en dus wisselden we zelfs verhalen uit over scharrels uit het verleden, omdat we beiden seks ook een heel belangrijk aspect vinden. Na veel lachen en aantrekkingskracht kwam van het een en ander en werden we intiem (vuurwerk van beide kanten).. Meneer zei wel alvorens het intieme gedeelte dat hij niet uit was op een relatie omdat hij sinds een jaartje vrijgezel was (na 13jaar een monogame relatie) en ik had daarnaast ook vaak bij vriendinnen gezien dat dat toch kon groeien.. Inmiddels zijn er een aantal dagen voorbij gegaan, en ik heb niets van hem vernomen. Na al deze verhalen ben ik dan ook niet van plan om zelf initiatief te nemen maar het kost me veel moeite. Is dit scenario sowieso gedoemd om te mislukken en kan ik hem maar beter helemaal vergeten? Of moet ik erop vertrouwen dat hem de tijd geven voldoende is en hij binnenkort wel terugkomt?

    Liefs Monique

  48. Sara :

    Beste Anna,

    Super om alle reacties te lezen. Erg leerzaam en confronterend ook met een realistische kijk. Ik heb dat denk ik ook nodig.

    Ik zit in deze situatie..
    Zeven maanden geleden heb ik een man ontmoet. Vanuit zijn initiatief mailcontact gehad en een paar dates. Door de sterke aantrekkingskracht kwam er al snel spanning en intimiteit bij kijken. Al snel noemde hij dat hij graag exclusiviteit met mij wilde, ik heb hier mee ingestemd want vond hem erg leuk. We hebben lcihamelijke en emotionele aantrekkingskracht en ik begon steeds meer gevoelens te ontwikkelen. Zagen elkaar regelmatig en dagelijks contact.
    Hij kwam slleen bij mij omdat hij nog met zijn ex samenwoont en dat gescheiden wilt houden. Wel zoekende naar een eigen woning. Ik had hier begrip voor, maar hoe meer tijd er voorbij ging hoe meer ik me ongemakkelijk voelde bij deze situatie. Dit aangegeven en gezegd liever te stoppen totdat hij op zichzelf woont. Dit wilde hij ook, maar dit hielden we een week vol tot we elkaar weer zagen. Hij kon mij niet veel bieden nog zei hij, maar bleef dagelijks contact zoeken. Een erg leuke tijd. Maar ten einde gekomen toen ik aangaf voor hem te willen gaan en dat hij voor mij gaat. Hij vroeg geduld en gaf aan het leuk te vinden hoe het gaat en wel toekomstperspectief ziet.
    Na twee weken wilde hij toch stoppen omdat hij zijn vrijheid wilde die hij zichzelf beloofd had voor hij mij leerde kennen. Hij had nooit de intentie om iemand te ontmoeten en dacht niet klaar te zijn voor een relatie.
    Nu een maand later, neemt hij contact op. Mist me, de leuke tijd en wil elkaar weer gaan zien. Ik geef mijn grens aan, dat ik niet weer in die onduidelijke situatie wil zitten. Nu heeft hij het over vrienden, wat wel moeilijk is gezien de aantrekking. En benieuwd is om erachter te komen of er meer in zit. Na het gesprek hierover nog wat sms contact nu neemt hij duidelijk afstand sinds een paar dagen.

    Ik wil mezelf niet weer te snel aan hem geven en probeer afstand te bewaren.
    En aan te geven dat er eerst meer balans moet zijn, hij bij mij thuis welkom, ik bij hem welkom. Eerst weg bij ex. Vriendschap terwijl gevoelens nog op de loer liggen.. pff. Mijn hoofd loopt over. Hoe weet ik zeker dat er serieuze intenties bij hem zijn of alleen gevoelens besasseerd op lust? Contact onderhouden geeft mij toch bepaalde hoop merk ik. Of kan ik beter afstand houden en hem vergeten..?

  49. J.M :

    Beste Anna,

    Ik ben vorige week op een festival geweest, waar ik een leuke jongen heb gezien. Eigenlijk heb ik me voor de rest geen aandacht aan hem besteed, omdat het festival daar niet om ging;)..
    Op facebook hebben ze zo’n pagina waar je de gemaakte foto’s kunt bekijken en ook hij stond er tussenin getagd. Heb toen een berichtje gestuurd.
    In het begin reageerde die terug, wat natuurlijk al leuk is, vooral als het een ”vreemde” is.
    Maar nu heeft hij als laatste gereageerd, alleen niet echt een vraag bij gesteld. Dus is het zo dat die misschien het zo duidelijk wil maken dat ik er mee moet stoppen met berichtjes sturen?

    En ik wil al helemaal als geen stalker overkomen!
    Het laatste berichtje wat ik stuurde was waarom die in die plaats woonde en toen stuurde hij de reden terug.
    Haha, misschien heel vaag verhaal, maar wil alleen duidelijkheid;).

    Liefs,
    J.M

  50. Monica :

    Hallo Anna, hartelijk bedankt voor je snelle reactie. Inmiddels heeft hij weer een berichtje gestuurd. Hij gaat naar een nog verder buitenland omdat hij een en ander op een rijtje heeft gezet en besloten heeft te gaan doen wat hij zelf wil want het is zijn leven. Waar hij nu zit vindt hij de rust niet en voelt hij zich niet thuis. Nu hoopt hij daar de rust te vinden en een eigen plekje maar hij is daar in het verleden al eerder geweest. Grote kans dat het een man is die het nergens vindt. Hij durft niet uit zijn veilige wereldje te stappen.

    Daar heeft hij natuurlijk ook groot gelijk in en moet ik hem daarin loslaten. Zoals ik op je site heb gelezen zou het niet nodig moeten zijn hem te overtuigen. Hij zal zelf moeten willen. Ik leef mijn eigen leven, geniet van het contact tussen ons, maar zet mijn leven inderdaad niet “on hold”. Blijf het alleen wel erg lastig vinden omdat hij eigenlijk veel heeft wat ik leuk vind in een man en zo toch op hem gefocus blijf. Daarom wilde ik hem ook in real life ontmoeten want dan weet je of er ook echt een klik tussen ons is, maar dat durft hij dus zelfs niet aan. Bang om te gaan voelen?

    Groet,

    Monica

  51. Myrthe :

    Hoi Anna,

    Vraagje. Vorig jaar in augustus een man met uitgaan leren kennen. 3 maanden heel veel contact gehad en afgesproken. Ineens nam hij afstand en gaf aan dat hij niet klaar was voor een relatie en dat hij eerst zijn zaken op orde moest hebben voordat hij met mij verder kon. Na drie maanden geen contact meer dus. Na meer dan een hafl jaar kwam ik hem bij toeval weer tegen. Ik was er klaar mee en wilde alleen nog even als vrienden praten. Hij begon mij toen ineens te zoenen en zei ik vind je leuk. Hij ging vragen over weer verder afspreken en blijven slapen. Nu dus weer contact , alleen sinds die avond elkaar niet meer gezien en t contact gaat beetje stroef vind ik . Toen ik hem net kende stuurde hij hele dagen berichtjes en heel enthousiast . Nu meestal 1x per dag 1 berichtje. Ik voel aan niet echt dat hij heel veel behoefte heeft om mij te zien of weer vraagt om af te spreken. Maar hij blijft wel smsen . Ik ben er toch weer beetje door van slag omdat ik hem we leuk vind maar moet ik het dan maar beeindigen als het niet opschiet? Ik weet niet zo goed wat hij nu wil? Wat denk jij hiervan?

    Liefs Myrthe

  52. What .... If? :

    Hallo Anna,

    Meer dan vijf jaar geleden leerde ik iemand kennen. Héél veel gepraat … uiteindelijk samen gekozen voor exclusiviteit. Een paar maanden ging de relatie goed, tot hij ineens besefte dat het te vermoeiend was om alke avond naar mij te komen. Ik stelde toen voor dat het misschien beter was om bij hem thuis te slapen en dat hij naar mij toekwam in het weekend. Vanaf die moment is hij afstand beginnen nemen. Het deed zo raar … eerst elke dag samen en dan ineens niets meer horen en hem niet meer zien. Onze relatie heeft nog 4 maanden stand gehouden maar iedere keer toen ik hem probeerde te bereiken lukte het me niet.
    Uiteindelijk besloot ik om verder te gaan met mijn eigen leven … Ik ging terug op stap met vriendinnen … maar in mijn hart bleef ik hopen dat hij terug de man zou worden zoals ik hem heb leren kennen.
    Helaas … hij bleef afstand nemen … en ik heb hier alle verhalen gelezen … toch vind ik het moeilijk als je kinderen hebt, om dit ook aan hen uit te gaan leggen. Vooral als je zelf niet weet wat het probleem is.
    Na veel hartpijn ben ik in een andere relatie gestapt. Vier jaar heeft deze relatie geduurd … maar ik kon mij vorige liefde niet vergeten. Af en toe hoorden we elkaar wel en dan ging het heel gemoedelijk …. ik had de indruk dat de emotionele band veel sterker geworden was.
    Sinds een paar maanden ben ik alleen en vorige week ben ik samen met die man die afstand had genomen, op date gegaan. Hij wou gezellig ergens iets gaan drinken … ik had zin om te dansen. Uiteindelijk hebben we het allebei gedaan. Wat ik zeker niet mag vergeten is dat hij altijd zegt dat hij enorm veel van me heeft gehouden en dat hij onze relatie nog een kans wil geven.
    Er is niets gebeurd bij die date, we hebben héél veel plezier gemaakt, wat geflirt … veel gedanst en vooral veel gelachen. Maar je raadt het al; sindsdien niets meer gehoord. Hij had last van zijn rug en ik voelde me schuldig dat hij er toch op ingegaan is om samen met me te gaan dansen.
    Dus ik stuurde de volgende dag gewoon een smsje …. Joepie het zonnetje schijnt :-) Hopelijk heb je niet teveel last van je rug ….
    Niets meer … heb nog altijd geen antwoord gekregen .. en als ik belde … nam hij ook terug niet op.
    Ik begrijp alles wat je hierboven schrijft, maar wij kennen elkaar al 5 jaar …
    Ik hoop dat jij me misschien wat meer duidelijkheid kan geven in de situatie …. dank je wel .

  53. Kim :

    Hoi Anna,

    Ik heb met bewondering jouw artikel gelezen. Ik ben sinds ongeveer een maand aan het daten, we hebben nu 4 dates gehad. Ik ken hem echter al 6 jaar, we hebben op dezelfde school gezeten, hierna een jaar geen contact en daarna 2 jaar op en af. Hij zat eerst in een relatie en wist niet goed wat hij wilde. Ik vond hem toen al leuk maar heb toen voor mezelf besloten dat ik geen contact meer met hem wilde, mede ook doordat hij een vriendin had. Een paar maanden geleden nam hij contact met me op, het was over met zijn vriendin. We hebben weer een tijd contact gehad. Ik merkte wel dat hij anders deed. Uiteindelijk is dit contact weer een beetje verwaterd tot 2 maanden geleden. Hij zocht weer contact en bood zijn excuses aan. Hij wilde wat met me gaan drinken. Ik heb hem toen gezegd dat hij er dan wel echt moeite voor moest doen, ook omdat het contact al een aantal keer verwaterd was. Hij beloofde dat.

    We hebben toen ook dagelijks contact gehad via sms en hij liet echt merken dat hij me leuk vond en met me af wilde spreken. Hij wilde vaak zomaar langskomen als ik dat goed vond en vroeg ook vaak of ik naar hem toe kwam. Uiteindelijk heb ik pas na een maand met hem afgesproken. We hadden het erg gezellig en ik kon mezelf zijn bij hem. We hebben op het laatst gezoend en toen ik thuis was kreeg ik al een sms met de vraag wanneer we weer zouden afspreken. Uiteindelijk is hij een paar dagen later al naar mij toegekomen en zijn we weer wat gaan drinken, weer gezoend en het was erg gezellig. Ik kreeg nog een bericht dat hij thuis was aangekomen.

    Hierna is het contact eigenlijk een beetje verminderd. Ik hoorde weinig van hem en dat zat me niet lekker. We hebben op mijn initiatief nog een keer afgesproken, ik ben toen naar hem geweest en het was weer heel gezellig, gezoend en geknuffeld. Hij gaf zelfs nog aan geen seks te willen zo vroeg nog.

    Het contact via sms werd alleen maar minder, het meeste contact komt nu van mij. Heb hem vorige week gevraagd of er iets aan de hand was, hij gaf toe dat hij voorlopig nog geen relatie wil en hij is bang dat ik meer voor hem ga voelen. Hij zegt dat hij me echt leuk vind en me graag ziet. Ik heb toen gezegd dat ik nu nog zeker geen relatie wilde maar het ook zeker niet uitsloot, dus heb ik hem gezegd dat ik niet meer wilde afspreken. Ik vond het de volgende dag nogal heftig van mezelf en heb toch weer een afspraak met hem gemaakt. Die is afgelopen zondag geweest. Ik ben bij hem thuis geweest. Hij wilde knuffelen en zoenen, we hebben wat gestoeid en een filmpje gekeken.

    Gister weer weinig gehoord maar wel een afspraak gemaakt voor vrijdag (mijn initiatief). Hij kan vrijdag pas laat op de avond hier zijn maar hij wil wel uur rijden om hier wat te komen drinken. Vandaag de hele dag niks gehoord. Ik heb nu ook niks van me laten horen.

    Ik vind hem meer dan leuk en het lijkt alsof hij mij ook meer dan leuk vindt, als we bij elkaar zijn. Maar als we niet bij elkaar zijn voel ik me onzeker omdat ik niks meer van hem hoor, terwijl hij me eerst constant smste.

    Sorry voor het lange verhaal, ben benieuwd naar je reactie!

  54. Kim :

    Hoi Anna, bedankt voor je reactie. Ik ga vanaf nu inderdaad niks regelen. Hij sprak me wel aan uit zichzelf vandaag. Ik wacht het gewoon af en ga zeker verder kijken voor meer dates!

    Groetjes Kim

  55. Rachel :

    Hallo,
    heb in oktober een jongen leren kennen op het werk, 4 jaar jonger dan mij, ikzelf zit in een relatie, maar die zit al 1 jaar in een serieuze dip… In het begin was alles vrij onschuldig tot die jongen toegaf gevoelens voor mij te hebben, eerst ging ik er niet op in, maar moet toegeven dat ik genoot van die aandacht.. Uiteindelijk beantwoordde ik de vele smsjes en begon zelf gevoelens te krijgen voor die jongen. We spraken af en op het einde kwam de kus.. De dag erna kwamen we elkaar tegen in het uitgaan, maar ik moest terug mee met de vriendinnen naar huis, waar mijn vriend was en waar een hevige ruzie is losgebarsten. Ik ben weggelopen richting die jongen en we hebben samen geslapen… De week die volgde was een droom, hij zei me constant hoeveel hij van me hield en vertelde het aan zijn vrienden rond dat we eindelijk samen waren, we spraken die week nog af, maar al zo snel of alles gebeurde was het weer over ook… Het was plots te vroeg, hij zag het minder zitten of hij oorspronkelijk dacht, met mijn andere relatie die op de klippen was gelopen, ik moest nog verhuizen, hij zei me dat het nu niet ging, maar dat de hoop om samen te zijn nog niet verdwenen was… Waarom doen ze plots zo terwijl ze de hele situatie op voorhand al wisten, waarom zeggen ze constant hoeveel ze van je houden om dan plots van niets te gebaren… Ik moest dus een beslissing maken, ik was gekwetst en begreep het allemaal niet meer zo goed, ik hou van die jongen, maar m’n vriend met wie ik al 7 jaar samen ben zie ik ook nog graag en zal ik wss altijd blijven graag zien. Mijn vrienden leken ook te verdwijnen en ik raakte in paniek om alles te verliezen. Nu ben ik terug bij mijn vriend, maar blijf die jongen zien op het werk en ik krijg hem niet uit mijn hoofd!! We zien elkaar elke dag en nu gaan de gesprekken gewoon nog over het werk… ik weet niet wat ik wil en voel me radeloos… Wat moet ik doen??

  56. Fay :

    Drie jaar lang ken ik iemand met wie ik een paar keer uit eten ben geweest. Hij geeft al 3 jaar aan weg te zijn van mij. Ik had in die tijd veel te verwerken uit voorgaande relaties en heb het daarom op een afstand gehouden. Ik januari dit jaar is het opgebloeid tussen hem en mij, maar na een maand liet hij mij weten geen gevoelens te hebben voor mij omdat ik volgens hem niet voldoende warmte toonde. We zijn in die periode 3 keer uit eten geweest. Sinds kort hebben we elkaar weer regelmatig gezien, ik heb nu ook daadwerkelijk gevoelens voor hem en deze ook naar hem geuit. Sinds een etentje van vorige week maandag waarin hij zich zeer verliefd naar mij opstelde, is het contact sinds dinsdag minder. Sinds 2 dagen laat hij helemaal niets meer horen. Hij leest wel mijn berichtjes via Whatsapp maar reageert er niet op. Ik heb hem nogmaals vandaag mijn gevoelens laten weten maar hij reageert niet. Ik hoor graag je advies.

  57. Evi :

    Dit is misschien een hele late reactie maar wilde hem toch even posten.
    Ik heb 2,5 jaar relatie achter de rug, omdat ik iemand anders ontmoet had. Ik had nog niets met hem gedaan, had ‘de nieuwe vlam’ nog niet verteld dat ik gek op hem was, maar we voelde dat wel van elkaar aan. Toen het eenmaal uit was wilde ik rustig aan doen ik wilde niet meteen weer in een andere relatie stappen, dus gingen we heel veel daten met elkaar. Het was super leuk, ongeveer 3 maanden en toen kwam onze eerste vrijpartij. Het was super romantisch. Het was een top nacht, toen ik de volgende de dag naar huis ging, deed die wat kil. Dat vond ik vreemd, later die dag kreeg ik een sms dat hij spijt had. Ik begreep er niets van, ik vroeg voor wie heb je spijt? hij antwoorden met: voor mijn ex vriendin, dat inmiddels al 1 jaar uit was. Dus ik begreep er echt niets van. Ik heb hem toen een tijdje niet gesproken, en dit deed super zeer. Ik zit op het HBO en plots kwamen we bij een aantal lessen bij elkaar in de klas. We wisten eerst niet hoe we moesten kijken, maar toen bleek ook nog eens dat we voor die periode maatjes van elkaar moesten zijn. Dat dus betekent dat je bijna elke dag elkaar ziet, om samen aan opdrachten te werken ect. Ik merkte wel dat hij dit echt niet leuk vond, maar ik zag het ook wel als een kans om te vragen waarom hij niet meer op mijn smsjes ect reageerde. Die les vroeg ik niets, begon gewoon over de opdracht, maar tot mijn verbazing deed hij kei lullig tegen mij. Zei dat ik dom was, dat ik stonk?, dat ik normaal moest doen, weg moest gaan, van hem af moest blijven, een andere kant op moest kijken als ik praatten. Ik vond het echt verschrikkelijk. Later die week moesten er 2 producten afgeleverd worden, waar dus niets van gekomen was. Ik heb toen thuis nog vanalles gemaakt en ingeleverd, hij kwam wel opdagen en zei: Volgende keer doe ik het wel. Maar de leraren beginnen te merken dat ons werk niet samen gedaan wordt. Dus nu hebben we de afgelopen 3 weken heel veel samen moeten werken, hij doet super lullig. Bij sommige lessen roept hij ineens mijn naam, en dan kijk ik en dan zegt die rot op. ZO Apart. mensen vragen zelfs aan mij, is hij verliefd op jou ofzo. Ik zeg waarom zou die dat zijn? En dan zeggen ze dat hij mij steeds aankijkt ect. Het doet echt zeer, ik was echt verliefd op hem en nu doet hij zo gemeen. En dan staat er in jou blog.. je moet hem warmte en liefde geven, tsja dat kan ik niet meer. ik scheld hem nu ook best vaak uit ( dat is triest, omdat ik me verlaag) maar heb ook geen zin meer om steeds alles maar te accepteren.

  58. Lara g :

    Hoi Anna.
    Ik heb dringend je advies nodig.. Ik heb twee weken geleden een jongen ontmoet bij vrienden van mij. Eerste indruk van mij was dat het echt een haantje voorste was of te wel zich zo voor doet maar eigenlijk heel gevoelig en onzeker is. We hebben een paar dates gehad en wat ik altijd zeg (ik doe het nooit met een jongen als ik niks voel want dan voel ik me inderdaad gebruikt) toen gebeurde het zo snel en van zelf…hij zei ook dat hij nooit iets deed met meisjes waar die niks voor voelt. 4 dagen geleden vroeg hij of hij bij me kon slapen.. Toen heb ik Nee gezegd omdat ik niet thuis was en expres een beetje hard to get gespeeld.. Probleem is.. Dat ik heel bang ben om gekwetst te worden. Je adviezen zijn enorm confronterend. Hij stuurde vandaag nog een whats-appje met hoe het met me ging. Ik heb de hele dag op mijn handen gezeten om niks te sturen. Alleen hij reageerd helemaal niet meer op me wat me echt heel erg frustreerd. Ik had in het begin met mezelf afgesproken om niks van hem te verwachten omdat hij me onbereikbaar leek.(Dus kwetsend) alleen toen kreeg ik van een vriendin van hem te horen dat hij haar had verteld dat hij mij oprecht leuk vind. Daarom heb ik een soort van hoop gekweekt en ik weet echt niet wat ik nu moet doen..Ik baal enorm dat het me altijd lukt om “geen sex” te hebben zo snel en uitgerekend nu wel.
    Hoop op een reply!

  59. Lara g :

    Nog even om duidelijk te zijn, Hij zei zelf dat hij met twee meisjes aan het daten was toen ik hem had ontmoet en hij heeft ook nog nooit een relatie gehad. Ik vroeg aan hem “hoe komt dat dan, door vertrouwen?angst?met je ouders?” En toen antwoordde hij snel “vertrouwen” hij zei die avond tegen mij. “Ik voel me zo op me gemak bij je” en daardoor was ik gevleid omdat ik dacht dat hij dan bij mij “zichzelf” kan zijn. Ik dacht dat ook mannen dat fijn en veilig konden vinden…
    Ik voel me echt ontzettend dom dat ik nu met hem in me hoofd zit….

  60. Lara g :

    Kan ik het nog redden? Als ik me op mezelf focus en plezier maak? Hij stuurde mij op whatsapp “ik vind je leuk” en mijn reply was “echt :)!! Nou vertel het me maar face to face binnekort ;)”

  61. Naomi :

    Ik heb verdriet en pijn en voel boosheid alels teglijk.
    Mijn vriend wil me niet vaker zien als 2 keer in de week in het begin zagen we elkaar elke dag.Maar het was ruzie.Hij zeg ja wil niet al dat gezeik telkens en dan zeg ik ja je geef me ook rede om te zeiken.Ik vind gwn niet normaal alles moet op zijn weg en zijn manier.En hij geeft me aandacht waneer het hem uitkomt.Terwijl ik wel heb gezegt en meerdere keren heb aangegeven dat ik graag bij hem wil zijn.Maar blijkbaar boei het hem gwn niet anders had hij er wel verandering in gebracht.Wat moet ik hier nu mee want ik wil gwn vaker samen zijn maar hij heb gezegt dat ga niet gebeuren en nu negeren we elkaar.

  62. Kris :

    Beste Anna,
    met wat zoeken op internet ben ik op jouw site terecht gekomen. Ik zit met het volgende probleem: ik heb een zeer lange relatie achter de rug, die de laatste maanden niet lekker meer liep en waar ik ongelukkig door werd. In deze periode ben ik vreemdgegaan met iemand die ik al jaren kende en waar ik stiekem verliefd op was (dit was wederzijds). Dit liep uit in een affaire, wat oa. geleid heeft tot het verbreken van mijn relatie. Na enige tijd ben ik verder gegaan met de man waarmee ik was vreemdgegaan, omdat we allebei verliefd op elkaar waren. Alles voelde goed, we waren heel blij met elkaar en dit zorgde ervoor dat we besloten het een relatie te noemen. Maar sinds we er een naam op hebben geplakt, loopt het niet lekker tussen ons. Hij neemt afstand en heeft moeite mij in zijn leven toe te laten. En dat terwijl hij het een paar weken geleden nog had over trouwen en kinderen krijgen, terwijl ik het juist rustig aan wilde doen. Omdat ik moeite had met zijn opstelling, heb ik voorgesteld om het geen relatie meer te noemen en elkaar ongedwongen, zonder verwachtingen te zien en met elkaar te vrijen, om erachter te komen of er toekomst is voor ons samen. Sindsdien gaat het beter, maar ik ben bang dat ik slechts een tijdelijke scharrel ben en dat hij me verlaat op het moment dat er iets beters voorbij komt. Hij wil dus geen relatie, want op dit moment kan hij er niet honderd procent voor gaan, maar wel exclusiviteit (beide hardop uitgesproken!). Wat moet ik met deze situatie zonder dat ik aan mijn eigen gedachten en verwarring ten onder ga? Ik denk zelf dat als we de tijd nemen om aan elkaar te wennen en elkaar te leren kennen, dat dan wel blijkt of we bij elkaar passen of niet, maar ik maak me zorgen om zijn instelling.
    Ik hoor graag je advies.

  63. Mandy :

    Hoi Anna,

    Wat vind je van het volgende. Vorig jaar een jongen leren kennen , liep maanden achter mij aan . Paar x gedate. Ik kreeg gevoel voor hem en volgens een vriend heb ik hem toen afgeschrikt . Ik wilde te snel gaan en hij heeft toen contact verbroken. Tijdje geleden kwam ik hem weer tegen ,ik wilde alleen als vrienden even praten maar hij begon weer en zei dat hij me leuk vond en zoende mij. En ja ..toen vond ik hem ook weer leuk vervolgens doet hij wel anders ,afstandelijker.Vorig jaar constant berichtjes nu maar eens 1 per dag soms zelfs paar dagen niet. HIj doet ook beetje vaag over afspreken, Ben alleen dus wel intiem met hem geweest na aantal x afspreken want dat kwam er toch van. Hij zei wel dat hij niet vastgelegd wil worden en dat hij niets zoekt. Maar we houden wel contact en hij zei dat hij wilde blijven afspreken. Ik heb er veel gevoel voor. Wat moet ik nu ? Stoppen? Ik vind dat hij in vergelijking met de vorige x veel minder moeite en enthousiast doet

    Liefs mandy

  64. Naomi :

    Hallo, ik heb toch een vraag.
    Mijn vriend zegt dat het hem allemaal niet meer boeit en dat hij geen moeite meer gaat doen en tijd aan mij verspillen. Terwijl ik bijna alleen maar moeite doe.
    En ik kan hem gewoon niet laten gaan ik heb een zwak voor hem en dat weet hij. Maar praten met hem heeft geen zin als hij zo boos is. Hij doet me alleen maar pijn. Ik wil dat het goed komt, maar de vraag is hoe??? En meent hij dat dan, dat het hem niet meer boeit, want uit is het ook niet. Ik word er zo onzeker van want hij heeft pas ook voor niks uitgemaakt en dag later kwam hij rozen bij mij thuis brengen en heeft exuus aangeboden. Maar nu zeg hij weer dat hem niet meer boeit. Kan het nog goed komen?

  65. Naomi :

    En ook 1 van de dingen waar ik zo boos om ben zijn vriend heeft een vriendin en elke keer a;s die haar zie geef die haar 3 zoenen op de wang ik kan me er zo kwaad om maken.hij zeg is gwn begroeten. maar dan zeg ik begroeten kan ook met je mond hallo zeggen. en ik ben al zo jaloers als ik weet niet wat. maar dat is toch ook niet normaal? ik vind dat gwn een soort van vreemdgaan.

  66. Sylvana :

    Hallo anna,

    Mijn vriend is maar om het weekend thuis omdat hij de rest van de tijd in het buitenland werkt. We hebben vaak ruzies omdat ik vind dat hij te weinig aandacht aan mij geeft, hij mij nooit verteld wat hij daar nou aan het doen is en als hij thuis is ook zijn vrienden wil zien … Nu hebben we een leuk weekend achter de rug , maandag alles goed en nu belde ik hem gisteren en deed hij heel raar beetje dat stoere mannen gedrag dus ik werd boos en nu staat al vanaf dat moment zijn telefoon uit! Betekent dit nu dat het uit is ? Hij heb al vaker gezegd dat hij gek word van die ruzies en dat hij niet weet of hij dat wel elke week wil. Voel me rot heb denk al 50 x gebeld en 3 smsjes gestuurd :(

    Groetjes, sylvana

  67. Elles :

    Hallo,

    Het artikel heeft mij erg geholpen met mijn situatie, maar ik heb dus nog wel een paar vragen.

    Mijn vriend doet afstandelijk. Dat was natuurlijk wel duidelijk. Hij wil minder knuffelen, minder zoenen, minder seks en vooral minder praten. Ik vind dit erg vreemd, want aan de andere kant kan hij me nooit laten gaan. Als ik eens bij hem thuis ben voor een paar dagen, en vertel dat ik weer naar huis moet, blijft hij letterlijk en figuurlijk aan mijn voeten hangen smekend of ik blijf. Meestal blijf ik dan te lang en moet ik afspraken afzeggen omdat hij niet wil dat ik ga. Zodra ik blijf, gaat hij zijn eigen dingen doen en ben ik niet interessant meer.

    Ik snap het niet, hij verliest als het ware interesse in mij, maar kan me niet los laten, zelfs niet als ik hem twee dagen later weer zie.

    Omdat wij ver weg van elkaar wonen gebruiken wij heel veel communicatie via het internet en telefoons. Vroeger konden we uren lange gesprekken hebben via bijvoorbeeld Skype. Als ik nu iets tegen hem zeg (typ) moet ik meestal een half uur wachten voordat ik antwoord krijg omdat hij bezig is.

    Ik heb geprobeerd hem los te laten, maar dan komt hij meteen weer terug. Hij begint lief tegen me te praten, ik praat terug, alles is weer goed EN daar gaat zijn interesse in mij weer.

    Kun je mij vertellen wat er aan de hand is en wat ik er tegen moet doen?

    Groetjes, Elles

  68. Elles :

    Wij hebben al 6 maanden een relatie, hij werkt en ik studeer. We zijn allebei minderjarig.

  69. Elles :

    We hebben het al over zulke dingen gehad. Beide hebben wij al lange relaties gehad met andere mensen. (Met lang bedoel ik meer dan twee jaar)

    Hij heeft ook lange termijn plannen, we zijn serieus in een relatie en gaan ook geen relaties aan zonder het doel om echt partners voor het leven te worden. Er is al sprake van samenwonen volgend jaar, en misschien zelfs al trouwen. Maar als hij afstandelijk blijft doen op bepaalde momenten weet ik niet zeker of ik dat wel zie zitten.

    Zodra we elkaar niet meer zien of juist te lang zien vaagt de romantiek weg en word hij best afstandelijk. Waar ik bang voor ben is dat als wij vaker bij elkaar zijn we meer als huisgenoten worden. Dit gebeurd namelijk als we 4 of 5 dagen bij elkaar zijn. Geen interessante gesprekken meer, geen dingen meer samen doen en zelfs kleine kusjes kunnen er niet meer vanaf bij hem.

    Zijn er misschien tips om ons toch wat closer te maken in de tijden dat we niet of juist heel lang bij elkaar zijn?

    Alvast bedankt.

  70. Luna :

    Dag Anna,
    Omdat mijn wanhoop ondertussen heel groot wordt en na heel veel meningen, zou ik jouw professionele visie willen hebben.
    Ruim een jaar geleden iemand leren kennen met wie het gelijk klikte, ik zat nog in een relatie maar zelfs dat kon het niet tegenhouden. We hebben een tijdje een affaire gehad, hij ging toegeven dat hij verliefd op me werd en ik kreeg enorm diepe gevoelens te horen. Die relatie waar ik in zat heb ik uiteindelijk beeindigd, mijn gevoel voor “die ander” was te heftig. We zijn samen doorgegaan maar vanwege de situatie alles nog niet aan de grote klok gehangen. Ik ben daarin degene geweest die dat allemaal een beetje afhield. Naarmate de tijd vorderde ontstonden er strubbelingen. Ik ging dingen opvatten op een manier zoals hij het niet bedoelde en andersom. Desondanks konden we wel goed praten en werden er afspraken gemaakt. Zijn drang om soms dagen niets te laten horen was iets waar ik absoluut niet tegenkon dus vaak was ik degene die dan belde of ineens bij hem binnen stond, Ook dan werd er gewoon gepraat. Hij wilde verder met me maar wist niet hoe en hij houdt absoluut van me (zijn letterlijke woorden). Er werd wel vaak benoemd om te stoppen maar dat was meer door het “door de bomen het bos niet meer zien”. Vorige week waren er een paar zeurmomentjes maar niet echt ruzie ofzo. Hij zou me vrijdag bellen om af te spreken en ik hoorde maar niets, dus rond half 8 een tikkie geirriteerd smsje gestuurd dat ik nog zat te wachten op zijn telefoontje. Vlak erna maar gebeld zodat ik eigenlijk dan maar ook direct antwoord zou hebben. Toen bleek zijn telefoon uit te staan. (heeft ie alleen als hij mij niet wil spreken). Ik heb die avond vrij vaak gebeld om te kijken of tel alweer aan stond en ik me wel zorgen begon te maken, maar hij bleef uit. Maar een mailtje gestuurd voor t geval de telefoon om een andere reden uit zou zijn. Hele weekend niets gehoord en uit besef dat hij soms een dag of wat nodig had, heb ik hem verder ook maar gelaten. Maandag begon ik me echt zorgen te maken en ben bij zijn huis wezen kijken, zijn kat zag er erg mager uit en had geen voer meer. Toen heb ik contact gezocht met zijn kameraad en die belde me dat hij van hem had gehoord dat hij “onder de radar” was, alle communicatiemiddelen uit en sprak hem alleen via skype. Hij zat bij zijn ouders in een andere stad. Ik wacht nu nog steeds, ik maak mezelf helemaal gek omdat ik niet weet of ik nu positief of negatief moet denken. Prima als hij even wil nadenken maar waarom mij dat niet even zeggen, ik heb me enorm zorgen gemaakt. Ik begin langzaam te denken dat ik helemaal niets meer ga horen en dat ik er misschien maar vanuit moet gaan dat het al voorbij is. Ik wil niet hopen, me al een week rot voelen en huilen en dan straks alsnog de bons krijgen. Als ik kan denken “komt wel goed” zit ik hier een stuk rustiger namelijk. Wat kan jij hier over zeggen?

    Groetjes,
    Luna

  71. Roos :

    Beste Anna,

    Mijn vriend en ik zijn 6 jaar samen en hebben net een kindje gehad. Maar we hebben behoorlijke relatieproblemen. Een maand voor de bevalling ben ik erachter gekomen dat hij vreemd is gegaan. Na een paar weken flink geruzied en gepraat te hebben geeft hij aan zich teveel gecontroleerd te voelen in onze relatie, terwijl ik vind dat ik daar reden toe heb omdat hij veel gelogen heeft de afgelopen tijd. Hij heeft aangegeven dat hij op dit moment alleen wil zijn en niet weet of hij nog verliefd op mij is, hij houdt wel van me zegt hij. Ik denk ook dat het beste is voorlopig uit elkaar te gaan, want op dit moment komen we er samen niet uit. Alhoewel ik toch graag voor onze relatie zou willen vechten. Hij heeft het contact met die andere vrouw, die in het buitenland woont, overigens niet verbroken. Hij heeft via internet dagelijks contact met haar.

    Ik heb hem gezegd een plekje voor zichzelf te zoeken, Na veel discussie heeft hij dit gedaan, Het probleem is alleen dat hij het liefst bij ons blijft wonen, en elke dag constant hier is. Hij beweert om bij ons kindje te zijn en op deze manier geld uit te sparen dat we voor ons kindje apart kunnen zetten. Het enige verschil met hiervoor is dat hij hier niet meer slaapt. Hij eet, doet boodschappen en maakt schoon alsof hij hier nog woont. Hij komt hier af en toe zelfs douchen en stelt het meenemen van zijn spullen naar zijn nieuwe plek elke keer weer uit.

    Hij zegt zich heel erg verdrietig en eenzaam te voelen en hij heeft ook al een paar keer gezegd dat het hem zo erg spijt wat hij mij heeft aangedaan, maar dat hij op dit moment niets kan doen om het goed te maken. Hij voelt zich alleen goed als hij in de buurt van ons kind is.

    Als hij bij ons is doet hij heel afstandelijk tegen mij, niet liefdevol, maar meer als een soort huisgenoot of normale vriend, hij zoekt totaal geen toenadering. Ik vind het moeilijk om met deze situatie om te gaan, want ik hou nog steeds zoveel van hem en wil hem eigenlijk niet kwijt. Ik probeer een beetje afstand te creeren zodat ik hem de ruimte beter kan geven en niet constant met hem geconfronteerd wordt. Dus hebben we afgesproken dat hij maar 2 uurtjes per dag langskomt, Maar hij is het eigenlijk niet eens hiermee en heeft altijd wel een excuus om nog een extra keer binnen te vallen, of om langer te blijven.

    Hij zit behoorlijk met zichzelf in de knoop, maar het verwart mij enorm. Diep in mijn hart wil ik graag dat het goedkomt tussen ons, maar hij geeft geen enkel signaal af, dat hij dat ook wil. Maar van de andere kant grijpt hij elk moment en excuus aan om bij mij en ons kindje te zijn.

    Hij is totaal geen prater en ik krijg geen duidelijkheid van hem op dit moment. Ik laat het een beetje op zn beloop de afgelopen week en we hebben niet meer over ´ons´ gesproken. Moet ik hem de ruimte geven om te doen wat hij wil op dit moment? Moet ik strenger zijn in de ´regels´ over hoe vaak hij hier mag zijn om ons kindje te zien? Dit is al zo´n 6 weken aan de gang.

    Hoe kan ik hier het beste mee omgaan?

    Alvast bedankt!
    Groetjes,
    Roos

  72. Lysanne :

    Hey Anna,

    Een oud forum al maar ik zie dat je nog steeds beantwoord, dus ik wil ook graag mijn verhaal hier kwijt. Ik ben nu 3 en een half jaar samen met mijn vriend. Ik woon al die tijd al ver van hem vandaan (andere kant van het land, dan in engeland, dan in frankrijk voor studie etc.). Het is altijd goed gegaan, hebben veel contact per skype en sms en we zien elkaar regelmatig. We zijn dan heel verliefd, heel blij met elkaar en maken nooit ruzie. Een vriendin liet ontglippen dat hij 3 weken geleden een “surprise” visit wilde organiseren, zomaar een keer langskomen maar dat kwam uiteindelijk toch niet uit. Hij was wel heel lieflijk en gaf me veel aandacht. Opeens is dat omgeslagen. Hij is afstandelijk; Hij stuurt niet meer “ik hou van je” in smsjes, allemaal een beetje kortaf. Zoekt geen contact meer dus ik ga als een gestoorde bevestiging zoeken door heel aanhalig te doen. Hij zegt dat ik “te gestressed” ben en dat het moeilijk voor hem is. Zit nu in mijn eentje in het buitenland maar dinsdag ben ik terug in NL. Vraag me af of ik hem nu moet bellen (ik vind het eigenlijk niks om per telefoon over dit soort emoties te praten) of dat ik moet wachten tot ik hem weer zie en hoe ik het dan aan moet pakken?

  73. Luna :

    Dag Anna,
    Ben ik weer. Het is hier nog steeds stil, ga niet achter hem aan maar ineens (hij deed er nooit wat mee) komen er foto’s op FB van hem duidelijk beschonken in de kroeg. Word ik nu gewoon gedumpt door weg te blijven? Het was gewoon “schatje, ik bel je morgen over hoe en wat” en we zijn nu bijna 2 weken verder.
    Ik ga zo kapot van verdriet dat ik zelf gewoon al niet meer verder wil, zo ga je niet met mensen om toch?

  74. Jessica :

    Hallo Anna,
    Goed artikel maakt een deel duidelijk.
    Ik ben ook altijd degene die moet beginnen met berichtjes sturen.
    Nu ben ik aan het afwachten hoelang het duurt voor dat hij uit zichzelf reageert, we zijn nu al twee dagen verder. En ik wordt hier erg onzeker van. Kan ik hier een conclusie uittrekken of is dat onzin. Ik ben namelijk een persoon die erg onzeker in de liefde is en daar wordt ik zo gek van. Verder ben ik voor het eerst in vaste relatie, kan dat er misschien ook mee te maken hebben. Ik merk dat hij niet echt goed weet hoe hij met vrouwen moet omgaan. Het is een jongen die eigenlijk altijd met zn vriende is een een blowtje rookt verder is hij nogal erg bot in zijn mond en heeft hij z’n machogedrag over zich heen. Maar dit doet hij ook naat mij toe. En hier wordt ik onzeker van

  75. Florentina :

    Hallo Anna,

    Je artikel is zeer indrukwekkend en heel erg leerzaam.
    Zelf ken ik een jongen al jaren lang, alleen hadden we niet echt bepaald contact. Wegens dat hij toen een relatie had en ik ook. Hij heeft in Nederland gewoond maar woont al sinds 4 jaar in Zwitserland. Sinds oktober tot aan januari hadden we dagelijks telefonisch contact. En hij kwam om de twee weken naar Nederland om mij te zien. En dat uren lang. In januari wilde hij het stop zetten wegens dat hij mijn verleden niet kon accepteren, en andere problemen moest oplossen. Het was in iedergeval heel wazig laat ik het zo zeggen. We hadden flinke ruzie’s en ik was er helemaal kapot van! Daarna heb ik het gelaten voor wat het was. Toen zijn we tijdens het uitgaan elkaarr tegen het lijf aan gelopen. Hij wilde opeens alles bespreken alleen had ik er niet echt meer zo;n behoefte aan. Want het boeide me niet meer. Ik denk eerder dat ik bang was dat het gevoel weer terug zou komen, wat ik voor hem voelde. Goed, hij was constant bij mij in de buurt tijdens het uitgaan. Zo, erg toen iemand me raakt of mij versierde hij helemaal van streek raakte. Toen, zijn we samen weer naar huis gegaan. We zaten samen in een auto en zeiden geen enkel woord tegen elkaar. Paar weken daarna – begon hij weer een gesprek aan te gaan op facebook. Van facebook ging het over naar smsen en nu al een tijdje hebben we weer dagelijks contact. Hij maakt ook de hele tijd grappen over dat ik te vaak aan het stappen ben etc.. Ik weet nu eigenlijk niet precies wat hij wil? Vindt hij mij nu nog leuk en had hij de tijd nodig om alles op een rij te zetten. Ik snap er namelijk niet meer zoveel van. Ik vind hem eigenlijk nog wel leuk….

  76. Angel :

    Beste Anna,

    Ik heb bijna alle verhalen gelezen en sommige antwoorden geven me inzicht maar toch zou ik graag jou mening hierop hebben.

    We hebben elkaar leren kennen via een datingsite en hebben een langere periode contact gehad voor we elkaar zagen.
    Ik gaf aan geen relatie te zoeken op dat moment dus het gewoon gezellig te hebben samen.
    Aan het begin was het van beide kanten vrij afstandelijk en ging het puur om het plezier maar elke keer werd dat steeds iets meer en konden het vreselijk goed vinden met elkaar, we deelden dezelfde humor en ook beide een stuk bloot gegeven over ons verleden. We lagen elkaar echt en beide nog niet ervaren met iemand.
    Er groeide dus wel degelijk meer en hadden het ook al over verhuizen vakanties gehad.
    Er waren wel twijfels door voorzichtigheid van beide kanten, hij een zware klap gehad en ik ook, gaven dit ook toe aan elkaar.
    Dus meerder keren gezegd we gaan ervoor en toch voelde ik hem dan weer terug deinzen. Ik werd daar ook alleen maar onzeker en voorzichtiger door.
    Uiteindelijk beide gezegt dit gaat zo niet.
    2 dagen later stuurt ie dat ie me mist en vroeg wat ie mistte.
    Dat was onze gezelligheid en het intiem zijn, dus beide.
    Ik wil geen vriendin met extra’s zijn, dat is mij te moeilijk en dat gezegt,
    Enkele dagen later miste ik echt m’n maatje en zocht contact, wat ik niet kreeg.
    Hij kapte elke manier van contact af en stuurde uiteindelijk dat hij verliefd was en of ik hem niet meer wil sturen.
    Ik begrijp dan niet waarom een vriendschap in de weg staat bij z’n nieuwe ‘date’ en hij dat zo moet melden.
    Ja ik vraag me nu af… Heb ik het dan allemaal anders beleefd, terwijl juist jij het over de toekomst had ?

  77. Angel :

    Beste Anna,

    Bedankt voor je reactie.

    Het draaid inderdaad om eerlijkheid hierin, dat ben ik ieder moment ook geweest. Naar mezelf en naar hem.
    Hij gaf juist aan meer te zoeken en te willen vanaf het begin al, toen was ik duidelijk in en niet te willen.
    De keren dat we elkaar zagen waren er langere momenten van praten en delen met elkaar.
    Op een bepaald moment gaf hij juist aan gevoelens voor mij te hebben ontwikkeld maar weg gestopt ( eigen woorden) om dat ik dat niet wou.
    Dat gaf mij inderdaad wat angst maar merkte dat ik ook graag meer met hem deelde op dat moment.
    Vanaf dat moment is het alleen maar dieper ontwikkeld als echt een band voelen met elkaar maar de twijfel bleef de boven toon voeren omdat het niet ontstaan was zoals het ‘hoorde’. We waren verkeerd begonnen was zijn mening.
    Het feit dat hij zegt nu verliefd te zijn en dat binnen een tijds bestek van een week, klopt niet en dat weet ik door anderen contacten.
    Ik heb inderdaad gezegt dat ik geen vriendin wil zijn met extra’s tot hij wel zijn liefde vind en van daaruit is hij contact gaan mijden.

    En nu denk ik (miss naïef) wie houd wie nou voor de gek?
    Of loop ik nu de waarheid uit de weg?

  78. Anjalie :

    Beste Anna,

    Ik zit ergens mee. Ik had een man via een datingsite leren kennen. We hebben eerst zitten whatsappen en mailen, en daarna hebben we kennisgemaakt.

    Toen besloten we af te spreken. Hij zegt zo tegen mij: We zijn tweet volwassen mensen en ik kan niet tegen drukte, zou je het fijn vinden om gewoon thuis af te spreken. Ik heb eerst goed nagedacht en zei ja is goed.

    Ik heb voor hem zoveel moeite gedaan gekookt en alles. Hij komt, we zitten op de bank te praten en hij begint aan me te zitten en voor ik het wist laggen we al in bed. Maar daar heb ik absoluut geen spijt van, want iets komt van tweet kanten, maar waar het mij wel om gaat wat hij heeft gedaan.

    Hij vraagt waar de badkamer is, gaat zich wassen en aankleden en toen ging ik me wassen. Kom ik terug, zegt hij tegen mi dat hij naar huis moet omdat er is iets met het alarm in zijn huis is. Ik vond het al vreemd en vroeg aan hem of hij nog terug kwam. Als er niks aan de hand is wel, zei hij. Maar 20 min later kreeg ik een bericht van: sorry, doe je ding ik spreek je weer gauw.

    Dan denk ik bij mezelf,hoe recpectloos kunnen mannen zijn, hij had niet eens mijn eten geproefd en tot heden heb ik niks meer van hem gehoord.

    Wat kunt u hiervan zeggen, wat vind u?

    Groet,
    Anjalie

  79. Sylvia :

    dit had ik net even nodig! dankjewel

  80. Mireille :

    Beste Anna,

    Interessante site. Ik ben een vrouw van 29 jaar en heb nu bijna 1 jaar een vriend. Het vervelende is dat hij een half jaar geleden een ongeluk heeft gekregen waardoor hij nu niet veel meer kan. Hij moet vaak rusten, heeft veel hoofdpijn en heeft soms hele slechte dagen. Ik heb hem het afgelopen half jaar enorm gesteund. Soms heb ik het ook moeilijk, en het is lastig daarin dan van hem soms hulp te krijgen. Ook zou ik het fijner vinden om vaker van hem bevestiging te krijgen in dat hij mij heel leuk vindt. Hij doet enorm lief als we samen zijn, maar ik mis soms woorden als ik ben verliefd op je/ik hou van je/je bent de leukste etc. Hierdoor word ik erg onzeker. Door zijn situatie loopt de spanning tussen ons beiden, volgens mij logischerwijs, soms op. Ik zou wel meer willen dan die tweemaal per week. We bellen vaak elke dag, maar dit is niet direct zijn keuze. Het is meer dat ik het fijn vind en het een beetje nodig heb om stoom af te blazen van werk. Het doet me ook wel pijn dat hij dat dan liever niet wil. Hij ziet zijn vrienden minder dan vroeger, maar mij wel even vaak als eerst (zo’n 2 maal per week). Toch zegt hij dat hij het idee heeft dat hij het nooit goed genoeg kan doen. Ik maak me veel zorgen om zijn situatie, en om onze toekomst. Dit is ook lastig met hem te bespreken omdat hij liever niet te veel hierop wil focussen, en voor zichzelf een goede manier heeft gevonden om er mee om te gaan. Maar wat doe ik dan met mijn zorgen en mijn verdriet om zijn situatie?

    Ik krijg soms het gevoel alsof ik hem te dicht op zijn huid zit. Ik zou graag eens van een objectief iemand willen weten of dit ook zo is. Ik wil soms weer wat meer hard to get proberen te doen. Vaak hoop ik dan dat hij mij gaat missen, en vaker uit zichzelf belt of er naar gaat verlangen, maar dit lijkt meestal niet zo te zijn. Ik maak mezelf nu soms helemaal gek met dat ik hem enorm mis, liever een andere situatie wil, en mezelf dan ga afvragen of hij mij wel erg leuk vindt. Hij heeft aangegeven dat ik meer rustig moet doen , hij wil ook soms het initiatief nemen. Ik probeer dit dan uit alle macht maar blijf het lastig vinden. Hoe kan ik dit het beste kwijt raken, Wat andere vrouwen ook schrijven, het is soms lastig om vol te houden om zelf niet te bellen, als je ook heel graag je verhaal kwijt wilt of zijn stem wil horen. Zijn situatie maakt het er natuurlijk ook niet allemaal beter op. Ik ben bang hem kwijt te raken, uit onze gesprekken haal ik dat hij heeft meer de neiging dan ik om de handdoek in de ring te gooien als deze situatie zo door blijft gaan en we veel gedoe blijven hebben, ook omdat hij die stress niet er bij kan hebben en het zijn beter worden in de weg staat.

    Alvast bedankt. groetjes Mireille.

  81. Felicity :

    Beste Anna,

    Ik ben nu twee jaar samen met me vriend we zien elkaar elk weekend! Nu sinds 4 weken niet, hij wilde rust omdat ie dingen op een rijtje moet zetten en verlies van zijn moeder wat een jaar gelden is niet heeft kunnen verwerken!

    Ik heb 1 keer een week geleden contact gezocht, maar werd daarin claimerig dat ik hem wil zie. En hij zegt dat ie alleen wil zijn op zichzelf en teveel aan zijn hoofd heeft en geen rekening met anderen wil houden (wat hij dan vind dat nodig is als we samen zijn).

    Hij zegt dat hij begrijpt dat dit vervelend voor me is, maar dat hij deze rust echt effe nodig heeft en ik daar rekening mee moet houden! Ik ben redelijk rustig gebleven, maar begin me nu wel zorgen te maken en weet niet wat ik nu moet: wachten of kappen?

    Mijn geduld raakt op en ik zeur elk weekend of we af kunnen spreken. Als hij dan zegt dat ie alleen wil zijn, maakt dat mij onzeker en denk ik dat hij uit gaat maken. Hij heeft afgelopen jaar veel aan zijn hoofd gehad i.v.m zijn moeder de hele papieren nasleep van overlijden. Hij is enigskind en vader is vertrokken uit zijn leven toen ie klein was.

    Ik ben van mezelf erg onzeker en heb in dit jaar nogal regelmatig gezeurt en gemopperd over onze relatie dat wel wat meer van zijn kant mag komen enz. We hebben tot 4 weken geleden erg leuk samen gehad ondanks alles! Wat moet ik nu? Hem met rust laten en helemaal niks meer laten horen en wachten tot hij contact zoekt? Of uitmaken? Juist af en toe sms of iets om te laten zien dat ik er voor hem ben? Ik weet echt niet meer.

    gr Felicity

  82. Joyce :

    Ik lees dit artikel en zou graag hierover wat advies willen:

    Ik leerde een wat oudere man kennen – 20 jaar ouder dan mij. In het begin van de eerste maand zag ik er niet echt iets in tussen ons twee, hoewel we het samen heel leuk hadden. Ik ging bijna wekelijks naar hem toe. Op onze 5e date bij hem had hij een vriend uitgenodigd, om kennis mee te maken.

    In eerste instantie voelde ik mij daar niet prettig bij vanwege onze leeftijdsverschil en eigenlijk niet wist wat ik voor hem echt betekende. Na 3e maand daten vroeg hij mij om een weekend mee te gaan met hem naar België. Daar was een jaarlijkse kerstmarkt en dat had hij al geboekt. Hier stemde ik mee in vond het lief dat hij dit deed voor mij.

    Uiteindelijk is het niet doorgegaan wegens weersomstandigheden. Dat weekend ben ik voor het eerst bij hem blijven slapen en zijn we intiem geweest, nadat we ongeveer 4/5 maand hadden gedate. Later ging ik met hem mee naar zijn vrienden die hadden een feest. Eenmaal daar aangekomen wist iedereen wie ik was en wisten hun dat ik wel een blijver was.

    Op het feest terwijl hij met zijn vrienden zat te praten bleef hij naar mij kijken. Ik ging nog steeds elke weekend naar hem toe uiteindenlijk heb ik één van zijn kinderen ontmoet die op dat moment aan het werk was.

    Een keer kwamen we wat oudere vrienden tegen en die vroegen wie ik was. Hij noemde mij zijn vriendin, waarop ik achteraf reageerde van nou dat wist ik helemaal niet dat ik dat was op een grappige manier bedoelt. Hij zei dat ik dit anders had moeten zeggen. Maar daar had ik ook geen antwoord op.

    Na die laatste keer op onze date na 6 maand twee week nadat ik zijn zoon had ontmoet en hij mij zijn vriendin noemde, en er eigenlijk voor mij gevoel harstikke goed ging het klikte en we hadden lol. Ik dacht nog: ik kijk wel waar de schip strandt. Belde hij mij op dat hij vrij wilde zijn en dat hij hierover heeft nagedacht, maar niet met zijn volle hart voor mij zou kunnen gaan.

    Waarop ik weer geschokt reageerde en zij: je bent toch vrij, want wij hebben geen relatie. Ik vond het maar raar, maar kwam er tegelijk ook achter dat mijn gevoelens voor hem toch dieper zaten dan ik dacht.

    We hebben na 6 maanden elkaar toen weer gezien en hij omhelsde me echt voor mij gevoel op een manier – ik wil je niet los laten. Maar dat kon ik ook mis hebben.

    Nu heb ik hem een jaar niet gezien, weleens gesproken maar meer ook niet. Maar kan hem niet vergeten, kan het zijn op de manier hoe het plotseling is gelopen, dat ik hem nu na een jaar niet gezien te hebben nog steeds niet vergeet ben? Benieuwd naar wat advies. Hoewel ik wel weet – its time to move on. Maar ben benieuwd naar de reacties.

  83. Rosanne :

    Dag Anna,

    Wat fijn is deze site! Heel prettig als je even niet meer weet wat het meest verstandig is.
    Mijn verhaal kort en bondig:
    Twee maand geleden man (38 jaar) ontmoet (die mij al eerder mailtjes had gestuurd maar nooit op ingegaan) Het klikte meteen. We hadden urenlange gesprekken, geen sexueel contact in het begin, we zagen elkaar regelmatig. Hij wilde me zoveel mogelijk zien en ik voelde me fijn! Eindelijk iemand die mij na 2 jaar liefdesverdriet weer een goed gevoel gaf.

    Kort over hem: hij heeft last van slappproblemen en is wat depressief. Slikt antidepressieva maar niet heel veel. Kortom een man die zijn rust in zijn hoofd probeert te bewaren en daar altijd heel veel moeite voor doet. Zijn langste relatie heeft anderhalf jaar stand gehouden.

    Hij is nu 3 weken op vakantie en dan ga ik. We overlappen elkaar. Ik zie hem een maand niet. Wel verzorg ik zijn planten bij hem thuis. Hij nam na een bezoek bij vrienden (met mij erbij) ineens afstand. Hij wilde meteen naar huis, had rust nodig, was bang wat de dag van morgen hem zou brengen,, We slapen sowieso al niet samen omdat hij dat lastig vindt, En dat is prima vind ik. Waar eerder vurige sms jes waren, lijkt het nu ineens over te gaan naar zakelijkheid, Ik ontvang elke keurig de sms jes maar allemaal even zakelijk. Voelt hij zich niet goed? Twijfelt hij? Is hij moe? Ik wil het niet op mezelf betrekken en heb hem vorige week laten weten dat het me moeite kost het niet op mezelf te betrekken als hij te moe is om me te zien, en dat ik hem mooi vind zoals hij is en ik erop vrtrouw dat wij gek zijn op elkaar maar dat ik moet leren dat te kunnen blijven denken. Ik kreeg de reactie: Dat zijn mooie woorden, je bent lief. Ik stuur nu alleen iets terug als hij iets stuurt en stiekem ben ik die zakelijkheid meer dan zat. Zo ben ik he-le-maal niet! Ik wil het heel graag met hem proberen, maar past het bij me en stiekem vraag ik me af wat hij denkt/voelt. Wat te doen? Groetjes Rosanne

  84. Anne :

    Hoi Anna,

    Ik ben naar het buitenland verhuisd, flinke stap en heb een emotionele tegenpool van mijzelf als vriend. Hij geeft mij in die zin ook wat tegenkracht en laat mij bijv.beter te denken voor in het diepe te springen. Omdat mijn vrienden niet allemaal om de hoek wonen en ik niet zo even op de fiets kan springen om mij toch omringt door mensenlijk contact te voelen is het niet zo makkelijk om mij los te laten van het gevoel van eenzaamheid. Wanneer hij zich terug trekt en ik voel aankomen over de snelheid waarop hij op mijn smsjes reageerd tijdens het werk en de manier waarop hij zich van mij afkeert en niet van andere voel ik aankomen en als ik in z’n ‘face’ blijf dan knaptie waardoor hij zich afstoot tot het uiterste mij verdrietig en alleenig achter laat en we beide praktish de situatie niet aankunnen want hij wil alleen zijn en ik wil juist liefde voelen.
    Omdat ik daar zo heftig op reageer omdat ik zelf niet de dans kan ontspringen door even naar mijn ouders te gaan of een vriendin voor is deze situatie door de weeks vaak nauwlijks te ontkomen. En het ergste is dat ik me altijd schuldig voel alsof ik wel iets verkeerd hebben moeten hebben gedaan om dit te triggeren. Ik hou echt van deze man en ik wil dat het werkt maar hoe maak ik hem duidelijk dat ik niet 1-2-3 die basis die ik had in Nederland hier niet zo maar uit een toverhoed kan trekken en dat ik daar stapje bij beetje wel kom en dat wanneer hij duidelijker is in wat zijn gevoelens zijn en hoe hij wil dat ik daar mee om moet gaan ik dat met liefde respecteer maar dat ik ook wil dat hij mijn gevoelens respecteerd en zijn excuses aanbiedt door iets liefs te doen wanneer hij mij zo afstoot.. Of vraag ik nu echt iets onmogelijks?

    Liefs x.

  85. Maria :

    Beste Anna,

    Een jaar geleden werd mijn vriend verliefd op een ander. We waren 15 jaar samen en hebben twee kleine kinderen. Hij biechte zelf op verliefd te zijn op een ander en dat dit sterker was dat zijn liefde voor mij. We zijn in relatietherapie gegaan, en ik heb hem ruimte gegeven door een halve week in een appartement te wonen (zonder kinderen). Een half jaar later nam hij weer de vlucht naar dezelfde vrouw en ik ontdekte dat nadat dat weer twee weken aan de gang was. Vlak daarna is hij een appartement gaan huren en is het schema met de kinderen voortgezet, waardoor vanaf dat moment de kinderen twee huizen hadden. Vanaf dat moment is mijn vriend in gesprek gegaan met een psycholoog en is hij gaan inzien dat deze vrouw een vlucht was en hij niet de man wil zijn die zijn gezin in de steek laat. Hij zocht toenadering in praktische dingen en af en toe waren er moment dat we samen waren (doordat er iets met de kinderen was). Ook zijn we een avond uit geweest en dat was o.k. Ook voor hem gaf hij aan. Al was er wel de afstand. De ontmoetingen met hem zijn prima, maar daarna komt bij mij de kater. Hij geeft aan van mij te houden en mij weer aantrekkelijk te vinden, maar dat de aantrekkingskracht ontbreekt. Ook zegt hij soms dingen waaruit ik opmaak dat hij die andere vrouw nog niet volledig losliet. Zij blijft een optie lijkt het voor het geval het niet goed komt tussen ons zegt hij. Ondertussen gaf hij aan te willen scheiden, zodat praktische dingen niet meer tussen ons in zouden staan en we vanaf een nulpunt weer samen zouden kunnen komen. Je schrijft in jouw e-books dat je een man weer warm moet ontvangen. Maar hoe kan ik hem weer vertrouwen? Als ik hem vraag of hij weer terug komt, geeft hij aan dat hij nog niet zover is. Hij wil ontmoetingen, leeft ons oude leven in die zin, dat hij alles samen wil regelen, afstemmen, over de kinderen (er is dagelijks contact) en hij wil het samen weer leuk hebben. Hij geeft aan dat als hij zeker weet dat het weer goed zit, weer terug kan komen. Is het onverstandig om de voorwaarde te stellen dat ik eerst zeker wil weten dat hij 100% voor mij gaat en die andere vrouw achter zich heeft gelaten, voordat ik weer met hem wil ‘daten’? Ik voel me niet veilig bij een man waarvan ik weet dat de aantrekkingskracht nu mist (denkt hij). Als ik jouw e-books lees dan lijkt het zo simpel om weer het contact met hem te herstellen, maar de ‘afstandelijkheid’ en het ‘makkelijke’ maakt mij onzeker.

  86. Mandy :

    Hoi Anna,

    Benieuwd wat jij hier van vind. Mijn ex en ik zijn al 2 keer aantal maanden bij elkaar geweest. Als we samen zijn is het leuk en gezellig. Maar hij is 38 en eigenlijk is hij nog steeds een echt feestbeest. Gaat minimaal paar keer per week uit. We hebben een paar keer over gehad, maar hij geeft dan aan dat hij dit het leukste vind wat er is. Ik merk dat ik meer toe ben aan een serieuze relatie. Verder weet ik natuurlijk ook dat als hij uitgaat, hij daar vaak vrouwen ontmoet en erme flirt enzo. Ik ben niet echt het jaloerse type, maar zijn dit soort mannen eigenlijk fout en geen relatiemateriaal?

  87. Mandy :

    bedankt voor je reactie Anna. Auw misschien is dat inderdaad de waarheid. Maar vaak wordt er gesproken over foute mannen… Wat zijn volgens jou dan foute mannen? Of bestaan die niet volgens jou?

  88. Sor :

    Hoi Anna, leuke pagina! Hier Is waar ik meezit.

    Twee jaar geleden had ik een kameraad van de beste vriend van mn zwager toegevoegd op FB. We kenden elkaar niet. Op FB en MSN hadden we leuke, open gesprekken over van allés. Hij was heel open, ook over dat ie graag een levenspartner wilde en niet alleen wilde blijven. We hadden afgesproken dat ie me een DVD met een serie ofzo op zou sturen via de post. Heeft ie nooit gedaan. Had em daarna nog berichten gestuurd, maar geen reactie.mplots was ie van m’n radar verdwenen wat ik erg jammer vond. Nooit afgesproken of gebeld.

    In de tussentijd niets meer gehoord.

    Een paar weken geleden stuurde ik hem een bericht en we raakten weer aan de praat. Super leuke gesprekken over van alles en nog wat. Zelfs gebeld. Hij woont aan de andere kant vh land. Een vriendin (die uit die regio komt oorspronkelijk) hadden al maanden gepland er naartoe te gaan. We waren allebei toevallig vrij en besloten die kant op te gaan voor een weekend bij haar ouders. Ondertussen vertelde ik dat ik die kant op kwam en dat we dit al een tijdje op de planning hadden staan. Ok, verder chatcontact ondertussen. Hij vroeg me hem een seintje te geven als ik in de stad was, konden we wat gaan drinken. Nou de volgende dag was ik er en we gingen de stad verkennen. Ik smste hem dat ik er was en hij vroeg ons wat te gaan drinken samen met een groepje vrienden. We sloten aan bij hen en dronken wat. Hij was vrij stil afwezig. M’n vriendin en ik kletsten met iedereen en ondertussen werd de groep kleiner. Z’n broertje was er ook. Hij was nog steeds afwezig en zei dat ie niets had gegeten en gewerkt had. Meetings enz. Ok we besloten weg te gaan. Afscheid genomen.

    Thuis bij m’n vriendin stuurt ie me eenchátbericht. Waarin hij zegt: sorry dat ik zo afwezig was, ben echt moe, lig nu in bed. Hij vroeg ook of ik speciaal voor hem naar die stad was gekomen. Ik zei nee, hoezo? Hij zei omdat z’n broertje dat denkt en omdat m’n vriendin iets in die trant zei. Ik zei nee dat is niet ( was ook niet zo). Hij zei dat als dat zo was dat ie dat graag had willen weten en dat ie het leuk zo hebben gevonden. Hij bood nogmaals z’n excuses aan, vroeg of ie het goed kon maken en jammer dat ie geen kans had om met me te praten en vond het leuk me eindelijk eens gesien te hebben. Ik zei geeft niet joh. De volgende dag
    weer gechat, maar niet zo intensief als eerst.

    Hij vertelde dat ie het druk zou krijgen met een nieuwe onderneming van z’n broer en z’n eigen werk. Nu sinds bijna een week is het radiostilte vanuit zijn kant. Geen chatbericht, niks. Ik vind het zoo jammer. Wat heeft dit te betekenen?

  89. Sor :

    Nog iets. M’n vriendin viel iets op (ze zei het uit zichzelf, heb er niet naar gevraagd). Haar viel dus op dat toen we aan tafel zaten en ik met zijn vriend geellig zat te kletsen hij mij en hem in de gaten hield de hele tijd en nors keek. Zelf was ie vrij stil.

  90. Selina :

    Hallo,

    Ik heb ongeveer 3 weken geleden een man leren kennen (23) nou moet ik zeggen dat we elkaar al van vroeger kende, dus het was geen vreemde.

    Het klikte meteen we waren eigenlijk zo goed als onafscheidelijk. Als wij niet samen waren, dan smste/ whatsappte we de hele dag tot we gingen slapen vice versa.

    Ik had iets langer als een dag niks van hem gehoord en idd ik voelde me afgewezen maar heb zo goed mogelijk met hem geprobeerd te praten het kwam er op neer dat hij zei dat hij verliefd op me was en moest ”nadenken” weet niet precies wat dat dan moet betekenen….

    Maar oke ik stelde me begripvol op en gingen gewoon weer verder. Nu is het weer zo ver heb 2 dagen al niks van hem gehoord terwijl we eigenlijk dit weekend naar me moeder zoude gaan…

    Ik heb dit me moeder ook uitgelegd, maar ik weet gewoon niet meer wat ik moet doen? Wilt hij me wel of is hij gewoon aan het spelen… doe ik iets verkeerds? Ik heb al de mogelijke scenario’s al uitgedacht en kom nergens terecht. Hoop dat u me misschien kunt helpen?

    Groetjes Selina

  91. Sophia :

    Heel herkenbaar deze dingen.

    Maar ik zeg : als je eenmaal date met een man en hij laat vervolgens niks meer horen (langer dan 2 dagen)
    Forget Him! Hij is jou niet waard.
    Ik heb nu 1,5 jaar een vriend en die heeft vanaf de dag dat ik hem heb leren kennen ELKE DAG GEBELD, gemaild of ge-smst
    Liefde is eenvoudig. Je gaat ervoor of niet.
    Veel moderne mannen van deze tijd zijn rare snuiters. Te lam om voor een vrouw te gaan. In plaats dat ze een vrouw veroveren, moet de vrouw hem veroverd. WTF? Echt niet.
    Dan kun je nog beter alleen blijven.
    Maar gelukkig, bestaan er ook nog mannen met een ruggegraat die waarlijk voor een vrouw kunnen gaan. De kunst is om hen tegen het lijf te lopen.

  92. Anoniem :

    Hallo Anna

    Ik ben een getrouwde jonge vrouw 23 jaar en ben nu 3 jaar getrouwd en 2 jaar samenwonend.
    mijn man en ik hebben veel met elkaar gebotst omdat we soms verschillen op bepaalde dingen. We hebben veel ellende meegemaakt met elkaar maar ook hele goeie tijden gehad. ik heb psychisch veel probelemen gehad, maar nu nog wat. mijn man zegt nu de laatste tijd dat hij door alle problemen zijn gevoelens wat minder zijn geworden, hij zegt dat hij erg veel van me houdt en zeker mij een goede vrouw vind, maar door al onze botsingen en wrijvingen en problemen zijn gevoel voor mij iets minder is geworden en er soms aan denkt om met ons te stoppen…dat is voor mij echt schrikken want ik wil mijn man niet kwijt ik wil graag dat ons huwelijk goed blijft. ik doe me uiterste best om me zelf te verbeteren in de punten waar hij moeite mee heeft. Ik doe me uiterste best, ik maak me mooi ik kook lekker voor hem, ik zorg dat we wat leuks gaan doen, ik versier hem..hij lijkt er ook van te genieten, hij stelt het ook op prijs en ziet dat ik mijn best doe, alleen hij vind het moeilijk en dat doet hem iedere keer terug denken aan onze problemen. hij ziet dat ik moeite heb met hem los laten, ik ben angstig geworden en wil hem niet kwijt, hij is heel belangrijk voor mij. we hebben nog geen kindjes en ik wil dolgraag kindjes maar dat wil hij nog niet omdat hij onze relatie nog niet stabiel genoeg vind. ik hou zielsveel van hem en wil hem niet kwijt. ik doe er alles aan hem niet kwijt te raken.. maar het kost veel energie want ik zie dat hij toch wel met zijn gevoel zit. hij zegt ook dat hij me niet tekort wilt doen, want hij ziet dat ik mijn best voor hem doe. soms zegt hij dat hij het nog een kans wil geven en soms zegt hij dat hij er mee wilt stoppen het is echt te verwarrend voor mij. ik zit ook sowiezo bij de psycholoog voor mij zelf maar ik bespreek ook dit soort dingen.
    wat moet ik doen?
    wat heeft hij nou?
    hoe kan hij zijn gevoelens weer voor mij hebben en die warme liefde weer voor mij voelen??
    kunt u mij hierbij helpen want ik ben ten einde raad!!!!

    hartelijk bedank.

  93. Anoniem :

    Ik heb het boek gedownlood en gelezen ben echt wat wijzer geworden, moet ik hem die ook laten lezen?

  94. Anoniempje :

    Beste Anna,

    zit met een vervelende situatie!!
    Heb nl bijna 3m een relatie met een pracht van een man,hij heeft een zwaar verleden achter de rug,maar dat kan mij nie schelen iedereen verdient een 2de kans!!!

    Nu het probleem is we hebben samen een super leuke dag gehad en nadien ben ik iets te weten gekomen dat hij mij nooit eerder heeft verteld,hij had het mij verteld op het moment zelf toen ik mij iets afvroeg,ik heb hem nadien per sms ook gevraagd of hij mij nog iets moest vertellen waar ik niets vanaf wist of moest zelf ontdekken en hij zei nee!!! Ik was er totaal nie boos voor,was gewoon verrast.Had hem ook wel verteld dat hij mijn vertrouwen nie mag schaden,want ik vertouw al heel moeilijk mensen.

    Nu na die smsen de dag erna begon ik weer te smsen zoals gewoonlijk en hij was plots zo koel en zei ‘heb effen rust nodig zit in de knoop met mijzelf’

    Heb de rest van de dag niets meer van hem gehoord. Maar was wel paniekerig tegen hem continue smsen want zelf heb ik al veels te veel meegemaakt, was gewoon bang :-(

    Nu deze morgen had ik hem wakker gebeld omdat hij nie wakker komt van zijn alarm en nadien begon hij terug te smsen, hij bedankte mij voor te bellen en vroeg ook hoe het was en hoe ik geslapen had. Had hem dan ook verteld dak slecht geslapen had en dat ik mij niet goed voelde.

    ‘Waarom niet’, vroeg hij ‘Ben je ziek aan het worden??’ Ik zei: ‘Ja, ziek van verdriet!!!!’

    ‘Is toch niet nodig’ : vertelde hij mij ”Ik zal u zomaar niet loslaten, heb gewoon effen adem nodig meer niet.’

    Maar vrees voor het ergste ik heb sinds vanmorgen niets meer gehoord en wil hem echt niet kwijt, zie hem enorm graag!!

    Ik hou van hem voor wie hij is, maar vind in het vervolg dat hij eerlijk moet praten met mij, en ik denk nu dat hij het daar moeilijk mee geeft om het tegen mij te zeggen, want hij vond het al zielig op de moment zelf dat ik het ontdekte om het mij te zeggen. Nu heb hem alvast genoeg verontschuldigd voor mij smsen en verteld hoe graag ik hem zie en wat ik voor hem voel, maar is verdomd moeilijk om hem te negeren pfff.

    Grtz

  95. Anna :

    Nou, ik heb het gelezen..

    Ik geef hem alle ruimte om na te denken – en bel, sms of mail hem zelf niet.

    Hij heeft wel gezegd: “Als je wilt bel je maar.”

    Ik voel aan hem dat hij dit even nodig heeft. Soms hoeft hij het niet te zeggen ik zie het en merk het.

    Echter kennen we elkaar pas een paar maanden. Hij zit in de fase van, Is het nu fysiek wat ik voel of is er meer.

    Ik vind het moeilijk, want ik ben al verder in dit stadium.. ben ook erg hard voor mijzelf. Zeg ook tegen mijzelf, hij was er maanden geleden ook niet, dus toen miste je hem ook niet.. toch?

    Ben wel bang dat hij geen contact meer opneemt.. vind het nu niet zo stabiel qua gevoel op dit moment.. Komt misschien door mij of wat dan ook..

    Gelukkig zijn we nog niet intiem geweest dan alleen samen slapen en wat ontdekken, maar echt intiem niet.. daar is het gewoon nog niet van gekomen. Dat hoeft voor ons ook niet direct, het samen zijn de weekenden is al heel erg fijn.

    Maar ja, ik zit wel met een rot gevoel.. ik heb kriebels en hij .. geen idee. Hij voelt alleen fysiek iets.. Ik denk dan.. tja, dat leuk maar ik wil toch echt meer…

    Ik wacht af.. maar ga ook door met leven :-)

  96. Fleur :

    Hallo allemaal, wat een interessante site! Ik ben hier terecht gekomen omdat ik denk dat mijn man misschien een midlifecrisis heeft. Hij is meer dan ooit met zijn uiterlijk bezig en met andere vrouwen. Dit maakt mij erg onzeker, waardoor ik hem waarschijnlijk meer ga claimen. Dit werkt voor hem verstikkend. Dat snap ik, maar hoe kan ik hem zijn gang laten gaan? Het maakt mij zo onzeker dat hij afstand van mij neemt en het blijkbaar nodig heeft aandacht van andere vrouwen te krijgen. Doordat hij flink is afgevallen heeft hij veel meer zelfvertrouwen gekregen. Dat is natuurlijk heel fijn, maar ik moet wennen aan deze nieuwe, zelfverzekerde man die zoveel aandacht krijgt. Ik heb relatietherapie voorgesteld, om onze relatie/gezin te redden, maar dit wil hij niet.
    Wat kan ik doen om te zorgen dat we bij elkaar blijven??
    Groetjes Fleur

    • Wanhoop :

      jeetje zo is het hier ook..
      bezig met zijn uiterlijk.. veel afvallen.
      uit zijn schulp kruipen naar andere en mij wegstoten.

      Ik besef nu hij weg is, en hij niet thuis komt en slaapt.. ik hem echt mis en toch voel dat hij me wel compleet maakt.

      Hij wil geen hulp, hoe meer mensen dat zeggen hoe meer hij roept hoe heerlijk en fijn het is om alleen te zijn.. en feesten en vrouwen ..
      maar is dit niet een afzet tegen zijn eigen gevoel.

      Ik ging hem ook meer claimen, en controleren omdat ik onzeker werd door zijn gedrag.
      En dat is zo fout.. ik probeer nu echt afstand te houden en hem echt die rust te geven.. en zie nu dat hij zelf ook iets rustiger word.
      Maar ondertussen is hij nog steeds op zoek naar eigen woonruimte en verblijft nu constant elders.

      Mis hem.. en word er wanhopig van

  97. Wanhoop :

    mijn vriend is nu weg hij wil rust na bijna 12 jaar samenwonen en 2 kinderen te hebben.
    hij wil rust.. roept ik voel niets meer voor je.. wil vrijheid blijheid.
    Ik besef dat ik te afhankelijk van hem was, en alles wilde delen.. en dat wil en kan hij niet.
    HIj stoot me af, maar komt nu toch iedere dag even thuis.. met heb je een handdoek, of mag ik even komen douchen.
    Hij zoekt woonruimte en werk, het is een lang verhaal.
    ik vraag nergens om als hij komt.. doe net of ik druk ben en gewoon probeer door te gaan met de kinderen en dat ik echt probeer om zelf weer een leven op te zetten.
    En nu als hij gaat geeft hij wel een kus en een aai over mijn bol.
    is dit valse hoop..
    heeft hij echt ruimte nodig.. of ben ik hem echt kwijt.. en is hij nu gewoon gebruik van mij aan het nemen.

    ik ben nu echt goed met mijzelf bezig en heb nu ook ingezien dat ik ook dingen moet veranderen.
    Maar na 12 jaar is het gevoel toch niet ineens weg.. geloof dat niet.
    weet u raad?

  98. C :

    Ik ken mijn vriend nu 4 maanden.
    In die tijd heb ik het geweldig gehad anders dan bij andere mannen, hij laat mij echt voelen als een princes.
    Daardoor kregen wij snel al een relatie. We lachen veel en hebben het leuk samen.
    Maar soms doet hij droog via de telefoon ( ping).
    En dat wekt frustraties op vooral omdat ik daar onzeker van word, omdat ik al heel onzeker aangelegd ben. Hij zegd dat dat nergens voor nodig is, maar wat denkt jij?
    Hij doet soms afstandelijk, maar als ik bij hem ben doet hij dan weer niet afstandelijk.
    Is dat ook omdat hij mannelijk wil blijven.
    Soms denk ik dat het komt omdat hij een stukje ouder is want als ik vraag waarom hij afstandelijk doet, zegt hij dat hij dat niet doet maar het wel zo bij mij overkomt.
    Hij zegt me heel mooi en leuk te vinden, maar zegt die dingen iets minder dan in het begin. Vind hij mij dag nog wel leuk ?
    En denk je dat hij serieus is, ik bedoel hij doet vaak leuke dingen met me en heeft me aan zijn familie voorgesteld al redelijk snel. Wat denk jij,
    is hij serieus en vind hij me nog wel leuk ondanks dat hij afentoe droog doet?
    ( ben gewoon heel onzeker !!)

  99. Ilona :

    Hallo,

    Ben sinds een paar dagen intensief aan het lezen gegaan op jouw site. Hele nuttige informatie en ben met een aantal tips aan de gang gegaan. Ik heb nogal de neiging om op foute mannen te vallen. Ik stap er (te) snel in zonder stil te staan bij het feit of deze man mij wel brengt wat ik wil en nodig heb. Nu heb ik pas geleden iemand leren kennen en we hebben over de telefoon hele open en eerlijke (dacht ik) gesprekken gehad, urenlang! Was helemaal in de wolken, eindelijk iemand die mij begrijpt en mij het gevoel geeft dat hij voor mij gaat! Als ik hem aan de telefoon had werd ik weer rustig, hij begrijpt mij en steunt mij. Dan nu…..ik zou komend weekend naar hem toe gaan. Hij had graag gezien dat ik het hele weekend zou blijven maar dat wilde ik niet. Zaterdag heen en zaterdag weer terug. Hij was al wat afstandelijk via app dat merkte ik wel maar in combinatie met een drukke baan kon ik dat wel plaatsen. Ik stuurde hem ook niet zo veel meer en liet hem zijn gang gaan. Nu kreeg ik gisteren een app van hem waarin stond dat hij afstandelijker is geworden omdat hij een aantal signalen heeft gekregen waaruit blijkt dat ik afstand hou en een dubbele agenda heb??!! Ik begreep dat niet, ik ben niet van invullen dus bij twijfel check ik altijd, en vroeg ik hem om uitleg! Ik zei hem dat ik schrok van deze plotselinge wending, de avond ervoor was er wat mij betreft nog niets aan de hand! Hij gaf mij niet een rechtstreeks antwoord….hij vindt het raar dat ik dat vraag en dat ik het niet begrijp en van dergelijke ‘diepgang’ wordt hij niet vrolijk waren zijn woorden. Wat moet ik hier nu weer mee?!

  100. Sista :

    Hoi, ik lees aandachtig mee…Maar nu durf ik eindelijk ook zelf iets neer te schrijven. Ik heb sinds anderhalf jaar contact met iemand via internet. We wonen niet in hetzelfde land (wat het natuurlijk nog moeilijker maakt).

    Afgelopen mei ben ik n tijdje bij hem geweest, het was geweldig! Hij belt me elke dag, we hebben de plannen om er idd.beiden helemaal voor te gaan,en hebben ons tevens in mei verloofd.

    Waar zit ik dan mee,vraag je je af?

    Nou…pfff,eerst belde ie twee keer per dag, we skypten, tussendoor, smste smorgens goedemorgen, en savonds goedenacht (om daarna meteen te bellen).

    Nu was er van mijn kant(nadat ik daar dus ben geweest)ineens volop verwarring, onzekerheid, twijfels etc.(angst is een beter woord).

    Ik heb hem dat eerlijk verteld,niets aan de hand….

    Maar daarna werd het ineens allemaal minder…veel minder…hij belt nu nog maar 1 keer per dag (ik weet dat het duur is, en ik mag niet klagen), en smst al bijna niet meer. Ik ben dankbaar dat hij me nog elke dag belt (dat wel) maar ik mis de smsjes, de aandacht. Ik heb hem dat een paar keer gezegd, echt zo van; ik mis onze smsjes, ze lieten mijn dag goed beginnen, en eindigen..(ik dacht..hint,hint..).

    Ik ben er zeker van dat hij afstand heeft genomen, zegt nog wel dat hij van me houdt, me mist,en er alles aan doet om ons daar samen te krijgen…maar toch word ik bang van die afstand. Ik weet dat ik niets moet doen.. en hem maar zijn gang moet laten gaan…maar ik wordt er zooooo enorrrrm moe van (van mijn eigen stomme onzekerheden), ik bedoel…als vrouw haal je jezelf dan van alles in je hoofd enzo…tja…Im so glad that Im a woman…(zing ik dan maar mee als een boerin met kiespijn)…frustraties alom.

    Ja..ik onderneem leuke dingen,doe gewoon mijn ding…maar het vreet…langzaam een weg naar binnen…offe…is het een weg naar buiten?

    Soms neem ik zelf ook wel het initiatief, maar dan ben ik weer bang om afgewezen te worden. Dus doe ik maar niets (hij wil liever ook zelf bellen dan andersom, omdat hij vind dat hij moet jagen op mij…maar als hij niet jaagt, raak ik in paniek. Al moet ik zeggen dat het me al wat beter afgaat inmiddels en ik meer kan ontspannen. Groetjes

  101. Eline :

    Ik snap bovenstaand stukje en ik ga het toepassen. Maar, ik heb dus vorige week een super fijne week gehad (dagelijks bij elkaar) met een man waarmee ik sinds twee maanden iets “heb”, ik weet eigenlijk niet of we nu een relatie hebben maar het is niet zo uitgesproken dus het zal eigenlijk nog wel niet. Maar twee maanden lang stuurde hij bijna elke dag een hele lieve sms en soms slaat hij ook wel eens 1 dag over. Ook als ik hem een vraag stel via sms dan kan het wel eens zijn dat hij pas na een dag reageert. In het begin zagen we elkaar maar 2x per week en soms 1x maar vorige week dus iedere dag. Meestal op zijn initiatief. Afgelopen zaterdag zei hij ik bel je maandag (we hadden beide andere dingen te doen in het weekend), maar hij heeft gisteren dus niet gebeld zoals afgesproken. Wel stuurde hij een antwoord op mijn sms van de zaterdagavond daarvoor. Dus de hele zondag ook niets van hem gehoord. Ik wacht altijd rustig af dus ik laat dan ook niks horen. Maar ondertussen doet het gigantisch pijn, ik voel me genegeerd omdat hij zijn afspraak niet nagekomen is. Moet ik daar niet te zwaar aan tillen? Valt dat ook onder Ik heb hem vanmorgen wel een lief berichtje gestuurd maar er wel bijgezegd je zou toch bellen, je zei ik bel je maandag… Hierop heb ik uiteraard na uren nog steeds geen antwoord op. Het zit me niet lekker maar ik wil ook niet achter hem aan gaan lopen dus ik laat het maar op zijn beloof en reageer gewoon heel aardig en vrolijk als hij me belt.

    • Eline :

      en nu krijg ik net ineens toch een sms terug op mijn sms van vanochtend. Er staat in ik ben het denk ik helemaal vergeten door alle drukte, hoe laat ben je thuis vanavond dan bel ik je vanavond. Mijn eerste reactie in mijzelf is “hoe kan hij mij nou vergeten, hoe kan hij de vrouw waar hij zegt zo gek op te zijn nou vergeten”. Ik vind dit heel raar. Ik ben dat ook niet gewend van mijn exen. Die vergaten me echt niet te bellen hoor, vooral diegenen die erg verliefd op me waren, die bleven bellen.
      Ik weet het allemaal even niet hoor en ik weet ook niet goed wat ik hem nu terug moet sturen. Ik heb ineens geen zin om hem vanavond te spreken, ben erg teleurgesteld dat hij mij “vergeten” was.

  102. Cathy :

    Beste Anna,

    Ik zit al een paar dagen een beetje te surfen op het net…jou artikelen zijn heel nuttig. Nu ben ik benieuwd naar het volgende
    Sinds 1,5 jaar heb ik een relatie met een 3 jaar jongere man die nog studeert. Ik werk al een tijdje.

    Wij hadden elkaar ontmoet via een datingsite. Er was een klik….maar ik hield hem af…wrs door een verlatingsangst die ik in mijn leven heb onwikkelt. Hij had geduld en begrip en hoopte dat ik er wel uit zou komen (Hij was duidelijk totally in love) Na een jaar heb ik (na psychotherapie) mijzelf tot de orde geroepen en heb besloten vol voor deze jongen te gaan.
    Dat heb ik naar hem uitgesproken…..toen kwam bij hem de twijfel….wil ik de commitment van de rest van ons leven aangaan? Hij kreeg de touwtjes in handen en ik werd kwetsbaar….eerder had ik die rol.
    Het is uitgesproken…heb hem duidelijk gemaakt dat ik niet van hem verwacht dat hij dus oom voor altijd bij mij zal blijven….maar ik sprak uit dat ik voor hem ga.
    Het ging een tijdje goed echter nu neemt hij afstand.

    Hij is aan het afstuderen…kan zijn hobbies niet optimaal meer uitoefenen door de nieuwe levens fase hij gaat weg uit zijn studenten huis. Allemaal heftige dingen zijn ineens voor een man.

    Ik zat zelf niet optimaal in mijn vel en heb het laten sudderen…niet veel druk op hem leggen…hem het initiatief laten nemen …
    Maar ook door eigen onzekerheid en zijn afstandige gedoe ging ik hem wel om bevestiging vragen.
    Niet goed…ben ik mee gestopt.

    Nu merkte ik dat het nog steeds niet lekker liep en heb ik hem gevraagd of ik iets niet goed doe…..uitgelegd aan hem dat ik hem heb gelaten in de stress en toch neemt de afstand toe. Hing gaf aan dat hij twijfelt aan onze relatie, de sprankelingerie is er uit….soms is die er weer en dan weer niet. Hij gaf aan dat hij zich betrapt dat als hij een leuk meisje ziet lopen dat hij nieuwsgierig is of hing het met iemand anders leuker zal hebben. Of het gras dus elders groener is.

    Ik vroeg hem of hij nog een toekomst zag of dat ik mij moet gaan voorbereiden dat ik hem ga verliezen? Hij begon te huilen en zei dat hij het niet weet….hij wil mij niet kwijt maar iets vreet aan hem.

    Ik heb hem voorgesteld even afstand te nemen. Ik wil met hem door en wil hem de tijd en rust geven…dat heeft hij mij ook gegund. Maar hij wil geen afstand of break maar gezelliger wordt het er niet van. Ik stuur geen sms ik zoek hem niet ook….maar hij doet dat wel.

    Moet ik het afhouden hem forceren om echt zelf het op een rij te zetten of moet ik blij zijn dat hij na ons serieuze gesprek hij juist weer toenadering zoekt? Met ups en downs?
    Ik word er iig knap onzeker van en het kost mij veel energie…hoe en waar moet ik een grens trekken?

    MvG

    Cathy

  103. Anne :

    Dag Anna,

    Wat een goede tips allemaal, ik denk dat menig vrouw hier absoluut veel aan heeft. Mijn complimenten. Ik zit helaas met vele vrouwen ook met een probleem. Afgelopen zaterdag heb ik (op zijn initiatief) een date gehad met een hele leuke jongeman, 28 jaar, aantrekkelijk, naar mijn idee ook serieus, we spraken af in mijn stad (hij woont een uur verder, in Utrecht) ,we hadden duidelijk een klik want waren aan een stuk door aan het praten, anders aan het lachen, het etentje betaalde hij netjes, hij bracht zelfs het onderwerp relaties zelf ter sprake, en het leek mij beter er niet te veel op in te gaan, vervolgens zijn we op zijn idee naar de film gegaan (deze was iets te heftig voor een eerste date, erg veel drama). Echter na de film was hij wat afstandelijker, hij zei uit zichzelf dat hij de film moest laten bezinken, hij was moe dus besloot me naar huis te brengen. Eenmaal bij mijn huis aangekomen zoende hij me, en zei hij:” Zullen we dit snel nog eens doen? Kom je dan naar Utrecht?”. Alles leek zo perfect.. Verwachtte ook wel snel een voorstel, maar dit was niet het geval, het is inmiddels maandag en heb besloten zelf niets te laten horen omdat het een gewild persoon is met genoeg aandacht, en ik wil hem laten jagen.. Is er nou toch iets fout gegaan? En wat kan in godsnaam de reden zijn dat hij wat afstandelijker werd en nog steeds niets heeft laten horen? Ik ben gewoon erg bang dat er straks geen tweede date gaat komen, en dat zou ik diep betreuren aangezien dit toch wel de leukste, gezelligste date was met wie ik duidelijk een klik heb en een goed gevoel bij koester.. Ik hoop van harte dat je me kunt helpen.

    Warme groet, Anne

  104. Katrien :

    Hoi Anna,
    Een super leuke website!!!!
    Anderhalf jaar heb ik volgens mij mijn soulmate ontmoet.
    We hebben enkele maanden intens contact gehad over de telefoon en enkele malen afgesproken. De click was enorm tussen ons, we hadden respect en waardering voor elkaar. Tot hij afstand begon te nemen. Toen ik hem daarmee confronteerde zei hij dat hij een gezin wou starten maar omdat ik gescheiden was kon hij niet verder met mij. Het contact tussen ons is miniem maar hij blijft nog in mijn hart leven. Ondertussen heeft hij een andere relatie gehad van 8 maanden dat eindigde in een breuk. Tijdens deze relatie hebben we nog contact gehad waar hij iedere keer terugblikte op het intens gevoel dat we deelde en me steeds vraagt wat ik zo leuk aan hem vond. Na de breuk met zijn vriendin heeft hij mij onmiddellijk via sms met alleen maar lieve woorden gecontracteerd. Eerst was ik koel maar later was ik weer mezelf. Nu is het 3 weken geleden dat we contact hebben gehad. Wat moet ik doen, ik kan hem maar niet vergeten en hij geeft ook aan dat hij mij niet is vergeten. Help please!!

  105. Anne :

    Dankjewel voor je hoopvolle woorden lieve Anna, ik hoop echt dat deze stilte geen afwijzing betekent. Hij zit ook nog in zijn verhuizing, is erg druk maar als een man aan je denkt is een berichtje toch niet teveel gevraagd? Het is inmiddels donderdag, en ben mezelf helemaal gek aan het maken en de date keer op keer in mijn hoofd aan het afspelen. Is het fout om na een week niets te hebben gehoord zelf weer op zijn idee (een 2e date) terug te komen? Of word ik dan automatisch in het rijtje makkelijk als de andere vrouwen die achter hem aanzitten geplaatst en kan ik hem beter zelf contact op laten nemen? Sorry, ben de wanhoop nabij en mijn eigenwaarde daalt met de dag..
    Lieve groet, Anne

  106. Karla :

    Goedendag,

    Eergisteren heb ik sex gehad met een man waar ik verliefd op ben.
    de volgende dag heb ik hem gesmst en heb niets meer van hem ontvangen.
    Ik wil graag zijn intresse terug.

    Maar hoe?

    Met vriendelijk groet,

    Karla

  107. Irme :

    Hoi Anne,

    Ik heb ongeveer de zelfde vraag als kala.
    We hebben alleen niet alles gedaan, alleen handwerk,
    want ik zei dat ik nog geen ‘echt sex’ wou hebben.

    Nu zei hij zullen we elkaar volgende week weer zien,
    en ik zei oke.

    Heb hem dus ook gesmst en heb tot heden nog niets
    van hem vernomen. Ik ben verliefd en wil zijn intresse wekken..

    Ik voel me heel inpulsief en wil bijna over mijn eigen
    grenzen gaan om hem bij me te hebben.,

    Hoe ga ik hier met een volwassenmanier mee om,
    dat ik zijn interrese weer terug krijg en dat hij mij waardeert om
    wie ik ben..

    Het voelt nu kil en afstandelijk.

    Groetjes,

    Irme

  108. Irme :

    Dus als hij me aan gaat spreken, doe ik dan zoals gewoonlijk vleiend en glimlachend of neutraal? Hij wil met mij afspreken en dan wil hij graag sex of enige vorm van sex. Ik wil graag bij hem zijn maar wil geen sex. Ik vind de sex lekker, maar merkte aan mezelf dat ik me niet 100 procent kon geven omdat ik er nog niet helemaal achter stond.

    Hoe geef ik dit aan dat ik hem hierin niet afwijs, dat ik op later termijn wel sex met hem wil hebben, maar eerst beter wil leren kennen. En wat moet ik doen, als hij toch weer probeert sex met mij te hebben en ik dat niet wil, zonder hem op zijn tenen te trappen?

  109. Sammie :

    Inmiddels drie maanden in contact met een man. Op het begin veel contact via wa. Elkaar ongeveer 7 keer gezien. Contact bestaat voornamelijk uit wa. Dan opeens paar dagen geen contact, dan weer wel. Vervolgens ga ik op vakantie en laat drie weken niets meer van zich horen. Heb hem een bericht gestuurd hoe het met hem gaat. Hier een bericht op teruggekregen dat hij mij zal bellen. Dit was niet gebeurd (paar dagen gewacht). Vervolgens hem bericht gestuurd over mijn gevoel. Dat ik mij respectloos behandeld voelde. Hierop teruggekregen dat hij totaal geen verkeerde gevoelens heeft maar er nu niets mee kan. Een paar dingen moet hij verwerken en ik hem daarbij niet kan helpen. Je zou zeggen, hij heeft wel gevoel voor mij, maar waarom zo`n houding en dit kenbaar maken via telefoon. Zou hij wel oprecht geinteresseerd zijn of teveel met zichzelf in de knoop zitten??

  110. Karin :

    Beste Anna,
    Ten eerste mijn complimenten voor jouw duidelijke effectieve aanpak.
    Ik zit kort in een relatie met iemand die ik al lang ken en ben 38 weken zwanger. We zijn echt voor elkaar gemaakt en we zijb erg gelukkig met elkaar. Ik merk alleen nu inderdaad een hoop afstand nu het einde in zicht is van de zwangerschap. Ik vraag mijn lief zijn steun en begrip want ik ben bangig nu het nadert. In plaats van de arm om me heen krijg ik een koele afstandelijke man terug die slechts bij alcohol emotioneel reageert.

    Op zich de grootste afkeer van een vrouw maar met jouw uitleg begrijp ik dit gedrag.

    En ik accepteer dus zijn mannenoeilijkheid. Hij wil er voor mij zijn en maakt zich sterk!! Het nadeel is dat hij bot reageert op mijn kwetsbaarheid en ook zijn eigen emotionele laatste loodjes uiteraard. Dat doet bijhoorlijk zeer ondanks dat ik het goed snap. Het scheelt een hoop boze woorden en misvattingen en tranen wat me al heel veel waard is.

    Het enige wat ik ontzettend moeilijk vind is hem ‘los’ te laten. ik gun het hem zonder meer, maar ik ben erg bang dat een andere vrouw wel in staat is tot de emotionele connectie met hem die ik eigenlijk wil opeisen, vooral als ze verleidelijk is kan ik dat moeilijk accepteren.

    Er is helemaal geen sprake hiervan, maar ik weet hoe het werkt. Door eigen ervaring. De rol van die adviserende vrouw heb ik vaak mogen ervaren en dat voelde enorm vleiend. Uiteraard heb ik me altijd professioneel opgesteld, maar dat stukje band vond ik vleiend en prettig en vooral machtig.

    Nu andersom voel ik me machteloos en naar.

    Ik heb niets te klagen we zijn gelukkig en ik heb een man die met ziel en zaligheid voor mij gaat, echt waar, maar dat botte communiceren voelt best respectloos.

    Mijn gevoelens waar hij voor is gevallen staan hem nu in de weg er voor mij te zijn. Ik probeer hem aan te geven dat ik zijn gevoel nodig heb, maar het helpt niets. Soms wordt me dat te veel. Ik hoop dat na de bevalling als ik me weer verleidelijk kan opstellen dat ik weer wat meer controle over de zaak heb door weer zinvol te kunnen verleiden. Hoe je het went of keert zo’n buik wekt geen lust maar eerder zorg en emoties op, ondanks dat we genoeg intiem zijn.

    Hoe kan ik mij wapenen tegen mijn zwakke momenten wanneer ik me zielig alleen en onbegrepen voel? Zijn woorden als: ik ben er voor je schatje beantwoord ik namelijk met mijn doordachte verstand om zo niet mijn zere teleurgestelde hart te tonen dat snakt naar zijn gevoeligheid. En hoe wapen ik mij tegen de angst dat hij een andere vrouw wel emotioneel toelaat?

    De onzekerheid maakt mij kapot in mijn vrouwzijn en afleiding is soms moeilijk te vinden.

    Moet ik dit gedrag als normaal accepteren wat voor altijd zal blijven en misschen erger wordt of ben ik (straks weer) in staat dat verliefde onderbuik gevoel – als het wat rusiger is – weer terug te krijgen?

    Alvast bedankt voor het lezen en al je geruststellende adviezen op je website.

  111. Yentel :

    Beste Anna,

    Ik ben onder de indruk hoe je je advies geeft hier, ik heb de meeste vragen gelezen, en herkende er veel in.
    Toch zou ik persoonlijk advies willen vragen..

    Mijn vriend en ik zijn oorspronkelijk beste vrienden waar meer uit is gegroeid. Hij heeft een moeilijke jeugd gehad, ik ook, en begrepen elkaars problemen en kregen een goede klik. Opeens sprong de vonk over na 2 jaar, en we werden verliefd. Dit ging een jaar goed, tot vorig jaar hij opeens afstandelijk werd en hij uiteindelijk zei dat hij het niet meer kon omdat hij “helemaal niets kon voelen”. Hij was depressief, zag het leven niet meer zitten, maar we bleven elkaar zien maar dan weer als beste maatjes.
    Het heeft me pijn gedaan, maar ik wou hem steunen, dat dus vriendschap op dat moment was. Hij zei me dat hij me niet kon geven wat ik verdiende, liefde en steun.
    Ik ben altijd verliefd op hem gebleven, ik hou van hem. Na maanden merkte ik op dat hij ook om mij nog altijd gaf en zijn gevoelens terugkwamen, maar ik had het idee dat hij het niet durfde te laten zien.
    Mijn gevoelens hierover klopte, twee maanden geleden sprak hij zijn liefde voor me uit. Hij schreef me gedichten, dat ik de vrouw ben waar hij op een dag mee wil trouwen (die gevoelens heeft hij nog nooit voor een andere vrouw gehad) en het was allemaal zo romantisch.
    Ik was zo dolgelukkig, ik had een jaar op hem gewacht en nu had ik waar ik van droomde.
    Maar… nu begint hij zich weer terug te trekken. Hij heeft problemen met werk en andere omstandigheden, en lijkt weer depressief te raken.
    Hij praat wel met me, maar oppervlakkig zeg maar. Hij geeft ook aan dat hij niet over gevoelens en problemen wilt hebben. Hij begint me te negeren, en ik moet zo mijn best doen om niet aanhankelijk te worden en achter hem aan te lopen.
    Ik ben zo onzeker nu, ik vraag me af of hetzelfde als vorig jaar gaat gebeuren (dat hij zijn “gevoelens” voor alles kwijtraakt ivm depressie) of dat het gewoon een mannending is en dat hij even zijn “oermens” moet voelen en vanzelf naar me terugkomt, zoals “mannen komen van mars , vrouwen van venus” beschrijft.

    Wat denk jij? En hoe moet ik ermee omgaan?

  112. Roos Jans :

    Beste Anna,

    Ik hoop dat je mij ook advies kan geven, ik zit namelijk erg met het volgende:
    Al jarenlang had ik een jongen op het oog, toevallig zag ik zijn profiel op een chatsite en heb hem daar aangesproken. We deelden telefoonnummers uit en ik stuurde mijn foto’s naar hem. Hij vond me erg leuk (op die foto’s) en was erg geintresseerd, hij belde en smste me vaak en lieve woorden waren er altijd bij. (ik heb hem nooit verteld dat ik heb wel eens had gezien en hem altijd al erg leuk vond).
    Het contact was leuk dus besloten we elkaar te ontmoeten, dat was (door mij) vrij kort maar positief. Ik kreeg na de ontmoeting gelijk weer smsjes hoe leuk en mooi hij me vond en dat hij me zsm weer wilde zien, ik stemde in en de vervolgafspraak was ook erg leuk. We hebben veel gepraat en waren blij en verbaasd hoe goed we bij elkaar pasten. Hij gaf dan ook aan dat hij verliefd op me kon worden dat ik het meisje ben dat hij zocht qua type, denkwijze alles. We spraken en zagen elkaar nog een tijdje, op korte termijn vroeg hij of we nu een relatie hebben, en dat hij dat wel wil. Ik heb ingestemt. Na deze dag werd hij afstandelijk! ik kreeg geen lieve berichten meer , hij belde me niet meer (hierdoor ik ook niet), de afspraken ging hij afzeggen omdat hij bij vrienden wilde zijn of voetbal ging kijken. De man die me elke dag 5 minuutjes wilde zien kwam niet meer naar me. Maar als we dan wel een keer een date hadden was hij superlief.. Ik heb hem gevraagt waarom ik nu veel minder van hem hoor als voorheen, dat het naar mijn gevoel nu meer moet zijn, hij zei dat hij het druk heeft en of ik begrip wilde tonen hiervoor. Hij zei dat hij er rekening mee zou houden. Dit is niet gebeurd, ik zag hem en naast me was hij net een verliefde man, maar vanaf het moment dat we niet samen waren kreeg ik totaal geen aandacht. Op een gegeven moment ben ik hem 100% gaan negeren, waardoor hij in stress alles deed om contact met me te opnemen (plots heeft hij het dan niet druk). Na deze actie van mij hebben we het uitgesproken, ik heb hem gezegt dat ik dit gedrag niet leuk vind en hij heeft gezegt dat hij druk is maar er rekening mee zal houden en dat ik hem ook wel af en toe mag bellen. Hiernaast hebben we het ook over seks gehad, ik heb hem verteld dat ik daar nog een lange tijd niet aan toe ben met hem, dit vond hij niet zo leuk omdat hij met mij een avondje naar een hotel wilde gaan, ik zei dat ik dat niet wilde en hij zei dat hij daar begrip voor had, verder hebben we het die dag erg leuk gehad. Maar na deze dag met deze gesprekken heb ik niets gehoord van hem. Daarom heb ik hem een sms gestuurd, waarop ik een droog en kortaf antwoord op terug kreeg, een dag later heb ik hem gebeld, hij was weer droog en kortaf, daarna heb ik niets gedaan omdat ik naar mijn mening heb gedaan wat ik kon doen. Hij is wel online geweest op zijn profiel van die ene chatsite, ik zie dat hij wel met anderen praat maar tegen mij zegt hij geen woord. Dat hij me bewust negeert heeft me zo boos gemaakt dat ik hem een bericht heb gestuurd waarin ik heb aangegeven dat ik niet zo behandeld wil worden en dat zijn gedrag laat zien dat ik geen waarde voor hem heb waardoor ik met dit hele gedoe stop. Zelfs hierop heb ik niets ontvangen. Nu zit ik vol met vraagtekens. Hij was degene die me zo graag wilde en mij als de ware beschouwde, had hij dan helemaal geen gevoelens voor me en was dat allemaal nep? Waarom hoorde ik op het begin zoveel en daarna niet meer? Heeft het ermee te maken dat hij puur seks met me wilde? Als hij me niet wil kan hij dat dan niet gewoon zeggen ipv te gaan negeren?

  113. Sara :

    Hoi Anna,
    Ik heb een vraagje.. Wat nou als een man afstand neemt
    en weer contact zoekt vevolgens weer afstand neemt enz enz.
    Heel graag en antwoord!!

    Groetjes

  114. Bela :

    Hoi Anna,

    mijn man en ik leven gescheiden vanwege de omstandigheden (werk, studeren etc).. Hij heeft het heel erg druk met een fultime baan en een fultime studie en verplicht nederlands en ik daarentegen niet.. Door zijn stress ben ik de klos en altijd alles schuld en ben ik blij dat we apart wonen… alleen bij hem komt er geen initatief uit niet bellen of sms-en en hier wordt ik inderdaad onzeker van.. volgens hem heeft hij zo veel aan zijn hoofd dat hij geen behoefte heeft aan nog meer stress.. Als ik je stukje lees dan kan ik me dat voorstellen dat hij met andere dingen bezig is in zijn hoofd. Ik vind het heel moeilijk om het los te laten omdat ik op zijn minst een reactie verwacht op een berichtje van een simpel goedemorgen… mijn conclusie is dat ik het moet los laten en momenteel niet te veel moet verwachten want ik wordt hierdoor alleen maar teleurgesteld.

    wat zou jij doen…groetjes Bela

    • Bela :

      ik was nog even mijn stukje aan het lezen en ik kwam tot de conclusie dat ik het wel heel erg bij mezelf neerleg… en ik denk dat ik eens even geen initatief toon en als hij niets van zich laat horen dan is dit toch ook een teken?

  115. Anneroos :

    Hallo Anna,
    Ik hoop dat je mij ook advies kunt geven. Ik heb nu al 3 maanden een relatie met een man. Vanaf het begin hebben we een geweldige klik. Na onze eerste date vertelde hij me dat hij nooit in de liefde geloofde maar dankzij mij hij er nu wel in geloofde. Hij was veranderd volgend zijn vrienden, was veel vrolijker etc..We hebben elkaar in totaal 5 keer gezien en hebben alleen via de telefoon (sms) contact. Onze laatste date was 2 weken geleden..Het was weer erg leuk, heb toen ook voor het eerst gezoend met hem..Ook mijn gevoelens voor hem heb ik kenbaar gemaakt…Hij heeft aangegeven dat hij ervan droomt om een gezin met mij te stichte, dat hij nog nooit zoveel gevoelens had voor iemand maar..Na de laatste date lijkt het alsof hij afstand neemt van mij..hij smst veeeel minder en stuurt hele afstandelijke berichtjes. Ik heb hem gevraagd of zijn gevoelens veranderd waren, hij antwoordde van niet en begreep ook niet waarom ik dat dacht. Toen dit zo bleef doorgaan heb ik hem gevraagd of iets hem dwarszit. Hij vertelde dat zijn contract niet verlengd zou worden en dat hij daarom minder smste, hij voelde zich niet goed, hij wilde er niet over praten en klef doen met mij omdat het averechts werkt. Ik probeer hem nu de ruimte te geven door geen smsjes te sturen. Helaas lukt het me niet altijd om afstand te nemen en stuur soms een sms waar ik dan soms niet eens een antwoord op krijg. Gisteren heb ik hem gesmst dat dit mij pijn doet, hij reageerde een dag later dat het hem speet (was niet zijn bedoeling). Nu heb ik hem dus ook 2,5 week niet gezien (hij werkt ook vaak s’avond en het is lastig iets te plannen) ik mis hem..Maar heb het gevoel dat hij me niet mist, niet meer wil zien.. Het voelt alsof hij niet eens de moeite wil doen om een simpel sms te sturen.. Ben ik aan het overdrijven?? Wat moet ik doen?? Laatst gaf hij aan dat we elkaar volgende week misschien konden zien, als hij zich goed voelde..We hebben elkaar uiteindelijk niet gezien, heb ook niet gevraagd waarom niet..Ik wacht totdat hij aangeeft wanneer hij me weer wil zien.. Geef me aub tips zodat ik hiermee kan omgaan!!

  116. Ellie :

    Ik heb een man ontmoet uit Amerika. En tja vele zullen al aanmerkingen hebben , waar ben je aan begonnen ect.

    Nu “daten” we al ruim 16 maanden. Ik heb hem nog nooit live ontmoet ivm persoonlijke problemen die ik niet echt wil uitleggen .
    Maar onlangs is hij gaan werken en is het contact wat afgezwakt, nu heeft hij dan gezegd dat ik te aanhankelijk werd van hem en na een lief bedoelde opmerking, die hij helaas verkeerd geintepreteerd heeft ( stress prive met familie de oorzaak vermoed ik ) , gezegd dat ik hem dus inderdaad te veel controleer.

    Niks gezegd over stoppen relatie of enig dreigement van geen contact meer willen , moet ik hem nu dus de kans geven alles op een rijtje te zetten en hem dus af laten koelen , en dus hem weer contact te laten opnemen en niet dat ik weer berichten ga sturen en dus contact forceer ?

  117. Mary :

    Hallo, poeh ik heb zo eens wat verhalen gelezen en de antwoorden en tips bij sommige verhalen van Anna kan ik mij wel in vinden.

    Mijn verhaal, ik en mijn vriend kennen elkaar vanaf december 2011 en zijn in februari al samen gaan wonen.
    Is wel snel gegaan maar het voelde goed dus hebben we die keus gemaakt.
    Na een tijdje begonnen de ruzies en dan vooral omdat ik veel problemen heb/had met het contact wat hij met zijn ex heeft.
    Hij kan met haar goed praten zegt hij dan.
    Nu moet ik erbij vertellen dat hij nog steeds aan het knokken is tegen de problemen die hij al jaren heeft, en dat zijn ex van die problemen weet.
    Ik zelf heb ook nogal wat problemen en wil dat graag met hem delen, maar hij kan dat nog niet aan (logisch).
    Ik heb hem vaak gezegd dat ik het niet leuk vind dat hij alles maar met die ex wil bepraten, en met mij niet.
    Hij zegt dan dat hij mij niet extra wil belasten met zijn problemen omdat hij vind dat ik die er niet bij kan hebben.

    Maar door al die ruzies, en de problemen die ik heb, heeft hij ervoor gekozen om een pauze in te lassen, en wij beiden aan onszelf moeten werken.
    Dat is nu een week, afgelopen week heb ik hem wel gesproken en nog gezien, maar dat alleen omdat ikzelf contact met hem op nam.
    Gisteren was voor mij de druppel, ik hoorde maar niets van hem dus maakte ik mezelf zorgen, vooral ook omdat ik niet weet hoe erg zijn problemen zijn en wat voor rare dingen hij in het hoofd haalt.
    Dus heb ik eerst een sms gedaan naar mensen waarvan ik dacht dat het vrienden waren, en gevraagd of die hem al gezien hadden.
    Ik kreeg toen een sms terug met, ja gister zijn we wat wezen drinken bij hem, ik heb toen weer terug een sms gedaan, met dat het niet mijn vraag beantwoorden.
    Ik wil weten of jullie hem vandaag hebben gezien want ik maak me zorgen, krijg ik terug, nergens voor nodig geef het de tijd.
    Op dat moment wordt ik dan boos dus een boze sms gedaan met, dat vraag ik niet ik vraag of je hem gezien hebt vandaag, en ik maak mezelf zorgen om hem.
    Nou he he eindelijk krreg ik antwoord, nee vandaag hebben we hem nog niet gezien.
    Dus heb ik hem gebeld, maar moet zeggen dat hij niet vrolijk klonk, maar ik moest hem zeggen dat ik hem miste en wil dat het weer goed komt tussen hem en mij.

    Na een tijdje kreeg ik weer een sms van die zogenaamde vrienden waarin ze zeiden dat ik hem met rust moest laten.
    Toen werd ik heel erg boos want ik vind dat als mijn man met rust gelaten wil worden dat hij dat dan moet zeggen.
    Ik heb mijn vriend toen een what’s app gedaan, en hij zegt dan doodleuk tegen mij, dat die sms van die “vrienden” een goed bedoeld advies was.
    Nou ik vind het bemoeiziek, bovendien kan ik hun reacties niet zien want ik zit niet daar waar mijn vriend zit, en zij wel en dat doet mij ook pijn.

    Maar gisteren heb ik besloten geen contact met hem op te nemen en dat het nu maar van hem af moet komen, hij vindt dat er nog niets veranderd is tussen hem en mij.
    En ik moet zeggen dat hij daar tot gisteren gelijk in had, ik ben altijd heel negatief en vooral als ik me niet goed voel, dan zie ik het allemaal niet meer zitten en maak ruzie met hem.
    Daar kan hij niet tegen en zorgt dat hij ook weer in grotere problemen komt..
    Ik heb al jaren antidepresiva medicatie, en ik had al een tijdje het gevoel dat de werking niet meer deed wat het moet doen.
    Nu is de medicatie verhoogd en ik heb nu weer een beetje het gevoel dat ik meer aankan, alleen de positiviteit moet nog terug komen.

    Maar goed ik heb meerdere relaties gehad maar nog nooit 1 waarvan mijn partner zich terug trok, dus voor mij is dit volkomen nieuw.
    Het enige wat ik wil is dat het goed komt tussen hem en mij want ik wil hem niet kwijt.
    Dus vandaar ook mijn besluit geen contact meer met hem op te nemen, ik vind dat hij nu aan mij moet laten zien dat hij van mij houdt en mij mist.
    Ik heb het van mijn kant laten weten, en nu is het zijn beurt……

    Groetjes Mary

  118. Sara :

    Beste Anna,

    Bedankt voor uw reactie. Als ik contact zoek duwt hij mij al het ware weg.
    Maar het zou heel goed kunnen dat het door mij komt. Wat doe ik verkeerd? Hoe kan ik dot het beste aanpakken?

    Groetjes

  119. Sara :

    Beste Anna,

    M’n vriend en ik gaan al 2,5 jaar en ik vind dat het tijd wordt voor een stap verder, maar m’n vriend rept daar geen woord over. Zolang we het niet over de toekomst hebben, zijn wij het gelukkigste stel ooit.
    Nu, inmiddels twee weken geleden, hoor ik niks meer van hem. Twee weken geleden is hij heel boos geworden op iets wat ik heb gezegd, wat ik wel erg overdreven vond maar goed. Ik heb m’n fout erkend, m’n excuses aangeboden, gebeld ge-sms’t maar totaal geen reactie. Hij belt ook niet terug. Hij geeft mij totaal geen ruimte om iets op te lossen. Ik weet niet meer wat ik moet doen..

    Gr. Sara

  120. Marieke :

    Hoi Anna,
    Heb over maanden terug iemand uit het buitenland ontmoet.
    In het begin waren we vaak constant aan het skypen soms tot middernacht.
    Na 3 maand is hij speciaal voor mij naar hier gekomen. Hij heeft zich ontpopt als
    een echte familieman voor mijn kindjes en hij deed me smelten. Was meteen verkocht,
    binnenkort ga ik hem opzoeken, hij weet dat ik kom en hij komt me oppikken. Mag bij hem blijven logeren. Hij heeft me gezegd aan de telefoon dat het nog te vroeg is om te
    zeggen dat hij van me houdt maar dat zijn gevoel goed zit. Wat me echter onzeker maakt, lastig zelf is het feit dat ik soms een week niks van hem hoor. Eerst werd ik overweldigd door pc gesprekken, telefoontjes, smsjes en nu is dat plots minder.
    Ik loop rond met het gevoel dat hij me misschien niet goed genoeg vind, weet mezelf vaak geen raad met mijn gevoelens omdat hij net is wat ik wil.

  121. Olifant :

    Hallo, ik ben al bijna 1,5 jaar getrouwd met mijn partner. Mijn man heeft een hele moeilijke karakter: koudbloedig en gevoelloos. Hij is net als een klein kind kan wel dagen lang niet tegen je praten als je hem boos hebt gemaakt. Ik vind het heel moeilijk om met zijn karakter om te gaan. Ik moet me zelf steeds aanpassen tot hem. Ik heb nooit gelijk, ik ben altijd de schuldige, iedereen is goed behalve ik. Zo ben ik ingesteld tot zijn hersenen, als we weer ruzie hebben. Ik kan nooit dingen uitpraten met hem ook al zit hij fout! Wat moet ik doen? Ik heb echt tips en advies nodig want zo een leventje maakt me echt moe en kapot.

  122. Nadia :

    Beste Anna,

    Ik hoop echt dat je me kunt informeren en hopelijk geruststellen.

    Ik heb een relatie van bijna 3 jaar net als andere met ups and downs, maar over het algemeen hebben we het erg leuk en fijn samen.
    Onlangs heeft mijn partner mij ten huwelijk gevraagd. Echter 2 weken erna: de dag van mijn vakantie met vriendinnen, maakte hij een enorme ruzie over en met alle verwijten welke ik allemaal verkeerd doe al weken en maanden. Hij noemde een boekwerk klachten op waar hij zich de laatste 2 mnd aan ergert. Ik ben op vakantie vertrokken en de gehele 11 dagen was er bijna geen contact. Hij nam zijn telefoon niet op en reageerde niet terug per sms. Mijn hele vakantie was ik verdrietig. Het enige wat hij aangaf is niet zeker te weten of hij nog verder wil??? Bij thuiskomst alles bijgelegd en sindsdien gaat het super. Tot 3 dagen terug. Weer geeft hij aan zoveel aan zijn hoofd te hebben en rust te willen. Hij geeft duidelijk aan dat het niet aan mij ligt. Maar dat hij uitgeput is van alle stress ( werk en familie zaken) als ik hem vraag of ik hem mag en kan steunen geeft hij aan het niet te weten. Want wat helpt dat zegt hij. Hoelang nemen mannen even een afstand? We zitten nu bijna aan de 3 jaar relatie en zouden deze maand samen wonen en volgend jaar trouwen. Het enige wat hij stuurde was ik hou van jou. Ik ben kapot van verdriet. Is dit bekend als zijnde een mannen ding? Want ik voel me radeloos en intens verdrietig.
    Dank je wel voor het lezen en groet. Nadia

  123. Nadia :

    Hoi Anna.

    Dank u wel. Ik heb heb zo nooit bekeken en over nagedacht.
    Wat ik wel weet en een ieder die ons kent weet dat ik hem altijd respectvol behandel en dat hij de geweldigste man op aarde is.
    Inmiddels heeft hij vandaag per sms de relatie verbroken.
    Zonder uitleg en face to face contact. Daarmee mag ik het doen.
    Raad en advies vragen hoeft dus niet meer.
    Want ben hem kwijt en ook mezelf.

    Bedankt in iedergeval,
    Gr. Nadia

  124. Anneleen :

    Dag Anna

    Bijna een jaar geleden heb ik een man leren kennen. Ik had toen nog een vriend, maar toch stuurde die man mij vaak sms’jes om af te spreken. Ik ben daar nooit op ingegaan aangezien ik een vriend had. Het is toen gedaan geraakt tussen mij en mijn vriend en ik liep die man terug tegen het lijf. De dag nadien wou hij afspreken. Hij is toen bij mij thuis geweest en je weet wel – van het één kwam het ander… Het werd al laat en hij vroeg of hij mocht blijven slapen. Ik heb dit toegestaan. De volgende dag is hij vertrokken en heb hem toen een maand niet gehoord. Nadien stuurde hij vaak sms’jes om nog eens af te spreken, maar ik ben daar niet op ingegaan. Toen duurde het opnieuw enkele weken voordat hij een berichtje stuurde om af te spreken. Ik ben toen bij hem langsgegaan. Er was opnieuw seksueel contact. Hij was ook heel lief en teder naar mij toe. De dag nadien heb ik hem een berichtje gestuurd, maar ik kreeg geen antwoord. Ik heb hem sindsdien weer niet meer gehoord (ongeveer week geleden). Het probleem is dat ik wel gevoelens heb gekregen omdat het echt wel een man is die ik zoek. Wat ik ook weet is dat hij wel nog met andere vrouwen bezig is ook. Maar het is dan toch raar dat hij wel vaak terugkomt bij mij? Ik weet echt niet wat ik er van moet denken…

  125. Allure :

    Hallo,

    Eindelijk ben ik weer een jongen tegengekomen die ik leuk vind en niet alleen andersom.
    Hij sprak me aan en vroeg later mijn facebook/nummer, ik heb (misschien is dat al een fout geweest) mijn nummer gegeven. Hij zei later “wel bellen he, 19 oktober” (dan is er weer een feestje) hij zocht regelmatig lichamelijk contact en aan het einde van de avond wou hij zoenen (niet gedaan omdat een vriend van mij er bovenop stond te kijken en ik dat ongemakkelijk vond en dat heb ik hem ook verteld)
    Toen ik in de auto zat stuurde ik hem gelijk een bericht met “was gezellig”, Meer niet en daar reageerde hij weer met een vraag op. En noemde me constant knapperd,schoonheid etc etc.(hij was niet nuchter ;) )
    De volgende dag heb ik hem aan het einde van de dag een bericht gestuurd met de vraag of hij alles overleefd had. Hij reageerde wel gewoon, maar het was een korte chat. Toen vervolgens een hele week niks gehoord. Tot vrijdagnacht toen meneer uit aan het gaan was.(hij woont best ver van mij vandaan) Met de vraag hoe het met me is en of ik hem al op facebook gevonden had en hij zei “voeg me een toe dan ;P ”
    Zei op n grappige manier dat hij er maar beter voor kon zorgen dat hij 19 oktober naar dat feestje komt waarop hij antwoordde dat dat wel goed komt! Dat was weer een vrij korte chat.
    En nu…..nu hoor ik eigenlijk niks meer. En wacht ik in spanning af of hij 19 oktober daadwerkelijk komt, maar nog belangrijker….of hij nog wel geïnteresseerd is.

    Heb ik de fout gemaakt door hem zelf te sms’en? Had ik mijn nummer niet moeten geven, had ik hem niet moeten vertellen dat ik wel met hem wou zoenen maar dat het aan andere dingen lag waarom dat niet gebeurt is?
    Ik weet het echt niet meer :(

  126. Nous :

    Hoi Anna,

    Ik heb een vraag betreft alleen zijn.

    Iedere keer is er een ruzie die komt o.a. doordat ik dingen heb gedaan waar hij om vroeg, maar… soms vergeet ik wat te doen. Ik doe wel tegelijkertijd altijd de dingen waar hij mij om vraagt.

    Is hij een egoïstisch die mij erbuiten laat? Iedere keer als ik hem vraag: “Weet je ook hoe ik me voel?” zegt hij: “Ja. Maar toch merk ik er niks van.

    Hij wordt boos wanneer ik iets weer niet heb gedaan. En dan haalt hij alles wat ik niet goed heb gedaan. Alles is ik, en dan gaat hij me negeren, niet tegen me praten en dan voel ik me alleen.

    Is hij een man of een klein kind? Ik weet niet wat ik ervan moet denken? Of ligt het aan mij?

    Groetjes,
    Nous

  127. Meisje :

    Hoi Anna,

    Even een relatie/vraag op jouw stukje.

    Ik heb 4 maanden een relatie, het gaat best goed,
    Alleen de eerste maanden whapte we veel en begon hij elke morgen uit zichzelf met: Goedemorgen lieverd, lekker geslapen ? Sinds de laatste 2 weken begint hij niet meer uit zichzelf en als ik niets zeg hoor pas om 5 uur wat van hem of later! Af en toe kan hij ook weleens afstandelijk doen als ik bij hem ben, zijn kleine dingetjes, hij is wel lief voor me dat zeker. Maar ik wordt er heel erg onzeker van, hij is heel gesloten dat dan weer wel. We hebben wel goede gesprekken en praten regelmatig over diepere dingen. Maar ik moet bv aankomend weekend werken, dus ik zie hem dan weinig, daar hadden we het afgelopen zondag over, dus hij zegt: ja dat is niet zo leuk. Dus ik dacht: Yes, hij baalt er van dat hij me niet ziet! Dus ik vroeg: wat zei je nou precies ( om het nog een x goed te horen ) Dus hij zegt: Ja, dat het niet zo leuk voor je is als je moet werken. Maar ik had liever gehoord dat hij er van baalde dat hij me niet zou zien. Heb jij een tip ??

  128. Kimberley :

    Hallo

    Ik ben nu een 2.5 maand samen met een leuke kerel. Het heeft wel zeker 6 date”s geduurd voordat hij mij gekust heeft, en dan is hij maar ineens blijven slapen. We hebben het heel leuk samen, maar ik krijg maar geen bevestiging van hem. Ook geen complimentjes wat mij heel onzeker maakt.
    Ik laat mijn onzekerheid niet merken maar het knaagt aan mij.

    Ik heb een dochter met co-ouderschap en mijn weekends zonder dochter wil ik graag met hem spenderen en leuke dingen doen. Maar hij hecht veel nood aan tijd voor zichzelf en zijn vrienden. Ik heb hem hierover nog niet durven aanspreken omdat ik hem niet wil verstikken. Het moet spontaan van zijn kant komen.

    Moet ik mijzelf ook een beetje afstandelijke opstellen of hem hierover aanspreken? En hoe moet ik dit aanbrengen? We zijn beide 30 en willen het rustig aan doen maar hij toch wel héél rustig. Ik heb geen zin om zo nog maanden te ‘wachten’.

  129. Alida :

    Hallo Anna,

    Graag zou ik ook jouw perspectief willen weten voor mijn situatie. Ik heb al diverse stukken hierboven gelezen en her en der kan ik er wel wat uithalen, maar ik ben er nog niet helemaal uit.

    Op mijn werk heb ik in juni een collega ontmoet. Hij is 2,5 jaar ouder dan mij. Een jaar geleden is zijn vorige relatie geëindigd. Hij is er door omstandigheden zelf uitgestapt, maar heeft daar wel een kind aan overgehouden. Op dit moment is hij druk bezig om zijn kind te zien, aangezien zijn ex het hem ontzettend moeilijk maakt hierin. Ook wordt hij van andere dingen beschuldigd, die hem niet in de koude kleren zijn komen zitten.
    Sinds juli/augustus zijn we op het werk in gesprek geraakt. Wekelijks kletsen we met elkaar. Ik toon interesse in zijn strijd met zijn kind/ex en met zichzelf. Op een gegeven moment heb ik hem ook een mailtje gestuurd en hebben we globaal wat over en weer gemaild. Na een stillere periode waar we elkaar alleen nog op het werk spraken, heb ik hem een sms gestuurd om hem succes te wensen met een belangrijke gebeurtenis mbt zijn kind. Hier heb ik geen reactie op gehad. Een week later kwam hij op het werk naar me toe en zei dat hij mijn berichtjes zeer waardeerde, maar zijn telefoon had uitgezet omdat hij door iedereen om hem heen benaderd werd om succes te wensen en te vragen hoe het allemaal gegaan was. Hier had hij geen zin in. Heel begrijpelijk. Hij gaf ook aan dat we binnenkort wel een keer wat zouden kunnen gaan drinken, zodat hij me bij kon praten. Uiteindelijk heeft het een week geduurd voor we die afspraak gemaakt hadden en kwam het meer doordat ik hem via de Whatsapp benaderde. Hij was degene die via de whatsapp uiteindelijk voorstelde om de volgende dag al af te spreken bij mij thuis. Hij zou zorgen voor een hapje en ik voor een drankje.
    De avond was super gezellig. Hij gaf aan dat hij het vertrouwen in vrouwen enigszins was kwijtgeraakt door het gebeuren met zijn ex. Waarop ik antwoorde: “en toch zit je nu bij een vrouw op de bank”. Ook later volgden opmerkingen als dat hij het ook gezellig vond en dat het ook kwam door goed gezelschap etc etc. Op een gegeven moment overviel hij me door me te zoenen. Ik had het niet zien aankomen, maar we genoten er allebei van. Volgens mij wilde hij meer, maar dat heb ik afgehouden. Het is dan ook bij zoenen gebleven. Aangezien het al laat was, ging hij na zo’n half uur na het zoenen naar huis. Hij gaf aan het gezellig gevonden te hebben en voor herhaling vatbaar. Daar was ik het helemaal mee eens. In de gang gaf hij me drie kussen, die half op mijn mond waren, maar ook weer net niet. Ik had de neiging om hem toen nogmaals goed te zoenen, maar heb het niet gedaan.
    Toen hij weg was, heb ik hem na 15 minuten een berichtje gestuurd dat ik het gezellig had gevonden en dat het wat mij betreft ook voor herhaling vatbaar was. Hier heeft hij niet op gereageerd. Ook de volgende ochtend heb ik hem een sms gestuurd. Weer geen reactie en ik weet nu dat het niet slim was om dat berichtje te sturen. De maandag erop heb ik hem een berichtje gestuurd om hem succes te wensen met een belangrijke gebeurtenis mbt tot zijn kind. Dinsdag heb ik daar interesse naar getoond door te vragen hoe het was. Weer geen reactie, terwijl deze berichtjes losstaan van de date die vrijdag ervoor. Uiteindelijk kon ik het niet meer aan en heb ik hem donderdag een berichtje gestuurd met de vraag wat hij van de avond gevonden had en of er een gezellig vervolgavondje in zou zitten. Weer geen reactie.
    Ik heb hem donderdag wel op het werk gezien, maar toen moest hij snel weg. Normaal kletsen we dan samen, maar hij gaf aan dat snel weer te doen. Toen ik vroeg wanneer zei hij dinsdag (dan werken we allebei weer) of zondag (dan moeten we ook allebei werken).
    Gisteravond heb ik hem ook op het werk gezien. Hij zoekt wel constant het contact met mij op, door spelerige opmerkingen te maken en te flauwekullen zoals we altijd samen doen, maar is verder niet begonnen over onze date de week ervoor. Laat staan dat hij aanstalten maakt om een tweede date te plannen.
    Morgen is het de betreffende zondag en zien we elkaar dus weer. Ik ben benieuwd of hij blijft om te kletsen of dat hij er toch weer snel vandoor gaat. Ik weet niet totaal niet waar ik aan toe ben. Ik vind hem leuk en wil hem ook wel ruimte geven, maar vraag me af wat normaal is. Vooral gezien de situatie waar hij nu inzit en al aangeeft het vertrouwen in vrouwen kwijt te zijn. Ook geeft hij aan niet van de sms of whatsapp te zijn. Hij wordt daar helemaal zenuwachtig van door alle typefouten die hij maakt. Toch zie ik op mijn telefoon dat hij regelmatig op whatsapp te vinden is als ik kijk bij zijn status wanneer hij voor het laatst online was. Maar goed, het lijkt mij dat hij dan wel zou kunnen bellen of gewoon iets kan laten weten. Hij geeft aan respect te hebben voor vrouwen etc, maar laat me nu wel al een week in het ongewisse. Het liefst vraag ik hem morgen voor een 2e date, maar ik vraag me af of dit wel zo slim is. Moet ik hem meer ruimte geven gezien zijn situatie? Hij geeft overigens wel aan open te staan voor een nieuwe relatie…althans, dat zei hij die avond.

    Kun jij me helpen? Heb ik kans bij hem en zo ja, hoe kan ik het beste met deze situatie omgaan?

  130. Truus :

    Hoi Anna,

    Leuk om hier wat meer over te lezen. Toch begrijp ik het niet allemaal. Mijn vriend, wat nu een gewone vriend van mij is, spreekt bijvoorbeeld met mij af..stuurt mij daarna een lief smsje dat het leuk was en daarna hoor ik niets meer van hem. Als ik niets laat merken kan het echt weken rustig zijn. Daarna spreken we weer af na een tijdje en is het weer reuze gezellig. Maar het is ook voorgekomen dat we afspreken en hij belt 10 minuten van te voren af, omdat hij het niet ziet zitten. Daarna wel weer afspreken en dan weer lange tijd niet en maar afwachten wanneer je iets van hem hoort….dat kan je toch opbreken, ondanks hoe lief je hem vindt en dit ook aan hem geeft?!

    Groet

  131. Ilse :

    Hallo Anna,

    Leuk om alle berichten op je site te lezen. Graag zou ik ook om je mening willen vragen in de volgende situatie:

    Ik date nu zo’n 2,5 maand een leuke jongen. Hij is toendertijd diegene geweest die het contact heeft gezocht, het iniatief nam om weer af te spreken etcetera. Tot voor kort altijd attent door smsjes te sturen hoe mijn dag was en als we bij elkaar waren altijd veel te vertellen en te vragen.

    Nu zijn we dus 2,5 maand verder en had ik afgelopen dinsdag weer met hem afgesproken. Gezellig samen gegeten en naar de bios geweest maar hij was voor het eerst wat chagrijnig/geïrriteerd af en toe. Hij gaf wel aan dat hij gewoon moe was door de nachtdiensten die hij draait ed, dus verder niet veel achter gezocht. Ben gewoon blijven slapen en heb de dagen erna weinig contact met hem gezocht. Wel heb ik hem af en toe een berichtje gestuurd met succes met je nachtdienst maar daar bleef het bij. Vaak ook binnen 5 minuten reactie terug, maar verder geen wedervraag of iets dergelijks.

    Nu is het zo dat ik morgen voor een week op vakantie ga, dus ik dacht, laat ik toch maar het initiatief nemen en hem smsen of hij toevallig vandaag thuis is aangezien het me leuk leek om hem nog even te zien voordat ik op vakantie ga. Hij heeft het bericht zeker gelezen (whats app) maar krijg opeens geen reactie meer terug. Ik raak hier nogal gefrustreerd door, wat zou dit kunnen betekenen? En wat kan ik nu het beste doen?

    Alvast bedankt voor je reactie!

  132. Anna :

    Hoi Anna,

    Ik ben radeloos en misschien kun jij als expert je visie geven. Mijn partner woont ver van mij, we hebben al 2,5 jaar een relatie op verre afstand. Ik sta nu op het punt om naar hem te verhuizen, alles achter te laten en nieuwe baan daar te zoeken, niet niks. Ik zie hem ongeveer om de 3-4 weken een weekend (zo ver wonen we dus dat vaker niet gaat) en vakanties zijn we samen.

    Al vanaf het begin zoek ik meer contact. Hij heeft het altijd druk met werk en nu met een verhuizing. Ik wil het liefste elke dag contact via Skype – hij niet. Daar probeer ik mij bij neer te leggen. Toch vind ik na 3 dagen WA en nooit een telefoontje het nooit makkelijk. Onze Skype gesprekken worden meestal dan ook ruzie want ik voel me zo afgewezen.

    Hij zegt nu dat hij niet lekker in zijn vel zit, hij baalt omdat hij ziet dat hij me niet gelukkig maakt maar…..vervolgens doet hij niks. Ik geef hem niet de tijd zegt hij. Ik ben het daar niet mee eens. Ik heb bijvoorbeeld mijn laatste dag op mijn werk wat best spannend is. Krijg ik alleen WA berichten, niet even een belletje. Hij is gesloten en als ik hem vertel wat ik gedaan heb op een dag via WA reageert hij er niet op. Hij is druk. Als ik hem iets leuks stuur, een link ofzo heeft hij nooit tijd om te kijken. Ook de manier van berichten is kil.

    Als iemand nog zou zeggen; Lieve schat, ik heb het zo druk dus laten we overmorgen skijpen dan kun je me alles vertellen. Nee hij stuurt; Pffff ik ben druk, niet nu weer beginnen. Ik heb het gevoel dat ik hem lastig val en mij opdring in zijn leven. Ik begrijp dat we pas echt wat gaan opbouwen als we samen zijn maar in de tussentijd weinig en oppervlakkig contact zonder emoties… vraag me af waarom ik nog moet gaan.

    Ik voel mij verwaarloosd… Ik zie het zo…een kind wat geen aandacht krijgt wordt vervelend, een plant wat geen aandacht krijgt gaat dood etc… Ik wil iemand die betrokken is bij mij en ik krijg bij hem gevoel dat ik altijd zeur. Hij zegt dan bij ruzies als ik het niet meer wil wel dat hij baalt, zich niet goed voelt en hoopt dat het terug komt als ik er ben.

    Dat hij ziet dat hij mij niet gelukkig maakt. Dus dan dank ik…ok, hij ziet het! Geef hem een kans maar verwacht toch dat er iets veranderd. Zonder inzet van zijn kant kan het toch niet opeens dat de hemel openbreekt als ik daar ben en er een wonder gebeurd? Gewoon eens een belletje uit zichzelf. Met zijn huis is alles belangrijker en hij zegt bijvoorbeeld; het wordt mooi zodra ik makkelijk kan verhuren of verkopen.

    Ik denk dan…het is toch een thuis voor ONS. Ik mocht ook nu pas komen nu hij meer ruimte heeft, eerder mocht dat niet. Te klein wonen was garantie voor stress…

    Dit is maar een klein gedeelte. Maar hoe moet je iemand met rust laten. Op afstand alleen WA op een kille manier en soms skijpe….dat is toch raar…

  133. Amara :

    Ik heb een vraag over mijn persoonlijke situatie.
    Ik heb 3 jaar een relatie met een vriend die geen makkelijke jeugd heeft gehad en erg gesloten is. We zijn dagelijks samen en hij woont bij mij. Toen we pas een relatie hadden en wij hadden ruzie, dan deed hij er alles aan om het nog goed te maken dan kwam hij naar mij thuis toe bleef aan de deur staan etc. nu zijn we 3 jaar verder en hebben we de laatste tijd wel regelmatig een meningsverschil of discussie dat uit kan lopen tot een ruzie waarbij of hij weg loopt of ik zeg dat hij weg moet gaan.

    Dus in beide gevallen gaat hij weg. In het begin was het zo dat als hij erg boos was soms een paar uur niet liet horen. Nu wordt het eigenlijk steeds erger dat soms om een kleine ruzie hij soms dagen lang niets meer laat horen. De eerste paar dagen denk ik nog (als het zijn schuld was) hij zal elk moment wel iets laten horen. Maar als dat na drie dagen nog steeds niet het geval is geweest dan begin ik toch te twijfelen en dan ga ik echt denken wat is dit nu voor onzin, en meestal bel ik hem dan. op een of andere manier komt het dan altijd weer goed. maar dan denk ik altijd stel ik had hem niet gebeld. hoelang had hij dan nog gewacht ?! weken ?? ik vind dit heel vreemd. hij zegt ook dat hij me niet kwijt wilt etc. maar ik heb er echt geen zin meer in om steeds als we ruzie gehad hebben om dagen niks meer te horen en dat ik dan degene moet zijn die überhaupt zorgt dat we weer in contact komen. Ik kan in zo’n geval wel heel dramatisch reageren maar dat is omdat ik het niet normaal vind.

    Ik vraag me echt af: mist hij mij dan niet of is hij niet bang om mij echt kwijt te raken? Ik ga namelijk bijna elke week opstap en dat weet hij. Maar hij toont daar eigenlijk ook helemaal geen interesse in. Maar toch zegt hij dat hij niemand anders wilt etc. Ik begrijp het niet ?! 2 dagen geleden hadden we ook een woordenwisseling en heb ik hem weggestuurd, heb ondertussen totaal niets meer van hem gehoord. Ik weet niet wat ik moet doen en of ik dit nog wel wil. Ik weet ook niet wat ik moet als hij nu wel iets laat horen.

  134. Amara :

    Beste Anna,
    Dit bedoel je natuurlijk sarcastisch neem ik aan ?
    Maar wat moet ik nu dan doen ?
    Groetjes

  135. Lala :

    Hallo,

    Ik zou hier wel graag op willen reageren.
    Ik heb een leuke jongen leren kennen. Het klikte gelijk en we merkte wel beide dat we best verschillend ware. Maar dar vonden we beide prima omdat we ook wel dingen gemeen hadden.

    Hij zei steeds: “Vind het geweldig dat we een beetje verschillend zijn. Opposites atract. ”

    1ste date super leuk gehad, geen een moment een akelige stilte niks we vulde elkaar geweldig aan. We spraken elkaar dagelijks maar niks over een 2de date, dus deed ik het nonchalant zei ik wanneer zie ik jou koppie weer eens..

    En ja we spraken een dag en tijd af. Ik had me helemaal opgetut en 3 kwartier van te voren zegt hij af omdat hij naar de voetbal club moest. Ik vond het niet leuk maar liet het niet merken. Ik zei: “Ooh, jammer, ander keertje dan maar. Had het wel liever eerder willen weten.” waarop hij zei “Ja, sorry.”

    Dat was ook de laatste keer dat ik hem sprak het is nu 3 weken geleden en ik ga kapot ervan. Ik snap niet dat hij zomaar nooit meer iets heeft laten weten vond hij me niets? Vragen gaan door me hoofd maar geen antwoorden voor zover ik weet heb ik niks verkeerds gedaan na de afgezegde date heb ik ook niks meer laten weten vond dat het van zijn kant moest komen maar tevergeefs wat kan ik het beste doen?

    Groetjes Lala

  136. N. :

    Hallo Anna!

    Vaker ben ik op dit forum geweest in mijn zoektocht naar een antwoord te vinden op de vraag hoe om te gaan met verliefd worden op foute mannen, maar nu heb ik zelf de behoefte te reageren en stevige comment te krijgen ;-). Ik heb er een handje van om uit te wijden, dus bij voorbaat excuses voor het lange verhaal.

    Ik ben geen naieve of domme vrouw, maar in mijn 30 levensjaren heb ik er een handje van gekregen verliefd te worden op of aantrekkelijk te zijn voor foute mannen (getrouwde mannen, mannen met een ‘fout’ verleden, mannen met bindingsangst etc). Het mooie is dat ik ook normale mannen leer kennen, maar daar kan ik op de een of andere manier nooit verliefd op worden. Hoe dan ook, na jarenlange pieken en dalen met van alles en nog wat moest ik de conclusie trekken dat ik een open en vrolijke uitstraling heb waardoor ik van alles aantrek en zelf kick op spanning en daarom blijf haken bij de verkeerde mannen. Ik heb altijd vrij goed geweten wat ik zocht; namelijk een geestelijke en lichamelijke klik, iemand met wie ik lekker vlot kan praten en lachen en ook iemand tot wie ik me aangetrokken voel (of dat nu geestelijk of lichamelijk is weet ik eigenlijk niet, het kan een mengeling zijn en het een wakkert het ander aan. Soms kan je iemand ook lief vinden maar dan niet sexy, blabla, zoals je merkt heb ik van alles geanalyseerd). De afgelopen tijd, na alle drama’s, dacht ik dat het klaar was en gunde ik mezelf iemand met wie ik dus geestelijk en lichamelijk mezelf kon zijn, maar bovenal die mij een gevoel van vertrouwen en veiligheid zou geveb. Want ik was immers de spanning en drama’s helemaal zat en wilde iets met mijn eigen bindingsangst doen (dat ik die heb is klaar als een klontje) en aan mezelf werken…

    En nu komt het. Het afgelopen half jaar was ik smoor op iemand van wie ik 100% wist dat hy nooit goed zou zijn voor mijn toekomst en mij geen rustig en normaal leven zou kunnen geven, maar voor wie mijn hart (en lichamelijke verlangens) ook 100% wilden gaan. Na een lange heftige interne strijd begon ik los te laten. een paar weken terug kon ik met vertrouwen aan mezelf erkennen dat ik verder kon gaan, dat ik dit aan het loslaten was en dat ik mij weer lekker en zelfverzekerd begon te voelen. De man in kwestie wilde het contact juist toen steviger aanhalen (altijd, stommerikken), maar ik was er echt klaar mee. Ik bleef lief voor hem (want ik had nu eenmaal die heftige gevoels voor hem gehad) maar ik wilde gewoon verder niets meer met hem. Het begon allemaal weg te zakken zeg maar en myn ratio begon weer helder te werken.

    Vorige week vrijdag was ik met een vriendin ergens heen geweest. Op t tankstation ( meest romantische plek ter wereld ;-)) leerden we een paar jonge mannen kennen. Eentje sprak me aan en zei dat zijn vriend (die ernaast stond) mij niet durfde aan te spreken maar mij graag wilde leren kennen. Die vriend was me niet meteen opgevallen maar ik zag een leuk koppie. Mijn eerste reactie was (juist omdat ik t niet had verwacht en er ook niet mee bezig was iemand te willen leren kennen) ‘maar jongens, ik ben ouder dan jullie’, waarop die jongen vroeg hoe oud ben je dan en deze jongen is 31 dus het kan wel. Vervolgens vroeg ik twijfelend maar wat is de bedoeling van dit contact. De jongen in kwestie maakte grappen geef nou maar je nummer en dan merken we het wel. Mijn vriendin pushte me ook en vond het niet slim van me dat ik een beetje afstandelijk deed, ‘want het leken nette normale jongens en voor de mannen die wel heel direct zijn en vlotte babbel sta je wel open terwijl die meestal niet te vertrouwen zijn’. Zo gezegd, zo gedaan. In de avond smste hy me en na een paar leuke spontante smsjes kwamen we erachter dat onze ouders uit dezelfde streek (in de herkomstlanden van onze ouders) kwamen, wat direct een band smeedde. Er volgden een paar dagen waarin we non stop smsten en snags urenlange gesprekken hadden. We bleken dezelfde humor te hebben en letterlijk dezelfde taal te spreken. Ik ben altijd heel direct en op en hij vond dat heel prettig en ging daar in mee. We deelden de meest intieme dingen met elkaar en hadden het zelfs over de namen die we aan onze kinderen wilden geven (niet in de trant van ‘onze kinderen’ maar toch..) Ik wist gewoonweg niet wat me overkwam. Het leek een hele normale man met een normale baan en normaal relatieverleden. Toch hield ik een slag om de arm en sprak een paar x voorzichtig uit of we niet te snel gingen? Nee, erkenden we allebei, want we hadden er een goed gevoel bij. Ik begon zelfs gevoelens van verliefdheid te krijgen en begon te geloven dat dit zo moest zijn, dat ik eindelijk na het loslaten van verkeerde dingen, het goede op mijn pad had gekregen. Na 6 dagen zouden we afspreken en ik had nog opgemerkt dat we de date gewoon moesten afwachten want stel dat we dingen zouden ontdekken die we toch niet leuk zouden vinden aan elkaar? Daarin gaf hij me gelijk. Maar ons contact werd in de aanloop naar de date alleen maar leuker en het contact ging van beide kanten uit (nogmaals ik ben daar niet naief in, als ik meer smste of belde dan was dat zeker zo geweest en had ik dat ook gemerkt en stappen in terug genomen, maar het was echt van beide kanten en van zijn kant zelfs net iets meer).

    De dag van de date was geweldig. We hadden heerlijk samen gegeten en de spanning was voelbaar. We maakten lol samen en waren weer open (hij was heel open over zijn familie etc). Na de date had hij me een knuffel en kus gegeven en eerlijk is eerlijk het voelde letterlijk ‘als thuis komen’. Ik had enorme gevoelens en begreep dat dat kwam omdat we veel hadden gedeeld in de dagen ervoor en enorme klik hadden. Daarna had hij me weer gekust en geknuffeld maar dat werd vrij heftig; de spanning explodeerde tussen ons. Ik ging er in mee maar probeerde het ook af te remmen. Ik zette een stap terug en zei dat we volgens mij te snel gingen. Hij vond dat ook maar we hadden allebeiu die gevoelens (tenminste hij zei dat hy ze ook had) dus we lieten het toe. Na toch te heftig zoenen zei ik dat ik ermee wilde stoppen want teveel intimiteit in een beginfase is volgens mij nooit goed. Ik maakte de opmerkingen wel op losse manier, maar toch had ik een negatief gevoel want ik dacht oh oh en kreeg zelfs een gevoel van misschien is hy alleen maar hier op uit. Onzin of niet, ik had dat gevoel nu eenmaal. Hy zei dat hij het begreep en bleef lief voor me door mijn hand gewoon vast te houden toen we naar het station reden waar hy me zou afzetten. Onderweg maakte ik weer een opmerking (een hele domme vind ik achteraf) dat ik er niks aan kon doen dat ik zo een negatief gevoel had omdat ik in het verleden ervaring had met mannen die alleen op lust uit waren. Weer zei hy dat hy t begreep maar het niet leuk vond om vergeleken te worden. Ik ontkende dat. Na het afscheid dat gewoon normaal was en ik hem nog n kus op zijn wang gaf smsten we nog met elkaar. Hy smste of ik hem kon smsen als ik thuis was. Toen ik dat had gedaan kreeg ik niet direct een reactie en ik belde hem nog even om te praten (want ja, ik miste hem alweer en wilde gewoon nog eens goed uitleggen waarom ik een beetje terughoudens was geweest). Hy nam niet op maar smste wel ‘ik kan nu niet praten, schat’. Vervolgens hoorde ik niets meer, wat ik vreemd vond. Savonds laat belde ik weer want dacht dat er misschien iets gebeurt was, al had ik wel een naar voorgevoel dat het met onze date te maken had. Hy nam weer niet op en toen smste ik dat ik het vervelend vond als er wat ad hand was, maar dat het we; hard aan kwam als het met onze date te maken had. Normaal sms ik nooit als eerste na een date en wacht ikg ewoon af, soms heeft het wel een week geduurd voordat zo een eikel reageerde. Maar nu voelde ik me veilig genoeg want alles was veilig geweest. weer geen reactie.

    Ik had het gewoon niet meer. Ik heb de hele nacht geen oog doicht gedaan en van alles gedacht, Wij vrouwen zijn er heldinnen in om het probleem bij ons zelf te zoeken, dus ik heb van alles bedacht wat ik fout zou hebben gedaan: was ik toch te open en eerlijk geweest en in de praatjes van een player getrapt?, was ik te los of juist te bangig geweest toen het op lichamelijk contact aankwam? was hij ook bang voor de heftige gevoelens en schaamde hij zich achteraf? Is hy bang geworden voor ‘het eggie’. Ik heb werkelijk van alles gedacht. De volgende dag heb ik hem slechts 1 smsje gestuurd dat ik het pijnlijk vond na non stop contact niks meer te horen maar dat begrip heb voor de stilte (want mannen trekken zich nu eenmaal terug als ze ergens mee zitten, zelfs dat zei ik) en ‘take your time’. Weer niks. De dag daarna heb ik gesmst dat ik ondanks myn eerdere sms er wel mee zat en het toch fijn zou vinden iets te horen, zelfs als hij niet meer open voor stond contact en no hard feelings. Weer NIKS. Dit is nu 5 dagen geleden dat ik mijn laatste sms stuurde en in de tussentijd ben ik niets wijzer geworden. Wel ben ik rustiger geworden en wil ik het niet meer bij mezelf zoeken. Soms word ik kwaad; dan denk ik waarom dit, waarom dit weer op mijn pad, iets waar ik niet eens open voor stond in eerste instantie en waarom absolute radiostilte??? Zefs als je geen contact meer wil kun je het gewoon zeggen, ik verwijt je helemaal niks! Soms denk ik ook; ben ik er echt in getrapt? In de verhalen van een pathetische leugenaar? Of heb ik juist een bangerik tegenover me die me eerst niet durfde aan te spreken en vervolgens mee ging in mijn eerlijkheid en daarna keihard wegrende??

    Hoe dan ook; ik laat voorlopig niets meer horen. Mijn mannelijke vrienden hebben het over 2 maanden wachten en daarna hem vergeten ant dan is het gewoon een schoft en mijn vriendinnen hebben het over 2 weken wachten en dan een kwade of juist lieve afscheidssms sturen ;-) Kortom ik kan alle kanten op. Maar nu is de belangrijke vraag: WAT IS JOUW VISIE OP DIT VERHAAL??? En wees asjeblieft direct en hard als het moet, want ik wil eens een keer ook gewoon wakker geschud worden als ik iets verkeerds doe of zie.

    Liefs, N.

  137. N. :

    Heel erg bedankt voor deze heldere reactie. Dat zou heel goed kunnen! Hij krijgt geen reactie meer van mij : ))) Eerlijk gezegd werd ik ook onzeker en wilde ik gewoon zsm weten waar ik aan toe ben (vind je het gek na al die negatieve ervaringen en dan zo een fijn contact). En ja, ik was heel gretig en heb dat teveel laten zien denk ik. Maar dat gold ook voor hem. Hoe dan ook ik ga gewoon verder en probeer hier serieus van te leren, maar ga niet alles op mezelf betrekken.

    Je weet wat ze zeggen: wat je los laat, kan terugkomen. En als hij werkelijk ooit terug komt, zal de tijd leren of ik er mee verder wil of niet. Want als ik er gewoon sec naar kijk, zoals de mannen om mij heen dat ook doen, dan is hij onbetrouwbaar en instabiel.

    EN btw, er kan nog steeds iets anders aan de hand zijn, bv hij heeft een baksteen op zijn hoofd gekregen (wat ik niet erg zou vinden haha ;-))

    Fijne avond en nogmaals bedankt!

  138. Amber :

    Hallo Anna,

    Ik heb het volgende probleem ik en mijn vriend waren 3 jaar samen en vormende samen met mijn kinderen een leuk gezin, hij zette zich overal voor in we hadden veel lol. Van de zomer ben ik er achter gekomen dat hij vreemd was gegaan en hem daar mij geconfronteerd. Hij zat toen als een zielig hoopje aan tafel en zei in het bijzijn van schoonzus en ouders dat hij mij nooit kwijt wilde en heel veel van mij hield hij was helemaal van de kaart. Ik heb het hem vergeven. Hij heeft een eigen bedrijf met veel zorgen hij wil het verkopen maar lukt niet waardoor hij andere baan mist loopt. Familieleden die allemaal om geld bij hem komen omdat ze krap bij kas zitten. En toen het volgende. Door omstandigheden had ik de hele familie over mij heen ik heb twee weken voortdurend kritiek gehad waardoor ik redelijk gestrest ben geraakt, op de bewust avond werd ik door ouders weer van dingen beschuldigd waarvan ik dacht dat ze die niet konden weten en dacht ik dat mijn vriend ook tegen mij was. Uit trots heb ik gezegd dat hij de auto op mocht komen halen omdat ik deze niet meer hoefde en nog een aantal kwetsende zaken. Hij heeft mijn kinderen in die heftige dagen wel gemaild hoeveel hij van ze houdt (kinderen weer van slag) en vervolgens tegen mij gezegd dat het over is omdat hij geknakt is. Maar na een relatie van 3 jaar maak je het toch niet over de telefoon uit en laat hij niets horen naar de kinderen toe. Wel stuurt hij dan wel een berichtje dat hij altijd van ons zal blijven houden ALTIJD en daarna zeggen dat hij al een tijdje geen goed gevoel had en dat we als broer en zus leefden. Dat kon ook niet anders hij werkt 80 in de week en heeft slaapproblemen (apneu) en doet daarbij het masker met extra zuurstof niet op. Hij geeft allemaal verschillende signalen af…..als je vindt dat het al een tijdje niet goed gaat dan geef je toch niet onlangs je gegevens om een huis te gaan kopen en geef je ook niet aan dat je mee wil naar een gesprek met de mentor van mijn dochter. Ik ben helemaal van slag en mijn kinderen heb een flinke tik opgelopen…….zelfs zijn moeder mag niets vragen en geeft hij aan rust te willen, tegen mijn schoonzus zegt hij het is definitief over……

  139. L. :

    Beste Anna,

    Sinds een maand ben ik terug vrijgezel na ongeveer 8 maand een relatie te hebben gehad. Wanneer mijn vriend het uitmaakte zei hij dat hij even tijd voor zichzelf nodig had en ook dat hij niet meteen met andere meisjes ging bezig zijn. Ook mocht ik de moed niet opgeven, want het kon volgens hem wel goed komen. Ik vond het allemaal wat verdacht, dus ben ik op zijn facebook gaan kijken en merkte ik dat hij al volop met andere meisjes bezig was. Ik had hem daar dan bij geconfronteerd. Zijn uitleg was dat het allemaal voor afleiding was en dat hij nooit iets met die meisjes ging doen. Hierop heb ik hem drie weken niet meer gehoord. Hij wou me niet meer horen, zien,.. omdat ik zijn privacy geschonden had. In die tijd hoorde ik van andere mensen dat hij al seks had gehad met een ander meisje en ook een paar had gekust. Het was echt een vreselijke periode voor mij. Twee weken geleden kreeg ik opeens terug een sms van hem dat hij bereidt was om te praten met mij als ik het nog wou. Ik ben er dan ook meteen naar toe geweest. Eerst deed hij zeer defensief tegen mij en deed hij of alles mijn fout was. Wanneer ik mijn verhaal begon te doen, kreeg hij tranen in zijn ogen. Hij haalde ook heel wat goede herinneringen naar boven en noemde me zoals hij dat deed in de relatie. Verward ben ik toen vertrokken en wist totaal niet wat ik er van moest denken. Enkele dagen erna ben ik vervolgens mijn spullen gaan halen die nog bij hem lagen. Ook toen wou hij me heel de tijd vast pakken, knuffelen,.. Ik had dan ook gevraagd of er ooit nog een relatie van kon komen, maar hij zei dat hij goede vrienden wou blijven. Toch had ik door heel de situatie wat hoop gekregen en begon ik hem ook terug te sturen. Deze week zag ik hem echter voor eerste keer terug en negeerde hij me weer. Ik vroeg wat er was en hij zei hier enkel op dat het tijd was dat ik me erover zette en dat ik niet zoveel moest sturen. Wat denk jij wat me te doen staat? Verder hebben we veel gemeenschappelijke vrienden en gaan we op dezelfde plaatsen uit, maar het doet me echt pijn als ik hem dan met andere meisjes bezig zie of me totaal negeert. Groetjes

  140. Ikke :

    en soms worden ze gewoon afstandelijk omdat ze niet (genoeg) van je houden en daar achter komen als ze op vakantie zijn en je niet missen…
    En dat terwijl er daarvoor gezegd is dat jij de vrouw van zijn leven bent en het gevoel nooit zal veranderen…

  141. Hanneke :

    Hi Anna,

    Ik zit met het volgende en zou graag jouw advies willen.

    Op het werk is een collega een tijdje geleden begonnen mij te versieren. Ik ben hier in meegegaan. Het is vrij geleidelijk gegaan. Het begon met flirten door middel van grappige, onschuldige mailtjes tijdens werktijd. Maar al vrij snel stuurden we ook mailtjes over van alles en nog wat buiten werktijd en in de weekenden. Daarnaast gingen we voor het werk vaak samen op pad en ook dan werd er over en weer geflirt.

    Het flirten heeft ongeveer twee maanden geduurd voordat ik besefte dat deze collega verliefd op mij was en dat ik ook verliefd was geworden op hem. Ik wou hier duidelijkheid over krijgen en daarom heb ik hem voorgesteld om samen te praten. Tijdens dit gesprek heeft hij toegegeven dat hij verliefd op mij was. Er was echter een probleem. Hij had al 8 jaar een relatie en dit wist ik ook. Hij gaf aan dat hij vanwege zijn relatie niets met zijn verliefdheid kon doen. Hij had zijn vriendin wel verteld dat hij verliefd was geworden op een andere vrouw. Zij was hier natuurlijk absoluut niet blij mee. Hij wilde nadenken wat hij het beste kon doen.

    Na dit gesprek bleven we dagelijks contact houden door middel van telefonische berichtjes. Vrij kort daarna kreeg ik ineens een berichtje dat hij een punt had gezet achter de relatie met zijn vriendin. We hebben hier een paar dagen later met elkaar over gesproken. Hij heeft mij verteld hoe het uit was gegaan. De reden was niet alleen dat hij op mij verliefd was geworden maar het liep al langere tijd niet lekker. Hij zei dat de breuk wat hem betreft definitief was en hij is ook gelijk ergens anders gaan wonen. Gezien zijn nieuwe situatie heb ik toen gezegd dat het mij een goed idee leek om een tijdje afstand te nemen zodat hij alles op een rijtje kon zetten en zijn leven weer op de rails kon krijgen. Hij stemde hiermee in maar leek te twijfelen omdat hij ook vroeg of ik geen vervolgstap samen wou zetten. Ik heb gezegd dat het mij beter leek van niet.

    In de weken daarna hadden we nog altijd elke dag contact via berichtjes. Ook zagen we elkaar op het werk. Hij was iets afstandelijker geworden en het contact kwam vaker op mijn initiatief. Alleen een week later kreeg ik spijt dat ik voorgesteld had om afstand te nemen. Vanwege mijn verliefdheid wou ik toch kijken of er meer tussen ons kon ontstaan. Dit heb ik hem ook verteld. Ik heb daarnaast aangegeven dat ik zijn situatie begreep en niets wou overhaasten.

    Hij reageerde hierop door te zeggen dat hij op dit moment mijn gevoelens niet kon beantwoorden en dat het hem toch beter leek om afstand te nemen. Hij gaf aan dat hij veel aan zijn hoofd had en zich erg schuldig voelde tegenover zijn ex. Hij vond mij nog wel een hele aantrekkelijke vrouw en hij wou vrienden zijn. Ik heb gezegd dat ik het nut niet inzag van vriendschap en dat ik me neerleg bij zijn besluit om afstand te nemen. We hebben afgesproken om weer als ‘gewone collega’s’ met elkaar om te gaan.

    Dit was ongeveer 3 weken geleden. Op dit moment zien we elkaar wekelijks op het werk. Ook gaan we af en toe samen op pad voor het werk. Ik kan aan hem zien dat hij het moeilijk heeft met de hele situatie en niet lekker in zijn vel zit. Tegenover mij gedraagt hij zich nu heel wisselend. Het ene moment is hij formeel en afstandelijk, met name als er andere collega’s bij zijn. Alleen op andere momenten, als we met z’n tweeën zijn, dan flirt hij weer. Ook zoekt hij lichamelijk contact door bijvoorbeeld even mijn arm aan te raken. Ik gedraag mij richting hem net zoals ik met andere collega’s omga. Dit is niet echt formeel en ik maak vaak grapjes maar ik flirt niet.

    Ik snap niet goed waarom hij, ondanks het feit dat hij verliefd is op mij en onder andere vanwege deze verliefdheid zijn relatie verbreekt, hier geen vervolg aan wil geven en nu afstand wil nemen. Wat betekent zijn huidige gedrag (ene moment flirten en andere moment formeel/afstandelijk)? En wat kan ik het beste doen zodat we in de toekomst toch nog een kans maken samen?

  142. Marsha :

    Beste Anna,

    Wat fijn om te lezen, maar god wat vind ik dat moeilijk niks van me laten horen.

    Mijn ex en ik zijn drie jaar samen geweest, erna nog wat om elkaar heen gedraaid en ook nog wat gedate wat eindigde op niets.
    Ik smste en belde hem veel teveel, verwachten te snel en te veel dingen van hem en kijk nog wel eens terug in oude telefoons naar wat ik allemaal stuurde en schrik er zelf van.. NOOIT zal ik meer zo hopeloos overkomen!

    April 2012 elkaar nog één keer gezien, maar dat was voor de rest niets mee bedoeld van zowel mij kant als zijn kant niet, kosten mij gelukkig ook geen moeite niks te laten horen.

    Maanden erna niet gemst gebelt helemaal niets, Nu de afgelopen paar maanden elkaar zelden gesproken heel af en toe maar en nu de laatste 1 of 2 maanden spreken we elkaar toch wel wat meer, en de laatste 3 weken is het regelmatig, lange telefoon gesprekken en smsjes, niet echt bijzonder maar wel gewoon leuk.

    2 weken geleden wilde hij steeds langs komen, maar ik stelde dat eigenlijk uit.
    Tot vorige week woensdag, is hij hier geweest. Samen gedronken, film gekeken etc etc. hij is ook blijven slapen. Was eng, maar voelde goed.

    Dag erna wilde ik absoluut niet zelf beginnen met smsen of bellen, en deed dit ook niet. Hij liet zelf wat van zich horen en was hartstikke lief, S’avonds kreeg ik weer een smsje hoe goed het voelde, “net zoals vroeger”.

    Zaterdag begon hij weer met smsen.. Zondag ook en maandag ook.

    Dinsdag hoorde ik niets.. en smste ik hem zelf s’avonds, hoe zijn dag was geweest, Toen vertelde hij dat vandaag de dag was dat een familielid jarig zou zijn geweest en t heel droevige dag was voor hem met veel verdriet. ( 2 maanden geleden is dat familielid overleden. ) Ik begreep daarom dat hij mischien niet uit zichzelf had gesmst.. hij had wel andere dingen aan ze hoofd vandaag!

    Gister was het woensdag, en heb ik hem helemaal niet gehoord, heb zelf express ook niet gebelt of gesmst, vond dat wel al moeilijk!

    Vandaag is het donderdag, heb nog niks van hem gehoord, wil hem het liefst vanavond een belletje of smsje geven, gewoon hoe t gaat en wanneer hij weer wil langs komen.

    Wat vind jij? Hoe moet ik met deze situatie omgaan?

    Hij maakt ook regelmatig gebruik van social media, en zie dus regelmatig dat hij een Like op facebook plaatst by mensen die foto’s of statussen plaatsen.
    Bij mij doet hij dat niet.. ( waar ik me dood aan erger! )

    Ik vind het zo verschrikkelijk moeilijke situatie en ben zo onzeker, ben zo bang dat hij me eigenlijk weer laat zitten. Ik wil hem niet nog een keer kwijt raken, en weet niet bij wie ik tips kan vragen.

    Voor vrienden en familie is het makkelijk te zeggen : Laat hem gewoon gaan, wat maakt uit als hij niet meer belt, je bent wel meer waard als hem etc etc!

    Hoop snel wat van je te horen.

    Liefs

  143. Laila :

    Hi,

    Van mijn situatie begrijp ik helemaal niks, uren met goede vriendinnen en familie over gepraat, misschien kunt u mij meer duidelijkheid geven.

    Sinds begin dit jaar heb ik een jongen ontmoet, waarbij je kunt spreken van universele krachten die je slechts bij een enkeling voelt. Dat had ik dus bij hem. Hij zat in z’n neergangsfase van een 5jarige relatie, die hij in december wilde beindigen. Echter hadden we al contact vanaf november. Halverwege/eind januari hakte hij dan eindelijk de knoop met zijn ex door, omdat hij met mij al behoorlijk op de feiten vooruit liep. (We hadden alleen contact via facebook en telefoon). 2 week voordat hij het half/eind januari had afgesloten met zijn vorige relatie, waren we elkaar per ongeluk tegen gekomen tijdens het stappen, en liep dit uit op een zoen, wat blijkbaar voor hem alles duidelijk had gemaakt, waardoor hij de knoop definitief kon doorhakken. Vrij vlot daarna werd de contact meer en meer, en spraken we af vanaf half februari. Ik had er in het begin wel mn twijfels bij, je komt net uit een relatie van 5 jaar (waarbij het de laatste jaar weinig meer voorstelde namens hem), en meteen kom ik als nieuwe vlam in zijn leven.

    Maargoed, alles ging best natuurlijk en voelde allemaal heel goed aan. We kregen in maart verkering en dit liep goed tot vorige maand, oktober. Ik ben druk met de studie, hij met zijn werk. Hij woont in het westen, ik in het noorden, ieder weekend reisten we naar elkaar toe om elkaar te zien. Alleen werd dit op den duur als last ervaren, na een drukke werkweek, dan nog eens reizen en een opstapeling van vermoeidheid heerste. Daarnaast zat hij ook helemaal niet lekker in zijn vel, en voelde hij zich niet op zijn plek waar hij zich nu in bevindt. Zijn woonplaats, zijn leven, zijn drukte, het gereis naar mij, hij trok het allemaal niet meer. Hij begon bot te doen naar zijn omgeving, naar collega’s, vrienden en zelfs naar mij. Hij kraakte mij voordurend af en dat kwetste mij steeds. Op een gegeven moment begon het niet meer leuk te worden, zagen we elkaar als het mee zat 1x per 2 weken, alles was aan het verminderen en ipv plezier ervaarde ik meer verdriet en twijfels. Ik was bang dat het niet meer in stand zou blijven, en daar ging het uiteindelijk ook naartoe. Omdat er zo’n enorme afstand tussen ons zit, kun je dingen minder goed met elkaar bespreken of problemen uitspreken, want die paar uurtjes per week die je elkaar ziet, wil je het leuk hebben samen. Dus alles ging via de telefoon/chat en dan komen dingen toch minder goed over dan wanneer je elkaar face to face ziet.
    Het kwam er op neer dat hij rust en tijd nodig heeft voor hemzelf, en ik wilde het ook, want slapeloze nachten en stress krijg je ervan. Dat kan je er niet bij hebben als je het enorm druk hebt door de weeks. We hadden hiervoor gekozen omdat dit het beste zou zijn voor allebei, om het leven op te kunnen pakken. Maar in tegenstelling, kreeg ik alleen maar meer verdriet erom. Het feit hem kwijt te zijn, deed me heel slecht. Daarom gaf ik hem nog een kans voordat het definitief uitgemaakt werd een maand geleden, om dat weekend naar me toe te komen, zodat we er over konden praten en vast en zeker wel tot een oplossing konden komen. Maar dat deed hij niet, hij besloot niet te komen, belde mij op en zei dat het beter was het er maar bij te laten. Dat hij het op dit moment niet kan. Hij uitgeput, ‘op’ is, depressief, weet niet wat hij wilt en even de tijd nodig heeft om alles op orde te krijgen (switchen van baan, verhuizen, hobby’s opnieuw oppakken, zijn zin in het leven terug vinden) en dan if it’s meant to be, always will happen zoals hij zei. Daar moest ik dan maar vrede meer nemen, en had geen keus.Ik was best erg teleurgesteld, dat hij er niet samen uit wilde komen met mij. Samen help je elkaar en steun je elkaar, maar hij zei ik heb rust en tijd nodig, vooral ook omdat ik dit niet heb gehad na mijn 5jarige relatie voor die van mij met hem. Die rust pak ik daarom nu, ik heb het nodig.
    Maar ik zei, dan wil ik vanaf nu ook geen contact meer met je, anders kom ik er nooit overheen, over het verdriet, de gevoelens en emoties.

    Dat hielden we 1 week aan, en het was vreselijk. Dat ontwetendheid over elkaar, ging me nog slechter af vergeleken met de voorafgaande periode. Heel toevallig had hij na die week een feestje in mijn stad van vrienden, en kwamen we elkaar weer tegen. Spraken we met elkaar en voelde heel vreemd, natuurlijk. Maar ik hield me sterk en vast aan wat we dat weekend ervoor hadden afgesproken. Alhoewel ik het diep in mijn hart helemaal niet wilde. Ik dwingde mezelf afstandelijk te zijn.

    Vanaf toen t/m nu, inmiddels zo’n 3 weken, hebben we langzaam stapje bij stapje toch meer contact, en hoe het nu lijkt, best veel. Maar niks concreets als, ik wil met je afspreken of dingen uitspreken of dat het goed komt. Alleen contact, veel vanaf zijn kant, want ik doe wat afwachtend gezien zijn situatie. Dus het is Niet zo, dat hij niet wil. Is het dan puur vanwege zijn situatie dat hij mij on hold wilt zetten? Komt dit goed? Ishet realistisch om je hoop hierop te zetten en wachtende op het moment van actie van zijn kant? Ik heb hem vaak genoeg verteld namelijk dat ik nog veel aan hem denk of hem mis en dat soort dingen. Ik ga veel uit, ontmoet veel nieuwe jongens, maar dat speciale gevoel is en blijft nog steeds alleen bij hem. Ik wil hem ook niet opjagen, want dat werkt alleen maar averechts. Hij zei bezig te zijn stappen te maken met het verhuizen naar mijn stad, want dat is ook wat hem gelukkig maakt, en al naar nieuwe banen in die buurt aan het kijken is… Wat is dan aan mij het beste om te doen? Afhoudend en afwachtend doen naar zijn kant? Wel lief en warm blijven doen en vooral niks dwingen of vragen af te spreken? Wachten tot hij in actie komt?

    Alvast heel erg bedankt voor uw reactie,

    Laila

  144. Marieke :

    Hallo,
    Ik heb een relatie gehad met een man voor 6 maanden ( hij is 29 ik 25). Alles ging goed, we hadden een geweldige klik en aantrekkingskracht. Totdat hij (voor mij) ineens siste dat hij niet wist wat het was, maar dat hij nu liever alleen was. Op de vraag of hij me niet meer wilde, antwoordde hij dat hij nu liever alleen was en dat hij me een beter persoon gunde. Ik vroeg of hij wat ruimte wilde voor zichzelf of dat het voorbij was.. Hier heb ik geen antwoord op gekregen.. Ik heb hem een aantal dagen met rust gelaten en toen weer via de sms gevraagd of we elkaar konden spreken, dat ik alles open wilde bespreken ook al wilde hij me niet meer..Hierop kreeg ik antwoord dat hij vond dat wij geen toekomst hadden, hij wilde niet afspreken en wenste mij al het geluk in mijn leven.. Op de vraag waarom, hoe, wat heb ik geen antwoord gekregen.. Ik weet niet wat ik moet doen.. Hij was degene die altijd zei dat wij voor elkaar bestemd waren, iedereen in zijn familie wist over mij en ik zou ze ontmoeten. Als hij iets kocht voor zijn woning deed hij dat in overleg omdat hij het belangrijk vond dat ik het mooi vond want ik zou daar ook gaan wonen.. WAT MOET IK DOEN? Iedereen zegt dat ik hem moet vergeten maar ik het lukt niet.. ik weet niet eens wat de reden is en dat maakt me gek.. Ik hou zoveel van hem het doet pijn dat hij dit via sms heeft gedaan.. terwijl we elkaar 2 dagen geleden gezien hadden en er was niets aan de hand.. moet ik contact opnemen of niet? Zou hem graag willen spreken maar hij wil dat niet.. ik ben radeloos!!

  145. Rianne :

    Beste Anna,

    Onlangs heb ik een leuke jongen leren kennen via een evenement van meerdere dagen met meerdere bedrijven en toen heeft hij heel veel moeite gedaan om met mij in contact te blijven. De eerste keer dat ik hem ontmoette hadden we elkaar kort gesproken, maar daarna was ik gewoon weer bij collega’s gaan staan. Later die avond heeft hij toen meerdere collega’s van mij aangesproken om te vragen waar ik was en of ik nog zou komen etc. Waarop meerdere collega’s naar mij toe zijn gekomen dat ik echt naar hem toe moest. Dit was opzich wel grappig en vleiend, want ik vond het daarvoor nog niet zo heel bijzonder. Dus ik uiteindelijk toch maar naar hem toegelopen en toen nog leuk gekletst en gezoend.

    Twee dagen later was hij weer druk op zoek naar mij gegaan, terwijl ik mij op dat moment ergens anders bevond. Ik heb die avond hem niet gezien, maar mijn collega’s hadden allemaal verhalen dat hij mijn nummer wou hebben of zijn eigen nummer doorgeven, maar het feit was dat niemand op dat moment zijn mobiel op zak had. En een andere collega had een bericht dat ze moest doorgeven, dus dit was vrij hilarisch. Dus die dag erna ben ik toen maar even langsgelopen om mijn nummer te geven en daarna hebben we toen snel afgesproken. We hebben toen heel leuk gegeten en toen hoorde ik ook dat zijn vorige relatie van vier jaar nog niet zolang uit was, namelijk in de zomer en wat later bleek was eind augustus (en ik ontmoette hem begin oktober). Ze hadden hiervan het laatste jaar zelfs samengewoond. Het bleek dat hij het had uitgemaakt en het niet langer werkte. Later die avond zei hij wel dat hij niet echt op zoek was. Waarop ik om verduidelijking vroeg en het uiteindelijk bleek dat we wel zouden zien hoe het zou lopen zolang het leuk was. Hij vond dat we een leuke avond met elkaar hadden gehad en goed hadden gekletst. Daarbij zouden we dan wel zien waar het schip zou stranden, maar wel met het idee dat het niet alleen voor de leuk is. Ik heb namelijk toen wel aangegeven dat ik geen scharrel of iets wilde zijn.

    Keer erop kwam hij naar mij en zijn we weer uiteten geweest en daarna bij mij op de bank leuk lopen kletsen. We hadden echt lol over van alles en toen we al een tijdje iets intiemer waren kwam hij weer met dat hij zei dat hij eerlijk wilde zijn en niet echt op zoek was naar een relatie omdat zijn ex nog maar amper het huis uit was. En toen dacht ik jemig je noemt het nu weer. Dus toen hebben we het er wel even goed over gehad en toen zei hij gedurende dat gesprek dat hij het te zwaar had gemaakt. Hij bedoelde vooral dat hij het voorlopig nog geen relatie wilde noemen en hij zei dat hij het leuk vond om bij me te zijn en zich op zijn gemak voelde bij mij. Dus dat klonk wel positief en we zouden wel een volgende keer weer gaan afspreken. Ik heb toen wederom aangegeven dat ik geen scharrel wilde zijn en dat hij anders wel naar huis mocht gaan, maar hij zei dat dat niet zo was. Ik had toen ook nog een grapje gemaakt van: je hoeft voorlopig nog echt niet bij mij aan het kerstdiner te gaan zitten, en toen was het eigenlijk wel weer oké. Hij zei dat hij het verkeerd had uitgedrukt en dat het hem meer om het woord relatie ging (waar ik overigens nooit over begonnen ben). Uiteindelijk stelde hij zelf die avond voor om te blijven slapen en dat is ook gebeurd en het is ook bij slapen gebleven want ik wil daarin niet te snel gaan. ’s Ochtends was het ook nog gewoon leuk en gingen we leuk uit elkaar. Daarna is hij die middag vertrokken voor een weekendje weg met vrienden en daarna is het contact veranderd. Hij heeft me toen uiteindelijk opgebeld en zei dat hij in het weekend merkte dat hij mij net niet leuk genoeg vond en dat er wat hem betreft geen nieuwe date hoefde te komen. Hij zei dat we nog wel door hadden kunnen gaan met daten, maar dat het dan toch later op niets uit zou gaan lopen. Ik vroeg hem nog waar het precies aan lag, maar dat kon hij niet goed zeggen. Hij zei, ja ik denk niet leuk genoeg. Ik gaf aan het wel onverwacht te vinden, omdat het die laatste keer nog zo leuk was. En toen zei hij daarop dat hij toen ook wel zichzelf was en het ook leuk vond, maar dat hij er in het weekend over was gaan nadenken.

    Het vervelende vind ik dus dat hij mij de laatste keer dat idee totaal niet heeft gegeven. Ik heb oprecht het idee dat we het leuk hadden met elkaar en er wel een klik was. Zeker ook omdat hij uit zichzelf zei het leuk te vinden om bij mij te zijn en hij zichzelf kon zijn. Al denk ik wel dat het wat snel was op zijn vorige relatie en dat dat hem heeft doen besluiten om het af te kappen. Maar ik vind het gewoon zo jammer. Hoe kijk jij hier tegenaan?

    Groetjes, Rianne

  146. Saskia :

    Hallo,

    Ten eerste vind ik alles wat je zegt super interessant!

    Maar ik zou heel graag advies willen.

    Ik heb vorig jaar super leuke jongen ontmoet, eerst vond ik hem niet zo leuk maar wel gewoon gezellig.. we spraken vaak af zo’n 4 maanden lang. We hadden het super leuk en hij bleef vaak slapen! Tot dat ik het op een gegeven moment saai vond en wel wat intiemer wou (relatie)! Had niet echt het gevoel dat hij dat wou.. en ik heb er een punt achter gezet! De maanden erna kwamen we elkaar wel eens tegen met uitgaan en was er altijd zo’n aantrekkingskracht tussen ons dat we gewoon niet van elkaar af konden blijven… intussen met wat jongens gedate wat niks werd.. paar maanden geleden kwam hij weer bij mij en was het weer super leuk en kwam hij elke week langs en had echt het gevoel dat er van beide kanten zoveel meer was dan de eerste keer.. alleen doet hij in een keer zo afstandelijk. Hij sms heel anders en soms hoor ik een paar dagen niks.. alleen komt hij wel in de winkel waar ik werk langs! Als ik vraag wanneer ik hem weer zie, dan is zijn antwoord: misschien volgende week, want hij heeft het druk.. wat moet ik? Want ben nu zo gek op hem.. moet ik er weer een punt achter zetten?

    Sorry voor lange bericht ;)

    Liefs

  147. Elle :

    Hai Anna,

    Blijven daten met andere mannen werkt inderdaad om zo niet je focus op 1 man te leggen.
    Mijn vraag is dan wel, moet je daarin gewoon eerlijk zijn?
    Kan je tegen de man die je het leukst vind zeggen dat je date met andere mannen?
    Ben bang dat hij dan juist afstand zal nemen?

    Groetjes,

    Elle

  148. Karin :

    Hallo Anna,

    Ik heb een vraag t.o.v. de gemiddelde tijd dat een man in zijn “grot” kan blijven zitten.
    Ik heb een relatie met een man sinds een jaar, we wonen sinds 4 maand op 150 km afstand van elkaar en zien elkaar om het weekend. Afgelopen vrijdag is hij zijn grot in gegaan (heeft dat aangekondigd). Wat is de gemiddelde tijdsduur van zo’n grotbezoek ? Is er echt helemaal niets wat een vrouw kan doen ? Ik wil hem niet claimen, maar ik heb gevoelens en het doet pijn om zomaar, zonder reden, aan de kant te worden gezet (bij wijze van spreken dan). Moet ik mijzelf en mijn gevoelens gewoon wegcijferen, omdat mijn vriend besloten heeft in zijn grot te gaan zitten?

    Bedankt voor je antwoord,

    Karin

  149. Martijn :

    Hoi Anna,

    Ik ben een man en wil graag reageren op je artikel. Hoe komt het dat wanneer je een pauze wilt inlassen dat vrouwen dan gaan eisen dat het onderwerp uitgesproken moet worden? Dat je een vluchtertje bent of het onderwerp ontwijkt omdat je de battefield verlaat. Als man wordt constant eraan herinnerd om je emoties te tonen doe je dat niet dan ben je een koude klootzak of een steen. Wat kan ik als man doen om hiermee op een goede manier om te gaan?

  150. Karin :

    Hmm, nou ja, na 10 dagen radiostilte trek ik het niet meer. Hartstikke leuk, die grottheorie, maar ik vind het getuigen van een groot gemis aan respect voor de ander.

  151. Elisa :

    Beste Anna,

    Ik heb veel reacties gelezen op dit stuk en bij sommige kan ik me echt vinden maar ik zou graag je advies willen hebben hoe ik met een bepaalde situatie om moet gaan.

    3 maanden geleden is mijn relatie van 2,5 jaar lang beëindigd. Tijdens een avond stappen een maand geleden heb ik een jongen ontmoet, die mij 4 maanden daarvoor reeds had gespot heb ik vernomen via via. Hij begon met mij te praten en hebben echt heel de avond gezellig zitten praten. Ik vond hem erg enthousiast reageren op de persoon die ik ben, interesses die overeenkomen, humor etc. en onverwachts zoende hij mij. De volgende dag had hij beloofd een whatsapp te sturen en dit deed hij ondanks dat ik nog best huiverig was omdat ik ‘net’ uit een relatie kwam. Hij contacte mij iedere dag voor een week lang (uuuuren lang iedere avond elkaar leren kennen, wat elke keer vanuit zijn kant kwam) en beloofde van alles: overeenkomsten, het feit dat we beide dit niet vaak mee maken dat het zo leuk gaat/klikt, leuke ideeën qua toekomstige dates, we hadden over foute dates die we voorheen hebben gehad en hij zei: die zullen wij niet snel samen hebben aangezien wij zo’n klik hebben. Hij gebruikte zelfs zinnen alsin: je bent de vrouw van mijn dromen en vertel meer over jezelf en interesses, je maakt me gek (op een goede manier). De eerste dagen hield ik afstand maar omdat het goed begon te voelen, erg gezellig was en het zo goed klikte stelde ik mij open. Hij had het zelfs over het feit dat hij mij een beetje vlinders heeft laten bezorgen… Een week later kwam hij onverwachts ‘s middags wat drinken bij me en hebben een tijdje gekletst. Wederom had hij allerlei leuke ideeën voor ons samen om op date te gaan, humor, genoeg gespreksstof over vorige relaties, familie, interesses etc. echt elkaar beter leren kennen qua persoon en geschiedenis. Ik zou ook een keer voor hem koken, we hadden echt een goede klik en ik begon hem steeds leuker te vinden met de gedachte dat hij het meende. Helaas die avond had ik een wijntje op en heb ik mijn laten lijden door mijn gevoel en ben ik bij hem thuis beland (in bed). De aantrekkingskracht was intens. Hij was nog steeds erg lief, heeft ontbijtje voor me gemaakt, zette muziekje voor me op, ik mocht blijven liggen terwijl hij weg moest.

    De volgende dag hadden we nog steeds contact maar ik merkte in de loop van de week dat het contact minder werd en niet meer zo was als die week ervoor. Ik heb aangegeven dat ik het erg leuk vond allemaal de tijd die we hebben gespendeerd, maar dat hij niet bang hoeft te zijn dat ik me op hem stort i.v.m. hoe wij nu in het leven staan: ik kom net uit een relatie, hij is al 2,5 jaar vrijgezel en gehecht aan zijn vrijheid (ben ik vanuit gegaan). Hij gaf als antwoord dat hij het ook erg leuk en gezellig maar voordat zijn mannengevoelens hem in de weg zouden zitten (?), hij mij wilde aangeven dat hij de komende weken weinig tijd heeft om iemand volledige aandacht te geven i.v.m. werk/school. En toen werd het vrij stil.

    Ik snap niet dat iemand eerst zo enthousiast en open kan zijn, van alles beloofd en dan zo kan doen. Ik heb hem nu 2 weken niet meer gezien en zeer minimaal contact. Afgelopen weekend heb ik hem gevraagd of hij zo tegen mij heeft gedaan om mij het bed in te krijgen. Hij ontkent dit ten zeerste en ik zag zijn ‘leuke’kant weer. Maar hij bleef bij het feit dat het echt komt omdat hij het nu zo druk heeft en geen tijd heeft… Ondanks dat ik eerst huiverig was, ben ik meer voor hem gaan voelen omdat het allemaal zo goed verliep en open gaan stellen. Met als gevolg dat ik nu zoveel onbegrip voel. Soms zit ik er over na te denken om hem de waarheid te vertellen en te zeggen dat er door zijn handelen wel verwachtingen zijn ontstaan door de manier hoe hij deed, met me omging en vele leuke dates voorstelde, maar ik denk dat ik er niets mee op schiet.

    Ondertussen ontmoet ik andere mannen en heb ik ook andere dates gehad. Maar HIJ blijft in mijn hoofd, echt door de eerste periode hoe hij mij benaderde, de klik, hoe we met elkaar omgingen etc. Hoe kan ik het beste met zo’n situatie omgaan? Heeft hij het echt druk (ben ik naïef als ik dit geloof?) of was ik een prooi? Moet ik hier nog energie in steken of gewoon volledig laten gaan?

  152. Elisa :

    Beste Anna,

    Dat klopt, alles is ook zo snel gegaan en op de één of andere manier was hij ook zo weg. Dus het is beter om alles zo te laten rusten en dus ook er niets van te zeggen?

    Misschien was hij net op het juiste moment er en zei hij inderdaad de dingen die ik in mijn vorige relatie mistte….

    Bedankt voor je duidelijke reactie en ik kijk uit naar de toekomst :-)

    Gr, Elisa

  153. Elisa :

    Goedemorgen Anna,

    Het doel is dan dat ik het kwijt ben… met als gevolg waarschijnlijk dat hij dit als ‘kritiek’ ziet dus negatief, zie ik dit goed? Positieve aandacht krijgt men dan alleen wanneer ik er niets van zeg en laat gaan? Misschien heb ik mezelf teveel laten gaan en moet ik het laten zoals het is….

    Gr. Elisa

  154. Els :

    Elisa ik heb dit vaak meegemaakt precies zoals jij. Eerst helemaal enthousiast en vanalles beloven of allerlei plannen maken en daarna ineens uit het niets afstand. Het komt doordat de man zich heel snel laat gaan terwijl hij je eigenlijk nog niet goed kent, hij maakt van jou in gedachten een persoon die hij denk dat jij bent. Dan na een tijdje leert hij je echt goed kennen en is hij niet (meer) verliefd, de man vond jou eerst heel leuk dus maar dit gevoel kan snel veranderen in dat hij je toch niet (meer) zo leuk vind als hij dacht. Laat dit je niet ontmoedigen en ga ervan uit dat de ware nog wel op je pad komt.

  155. Elisa :

    Beste Els,

    Bedankt voor je verhelderende bericht! Het komt je dus bekend voor….
    Je beschrijft het duidelijk en blijkbaar ben ik niet de enige die dit ervaart.
    Ik zal me niet laten ontmoedigen :) Bedankt!

    Gr. Elisa

  156. Anne-Sophie :

    Complimenten voor de duidelijke uitleg, ik heb hier zeker iets aan. Nu ben ik er alleen nog niet precies uit wat ik in mijn situatie het beste kan doen en waar ik aan toe ben.

    Nu ga ik een aantal weken leuk om met een jongen. Er zijn alleen een aantal dingen die ik nooit eerder op deze manier heb meegemaakt en daarom niet goed weet wat ik er van moet denken. Hij praat niet, en dan met name niet over persoonlijke dingen. Als het daarover gaat zegt hij direct ‘ ik denk niet na over zulke dingen’. Hij houd enorm veel afstand en wil geen afspraken vastleggen maar als we samen ergens zijn is het altijd heel gezellig. Hij neemt geen initiatief maar als ik hem voorzichtig vraag of hij er misschien niet zo’n behoefte aan heeft ontkent hij dit direct. Hij heeft toegegeven onzeker te zijn omdat ik wat ouder ben en meer heb meegemaakt, wat nergens voor nodig is. Ik heb dit geprobeerd duidelijk te maken maar nadat hij het ‘begrepen had’ is er niks veranderd. Omdat hij duidelijke praat wil omdat hij zegt het anders niet te begrijpen ben ik zo stom geweest te zeggen dat ik verliefd op hem ben. Hij antwoordde dat er zeker wel iets tussen ons is maar (nog) niet verliefd te zijn. Nu neemt hij nog meer afstand dan anders en weet ik niet meer wat ik nog kan zeggen of doen. Ik wil hem niet het gevoel geven dat ik hem niet vrij laat. Heeft hij bindingsangst? Of ziet hij mij helemaal niet zitten? Wat kan ik het beste doen? Afstand nemen?

  157. Willem :

    Leuk stukje, maar ik viel al meteen over 1 ding, de vrouw wil geen emotionele man.

    Helaas is dit dus iets waar ik weer héél vaak tegen aan loop bij vrouwen. Ik ben van mezelf een behoorlijk stoere vent maar ik ben bewust van me emoties en ga met veel respect met vrouwen om. Hierdoor val ik vaak buiten de boot bij de meeste (aantrekkelijke) vrouwen, precies om de reden die je geeft.

    Nou ben ik een paar keer in me leven het zo zat geworden dat mij dit altijd overkomt dat ik “de schijt aan vrouwen” houding heb aangenomen en kansloos alles ben gaan doen wat me moeder me verboden heeft. En het werkte, elke weekend was het raak, vrijdag avond daten met meisje 1 zaterdag ochtend haar eruit werken om zaterdag ‘s avonds meisje 2 te meeten en zondag middag op bezoek bij meisje nummer 3.

    Uiteindelijk voelde ik me zo schuldig dat ik alles heb afgekapt en voor 1 lelijker meisje ben gegaan die me wel accepteerde hoe ik van mezelf ben. (waarschijnlijk omdat ik eigenlijk te hoog gegrepen ben voor haar, maar ik weet in ieder geval wel dat ze bij me blijft en ik me niet zorgen hoef te maken dat ze geen een andere jongen tegen komt die nog minder respect voor haar heeft en dus met der weg loopt)

    Misschien kun je daar eens over schrijven. De Nice guys waar een beetje respectievelijke vrouw niets van moet weten en de interesse voor alles wat fout is.

    Verder goede zaak dat je aanstuurd op het “je eigen ding” hebben, het is inderdaad vrouw eigen om de meeste sportieve gozer aan de haak te slaan en vervolgens zijn sport af te pakken(zorgen dat hij zich schuldig erdoor gaat voelen als hij het doet) omdat je hem helemaal voor jezelf wil hebben.

  158. Suus :

    Hallo,
    Ik heb een relatie gehad met een jongen die een eind bij mij vandaan woonde.
    Het ging altijd super goed als we bij elkaar waren en elkaar weer zagen.
    Maar als hij dan weer weg was deed hij heel afstandelijk en bot en moest ik me aan zijn regeltjes houden.Hij mocht het zelf altijd over dingen hebben die hij leuk vond om te gaan doen de volgende keer enz.Maar als ik daarover begon dan moest ik daar niet over beginnen omdat ik niet over de toekomst moest praten.Hij had me ook gezegd dat hij wilde dat we kerst samen gingen vieren.Maar uiteindelijk zegt hij af en zegt hij dat hij dat nooit had moeten zeggen.En dat hij geen dingen moet beloven.En dat hij nooit meer zal zeggen dat hij zal bellen.Allemaal van zulke rare reacties.Ik begrijp er echt helemaal niets van.Want afgelopen week was ik bij hem en toen wilde hij alles weer goed maken.En alle ruzies vergeten.En toen hebben we het ook goed gemaakt.En toen ik weg ging bij hem zei hij we moeten verder gaan zoals we nu zijn.Zoals het nu tussen ons is.En ik dacht dus dat dat ook echt zo zou blijven.Maar het is alweer mis.Wat is dit?En hoe kan ik hier mee omgaan?

  159. Saskia :

    Hallo Anna,

    bovenstaande berichten doen mij ook denken aan mijn situatie. Ruim een jaar geleden gaf mijn partner aan uit huis te willen. We waren enorm uit elkaar gegroeid. Volgende maand is hij een jaar echt weg. In het afgelopen jaar hebben we met vallen en op staan enorme stappen vooruit gemaakt. We hebben weer (heerlijke) sex en praten weer. Het ging zo goed dat we 6 weken geleden besloten dat hij weer thuis bij mij en de kinderen (6 en 9) zou komen wonen. Alles was op dat moment zo leuk.

    Echter daarna veranderde alles weer. Hij voelde zich weer beklemd en benauwd en geblokkeerd net als een jaar geleden. Nu is er weer afstand tussen ons. Ik vind het zo moeilijk. Ik weet dat hij dit niet expres doet, hij wil wel, maar het lukt hem niet, maar wat moet ik hier nu van denken? Ik wordt weer erg onzeker.

    Ik wil hem helpen. Ik denk dat relatie therapie goed zou zijn, maar heeft dit na een jaar (het uit elkaar groeien is in minimaal 3 jaar opgebouwd).

    Ik hoop snel je reactie te horen.

    Groet,
    Saskia

  160. Veronique :

    Heb het echt moeilijk in mijn huwelijk van meer dan 30 j
    geen sexueel contact na 1,5 jaar ervoor 1 of twee maal in 1 jaar
    Voor een 3 tal jaar is het plots veranderd hij heeft geen interesse meer in mij…
    We gaan zelden ergens samen weg hij speelt in het seizoen met duiven nooit op reis of een dagreis omdat hij bij de duiven moet zijn
    Dan zijn werk van s morgens tot s avonds is dat meer dan 10 uren
    We zijn totaal uit mekaar gegroeid hebben niets om naar uit te kijken of samen te doen
    Alles mag geen geld kostten ik heb zelfs geen bankkaart ik moet altijd geld vragen
    Wat raad u me aan? Ik kan niet met hem communiceren het is of hij in zijn wereldje leeft, als ik iets wil zeggen loopt hij weg van tafel of kijkt tv, of kijkt in duivenlectuur.
    We hebben nog een zoon van 25 en die doet samen met mij boodschappen enz omdat ik niet rijden kan
    Ik heb het moeilijk om met hem verder te leven raad u mij een gesprek aan met psycholoog of zo om dit verder te kunnen dragen , ik heb al zoveel geprobeert maar niets helpt hij heeft ook een alcoholprobleem gehad die onder controle is en dit al ruim 20 j
    Hij heeft op alles en iedereen kritiek ook op het werk
    GR

  161. Annabel :

    Ik vroeg me eigenlijk het volgende af. Tijd geleden 2 leuke dates gehad met een jongen, klikte erg goed. Hij ging toen voor een tijdje naar het buitenland en is het contact verminderd. Hij gaf van te voren al aan dat dit niet zo’n goede timing was om te daten enzo, dus vond logisch. Laatste tijd hadden we weer meer contact en hij vroeg om af te spreken. Is afgelopen weekend gebeurt. Diezelfde avond gelijk een sms ontvangen en met oud en een nieuw ook een sms. Ik heb hem daarna nog een sms gestuurd maar reageerde naar mijn idee een beetje kort. Tijdens de date had ik echt het gevoel dat het klikte, en hij volgens mij ook. Hij zei me ook snel weer te willen zien en dat hij blij was dat we elkaar weer zagen. Hij zei ook dat we samen best een leuk stel waren, maar voordat we gingen daten gaf hij aan me leuk etc. te vinden maar hij twijfelt of hij wel verliefd kan worden. Dat gevoel heeft hij altijd en dat haat hij. Weet echt niet wat ik nu met hem moet, omdat alles zo dubbel is en ik nu al 2 dagen niks hoor?

  162. Esengo :

    Beste Anna

    Ongeveer anderhalf maand geleden leerde ik iemand kennen via facebook.
    Voordat we een eerste gesprek hadden, waren we ongeveer een maand al bevriend, maar hadden elkaar nog niet begroet noch gesproken.
    İk moet wel zeggen dat ik vaak zijn profiel toevallig tegenkwam via gemeenschappelijke vrienden en vond hem leuk. (İk had zijn foto’s kunnen bekijken) ik besloot hem een verzoek te sturen en deed het ook.
    Het duurde zeker niet lang dat we bevriend waren.
    Alles begon door paar foto’s van elkaar leuk te vinden en reageren.
    Lang verhaal kort, op een ochtend ontving ik een privebericht (ook via facebook) van hem. İk was enorm geinteresseerd in wat hij me schreef en was nogal zenuwachtig, benieuwd.
    Hier had ik al van gehoopt dat hij ook een stap naar mij toe zou zetten nadat ik hem had toegevoegd .. İn zijn bericht stond er in dat hij graag had willen weten wie ik ben, waar ik werk of studeer en dat ik over mezelf zou vertellen.
    Aangezien ik ging werken en in zeven haasten vertrokken was, had ik geen tijd om meteen te reageren.
    Toen ik arriveerde op mijn werk, nam ik even de tijd om zijn bericht nog eens te lezen en een deftig antwoord op te geven.
    İk reageerde, dan stuurde hij terug en zo gin het de ganse dag verder.
    Volgende dag schreven we vaak naar elkaar. Over ongeveer een week verminderde dit, maar hij voegde er ook telkens aan toe dat hij een druk leven heeft (werk, instappen van politieke wereld etc.)
    Over twee weken vroeg hij op een gegeven moment dat hij wil daten maar zei ook dat hij langs mijn kant geen mening had en twijfelde om het hierover te hebben.
    İntegendeel vond ik het wel heel leuk dat hij dit vroeg wat laat zien dat hij geïnteresseerd is.
    Voor de week daarop hadden we afgesproken. We hadden een leuk dag doorgebracht, t was super gezellig.
    Op het einde van de dag wisselden we elkaars mening uit van hoe we het vonden van onze date. Zowel ik als hij vonden het een geslaagde date en keken al uit naar een volgende, maar hadden nog niet afgesproken.
    De eerste paar dagen verliep nog tof en gek (communicatie via facebook, sms, etc. ..) maar achter een week verminderde zijn aandacht, stuurde amper 1-2 berichten van hoe het met mij is (kwam steeds meer over alsof hij zich verplicht voelde en/of uit een schuldgevoel naar mij schreef)
    Als ik terug antwoord, reageerde hij zelfs niet meer.
    Wat deed ik, deed hetzelfde, stuurt hij paar uur later terug? Stuurde ik ook later
    Maar ik stuurde, niet zoals hem het af en toe niet deed. Waar ik ook gek van word! :(
    Wanneer hij laat reageerde, meldde hij soms het volgende: ik heb het druk op werk, of dat hij geen tijd gehad heeft om iets deftig te schrijven naar mij, terwijl hij wel de tijd kan hebben om op facebook hier en daar te inchecken of iets delen of ergens te reageren :s
    İntussen was ik erg ziek, hij vroeg door een smsje te sturen hoe het met mij was en verder liet hij niks horen.
    Onlangs was er een speciale gelegenheid betreffende zijn werk, waarbij ik hem succes mee wenste. Hier reageerde hij over drie dagen van : merci, hoe ist met jou nog, ben je genezen? İk ben ook ziek sinds gisteren en lig thuis te uitzieken.
    Hier wou ik niet op reageren aangezien ik niet wist hoe en wat ik kon terugschrijven. En is het wel een goed idee om er op te reageren?
    Dit is kwetsend, de mens voelt zich als een speelgoed en wanneer hij zin in heeft om te spelen, jou dan even raadpleegt. Zo komt het bij mij over. :(

    Zoals je in uw vorige reacties het ook al zei, focus ik me op andere dingens, zoals contact met andere mannen, plezier maken met vrienden, houd me bezig met mezelf of gelijk andere zaken.. maar langs ene kant zit ik toch met vraagtekens waarom, hoe, waar zit de fout? Ligt het aan mij, etc. ..
    Kan je mij wat raad geven of ik zijn bericht zou beantwoorden of beter niet. İk denk, Als hij contact wilt houden dan doet hem niets stoppen om dit te doen. Denk ik verkeerd en gewoon terugschrijven alsof je geen haat of kritiek hebt tov hem?

    İk dank je alvast!
    Groeten
    Esengo

  163. Roos :

    Beste Anna,

    Graag deel ik mijn verhaal met je.
    Begin november leerde ik via een datingsite (christelijk) een lieve man kennen.
    We voelden meteen een geweldige klik. Hebben eerst uitgebreid met elkaar bericht. Soms wel 10 mails per dag, beiden kwamen we niet meer aan slapen toe. Uiteindelijk tientallen tot honderden sms-jes. Heel intensief. Het eerste telefoongesprek duurde uren. Alles leek perfect. Tot de eerste ontmoeting. Ik kreeg het benauwd en gedroeg me verschrikkelijk afstandelijk. Na die date was het weer erg leuk (de afstand hielp me en ik was meer mezelf tijdens telefoongesprekken dan in real life), we besloten nog eens te daten. Ook deze date was niet geslaagd. We spraken uit allebei ‘iets’ te missen. Hij was het eigenlijk al aan het afsluiten, maar op de terugweg raakte ik in paniek. Ik wilde hem niet kwijt en voelde wel degelijk voor hem! Een paar dagen later belden we en dit was weer zo leuk dat we op een derde date gingen. Eindelijk een super leuke date. Daarna volgden nog drie hele leuke dates. Tot ik hem uitnodigde om een weekend met mij en een bevriend stel van mij door te brengen. Hij kwam en ik trok weer een muur op. Ik heb hem het hele weekend op afstand gehouden en daarmee ontzettend veel kapot gemaakt. Hij heeft afstand genomen en wil ‘ons’ even laten voor wat het is. Door de afstand ben ik gaan nadenken over mijn gedrag. Ik durf met 100% zekerheid te zeggen dat als hij terug komt ik hem nooit meer zo zal afstoten. Ik heb hem een lange handgeschreven brief gestuurd, maar hoor niks van hem. Hij heeft aangegeven tijd nodig te hebben, om zijn gedachten te ordenen en te kijken wat dit met hem doet. Hij wil niet eens meer bellen. Echter de dates die wel goed gingen waren zo intens leuk… we voelden ons allebei zo geweldig, dachten de hele dag aan elkaar. Hij had al uitgesproken 1000% voor me te willen gaan. Moet ik hem laten weten dat ik aan hem denk? Vragen of hij mijn brief heeft ontvangen? Of moet ik hem loslaten en afwachten of hij het nog een kans wil geven? Ik mis hem ontzettend. Nu weet ik wat ik mis. Helaas besefte ik niet eerder wat voor moois ik in handen had. Ik heb afgelopen jaar groot persoonlijk verlies geleden. Ik heb iemand moeten begraven. Ik was zo bang weer iemand te verliezen dat ik niemand meer dichtbij durfde te laten komen. Dit is waarom ik hem heb afgestoten op momenten. Maar ik ben er klaar voor om het tij te keren. Ik ben ten einde raad. Graag je advies…

  164. Roos :

    Kleine aanvulling. We hebben geen seks gehad. Ik heb daarin de grens wel opgezocht (heb ik spijt van) hij heeft heel duidelijk een grens aangegeven. Hij wilde wachten, omdat hij het goed wilde doen en het veel kapot kan maken. Nu ben ik bang dat ik misschien zelf iets kapot heb gemaakt, omdat ik hem wel probeerde te ‘verleiden’…

  165. Larrisa :

    Hoi Anna ik zit met een vreselijke liefdes verdriet omdat mijn vriend 1 week geleden heeft uitgemaakt (dat is wat ik zeker weet) want hij nam de telefoon niet meer op en zo ken ik hem niet meer. Het is nu een week en ik heb niets meer van hem gehoord? :( We hebben samen 4 jaar relatie gehad, en hij gaf opeens uit niets alles op? Ik mis hem zo erg en wil hem terug :( Ik weet niet wat ik moet doen, ik heb maar alleen een week lang! alleen maar gehuild! want hij negeert me ook, maar stiekem weet ik ook waarom.

    Hij heeft 2 week geleden gezegd dat hij ruimte nodig heeft en dat heb ik niet gegeven omdat ik zo bang ben om hem kwijt te raken en weet niet waarom ik zo denk.
    En dit keer zonder afscheid te nemen is hij weg. Het doet me zo pijn na al die jaren wat we hebben gehad? Help me alsjeblieft ik weet totaal niet wat ik moet doen? Ken u mischien paar tips voor mij? Om hem weer te kunnen spreken om te kunnen opnieuw proberen? xx

  166. Fon :

    Hoi Anna,

    mijn relatie van 9 maanden met een man die al twee jaar in scheiding ligt is net vandaag beëindigd met veel verdriet.
    We zagen elkaar niet veel, per maand zo’n 4 keer. Meestal 1 of 2 nachten. Als hij kwam was hij warm en liefdevol maar meestal na de seks afstandelijk. Hij vertelde een maand geleden dat hij nog veel om zijn vrouw gaf en mijn reaktie was troostend. Een paar dagen later, toen hij weer kwam, heb ik hem gevraagd wat ie dan met mij wou en dat ik niet met iemand kon vrijen die nog zo aan zijn ex dacht. Hij veranderde als een blad aan een boom en twee weken daarna verkondigde hij dat ie van me hield. Toch bleef hij zich hetzelfde gedragen: voor de seks liefdevol en daarna afstandelijk.
    Ik hield het niet meer uit en heb het een week geleden uitgemaakt omdat ik dacht dat hij door de scheiding geen ‘ruimte’ had voor mij. Hij gaf toe dat hij zich na de passie (zoals hij het noemde) slecht voelde.
    Twee dagen nadat ik het had uitgemaakt belde hij omdat hij een gesprek wou over ‘ons’. Ik was gauw toegeeflijk en heb hem twee dagen daarna weer ontvangen. De seks was geweldig, hij keek mij diep in de ogen en zei: “je raakt me”. Van die dingen. Het waren twee fijne dagen en we besloten op zijn initiatief de agenda’s bij elkaar te leggen en afspraken te maken. Later vroeg ik hem hoe het komende weekend er voor hem uitzag. Of hij moest werken (hij is arts in een ziekenhuis). Hij vertelde half half dat ie naar een vriendin in Breda ging. Verder niet over gesproken.
    De volgende dag bracht ik hem naar de trein en in de auto begon ik erover dat ik het jammer vond dat ie dat vrije weekend niet met mij wou besteden. Dat het een kans was om eens wat langer bij elkaar te zijn en de relatie te verdiepen. Geen antwoord maar snel de auto uit om de trein te halen.
    Later bleek ook dat ie was blijven slapen bij die vrouw. Vandaag heb ik hem gezegd dat het voor mij niet te begrijpen was dat ie dat zonder mij daarin te kennen heeft gedaan. Onze relatie was zo broos en dan doet hij zoiets.
    Vanmiddag zou hij me bellen maar ik kreeg een bericht dat ie te weinig energie had om met me te praten en dat ie vrijdag langs wou komen. Dat wou ik niet en toen heeft ie me toch maar gebeld. We hebben lang gesproken, ik vertelde dat ik helemaal gek werd toen ik gisteravond doorhad dat ie bleef slapen. Hij vind dat raar. Enfin….nu zegt ie dat ie geen passie en verliefdheid meer voelt. Ik begrijp dat niet. Drie dagen geleden keek ie me nog diep in de ogen van verliefdheid, maar nu zegt ie dat ie zich geclaimd voelt. Dat is oneerlijk want ik heb hem altijd vrij gelaten en hij heeft al die maanden bevestigd dat ie zich vrij bij me voelde.
    Ik ben er erg van in de war.
    Lieve groet,
    Fon

    • Fon :

      Beste Anna,

      Dank voor je bericht en je hebt gelijk. De vraag is of hij naar mij toe wil groeien. Soms deed hij dat wel en soms niet. Hij had pas geleden over mij verteld aan zijn kinderen, hij maakte plannen voor de toekomst maar ik heb ze niet ervaren…..en ik geloof het pas als ik het zie.
      Gisteren hebben we elkaar telefonisch gesproken. We huilden allebei, zeker toen ik vertelde dat ik zijn tel.nrs, mails, WhatsApps en foto’s aan het verwijderen was en opbergen in een map diversen.
      Zijn huilen voelde voor mij als een verwend jongetje dat zijn leukste speeltje had kapot gemaakt.
      Het is beter zo, ik ben dankbaar voor de tijd die ik met hem heb doorgebracht, wil alleen nog de mooie momenten herinneren maar weet dat jij gelijk hebt.
      Als hij nu spijt heeft is hij te laat. Ik heb geen spijt van de afgelopen tijd maar het is goed zoals het nu is.
      Nogmaals dank voor je woorden. Het was confronterend maar eerlijk. Heel goed van jou.

      Fon

  167. Roos :

    Beste Anna,

    Ontzettend bedankt voor je snelle reactie. Het lastige vind ik nu dat ik in mijn brief heel duidelijk heb aangegeven dat ik hem terug wil gaan geven wat hij mij gegeven heeft. Dat hij mij genoeg gegeven heeft. Ik twijfel nu of hij niet aan het wachten is op mij. Ik heb het idee dat ik hem moet laten zien en blijken dat ik mijn woorden waar wil gaan maken. Al moet hij mij daar wel de kans voor willen geven natuurlijk. Hij heeft inmiddels gereageerd op mijn brief. Hij schrijft het volgende:

    Bedankt voor je openhartige en eerlijke brief die je hebt geschreven. Met de hand nog wel! Vind het wel bijzonder dat je dat allemaal zo tegen me vertelt.

    Ik heb hier niet op gereageerd, omdat ik niet het gevoel heb dat hij daar al behoefte aan heeft. Het is een vrij neutrale reactie. Hij weet dat ik er ben als hij er klaar voor is. Maar ik twijfel of bovenstaande niet een opening is… ik verwacht niet en wil het zelfs niet over mijn brief hebben. Hij hoeft van mij geen antwoorden te weten. Dat komt wel.. Ik wil echt die nieuwe start maken in eerste instantie. En vooral, ik wil weten wat híj nu nodig heeft. Kan ik dit aan hem vragen? Of misschien zelfs wel vragen hoe het nu met hem gaat en of hij behoefte heeft om te kletsen? Of moet ik er echt op vertrouwen dat hij op zijn tijd wel terug komt en het laat weten als hij iets van me wil.

    En wat als hij niet terug komt.. Ik ben ervan overtuigd dat het goed is en was samen en ik wil hiervoor vechten. Dat is hij gewoon waard. De vraag is alleen hoe en wanneer moet ik initiatief tonen? Overigens zie ik soms dat hij weer op de datingsite is geweest. Ik denk niet dat dat iets zegt. Voorheen keek hij ook nog weleens en zei dat ook helemaal niks. Hij was hier ook heel open in en benoemde dan dat hij weer zo’n gekke reactie had gehad en dat dat toch wel even anders was met mij. Hij wilde zich ook al gaan uitschrijven één dezer dagen. Wellicht leest hij gewoon de berichtjes die hij krijgt en bevestigt het zelfs wel dat wat wij hadden ‘echt(er)’ was. Ik denk namelijk niet dat je snel zo’n bijzondere klik met iemand hebt.

    Wat betreft het fysieke. Hij heeft duidelijk grenzen aangegeven. Ik ben hier overheen gegaan. Zonder dat ik nu in detail wil treden kan ik wel zeggen dat hij uitsprak hierdoor te gaan twijfelen of hij me niet vooral fysiek aantrekkelijk vond. Overigens is er niks echt ‘onder de gordel’ gebeurd. Ik begrijp die verwarring wel nadat ik mijn ‘fysieke schoonheid’ heb willen geven. Maar denk dat de gedachte van hem niet klopte. Je kunt niet urenlang bellen en met elkaar praten als er alleen een fysieke aantrekking is. Sterker nog, tijdens één van de eerste dates heeft hij me pas gezoend bij vertrek. Zijn verklaring: ‘Ik vond het belangrijker om nu met je te praten’. Dat zegt denk ik wel iets..

    Wat denk jij Anna? Moet ik hem laten? Hem de ruimte geven om me te gaan missen? Ik kan best wel een overweldigend persoon zijn. Hij heeft elke stap rustig willen zetten. Eerst mailen. Na een paar weken sms-en. Toen een keer bellen en nog een keer, uiteindelijk daten. Hij heeft voor elke stap tijd nodig gehad. Wilde het goed opbouwen en heeft ook aangegeven iemand nodig te hebben die geduld heeft. Ik ben vrij snel gaan vragen of hij al kon benoemen wat hij voor me voelde. Of we ‘nu al iets hadden’. Dat in combinatie met mijn afstandelijke en wisselende gedrag (de ene keer wel mezelf zijn en dan weer niet) heeft hem tot de keuze gebracht ‘ons’ even te laten voor wat het is. Hij kon niet meer 100% voor me gaan op basis van wat hij nu voelt, zo zei hij. Zijn gevoel was zelfs weg op dat moment.. Hij gaf aan dat hij het verwarrend vond de ene keer helemaal gek op me te zijn en dan weer niets te voelen. Ik heb hem duidelijk gemaakt dat ik het niet gek vind dat hij zelf ook een muur op gaat trekken en niks meer kan voelen voor iemand die zo afstandelijk naar hem wordt. Op de momenten dat ik wel mezelf kon zijn sprak hij namelijk uit zich helemaal goed en verliefd te voelen en er wel 1000% voor te willen gaan. Ik wil geen fouten meer maken… Maar moet ik toch niet reageren op wat hij zegt en verwacht hij dit misschien niet ook wel van me?

    Dank voor je advies. Ik voel me erdoor gesterkt..

  168. Roos :

    Beste Anna,

    Dank opnieuw voor je reactie. Het is me nog niet helemaal duidelijk waarom ik nu volledig moet afwachten. Hij heeft al gezegd het bijzonder te vinden wat ik in mijn brief vertel. Moet ik dat echt niet zien als een opening om contact te leggen? In principe heeft hij gezegd dat hij het niet erg vindt als ik berichtjes stuur. Alleen bellen vond hij (nog even) te veel. Misschien wel omdat we aan de telefoon altijd veel bij elkaar voelden en losmaakten. Hij kon dan dingen zeggen als: ‘Dit meisje, waar ik nu mee praat aan de telefoon, die wil ik in het echt ook gaan zien, daar kan ik hartstikke gek op worden.’ Uiteindelijk leerde hij dat meisje kennen, maar omdat ik mezelf niet altijd liet zien, werd het voor hem te onzeker en verwarrend en daar kon hij niets mee. ‘Ik kan niets met een meisje dat steeds opnieuw een muur optrekt’, zo zei hij tegen een vriend.

    Ik heb absoluut duidelijk gemaakt in die brief dat ik ben wakker geschud en dat hij zich, wanneer hij terug komt, nooit meer zo onzeker over me zal hoeven voelen.

    Maar.. Ik ben bang dat hij uit zichzelf niet terug zal komen en mij nodig heeft om die stap te kunnen zetten. Misschien voelt hij wel dat hij me nu op afstand ‘heeft’ en is hij bang dat wanneer hij terug komt hij dat alleen maar kan verliezen. Bovendien het laatste wat hij voor me voelde in mijn aanwezigheid was niks.. kan ik verwachten dat hij puur vanwege de herinnering aan de goede momenten samen (waarin ik mezelf was) terug komt? Moet er dan niet eerst weer goed contact zijn of worden opgebouwd? Want nu heeft hij misschien niks om voor terug te komen…

    Hoe lang moet ik wachten met vragen hoe het met hem is? Hoe lang duurt het voor een man je uit zichzelf gaat missen? Kan een kort berichtje, waarin ik niets voor mezelf vraag, maar puur interesse toon in hem echt kwaad…?

    Hopelijk kun je iets met al deze vragen.

    Dank en veel liefs! :)

  169. Roos :

    Beste Anna,

    Ik heb inmiddels na veel wikken en wegen het volgende gestuurd:

    Hoi … ik ben blij dat je mijn brief bijzonder vindt en hoop dat je er iets mee kunt. Denk aan je.

    Ik verwacht geen reactie, maar wilde toch even aan hem laten weten dat ik er nog ben en aan hem denk. Verder ben ik weer waar ik was. Mijn vragen aan u blijven dus overeind.. Dank!

  170. Roos :

    Ik heb de laatste blogpost gelezen. Ik wil je zeggen dat hij een hele gevoelige, romantische jongen is die al heel erg achter me aan heeft gejaagd. Ik denk dat hij daarmee al heel erg die rol heeft vervuld. Hij heeft me echt veroverd. Bloemen gestuurd, initiatief genomen etc. Ik heb hem vervolgens afgestoten. Ik denk dus niet dat het per definitie slecht is om nu even zelf het initiatief te nemen. Of zit ik er echt helemaal naast?

    • Eline :

      Ik zie een hele vreemde volgorde in hoe jullie elkaar hebben leren kennen. Jullie waren al min of meer gek op elkaar aan het worden voordat jullie elkaar in het echt hadden gezien. Dit werkt bijna nooit zo. Omdat je in de ontmoeting pas elkaars geur kunt ruiken, kunt zien hoe de ander beweegt, lacht etc. en al die dingen zijn juist zo belangrijk bij het verliefd worden. Ik vind het raar om na lang mailcontact ook nog eens een aantal malen lang te gaan zitten bellen en notabene ook nog vele smsen te versturen, je creeert al een bepaald verwachtingspatroon en dat is niet handig. Het lijkt bijna alsof beide erg graag verliefd willen worden maar nog niet klaar zijn voor een nieuwe relatie en nog dingen moeten verwerken uit het verleden want anders mail je een week of misschien 2 weken (hoewel ik dit persoonlijk erg lang vind) en dan bel je kort om iets af te spreken (mits het leuk klinkt en goed voelt aan de telefoon). Een korte ontmoeting volgt, gezellig wat drinken. En dan pas kun je weten of je elkaar écht zo leuk vind. Ik spreek uit ervaring, na 5 jaar daten en tegen soortgelijke “problemen” te zijn aangelopen heb ik eindelijk de ware ontmoet, niks geen twijfels, niks geen aantrekken en afstoten, nee gewoon het gevoel dat het helemaal goed zit. Ik gun jullie hetzelfde maar ik ben toch bang dat dit niet gaat werken, ik zie teveel strubbelingen meteen al in het begin. Misschien heb ik dit mis, ik hoop het. Succes, Eline

  171. Annette :

    Beste Anna,
    Ik ben verbaasd als ik hier alle verhalen lees hoe vaak het voorkomt dat mannen opeens, onverklaard afstand nemen. Ik dacht namelijk dat wat mij nu overkwam/overkomt exclusief zou zijn. Nee dus. Ik leg in een paar zinnen uit waarover het gaat. Ik zou jouw mening willen kennen, of hier een reden zou zijn om nog af te wachten.
    Het leek goed te evolueren gedurende twee maanden. Deden een paar leuke dingen samen, zoals uitgaan. Hij zit in een zware echtscheidingsprocedure en heel erg bezorgd hierover. Dit is waarschijnlijk de reden waarom hij wegviel. Te veel zorgen en verdriet. Te snel voor een nieuwe vaste relatie. Maar het klikte verder heel goed. Kan ik verwachten dat hij met meer tijd terug contact zal opnemen? Ik date ondertussen verder. Ik heb succes bij mannen, dat is geen probleem. Maar die chemie, vaste klikt komt zomaar niet. Ik vind het ook niet helemaal eerlijk andere mannen illusies te geven terwijl je met die andere nog in je hoofd zit.
    Als je denkt dat daten dan vaak is om te vergeten, te meten, enz zoals jij het aanraadt. Hoe veel kans is er eigenlijk dat een eerlijke aan de andere kant van het tafeltje zit? Ik nam tot hiertoe daten veel serieuzer en eerlijker.
    Graag uw reactie. Of ik nog iets van hem kan verwachten (het is nu bijna 2 maanden dat ik niets meer hoor en van mijn kant heb ik ondertussen 1 keer een sms en 1 keer een mailtje gestuurd (de gelegenheid van Nieuwjaar wensen …), zeker niet dwingend. Ja of nee? Of daten dan niet serieus mag zijn?
    Dank u wel. Annette

  172. Lala :

    Hallo,

    Ik zit echt met een probleem.

    Heb midden september 2012 een leuke jongen ontmoet we appte de hele dag door en stopte pas als we gingen slapen en appte dan weer als we opstonden.
    Maar nu hoor ik niks meer van hem.
    Ik begin bij het begin.
    Eindelijk 3 oktober onze eerste date ik heb me nog nooit zo op me gemak gevoeld bij een jongen we lachten we praten we vulden elkaar aan. Ik merkte dat hij het ook heel leuk vond want hij heeft uiteindelijk 2 treinen later gepakt.
    We hadden het over prive dingen en exen tot mijn schrik had hij nooit een ex gehad hij zo ik ben best moeilijk op dat gebied als een dame me al sex biedt en alles zonder in een relatie mer haar te zijn doe ik ook geen moeite om het officieel te maken. Hij had gelijk zou ik ook niet doen als ik hem was. Na eigenlijk 4 uurtjes samen geweest te zijn besloten we toch naar huis te gaan. We liepen samen naar het treinstation zodat hij de trein kon pakken en ik verder na huis kan fietsen na afsheid genomen te hebben met 3 kusjes op de wang en een knuffel gingen we beide onze richting op. de periode erna hebben we nog veel geappt en toen stopte het in eens jammer vond ik het maar liet het daarbij 1.5 week later hoorde i hem weer. Naar een week appen spraken we een datum af voor onze 2de date die hij echter die dag heeft afgezegd 1u van te voren om precies te zijn ik was vrij boos hij kwam wel gelijk met een volgende datum die ik afwees omdat ik druk was. Weer hoorde ik hem niet dit keer iets langer als 2 weken en toen begon hij weer spontaal te appen. En weer liet hij niks weten 1 week. Ik vond het heel vervelend want wou echt verder met hem. Dit keer sprak ik hem erover aan na 1 week waarop hij zei sorry het heeft echt niks met jou temaken. Ben gewoon druk in me hoofd de laatste tijd die dagelijkse sleur sorry! Waarna ik merkte dat hij echt zijn best deed om met me te praten opeens belde hij me ook dat had hij nooit eerder gedaan. Maar na een tijdje spraken we mekaar niet iedere dag maar ongeveer 3x per week daar kon ik meeleven. 10 december naar een lange werk dag zat ik op de fiets terug naar huis terwijl ik langs zijn werk fietsen zag ik hem na buiten lopen en hij riep me naam en zei dat ik stoppen moest, dat deed ik toen ook. Hij vroeg waar ik heen ging waarop ik antwoorde naar huis, waarop hij zei ik loop wel met je mee. Toen we een cafeetje onderweg zagrn bood hij aan om daar een drankje tedoen waarop we samen daar zaten en lekker te drinken van onze koffie. Opeens draaide het gesprek om hij begon over intieme dingen in zijn verleden, familie en dingen waar we het eigenlijk nog niet over moesten hebben maar het was aangenaam heel erg, ik merkte dat hij zich ook heel erg op zijn gemak voelde bij mij. Zijn ogen straalde hij lachten veel en was een beetje nerveus hij zei zelfs een paar keer ik wil echt dat je het naar je zin hebt bij me. Ook begon hij over kinderen en trouwen samenwonen hij wou over 5 jaar papa worden, en vroeg wat ik daarvan vond. Ik daaraantegen wou nooit vroeg kinden over 10 jaar waarschijnlijk. Maar toen ik hem zag ging er een gevoel over me heen waarop ik zei leuk ik wou ook altijd vroeg kinderen maar niet zo vroeg 6 jaar ongeveer. Waarop hij zei wij krijgen mooie kinderen hoop dat ze op jou lijken ik schrok en zei onze kinderen? Haha, zo ver zijn we nog niet he. Hij lachten en zei ja, het is sneller dan je denkt. Ik zei je wilt al over 5 jaar een kindje maar is het dan geen tijd om op zoek te gaan naar een dame je leven daarmee leiden en samen naar die droom toe te werken. Hij zei nee ik heb der al gevonden lala dat ben jij. Ik lachten en wist verder niks uit te brengen. Waarop hij zei het is raar maar ik voel me zo op me gemak bij je, je bent anders ik kan alles bij je kwijt en ik weet dat je me niet veroordeelt ik hou daar van lala. Het laatste wat die nog zei is ik kan niet wachten om je voor te stellen aan mijn vrienden en familie! De date eindigde en we gaven elkaar en kus op de mond en zeide vaarwel. Lachend en verliefd stapte ik op de fiets niet wetend dat het de laatste keer zal zijn dat ik hem zou zien. We spraken elkaar nog dagelijks of bijna dagelijks en de 3de dage volgde dacht ik. Ik zou naar zijn appartement gaan hij is tijdens ons contact en niet contact verhuisd. 21 december 2012 de datum dat we hadden afgesproken zou naar hem toe gaan filmpje kijken en lekker knus doen. Half5 ik had nog steeds niks van hem gehoord dus ik dacht ik app hem zelf wel. Hij moest werken tot 8u en we zouden dan samen de trein pakken naar waar hij woont. Ik vond het vrij laat want de trein kwam dan om half9, 9u daar kwartna9 pas bij hem thuis en ik moest de dag erna ook nog heel vroeg werken waarop ik zei ooh dacht dat we eerder konden afspreken want het is niet zo verstandig om heel erg laat een trein terug te pakken moet ook nog heel vroeg werken morgen. Hij zo klopt is ook dan spreken we volgende week ergens af goed? Ik wou eigenlijk niet dat hij dat zei. Hij kon ook zeggen ik kom wel na jou toe of we drinken iets in de stad. Waarop ik zo is goed of de week daarna of de week daarna is een drukke periode. Hij vroeg en met wat? Was een beetje boos dus reageerde niet op zijn app. Waarop hij een uur later zei dacht dat je in de avond film wou kijken lala. Waarop ik antwoorde nee dachten van 7 tot 11 ofzo hij zo sorry dan ik moest werken maakt niet uit ik was nog vrij boos en hij probeerde een gesprek aan te knopen waarna ik even later zei ik ben druk spreek je ander keer ooh is goed zei die en daarna heb ik niet meer geanwoordt ik hoorde hem helemaal niet meer daarna. Ik heb hem alleen nog geappt de 31ste om hem een gelukkig nieuwjaar te wensen hij vroeg me ook nog wat ik ging doen en zei eerst met de familie erna ff stad in en bij vrienden thuis misschien. Familie en vrienden zouden naar hem komen zei die. Ik zo bedankt dat ik ook een uitnoding heb ontvangen. Sorry, ik schaam me dan iedereen is hier familie vrienden me ouders waarop ik zei haha gekkie niet erg have fun en we eindigde even later het gesprek. Maar n merk ik ik dat ik echt gek op hem ben en ik wil echt weer in contact komen met hem. Ik fiets iedere ochtend en avond langs zijn werk maar zie hem niet hij werkt bi vodafone hoofdkantoor dus een heel groot bedrijf de kans dat ik hem zie is vrij klein mijn vraag is zou ik hem kunnen appen smsen of bellen. Want ik wil heel graag met hem verder help krijg hem niet meer uit me hoofd! Ik ga slapen met hem word wakker met hem en denk de hele dag door aan hem.
    Aub zou ik tips mogen zou hij ook gek op mij zijn?
    Alvast bedankt
    Groetjes LaLa

  173. Lala :

    Hallo Anna,

    Dat klopt, 10 december was de laatste keer dat we elkaar zagen.
    Groetjes,

  174. Silvia :

    Hallo

    Ik heb een zwaar jaar achter de rug mijn ex-man heeft mij in maart vertelt dat hij niet meer van me hield en van me wilde scheiden en toen begon een jaar van ellende achteraf bleek dat me ex een ander had maar hij durfde het niet te zeggen zei hij.
    Hij wilde mij geen pijn doen.
    Wij zijn 11 jaar samen geweest en hebben twee kinderen samen dus we zin elkaar ook nog regelmatig als hij de kinderen komt ophalen.
    Nu is het zo dat mijn gevoelens weer heel erg sterk worden naar hem toe maar dat komt ook omdat we een tijdje pikante berichtje naar elkaar hebben gestuurd. En zijn huidige vriendin niet weet dat hij had het ook over sex met mij heeft gehad. Daar heb ik niet aan mee gewerkt al was het heel erg moeilijk want ik wilde het maar al te graag, maar hij heeft een vriendin.

    Ik heb hem afgelopen zondag gezegt wat ik voor hem voel en sinds dien hoor ik niks meer van hem.
    Hij is ook heel zakelijk nu. Wat moet ik hier van denken?

    Ik weet het niet meer. Ik zou hem heel graag terug willen, maar ik denk dat dat er niet meer in zit.
    Vooral nu hij niks meer van zich laat horen. Eerst wilde hij maar wat graag met me het bed in en nu hij weet wat ik voor hem voel ineens niet meer.
    Moet ik hem vergeten of niet?
    Sorry ik hoop dat dit wel hier bij past.

    Hij kan ook niet van me afblijven doet net of hij me laat schrikken.

    Groetjes Silvia

  175. Ella :

    Ik heb een seizoen in het buitenland gewerkt en daar mijn vriend leren kennen, alles ging goed en na het seizoen gingen we ook proberen samenblijven. We wonen niet in hetzelfde land maar de afstand is nu ook weer niet zo groot (2 u ). We zijn samen op vakantie geweest maar net daarna kregen we ruzie. Plannen maken ging niet zo vlot ‘we zien wel’.
    Hij heeft zelf op bestemming een ongeval gehad en heeft zijn knie moeten laten opereren en revalideert hier nu ook al 2 maand van.
    In de ruzie kwam ter spraken dat hij het allemaal niet meer zeker wist, mij, werk, familie… Ik kreeg na die ruzie ook 2 weken radiostilte. Hij neemt niet op en reageert ook niet op mijn berichten. Met Nieuwjaar kreeg ik een bericht dat hij veel nadenkt, nog niet weet wat hij moet doen, maar moet weten dat zelfs al werkt het niet tussen ons, hij mij nooit zal vergeten. Sindsdien heb ik weer 2 weken radiostilte.
    Ik heb mijn gevoelens geprobeerd te uiten via een mail, hoe pijnlijk deze radiostilte voor me wel niet is, en mijn gevoelens tegenover hem en de onzekerheid dat ik nu heb.
    Nu vraag ik mij af is dit normaal ? Heeft hij gewoon deze tijd nodig? Of moet ik hieruit concluderen dat de liefde toch niet zo groot was tussen ons ?

    alvast bedankt :)

  176. Karin :

    Hoi Anna

    Mijn vriend heeft gisteravond heel lullig tegen me gedaan. Kort lontje en ik werd afgesnauwd terwijl ik iets probeerde uit te leggen was er erg verdrietig om. Nu heeft hij gister al sorry gezegd, maar dat nam hij ook weer terug. Want ik moest niet zo zeuren. Hij is uit bed gegaan en na een uur weer terug gekomen. Hij vroeg of ik nog wakker was, het was inmiddels heel laat, en ik had geen zin meer in drama. Dus deed ik net of ik sliep. De volgende ochtend ben ik gegaan zonder afscheid te nemen hij sliep nog en het deed mij nog te zeer. Nu heeft hij de hele dag helemaal niks laten weten. Als iemand echt spijt heeft laat hij het toch weten al is het maar een sms. We zijn nu 2,5 jaar samen. Wat denk jij? Gr karin

  177. Nasim :

    Hallo Anna
    Ik heb relatie van 7 manden. Ik ben 30 en hij 46 jaar. We zien elkaar 2 keer per maand op zaterdagavond, maar sms’en iedere dag en soms beleen. Op een geven moment heb ik er genoeg van gehad omdat we altijd thuis blijven en niks leuks buiten huis doen.
    15 dagen geleiden ik heb sms naar hem gestuurd: ‘ik zoek relatie en jij zoekt fun’.
    later heb ik spijt van de sms’je gekregen.
    En heb hem gebeld en sorry gezegd. Hij antwoorde dat ik hem op zijn hart heb getrapt en dat hij wil niet meer met mij wil zijn.
    Vanavond heb ik hem gebeld, maar hij vroeg hem met rust te laten.
    Ik weet niet wat moet ik doen
    Hij wil echt niet meer verder.
    Ik wil hem graag. Ik miss hem. Ik hou echt van hem
    Wat moet ik doen.
    Bedankt.

  178. Nasim :

    Beste Anna,
    Hij blijft tegen me zeggen: ‘je heb op mijn hart getrapt, en ik kan mij niet meer geven’.
    En zeg dat hij rust wil hebben.
    In de afgelopen 15 dagen heb ik iedere dag gebeld en sms gesteurd.
    En dat heb ik fout gedaan denk ik.
    Bedankt

  179. Sergio :

    Hey Anna ,
    heel toevallig kwam ik op je site .. Mss leg ik het kort uit, ik was aan het chatten met een dame en ik kwam bij een zin die ik ergens gelezen had : elke vrouw is prachtig , je hebt enkel de juiste man nodig … of iets in die aard . Ik wou nu opzoeken of het niet anders geformuleerd had en ik kwam bij jou !

    Ik vind dat wat je zegt heeeeeel goed gezien is van jou !

    Wat ik denk hé , is dat vaak mensen een relatie aangaan met anderen terwijl ze de relatie met zichzelf niet eens aangaan …

    Ik ben blij dat ik dit gelezen heb want dat geeft me rust. Ik herken mezelf erin. Hoe vaak heb ik het gevoel niet gehad verstikt te zijn. Ik kon idd mezelf niet zijn, ik moest altijd beschikbaar zijn terwijl ik het uiteindelijk zelden was …

    Dus enerzijds dank u en anderzijds zouden allen vrouwen dit moeten lezen !!

  180. Jannie :

    Beste Anna,
    Voor mijn gevoel is mijn verhaal helemaal bizar. In de zomer ben ik ten huwelijk gevraagd, we hebben bijna 10 jaar een relatie en waren dolgelukkig.
    Paar maanden geleden gebeurde er veel in zijn omgeving (ziekte familie, drukke baan etc). Hij was erg van slag van alle gebeurtenissen, huilbuien, fysieke klachten etc. Hij was erg labiel, keek raar uit zijn ogen en liet sommige dagen en nachten niks van zich horen.
    Vervolgens vertelde hij dat hij moe is, op en niet meer bij zijn gevoel kan.

    Hij stootte mij af maar ook familie en vrienden. Volledig niet zichzelf, echt in de knoop. Vervolgens stortte hij zich in het werk en sporten, obsessief minimaal twee uur per dag. De afstandelijkheid naar mij werd steeds groter maar ik had het vermoeden dat hij overspannen is. Hoe kun je anders het gedrag en de symptomen verklaren? Hij wil geen hulp, vindt dat hij het zelf moet doen. Ook al gaat dit ten koste van alles, we raken steeds verder verwijderd van elkaar.

    Ik heb hem gezegd (na twee maanden in deze situatie) dat hij ergens anders moet wonen als hij afstand wil en als hij dit alleen wil doen. En door wil gaan met vluchten zoals hij nu doet.
    Hij is nu weg maar zoekt dagelijks wel iets van contact, alleen neemt hij nog steeds geen rust. Kan ik het beste het contact verbreken zodat hij inziet dat het zo niet kan? Of moet ik nog ‘volhouden’?
    Ik geloof(de) oprecht dat dit niet ineens kan, dat ineens je gevoel weg is terwijl je zegt dat je zielsveel van iemand houdt.
    Heel graag jouw advies.

  181. Simone :

    Hallo
    Ik zit in een hele rare situatie.
    Ik kan dus sex en intimiteit wel scheiden. Niet trots op.
    Maar zit nu al voor 5 jaar vast is een relatie van aantrekken en afstoten. En nu is die weer weg alweer een maand of 5. Ik ben nog nooit eerder verliefd geweest op een man. Hij zegt ik date geen anderen want ben bezig met jou. Geloof hem eigenlijk niet. Heb zelf hem ook best wel onder druk gezet aangezien ik 26 ben. En ook wel eens wil weten waar ik aan toe ben. Maar zodra ik begin, neemt hij meteen afstand. Wat is dat toch er zijn erg veel dingen gebeurd dat wel we konden lachen en huilen. Hij zegt er is nog nooit iemand zo dichtbij geweest. Jij kent mij het beste… blah blah. Maar weet gewoon niet meer wat ik moet. De angst iedere keer dat ie miss dan dit keer niet meer terug komt, is gewoon te groot. En er zijn geen andere mannen om mee te daten voor mij. Ik kan dat niet er is teveel gebeurd waardoor veel mannen me niet meer willen. En ik dus nooit uitgenodigd word. En kan niet met niemand uit waar ik me niet tot aangetrokken voel. Heb zelf 3 jaar gedwongen in de prostitutie gezeten met deze man ook getrouwd geweest. Niet praten over therapieën, die heb ik bijna allemaal gehad. Hoe kan je ooit weer iemand vertrouwen geven? Ik val niet op slechte mannen, zij vallen helaas op mij. Nu kom ik niet zoveel meer buiten om deze mannen op afstand te houden.

    gr

  182. Daantje :

    Dag Anna,

    Het stuk over hem ruimte geven om even niet in mijn emoties te verdwalen, vind ik erg helder. Bedankt, erg herkenbaar. Er is alleen één ding wat ik er zeer moeilijk aan vind, en dat is het risico jezelf weg te cijferen.

    Mijn vriend past precies in het plaatje wat je in je stukje schrijft: Hij ‘loopt weg’/wordt afstandelijk zodra emoties gespeeld hebben, om weer even op krachten te komen. Ik heb daar veel minder tijd voor nodig. In het begin ‘liep ik hem vaak achterna’, maar dat laat ik de afgelopen maanden steeds meer, of ik vraag hem iets leuks te gaan doen en het even niet over die emoties te hebben. Dat werkt meestal, hij komt er dan vlugger bovenop en weer uit zijn hol. Vervolgens moet ik oppassen niet weer een emotie bij hem te triggeren, anders schiet ie als een bang konijn zo zijn hol weer in. Jouw tips en jouw verhaal hierboven heb ik zelf dus al deels ontdekt.

    Ik merk echter dat ik echt op mijn tenen begin te lopen en mijn vrouwelijke kant (emoties) niet meer goed kan uiten, ook niet vanuit een positieve, liefdevolle houding. Is er iets gebeurd wat bij hem emoties oproept wanneer ik het hem zou zeggen, dan krop ik het op of ik deel ze in elk geval niet met hem, omdat ie dan zo afstandelijk wordt en ik dan toch geen steun in hem vind. Uit ik mijn emoties wel, dan eindigt de situatie vrijwel altijd zo dat hij ‘er hoofdpijn van krijgt’, even het huis uit moet of zelf ligt te janken omdat ie die emoties niet aan kan. Uiteindelijk ben ik het die hem troost, hem met liefde weer binnenhaalt en vervolgens op mijn tenen loop. Breng ik mijn emoties voorzichtig, liefdevol en niet te emotioneel ter sprake, dan reageert ie amper en ziet ie de ernst niet in. Het is alles (dus weglopen) of niets (geen reactie), dus eigenlijk heb ik nooit een goed gesprek over mij en mijn vrouwelijk kant en mijn probleempjes. Ik heb het gevoel alsof ik alleen ben op de momenten dat ik het moeilijk heb, terwijl ik er wel heel goed voor hem kan zijn als hij eens een moeilijke dag op het werk heeft gehad.

    Breng ik dit grotere plaatje ter sprake, wat ik wel vaker heb gedaan – soms op een boze wijze omdat ik er genoeg van had dat ik niet de aandacht krijg die ik nodig heb, soms liefdevol en begripvol – dan zorgt dit meestal voor verdriet bij hem. Hij zegt dan dingen als ‘ik kan jou niet geven wat je nodig hebt’ of ‘mijn hoofd slaat op tilt als ik hier dieper over nadenk’, ‘ik kan het gewoon niet..’.

    Ik ben al vaak bij mezelf te rade gegaan wat ik precies van hem wil: begrip, vragen over waar ik mee zit, doorvragen, iemand die zegt ‘kop op, hier heb je een lekker kopje thee, vertel me maar alles over je rotdag’. Dit is voor mij echt een utopie. Wanneer ik over mijn rotdag begin reageert hij al met ‘Pfff………..’ of ‘Moet dit echt?’ of hij zet zijn vingers tegen zijn voorhoofd, frons op het gezicht en een ‘ok, vertel maar..’ Het eindigt bijna altijd in ruzie en weglopen. En ik kan mijn eigen boontjes weer doppen.

    We hebben lol samen, we praten over van alles en nog wat, eigenlijk alles, behalve mijn problemen en mijn gevoelens daarbij. Ik heb steeds vaker het gevoel dat hij er niet voor mij is wanneer ik hem nodig heb: hij wordt te snel te afstandelijk.

    Kortom: Ik weet nu hoe ik met zijn afstandelijkheid om moet gaan, maar hoe moet hij met mijn emoties omgaan?

    Help.

  183. Sen :

    Hallo Anna,

    Ook ik zit een beetje vast. In Juli heb ik een hele leuke jongen leren kennen. Vanaf het begin hadden we oog voor elkaar. Tussen ons is een leeftijdsverschil van 8 jaar en we wonen ongeveer 2 uur uit elkaar. Hij is 30 en ik 23. Vanaf het begin heeft hij aangegeven dat die opzoek was naar een serieuze relatie en dat ik er rekening mee moest houden dat als het wat zou worden dat hij wel snel papa zou willen worden mits de relatie goed is.

    Nu 6 maanden later daten we nog steeds. We praten elke dag via app met elkaar. In het begin vond hij me gesloten en vond die me gespannen. Ik ben er aan gaan werken en nu vind ie me steeds ontspanner en losser.

    Echter waar ik mee zit is dat ik het idee heb dat het eenrichtingsverkeer is. We wonen niet bij elkaar in de buurt. Ik ben tot nu toe altijd naar hem gegaan. We zien elkaar een keer in de drie weken. Dit zou van mij wat meer mogen en dat weet ie ook. Echter hij heeft wel aangegeven wanneer die een auto had dat ie dan echt naar me toe zou zijn gekomen. Maar in 6 maanden tijd heb je toch zeker wel een keer de tijd om te komen?

    Afgelopen week zat ie in financiele problemen. Hij moest snel geld neerleggen en dit was een behoorlijk bedrag. Buiten dit heeft die geen financiele problemen. Ik heb hem aangeboden om hem te helpen. Deze hulp heeft hij ook geaccepteerd. Hij was me hier heel erg dankbaar voor.

    Nu een paar dagen later is hij vrij afstandelijk. Gisteren was ik jarig en hij feliciteerde me pas toen ik een plaatje op me app had geplaatst wat verwees naar me verjaardag. Hij was het anders vergeten. Met zijn verkaardag en met kerst had ik hem cadeautjes gegeven. Maar hij mij niet. Niet dat ik daar op uit ben maar soms mag je toch wel iets terug verwachten niet?

    Hij zei wel laatst ik begin je steeds leuker te vinden. Ook wil hij een paar daagjes met me weg. Hij begint nu al steeds over kinderen. Hij zegt steeds zullen we een kindje nemen? Ik geef hem altijd duidelijk weer pas als onze relatie echt goed is. Maar dan vraag ik me af we zitten niet eens in een relatie? Ik zou het heel graag willen… Maar nu is er nog niks… Ik krijg zon gemixte signalen van hem.

    Misschien zou je me wat meer advies hierin kunnen geven? Wat zou ik kunnen doen zodat we toch echt in een relatie komen. Dat we elkaar wat vaker zien etc? En dat het niet zo een eenrichtingsverkeer is.

  184. Marlies :

    Beste Anna,

    Ik lees regelmatig deze website omdat er hele interessante dingen opstaan die vooral helpen om dicht bij jezelf te blijven. En ondanks dat ik totaal niet jaloers aangelegd ben merk ik nu af en toe wel dat ik mezelf in mijn gevoel dreig te verliezen.

    Ongeveer 5 maanden geleden kwam ik onderweg naar huis een hele leuke man tegen. Met de eerste blik was ik al verkocht en hij blijkbaar ook, want hij deed erg zijn best mijn aandacht te trekken. Achteraf bleek ik zijn leeftijd compleet fout ingeschat te hebben want hij was al begin 50 ipv begin 40 zoals ik had gedacht.

    Ik liet het contact zoeken aan hem over en hij had blijkbaar mijn tel nr op internet achterhaald en toen heel veel ge-smsd. Er was een enorme klik en alles super fijn. Maar nu 5 maanden later zegt hij me aldoor dat hij veel te oud voor me is. Misschien nog maar 10 jaar te leven heeft en dat ik toch veel beter een man van mijn eigen leeftijd kan zieken. Ben zelf 26.

    We zien elkaar ongeveer 1 x per week. Beide druk met werk en andere verplichtingen.

    Een keer ben ik tussendoor met een andere jongen op date geweest en hij wist daarvan (ik wil wel open kaart spelen als je elkaar een bepaalde exclusiviteit beloofd) Maar had het gevoel dat ik het moest onderzoeken omdat hij ineens bedacht geen toekomst met me te willen. Ik kreeg die dag enorm veel jaloerse berichtjes en stiekem deed me dat best wel goed.

    Het is elke keer als ik teveel aandacht zoek dat hij wat meer afstand neemt maar neem ik afstand dan krijg ik na een halve dag berichtjes van leef je nog. Halo krijg ik nog antwoord. Enz enz.
    Hij is overduidelijk tot over zijn oren verliefd maar hij zit enorm met het ouder worden. (klantje midlife crisis) Het verschil in leeftijd, dat in de beginfase allemaal is besproken, was toen niet echt een issue.
    Hij heeft wel al een huwelijk van ong 20 jaar achter de rug (4 jaar gescheiden). Kinderen die een paar jaar jonger zijn dan ik. Erna ook geen serieuze relatie meer gehad die meer dan 2 maanden duurde. Die vrouwen wilde allemaal gelijk samen wonen en kids. Dat ging hem iets te snel.

    Ik kan zijn gedrag niet zo goed omschrijven. Ik push hem niet in een nieuw huwelijk. Laat hem meestal het contact zoeken en als ik merk dat hij afstand neemt ga ik niet aan hem trekken of jaloerse berichtjes sturen maar neem ik ook wat afstand.
    Ben gewoon mezelf en als ik iets vind of wil dan zeg ik dat gewoon. Ondanks dat ik als de dood ben hem te verliezen weet ik dat als ik me anders voor ga doen dan ik ben hij me zo door heeft en ik hem zeker kwijt raak.

    Het is echt een mooie bijzondere man, ik ben heel veel om hem gaan geven en heb zelf echt wel alle voors- en tegens (leeftijd, kids, functie) afgewogen voor ik op de avances ben ingegaan. Maar hoe kan ik het dan toch voor elkaar krijgen dat hij zijn gevoel voor mij ook wat meer naar de buitenwereld kan uitten? En wat meer naar de toekomst kan gaan kijken. En hem laten begrijpen dat het leven na je pensioen niet ineens stopt.
    Maar als je echt van elkaar houdt zou het dan een issue moeten zijn dat je kinderen hebt en een functie waarbij ethiek wel enigszins een rol speelt? We komen samen op plekken waar mensen ons echt wel kunnen herkennen.
    Heb je een goed advies voor mij?
    Alvast bedankt.
    Groetjes Marlies

  185. Merel :

    Beste Anna,

    mijn vriend was altijd heel lief voor me en gaf me altijd complimentjes. Maar sinds een paar dagen geleden doet hij heel kortaf en hij smst me nooit meer. Als ik vraag waarom zegt hij dat hij zich rot voelt, maar hij weet zelf niet waarom. Hij doet heel erg afstandelijk en doet helemaal niet meer lief voor me, het is net of we vreemden van elkaar zijn. Als ik vraag of hij me nog leuk vind zegt hij ja denk het wel. Ik weet niet wat ik hiermee moet. Ik voel dat hij niet meer hetzelfde voor me voelt als eerst, maar als ik het vraag zegt hij telkens weet niet. Ik laat hem al een paar dagen met rust maar dit kan ik niet veel langer nog volhouden. Ik denk dat hij me aan het lijntje houd, maar ik wil het niet uitmaken. Ik weet echt niet wat ik moet doen, want ik hou echt heel veel van hem. We hebben al een relatie van 2 maanden.

    Alvast bedankt,

    Groetjes Merel

  186. Michiel :

    Beste Anna,

    Wat een grappig stukje. Wat grappig dat jij precies weet hoe mannen werken. Ik kan je vertellen dat je wat betreft het verschil in emoties volledig gelijk hebt maar wat betreft je “how to deal with a man” hoofdstuk de plank misslaat.

    Als wij “mannen” afstandig worden na een leuke periode heeft dat te maken met diezelfde emotie die je in je stukje beschrijft. Wij worden niet afstandelijk om al het vrouwelijke van ons af te schudden. Daar waar de vrouw nog overloopt van emoties over die leuke periode is het voor ons alweer een gesloten hoofdstuk. We gaan weer verder met andere dingen die we ook belangrijk vonden voor die tijd. Dat doen wij niet om jullie te kwesten, ook niet omdat we anders afgeleid worden voor al dat vrouwelijke, maar gewoon omdat ons hoofd weer staat naar andere dingen. Daar voelen we ons niet “mannelijker” door, dat is hoe wij in elkaar zitten.

    Wat betreft je stukje over hoe daar dan mee om te gaan. Waarom zo onderdanig? Nee, ren ons inderdaad niet huilend achterna, maar blijf ook niet ‘vol liefde en warmte’ uitstralend afwachten tot wij weer eens contact opnemen. Je beschrijft het alsof je als vrouw niet boos mag zijn, alsof wij mannen dan meteen hard wegrennen. Verdrietig melden dat je het heel erg vond dat je niks hoorde maar vervolgens poeslief de draad weer oppakken. Nee! Niet doen! Zo wordt je het slaafse eten kokende “neukpopje” (xcuse me) wat we na een poosje zat zijn omdat er zo weinig karakter in zit.

    Nee! Jullie (vrouwen) zijn belangrijk voor ons, “we want woman!” en wij mannen zijn daar soms te lomp voor om dat in te zien. Maak het ons dan vooral niet te makkelijk door lief en slaafs te koken als we we na twee weken “mannendingen” weer eens thuiskomen. Bel of sms wanneer je je verwaarloosd voelt gerust op met de melding “He eikel, ik ben ook belangrijk hoor! Net zo belangrijk als die andere dingen waar je mee bezig bent”. Dat schud ons wakker en daaraan merken we dat je een sterke vrouw bent die voor zichzelf op kan komen. Een vrouw met een eigen identiteit die zichzelf ook belangrijk vind. Dat is wat we willen.

    Natuurlijk geldt zoals voor alles, de gulden middenweg is belangrijk. Net zo min als jullie vrouwen een huilend gillend mietje of mister machoman die alles belangrijker vind dan het ‘vrouwtje’ willen, willen wij geen boos of hysterisch meisje dat na een dag stilte al aan de telefoon hangt maar ook zeker geen braaf en volgzaam huisvrouwtje.

    • Sanne :

      Hoi Michiel,

      Leuk om een reactie te lezen van het andere geslacht. Ik vind het wel grappig en bizar tegelijk hoe simpel het steeds weer is eigenlijk vanuit de mannelijke visie. Terwijl wij vrouwen echt boeken erover schrijven.

      Wat jij hierboven hebt genoemd dat heb ik altijd geroepen naar vriendinnen die weer eens met vraagtekens rondliepen over hun vriend/date/minnaar/man/ whatever. Ik ben een hele nuchtere meid geweest het was voor mij de gouden regel; als een man je wilt dan komt hij wel zo niet don’t waste time he’s not in to you.
      Goed die regel geldt totdat je verliefd wordt blijkbaar want ineens ben ik de draad kwijt.
      Ik ken hem nog maar een aantal maanden maar vanaf het eerste moment heeft hij iets losgemaakt bij mij wat ik gewoon niet kan beschrijven. Heel leuk begon het hij deed zoveel moeite , maar vervolgens zwakte het af hij neemt wel contact op maar laat nooit gevoel zien. Hij zegt dat hij mij respecteert en belangrijk vind maar zegt nooit dat hij me heeft gemist. En ik die altijd een grote mond heeft gehad kan geen nee zeggen tegen hem ik hoef zijn foto maar te zien en mijn hart springt over. Ik kijk in zijn ogen en verdwaal van alles waar ik in geloof.

      Ik heb hem net een bericht gestuurd op msn reageerde kortaf voor mijn gevoel heb hem met pijn in mijn hart gevraagd “vind je het vervelend dat ik je een bericht stuur” Nee zegt hij doodleuk, ik ben alleen moe ga slapen, vervolgens blijft hij online!
      Ik hoef geen antwoorden want die heb ik al heb tenslotte niet een laag iq tje. Wat ik tegen iedereen roep kan ik ook wel tegen mijzelf zeggen; hij vind je niet interessant genoeg go on! Tuurlijk zijn er ook meer mannen die rondlopen en tuurlijk heb ik dit weekend wel weer een ander als ik wil.
      Ik ben ook boos op hem dat hij niet het lef heeft om gewoon eerlijk te zeggen dat hij het niet belangrijk genoeg vind ipv liegen. Ik ben ook boos op mezelf dat ik mezelf zo klein maak terwijl hij er geen seconde van wakker ligt.
      Ik weet het het is het niet waard, ik weet het dit wordt niks, ik verdoe mijn tijd.
      IK snap mijzelf niet kan mijzelf ook niet verklaren. Had nooit gedacht dat dit mij zou overkomen

      “Maar… ik verdwaal steeds weer als ik in zijn ogen kijk!” want ik hou van hem!

      Mijn enige troost is dat hij niet weet dat ik s’nachts zit te huilen als ik aan ons denk, zal hij ook nooit weten ik zal ook snel een punt achter ons “…….” (een naam geven kan ik het niet, want het stelt niks voor) zetten want ik wil me niet nog meer kleineren.

      Ik schrijf dit ook niet om advies te vragen ik denk dat ik het gewoon even kwijt wilde. Misschien wilde schrijven wat ik allemaal niet tegen hem kan zeggen.

      Tot slot terugkomend op jou verhaal… het is allemaal zo simpel als je beschrijft tot het moment dat je echt verliefd wordt en misschien uit het zich anders bij een man misschien schrijven ze er geen boeken over maar liefdesverdriet doet evenzeer pijn bij een man als een vrouw!

      • Michiel :

        Hoi Sanne,

        Nog een reactie voor ik deze website weer verlaat, ik krijg veel vrouwelijks over me heen hier dat ik van me af moet schudden. ;-)

        Vervelend voor je en begrijpelijk dat je dan toch anders reageert dan puur rationeel en en het niet meteen afkapt. Ikzelf heb ook slapeloze nachten gehad toen het na 6 fantastische weken met mijn toenmalige droomvriendinnetje opeens heel hard bergafwaarts ging en zij haar interesse verloren al was terwijl ik nog over mijn oren verliefd was. Hierin verschillen mannen en vrouwen denk ik helemaal niet zoveel.

        Volgens mij neem je de juiste beslissing door het af te kappen en je gaat hem niet zoals Anna in dit artikel schrijft warm en liefdevol verwelkomen zodra hij weer contact opneemt. Of althans, je schrijft dat je dat niet gaat doen maar je bent verliefd (en meisje) dus misschien doe je dat ook wel.

        Mijn advies, ‘wij’ mannen zijn dat niet waard. Denk aan jezelf en geloof niet in de mooie verhalen die je van hem krijgt. Jij hebt duidelijk andere behoeftes in deze ‘relatie’ dan hij. Als je weer ‘smelt’ als hij er is, lees je eigen verhaal hierboven nog eens goed door en hou je daar aan vast.

        Sterkte ermee.

        • Sanne :

          Hi Michiel,

          Wel dapper van je dat je eerlijk je mening durft neer te zetten hier met alle risico’s van dien :)

          Heel vervelend ook voor je (je relatie die is afgelopen).

          Bedankt voor je advies!

          Groeten Sanne

        • Eline :

          Ik denk dat Anna niet bedoelt dat je een man die jou totaal negeert steeds weer liefdevol moet blijven verwelkomen, of een man waarvan je al merkt/voelt dat hij je gewoonweg niet (meer) zo leuk vindt maar toch je vinger er niet op kunt leggen omdat het eerst zo leuk was allemaal. Maar gevoelens kunnen snel veranderen, juist in de beginfase als je elkaar nog niet zo goed kent. Eerst denk je já, dit is het helemaal (vooral omdat je heel graag wilt, iedereen wil liefde) en dan leer je iemand iets beter kennen en denk/voel je oeps nee toch niet helemaal, ik vind hem/haar toch niet zo leuk als ik dacht. De ander is dan nog steeds verliefd en dan begint het gezeur, want die ander wil die verliefdheid natuurlijk niet loslaten want dat doet pijn en degene die niet meer verliefd is wil dit niet duidelijk zeggen omdat oftewel hij/zij wil de persoon nog aan het lijntje houden omdat hij/zij anders alleen is oftewel hij/zij heeft zelf nog niet eens door dat hij/zij de persoon niet meer helemaal leuk vindt (omdat ook bij jezelf gevoel soms niet duidelijk is) dit kan dan ook voor de persoon die niets meer laat horen verwarrend zijn maar naar mijn mening, als je niet meer veel wilt laten horen, ben je gewoon niet meer verliefd en komt het ook niet meer goed.

          Liefdevol blijven verwelkomen is denk ik meer bedoeld voor als de man nog wel echt geinteresseerd en gek op je is maar tijdelijk even wat meer zijn eigen ding doet. Geen maanden nauwelijks aandacht aan zijn vriendin geven natuurlijk, dat zou belachelijk zijn, maar af en toe een weekje ofzo druk is met vrienden terwijl je elkaar eerst elke dag zag in het begin, de verliefdheidsfase. Elke dag even contact is daarbij cruciaal vind ik want anders is hij naar mijn mening gewoon niet meer zo “into you”, als hij je een paar dagen totaal negeert en niks laat horen of heel kortaf reageert op jouw bericht, zonder iets van genegenheid te tonen, dan is er iets mis. Dan kun je beter je eigen weg inslaan.
          Liefde hoort niet moeilijk te gaan, als het goed zit gaat het vanzelf, dit blijft mijn mening.

  187. Marieta :

    2,5 jaar geleden 2 maanden verkering gehad, heb het toen zelf uitgemaakt en had er een week later alweer spijt van. Heb hem toen gesmst en hebben we afgesproken en nog heel veel keer daarna. Toen heeft hij het contact weer een tijdje verbroken en heb ik weer contact gezocht. Weer heel vaak weg geweest samen. Weer een tijdje niks en toen weer wel, en kregen we weer verkering. Maar hij maakte na een week al uit. Daarna aantal maanden niks, geen contact gehad. En toen opeens weer wel. Weer met hem weg geweest en hij zei dat hij nog steeds wat voor me voelde, maar om bepaalde redenen kon het toen niks worden. Wanneer ik hem zie heb ik het idee dat hij me ‘speciale’ aandacht schenkt en ik vind hem nog steeds leuk en denk iedere dag aan hem, wat moet ik doen?!

  188. Belinda :

    Hallo

    Ik had 5 jaar geleden een jongen K. ontmoet via ons werk in het buitenland. Veel meegemaakt daar wat niemand in het dagelijks leven meemaakt. We konden goed met elkaar opschieten en steun vinden bij elkaar zonder bijbedoelingen. Ik merkte dat ik tot hem aangetrokken voelde, wat niet de bedoeling was. Ik heb niks met die aantrekkingskracht gedaan en het op een afstand gehouden. Dit heb ik toen ook niet besproken met hem. Ik heb hierin afstand weten te houden omdat de situatie er totaal niet geschikt was. We hadden allebei ook een relatie. Na die half jaar in het buitenland en ik weer thuis kwam heb ik mijn relatie verbroken met mij toen voormalige vriend. Later heb ik nog samen gewoond met een relatie die daarop volgde met een andere persoon. Ik heb nog altijd een paar keer in het jaar contact gehad met K. Gewoon, hoe het gaat ? heel oppervlakkig.

    Ik heb een paar weken geleden weer contact gehad met hem en we wilde afspreken. Zijn relatie was toen net een week of 2 over. Naja goed, we hebben afgesproken en het was 1 woord geweldig. We hadden gesprekken over toen in het buitenland. En hij zei dat ie mij leuk vond, toen had ik hem ook verteld dat ik die aantrekkingskracht wederzijds was. We hebben een hele leuke avond gehad. Hij woont bijna 200 km bij mij vandaan, dus vond het al helemaal leuk dat ie naar mij toe is gekomen. Daarna was hij heel enthousiast en belde me bijna elke dag, hij zei dat ie me echt leuk vind en gevoelens heeft en dat we samen op vakantie kunnen gaan (waarbij ik denk: kan dat al zo snel??) Hij gaf ook aan toen dat hij wel gewoon ff van zijn vrijheid wil genieten met familie en vrienden, wat ik helemaal begrijp. Hij is bijna geen vrij man geweest omdat hij van de ene relatie naar de andere relatie ging. Dus heb ook gezegd tegen hem dat ie dat ook lekker moet gaan doen.
    Ik kan het weten na 2,5 jaar vrijgezel. Maar goed ik ben er wel weer aan toe.En dat heb ik ook aangegeven.
    Ik vind hem nu alleen nog maar leuker. Maar nu merk ik dat hij minder enthousiast is. Hij werkt ook 60 uur in de week, maar dat deed ie ook toen hij wel elke dag belde. Hij hoeft mij ook echt niet elke dag te bellen. Maar voel gewoon meer afstand. Ik merk dat ik er onzeker van wordt. Heb ik hem ook gezegd. Hij zegt dat dat niet hoeft. Ik kan me wel voor kop slaan dat ik dat gezegd heb, omdat het zo wanhopig overkomt.
    Als een jongen afstand neemt dan heb ik alleen maar de drang om hem meer te contacten. Dat is een vuil kuil en werkt averechts.
    Ik wil het zo graag, maar vind het zo moeilijk om afstand van hem te doen.

    Ik contact hem nu ook minder en wacht een beetje op zijn initiatief. Ik heb ook geen behoefte meer om te gaan daten met mijn vorige scharrel. Maar denk dat ik dan wel weer ff afglijd ben en hopelijk minder aan K. denk. Ik ga ook gewoon proberen mij te focussen om mijn plezier en fun en gewoon verder mn ding te doen.
    Het verward mij wel dat ie dingen heeft gezegd dat we van alles moeten gaan doen met zn 2en .en dan nu die afstand neemt.

    Hoe denk jij dat ik zijn aandacht kan blijven houden?
    En hoe kan dat dat hij in het begin zoveel plannen met me had, terwijl we elkaar na 5 jaar weer gezien hebben?

    bedankt voor je tijd

  189. Linda :

    Hallo Anna,

    Ik zit met de volgende probleem en ben benieuwd naar jou feedback.

    Een aantal maanden terug heb ik een man ontmoet. We hebben gedate. Deze man is totaal niet mijn type(in leefstijl) maar ik voel me zeer aangetrokken tot hem. Nou ben ik zeer veeleisend in relaties en ben manen gewend die veel moeite doen. Dus ik kijk eerst altijd de kat uit de boom en zal nooit zelf bellen Goed dat was ook niet nodig want de volgende ochtend nam hij al contact op dat hij mij weer wilde zien. Hele goede gesprekken gehad hij kon zijn verhaal kwijt bij mij (moeilijke scheiding en problemen rond de kinderen). Ik herkende ook veel in zijn verhaal dus weer vulden elkaar aan op emotioneel gebied ondanks de andere verschillen. Hij wilde steeds afspreken en geen weekend ging voorbij zonder elkaar gezien te hebben. Hij kwam van ver om me te zien en ging vervolgens altijd netjes terug rijden (hij mocht niet blijven en drong nooit aan). Ik was zelfs meer gefocust op seks dan hem. We hadden het heel gezellig ik maakte me ook niet druk om een relatie want heb zelf bindingsangst dus het moet groeien dus geen haast maar ik zag hem nog wel actief op de dating site waar we elkaar hebben ontmoet terwijl ik er niet meer actief was om hem. Ik heb hem ermee geconfronteerd waarop hij zei ik kijk af en toe maar date niemand verder. Goed het raakte mijn ego heel erg maar omdat ik ook niet 100% klaar was voor hem besloot ik te genieten van het moment en niet moeilijk te doen. Ik heb hem wel uitgelegd dat ik veel aandacht ben gewend en dat ik geen genoegen neem met dat hij mij belt omdat ik toevallig beschikbaar ben. Toen heeft hij gezegd dat hij mij absoluut niet als een scharrel ziet en dat ik hem echt raak, maar omdat hij zoveel ellende heeft meegemaakt met zijn ex hij wel heel voorzichtig is. (was niet helemaal blij met zijn antwoord) Ik heb een paar keer gezegd dat wij niet bij elkaar passen en dat we beter geen contact kunnen hebben maar dat kan hij niet hij stemt toe maar vervolgens neemt hij binnen een paar dagen weer contact op. Ik mis hem wel eerlijk gezegd en laat hen ook toe of ik van hem hou of dat het lichamelijk aantrekking is weet ik niet maar toch kan ik er niet tegen dat hij nog op de dating site zit. Moet ik me daar zorgen over maken?
    Ook een ding wat ik niet leuk vind is dat we altijd bij mij afspreken Ik heb hem weleens gevraagd kunnen weer bij jou toen zij hij gelijk Ik kom wel het is lastig voor je met de trein ik vroeg hem wel je niet dat ik kom toen zei hij je bent welkom dat maakt niet uit. Goed ik heb t ook niet aangedrongen maar ik ben in de war. Zit ik met een man die niet te vertrouwen is of zoek ik weer redenen om weg te lopen ivm mijn bindingsangst. Ik heb het even niet helder.
    Alvast bedankt.

  190. Stella :

    Dag Anna,

    Dit is mijn situatie, waarvoor ik graag jouw advies wil vragen.
    Ik heb een maand geleden een man leren kennen die 5 jaar ouder is dan mij. Hij is getrouwd, maar het huwelijk loopt op de klippen.
    Dat is al een tijdje zo, en het zijn echt geen mooie situaties tussen hen beide.
    Hij is al enkele malen bij een advocaat geweest voor zich te informeren ivm een scheiding. Zijn familie wil haar niet meer zien. En hij zelf vindt het moeilijk om een beslissing te nemen daarin. ( wat ik ook wel begrijp, want loslaten en uit elkaar gaan is altijd moeilijk)
    Maar ik wil ook weten waar ik sta. Hij zegt dat het geen gemakkelijke situatie is en wij elkaar leren kennen hebben in een moeilijke periode. En dat hij tijd wil.
    Al bij de eerste keer dat we met elkaar spraken voelde ik een klik. Het is super om met elkaar af te spreken, het is alsof wij elkaar al jaren kennen. We hebben al veel gepraat en gelachen.
    Nu is het zo dat hij zich zeer gestrest voelt en down door de situatie met zijn vrouw. Ik hoorde afgelopen 2 dagen niks en was ongerust. Ik stuurde enkele sms’jes waarop ik vandaag eindelijk een antwoord kreeg dat hij zich niet goed voelt en wat rust wil, dat hij mij belt morgen. Ik heb daarop geantwoord dat ik er ben voor hem. Maar het is zo vermoeiend en ongelooflijk lastig om een ganse dag niet geconcentreerd te zijn en 20x op mijn gsm te kijken. en mij in te houden om hem niet te bellen en weinig smsjes te sturen…
    Ik weet niet goed wat ik moet doen, want ik ben al ganse dag heel emotioneel. Het is zo dat ik hem écht leuk vind en ik dit een kans wil geven. Maar hoe doe je dat, zonder dat ik eronder door ga. zonder dat ik alle “regeltjes” verbreek en heb “push” of “verstik”.
    Alvast bedankt voor jouw mening.
    xxx. Stella.

  191. Sanne :

    Hallo Anna,

    Mijn situatie is denk ik hier wel mee te vergelijken. Ik lees je adviezen met plezier en nu heb ik eigenlijk een vraag.

    Ik heb nu een maand een relatie met mijn vriend, hiervoor kenden we elkaar 2 maanden en waren we ook heel erg intiem. Na 2 maanden wilde hij meer en vroeg om exclusiviteit.

    Oke, tot nu toe gaat het prima. Hij is vaak in het buitenland vanwege zijn werk maar dat accepteer ik en ik probeer zo warm mogelijk te blijven. Tot vorige week; ik sprak hem op zondag een uur aan de telefoon. Het was een fijn gesprek en ik was weer helemaal in de wolken, de volgende dag stuurde ik hem een bericht. Hij antwoordde wel maar nadat ik vroeg wat hij aan het doen was ontving ik geen reactie van hem. We zijn nu 4 dagen verder en ik heb nog steeds NIKS van hem gehoord. Ik vind het zo raar omdat ik het niet van hem gewend ben om niks van hem te horen, nu durf ik ook niks van mij te laten horen omdat ik bang ben wanhopig over te komen. Hij is wel gewoon online geweest maar heeft me sinds maandag niet aangesproken..

    Wat moet ik doen Anna? Dit breekt me eerlijk gezegd echt op..

    Groetjes Sanne

  192. Linda :

    Ik weet niet hoe k hier over moet beginne.
    Het zit namelijk zo: mijn vriend en ik zijn nu half jaar samen.
    En het gaat al vier maande niet zo best.
    We praten wel met elkaar maar niet over ons en ‘s morgens en s’avonds krijg ik een gewone kus.
    Sex krijg ik nog nauwelijks, durf ook al niet meer echt mijn gevoelens te tonen omdat,
    ik bang ben dat hij het niet leuk vind.
    Omdat hij wel twee keer op een dag op sexsite kan gaan, wat mij helemaal depressief maakt.
    Ik heb hem al gevraagd waarom: ‘zegt hij om mijn zaad te versterken’ hallo haha
    Ik ben 21 en hij 40, maar ik zie hem enorm graag en wil hem zeker niet verliezen.
    Wie kan me raad geven, hoe ik hem terug gek van me krijg. Want ik ben ook wel iemand die niet snel iets durf, omdat ik bang ben fout te maken. Hopelijk weet iemand me raad, want ik voel me machteloos is zijn computer is alles voor hem.

  193. Linda :

    Hey,

    ook ‘ns mijn verhaal en vraagje plaatsen.
    Ik had een tiental jaar een relatie met een man.Hij heeft me ooit ten huwelijk gevraagd, maar dan zat ik in een moeilijke situatie en ik heb toen nogal cynisch “nee” gezegd.
    Het ging toen ook niet goed met “ons” volgens mij.Wat wij hadden, was een knipperlichtrelatie.
    Als ik al de reacties lees, dan denk ik, dat ik net zo goed van die “mannelijke hormonen” in me heb, want ook ik, ook al ben ik dus een vrouw, kruip graag in mijn holletje.
    We hebben een dochtertje samen van 7 jaar en er zijn al héél wat pijnlijke discussies, gebeurtenissen enzovoort tussen ons geweest.Een paar weken geleden was ik zelfs zo mijn kluts kwijt, dat ik ernaar verlangde er niet meer te zijn.
    Nu; ondertussen heeft mijn ex een 3-tal vrouwen gehad die telkens fulltime ingeschakeld worden als mijn dochtertje bij hem gaat.De laatste, Vanessa, is er nu toch al ruim een half jaar.
    Ondertussen hebben we periodes dat we elkaar via sms benaderen.En na een paar smsjes gaat het nogal vlug de kant op van intiemere zaken.Of insinueert hij zaken en ga ik daar meestal gretig op in, misschien te gretig?
    Ik weet dat hij een andere vrouw bij zich heeft, maar dat doeternietoe.Naar mij toe komt ze over als een brave ziel die alles doet om hem maar te houden.Ik ken haar niet, maar naar de verhalen die ik van onze dochter te horen krijg, zegt mijn zesde zintuig me dat.
    Ik weet écht niet wat ik zou doen indien hij zou voorstellen elkaar te ontmoeten.Ik weet eigenlijk ook niet of ik op dat voorstel zou ingaan én of ik ervoor zou zorgen dat we wél of net helemaal niks met elkaar zouden “doen”.
    Hij heeft me een tijd geleden gesmst dat hij zo bang was om opnieuw gekwetst te worden, wel dat ben ik dus ook.
    Ik weet, dat als ik met hem zou vrijen, ik me weer volledig zou laten gaan, me heel kwetsbaar zou maken.Ik zie hem verschrikkelijk graag, nog steeds, en dat zou me nadien net terug in een diep dal kunnen brengen, want dan gaat hij toch terug naar die vrouw, he.
    Ikzelf heb geen nieuwe relatie; vergelijk nog teveel.Soms speel ik wel ‘ns met andere mannen, maar ‘k zou ‘t niet kunnen om sex met hen te hebben én geen haar op mijn hoofd zou eraan denken om hier iemand bij me te laten komen wonen.
    Hoe kan hij dat dan wel? Wat voelt hij nog voor me? Wat wil hij van me?
    Dat zou ik graag ‘ns willen weten of weet ik het al?

    liefs,
    Een andere Linda

  194. Nona :

    Hallo Anna,

    Ik zou graag je mening en advies over het volgende willen. Ik heb nu ongeveer 8 maanden een relatie met een man die ik al een aantal jaren ken. Wij hebben eert heel erg lang contact gehad en met elkaar gedate voor dat we echt wat met elkaar kregen. het was vanaf het begin af aan super leuk. we hebben zoveel met elkaar gemeen en kunnen eigelijk alles met elkaar delen. hij heeft voor dat wij een relatie kregen al verteld dat hij veel meegemaakt heeft en dat hij erg met zichzelf in de knoop zit. Zijn opa en oma zijn 4 jaar geleden beide overleden daar heeft hij het nog steeds heel erg moeilijk mee omdat zij hem opgevoegd hebben daardoor is hij een heel ander persoon geworden heel erg gesloten. hij is ook tijdje geleden gestopt met werken omdat hij gewoon instorte en het allemaal niet meer aankon ik ben er altijd voor hem geweest, we hebben altijd gewoon dagelijks contact gehad ookal had hij het moeilijk. soms vind ik het heel erg moeilijk dat hij zo gesloten kan zijn en niet alleen ik maar ook zijn familie vind dat moeilijk. hij heeft aan het begin van onze relatie aangegeven dat hij het het allemaal wel rustig aan wil doen omdat hij niet wil dat het fout loopt omdat hij nu nog bezig is om alles op een rijtje te krijgen en zichzelf terug te vinden. hij heeft daarbij ook gezegd dat ik absoluut niet moet denken dat hij twijfelt hij wil heel graag een toekomst met mij alleen rustig aan omdat hij alles weer op een rijtje wil hebben. maar ik vraag me soms af hoe lang wil hij het rustig aan doen en kan ik hem dit vragen. ik wil niet opdringerig overkomen omdat ik weet hoe zijn situatie is. maar soms word ik gewoon heel emotioneel omdat ik wel graag de volgende stap zou willen zetten en hij kan dat nog niet. hij zegt ook dat hij weet dat het niet leuk voor mij is en dat hij begrijpt hoe t voor mij is en dat hij soms denkt dat hij me ophoud omdat hij weet dat ik wel klaar ben voor meer. ik ben een heel onzeker persoon (dat laat ik hem niet merken) en dat speelt ook heel erg mee. zijn ouders weten niet eens dat ik zijn vriendin ben hij heeft me nog niet aan hen voorgesteld en dat doet me pijn omdat ik dat heel graag zou willen maar hij zegt dat hij dat nog niet kan omdat hij nog niet alles op een rijtje heeft en niet teveel in een keer kan

  195. Linda :

    En ja; na een 3-tal jaar bleek ik plots in verwachting te zijn van ons dochter, die nu inmiddels 7 jaar is,

    nogmaals grts,
    linda

  196. Anoniem :

    Hallo,

    Jouw advies is enorm handig!
    Ik heb wel niet alles gelezen maar zit zelf ook met een ‘probleem’.
    Waarschijnlijk ben ik wel wat jonger (ik ben 18) maar heb al bijna 3maanden een relatie met een jongen. Wij zijn beide studenten dus nog tot vorige week (eind januari) hadden wij blok (examens). Daardoor heb ik mijn vriendje een maand niet gezien en in die maand hoorde ik hem 1keer per week. In het begin zei hij dat hij zich schuldig voelde dat hij mij niet veel aandacht gaf maar dat begreep ik doordat het studeren dan voorrang had. Maar sinds een week zijn onze examens gedaan en ik hoorde hem niet dus vroeg ik zelf om af te spreken. Na een hele dag op een sms gewacht te hebben was ik een beetje kwaad en stuurde ik dat het niet meer nodig was omdat hij toch nooit tijd voor mij heeft. De dag daarna (2dagen later na mijn 1ste sms) had hij geantwoord dat dat helemaal niet waar was en dat het hem speet maar dat hij int begin van onze relatie al had gezegd dat hij niet zoveel tijd had (wat wel zo was maar toch hoorde en zag ik hem heel vaak tot de blok). Ik had daarna gestuurd dat ik het wel niet begreep waarom hij in de vakantie geen tijd voor mij vrij kon maken en vroeg eens om te praten maar ik krijg maar geen antwoord terug. Ik zie hem vaak online op facebook maar wil niets meer uit mezelf sturen of zeggen. Ik ben bang dat hij mij gaat dumpen. Ik weet echt niet waarom hij plots niets meer van zich laat horen. Zou het kunnen dat zijn gevoelens voor mij weg zijn? Maar hij wil niet praten met mij en in het begin van onze relatie zei hij tegen mij dat ik hem alles moest vertellen en hij dat ook ging doen bij mij. Ik heb hem al meer dan een maand niet meer gezien en ben echt bang om hem te verliezen.

  197. Daantje :

    Hi Anna,

    Het is al een paar weken geleden dat ik hier schreef over de problemen die ik ervaar met de afstandelijkheid van mijn vriend wanneer ik over mijn problemen praat of emotioneel ben. Je vroeg me hoe ik mijn zinnen opbouw, maar ik ben goed na gaan denken en ik denk niet dat het ligt aan de manier waarop ik dingen breng (of niet alleen). Ik denk dat het met name ligt aan de vicieuze cirkel waar we in terecht zijn gekomen in de loop der tijd. Namelijk: ik heb een probleem dat ik naar voren breng, hij reageert slap, ik word boos/verdrietig, hij neemt afstand, ik troost hem, maar het is dan voor mij wel weer een probleem dat suddert, dat draag ik mee en dat komt vlug naar voren als ik met iets zit, hij reageert slap/geïrriteerd, ik word boos/verdrietig, hij neemt afstand etc.

    Nu heb ik er voor gekozen om je tip op te volgen die bij een aantal van je andere stukjes naar voren komt: doe je eigen ding en zorg er voor dat je hem niet te veel geeft, ik ben zijn moeder niet. Waar ik zo naar verlangde was dat ik weer behandeld werd als een vrouw die hij bewonderd en liefheeft, niet als die vervelende zeur die hem troost als ie afstandelijk/verdrietig/stil is. Ik vond mezelf nooit een zeur, ik vind dat ik recht heb op aandacht als ik met een probleem zit, maar het was me wel duidelijk geworden dat ik die aandacht die ik wilde niet zou gaan krijgen door het hem expliciet te vragen of van hem te verwachten dat hij direct inhaakt als ik iets vertel.

    Ik heb na het lezen van je stukje over minder geven als vrouw (weet niet meer welk kopje dat was) een aantal dagen hem veel minder aandacht geschonken. Ik deed wel aardig en ik toonde wel interesse in hem, maar verwachtte niet meer van hem dat hij paraat stond voor verhalen over mijn leven. Ik richtte me op vriendinnen om mijn aandacht te krijgen. Ik wachtte niet meer op hem thuis als hij een avond in de kroeg zat, en als ik dat wel deed, dan keek ik gewoon lekker een filmpje en dacht niet “meh, nou zit ik alleen thuis”, maar “mm lekker avondje voor mezelf”. Kortom, ik zet mezelf weer centraal ipv hem.

    Mijn nieuwe instelling wierp al binnen twee dagen zijn vruchten af. Na een avond kroeghangen met zijn vrienden komt ie (later dan ie beloofde) thuis met een “heb je mij gemist? Wat heb jij vanavond gedaan? Was het een leuke film?” etc. Met mijn vorige instelling had ik waarschijnlijk kortaf gedaan omdat ie laat was, waardoor hij geen interesse meer in mijn avond zou tonen. Waarschijnlijk verwachtte ik dan ook nog een excuus dat nooit zou komen. Met mijn nieuwe instelling kwam dat excuus wél. Uit hemzelf! En mijn “oh, geeft niet. Dan was het vast gezellig met de jongens.” zorgde ervoor dat ie nog meer interesse toonde in me.

    Mijn verbazing was groot toen hij twee dagen geleden uit het niets zei dat ie binnenkort weer eens een mooi cadeau voor me ging kopen, voor de ‘zomaar’. Hij kookt ineens meer, komt eerder thuis, knuffelt me voor het slapengaan en zegt 10 x vaker dat ik mooi ben. En het allermooiste is dat ik er niets voor hoef te doen, behalve lekker mijn eigen ding doen en het leuk met hem hebben op de momenten dat we samen zijn. Ik heb niet het gevoel dat ik ‘hard to get’ speel, want het is niet zo dat ik hem afwijs. Het is eerder zo dat ik hem toon dat ik hem niet altijd noodzakelijk naast me nodig heb. Dat lijkt hem scherp te houden.

    Natuurlijk hebben we het ook nog wel over mindere dingen, maar die worden nu ongedwongener ter sprake gebracht. En door mijn nieuwe houding vraagt hij ook veel vaker uit zichzelf naar de dingen die me bezighouden.

    Ik had niet durven hopen dat ik, door mezelf weer centraal te stellen ipv hem, zijn blik weer op mij gericht kreeg. Het is fantastisch en onze relatie voelt voor ons beiden veel ontspannender. Ik vermoed dat we nog wel Aeens terug zullen vallen in oude patronen, maar nu weet ik hoe ik onze negatieve vicieuze cirkel kan doorbreken en dat is heel waardevol! Bedankt!

  198. Sam :

    Hoi,
    Ik ben zelf een man en ben op deze pagina terecht gekomen omdat ‘k hetzelfde ervaar bij mijn vriendin.

    Ze neemt afstand en doet on geintresseerd, als ik haar er mee confronteer zegt ze van niet …
    Zo krijg ik het gevoel dat ‘k haar aan het verliezen ben.

    Ook wil ik er nog even aan toevoegen dat ik in tegenstelling tot haar veel meer emoties toon & veel meer bezig ben met onze relatie.
    Dat denk ‘k toch.

  199. annabel :

    ik ben super verliefd op een jongen, hij heeft dit al veel bij mij gedaan zo afstand nemen en daarna is hij super vriendelijk. dan spreken we af en dan geeft hij mij het gevoel dat hij ook op mij is, maar vanaf het moment ik weg ben en hem een sms stuur, wordt ik compleet genegeerd. Dit advies is zeer waardevol voor mij en ik ga met dit zeker rekening houden. danku !!

  200. Lennie :

    Hoi,

    Ik heb is even een vraag als man:). Want net als mannen, kunnen vrouwen volgens mij ook, al dan niet geforceerd, afstandelijk zijn. Ik zal even kort mijn situatie schetsen, want ik weet het nu ook even niet meer. Ik en mijn, inmiddels een maand ex vriendin waren drie jaar samen. Het laatste jaar daarvan hebben we samengewoond, en dat ging niet zonder slag of stoot. Ik startte in die periode ook een eigen bedrijfje, en zij werd toen ziek, terwijl ze nog ontzettend jong is. Geen kanker gelukkig, maar wel vervelend. Ze was hierdoor vaak moe, en ik had niet echt goed een idee hoe hier mee om te gaan. Ben zelf namelijk nogal beweeglijk, dus het was soms lastig te verteren. Maar goed, het punt is dat we nooit goed spraken over voorgekomen ruzies. Vaak was het zo, dat we dan gingen slapen na een ruzie. En de volgende dag werd er niet meer over gesproken. Nu heb ik dus het gevoel dat dat een grote boosdoener is geweest in onze relatie. Zij reageert nu nog steeds gesloten, maar vooral twijfelachtig. Ik heb in de afgelopen maand nog eens met haar gesproken, maar ze denkt dat het niet meer werkt tussen ons. Ik krijg alleen als maar meer de indruk dat er een grote muur omheen zit. Ze is nog jong, en komt dan met een argument dat ik niks zou doen in huis. Maar goed, hebben wel meer mannen last van denk ik:). Tijdens de relatie vond ze het al erg moeilijk om liefde aan mij te uiten. Ze heeft het gevoel dat ik haar vaak niet steunde op de momenten dat ze me nodig had. Maar het komt erop neer dat we dergelijke zaken, nooit, op de juiste manier hebben besproken. Wij mannen zien niet alles, als het niet verteld wordt.
    Ik zit nu te twijfelen wat ik moet doen, want als praten niks uithaalt omdat zij niet zich niet durft open te stellen, en haar gevoel onderdrukt. Dat merk ik. Enige tips?

    Vriendelijke groet,

    Lennie

    • Visje :

      Beste Lennie,

      Om te beginnen heb ik een vraag voor jou. Vind je zelf dat je je vriendin wel steunt maar ziet zij het niet of steun je haar werkelijk te weinig? Dat je te weinig doet in het huishouden is dan waarschijnlijk ook bedoeld op het feit dat ze zich niet gesteund voelt. Zo voel ik het namelijk aan bij mijn vriend. Ik kan moeilijk op een fatsoenlijke manier met hem praten. Als ik met hem praat doet hij vaak alsof mijn probleem niks voorstelt en dat ik mij er maar over moet zetten. Hij heeft volgens mij het gevoel dat hij het probleem moet oplossen. Dat is echter niet zo belangrijk. Het belangrijkste is (voor mij toch) dat hij mij begrijpt! Daarnaast is een huishouden ook niet niks en zeker niet als je ziek bent.
      Ik denk dat jouw vriendin afstandelijk is gaan doen doordat ze het gevoel heeft niet begrepen te worden. Doordat ik nu zelf met zo’n situatie te maken heb, kan ik mij goed inbeelden hoe jouw vriendin zich voelt. Ik denk dat het allemaal een beetje samen hangt. Je praat moeilijk met elkaar, daardoor ontstaat onbegrip, daarop volgt dan weer dat je je niet gesteund voelt en het gevolg daarvan is dat je je gekwetst voelt en je afsluit. Het is moeilijk om dat patroon dan weer te doorbreken. Waarschijnlijk zit het zo al in haar hoofd. “Hij begrijpt mij niet, steunt me niet en ziet mij dus niet graag”. Ik zeg namelijk ook wel honderd keer tegen mijn vriend ‘zo gaat het niet!’. Maar eigenlijk voel ik mij gewoon zo gekwetst door hem omdat ik nog zoveel van hem hou. Ze heeft waarschijnlijk zo een schrik om je te verliezen (en dat klinkt misschien raar) dat ze er liever zeker van is dat ze niet meer op je moet rekenen. Daardoor zal ze dus de relatie willen beëindigen.

      Het is moeilijk om te zeggen hoe je het kan oplossen. In een relatie spelen altijd meer dingen mee dan je denkt. Wat voor mij nu zou werken is het volgende:

      1. Probeer misschien eens echt naar haar te luisteren als ze iets zegt. Zeg niet meteen dat je niet begrijpt waar ze nu weer mee zit, maar zeg dat je haar graag wilt begrijpen en steunen. Natuurlijk is dat niet voldoende. Denk er zelf achteraf nog over na wat ze gezegd heeft, misschien klopt het wel. Als je vindt dat het niet klopt, vraag dan aan haar hoe ze het eigenlijk heeft bedoeld. Geef haar ook de tijd om er over na te denken, zodat ze makkelijker kan uitleggen. Zo wordt het duidelijker voor jou. Niet elke discussie moet binnen het uur of dag uitgepraat worden. Als dat moeilijk verloopt kan je dat ook doen via mail of briefwisseling.

      2 Als je niet met elkaar kan praten omdat zij haar gevoels niet goed kan uiten en zich voor jou afsluit is het misschien een optie om samen in therapie te gaan. Eerst apart zodat je daarvoor al je verhaal kan doen en daarna samen. Het is vaak gemakkelijker om iets aan te nemen van een vreemde. Wel zou ik erop letten dat het iemand professioneel is en die jullie allebei niet persoonlijk kent. Momenteel ga ik nu zelf naar een psycholoog en ik moet zeggen dat het mij al een heel stuk geholpen heeft. Zowel met het uiten van mijn eigen gevoelens als het inzicht dat mijn vriend er op veel manieren toch wel voor mij is. Momenteel val ik wel nog gauw terug in het zinnetje van zie je wel hij ziet mij toch niet graag, maar dan denk ik iets later weer aan de woorden van de psycholoog. Het is niet omdat hij je niet steunt zoals jij wenst dat hij er niet voor je is. En dan zie ik (soms wel nog met moeite) toch in dat hij het toch goed bedoeld.

      Zo hopelijk heb je wat aan mijn reactie. Zoals ik al zei zit ik in hetzelfde schuitje. Ik kan u alleen zeggen hoe ik zou willen dat mijn vriend zou reageren. Ik ken jouw volledig situatie niet en ik ben zeker geen expert. Maar misschien heb je wat aan een andere vrouw haar mening/gevoel.

      Groetjes,
      Visje

  201. Secretlove :

    Wat een mooi en goed blog! Zelf ben ik nu ongeveer 7 keer wezen daten met een jongen. Hij is leuk, lief grappig. Tijdens de dates is het ook leuk, hij laat zien dat hij me wel ziet zitten. Besteed af en toe aandacht aan een kusje of knuffel tussendoor. Maar precies vanavond het moment dat ik weg ben van de date hoor ik niks meer over de date zelf en zijn de gesprekken zoals op bijvoorbeeld whatsapp heel oppervlakkig en kort. Terwijl ik dan juist verlang naar een ”ik vond het leuk met je schat” ik bedoel maar. Heeft dat ook te maken met zijn stukje mannelijk willen zijn/voelen? Hij heeft al 2 jaar geen relatie gehad.Hij heeft mijn ouders ontmoet en ik de zijne. Maar omdat hij zich zo afstandelijk houd buiten de dates om twijfel ik of hij mij wel leuk vind. Anders toonde hij wel meer interesse toch? Wat vindt jij?

    Gr, x

  202. Visje :

    Beste,

    Ik zit een beetje met hetzelfde probleem als meneer hier boven(denk ik). Echter ben ik dan wel de vrouw in de relatie.

    Het is moeilijk om mijn hele relatie in dit bericht weer te geven, maar ik ga het zo goed mogelijk proberen. Ik heb al 3 jaar een relatie met een man. Ik vind hem geweldig en ik kijk erg naar hem op. Het eerste jaar dat we samen waren verliep super. Ik voelde mij zo goed bij hem, hij was alles wat ik in een man zocht. Echt de ware voor mij! Hij was attent, romantisch, lief, verlangde naar mij, steunde mij … een droom gewoon!
    Daarna is er wat veranderd. Ik kan niet zeggen wat of wanneer juist, maar hij begon steeds meer afstand te nemen. Minder kussen, knuffelen, romantiek, …enz.
    Ergens in die tijd is hij van werk moeten veranderen en ben ik aan een nieuwe studie begonnen.
    Na ongeveer 2j een relatie te hebben geraakte ik zwanger (ongewild). We hebben het toen over een abortus gehad, maar uiteindelijk besloten (omdat we toch met elkaar verder wilden) het kindje te houden. Ik weet hoe stom het klinkt maar ik dacht stiekem dat dat ons weer korter bij elkaar zou brengen. Ik voelde mij toen al erg gekwetst door t gebrek aan aandacht dat ik kreeg.
    Na de bevalling is er veel veranderd. Mijn hobby, weekendwerk, school is vanaf toen helemaal weggevallen. Ook ben ik lichamelijk veranderd (door de zwangerschap). Omdat wijzelf geen gepaste woning hadden, zijn we in het huis van zijn moeder getrokken. Zij is toen in zijn studio gaan wonen. Momenteel heb ik geen werk (en kan dus niks bijdragen, waardoor ik mij schuldig voel) omdat ik enkele operaties moet ondergaan.
    Door deze hele situatie zijn er tussen ons enorme spanningen. Hij kan ons gezinnetje geen huis bieden en ik kan zelfs helemaal niks bijdragen. Ik voel me helemaal verloren in mezelf (begrijp me niet verkeerd, ik zou mijn kind voor geen goud in de wereld willen missen) doordat ik het gevoel heb dat ik mijn heel wereldje kwijt ben. Ondertussen woon ik al bijna een maand terug bij mijn ouders, het ging gewoon niet meer. Hij begreep nooit waar ik mee zat en ik had helemaal niet meer het gevoel dat hij er voor mij was. Zo vond hij het geen probleem om te vrijen (zonder voorspel wat mij zowel fysiek als mentaal pijn deed) maar kon hij nooit met mij knuffelen of innig met mij kussen. Ook vond hij het dood normaal dat ik hem verwende (massage, ea) zonder dat hij dat ooit eens terug deed. Zelfs tijdens de zwangerschap kreeg ik weinig steun van hem. Hij deed wel eens iets of zei wel iets liefs, maar dat was zo uitzonderlijk! Tijdens de arbeid lag hij in een zetel te rusten/slapen (ok t was ‘s nachts maar toch) als ik vroeg om mij te masseren (wat hielp om te weeën wat af te zwakken) kwam hij met moeite heel even de zetel uit. De dagen in het ziekenhuis was ik doodmoe, maar toch vond hij het nodig dat zijn petekind op bezoek kwam. Ik kon dat op dat moment echt niet verdragen en weer hadden we een enorme ruzie.
    Ik voel me zo alleen en ben zo boos op hem. Als ik ween en hem vertel wat er scheelt lijkt hij dat nooit te begrijpen. Nu denk je waarschijnlijk waarom zeg he het hem niet eerst rustig wat er scheelt en laat je het zo ver komen? Wel het zit namelijk zo dat hij mij dan ook altijd afwimpelt. Ik moet het mij allemaal niet zo aantrekken en mij neerleggen bij de situatie zegt hij dan.
    Ik moet er nu wel bij zeggen dat ik zeker geen gemakkelijke ben voor hem de laatse tijd. Ik ben heel vaak boos op hem en heb moeite met het tonen van mijn emoties (tenzij het mij te ver gaat en dan barst ik in tranen uit). Ik zit ook met mezelf in de knoop dus daar zal ik zeker aan moeten werken.

    Ik zou graag met hem verder gaan en aan onze toekomst denken. Maar dit wil ik enkel als er ook een toekomst is. We hebben nog contact, hij zegt dat hij mij wel mist en dat hij nog veel van mij houdt. Het zou leuk zijn als dat zo is maar hij zegt het enkel als ik het hem vraag. Ook heb ik niet het idee dat hij echt naar mij verlangt. Hij zegt de hele tijd dat we nu effe afstand moeten nemen zodat ik aan mezelf kan werken, dat het anders niet meer goed komt tussen ons. Ik vind dat heel moeilijk, omdat die afstand er ook al was voordat we echte “problemen” hadden. Ik vraag me gewoon af of hij gewoon iemand wilt als gezelschap (met dan wel nog af en toe seks maar meer niet) zodat hij niet alleen oud moet worden. Of dat hij vindt dat een kind 2 ouders moet hebben. Of dat hij echt nog van mij houdt en wilt dat alles goed komt. Als ik hem daarnaar vraag zegt hij elke keer natuurlijk wil ik dat het goed komt, jij bent de mama van mijn kind. Maar dat lijkt mij niet de juiste reden. Ik weet gewoon niet wat ik van hem of heel de situatie moet denken. De tijd zal het uitwijzen ja, maar momenteel ga ik er gewoon aan onderdoor. Ik wil dat hij nu eens echt duidelijk maakt aan mij of hij MIJ (niet omdat ik de mama van zijn kind ben) nog wilt of niet.

    Ik hoop dat u mij wat kan verder helpen en misschien wat meer inzicht kan geven over mijn relatie. Of hoe mannen zouden denken in deze situatie. Misschien bekijk ik het allemaal verkeerd. Ik probeer het ook anders te zien maar het lukt mij niet. Want dan denk ik weer…ja stel dat t zo zit waarom doet hij dit of dat dan wel/niet?

    Alvast bedankt voor mijn uiterst lang verhaal te lezen ;-)

  203. Jade :

    Beste Anna,

    Blij dat er zoiets als dit bestaat!

    Mijn situatie is al volgt en hoop dat je me erbij kan helpen.
    Al een tijdje vond ik (24 jaar) een jongen (27 jaar)leuk, eind zomer al. Ik dacht dat hij een vriendin had, dus heb geen move gemaakt. Toen ik hoorde dat deze relatie al even over was heb ik dit wel gedaan. Ik had een berichtje gestuurd met een grapje. Hij ging hier leuk op in en na verloop van tijd werd het berichten sturen meer. Hij vroeg of ik langs kwam (een straat verderop) en heb ik dit ook gedaan. Erg gezellig gepraat en ik voelde me echt op mijn gemak, iets wat ik niet snel heb bij mannen. Op het einde heeft hij mij gezoend en op weg naar huis was ik in de zevende hemel. De dag erna kreeg ik een berichtje hoe het op mijn werk was en of ik binnenkort weer langs wilde komen, omdat hij dat leuk zou vinden. Ben hier niet gelijk op ingegaan, ook omdat ie vaak s avonds stuurde of ik kwam als ik al te bed lag. Ik berichtte hem ook terug dat hij eerder hiermee moest komen en of we niet beter een date kunnen plannen. Hier ging hij niet op in. Een week erna had ik een feestje en hij was naar het theater geweest. Hij vroeg of ik langs kwam, dit deed ik. Die avond hebben wij het ook gedaan, niet echt slim maar ik ben niet iemand die dit zomaar doet, maar ook omdat het voor mij vertrouwd voelde. Dag erna vroeg ie weer of ik binnenkort weer eens langs kwam en zijn deur altijd voor me open stond. Op een avond vroeg ik wat hij aan het doen was en hij was uit eten met vrienden. Ik vroeg wanneer hij mij eens uit eten nam, maar hier reageerde hij niet op. De dag erna was ik jarig en ik berichtte hem meer voor de grap of hij nu eens bij mij kwam zodat de rollen eens omgedraaid waren. Hier reageerde hij nauwelijks op. Ik kreeg niks meer terug. Ik berichtte hem dat ik van zijn korte antwoorden en negeren in onzekerheid zat en dat ik me niet prettig voelde. Hij liet weten dat hij twijfelde om met me op date te gaan, dat het zeker niet aan mij lag en dat het een gevoelskwestie was. Ik was erg verdrietig. Hij ging te skiën en ik heb hem anderhalve week met rust gelaten. Toen berichtte ik hem hoe hij het op vakantie had en reageerde ie leuk terug. Paar dagen erna was ik aan het tappen op een feestje waar hij ook was. Hij kwam steeds aan de bar, bestelde drinken wat ie genees opdronk en zocht veel oogcontact. Ik deed luchtig maar aardig terug wilde er niet teveel van verwachten. Hij trok zijn jas aan maar bleef en bleef. Toen mijn dienst erop zat ging ik naar huis. Op het moment dat ik ging, ging hij ook en stelde voor samen te fietsen. Vlakbij zijn huis gepraat zn 2 uur erg lief en leuk was hij en kon van die twijfel niks merken. Hij zoende me en weer was ik weer helemaal in de wolken. 2 dagen erna zag ik hem weer ik de kroeg. Hij deed wat ontwijkend en toen hij naar huis ging vroeg ik hem te wachten. Hij liep alvast voorruit en ik fietste achter hem aan. Weer leuk gepraat gelachen en gezoend. Ik stuurde hem daarna nog een lief berichtje, niks terug gehad. Dat ik toch maar iets wilde horen vroeg ik of ik mijn muts had laten liggen. Hij beantwoorde zeer beknopt. Ik vroeg hoe hij het weekend had gevonden. Weer kortaf. Ik stuurde dat ik het erg leuk had en of hij dat ook vond. Hij stuurde dat ie het niet wist maar dat dit niet ging werken en dat dit niet aan mij lag. Dat hij me wel op date kon vragen maar zichzelf en mij voor de gek zou houden. Ik heb gestuurd dat ik het erg jammer vond maar zou proberen los te laten.

    Maar dat kan ik dus niet! Hij is gewoon het einde vind hem helemaal leuk! Laatste contact is een kleine week geleden. Ik hoorde dat hij vandaag in cafe vertelde dat ie het te druk had voor een relatie, mij leuk vond maar niet verliefd was blabla..

    Wat moet ik doen om hem weer terug te winnen? Ik denk dat het hem te dichtbij komt? Dat het hem benauwd? Want als we samen zijn is het goed dan merk ik niks van twijfels of vreemd gedrag! En als t bij mij zo goed voelt moet ik toch wel merken als t niet wederzijds was? Kunt u mij helpen?

    Excuses voor de eeergggg lange uitleg! Liefs

  204. Gerda :

    Hallo.
    Ben al een hele tijd met een man samen.
    Veel vriendinnen heeft die altijd gehad.
    Sinds een paar jaar hebben we weinig tot geen sex meer.
    En als we het hebben dan denkt die alleen aan zichzelf.
    Laatste tijd komt ie midden in de nacht met aan mijn anus te kriebelen en kreunt dan heftig.
    Ook als je zijn anus aanraakt krijgt ie een erectie.
    Soms denk ik dat ie homo of bi is.
    Verder mij sexueel bevredigen doet ie al lang niet meer.
    Als ik vraag of die homo is zegt die doe niet zo gek.
    En steeds als we eens sex hebben en hij gaat in me komt ie snel klaar en is moe.
    Hij heeft ook een hele tijd een infectie aan zijn penis gehad.
    Ik weet niet meer wat er met hem aan de hand is.
    Hoe kom ik erachter of die homo of bi is?

  205. Naomi :

    Beste Anna :-)
    Hopelijk kan jij mij helpend advies geven, ik wordt namelijk gek van het denken :-S

    Ik heb 3 maanden geleden een man leren kennen, totaal hebben we elkaar 5 x gezien. In de tussentijd hebben we beiden al een paar keer onze ‘dates’ afgezegd ivm werk ,verplichtingen. In deze 3 maanden hebben we ook sexueel contact gehad. Ondertussen heb ik veel contact gehad via WA en hebben we het over serieuze onderwerpen gehad wat betreft relatie’,toekomst, etc. Door het sexueel contact ben ik op de 1 of andere manier meer naar hem toe gaan trekken. Het lijkt alsof ik nu verwachtingen heb, wat betreft over relatie etc. Alleen nu komt het grote probleem, ik merk dat hij afstandelijke wordt,zegt onze afspraken af,spreek hem niet meer elke dag. Doordat ik er zo mee zat heb , ik hem 2 keer een bericht een gestuurd ..met van ik wil weten waar ik aan toe ivm het afzeggen,misschien heeft de ander interesse verloren in de ander. En dat ik het niet leuk vind hoe het er aan toe gaat nu. Hij blijft het maar op zijn werk gooien,dat hij niet weet hoe hij het moet inplannen maar dat hij wel gek op mij is. Toen ik hem vroeg wat lijkt jou het beste , het contact verbreken ? Zei hij dat hij het jammer zou vinden en dat niet zo willen. Omdat hij mij graag zou willen blijven zien. Op dit moment heeft hij nog geen huis omdat hij hiervoor een huis huurde samen met zijn ex, over paar maanden is zijn huis klaar. Elke keer krijg ik te horen het is druk met werk en dat hij het lastig vind, het zou makkelijker zijn als hij een eigen huis zou hebben. Ik merk wel sinds hij een nieuwe functie hebt, dat het afspreken etc verminderd is. Hij is gauw moe, wilt daarna liefst thuis zijn (woont bij zijn ouders). Hij zegt wel dat hij me heel erg leuk vind en gek op me is maar dat is niet te merken ? Ik neem aan als je iemand leuk vind doe je daar moeite voor :-( want ik heb nu het gevoel alsof ik gebruikt wordt….. En aan de ene kant wil ik hem niet laten gaan vanwege zijn werk, want ik weet dat hij erg ambitieus is.
    Plss help me Anna ! A girl in doubt

  206. Paulien :

    Ik heb een vraag:
    Ik zit al een paar maanden in een studentenclub waar er ik al een tijdje aan het flirten ben met een jongen (die gekend is als ‘player’), we hebben al een paar keer een serieus gesprek gehad met elkaar over alles en nog wat. Waar hij ook zei dat hij nu wel op zoek was naar een meisje. En nu uiteindelijk achter een feestje ben ik bij hem blijven slapen, maar enkel gekust. Ik wil niet verdergaan zolang ik niet zeker weet of hij het meent.
    Maar nu sinds een paar dagen hoor ik niks van hem, ik zie hem wel zitten, en ben bang dat het niet wederzijds is.

    Wat denk jij en wat moet ik doen?

  207. Sandra :

    Beste Anna,

    Wat fijn dit allemaal te lezen, het sterkt enorm!

    Ik wilde wat vragen, ik heb een leuke jongen ontmoet via een datingsite, we hebben elkaar nu 5 keer ontmoet en ik vind hem heel erg leuk. Ik heb het gevoel dat hij mij ook wel leuk vindt maar hij spreekt het niet uit, als het op het gevoel aankomt is hij afstandelijk… Maar ik ben nu heel erg verliefd op hem geworden. Zal ik dit naar hem uitspreken of kan ik beter wachten tot hij daar toenadering in zoek? Het liefst zou ik het vragen en het erover hebben maar ik durf het niet.

    Groetjes Sandra

  208. Monique :

    Mis een paar dingen….. moeten (wij vrouwen ) onze gevoelens maar aan de kant zetten?
    Om de man het naar hun zin te maken?
    Denken mannen ook zo na over onze gevoelens ??

  209. Tessa :

    Hallo,

    Mooie site is dit!! Herkenbaar!!

    Ik heb een vriendschap plus gehad van 8 maanden.
    Voordat ik in contact met hem kwam had ie net een half jaar ervoor zijn partner verloren aan een ziekte. We hadden een leuke klik en voelde fijn en vertrouwd als we bij elkaar waren. We hadden het er al samen vaker over gehad om wat meer stapjes te gaan zetten op weg naar een fijne relatie. Begreep ook al dat we hierin vooral kleine stapjes te maken hadden gezien wat hij meegemaakt had.
    Maar ondanks het er over hebben, veranderde er niet veel aan onze vriendschap plus. We spraken wel regelmatig af, maar deden amper leuke dingen samen etc dan alleen bij elkaar op visite komen tot vaak wel laat in de nacht. Ooit had ie wel gezegd dat ik eigenlijk ergens iets te vroeg gekomen was in zijn leven ook aantal gedragingen karakter dingen herkende hij veel bij zijn verloren partner.

    Bij mij kwam op een gegeven moment het gevoel is dit alles wat er uit te halen valt? Mijn behoeften zijn zoveel meer en ondanks het respect en rekening houden met waarin zelfs leuke dingen samen doen al een te grote stap leek en hij op een of andere manier toch ook nog erg behoefte had aan aandacht van andere vrouwen ( niet zozeer iets van hoeven maar wel aandacht) had ik hem gebeld dat we beter vrienden konden blijven omdat het voor mij voelde dat hij er niet klaar voor was. Nou prima was een super fijn gesprek.
    Meteen volgende dag na ons gesprek las ik dingen op zijn fb naar over andere vrouwen in een bepaalde aandacht wat voor mij heel respectloos voelde naar de maanden die we gehad hadden en ook omdat we die avond ervoor voor vriendschap zouden gaan maar natuurlijk mijn gevoel nog niet daar op vriendschap kan zitten meteen.
    Ik was zo boos en gekwetst en heb die frustraties er bij hem uitgegooid en gezegd wat het met mijn gevoel deed.
    Hij zei als ik niet zeg waar ik het over had ik het bekijken kon voor mij dus nog eens extra ziel trappen en zei dat het voor mij helemaal niet meer hoeft. Ik was zo boos dat ik niet eens heel precies over zijn fb berichten kon uitleggen wat ik bedoelde maar hij wilde al binnen minuut weten en meteen in zelfde sms erachteraan dat ik bekijken kon.

    Hij had me meteen geblokkeerd op fb en daarna zijn ongenoegen geuit op zijn fb
    ( boos ). Wat ik ook erg respectloos vond, na paar dagen laten bezinken had ik hem een sms gestuurd met dat ik het goed afsluiten wil en niet in ruzie klaar wil zijn nou dat wilde hij ook niet. Wel gezegd dat ik het erg kinderachtig vond dat hij me toch ergens zo te kakken heeft gezet op zijn fb en dat het bij mij iets onomkeerbaar gemaakt heeft. Heb hem het beste gewenst en hij mij ook daarmee klaar dus.

    Maar wat ik als enige wat moeilijk vind te begrijpen is dat na zoveel maanden bepaald contact en steun en band ook vriendschappelijk het dan zo makkelijk allemaal klaar is voor hem en het schijnbaar dus helemaal niks voorgesteld heeft anders was ie er wel anders mee omgegaan.
    Heb alles verwijderd en ben op weg naar verder met mijn leven, maar toch zal ik dit stuk niet echt gaan begrijpen en misschien zou ik dat ook niet moeten willen proberen maar moeilijk in dat stuk berusting te vinden.

    • Eline :

      Ik wil je proberen te helpen begrijpen. Mensen durven heel vaak niet eerlijk te zijn over hun werkelijke gevoelens voor iemand en gebruiken dan hun situatie (in dit geval het prille overlijden van zijn vrouw) als smoes. “Ik kan nog geen relatie aangaan want ik ben er niet klaar voor”, in plaats van dat ze zeggen “ik vind je wel heel leuk, maar niet leuk genoeg voor een relatie, ik voel niet dat je de ware bent voor mij”. Maar omdat alleen zijn ook niet fijn is blijven ze toch de vriendschap plus onderhouden, toch wel fijn om zo af en toe of regelmatig samen met iemand te zijn en ondertussen zoeken ze ook contact met andere vrouwen in de hoop dat daar de ware wel tussen zit die het verdriet dat ze voelen door het wegvallen van de vorige relatie kan doen laten vergeten. En omdat jij de ware niet voor hem was is voor hem zoals jij zegt “het dan zo makkelijk allemaal klaar heeft het schijnbaar dus helemaal niks voorgesteld …”

      • Eline :

        Maar sta niet gek te kijken als hij toch weer op een gegeven moment contact opneemt omdat hij “iets” mist. Alleen zou ik daar niet op ingaan als ik jou was.

  210. Bella :

    Beste Anna,

    Ik wil toch even kijken of jij een advies voor mij hebt. Ik heb al veel gelezen op jouw site maar wil toch nu even mijn situatie met je delen.

    Een half jaar lang heb ik een relatie met een man gehad. Alles ging super en snel. Hij woonde al snel bij mij en deden alles samen. Dit is echt niet van mij alleen afgekomen. En we hebben het er ook wel eens over gehad van “gaan we niet te snel?” En dan zei hij., Ik heb altijd gezegd dat ik dit nooit zou doen, maar nu snap ik helemaal het gevoel. En hij wist het 100% zeker dat hij dit wilde.
    We hebben nooit geen ellende gehad. Alles liep en we lagen constant op 1 lijn. Hij dacht het ik zei het.
    Er was 1 ding en dat was zijn ex. Hij heeft heel veel met haar meegemaakt en ik had het idee dat hij haar niet helemaal los kon laten. Hij is hier zelf wel eens over begonnen. Maar dan vond hij het erger dat hij nog wel eens contact met haar had en dat niet tegen mij verteld had. Ik heb toen gezegd dat ik dat geen probleem vind als hij maar wel voor 100% achter ons stond. En dan zei die weer dat daar geen twijfel over mogelijk was. We kwamen haar ook nog zo nu en dan tegen en dat ging altijd prima. Heel oppervlakkig contact tussen haar en mij en ook niet veel meer tegen hem. Zij heeft voor mij eigenlijk nooit echt een rol gespeeld.

    Ander halve maand geleden is ons een huis aan geboden. Hij was helemaal lyrisch en wilde daar graag met mij samenwonen. Helemaal leuk. Ik heb het allemaal rustig over me heen laten komen. Hij was er helemaal vol van. En we hadden alle meubels al uitgezocht.
    Niks aan hem deed me aan hem twijfelen.

    Nu 2 weken geleden, 3 weken voor dat we de sleutel zouden krijgen, heeft hij het uitgemaakt. Het ging hem allemaal te snel. Hij kon het niet de stap was te groot. En hij twijfelde aan ons. Ik was met stomheid geslagen. En kon niet geloven dat dit gebeurde. Ik heb hem gevraagd of zijn ex hier ook mee te maken heeft. Hij beaamde dat. Hi heeft nog te veel onverwerkte gevoelens voor haar. Mijn wereld stortte in elkaar.

    Ik heb hem een aantal x gevraagd of het nu ook echt over is tussen ons. Dat kan hij niet zeggen. Hij houdt nog van mij maar hij heeft tijd nodig om al zijn problemen op te lossen. (dwangmatig sporten hoort ook bij zijn problemen)

    Hij is een weekje weg geweest om even tot zich zelf te komen. Ik ben er toen achter gekomen dat er van af mijn kant ook dingen zijn fout gegaan. Ik ben namelijk extreem verlegen. En zelfs zo verlegen dat ik mijn gevoel naar hem altijd bedrukt heb getoond. Ik wilde meer maar dat kon ik niet. Het zelfde de spanning voor de sex. Tijdens de sex was er niks aan de hand. Hij heeft ook wel eens gezegd dat hij het jammer vond dat ik nooit het initiatief nam.

    Toen hij terug kwam stond hij meteen voor mijn deur. Hij had me heel erg gemist. En had het er heel moeilijk mee. Hij wil nog steeds ruimte omdat hij denkt dat deze ruimte nodig is voor een evt. vervolg van ons. Hij gaat nu stappen onder nemen voor zijn problemen. Ook ik ga stappen ondernemen om te leren hoe ik met mijn verlegenheid om moet gaan.
    Ik heb zelf heel veel moeite met deze pauze. Maar ik geef het hem wel. Maar ik vraag me af.. Hoe moet ik hier mee omgaan?
    Moet ik aan hem tonen dat ik bezig ben met mezelf te ontplooien?
    Moet ik echt op hem gaan zitten wachten? Want dat is wat hij aan mij vraagt.
    Of is dit een uitzichtloze situatie en moet ik er helemaal maar mee stoppen?
    En als er een vervolg komt hoe moet ik daar mee omgaan?
    Kortom wat moet ik hier mee?

  211. kimber :

    Bedankt voor het boek het was heel intersant en dit is een beetje een ander probleem maar heeft er ook mee te maken maar kon nergens vinden waar je het goed kon zetten dus zet ik het hier, hier vertel ik je wel een paar probleempjes ik heb een afstand relatie ik woon in limburg(kerkrade) mijn vriend woont in noord-holland(aalsmeer/kudelstaart wij hebben hier totaal geen problemen mee dat we van elkaar ver afwonen en kunnen daar mee leven het is niet leuk natuurlijk en hij is 18 jaar en ik 17 en hebben al meer dan negen maanden ik heb een probleem dat ik denk dat hij mij bedriegt…woensdag wou mij een oude vriend van hem mij toevoegen dat heb ik toen gedaan maar die oudere vriend heeft een hekel aan hem en vertelde mij dat hij een andere hyves had die ik niet kende ik ging met hem praatte omdat ik mijn vreind de laaste tijd best weinig sprak dan en zei hij nou dan geeft hij wel veel om je he enzo en zei hij dat hij meschien wel met andere meijses was aan het klooien ik gaf er niet echt antwoorden op en gaf hij mij de link van de hyves maar die hyves er zijn aparte was een amateur hyves dat doe ik ook dan speel je een personage na uit een serie dus ook met vreindjes en vreindinnetjes en zag ik hem zn persongaze wat hijz ei dat die hyves van mijn vreind was met een andere naam staan van een andere personge normaal doet hij zoiets met mij dus ik schrok wel heel erg ik weet wel dat veel mesnen dat doen en dat dat op hyves geen echte relaties zijn amar toch werd ik wel onzeker en bang en moest huilen en kreeg paniek aan vallen en dacht hoe kan hij mij dit aan doen? want er stonden allemaal van berichtjes van schatje enzo en lieve dingen en ik ben zo die snel ongerust raakt en in paniek raakt ik heb al zowiezo niet veel vertrouwen in hem en ben altijd bang dat hij me bedriegt dus kijk ik vaak zn dingen na omdat ik zn wacht woorden van sites weet dus ik belde hem op en hij nhoorde dat ik had gehuild als verdedeging zei ik dat er niks was maar hij had me toch overgehaald en zei wat er was hij was geschrokken dat ik dacht dat hij me bedrog hij zei natuurlijk van niet en dat die hyves vroeger van hem was maar nu niet meer en dat hij van die vriend kan zijn dien een hekel aan hem had hij was natuurlijk wel boos en gekwest enzo en had ik hem aan me moeder gegeven heeft hij het ook allemaal aan mn moeder verteld enzo maar ik vertrouwde het toch noge en klein beetje niet dus ik bleef elke dag er naar kijken en zach ik dat er ook een andere hyves was waar zijn geboorte datum stond en verjaardag dus ik ging er van uit datw as gister toen ik dat ondekte dat het van hem was stond weer met een ander meisjes haar naam en dacht hoe kan dit nou? hij zei toch dat hij min zou vertellen als hij een nieuwe hyves had die was op 2 februari opgericht toen had ik hem nog niet geizen we hebben elkaar al 2 maanden niet geizen omdat hij een boet had gekregen en hij dat moest afbetalen en dat hij dat niet zelf kon en dat van zn ouders leende en dat steeds terug betaalde nu ook nog verzkeringen enzo en vaker was het dat hij niet kon komen vanwege zn studiefinaciering kwam er niet aan omdat hij een andere pas had aangechaft soorrt van iban rekening ofzo sinds februari? en kon hij vrijdag niet komen omdat hij geen geld had dus wouden ik en mn moeder dat betalen maar hij zei dat dat niet kon en dat het mesvchien verkeerd terecht kon komen dus dachten we dat hij niet kon konden enzo hier hebben we het niet meer over gehad en dus ging in verder over die hyves nu hij belde me net op dat moment toen ik dat had gezien en hoorde me snikken enzo en vraagde wat er was en zei het toen hij was boos en terleurgesteld dat ik hem weer niet vertrouwde en dat hij het zat was en er moe van was dat hij steeds werd geconverteert met dat hij me bedriegt wat niet zo was en dus hij kloink kortaf en boosen beetje verdrietig en hij moest ophangen omdat hij stiekem altijd beltmet zn vader telefoon wat soms niet mag dus vraagde ik aan mn moeder of ik hem mog bellen wanyt had zelf geen beltegoed bdus hij kwam aan de lijn hij klonk nog steeds niet blij en zei dat ik hem blij wou maken maar dat het effe niet kon zei hij dat hij moest afkolene enzo dus ik was heel nerveus als hij zo doet en snapte het gwn niet dat ik hem niet vertrouwde en hij mij wel en dat ik niet moest zoveel moest nadenken en zorgen maken en op een moment deed zn telefioon niet en hoorde me niet meer gebeurd wel vaker dus hij hing op bedle hem paar keer maar meteen voicmail sinds dien heb ik hem niet gesproke kan zijn dat ik hem pas weer vanavond hoor anna ik woord zo gek van dit en zo onzeker ik weet niet wat ik moet doen en wat ik hier van moeten en van wat ik moet vanuit gaan en de 22ste maart zou hij wel geld hebben dus afwachten of hij dan wel komt xxx kimber alvst bedankt voor u hulp want ik zit hier echt mee

  212. Bella :

    Hai Anna,

    Ik wil nog even je advies.

    Afgelopen vrijdag ben ik hem dus tegen gekomen. Hij zag mij en is naar mij toe gekomen. Het was voor mij heel ongemakkelijk en voor hem denk ik ook. Heel kort even gepraat. Later stuurde hij mij nog een whatsapp met dat hij het fijn vond om mij te zien. Ik heb toen terug gestuurd dat ik het moeilijk vond maar toch ook fijn. De volgende avond nam hij weer contact met me op. Gewoon wat over koetjes en kalfjes.
    Die nacht belde hij mij. HIj moest me spreken. Ik ben uiteindelijk over stag gegaan en hij is naar mij toe gekomen.
    Hij miste me zo erg dat hij zichzelf niet kon tegenhouden om naar me toe te gaan. Hij zei dat hij zo veel van me houdt en nadat hij mij vrijdag had gezien wilde hij eigenlijk vrijdag al komen. Hij wilde samen slapen. We hebben uiteindelijk samen geslapen. (geslapen dus)

    De volgende ochtend was hij heel blij dat hij bij me lag en had me zo gemist ect. Ik heb toen ook tegen hem gezegd dat ik hem al 3 weken mis maar ik hem alle ruimte wil geven.
    Ik heb wel tegen hem gezegd dat hij degene is die tijd nodig heeft. En dat het misschien niet heel verstandig is om dat midden in de nacht voor mijn deur te staan. Toen gaf hij ook toe dat hij inderdaad nog tijd nodig heeft. HIj wilde ook niet naar huis maar ik heb toen gezegd, je bent altijd welkom maar het misschien nu beter dat je gaat.

    Hoe moet ik met deze situatie omgaan? Ik ben bang dat hij een “shot” van mij nodig had en nu zijn behoeftes weer bevredigd zijn hij mij steeds minder gaat missen. Ik hou het contact weer stil van mijn kant.

    Wat is wijsheid?

  213. Medina :

    Hoe reageer je op een man die zegt dat hij je leuk vindt, je wil zien, maar momenteel geen relatie wil hebben omdat hij voorlopig vrijheid wil?

    Ik vind dit zeer lastig. Hij komt net uit een relatie. Wil hij zijn ego terug opkrikken aan mij of vindt hij mij echt leuk ?

  214. Eliza :

    Hallo ik ben Eliza.

    Ben 18 jaar en heb een kind. Maar mijn partner is niet de vader van het kind. Eerst zag hij het niet als zijn eigen, maar de kleine begint wat actiever te worden en steeds leuker.

    Mijn partner doet elke dag enorm afstandelijk en ik weet gewoon niet wat ik moet doen. Hij wil me amper een kus of een knuffel geven, en praat ook bijna niet tegen mij. We hebben het heel erg zwaar gehad de laatste tijd omdat wij allebei het huis uit werden gegooid door onze ouders. Maar ik heb hem zijn gang laten gaan, maar dat heeft niks geholpen. Ook heb ik over mijn gevoelens gehad dat ik het niet fijn vond dat hij zo afstandelijk deed.

    Dat heeft voor even effect gehad, maar snel waren we weer bij af. Ik heb het idee dat hij mij niet ziet staan. Vaak als zijn vrienden er zijn, is hij gezellig. Maar als hij alleen met mij is, kan ik geen glimlacht van hem krijgen.

    Ik heb zo veel manieren geprobeerd om het leuk en gezellig te maken, maar niks helpt. Ik weet echt niet meer wat ik moet doen. Zo wil ik geen relatie hebben. Ik heb ook mijn behoefden.

  215. Ellen :

    Hoi Anna,
    Ik heb een relatie van twee jaar. Woon nu een jaar samen. Maar zit nog steeds in gevecht met mijn ex man ivm kinderen.
    Mijn huidige partner ging voor de 100 procent voor ons. Nu twijfelt hij ineens. Is afstandelijk. Wil vrijheid, benauwd hem.
    Maar hij gaat in de afgelopen maanden heel erg wisselvallig om met het gevoel. Vandaag houd ie van me, morgen hebben we een meningsverschil en houd ie niet meer van me!
    Wat moet ik hiermee?

    Gr. Ellen

  216. Sanne :

    Hoi Anna.
    Interessant stuk. Ikzelf heb ook een rare ervaring nu. Ik spreek een jongen al sinds oktober echt heel veel. Hij zat in het buitenland tot januari en we hebben heel veel geskypt en gepraat, veel tijd in elkaar gestoken.

    Toen zagen we elkaar voor het eerst weer na jaren in het echt toen hij terug was. Het was super leuk en beiden uitgesproken dat het leuk was en het voor herhaling vatbaar was en contact was nog steeds leuk. Maar na een tijd werd het veel minder.
    Hij zei eerlijk dat het niet zo lekker met hem gaat, hij zit nog half met zijn hoofd in het buitenland, heeft het erg druk en hij is nu een minder leuk persoon dan hij eerst was vond hij. Maar wilde graag weer die leuke persoon worden. Dus het is duidelijk dat hij niet heel lekker in zijn vel zit.
    Hij werd ook steeds wat meer kortaf met berichten sturen, en ik voelde me er echt een beetje achteraan lopen. Ondanks dat hem van het weekend weer gezien. Was heel gezellig, veel gepraat en diepe gesprekken gehad. Voelde fijn, en we vonden het beiden heel leuk.
    Maar toch blijft het contact verder vaag. Dus daar had ik hem op aangesproken.. Want het voelt alsof hij zich terugtrekt en ik niet weet of hij nou wel of niet contact van mij wilt. Dat heb ik gestuurd waarop hij zei dat hij het inderdaad ook merkt, en het waarschijnlijk een combi van dingen is, hij niet weet wat ik wil en wat ik van hem wil of verwacht.
    Daarop zei ik dat ik op dit moment niet heel veel verwachtingen heb (heb hem pas 2 keer echt gezien en ik wil het gewoon leuk hebben), maar het wel jammer vind hoe het de laatste tijd gaat en het duidelijk anders is. Hij zei nog dat dat klopt (dat het anders is). En verder nog niet verder gepraat.

    Ik vraag me af wat ik nu het beste kan doen. We hebben zoveel gedeeld en het doet me pijn dat het nu echt heel anders is. Zit er erg mee en ik wil gewoon eerlijk horen hoe hij erin staat. Misschien verwacht ik onverwacht toch wat en moet ik er ook eerlijker over zijn. Wat is het slimst om te doen? Hij zit duidelijk niet erg goed in zijn vel.. maar hij moet ook wel eerlijk tegen mij zijn. Dat verdien ik wel na alles.

  217. Claire :

    hoi Anna,

    mijn vriend en ik zijn nu al 15 maanden samen, maar sinds het nieuwe jaar is begonnen loopt onze relatie niet meer lekker, elke keer hebben we een woordenwisseling en dan punt je bij paaltje heb ik gelijk, hij is ook heel snel boos de laatste tijd.
    nu ben ik ook iemand die niet in het openbaar onder andere mensen close is, maar vind het wel leuk als we samen zijn, maar de laatste tijd vind ik het allemaal niet zo fijn meer en mijn vriend is ook helemaal niet spontaan, dat vind ik jammer, en elke keer als hij een weekend is geweest, krijg ik te horen van mijn moeder, dat ik het anders moet doen, maar het ligt ook een eind aan mijn vriend, hij vind alles wat ik doe goed en ik heb altijd gelijk, hij is ook heel erg terughoudend, dat ik zo jammer vind, heb er ook veel met hem over gepraat, en nu weet ik dat je niet in 1 keer kan veranderen maar na een jaar kan er toch verbetering in zitten, als ik dan naar andere stellen kijk, ben ik best vaak jaloers. en goed het ligt aan ons beide, maar de laatste maanden is het gewoon niet meer gezellig bij mij thuis, iedereen merkt het thuis bij mij, en ik weet niet meer wat ik moet doen, hij komt heel erg verlegen en terughoudend over, dat is zo jammer, ik weet gewoon niet wat goed is, ben ten einde raad. ik zie ook heel erg tegen de weekenden op. ik weet het gewoon niet meer, heb jij misschien goede raad voor mij of moet ik er mee stoppen ?

  218. Peet :

    Hoi,

    Sinds een jaar een man in mijn leven.Veel leuke dingen gedaan op zijn initiatief. Exclusiviteit besproken en wel met hem naar bed geweest toen. Meerder malen. Vorige week nog lieve whappjes van hem die begonnen met Hi love. Zondag gingen we wandelen. Daarna in auto vertelde hij me dat hij me niet meer kon zien. Zijn hoofd zit vol, hij is in de war (oa van dubbelzinnige smsjes van zijn ex, hij is sinds jaar gescheiden na 30 jaar huwelijk)
    Hij wil vrijheid, had zich voorgenomen om met grote boog om vrouwen heen te lopen. Toen ontmoette hij mij op oud en nieuw feestje
    Hij is 59, ik 52 jaar.
    Ben verdrietig, weet nu ook dat ik niets meer laat horen, op geen enkele manier.
    Maar hij is volgende week jarig. Mijn vraag: kan ik hem kaartje sturen met felicitaties (en niets meer dan dat) of dat ook maar niet doen?
    Ik weet als hij nooit meer contact opneemt dat er niks tussen ons is. Ik hoop dat hij periode met rust nodig heeft om zich te concentreren op moeilijke periode in zijn leven (demente moeder, stukgelopen huwelijk, achter gekomen dat hij niet uit liefde geboren is, daar praatte hij overigens allemaal met mij over, dat voelde als emotionele band)

    Liefs, P

  219. Cynthia :

    Hoi Anna,

    Ik voel me een beetje in de war. Het zit namelijk zo: een tijdje terug heb ik een hele leuke jongen leren kennen op de opleiding. Ik vond hem direct aantrekkelijk toen ik hem zag, maar dacht er niet aan dat het wat zou worden. We praatten wel wat met elkaar maar vriendschappelijk. Twee weken geleden kregen we via de mail contact en vertelde hij mij dat hij zich fysiek aangetrokken voelde tot mij. Het was direct duidelijk dat hij geen relatie wilde maar het leek hem wel leuk om een keer bij een van ons af te spreken. In eerste instantie dacht ik dat het leuk zou zijn maar besefte dat ik geen zin had om tijd te steken in iemand die geen relatie wilt. De dagen erna hebben we leuk geklets en op de een of andere manier heb ik toch ingestemd met bij mij af spreken. Wij hebben het heel leuk gehad, maar helaas hebben we ook sex gehad. Na de sex deed hij vrij normaal, maar sinds hij mijn huis heeft verlaten werd hij wat afstandelijker. Hij reageerde wel op mijn sms en mail, maar zocht niet uit zichzelf contact. Toen ik hem vroeg naar zijn reden hiervoor zei hij dat er niets was en dat hij het gewoon druk heeft. Wat moet ik nu..? Ik heb al 3 dagen niets van me laten horen, maar vandaag reageert hij bijvoorbeeld doodleuk op een bericht van mij op de sociaal media…

  220. Floor :

    Dag Anna, erg interessante columns schrijf je. Ik zit echter (net als alle vrouwen hier) met een probleempje. Ik heb nu al maanden een soort van flirt op de universiteit (we zien elkaar meerdere malen per week, want we volgen een aantal dezelfde colleges) en een aantal weken geleden is hij eindelijk op me afgestapt en heeft hij om mijn nummer gevraagd. Ik merkte toen al dat hij op zich liet wachten met een reactie. Maar goed toen het contact er was was het allemaal hartstikke leuk, hij leek zeer geïnteresseerd en gaf me genoeg complimentjes. We zijn inmiddels al op date geweest, dit was ook van vrij korte duur maar dat mocht de pret niet drukken, want het was erg leuk. Gelijk na de date toen ik in de auto stapte kreeg ik een berichtje over hoe gezellig hij het vond. Hij gaf in het begin al aan een drukke man te zijn omdat hij naast zijn opleiding ook nog 3 baantjes heeft. Nou heb ik hem donderdag een berichtje gestuurd over dat ik hoorde dat mijn zus zwanger is en dat ik blij voor haar was, hier kreeg ik pas maandag reactie op met dat hij druk is geweest (het vervelende is dat ik weet dat hij online is geweest, hij had ook tijd om zijn status aan te passen) en hoe mijn dagindeling eruit zag aangezien hij zich weer op de universiteit bevond en zich misschien afvroeg of ik er ook was. Is dit gewoon desinteresse? Moet ik hier iets van zeggen?

    Bedankt voor je hulp. Veel liefs

  221. Nikki :

    Hoi Anna!

    Wat een top artikel =) Het helpt me echt mijn OERMAN beter te begrijpen..! Ik ben nu sinds 1,5 maand aan het daten met hem en als we samen zijn is het fantastisch.. in het begin deed hij onwijs zijn best voor mij, maar sinds we wat vaker samen zijn geweest, vindt hij het geloof ik wel normaal dat ik er ben.
    Meestal als we 2 dagen samen zijn geweest, dan hoor ik vervolgens een week of zo niks meer van hem.. Hij zegt dat ie mij leuk vindt (als ik er om vraag) ook vindt hij dat we geen seks mogen hebben met anderen. Maar toch word ik er zo onzeker van. Hij neemt me mee naar zijn vrienden en wilt mijn vriendinnen leren kennen. Maar toch wil hij het rustig aan doen? Hoelang moet ik deze man de tijd geven.. of is hij toch niet helemaal geïnteresseerd?

    Ik hoop dat je mijn onzekerheid kunt wegnemen en mij advies kunt geven, want ik vind deze man zo geweldig dat ik het niet bij hem wil verpesten!

    Gr Nikki

  222. Ellen :

    Hoi Anna,

    Ik zit met een probleem. Op een avond tijdens het uitgaan leerde ik een man kennen. We wisselden nummers en hebben vervolgens de hele week gsmst. Het weekend daarna hebben we afgesproken en het klikte meteen. Het was gezellig en naarmate de avond vorderde ging het er als meer leuker (en heter) aan toe. Uiteindelijk zijn we in bed beland (wat ik eigenlijk in eerste instantie niet wou, seks op de eerste date) maar ik dacht, fuck it. Het was gezellig en het voelde goed, dus waarom niet?! We zijn nu zo’n anderhalve maand aan het daten en als we samen zijn voelt het echt goed. Ik kom geregeld bij zijn thuis, hij heeft me al aan zijn vrienden voorgesteld en zelfs aan zijn dochter. Aan kleine dingen merk ik (of dat denk ik dan toch) dat hij het wel ‘meent’ met mij. Maar we hebben nog niet gesproken over, of we nu wel of niet een koppel zijn. En daar zit het hem nu, ik durf er zelf ook niet over te beginnen. Ik wil de onafhankelijke vrouw zijn, weet je wel…? Stiekem wil ik heel graag weten wat er in hem omgaat, wat hij voor me voelt. Ik hoor hem ook minder en minder (bijna geen sms of telefoontjes meer) Daar heb ik hem laatst op aangesproken. Ik zei dat ik het gevoel had dat hij minder contact zocht. Dan zei hij dat er helemaal niets is, dat hij het gewoon super druk heeft, van zichzelf weet ik dat hij soms asociaal kan zijn, en dat ik het niet persoonlijk mag nemen EN dat hij erop zal letten. Daarna nog eens afgesproken, weer super gezellig. Nu ben ik terug thuis en hoor ik weer dagen niets. Ik snap het niet meer. Wat moet ik nu doen of denken? Is het écht zo dat hij het gewoon druk heeft? Ik kan er nu toch niet weer over beginnen?

  223. S :

    Hallo Anna,

    Interessant artikel .. het is eigenlijk niet raar dat mijn ex weg blijft bij mij, want wat er in dit artikel staat is bijna allemaal van toepassing. Ik doe alles zo, dat hij wel afstand neemt..

    Ik heb het idee dat ik mezelf, en ‘kunnen liefhebben’ en openstaan, mezelf waarderen ook voor een groot deel kwijtgeraakt ben. Het gaat in ieder geval steeds moeilijker.

    We waren samen het gelukkigst ooit, dat zegt hij telkens en ik ook. Maar wat is wat het nou tegenhoudt dat het niet goedkomt?

    Het begon met wat relatieproblemen en onenigheden. Toen is hij naar een andere meid gegaan. Dat was van korte duur. Maar telkens als we praatten om het goed te laten komen, had hij dates. Na een tijd had hij een vriendin, die heeft hij een jaar gehad. Hij wist dat ik er voor hem was en op hem wachtte. Hij bleef toen en blijft zeggen en herhalen dat hij het graag goed wil en dat hij van mij houdt maar bleef bezig met die vriendin.

    En ik ben (ik schaam me wel een beetje om het te zeggen) nu al twee jaar vrijgezel en ga niet verder met mijn leven omdat ik nog steeds sterk geloof dat het goedkomt en omdat ik dat ook zo graag wil.

    Nu heeft hij geen vriendin en is hij vrijgezel. Hij heeft dat helaas wel vaker gezegd en later bleek dat dat wel zo was. Maar ik wil er nu het liefst vanuit gaan dat hij nu wel echt vrijgezel is en het meent.

    Ik krijg zo weinig steun en vertrouwen van hem, en moet dat zelf telkens uit mezelf maken. En als ik laat merken dat ik er zo mee zit, dan gaat hij van me af. Hij zegt ook dat hij er niet tegenkan en dat ik normaal moet doen dat ik elke keer maar boos ben en overstuur ben.

    Ik vind het heel moeilijk om mezelf maar open te blijven stellen en kwetsbaar opstellen zonder steun, en dat hij intussen afstand houdt en een soort van verder gaat met zijn leven.

    Het is zo moeilijk om om te gaan met het gemis, en dat hij alleen er voor mij is als hij mij nodig heeft, maar niet als ik hem nodig heb.

    Ik heb nu heel sterk het idee dat hij mij zelf al afwijst (zonder dat hij dat zegt tegen mij) en intussen alweer bezig is met iemand anders. Hij zegt dat hij wil praten en het goed wil en van mij houdt. En we hebben al een aantal keer gepraat. Maar als ik mijn verdriet of boos laat merken omdat hij heeft gelogen of een afspraak niet nakomt, of iets met iemand anders, dan wijst hij me af.

    Hij zei gisteren voor het eerst dat hij er niet klaar voor is. Aan de ene kant snap ik dat ik niks kan dwingen of eisen, aan de andere kant denk ik als ik maar blijf wachten en blijf praten en elke keer weer moet vergeven en een nieuwe kans geven, ga ik eraan onderdoor. Ik heb helemaal geen steun, omdat ik hem niet kan vertrouwen en omdat hij niet duidelijk is tegen mij.

    Ik ga er zo graag helemaal voor, en ook nu. Als hij me nou eens een hele dikke knuffel zou geven en zei, het komt goed, als we er samen voor gaan kunnen we de rest wel oplossen en praten we alles uit.

    Mn vriendinnen vinden dat ik hem nu eens een keer los moet laten, dat dat beter zou zijn voor mij. En dat ik zo zoals nu voor mezelf een drama blijf creeren. Iedereen zegt stop, stop, stop.

    Maar zou het niet kunnen dat ik zelf moet veranderen? Het is toch ook raar dat hij wel met mij bezig blijft zo lang? Ik wil wel ook graag zijn deel van het verhaal geloven. Hij zegt ook telkens dat hij z’n leven zo heeft verpest door niet eerlijk tegen mij te zijn en te liegen dat hij niet weet hoe hij het op moet lossen, terwijl hij het liefst alles terug wil zoals vroeger.

    Ik vind het heel moeilijk.. vooral omdat ik zo veel moet investeren en hij zo veel confronterende dingen doet waar ik intens verdrietig van ben.

    Ik ben gewoon bang voor alles wat nog moet komen… wat er niet verteld is of wat er nu gaande is.. en daarnaast ben ik totaal niet welkom in zijn leven.. als ik bij hem aan zou bellen dat wil hij absoluut niet. Hij is wel altijd welkom bij mij en weet alles van mij op dit moment. Ik heb er een hekel aan om een soort van detective te zijn die leugens moet achterhalen. Vertrouwen en open zijn is zo belangrijk voor mij …

    Groetje

  224. S :

    Beste Anna,

    Bedankt voor de snelle reactie. Heel interessant om te horen over dat eigenlijk de enige afspraak die we hebben is, dat we geen relatie hebben. Ja, onvervulde verwachtingen! In mijn hoofd zit namelijk die afspraak nog wel…

    En dat de boosheid en frustratie uit niet nagekomen afspraken komt klopt ook. Dat u denkt dat hij geduldig is vind ik wel interessant, waarom denkt u dat?

    Ik heb gisteren gehoord dat hij gewoon nog die vriendin heeft, terwijl hij sinds 1 januari tegen mij zei dat het uit was en dat we samen weer een relatie gingen opbouwen en ervoor gaan. Afgelopen weekend hoorde ik dus voor het eerst weer dat hij er niet aan toe was. En gisteren vertelde hij dus dat hij nog steeds met die andere heeft.

    Ik denk dat het grote probleem is… dat hij niet kan kiezen. Niet voor mij, maar ook niet voor een ander.

    Als hij niet zou zeggen ik hou van jou en wil het goed, ik wil samen eraan werken en het opbouwen. Had ik hem allang met rust gelaten. Ik vind niet dat ik hem bespioneer. Maar als hij me niks belooft, kan ik inderdaad niks verwachten. Tenminste zolang we geen relatie hebben, kan ik niks verwachten.

    Ik vind het gewoon lastig, want als er iets is wat hem niet aan mij bevalt, dan gaat hij naar een ander. Maar zegt dan niet tegen mij dat het over is. Hij wil het liefste dat ik die keuze voor hem maak.

    En ik ben dan op mijn plaats weer te zwak om er zelf een punt achter te zetten.

    Groetjes

  225. Twijfelaar :

    Hallo Anna,

    Ik zit in nogal een vreemde situatie, en wil graag mijn verhaal is kwijt en jouw kijk op de situatie weten.
    Na ruim 15 jaar relatie/huwelijk waarin ik mij steeds ongelukkiger ben gaan voelen, en mijzelf behoorlijk kwijt ben geraakt hebben we enige tijd geleden een time-out ingesteld. Buitenom de relatieproblemen hebben we veel tegenslagen en andere minder leuke dingen meegemaakt waardoor we steeds verder van elkaar verwijderd zijn geraakt.
    Ik ben al maanden bezig mezelf weer terug te vinden, en de draad weer op te pakken met dingen ondernemen die ik leuk vind. Af en toe ga ik ook weer eens met vriendinnen op stap.
    Korte tijd geleden heb ik een jongen leren kennen die ik zeer leuk vind. Ik ben naar mijn man hier open over geweest. Mijn man en ik heb uiteindelijk besloten te gaan scheiden. Verstandelijk gezien weet ik dat ik nog niet toe ben aan een nieuwe relatie, daar is alles nog veel te vers voor. Maar heb hem een aantal malen gezien en ben wel verliefd op hem geworden. Echter ook hij heeft momenteel zeer veel problemen, en heeft bovendien een aandoening waardoor die zo wat meer tijd nodig heeft om dingen te verwerken. Daardoor heeft hij zo en zo al moeite met relatie’s. Niet echt een ideale situatie dus. Maar het gevoel is er wel, en ik heb juist sterk de behoefte hem af en toe te zien, voor mij geeft dit nieuwe gevoel energie om de rest weer aan te kunnen. Hij heeft echter aangeven rust nodig te hebben. Dus tja die zal ik hem moeten geven, maar vind het super moeilijk. Ik weet dat zijn situatie waar is (in het begin twijfelde ik hier nogal aan) en we hebben veel gepraat en hij heeft mij met veel dingen in vertrouwen genomen. De paar keer dat hem gezien heb, merk ik dat hij ook gevoelens heeft voor mij. Hij geeft me vaak een omhelzing waarbij hij me zo stevig vast houdt alsof hij me niet meer los wil laten. Ik ben een aantal malen bij hem blijven slapen i.v.m de afstand van onze woonplaatsen, we hebben veel geknuffeld en gestreeld maar geen intiem contact. Maar ik weet niet warneer ik hem weer zie, hij heeft de tijd nodig om dingen voor zichzelf op een rijtje te zetten, en een hoop dingen op te lossen. Hij zegt ook zich met de situatie geen raad te weten. Ik vind dit zo moeilijk, heb moeite om hem niet te benaderen. Heb hem ook gezegd dat als hij nu al weet dat het niks wordt (al verteld zijn gedrag de keren dat hem gezien heb echt anders) dat hij me dat moet zeggen. Hij heeft aangegeven mij zeker niet aan het lijntje te willen houden, maar die rust echt nodig te hebben. Ik bedwing mezelf dus om hem niet te benaderen. Zou liever weten waar ik aan toe ben. Maar wil hem ook die tijd gunnen, heel tegenstrijdig dus.
    Kan je me vertellen hoe jij over deze situatie denkt?

  226. Twijfelaar :

    Bedankt voor de snelle reactie.
    We kennen elkaar slechts een week of 4. Dus dat er dan nog geen sprake kan zijn van een relatie dat weet ik. Dat heb ik hem ook gezegd. Dat we elkaar nog maar zo kort kennen en dat we wel zien hoe het loopt allemaal.
    Ik denk niet dat hij me als vriendin voor nu ziet. Want zo vaak zien we elkaar helemaal niet. Hij geeft aan dat hij een hoop grote problemen heeft En een relatie achter de rug waarin hij zo’n beetje alles is kwijtgeraakt (o.a vrienden maar ook zichzelf,) doordat hij door zijn aandoening zich zo compleet overgeeft in een relatie. Dat wil hij niet meer, en hij volgt ook diverse therapie en heeft medicijnen. Dit alles is wel echt waar, want heb inmiddels zijn ouders gesproken.
    Hij geeft aan, nu geen plekje meer over te hebben voor energie die een relatie hem kost. En dat hij rust nodig heeft. We hebben elkaar dan ook alleen maar een paar keer gezien toen we elkaar “toevallig” tegenkwamen elders. We daten verder niet.
    De paar keer dat we bij elkaar zijn geweest gedroeg hij zich wel “verliefd” wil me veel vasthouden, in mijn armen liggen, maar ook me steeds glimlachend aankijken/staren.
    Je geeft in je stukjes aan dat mannen soms de tijd nodig hebben, maar het soms moeilijk in te schatten warneer dat echt zo is, of dat iemand je aan het lijntje houdt.
    Niet eens zo zeer wat hij zegt, maar meer nog de manier waarop hij zich naar mij toe gedraagt geeft mij het gevoel dat er meer is tussen ons, maar ben toch ook weer bang om terleurgesteld te worden.

    • Eline :

      Hij heeft gezegd geen plek te hebben voor een relatie momenteel. Waarom steek je dan zoveel energie in een man die geen plek heeft voor een relatie met jou? Dit heb ik ook vaak gedaan in het verleden en het heeft me niets opgeleverd. Mijn advies is ga verder met je leven en zoek een andere man. Hij is echt niet de enige waar je verliefd op kunt worden. Ook dit heb ik zelf ondervonden na talloze nutteloze verliefdheden op mannen die zich niet helemaal open konden stellen voor mij, toch nog die fijne relatie gekregen die ik altijd al had gewild.

  227. Onzeker :

    Beste Anna,

    Nooit gedacht dat ik hier nog eens een reactie zou plaatsen, maar na het lezen van enkele verhalen, hoop ik toch op enige bevestiging.

    Ik heb nu zo’n 10 maanden een relatie met een hele leuke jongen, maar god wat ben ik onzeker over onze relatie. Hij heeft veel contact met andere meiden of andere meiden zoeken contact met hem. Dit vind ik erg vervelend, merk ik aan mezelf. Bij iedereen twijfel ik of hij diegene leuker vindt. We zien elkaar nu steeds alleen in het weekend, omdat ik ergens anders woon (nog 2 maanden, dan wonen we weer in dezelfde stad). In het weekend woon ik dan wel echt bij hem. Zodra het leuke weekend voorbij is en ik weer weg ben, slaat de onzekerheid weer toe. Praten via whatsapp doen we wel veel.

    Ik merk dat ik snel ‘ruzie’ met hem maak over kleine dingetjes. Zoals dat hij weer eens verteld hoe gezellig hij het had met zijn vrouwelijke collega’s (waar hij ook contact mee heeft) en graag een personeelsuitje wil met zijn allen, die hij zelfs wel wil regelen. Ik heb daar ook gewerkt (daar kennen we elkaar ook van) met nog een paar oud collegas en toen hoorde ik hem nooit over het organiseren van een personeelsuitje. Of wanneer hij steeds contact op Facebook met andere meiden heeft. Ik vind het vreselijk van mezelf, maar ik kan het niet helpen. Ik vraag hem vaak of hij ons nog wel ziet zitten en hij zegt altijd dat hij heel veel om mij geeft en ech van me houd en nog graag door wil. Maar waarom blijf ik dan zo onzeker? Als ik vraag of hij nog verliefd is, zegt ie dat dat vervangen is door ‘houden van’. Ook iets wat mij enorm frustreert. Zoekt hij dan nu de spanning en aandacht bij andere meisjes? Ben ik gewoon jaloers?

    Liefs,
    ..

  228. Jamie :

    Hoi Anna,

    Ik kom hier een hoop gelijke verhalen tegen. Is best fijn om te weten dat je niet de enige bent in deze situaties. Ik ben nu ongeveer een maand of 3 aan het daten. Het kwam geheel van zijn kant af. Zocht dagelijks contact met mij en we zagen elkaar zo’n 2 a 3 keer in de week. Voor zover ik het begrijp werd dat minder omdat hij toen vakantie had en daarna weer moest werken. Nu zou ik vorige week met hem wat leuks gaan doen, maar kreeg ik het bericht, dat hij niet lekker in zijn vel zit, waardoor hij geen gezellig gezelschap zou zijn (zijn eigen woorden). Nou prima dat kan. Ik heb dat beantwoord met neem de tijd. Ik heb mezelf even wat terug getrokken en niks van me laten horen. En precies een week later stuurt hij pas een bericht, dat het hem spijt dat die wat stil is en dat het nog steeds niet zo lekker gaat met hem. Dus heb hem inmiddels al 2 weken niet gezien. Nu kan ik best veel hebben, en heb ik zeeën van geduld maar wanneer is het genoeg? Hoeveel ruimte moet ik hem geven, 2 weken 4 weken 2 maanden?

  229. L :

    Beste Anna,

    Ook ik heb een vraagje voor jou. Ik heb al 3 jaar een relatie en ondanks een moeilijk begin (ex van hem die steeds roet in het eten kwam gooien) zijn we altijd heel gelukkig geweest. Hij mag zonder mij op stap met zn vrienden gaan, ik plak op café niet aan hem etc… Ik ben een zeer zorgzaam en liefhebbend type. Ik heb een goede job, ben slim en zie er leuk uit en ook in zijn vriendengroep voel ik me helemaal thuis en heb er zelf al heel wat vriendinnen gemaakt. Hij zelf is ook echt een knappe, grappige kerel met heel wat aanbidsters.

    Van nature uit ben ik echter zelf wel vrij onzeker in relaties (door bedrog etc). Mijn vriend weet dit en soms komt dit bij mij naar boven drijven in jaloers of te aanhankelijk/te verzorgend gedrag. De laatste weken voelde ik mij niet goed in mijn vel en hij ging redelijk vaak iets drinken met zijn vrienden, maar bleef dan wel bij mij slapen (soms om 2u snachts thuis, soms om 5u snachts thuis). Als ik dan snachts wakker wordt kan ik me soms ongerust maken en bel ik hem een aantal keer tot hij opneemt. Hij ervaart dit dan natuurlijk als controlerend gedrag. Terwijl ik altijd zeg dat ik me gewoon zorgen maak dat hij veilig thuis komt (al is het eerder angst van waar zit hij en met wie?). Hij stuurde ook heel veel berichten (zowel door de dag als ‘s avonds als we al in bed lagen) naar weet ik veel wie en dit begon me op den duur echt te irriteren en ik maakte er ook opmerkingen over (“naar wie ben je weer aan het sturen? Niemand zeker?”) Blijkbaar zat dit hem heel hoog want hij had tegen een meisje gezegd dat het de laatste 2 weken wat minder was tussen ons en dat ik dan net zo aanhankelijk begon te doen en hij daar niet goed tegenkon. Tegen een andere vriend zei hij dat ik de laatste 2 weken kinderachtig deed en ook tegen mij heeft hij dit gezegd; ik zaagde nogal veel, te slijmerig, te puberaal, …

    Sinds zaterdagavond ben ik dan gestopt met te aanhankelijk te zijn. En hem altijd zelf eerst laten afkomen. Een hele avond staan dansen op de fuif waar we naartoe gingen en hem amper bekeken, waardoor hij wel een aantal keren zelf afkwam om te vragen of alles ok was. Op de terugweg heeft hij toen de hele tijd mijn hand vastgehouden. Ook bij het thuis komen was hij zelf wat aanhankelijker. De ochtend erop was het echter weer omgekeerd. Hij deed weer afstandelijk en ging alleen naar zijn thuis gaan, terwijl ik anders altijd meega. ‘s avonds heb ik hem terug gezien en vroeg hij aan mij of alles wel ok was en dat ik niks liet weten en ik zei van dat bij mij alles ok was en dat hij toch zelf had gevraagd om minder aanhankelijk en controlerend te zijn. Toen ik hem vroeg of hij ok was zei hij “neen, niet echt”, maar wou er niet verder over praten. ‘s Avonds is hij ook niet mee weggegaan, maar alleen al naar mijn thuis om te gaan slapen (omdat hij moe was, maar anders maakt hij hier nooit een issue van). Ik ben dan maar alleen mee op stap gegaan met onze vrienden.

    Maandag ook weer een rare spanning. Ik heb geprobeerd ruzie te maken. Gezegd dat ik wist dat ik fout was geweest de laatste weken en sorry daarvoor en of we nu aub terug normaal konden doen en dat hij ook eens moest zeggen wat er nu op zijn lever lag. Maar hij bleef zeggen dat er niks was. Spanning bleef er hangen. We zijn dan naar de bioscoop geweest en dat was wel gezellig, beetje lachen, leuke film, hij vroeg wel weer aan mij van “wat is er? Je bent zo stil”. Maar dit was gewoon omdat ik zelf niet teveel aandacht/aanraking durfde zoeken. Op de terugweg in de auto was er weer diezelfde spanning…

    Dinsdag ging hij iets drinken met vrienden ‘s avonds. Ik zei ok en dat ik zelf naar de zonnebank ging gaan en dat ik ook al plannen had voor donderdagavond weg te gaan met een aantal vriendinnen, waarop hij meteen vroeg of ik iemand anders had. Ik heb hem dan verzekerd dat er echt niemand anders is. En geprobeerd om “cool & leuk” te blijven aan de telefoon. Hij is dan ‘s avonds wel weer komen slapen. Eerst weer die spanning. Dan beetje zitten lachen met een tv programma en ook wel dicht tegen elkaar gelegen. Hij vroeg me bij het slapen gaan zelfs of ik hem wou vastpakken. Gisteren hebben we buiten een kort telefoontje en een (mini visit omdat hij een pull wou komen uithalen om weg te gaan die avond) geen contact gehad. Hij wou me eerst ook niet op de mond kussen, uiteindelijk dan toch 1 kus gehad. Ik stuurde hem ‘s avonds nog een slaapwel berichtje (zonder kmis je of kzie je graag) en dat mijn zus tickets had besteld voor een concert in september voor ons mee. Hij stuurde terug dat hij daar niet echt zin in had en verder gewoon slaapwel. Vanavond ga ik hem ook niet zien en morgen moeten we normaal gezien naar een trouwfeest.

    Ik weet gewoon echt niet meer wat denken en wordt gek van al die onzekerheid en angst om hem te verliezen. Ik heb geen idee of wat ik nu doe hem net verder wegduwt ofdat ik hem nu de ruimte geef om terug het gevoel van enkele weken terug te krijgen. De rare spanning tussen ons maakt me gek en ik weet niet of ik nog eens een poging moet doen om met hem te praten of hem zelf moet laten terugkomen. Heeft hij iemand anders? Is zijn gevoel weg? Lost dit zichzelf wel weer op? (want hij is van nature uit een piekeraar en twijfelaar)? Alvast bedankt voor jou hulp en sorry voor het lange verhaal!

  230. BB :

    Hoi Anna,

    Ik ben 30 jaar,zie mijn vriendje nu 5 maanden, en ik ben nog nooit zo verliefd op iemand geweest!

    Hij heeft 2 relaties achter de rug, 1 van 5 en 1 van 1 jaar, waarbij beide vrouwen zijn vreemgegaan.
    Ik merk en weet dat dit hem veel pijn heeft gedaan.
    We hebben super veel lol, en veel gemeenschappelijke interesses, sommige interesses zijn ook totaal verschillend.
    Hij is alles kwijtgeraakt en wil echt iets voor zichzelf, zijn eigen boontjes doppen, dus samenwonen etc. zit er voor hem niet in.
    Ik wil ook niet samenwonen, omdat ik al zo lang alleen woon ( nooit lang met iemand samen geweest) omdat ik iemand eerst goed wil kennen, voordat ik die stap neem.
    latten zou prima werken voor mij.

    Maar wat ik voel voor hem, en de toekomst die ik zie met hem is zo sterk, heb het gevoel dat ik hem nooit meer kwijt wil, juist omdat ik heel erg mezelf bij hem kan zijn, en zo veel lol heb.

    Maar nu komt het, soms als hij zorgen aan zijn hoofd heeft of iets heeft waar hij mee bezig is, een groot project, dan wordt hij afstandelijk, hoor ik minder over de whatsapp.
    Ik wordt daar zo onzeker van, dat ik dus ga ‘zeuren’ volgens hem, ik geef hem dan teveel liefde denk ik, of laat teveel weten dat ik gek op hem ben.
    En dan wordt hij juist nog afstandelijker.En reageert hij gerust uuren nergens meer op.
    En dit doet mij heel veel pijn.

    Ik wil het serieus met hem aanpakken, en deze liefde niet kwijtraken door mijn onzekerheid.
    Is het dan echt zo dat ik zeur, wanneer ik hem vragen stel over zijn gevoel, of wanneer ik goedbedoelde opmerkingen plaats juist omdat ik het beste met hem voor heb?

    Soms denk ik wel eens, als ik superzelfverzekerd zou zijn, dan zou hij meer achter mij aan lopen.

    En als we veel lol hebben, en we allbei ontspannen zijn, dan is het contact tussen ons het leukst.Juist wanneer hij vooral ontspannen is, merk ik dat het contact het leukst is.( heb ik het niet over sex, maar echt lol)

    Alleen gisteren zei hij, toen ik iets aan hem vroeg over zijn gevoel, dat ik zeur, en dat dat de dingen zijn waardoor hij zegt niet aan relatie toe te zijn.
    En dat het te makkelijk voor hem wordt wanneer ik te lief ben…. dat kwam hard aan …

    wat moet ik toch, ben gek op hem, en wil dit niet laten glippen!!

  231. AM :

    Hoi Anna,

    Leuk stukje echter ben ik benieuwd naar het omgekeerde scenario, mijn vriendin doet ineens heel afstandelijk, koel en toont geen genegenheid meer. Ik kom uit een huwelijk waarbij mijn (ex-)partner 8mnd lang vreemd is gegaan maar ik wil deze conclusie niet meteen trekken omdat we het hier uitgebreid over gehad hebben en zij daar volkomen helder in is dat vreemdgaan hoe dan ook niet mag/kan. Wat dat betreft vertrouw ik haar volledig.
    Door haar gedrag ga ik me ook afstandelijker gedragen en neem een afwachtende houding aan, dit komt denk ik door de ervaring met mijn ex. Het rare is, dat ze wel zegt veel zin te hebben in onze vakantie. Ik kan haar woorden en haar gedrag niet rijmen vandaar mijn vraag of er een soortgelijke verklaring kan zijn waarom vrouwen (in het algemeen) zich ineens afstandelijk kunnen gaan gedragen, of ben ik nou echt zo naïef ?

  232. Amber :

    Hey Anna,

    ik weet eigenlijk niet goed waar te beginnen met mijn verhaal. Ik en mijn vriend zijn nu bijna 2 jaar samen, en hebben gisteren ruzie gehad omdat ik niet zo vriendelijk was geweest tegen hem ( was misselijk, had stress, en ben stikjaloers op zijn vrouwelijke collega’s) dit allemaal omdat morgen mijn examens beginnen. wat hij duidelijk niet begrijpt.

    Dus belde ik hem en zei hem dat het niet mijn bedoeling was zo te doen, en zei ik ook dat ik jaloers ben op de collega’s die heel de tijd zijn aandacht vragen waarop hij antwoordde ik wil jou niet meer zien tot na de examens (dit is nog 3 weken)

    Natuurlijk valt dit emotioneel heel zwaar en kan ik me helemaal niet meer concentreren op mijn boeken. Nog een detail ik ben 18 en mijn vriend bijna 25, dus heb nog 3 jaar dat ik moet studeren.

    groetjes

  233. Sharissa :

    Hoi Anna.
    Ik heb een vriend en we kennen elkaar al 1 jaar en drie maanden. Hij zei tegen me dat hij eerst wil rustig opbouwen. Hij was in het begin heel lief, we deden alles samen. Als hij me kon helpen hielp hij en omgekeerd. Ook zei hij een keer dat zijn oom naar Suriname zou komen, dus wou hij drie weken alleen zijn, om wat zaken te regelen met zijn oom. Hij maakte helemaal geen contact en omgekeerd, ik ook niet. Na drie weken waren we weer samen en alles ging gewoon door op een dag zei hij me dat hij met zijn ex vriendin opstap gaat. Ik voelde me zo rot want hij heeft geen kinderen met zijn ex. Ik heb hem nooit gezegd dat hij geen contact met zijn ex mag hebben, maar ik voelde me rot en was jaloers. Ik zei hem toen dat dat niet kan. Hoe kan je mij thuis laten en met je ex uitgaan? Hij begon meteen en zei: Sharissa, me ouders willen niet dat ik een vriendin heb met een kind (ik heb een kind). En ik ga niet tegen de wil van mijn ouders. Hij is 29 jaar.

    Ik heb dit met zoveel mensen besproken en ik hoor steeds dezelfde: die man hield niet van je, dus komt hij met een excuus. Maar Anna, ik heb nog steeds gevoelens voor hem. Maar hij zeg als ik verder met hem wil gaan dat ik zijn wil moet accepteren en dat hij geen rekening houd met het feit dat ik van hem hou. Hij wil uitgaan met wie hij wilt en hij wil bezoek van andere dames krijgen.

    Ik heb gehuild en weet niet meer wat ik moet doen. Ik zit nog steeds ermee. Wat kan ik verder doen? Precies na een jaar en twee maanden is dit gebeurt. Ik was zo aan hem als gewent en nu zal het moeilijk zijn, om weer met iemand anders te beginnen. Ik wil niet zien hoe hij met andere vrouwen uit gaat. Hij maakt geen contact, maar ik bel hem elke dag. Hij praat heel kort. Wat kan ik doen dat hij van gedachten verandert. Moest ik hem toelaten om met zijn ex uit te gaan. Ondanks ik hem heb gezegd, dat hij niet met zijn ex vriendin uit kan gaan, is hij toch uit gegaan. Ik ben zo bang en het lijkt net alsof ik geen gevoel van liefde voor een andere man kan tonen. Kan je mij alstublieft helpen, ik ben radeloos. Mensen zeggen dat ik hem moet laten gaan.

    • Pamla :

      Sharissa meid toch. Precies zelfde heb ik meegemaakt. Geen contact opnemen enz enz en kreeg daarna email dat z’n families iemand voor hem hadden gekozen. Hij had het niet eens door en een vrouw met een kind accepteert zijn familie niet. Ik heb ook een kind. Ik was troosteloos. Inmiddels ben ik wat minder verdrietig maar wat haat ik die vent. Ook van Surinaamse afkomst (niet dat Surinaamse mannen slecht zijn), zo toevallig dat zelfde reden gegeven is voor de breuk. Daarna ben ik paar keer gaan daten met een man die kinderen had en heb al enige poos, al maanden eigenlijk geen contact meer met hem. Gewoon zo uit het niets. Ik voel me idioot maar goed, het leven gaat door. Geloof me schat, het komt goed met je. Denk niet aan hem, hij hield inderdaad niet van je. Zelfde geldt voor mij maar ik ben beter af dan dat ik met iemand moet leven die geen moer om me geeft.

    • Whitney :

      Nee dat moet je niet doen. Niet huilen om een man. Ik heb dit nooit meegemaakt. wel kan ik je dit zeggen. Hij hield niet van jou. Hij wilde gewoon misbruik van jou maken. Als hij echt van jou hield zou hij nooit naar zijn ouders luisteren. Dat is echte liefde, maar zolang je ziet dat het alleen van 1 kant komt, moet je gewoon loslaten. Jij maakt moeite en hij niet, vooral als je hem bewijs dat je van hem houdt. Ik zeg nooit aan een man dat ik van hem houd. Ik laat hem liever achter mij komen, want zo kan je ook weten als hij het met jou meent. Soms kan het zijn dat hij maar 1 ding wilt en dat merkt je zeker op he. Hij was niet de gene voor jou. Ik kan je zeggen. Het leven is niet zo als jij denkt. Soms kan loopt de ene voorbij en je raakt verliefd en hij jou niet. terwijl de andere die volgt juist voor jou alles zal betekenen. Dus het is fijn om een jonge kerel eerst goed te leren kennen en kijken wat zijn karakter is. Je moet een kans gewoon nemen en niet je hart aan iemand geven waarvan je denkt dat je verdrietig kan zijn. Het is fijner om van jezelf te houden dan van hem. Jou eerst op de eerste plaats zetten en dan hij. Zo kan je ook zien als hij om je geeft. Niet wanneer je hem zegt dat je van hem houdt dan zal hij geloven. Je zal hem ook kunnen bewijzen zonder hem te zeggen dat je van hem houdt. Hij ook omgekeerd. De man bewijs het liever dan jou te zeggen dat hij van je houdt. Zo kan je ook zien als hij met jou wilt zijn. Vooral als hij geïnteresseerd is in wat voor leuke gesprek je voert. Ik huil liever niet om een man, want wanneer een man zegt dat het uit is, mag je doen wat je hebben wilt, maar weet dat hij het echt meent wat hij gezegd heeft. Wanneer je verdrietig bent, word je geestelijk ziek en dat is niet goed voor je gezondheid. Ik wil dat je sterk blijft en gezond ook. Ik wens jou veel wijsheid en sterkte en geniet van het leven.

  234. K :

    Hoi Anna,
    Het is nu een aantal maanden uit met mijn ex (hij maakte het uit omdat zijn gevoelens verdwenen omdat hij weinig tijd voor me had). Iets meer dan een maand geleden zocht hij weer contact met me en was ie weer heel geïnteresseerd. Hij stuurde me de hele dag door berichten en we hadden dagelijks erg leuke en gezellige gesprekken en zijn nu weer goede vrienden (heeft ie zelf ook meerdere keren gezegd). Een tijdje terug heeft ie me gezoend op een feest waar we beide waren (wel waren we allebei aangeschoten). We hebben het over onze gevoelens gehad en hij weet nu dat ik nog wat voor hem voel. Zelf voelt ie niets en wil hij nergens aan vast zitten. Hij zei er wel bij dat dat op dit moment zo is en dat dat in de toekomst nog zou kunnen veranderen. Ik heb natuurlijk niet echt zin om hier op te gaan zitten wachten.. Ook heeft ie gezegd dat het voor hem geen probleem is dat ik nog gevoelens heb, dat we goede vrienden zijn en dat ie me dus nooit zomaar zal laten vallen. Toch doet ie nu al meer dan een week heel afstandelijk. Hij begint geen gesprekken meer, terwijl ie dat eerst heel vaak deed (en als er een tijdje niks gezegd werd, stuurde ie weer wat). Ook als ik een bericht stuur krijg ik geen reactie of heel kortaf. Ik heb hierna gevraagd en dit werd ruzie, maar dit is inmiddels al weer goed. Ik kan er gewoon heel slecht tegen dat we elkaar eerst dagelijks spraken en nu niet meer.. Hij heeft geen zin om me te spreken zegt ie, maar er is verder niets aan de hand en hij is ook nergens boos om. Wat moet ik hiermee en wat betekent dit allemaal?

  235. Whitney :

    Hoi Anna. Ik vind het echt interessant om dit verhaal te lezen en dit wil ik graag met jou delen. Ik heb een leuke jongeman ontmoet in de stad en de eerste wat hij zei was: “je mag lachen, het is fijn als een mooie dame als jou een glimlach geeft” toen begon ik te lachen. Daarna liep hij met me mee te wandelen en maakte een date met mij en vroeg naar mijn nummer. Ik deed verlegen en hij zei toen: “Hoe gaan wij contact houden?” Mag ik je nummer?” Ik had een date met hem de volgende dag om negen uur ‘s avonds. Toen hij me belde zei hij dat hij me eerder wilde smsen en dat hij aan mij denkt. Toen zei ik waarom heb je dan niet gesmst? Toen zei hij dat hij liever aan de afspraak houdt dat wij gemaakt hadden om negen uur en hij was ook bang dat als hij gesmst had, dat ik boos zou worden en zijn nummer wissen. haha. Ik had echt gelachen. Hij haalde mij op van huis uit naar een park. Hij heeft mij verteld dat hij een vrouw heeft en een kind, maar daarna sprak hij niet meer daarover. Nadat liepen wij samen in het openbaar alsof hij met mij een relatie heeft. Wij waren lekker aan het babbelen, grapjes met elkaar maken en lachen. Wij spraken elkaar alsof we jaren elkaar kennen. Nadat zat hij dichter bij mij en hield me vast in zijn armen. Gaf mij ook kusjes aan mij nek en gaf mij complimentjes van me nagels en dat hij goed op mij let. Haha. Hij vertelde mij over dolfijnen hoe leuk het is om met de boot te gaan en vroeg mij ook als ik het leuk zou vinden een keertje met hem te gaan. Daarna liet hij mij beslissen wat ik wil doen, want hij was met mij aan het flirten en geile kusjes geven. Maar er was geen privacy om ons. Er waren ook andere mensen om ons heen. Hij kuste mij alsof ik met hem een relatie heeft en maakte ook grapjes bij het kussen. Haha dat ik hem moet aankijken. Toen vroeg ik hem wat wij gaan doen. Hij liet mij alleen beslissen wat ik wilde doen. Dus toen zij ik dat hij me warm van binnen maakte. Toen vroeg hij waarop ik wacht. Wij liepen toen naar de taxi en gingen samen naar een hotel. Daar aangekomen hield hij me stevig vast en begon mij te strelen. Het was echt een heerlijke nacht. Ik had dit nooit zo eerder meegemaakt en hij zei ook hetzelfde, dat ik hem lekker laat voelen en hij riep ook mijn naam. Hij heeft mij zo lang gestreeld dat hij al was klaargekomen. Toen zei hij: “Ik kon niet de kans krijgen om daar binnen te gaan. Wat vind ik dat spannend”. Het was ook al laat om naar huis te gaan. Toen de taxi er weer was, hield hij de deur voor mij open en ik stapte erin en hij zei toen: “ik kom ook naast jou zitten”. Hij zat naast mij en hield me in zijn armen. Ik vroeg hem wat hij gaat doen als hij thuis is aangekomen. Toen zei hij dat hij zal uitslapen. Daarna keek ik hem telkens aan en hij keek mij aan en gaf mij kusjes steeds op mijn mond. Heeft mij dan helemaal thuis weer afgezet. Hij stapte uit en wachtte dat ik uit de taxi uit stapte. Toen ik uit de taxi uit stapte, hield hij me vast met beide handen aan mijn wangen en gaf mij een tongzoentje en zei: “ik heb lekker genoten en welterusten. ik bel je zo weer schat”. Ik zei ook tegen hem dat hij ook lekker moet slapen. Ik heb zeker lekker geslapen en de volgende dag belde hij om mij te zeggen dat hij echt genoten had en gaf mij weer complimentjes en zei dat hij graag naast mij wilt zijn en dat hij aan mij denkt. Ik zei tegen hem dat hij een gentleman is en toen lachte hij. Hij zei daarna dat het goed komt. Hij is rustig, calm, charmant, romantiek en hield het gezellig met mij op die avond. Kan ik van jou weten als het zal groeien naar een vaste relatie en hoe zou ik moeten gedragen nu ik hem meer zal leren kennen? Wat zoekt hij? Ik hoop een reactie hiervan te krijgen.

    • Eline :

      Hij gebruikt jou gewoon. En hij is getrouwd en heeft een kind, dus gaat vreemd. Waarom zou jij zo een man willen.

  236. Dianne :

    Beste Anna,
    Ik vind het een verademing om de levensechte verhalen te lezen op je website. Zelf zit ik – voorzover ik dat zelf kan analyseren – met een man die vanaf begin 2012 vage opmerkingen en acties heeft, die nu (sinds april 2013) in alle hevigheid zijn uitgebarsten. In april ben ik achter zijn vreemdgaan gekomen en hierna hebben wij onderling afgesproken dat hij 3 maanden woonruimte voor zichzelf zou zoeken en dat we beiden in die drie maanden rust zouden pakken om uiteindelijk te bepalen wat ieder wil. In een ‘vlaag van verstandsverbijstering’ heeft hij (zonder overleg met mij) een jaarcontract in een eensgezinswoning afgesloten, en ging er vanuit dat ik mee zou betalen (naast de helft van de hypotheek). Dit heb ik niet gedaan, is ook niet te doen omdat ik de helft van de hypotheek met daarbovenop alle vaste lasten in mijn eentje draag.
    Ik ken hem als persoon niet meer terug. Hij is afgestompt, emotieloos, heeft geen 1 keer spijt betuigd en is egoistischer dan ik hem ooit heb meegemaakt. Het is iemand met zacht karakter maar met weinig ruggegraat (die had ik altijd voor ons 2-en wat redelijk goed werkte). Zijn kinderen maken een 2e grote ingrijpende verandering door (hij is al eerder gescheiden).
    Na 2 maanden ‘omvergeblazen’ te zijn, heb ik redelijk helder wat ik wil: zoals hij nu is wil ik hem niet terug. Wat ik heel moeilijk vind is dat ik nog wel iets van gevoel voor hem heb maar dat de vertrouwensbreuk (door diverse keren liegen) een behoorlijke negatieve druk geeft. Verder heb ik hem niet achterna gebeld en gesmeekt om alsjeblieft terug te komen, wel heel duidelijk mijn grenzen gezet en aangegeven dat hij alleen per email kontakt met me mag opnemen als hij daar behoefte aan had. Dit gebeurt nu sporadisch.
    Ik lees in veel verhalen dat ik warm en vriendelijk moet zijn, en kan dat pas sinds kort weer. Wat me bezig houdt is de vraag of ik hem moet forceren nu na 3 maanden een keuze moet laten maken over ons. Aan de ene kant ben ik daartoe geneigd omdat ik voor mezelf behoefte heb aan duidelijkheid (ik zit nu in een emotionele impasse), aan de andere kant neig ik om hem de ruimte te geven die hij nodig heeft om de fase door te gaan (maar hierbij sluipt het gevaar erin dat hij nooit een keuze zal maken).
    Wat een hel van een periode, ik heb het nog nooit meegemaakt en hoop het ook echt niet nog eens mee te maken.
    Bedankt in ieder geval voor je heldere adviezen en gezonde mix tussen verstand en gevoel.
    Groeten!

  237. Dianne :

    Ik vergeet te vermelden waarom ik vermoed dat mijn partner in een MLC zit. Voor mij duidelijke kenmerken zijn:
    * uitspraken als ‘ik wil met 4 vrouwen tegelijk mijn leven gaan delen’
    * emotieloos
    * uitgeholde blik in zijn ogen
    * totale verandering van persoonlijkheid, onherkenbaar voor mij/familie/vrienden (verandering is sinds begin 2012 aan de gang, maar sinds april plotseling vrij extreem)
    * roekeloze akties nemen zonder consequenties te overzien
    * verstrikt raken in zijn leugens
    * mega egoistisch
    * uitspraak ‘ik moet dit doen, het kan niet anders’
    * vluchten in virtuele middelen en niet zonder kunnen
    * boze uitspattingen zonder aanleiding
    Voegt misschien iets meer toe aan mijn verhaal :-)

  238. Anneleen :

    Dag Anna,

    Sinds een paar maanden heb ik een man leren kennen. Eerst dacht ik dat hij niet echt mijn type was, maar toch bleven we met elkaar afspreken en het klikte (vond ik). We hebben ook twee keer gekust. Maar toen vertrok hij op vakantie voor een drietal weken. In deze drietal hoorde ik hem alleen maar via sms. Naarmate de weken voorbij gingen, werden zijn berichten afstandelijker/korter. Vorige week heb ik hem opnieuw gezien. Hij zei dat hij moe was (zware week) en hij was niet zo vriendelijk en lief als daarvoor. Ook bij het afscheid was er geen kus, alleen op mijn wang. Hij zei ook dat de komende week weer zwaar zou worden en geen tijd zou hebben voor mij. Ik ben zo in de war!
    Ik heb geen idee waarom hij zo afstandelijk doet? Ik geef hem ruimte, tijd.. Waarom neemt hij afstand? Ik hoop dat jij mij wat advies kunt geven, Anna!
    Liefs,

  239. Vakantieganger :

    Beste Anna,

    Allereerst bedankt voor alle info die hier op de site staat (niet alleen dit artikel) ;) Opeens lijkt het allemaal zo logisch dat een man opeens afstand neemt. Ook al lijkt het allemaal goed te gaan.

    Hier dan ook maar even mijn ervaringen :)

    Een maand of 4 geleden een leuke man leren kennen (via een datingsite). Een tijdje later wat afgesproken en een week later opnieuw. Dat is nu 3 maanden geleden. Er zijn geen gekke dingen gebeurd trouwens; niet gezoend of iets dergelijks. (Alhoewel ik achteraf denk dat hij dat wel wou na het tweede afspraakje ;)) Maar we hebben wel veel gepraat en gelachen en hij heeft me na afloop keurig thuisgebracht. En alhoewel ik in die periode ook af en toe contact met hem opnam kwam het initiatief veel vaker van zijn kant.

    Maar je raad het al, na het tweede afspraakje hoorde ik niks meer. Ik had hem een dag of 3 later gesmst om te vragen hoe het ging, daar kreeg ik wel heel snel een reactie van terug, maar op het berichtje wat ik daarna stuurde kreeg ik geen reactie. Ik heb sindsdien niets van me laten horen en uiteraard ga ik ervan uit dat hij ook geen contact meer met mij opneemt.

    Geen happy end dus.

    Maar toch ben ik eigenlijk nooit teleurgesteld of verdrietig geweest. Het feit dat ik mijn zelfbeheersing en zelfrespect behouden heb geeft me eigenlijk zelfs zelfvertrouwen. Ik heb aan mezelf bewezen dat ik meer verdien dan iemand die geen moeite voor me doet en geen contact met me opneemt. Dat ik dat waarschijnlijk ook wel aan hem heb duidelijk gemaakt is eigenlijk slechts bijzaak.

    Overigens ben ik in het verleden ook nooit een ‘stalker’ geweest trouwens. Ik ben altijd wel redelijk relaxed geweest in dat soort dingen. Maar ik stuurde wel een smsje met de vraag hoe het ging. En als ik geen reactie terugkreeg stuurde ik hetzelfde een week later ofzo nog een keer. En dan 2 of 3 weken later nog een keer. Ik had alsnog het gevoel dat het contact van mij afhing.

    En dat heb ik nu niet. Ik kan mezelf nu echt niets verwijten. Want terugkijkend naar alles heb ik niets foutgedaan. Ik was gewoon gezellig en leuk naar hem toe, toonde interesse, gooide geen exen, schoonmoeders, en voornemens over kinderen en trouwen over tafel en ik wierp mezelf ook niet bepaald in zijn schoot.

    Wat ik denk ik probeer te zeggen naar alle vrouwen hier: Volg het bovenstaande advies op. Het doet het niet toe of je de desbetreffende man ermee terugkrijgt of niet. Je houdt de vrede en rust in jezelf en dat is veel belangrijker.

  240. Elle :

    Hoi Anna,leerrijk wat ik hier allemaal lees.
    Graag had ik jou visie over een situatie.
    Sinds augustus 2012 heb ik gevoelens voor iemand(kennen elkaar al 5 jaar op zakelijk vlak).Heb hem dit gemeld in maart 2013 via mail.Al langere tijd gaat zijn relatie niet goed…Hij zei me dat hij een vriendin heeft,maar dat hij ook niet weet hoe deze relatie zal verlopen.Een aantal keer zijn we samen gekomen om zakelijk iets te bespreken.Vaak komt deze situatie aan bod en vertelde ik hem dat ik ook maar een mens ben en dat deze gevoelens bij mij over zullen gaan.Telkens geeft hij een dubbelzinnige reactie waaruit blijkt dat hij de deur op een kier laat staan.Gisteren heb ik mail gestuurd waaruit hij vriendelijk kon uitmaken dat hij me niet moest opbellen en waaruit bleek dat ik het zakelijk wenste te houden.Dus maw kapte ik alles af…vriendelijk en beleefd welliswaar.Nog geen 5 min na de mail krijg ik telefoon van hem met de duidelijke vraag ofdat we volgende week elkaar konden zien…Tja seg;) Wat wil hij eigenlijk?? Groetjes!

  241. D :

    Hallo,

    Ik heb ongeveer 2 maanden geleden een leuke jongeman leren kennen. In het begin gaf hij me veel aandacht en nam zelf initiatieven om af te spreken. We hebben totaal 6 keer afgesproken.

    Daarna werd het contact veel minder. Hij liet de laatste tijd alleen weekenden van zich horen en als ik aanbood om af te spreken doordeweeks kon hij niet terwijl dat voorheen altijd wel het geval was. Dus nam ik verder ook geen initiatief meer met afspreken en contact opnemen.

    De laatste tijd was hij ook veel minder bereikbaar wat ik al verdacht vond. Laatste keer dat ik hem had gesproken was op een zaterdagavond. Hij vroeg wat ik ging doen. Ik had gezegd dat ik uitging. De volgende dag nam hij contact op en vroeg hoe het was en of ik nog iemand was tegen gekomen ik lachte het weg en gaf geen antwoord. Dat heb ik bewust gedaan want ik ben nog altijd vrijgezel en hij hoeft niet alles te weten. En daarbij vond ik het heel irritant dat hij opeens veel liet horen toen hij wist dat ik uit was geweest, Daarnaast vroeg hij nog eens onbeschoft of ik nog sex had gehad. Ik reageerde daarop geirriteert en zei dat niet iedereen zoals hem is en reageerde voor de rest heel kortaf.

    Na dat gesprek heb ik tot op heden al 3 weken niks meer gehoord. Ik weet trouwens ook niet of hij het nummer nog heeft want ik heb helemaal geen contact meer opgenomen en alles gewist. En ik geloofde zijn woorden nog dat hij zei we kunnen gewoon vrienden blijven.

    Ik ben hem onbewust toch leuker gaan vinden. Daarom vind ik het ook zo jammer en ben ik teleurgesteld. Wat kan ik hieruit opmaken? Waarom zijn mannen toch zo laf om niks meer te laten horen en opeens verdwijnen. Ik had het fijner gevonden als iemand zegt ik wil geen contact meer met jou.

  242. Elle :

    Hoi Anna,
    Dank voor de reactie.Heb me voorgenomen zelf geen contact meer te zoeken.Hij is 50,zeer druk bezet zakenman,hij heeft de zoveelste relatie die niet loopt volgens hem…,nooit getrouwd,geen kids,niet homosexueel:)
    Wat is er dan loos vraag ik me af?
    We hebben nooit gekust of sexueel contact gehad.
    Les hommes….
    groetjes Elle

  243. Roos :

    Hallo Anna, ook ik heb een vraag en snap hier ook niks van.
    Een paar maanden geleden leerde ik een man kennen via een dating site.Zijn interesse naar mij was groot en vroeg of we konden bellen,we belde elkaar een paar keer per week, vaak een uur lang of nog langer. Hebben op een geven moment een afspraak gemaakt. Hij is hier geweest. Kwam vroeg in de middag. We hebben leuk gepraat met als over de telefoon, het voelde goed (voor mij) hij had zijn hond meegenomen (met mijn toestemming). We gingen samen wandelen. Hij leerde mijn kinderen kennen die intussen thuis waren gekomen. Bleef s’avonds eten en ging midden op de avond weg, gaf me een kus en zei hoop dat ik je snel weer zie. Kreeg sms met: ben ik goed gekeurd? Ik antwoorden met ‘ja’ en dat ik het gezellig had gevonden daarna nog een paar sms’jes. Volgende dag sms’te hij of ik al aan het werk was en daarna hoorde ik niks meer. Toen ik weer op die site was zag ik hem online. Sprak hem aam en hij negeerde me volkomen. Later heb ik hem sms gestuurd en gebeld. Maar hij heeft me volkomen genegeerd. Hij heeft mij verwijderd op die site en lijkt me niet te willen spreken. Waarom doet een man zo raar. Hij had toch gewoon eerder bij mij weg kunnen gaan as hij het niet leuk vond en kunnen zeggen. Het was leuk maar wil het hier bij laten. Ongeacht of ik die man leuk vond, voel ik me hier erg vervelend onder. Zeker met het idee voor in de toekomst als ik weer eens ga daten. Anna kan je mij advies geven?.

    Groetjes Roos

    • Eline :

      Roos, Helaas heb je veel van dit soort mannen (op datingsites). Ze zeggen het 1 en doen gewoon het ander. Dit kan je erg in de war brengen. Laat je er niet teveel door van de wijs brengen. Er zijn er ook waar je wel weet waar je aan toe bent. Zie een date niet als een potentiële nieuwe liefde maar sta er iets vrijblijvender in, zie het als het opdoen van nieuwe contacten of liever gezegd “het leren (kennen) van nieuwe contacten/ontmoetingen” en wie weet zit de ware er een keer tussen.

  244. Fleurie :

    Ok, ik snap hem…. denk ik :)
    Maar wie bepaalt dan het tempo tot toenadering?
    Moet ik zitten afwachten tot hij weer contact zoekt?
    Want als ik hem wil zien voelt hij zich weer in het nauw gedreven.

    • Eline :

      Je moet een man die moeilijk blijft doen over het contact of waarbij het stroef verloopt, gewoon helemaal aan de kant zetten. Dus niet tot sint juttemis gaan zitten wachten, maar verder gaan met je leven totdat je een man ontmoet die genoeg moeite voor je doet. Ik denk trouwens dat de man wel het meeste contact moet zoeken, als jager zijnde. Maar als hij te weinig laat horen laat dan maar zitten.

  245. Lydia :

    Hallo..

    Ik heb een vriend in Palestina.
    Deze zomer zijn we de hele vakantie veel met elkaar geweest
    en het klikte super goed. Hij deed alles om met mij te zijn, en was ook erg zijn best aan het doen om bij mijn vader in de smaak te vallen. Wel heeft hij kort voor mij nog een relatie gehad van een jaar.. Ik vraag me nog steeds af hoe je iemand zo snel vergeten kan.. Dit gevoel heb ik een tijd laten rusten en het ging de laatste tijd erg goed. We hebben veel contact gehad met elkaar via het internet en het leek net alsof ik in de roze wolk zat.. Hij beweert niet meer van zijn ex te houden en dat hij voor mij niet studeerde en nu weer helemaal zijn best doet om vervolgens met mij te kunnen zijn. Maandag begon hij nog te vragen welke namen ik mijn kinderen zou geven later, en dat hij mij mist, en van mij houdt. Helaas hoor ik nu al een week niks meer van hem.. Zelfs niet op de dagen waarvan ik weet dat hij vrij heeft van school. Ik denk steeds dat hij weer terug is bij zijn ex. Soms zie ik dat hij online staat in viber ( zo’n app waarmee je gratis naar het buitenland kan bellen en smsen ) , ik krijg steeds maar geen bericht, niet eens ‘ik hou van je’.. Ik denk dat hij weer contact heeft met haar, maar bewijs heb ik niet.. Het gebeurt vaak dat mannen vrouwen aan het lijntje houden omdat ze gewoon niet alleen willen zijn. Wanneer het slecht gaat met de vrouw waarvan ze houden gaan ze naar optie 2 om de vorige vrouw te vergeten. Soms hebben mensen gemengde gevoelens, maar ja.. Ik heb het hem vaak zat gevraagd maar hij bleef beweren dat hij met mij verder wilde. Toch voel ik dat er iets niet haaks is. Ook ben ik niet van plan een gesprek met hem te starten aangezien ik vind dat als hij mij mist, hij wel een bericht zal sturen.

    Gr Lydia

  246. Maria :

    Wat ik dan zo typisch vind, ik heb pas heel kort met mijn vriend, maar toen we pas iets hadden en daarvoor nam hij heel vaak contact met me op, maar de laatste tijd (vooral naar die ervaring met die seks waar ik in een ander blog over vertelde) wordt dat veel minder. Kan dat daar soms mee te maken hebben, dat hij minder interesse in me heeft?

  247. Anita :

    Beste Anna,

    6 weken geleden heb ik een man leren kennen via een datingsite. Hij was vrij open en direct en vertelde na 2 dagen al dat ie nog met zijn ex in een woonde en dat ik de eerste was aan wie hij zijn nummer had gegeven. Hij komt dus net uit een relatie van 8 jaar. Ik was geschokt dit te horen en van zijn directheid. Twijfelde of ik hier wel mee door wilde gaan en had dit ook kenbaar gemaakt. Hij bleef contact zoeken. Ik stemde uiteindelijk toch in met een ontmoeting na hem lang te hebben afgehouden.. Het was gezellig maar meer niet. 2 dagen daarna belde hij op om te zeggen dat ie nu op dit moment niks wilt en dat al zou zelfs zijn droomvrouw voorbij komt daar nu niks mee gaat beginnen. Ik was weer in shock om zijn directheid. Toen had ik zoiets van klaar, maar hij berichte mij gelijk daarna met dat mij een leuk persoon vond en dat ie het goed wilde maken. Ik zeg je hebt niks verkeerds gedaan je bent alleen eerlijk geweest en hij vroeg wanneer ik kon afspreken om te komen eten. Dus ik 2 dagen later naar hem toegegaan om bij hem te eten en uiteindelijk werd dat zo gezellig dat ik de hele nacht ben gebleven.. Niks gebeurd verder. Zoenen hield ik af want dacht jij wilt niks. s ‘Ochtends zei hij weer heel direct dat hij geen andere meisjes ging daten omdat ie wilde kijken of het met mij wat kon worden. Ik was verward weer want de dag daarvoor zei hij nog iets heel anders. Het contact bleef die week en werd steeds leuker en hij overspoelde mij met berichtjes en toch ook wel verliefdheid. Ik zei dat hij niet zo snel moest gaan en kapte het af en toe af. Zijn ex vriendin kwam na een week terug van vakantie en ik merkte dat zijn houding naar mij toe was veranderd. Afstandelijker ofzo.. Ik had die avond heel voorzichtig gezegd dat ik hem misschien wel leuk kon gaan vinden. De volgende dag weer afstand, maar hij belde wel om te zeggen dat hij met zijn gevoelens in de knoop zat en ff wat meer afstand wilde en mij niet wilde kwetsen. Ik reageerde relaxt en zei wel eerlijk dat het initiatief wel van hem moest komen als ie nog wat zou willen. De volgende dag direct een berichtje met de vraag of ik wat met hem wilde gaan doen. Daar niet op in gegaan, maar wel een andere dag voorgesteld. Miscommunicatie van mijn kant waardoor we elkaar niet zagen. Maar hij wilde mij dolgraag zien dat weekend en wilde zelfs mijn verjaardag vieren terwijl ik helemaal niet jarig was. Na zijn aandringen ben ik gegaan en had hij iets leuks georganiseerd. Wat heel gezellig was en daarin liet hij ook wat positieve dingen vallen in ons gesprek over de toekomst. Ging er niet echt op in, maar vond het wel heel leuk om te horen.

    3 dagen daarna weer heel leuk contact en elkaar 2 dagen achter elkaar gezien. De eerste dag heel leuk, gezellig en intiem. Bijna verliefd. En dag daarna weer afstand en bij het zien van elkaar meer vriendschappelijk. Ik was totaal verward en hij liet minder horen dus ik kwam iets meer… niet veel. Toch kwam hij met voorstellen om af te spreken. Maar maakte het niet concreet. Ik belde hem en heb al mijn gevoelens eruit gegooid over de afgelopen tijd. En dat hij mij toch echt wel een bepaald gevoel had gegeven. Hij kon het nu niet geven zei hij en ik wilde geen contact meer. Hij gaf aan dat heel jammer te vinden en wilde mij blijven zien want dat moest toch kunnen. Na 2 dagen heb ik op een luchtige manier weer contact gezocht, want ik mocht er altijd op terug komen zei hij. Hij reageerde direct heel luchtig terug. Wilde weer afspreken en ik zorgde dat hij het concreet maakte. Elkaar gezien, maar t was toch anders. Krijg minder berichtjes en lijkt minder geïnteresseerd. Ik gaf een reactie dat ik het begin van hem miste en kreeg daar een hele verwijtend, lang bericht op terug wat hem allemaal dwars zat. Na weer heel veel gevoelens heen en weer bericht te hebben wil hij toch over een tijdje weer afspreken.

    Moet ik hiermee instemmen? En wat is u advies hierover? Heeft dit een kans van slagen? ook gezien zijn situatie met zijn ex. Hij wil zich niet binden, maar leek dit zeker wel te doen in het begin. Ik snap er niks meer van… En vooral waar ging het mis?

    Groetjes

  248. Maria :

    Ik word er gewoon helemaal boos van, in het begin voordat we een relatie kregen smste en belde mijn vriend mijn telefoon letterlijk plat, en toen we wat kregen werd dat steeds minder en nu smst hij haast nooit meer! Ik vind dit zo ziekelijk irritant! Is dat een mannending of zo? Van “Zo, ik ga haar vol gooien met aandacht zodat ze me wil! Jes, ik heb haar, nou, hoef ik ook niet meer te smsen, de buit is binnen!”

    Anna, wil je hier alsjeblieft op reageren? Ik zit me toch zo te ergeren en probeer echt met moeite die telefoon uit mijn buurt te houden…

  249. Maria :

    Hoi Anna,

    Bedankt voor je reactie. We doen soms wel eens leuke dingen ja, ook die ik leuk vind. Maar ik ben zo bang, hij was gisteren al heel afstandelijk en smst bijna niet meer. Ik was depri en hij steunde me wel en zo, maar ik zit met mijn hart in mijn keel, met name omdat hij me dus eerst overlaadde met aandacht en nu krijg ik bijna geen bericht meer van hem. En daarbij lijkt hij nu al minder verliefd op me dan anders. Wat heb ik toch misdaan?

  250. Maria :

    Hij wil nu opeens praten over ons. Jeetje mina, ik had het toch goed met dat bange gevoel gisteren. Snap er niks van, ben helemaal in shock en verdrietig!

  251. Maria :

    Help me, Anna, ik ben helemaal van slag, hij negeert mijn sms’jes waarin ik vermeld dat ik bang ben, ik heb hem nu een paar uur met rust gelaten. Ik ben zo bang dat hij het uitmaakt…

    Wat wil een man eigenlijk als hij “over ons” wil praten? Wil hij het dan uitmaken? (dan vooral gezien die weinig aandacht die ik op het laatst kreeg?)

  252. Maria :

    Nou, duidelijk, hij zei dat hij het “niet meer zo ziet zitten” tussen ons omdat we te verschillend zouden zijn, waar ik geen barst van geloof. En hij zit nog met het probleem met zijn scheiding en zijn kinderen en vindt het vervelend dat ik met mijn ex zit. Het is zijn eigen schuld geweest, hij wilde al zeer snel een relatie met mij, terwijl ik het nog op afstand wilde houden. En ik moest overal mee naartoe en zo. En nu opeens vindt meneer het te snel gaan en ziet hij het niet meer zitten…. ik heb hem daar ook op gewezen, dat vond hij stom van zichzelf, dat hij te snel was. Ik zei hem toen (omdat ik nu gewoon weet dat hij overhaaste beslissingen neemt) dat hij niet meteen alles op het spel moet zetten, dus ook onze relatie niet!!! Hij vroeg toen of hij daar alsjeblieft over na mocht denken, waar ik mee instemde. Hij zei ook dat hij ons contact niet kwijt wil, hij bedoelde dan ons vriendschappelijk contact. Nou, jippie.

    Ik laat hem maar gewoon met rust zoals ik hem beloofd heb en merk het wel als hij me weer wil spreken.

    Stiekem hoop ik toch dat hij bijdraait want ik ben er helemaal kapot van. Ik ben zo verliefd op hem, ik huil tranen met tuiten. Zijn uiterlijk, zijn karakter, alles is zo perfect…

    En ik weet zelf, ik heb niks misdaan. Ik respecteer zijn mening, maar ik vind dit toch allemaal wel erg pijnlijk.

    Wil je hier op reageren, Anna?

    Groetjes Maria

  253. Esme :

    Hoi Anna,

    Ik ben Esme. Ik heb sinds kort een jonge ontmoet. Hij heeft al een keer twee weken niks van zich laten horen, maar daar had hij een rede voor en dat heeft hij van te voren ook aan mij verteld. Later had hij weer contact met mij opgenomen en was alles goed. We sliepen bij elkaar en het was helemaal leuk. Hij wilde met me mee naar huis en heeft daar me ouders ontmoet.

    Dat gesprek ging goed ik dacht wel dat hij het irritant vond omdat mijn ouders een beetje door bleven drammen over zijn rookgedrag. Later ging hij weg en vroeg ik hoe hij het vond en of hij geïrriteerd was hij vond het goed gaan en hij was niet geïrriteerd en zij dat hij alles maar een beetje verteld had. Toen hoorde ik ineens drie dagen niks van hem en daarna vroeg hij me mee uit en was hij ineens alleen weg gegaan. Kreeg geen bericht meer terug. Mobiel stond uit. Het weekend bleek hij weg te zijn met vrienden. Nu heb ik hem vanaf maandag niet meer gesproken. Wel heb ik iedere keer gebeld. Maar hij neemt niet op en reageert ook niet. Bij hem lagen nog spullen dus ben ik maar naar ze huis gegaan. Hij was thuis. Er brande licht in de bad kamer. Ik bel aan licht gaat uit en hij doet niet open. Volgende dag maar weer aangebeld, ouders deden open. Heb nu me spullen terug en ouders zouden met hem praten. Maar weet niet wat ik hier nou mee moet. Vind hem leuk, super leuk eigenlijk. En wil het niet verpesten en dat het eindigt. Maar hij reageert niet terug en dat maakt mij onzeker. Reageert hij straks wel of heb ik wat verkeerds gedaan?

  254. Maria :

    Tja, hij vond nu een ander meisje leuker dan ik… ach ja. We zijn vrienden, ik vind het wel goed zo!

  255. Tonie :

    Hoi Anna,

    Ik zit met iets en ik hoop dat je mij advies en inzicht kan geven.

    Ik heb een latrelatie van ongev. 1.5 maand..het gaat in het algemeen goed. De man in kwestie is 46 en ik 39. Ik ben er laatst achtergekomen dat hij nog steeds op een sociaal netwerksite/dating en mensen leren kennen site staat waar hij voordat hij met mij een relatie kreeg al op stond.. ik heb hem hiermee geconfronteerd en gezegd dat ik het niet begrijp waarom hij daar nog steeds op staat en dat het mij enorm verdriet doet en onzeker maakt..hij reageerde een beetje onverschillig en zei dat het niets met mij te maken heeft en dat hij er niet meer zo vaak op zit..ik voelde mij niet begrepen en serieus genomen dus ben erg boos geworden..hij zou er over na denken wat hij er mee moest..heb later mijn excuses aangeboden voor mijn emotionele uitbarsting..hij zei dat hij het begreep..hebben die week nog wel what’sapp contact gehouden maar voornamelijk van mijn kant, hij reageerde wel maar verder niets uit zichzelf..afgelopen week schreef hij dat hij niet lekker in zijn vel zit. we zien elkaar meestal in het weekend..eind vorige week schreef ik hem dat ik hem graag wilde zien en dat ik er behoefte aan heb..hij reageerde met een kort berichtje dat ie niet wist of het gaat lukken..vaag..verder niets meer gehoord en ik heb hem het weekend met rust gelaten..vandaag een berichtje gestuurd hoe het gaat, waar hij neutraal op antwoordde, schreef em dat ik niets meer heb gehoord, of alles oke is..hij antwoordde dat hij gezeik heeft met zijn ex over de kinderen..vroeg of hij boos op me was, hij zei nee..schreef toen dat ik heb met rust heb gelaten..hij schreef lief van je..en verder niets….
    begrijp het effen allemaal niet wat er aan de hand is..
    graag jouw inzicht hierin..

    Alvast bedankt,

    Groetjes

  256. Kim :

    Hoi,
    Ik vind dit een zeer interessant onderwerp, wellicht omdat ik er zelf ook mee te maken heb. Ik ging voor een site schrijven en werd verliefd op de beheerder ervan. Ik heb hem nog nooit in levende lijve ontmoet, maar iets aan hem triggerde mij. Ik zag zijn foto en vond hem super aantrekkelijk, maar aangezien ik in een relatie zit (en hij ook), bleef het daarbij. Op een bepaald moment stuurden we elkaar bijna dagelijks berichtjes, eerder vriendschappelijk te noemen, en toen ik een dipje had steunde hij me (met woorden). Hij was erg lief enz en ik viel voor zijn innerlijke, voor de persoon die hij was. Ik maakte de fout om het hem te vertellen en na een dag kreeg ik een mailtje terug waarin hij één of ander vreemd verhaal vertelde. Het kwam erop neer dat hij zei dat hij er zich in herkende en dat enkele jaren geleden ook al had voorgehad. Hij zei dat hij toen ook geen afscheid van dat meisje kon nemen en dat ze toen eens afspraken en hij zich nog nooit zo genegeerd gevoeld had. Hij sloot af met te zeggen dat we misschien beter op zakelijke wijze konden mailen naar elkaar. Ik kon me daar echter niet aan houden en stuurde hem vaak niet-zakelijke mailtjes, waarop hij me op een gegeven moment blokkeerde. Wat zeker te begrijpen was…
    Maar nu ben ik van die site af gegaan en is er iets in mij dat toch blijft hopen en me steeds weer naar daar lijkt te lokken..
    Weet me geen raad, krijg hem niet uit mijn hoofd, hoe ik ook probeer…

  257. Suzy :

    Hoi Anna

    Ik heb een hele leuke man ontmoet.

    We hebben nu 3 dates gehad en op de laatste date ook seks gehad.
    Voor de seks was hij super lief, stuurde dagelijks lieve berichtjes, hoe was me dag, slaap lekker enz
    Hij liet me weten me erg leuk te vinden, dagelijks aan me te denken en serieuze intenties met me te hebben.

    Alles ging super

    Echter na de laatste date ( toen we seks hadden gehad) begon hij afstandelijk te doen.
    Ik hoor niet zo veel meer, 1 berichtje ontvangen dat hij zo moe zou zijn.

    Vind het vreemd dat hij opeens zo afstandelijk is geworden.

    Wilt hij niet meer?
    Wat kan ik nu het beste doen…..hem vragen of er iets is of afstand nemen?

    Groetjes Suzy

  258. Tonie :

    Anna,

    Kun je mij aub antwoorden, mij verhaal staat hierboven..ps: het is trouwens 1,5 jaar ipv maand!

    alvast bedankt!
    groetjes Tonie

  259. Sanne de Mooij :

    Hey, ik heb dit ook in mijn relatie ik heb pas een maand maar ik woon op een woongroep we wonen dus bij elkaar en we zijn nog maar 16 maar als hij ff niet bij me is dan denk ik al ooh hij vind me niet meer leuk genoeg en hij wil niks meer denk ik dan en gister was hij bijna de hele avond weg en dan word ik altijd heel verdrietig wat kan ik hier aan doen want ik wil zeker niet dat het uit gaat

  260. Eva :

    Beste Anna,
    nu al een aantal keer gelezen op je website. Nu besloten om toch ook mijn verhaal aan je voor te leggen.

    Bijna 6 maanden geleden leerde ik een onwijs leuke lieve knappe jongen kennen, we waren meteen smoorverliefd en niet van elkaars zijde geweken.
    Nu zijn we een tijdje verder en is hij enorm druk met zijn baan in de horeca,onregelmatige werktijden etc, en heeft een sponsor in skateboarding wat echt zijn passie is en volledig voor wilt gaan. Oftewel, hij is erg druk. Ook ik heb een niet al te best jaar gehad en merk dat dat bij mij niet in de koude kleren is gaan zitten, ben neerslachtiger en denk minder positief. Mijn vriend heeft aangegeven dat hij nu door zijn werk en de drukte in zijn leven ook niet meer lekker in zijn vel zit.

    Hij wil even rust voor zichzelf even adempauze. Gisteren hebben we hier lang over gesproken en gaan we een pauze inlassen, van 1 maand. Wel is hij aanwezig bij mijn familieweekend en 1 van de kerstdagen en is het plan om samen het nieuwe jaar in te gaan met nieuwe kansen. Wel is 1 ding voor hem belangrijk en dat is dat ik hulp ga zoeken, inmiddels ben ik bij maatschappelijk werk geweest en met behulp van gesprekken daar en thuis meditatie oefeningen te doen hoop ik uit mijn dip te komen.

    Mijn vriend wil deze maand complete rust voor zichzelf, en dat kan ik begrijpen, ook heeft hij aangegeven minder contact te willen (1 keer per week even praten hoe het gaat). Ik moet enorm wennen aan dit alles en ben als de dood dat hij mij alsnog gaat verlaten, het kost me enorme moeite geen contact met hem te zoeken en ook om nu positief te blijven. Ik hou enorm veel van deze jongen en heb nog nooit zo’n sterk gevoel gehad bij iemand. Daarom wil ik er voor vechten…Maar ik wordt zo gek van mezelf! Ik hoop dat je mij een goed advies kan geven… Liefs!

  261. Eva :

    Beste Anna, dank voor je snelle antwoord. Ik merk dat ik beetje bij beetje uit mijn dal kom. Het liefst wil ik dat delen met mijn vriend maar zie wel in dat dat nu niet het goede moment is. Vanmorgen wel even kort contact gehad en dat gesprek verliep goed, hij gaf wel aan nog erg moe te zijn en last te hebben van stress en hij gaat hiervoor naar de huisarts. Ik ben zeer benieuwd hoe het gaat lopen, Ik hoop dat ik m’n vent snel weer in mijn armen kan sluiten! Nogmaals bedankt voor je snelle antwoord, en je site is top! Groetjes Eva

  262. Gonny :

    goedendag Anna,

    Ik ken nu bijna een half jaar een leuke man.
    Bij date 1 vertelde hij al over zijn verleden en waarom hij gescheiden was. Heel open dus.

    We hebben elkaar maanden (4 maanden) regelmatig geappt en zagen elkaar 1 keer in de week en soms 2 keer.

    Hij had meerdere keren aangegeven gewoon kalm aan te willen doen en dat de stap naar een relatie moet groeien gezien zijn verleden. Maar ook sprak hij uit niet kwijt te willen wat er tot nu toe was.
    Nou ja, het ging eigenlijk heel leuk we deden leuke dingen als we samen waren en ja waren ook intiem… toen kreeg hij dus problemen met zijn ex-vrouw ook daarin was hij heel open en vertelde me hoe het zat….ik heb hem geld geleend wat hij eerst niet wou maar uiteindelijk aannam.

    Ik merkte toen de situatie met zn ex opspeelde hij wat stiller was dus op de man af gevraagd verandert dit wat tussen wat wij tot nu toe hebben….zijn antwoord was meisje maak je niet druk er veranderd niets.Toen ben ik achteraf gezien te snel gegaan, ik kwam met het leuke idee om op zomervakantie te willen samen met hem. En ik zei ook als het te snel gaat zeg het maar, zijn antwoord was als ik weet wanneer ik vakantie krijg laat ik het weten… Ik bleef afstand voelen en sprak dit ook uit…

    Het antwoord wat hij gaf was: ‘Er is niks, ik moet gewoon nadenken. Vind je leuk, maar het gezeur eromheen kan ik momenteel gewoon niet aan. Ik zit met mezelf in de knoop en heb tijd nodig hopelijk begrijp je dat’ … Aangegeven: ‘Ik begrijp het.’ en ging hem minder smsen….Toen zag ik op facebook dat hij tijdens zijn familieweekend waar hij zei te zijn met een andere meid in het bos had gewandeld… Dus ik smste hem hoe zijn familieweekend was en ik kreeg ook gewoon antwoord. De vraag wie zij was reageerde hij niet zo op, want hij was aan het gourmetten (zei hij). Het gelaten paar dagen later zag ik dat hij ‘schatje’ tegen haar zei. Ik heb screenshots gemaakt en naar hem toe gestuurd en gezegd ik wil nu weten wie zij is ….Jij kan alle tijd krijgen, maar je moet me niet bedonderen want JIJ weet als geen ander hoe dat is… En anders wil ik het geld terug en ben ik klaar met je…. Meteen een sms dat ik me niet druk moest maken, zij is gewoon een hele goeie vriendin al jaren en ja ze geinen gewoon…. Hij zei nog: ‘Vind jou leuk en dat weet je, toch’ ….

    Paar dagen niets meer gesmst en toen kreeg ik uit het niets een sms van hem dat hij die avond in mijn woonplaats was voor een familiefeestje en dat hij niet was vergeten dat ik ging dansen die avond… Ik snapte even niet waarom hij mij dat smste een teken van ik denk aan je?? Heel kort sms contact gehad en hem aangegeven dat ik vrij was het weekend en als hij me wilde zien het kon laten weten en als het te snel was voor hem nog het niet te doen (hem inmiddels 3 weken tot 4 niet gezien meer).. Dag erna smste ik hem met een vraag en vrijwel meteen en reactie .. ‘s avonds nog even subtiel duidelijk gemaakt dat hij de tijd kan krijgen, maar dus wel eerlijk moet zijn …. Zijn reactie was: ‘haha wat je leest, is gewoon dollen met mn neef en nichies’ ….

    Ik raakte in de war want 1 van die nichtjes was eerst nog zijn beste vriendin. Dus ik stuurde ook huh is zij ook een nichtje van je dan? Maar goed heel fijn weekend en geniet ervan lekker zoepen…..en nu zondagmorgen nog niks meer van hem vernomen wat moet ik doen hem smsen of niet……tis dubbel ene keer denk ik die heeft wat met haar, maar is niet eerlijk. Andere keer denk ik als dat zo zou zijn waarom smst hij dan dat ie ”s avonds in mijn dorp is…en reageert hij wel op mn smsjes als hij er zo klaar mee zou zijn…..please help me wat moet ik doen.

  263. Margriet :

    Hallo, Anna. Ik heb al 8mnd een fwbf, met een getrouwde man. Wij hebben hier zelf voor gekozen, omdat hij zegt een open relatie heeft met zijn vrouw. Dat ie getrouwd was wist ik pas 1mnd na dehand. Dat ie 19 jaar getrouwd was. Maar 4wk geleden was hij bij mij, en vertelde hij dat zijn vrouw 7wk zwanger was. Is niet gepland die zwangerschap, maar ik weet wel waarom. Zijn vrouw weet van mij zegt hij! Dat ik met medezegge van vrouw peettante mag worden. Ik ken haar niet, dat is toch raar, ze hadden er al samen over gehad. Ik vertelde hem, dat ik in de war was, en dat diepe gevoelens voor hem had. En wat ik eigenlijk nog in the picture deed. En dat hij een supervrouw had, en dat ie zuinig op haarmoest zijn. Hij zei, je heb hier zelf voor gekozen, tenzij je hier anders in staat, Dus ik zei nee ik sta hier niet anders in. Mijn man is 2jr geleden overleden. Ik zei toen tegen hem. Deze mnd is voor mij het moeilijkste en voor mij zoon. Toen zei hij ja, vervelend, ik kan op het moment helaas weinig voor je betekenen. Maar toch sterkte komende dagen. En sinds dien heeft ie niks meer van zichzelf laten horen!. Terwijl hij mij wel in de gaten houd op de Whatsupp berichten. Dat is 5wk geleden. Dan denk ik is dan helemaal over, of alleen opdat moment. Hij doet heel afstandelijk. En ik weet het niet meer!! Groetjes Margriet.

  264. Anoniem88 :

    beste Anna, ik heb 6 weken een relatie we hebben elkaar 5keer gezien
    deze man liet elke dag een aantal keer van zich horen..
    vroeg elke week wanneer ik weer eens kwam, nu anderhalve week ..laat hij 2-keer per dag iets horen, soms ook een dag niet… hij zegt dat hij dan druk is , helpen met een vriend of helpen met spullen verkopen, of naar een vriend toe waar hij bijna elke dag een uurtje of 7-8 zit..wat ik niet normaal vind…ik heb zelf een auto dus ik ben er zo met een halfuurtje ..hij heeft nu al een paar weken geen werk , dus heeft bijna niks te doen , alleen elke dag blowen en elke dag naar zijn vrienden gaan…ik heb het idee dat dit alleen om de seks ging..en dat hij het nu al aan het afbouwen is.

  265. LIna :

    Hoi Anne,

    Ik heb al 3 jaar een relatie met iemand, het is toen door omstandigheden, werkdruk en familie issues uitgegaan. Na een paar maanden zocht hij weer contact met me op en wilde dolgraag weer een nieuwe start maken. Na lang nadenken en omdat ik ook nog steeds van hem hou heb ik hiermee ingestemd. We zouden gaan trouwen dat was onze volgende stap…echter nu zit hij persoonlijk weer niet lekker en negeert me nu voor bijna 2 weken lang. Ik heb hem gebeld, gesmst, gemaild en zelfs zijn vm ingesproken. Hij reageert dat hij in de war is en zich niet lekker voelt… wat moet ik hiermee? Wil hij me niet meer? Of zit hij echt in de knoop met iets? Ik snap zijn actie niet en waarom reageert hij gewoon niet op mijn berichten, het lijkt wel alsof ik een monoloog aan het voeren ben. Hopelijk heb je advies!

  266. LadyS :

    Hoi Anna!

    Ik zit met een vraag. Ik ben van september aan het daten met een man van rond de 30. Leeftijd maakt niet uit. Hij heeft een zware relatie achter de rug waar hij nog altijd zwaar vanaf ziet. Hij vertelde mij ook in grote lijnen dat zijn ex “misbruik” heeft gemaakt van zijn gevoelens. Nu hij wou me leren kennen en alles ging goed. Tot hij me een paar weken geleden liet weten dat hij bang is dat er ruzie zou komen als we dit zo verder zouden blijven doen. We hebben wel al verschillende keren seks gehad. Ik vroeg hem ook of ik enkel maar voor de seks was. Dan kon ik daarvan uitgaan dat hij enkel een seksrelatie zag zitten. Nu hij zei me dat hij zeker geen relatie wou de eerste maanden. Hij zit volgens mij met bindingsangst door wat hij heeft meegemaakt met zijn ex. Hij vertelde mij dat hij zeker niet vind dat ik alleen maar voor de seks was. Hij zou ook niet met een andere vrouw seks hebben daar kon ik van uitgaan. Als hij me een week niets liet horen mocht k zeker niet panikeren zei hij. Als ik hem vraag of hij geen relatie wil of geen relatie met mij? Ontwijkt hij deze vraag. Ik wil momenteel geen relatie klinkt het. Nu hij afstand neemt. Is dit dan omdat hij nog moet uitzoeken hoe hij mij gaat zeggen dat hij me niet meer wil? Of gaat hij me na paar weken gewoon terug opbellen? Hij belt me regelmatig nog wel maar wil me precies minder bij hem. Dat is jammer. Maar als hij de tijd nodig heeft geef ik hem die ook. Ik wil zelf gewoon genieten van zijn aandacht en er voor hem zijn. Wat kan ik het beste doen? Ik wil hem zeker niet claimen. Maar het is inderdaad mogelijk om die leuke persoon niets toe te sturen.

  267. Miep :

    Hoi Anna,

    Korte samenvatting : ik heb 3 jaar een afstands relatie gehad, we zijn een tijd uit elkaar geweest en sinds kort zijn wij weer samen. Communicatie is best wel een probleem geweest vooral als dingen niet face to face te bespreken zijn. We hebben afgesproken om dit te verbeteren en eerlijk naar elkaar te blijven.

    Nu is het zo dat er in het verleden iets is gebeurd, iets wat mij enorm pijn gedaan heeft. Een vriendin van hem bleek verliefd op hem te zijn en wilde seks met hem. Hij heeft mij heel lang van jaloezie beschuldigd tot hij erachter kwam dat ik gelijk had. Ik ga van het weekend weer naar hem toe en wil het er graag over hebben maar ik weet niet hoe ik het hem moet vertellen zodat hij mij begrijpt of denkt oh ze is weer jaloers. Want dat ben ik niet meer, ook zou ik graag van hem willen weten hoe hij dat voor zich ziet als wij gaan samenwonen. Hun zijn nog bevriend, maar zij kan mij niet uitstaan. Ik heb al eens gezegd, kan ik haar niet een keer zien, misschien is ze wel aardig. Maar nee, nooit gebeurd. Ik ben een ontzettende maler en ben echt bang voor zijn reacties. Hoe moet ik dit uitleggen en wat is een goed moment?

    Liefs, M

  268. J. :

    Hoi Anna,

    Ik zou graag je advies willen. half okt heb ik kort gesproken met een leuke vent uit het dorp. Gescheiden en een zoon. We waren op een feestje. Na dit korte gesprek ging hij naar toilet en heb hem niet meer gesproken.
    Een week later kreeg ik vriendschapsverzoek op facebook. Hij is de hele week in mijn hoofd blijven zitten, dus ik was blij verrast. Ik heb het geaccepteerd en al snel waren de hele avond aan het chatten. We hebben 06 nummer uitgewisseld en de week erna dag in, dag uit gesmst. Hij liet mij merken mij erg leuk te vinden. Een week daarna hebben we afgesproken. Hij was geintereseerd en zei mij een krachtige en lieve vrouw te vinden. Toen hij weg ging vroeg hij of hij mij mocht zoenen. Na een korte zoen is hij weggegaan. Die week hebben we elkaar nog 3x gezien. Ik vind hem leuk. Uiteindelijk hebben we nog een keer afgesproken. Hij is die nacht blijven slapen, maar seks hebben we niet gehad. Ik wilde dat niet en hij zij dat kan later nog wel. Hij is de deur uitgelopen en heb hem daarna niet meer gezien.
    Die week daarna nog wel gesmst, naar dat moest van mij uit komen. Smsjes waren kort en zakelijk. Uiteindelijk gevraagd wat er was. Het komt er op neer dat wanneer er druk op komt het lastig voor hem wordt. Afgelopen zomer is zijn relatie verbroken. In die relatie heeft hij nooit ruimte voor zichzelf genomen en dat verwijt hij zichzelf. Hij zegt mij leuk te vinden. Hij is kok en deze tijd is druk voor hem. Ik heb gezegd dat ik begrip heb voor zijn situatie en zijn vorige relatie. Maar heb ook aan gegeven wat ik nodig heb. Hij begreep dat en hij zei mij te zullen smsen. Dat was half nov. Tot op heden heb ik nog niks gehoord. Op 1dec heb ik een belangstellend smsje gestuurd. Gevraagd hoe het met hem ging, of hij de drukte nog een beetje aankon. En gezegd dat ik hoopte sat het goed met hem ging. Helaas heb ik ook daarop geen reactie gekregen.
    Het maakt mij verdrietig. Kan mij hiet voorstellen na alles wat hij zei dat het nu stil is. Ik weet ook dat hij tijd alleen nodig heeft. Ook mijn begrip getoond.
    Maar nu weet ik niet wat ik moet doen. Heb veel verdriet gevoeld, maar niet naar hem geuit. Wil sterk zijn en leef mijn leven. Alleen nu is de vraag: hoe lang moet ik wachten om contact op te nemen. De feestdsgen komen eraan en xou hem wel fijne dagen willen wensen. Of beter van niet en moet ik echt wachten tot hij contact opneemt. Ik wil niet opdringerig overkonen. Maar het raakt mij wel. Hoe zou ik dat kunnen uiten zonder hem het gevoel te geven dat hij druk voelt. Hoe kan hem weer geintereseerd in mij maken, hoe kan ik hem tot mij aangetrokken laten voelen. Wat moet ik doen…..

    Hopelijk kun je mij adviseren

    Groet J.

  269. Chacha :

    Hallo Anna,

    Echt een interessante site, ik heb er veel aan gehad.
    En nu mijn verhaal:

    Ik leerde een man kennen op internet. Hij was de gene die mij een bericht stuurde. We hadden gewoon gechat en het klikte wel. We hadden toen daarna app contact, maar het duurde wel lang voordat wij gingen afspreken. Ik woon nog thuis en hij wilde bij mij thuis komen. Hij kwam, ik had toen gekookt. Het klikte tussen ons. We konden goed lachen en ik merkte ook dat hij steeds onopvallend naar mij keek. Hij vertelde ook dat hij verlegen is. We hadden wel gezoend. Volgende dag zag ik hem weer en die klik was er nog steeds en ook samen gelachen. Ik vertelde aan hem persoonlijke dingen en hij ook aan mijn. Die dag belande we ook samen in bed, maar het kwam van 2 kanten. Later toen ik thuis was, ging ik slapen en had hij mij geappt van ‘ej slaapkop’ en dat het wel gezellig was. Daarna voelde ik die afstandelijkheid. Ik had hem daarover geappt. Ik zei: ‘Zo, je zegt ook niks meer.’ Toen zei hij: ‘Ahww, mis je mij?’ Ik had geantwoord: ‘Jawel’. Later voelde ik het weer. Toen zei ik het hem gewoon straight: ‘Ik kan je beter gewoon blokken en verwijderen, want je zegt ook niks meer.’ Toen zei hij: ‘Wauw’. Ik: ‘Ja, als ik wat tegen jou iets zeg, dan negeer jij mij.’ Toen zei hij van dat het niet zijn bedoeling was en dat hij gewoon even geen zin had in app, dus ik begreep dat. Had dit tegen hem ook gezegd. Maar later voelde ik het weer, toen dacht ik van ja laat dan maar. Maar later begon hij mij te appen over hoe het met mij ging. Ik zei dus dat ik ziek was en hij wilde voor mij zorgen, maar ik zei tegen hem: ‘Nee, liever niet. Want voel me echt niet goed, ben geen goed gezelschap.’ Toen zei hij: ‘Ok, beter als je beter word dan kom ik weer.’ En 2 dagen later begon hij weer te appen of ik beter was. Ik zei dus nee voel me nog steeds niet goed. En nu 2 weken terug had ik hem geappt dat ik weer beter was, maar voel steeds die afstandelijkheid. Het lijkt net dat hij begint te praten weer als ik iets hards zeg ofzo. Want eergisteren had ik hem alleen zo een bericht gestuurd op app van ey verwaarlozen alles goed. En hij stuurde terug zomaar. Dus is raar allemaal. En gister stuurde ik of alles goed ging. Hij had daar op geantwoord. Daarna vroeg ik wanneer hij weer kwam. Hij had daar niet op gereageerd. Mja die bericht stuurde ik om 22.30. Hij had hem wel volgende dag gelezen, maar weer niet op geantwoord. Ik merk wel dat als ik bericht later stuur, dat hij niet op reageert. En dan is hij de volgende dag pas online. Hij werk ook en moet vroeg opstaan rond 6 uur dus denk dat hij dan al slaapt. Mjah is raar allemaal.

    Weet u wat er aan de hand is?

  270. Advocaatje :

    Hallo Anna,

    Eerst wil ik even zeggen dat ik veel aan deze stukken heb gehad, waarvoor dank.

    Nu mijn verhaal: ik ben nu twee maanden aan het daten met een jongen, die ik heb leren kennen via internet. Het klikte meteen enorm goed, van beide kanten. Hij doet altijd zeer liefdevol, we hebben dagelijks contact, we gaan vaak leuke dingen doen (dus buitenshuis, ik heb zijn vrienden etc al vaak gezien) ik ben zelfs al bij zijn ouders geweest omdat zij mij graag wilden ontmoeten. Klinkt goed nietwaar? ”Probleem” is echter dat hij voordat hij mij ontmoette hij nog maar 2 maanden single is. Hij heeft hiervoor een relatie van 3.5 jaar gehad, wat voor hem zeer naar is geëindigd: zij ging vreemd, en deed al meer dan een jaar erg naar tegen hem. Ik wist dit al vanaf het begin, waardoor ik altijd toch wel een zekere afstand heb gehouden. Ik heb hem hier ook paar keer naar gevraagd of hij wel toe was aan daten. En hoe ik het allemaal nu moet zien (1 week terug gevraagd) Hij zei dat hij echt gevoelens voor mij heeft, het heel fijn voelt met mij maar t eng vindt om zich nu alweer in een relatie te storten. Volkomen begrijpelijk! Maar toch word ik er vreselijk onzeker van omdat ik bang ben een rebound te zijn. Wat volgens hem dus nergens voor nodig is. Wat kan ik het beste doen? Ik ben van plan om hem ruimte te geven, wat hij natuurlijk nodig heeft. Wat zijn nog meer goede tips om respectvol met zijn situatie om te gaan, zonder dat ik mijzelf helemaal onzeker maak?

    groetjes, Advocaatje

  271. Advocaatje :

    Dat is ook zo. Dit weekend waren we in een kroegje, toen had zij hem ineens berichtje gestuurd, dit liet hij mij meteen zien. En paar min later stond ze naast ons. Bijzonder awkward. Sinds enkele dagen merk ik dat het contact minder is geworden. Ik wacht denk ik nog een paar dagen en vertel ik hem dat ik merk dat t contact minder is/anders is geworden, en dat ik dat wel mis. We zijn immers volwassen en ik hou er niet van om nu weken te moeten wachten of ik misschien wat hoor. En ik ga nu niks verwachten, en probeer nu gewoon weer fijn om mij heen te kijken :)
    Maar pijn doet het wel.

    • Eline :

      Waarom zou je hem vertellen dat je hem mist. Zou ik niet doen. Niks meer laten horen, afkappen en doorgaan met je leven is het beste signaal dat je nu aan jezelf kunt geven om de juiste man wel in je leven te krijgen.

  272. Gevoelig meisje :

    Hallo Anna,
    Ik wil als eerst zeggen dat ik door je stuk het beter begrijp maar toch wil ik dit met je delen: Ik heb al 2 jaar een relatie met mijn vriend, we hebben meer positieve dan negatieve dingen meegemaakt. Ik ben een gevoelig persoon en altijd zo geweest.
    Dit weet mijn vriend ook
    Ik zeg snel als iets me niet lekker zit.
    Weet jij misschien waardoor hij ruzie’s niet wilt uitpraten en zegt dan ook meestal dat ik niet overal wat achter moet zoeken en waarom hij zn hekel heeft aan kleine discussies en niet vindt dat het hoort in een relatie.
    We zien elkaar ook niet zo vaak door onze opleiding en afstand.
    Hierdoor praat ik het liefst in het echt niet over onze ruzie’s om het moment niet te verpesten.

  273. LadyS :

    Hey Anna

    Dank je voor je reactie onlangs was ik nog aan het denken welke hints hij eigenlijk allemaal al had gegeven. Ik wil echt wel gewoon weten of hij me leuk vindt.

    Ik heb het ook moeilijk om hem geen smske te sturen. Misschien hem gewoon tijd geven en ervoor hem zijn als vriendin?

    Een man dat het moeilijk heeft met zijn ex. heeft tijd nodig toch?

    • Advocaatje :

      LadyS,

      Ik zit precies en eenzelfde situatie. Heb nog wel normaal contact met hem gehad.. maar sinds zijn ex hem vorig weekend een berichtje heeft gestuurd en hem opzocht, is het allemaal wat minder intensief. Ik denk dat, net als in jouw situatie, mijn date nog niks serieus wil; en Ik heb besloten om toch wel verder te gaan, ik heb geen zin in drama, en dat moet jij ook niet willen! Je verdient iemand die voor je gaat. Ik probeer ook alles voor hem in te vullen, maar daar doe je jezelf alleen maar mee te kort.

      Wat ik je zou willen adviseren om gevoelsmatig afstand te houden, en lekker verder te gaan met je eigen ding. Mocht hij echt willen investeren in jou dan moet het nu toch maar eens van zijn kant komen. Geef hem dus idd de ruimte maar blijf zelf ook niet stilstaan. Succes en veel liefs!

      • LadyS :

        Hey!

        Ja hij heeft me verteld dat hij gewoon “vrienden” wilt zijn. Maar hij heeft nu toch niet de behoefte om mij te zien. Hij had me een tijdje niet gehoord en nu dat hij mij had gezien was het voor hem moeilijk (aangezien dat voor hem moeilijk is wilt het dan toch zeggen dat er iets moest geweest zijn?). Maar hij wilt dan geen seksrelatie dus hij heeft wel respect om dit dan ook eerlijk te vertellen. Nu hij zit nog steeds met zijn ex in zijn hoofd (ik denk dat zij hem bedrogen heeft) Volgens mij wilt hij wel maar kan hij niet… hij denkt dat ik hem wrs terug ga kwetsen. Jammer aangezien ik niet dezelfde persoon ben!

  274. LadyS :

    Hey Anna,

    Dank je! Maar waarom neemt een man afstand?

    • Eline :

      Hij neemt afstand als hij niet verliefd op je is geworden, hij had gehoopt het wel te worden maar dat is niet gebeurd of het is heel snel weg ge ebt, het is ook heerlijk om verliefd te zijn en meestal ook de basis voor het begin van een relatie (vind ik!)

      • Eline :

        Dus óf hij is niet verliefd, óf hij vindt je gewoon niet leuk genoeg (sommigen beginnen wel een relatie zonder verliefdheid, al vind ik dit raar)

  275. LotteM :

    Hoi Anna,

    Dat een man afstand neemt en even niks van zich laat horen, kan ik begrijpen, maar niet als hij afstand neemt en wel blijft smsen en zeggen dat hij bij je wilt zijn, maar ondertussen met zijn vrienden afspreekt? (We zijn nu 3 maanden aan het daten)

    Waarom zegt hij dat hij me wilt zien, terwijl hij me kan zien, maar het niet doet? Ik wordt boos als hij zegt: ik wil je zien, terwijl hij met me kan afspreken, maar het niet doet. Hij had een vrije avond en kon mij dus zien en vervolgens zegt hij, heb me vrienden gevraagd om langs te komen… En zijn vrienden ziet hij al vaker en kan hij vaker zien…

    • Eline :

      omdat hij je aan het lijntje wil houden en een optie wil hebben voor als hij niks of niemand heeft.

  276. LadyG :

    Hallo Anna,

    Wat leuk om te lezen dat ik niet de enige ben met twijfels :-)
    Nu, ik heb ook een man leren kennen. Wij hebben ondertussen al 5 dates gehad. Het initiatief om af te spreken laat ik steeds over aan hem. Het kan soms wel 14 dagen duren vooraleer ik iets van hem hoor. Als we afspreken is het steeds heel fijn. Wij kunnen uren praten en lachen met elkaar. Hij heeft me aangegeven dat hij bindingsangst heeft. Ikzelf heb verlatingsangst. Ik heb soms echt een enorme drang om hem te smsen maar ik doe dit bewust niet omdat ik weet dat hij bindingsangst heeft. Ik wil hem ook niet wegduwen. Als wij bij elkaar zijn ben ik wel degene die intimiteit uit de weg wil gaan. Hij moet steeds aan me vragen om dichter bij hem te komen zitten. Wanneer ik voel dat hij fysieke toenadering zoekt, kan ik mij wel geven. Ik ben steeds bang voor afwijzing wat ook typisch is voor mijn verlatingsangst. Daarom durf ik zelf zelden vragen om samen iets te gaan doen. Ik wacht altijd zijn kant af. Op de laatste date zijn we naar bed geweest. Hij vertoonde nadien ook veel intimiteit. Ik daarentegen was meer afstandelijker. Gewoon uit schrik om gekwetst te worden. Toen ik vertrok heb ik gewoon gezegd ‘tot de volgende!’ Ik wou dit niet zeggen maar het kwam ineens uit mijn mond. Ik heb hem nu al 9 dagen niet meer gehoord. Moet ik nu respecteren dat hij afstand neemt of moet ik hem gewoon contacteren? Ik ben bang dat hij misschien niets laat weten als ik een sms stuur. Ik wil dat verdriet niet voelen. Kan je me raad geven?
    Alvast bedankt!
    G

  277. AM :

    Beste Anna,

    ik lees regelmatig je blogs en vind ze zeer interessant. Ik moet eerlijk bekennen dat ik het niet meer weet. Ik ben 27 en ik heb ooit 1 relatie gehad op de middelbare school. Ik ben na die relatie een beetje de weg kwijt geraakt op het gebied van relaties. veel gekwetst en te onzeker geworden. Ik ben eigenlijk pas twee jaar weer actief aan het daten of dat ik me weer open durf te stellen er voor. Het ging leuk veel aandacht, niemand echt gevonden met een klik tot een jaar geleden. Ik ontmoette een jongen tijdens het uitgaan waar het enorm mee klikte, maar hij ondernam maar heel vaag actie. Ik maakte uit zijn manier van doen op dat hij heel onzeker was. uiteindelijk heeft hij mij zelf benaderd en volgde er een jaar van vaag gedoe. Ik ben er letterlijk gek van geworden. Als ik verder wilde en contact zocht met andere mannen werd hij boos. Als ik toenadering zocht deed hij koud en afstandelijk. Het leek eigenlijk als of hij me bestrafte voor mijn gedrag, Als of ik iets deed dat hem kwetste, waar ik niks van begrijp, want hij heeft al een keer aangegeven dat het gevoel niet wederzijds was. Ik ben uiteindelijk in actie gekomen en daarop volgde dat hij mij kuste. Hij bleef me wel altijd opzoeken in de zin van, naar mijn stamkroeg komen en van een afstandje naar me kijken. Hij zei wel te willen daten, maar kwam nooit met concrete voorstellen. Het ging zo heel lang door. alle smsjes en berichten kwamen altijd van mijn kant. Tot dat ik hem geen aandacht meer gaf tijdens het uitgaan. Omdat ik nu sinds kort aan het daten ben met een andere jongen. Ik kreeg nadat hij mij had gezien een berichtje met excuses dat hij niet met me gepraat had en dat hij hoopte me snel te spreken. Ik was er best wel kwaad over, maar besloot een aantal dagen toch aardig en begripvol te reageren. Verder heeft het nog geen vervolg gehad. Maar daar begrijp ik dus al niks van. Maar goed hij is voor mij verledentijd. Maar toch wil ik graag weten wat dit voor gedrag is. Heb jij enig idee? wil deze man alleen maar mijn aandacht?
    Mijn nieuwe date is niet veel beter. Toen hij mijn nummer vroeg gaf hij aan, dat hij het fijn vond als ik contact zocht en dat deed ik. We hadden de leukste eerste date ooit, dat vond hij ook. de dag erna kreeg ik een heel lief berichtje. het appen werd na een week steeds minder en ik heb hem daarna met uitgaan nog twee keer toevallig getroffen en hij bleef tijdens die avonden ook zelf contact zoeken en bij me in de buurt. we hebben meerdere keren uitgesproken dat we nog een keer zouden afspreken, maar niks concreets afgesproken. ik heb tussentijds zelf maar het initiatief genomen en eens een balletje op gegooid over een vervolg. Uit zijn antwoord was af te leiden dat hij daar zeker open voor staat, maar het druk had met werk. Ik heb vervolgens nog een week gewacht en hem duidelijk uitgenodigd om wat te drinken. de dag die ik had voorgesteld kwam hem niet uit, maar hij gaf wel weer aan er voor open te staan. Ik wil voor mezelf heel graag een conclusie hier uit trekken. Omdat ik gewoon niet weet of ik niet weer een jaar ga verspillen door op iemand te wachten, die mij gewoon niet leuk genoeg vindt. Ik ben niet het type dat aandacht gaat geven aan meerdere personen. ik vind het leuk als mannen met me flirten, maar als ik iemand echt leuk vind of aan het daten ben wil ik niet de indruk geven naar de buitenwereld dat ik open sta voor andere contacten. Dan wil ik me richten op een persoon. Maar als is er iets dat ik misschien anders moet doen? of verkeerd heb gedaan? Is deze man zich misschien aan het terug trekken?
    Ik weet dat hij bijvoorbeeld een heftige relatie achter de rug heeft. En hij lijkt luchtig om te gaan met het daten. Ik zou het heel zonde vinden als het zo eindigd. Want tijdens onze date bleek dat we een zelfde verleden delen en we hebben eigenlijk alleen maar samen jeugdherinneringen opzitten halen, alsof we al jaren bevriend waren geweest. het voelde heel vertrouwd. we zouden even iets gaan drinken en we zijn tot midden in de nacht samen op pad geweest terwijl hij de dag erna moest werken. het is wel pas 3 weken aan de gang…
    maar goed nogmaals ik snap er niks meer van.
    Al vast bedankt voor eventuele reacties.
    groetjes AM

    • Eline :

      Als je je altijd maar blijft richten op 1 persoon, terwijl je met die persoon nog niet eens een vaste relatie hebt, en geen exclusiviteit met hem hebt afgesproken dan schiet het niet op om een man te vinden waar je een relatie mee kan aangaan. Zo kost het je veel te tijd(verspilling). En naar bed gaan met een man waar je nog geen relatie mee hebt is ook niet handig. Waarom niet gewoon gezellig afspreken (met meerdere mannen) totdat er tussen die mannen een keer de ware zit (en ik bedoel daarmee NIET de perfecte partner want die bestaat niet)

    • Eline :

      je schrijft:
      “maar als ik iemand echt leuk vind of aan het daten ben wil ik niet de indruk geven naar de buitenwereld dat ik open sta voor andere contacten. Dan wil ik me richten op een persoon. Maar als is er iets dat ik misschien anders moet doen? of verkeerd heb gedaan?”
      Nou, dat is dus precies wat je verkeerd doet. Door op dit moment niet open te staan voor anderen maar alleen maar open te staan voor iemand die niet eens genoeg moeite doet.

  278. J.T :

    Hoi Anna,

    Kun je mij advies geven over het volgende. 2 weken heb ik app contact gekregen met een man. We hebben contact gekregen via internet. Al snel bleek Dat we elkaar leuk vonden. Hij appte vaak dat ie mij leuk vond, ik mooi was, spontaan en zelfverzekerd. We hebben een aantal keren gebeld en ondanks dat het korte gesprekken waren, was het altijd leuk. Ik kreeg vaak daarna een appje hoe leuk het is. Na een week zouden we afspreken, maar op de dag van afspreken moest hij afzeggen, wegens een probleem op het werk waarvoor hij naar Utrecht moest. Jammer, maar die week daarop zouden we afspreken. Hele weekend daarom geappt en hij stuurde vaak foto’s. Noemde me lieverd, leukerd etc. Het contact was intens, soms flirterig en spannend. Van beide kanten voelde het vertrouwd. Hebben we allebei uitgesproken. Ik heb n aantal keren laten weten te hopen dat we elkaar snel een konden ontmoeten. Hij voelde hetzelfde. Afgelopen maandag weer contact gehad (sinds 1e contact, elke dagen app contact). We hadden afgesproken om rond 20 uur te bellen. Uur daarvoor hebben we nog contact gehad en appte hij dat ik een lekker ding was. We waren wat aan het dollen. Ik heb op zijn laatste app niet gereageerd, want ik dacht we bellen straks toch. Het was inmiddels 20.30 uur en we hadden nog niet gebeld. Dus dacht app even om te vragen of het uitkomt. Geen reactie, de dag erna ook geen reactie. Dit was raar. Hij was ook niet meer online op whatsapp. Dinsdagavond gevraagd via gewone sms of alles goed was. Gezegd dat ik in de war ben. Ik kreeg direct een berichtje terug waarin hij schreef dat ie wat in de war was, hij even over alles na moet denken. Het hem spijt dat ie dat zo heeft aangepakt. Hij sloot af met liefs en een kus. Heb gereageerd dat het mij raakt, maar het ook wel begrijp. Ons contact was intens. Ik ben vrij spontaan (wilde graag afspreken etc)en mijn spontaniteit kan soms overkomen dat ie druk boelt. Het spijt me als dat zo gevoeld word. Ook gezegd dat ik begrijp dat ie ruimte nodig heeft en ik hem dat zal geven, maar dat ik hoop dat het contact niet ophoud, alvorens wij elkaar in het echt hebben gezien. Ik kreeg n sms terug, waarin hij schreef dat ik lief was en hij niet lang stil zou blijven. Gezegd dat ik mij verheug op ons nieuwe contact. Gezegd dat ik aan hem zou denken. Uur later kreeg ik n sms terug met daarin het volgende ” lieverd ben je, echt”. Ik heb hier niet op gereageerd, omdat ik hem die ruimte wil geven. Iemand zeg toch niet voor niets dat ik lief en leuk ben? Nu zijn we een paar dagen verder en wordt onzeker. Heb ik wel goed gehandeld? Had ik toch niet moeten reageren op zijn sms? Wanneer mag ik weer contact opnemen? Of is het beter om het niet te doen. Wat zou ik kunnen smsen? Wil wel n sms sturen om hem te laten dat ik aan hem denk. Ik ben bang dat als ik ook niks last horen het contact doodbloed. Ik doe echt leuke dingen en ben echt niet de hele tijd met hem bezig, maar ik vind hem leuk. Wat kan ik als vrouw het beste gaan doen. Wil hem het gevoel geven dat ik er voor m ben, maar wil ook niet het initiatief nemen.

    Kun je mij adviseren Anna,

    Dank je wel, J.T.

  279. MK :

    Beste Anna,

    Ongeveer 1,5 maand geleden heb ik een leuke man ontmoet via internet. De eerste 2 weken veel gechat en gewhatsappt. Dit was erg leuk en gezellig, er was een echte klik. Hierbij namen we allebei het initiatief om een berichtje te sturen. Vervolgens hebben we in het echt afgesproken. De klik tussen ons was nog duidelijker. In de tussentijd weer veel gewhatsappt. Hij zei zelfs lieve dingen tegen me, dat hij me leuk vindt en dat hij samen met mij zou willen kijken waar het schip heen vaart. I.v.m. een operatie kon hij een paar weken niet afspreken, daarom ben ik bij hem thuis langs gegaan. Dit was nog leuker dan ik me had voorgesteld. De andere ochtend liet hij weten over “ons” nagedacht te hebben en nog geen conclusies kan trekken en me eerst beter wilt leren kennen. Ook gaf hij aan de komende weken het druk te hebben om in het weekend af te spreken, maar hij zou doordeweeks wel een keer een bakkie koffie komen doen. Ik heb gezegd dat hij zelf moet laten weten wanneer hij dat wil komen doen, want ik blijf het niet constant vragen. Sindsdien is het contact erg magertjes… als ik iets stuur, reageert hij wel, maar uit zichzelf stuurt hij niets meer. Wat moet ik hiermee? Ik vind hem erg leuk, maar dit maakt me onzeker en weet niet wat ik moet doen.

  280. Marjel :

    Hallo Anna,

    Zou je mij advies willen geven? Ik heb contact met een man via internet, we kennen elkaar van lang geleden en tijdens ons contact op dit moment is er iets in mij aangewakkerd. Ik heb hem dit verteld en zijn reactie is dat hij niet verliefd is maar dat ons contact hem niet koud laat en dat hij wel verlangens heeft naar mij. Hij zei dat hij sowieso niet verliefd kan worden zonder dat wij elkaar gezien hebben al die tijd. Nu is hij twee weken geleden voor zijn werk naar Azië vertrokken, waardoor we elkaar niet hebben kunnen zien, hij komt in april weer terug in dan gaan we elkaar ontmoeten en tijd met elkaar doorbrengen. In de tussentijd hebben we veel contact, bijna iedere dag. Onze gesprekken zijn soms spannend en seksueel getint.. Ook hij geeft aan dat hij er veel aan denkt en het hem niet koud laat. Toen ik onlangs peilde naar zijn gevoelens.. bleef hij opnieuw stellig en zei dat het hem allemaal niet koud laat en hij sterke verlangens naar me heeft maar nog steeds niet verliefd is. Ik merk dat hij wilt voorkomen dat ik verwachtingen heb die in een real live contact niet uit zullen komen. Hoe vreemd het ook klinkt en ook echt wel weet dat we pas weten wat er nou echt tussen ons is wanneer wij elkaar gaan zien, ik vind het zo gek dat hij blijft zeggen niet verliefd te zijn. Ondertussen besteed hij zowat iedere avond (en soms ook nacht) aan mij. Ik word er lichtelijk onzeker van en ook doet het een beetje pijn.. Hierdoor voel ik me soms ook bezwaard om hem aan te spreken (moet ik hem laten jagen vraag ik me dan af?) Wanneer moet ik hem laten jagen en wanneer mag ik best iets van me laten horen? April is nog even weg en ik verlang dagelijks steeds weer naar onze gesprekken. Ik voel me een puber zal je vast wel begrijpen. Ik wil vooral geen dingen kapot maken door hem veel te duidelijk te laten merken hoe leuk ik hem vind en contact wil.. en ondertussen kan ik het maar moeilijk laten. Ik kan, ondanks alles wat ik van je gelezen heb, steeds moeilijk inschatten wanneer ik moet stoppen met contacten en hoeveel ik precies van hem af moet laten hangen. Ook van vriendinnen hoor ik hetzelfde. Veel vrouwen vangen achter mannen aan ipv andersom, zoals ik altijd dacht en ook liever had gehad. Ik zie ook steeds weer hetzelfde gebeuren en dat is dat die man dan wegloopt of weinig initiatief meer toont. Waarom doen wij dit? Is er iets misgegaan in ons collectief geheugen?

    Hoe dan ook. Je advies zou ik enorm waarderen.

    Ben ik te laat? Heb ik het al verknalt met mijn gespam en hem voor te zijn met mijn liefde voor hem te verklaren terwijl we elkaar nog niet eens gezien hebben, zucht! Wat baalde ik daarna.. dat kun je je vast voorstellen..

    • Marjel :

      Ik vergat er nog aan toe te voegen, wat over dit topic gaat, en dat is dat hij heel lichtjes wel afstandelijker geworden is. Hij heeft al eerder aangegeven dat hij ook bewust voorzichtig met mij wilt zijn omdat hij weet dat ik inmiddels al wel verliefd ben en hij wilt mij absoluut niet kwetsen zegt hij wanneer blijkt dat we in het echt geen match zijn. Ondertussen laat het zich wel veroveren op alle intieme vlakken in ons gesprek. Hij laat mij wel de leiding nemen, wederom om dezelfde rede en dan laat hij er zich maar al te graag in meenemen. Het is echt een puur persoon, dat is iets wat ik juist zo bijzonder aan hem vindt..

  281. Marjel :

    Dank je wel Anna. Ik vrees dat je het heel erg juist hebt. Ik had ook geen idee dat je gevoel kan ontwikkelen puur bij contact via internet. We hebben zoveel gesproken inmiddels, misschien wel meer dan 100 uur en denken veel hetzelfde over essentiële levensvraagstukken. Ook is er sterke chemie tussen ons. Inmiddels blijkt wel dat hij veel meer geïnteresseerd in me is dan ik dacht, ik heb daar een onzekerheid die ik graag zou overwinnen. Ik probeer zo nuchter mogelijk te blijven nu en rustig af te wachten op onze eerste ontmoeting.

  282. Anoniem :

    Hey Anna,

    Ik heb ook ongeveer ‘t zelfde probleem alleen is het net even anders.
    Het zit namelijk zo: wij hebben een relatie van 2 jaar wij zien elkaar bijna elke dag of om de dag, maar dan is hij bijvoorbeeld 2 dagen superlief en dan de 3e dag gaat ie heel erg afstandelijk doet, hij merkt dat ik dan veel aandacht geef met vragen wat er is en/of bellen, vertellen dat ik van m hou etc of vragen of ie langs komt? Maar hij wilt niet, hij wijst me steeds af en doet best wel gemeen, hij laat mij vaak huilen met zijn gedrag en wordt beetje geïrriteerd als ik ga huilen in plaats dat hij het samen oplost met mij loopt hij weg en laat mij achter met iets wat hij zelf veroorzaakt, de grap is ik weet dat hij heel veel van mij houdt , daar twijfel ik niet aan, maar ik weet echt niet waarom hij zo doet?
    Hij wilt het ook nooit zeggen hij zegt dat ie gewoon normaal doet, maar hij zoekt als het ware heel vaak ruzie. Dit maakt mij onzeker, verdrietig en ook heel erg bang.

    Wat moet ik doen?

  283. Marieke :

    Beste Anna, ik wil graag ook even mijn verhaal hier opschrijven.

    Lucht in ieder geval even op… in december heb ik online een man leren kennen. Is eigenlijk expres luchtig begonnen, hij woont ver weg en heeft kinderen, daarnaast hadden we een groot verschil in opleidingsniveau dus ik dacht in eerste instantie leuk gewoon chatten meer niet. Maar goed het bleef leuk, werd leuker en leuker, berichtjes werden skype gesprekken en toen ik hem op skype eenmaal had gesproken begon ik hem toch wel erg leuk te vinden. Hij straalt rust uit, is verantwoordelijk bezig met zijn kinderen en werk. Tegelijkertijd was er tussen ons ook wel chemie.

    Hij gaf aan een klik te voelen die hij niet zo snel heeft, ik had dus hetzelfde. Ik dacht al verdorie toch, waarom nou weer zo ver weg… maar goed daar was niks aan te doen. Hij was degene die begon met elke dag berichtjes met kusjes, goedemorgen, slaap lekker, tussendoor hoe is je dag? Dat hij het zo fijn zou vinden om lekker met mij op de bank te zitten. Ik reageerde in eerste instantie een beetje verbaasd zo van hmmm ik moet realistisch zijn, dit wordt toch niks. Maar ja als iemand volhoudt en je stuurt 2 maand berichtjes over en weer, en je merkt dat iemand dus gewoon aan je denkt, tja… dat is dan toch wel weer leuk.

    Hij gaf aan nog niet heel lang alleen te zijn, en heel langzaam weer aan het openstaan voor een relatie. Maar hij heeft het op het moment heel erg druk met werk, huis verbouwen en zijn kinderen dus. Ik heb er nooit druk op gelegd volgens mij. 2 weken geleden moest hij om iets op te halen in de buurt zijn en berichtte mij dat. Ik dacht jeetje wat moet ik nou doen, maar wilde de kans niet laten gaan om hem nou een keer in het echt te zien. Het was echt superleuk, er is ook wel wat gebeurd ja, misschien niet handig maar op het moment dacht ik joh weet je ik geniet er gewoon van, hij is straks weer ver weg… daar heb ik ook trouwens niet eens spijt van, was voor mij ook erg fijn. Hij liet wel merken dat hij het ook erg leuk vond en zei tegen me: jeetje, wat gebeurt hier nu allemaal?

    Wel heb ik tijdens onze afspraak zelf aangegeven dat ik hem leuk vind, en dat als hij überhaupt nog niks wil, dat we dan misschien beter het contact even op een wat lager pitje konden zetten, dus niet elke ochtend kusjes en weet ik veel. Maar nu.. hoor ik überhaupt niks meer. Ik heb hem nadien nog 2 keer een gewoon leuk berichtje gestuurd over mijn bedrijfje en over hoe het klussen ging. Geen reactie.

    Dan word ik eigenlijk toch wel pissed. Hij was vanaf het begin wel duidelijk, maar… nu ineens maar niks meer laten horen? Kop in het zand? Ik weet dat je de eerste periode elkaar in principe niks verschuldigd bent en zo, maar had het gewoon netjes gevonden om er tenminste nog een keer over te praten. Maar hij heeft zich helemaal afgesloten, ik krijg totaal geen hoogte van hoe of wat, wat er nou aan de hand is. Kwam het hem te dichtbij en is het muurtje opgetrokken? Dat is wat ik vermoed. Ik heb wel het initiatief genomen en hem een bericht gestuurd dat ik het zo niet fijn vond om ineens niks meer te horen, maar hij reageert daar quasi verbaasd op van meid wat is er aan de hand? Begrijpt hij dit nou echt niet, of wil hij gewoon het ‘moeilijke’ gesprek niet aan? Ik ben hier helemaal niet moeilijk in!! Ik ga heus niet aan zijn hoofd lopen zeuren, waarom dan niet, heb mijn lesje wel geleerd iemand die mij heel leuk vond heeft dat bij mij wel gedaan en daarmee zet je de ander in een lastige positie.

    Moet het gewoon loslaten, er zit niks anders op… maar ik vind het zo ontzettend jammer dat ik er hierdoor een rotgevoel aan heb overgehouden. Sommige momenten denk ik: het was gewoon superleuk, ok jammer er zit niks meer in laat die man en wees blij dat je weer even van zoiets leuks hebt genoten. Andere momenten ben ik gewoon boos!
    Weet gewoon ook niet hoe ik moet reageren, op je website lees ik: laat de man even weer in zijn hol kruipen, nou dat doet hij dan dus nu en behoorlijk, maar reageer warm en lief als hij terug reageert. Maar hoe ver moet je daarin dan gaan? Ik wil niet overdreven boos zijn omdat hij het misschien ook best lastig vindt allemaal en ik hem alleen maar onnodig zit te pushen, maar wil wel aangeven dat ik me zo niet zomaar laat behandelen en dat dit voor mij na zo’n leuk contact toch wel een teleurstelling is.

  284. S :

    Hallo Anna,
    Hierbij mijn verhaal.
    Een half jaar geleden een hele lieve man ontmoet en vanaf het eerste moment allebei helemaal verliefd. Echt een verrijking, zo lief en attent. We zagen elkaar om de paar dagen deden alleen maar leuke dingen en 3 weken later zouden we naar Parijs gaan. Ik woonde echter nog bij mijn ex omdat ik niet meteen een andere woonruimte had. Ik ben hier na 1 week eerlijk tegen hem over geweest. Ik zou een week na Parijs gaan verhuizen. Een dag voor we vertrokken hadden we afgesproken en hij vroeg wat ik tegen mijn ex had gezegd waar ik naar toe zou gaan, ik zei met mijn moeder een weekend weg en ik had mijn moeder in vertrouwen genomen dus als mijn ex haar zou bellen dat het klopte. Een uur na het afscheid appte hij mij dat hij niet meer met me wilde gaan omdat hij me niet vertrouwde en dat hem dat dan ook zou kunnen overkomen. Ik was helemaal in paniek en zo verdrietig dat ik mijn ouders heb opgebeld en we de volgende dag mijn spullen hebben gepakt, opgeslagen en ik een week bij mijn ouders gelogeerd heb. Tijdens deze week hebben we elke dag contact gehad en paar dagen later afgesproken, dat was heel fijn. Toen ik verhuisd was kwam hij me opzoeken in mijn nieuwe huisje en had allemaal boodschappen en cadeautjes meegenomen. Vanaf dat moment was het weer goed. Het is in de tussentijd weer een paar keer gebeurd dat hij mij niet vertrouwde (hij zocht achter alles wat, ik ben heel eerlijk en vertel alles). Elke keer weer een rustpauze maar als hij me weer zag was het weer goed. In december zouden we samen een week naar de zon gaan. Ook dit werd op het laatste moment weer afgezegd omdat hij er geen goed gevoel bij had. Hij is toen met zijn kinderen gegaan en 2 weken later hadden we afgesproken om definitief afscheid te nemen. Ik had nog een lief afscheidskaartje en cadeautjes gekocht. Hij was in eerste instantie heel kil en afstandelijk maar bij het afscheid zoende hij me weer. Daarna weer steeds meer contact en leuke dingen ondernemen. Daarna ging het steeds beter tot 2 weken geleden, net een fantastisch weekend samen achter de rug en zelfs toekomstplannen aan het maken en we hadden allebei het gevoel dat we er nu doorheen waren en het vanaf nu goed zou gaan. Ik was zo gelukkig maar 2 dagen later stuurde hij dat hij weer ruimte/afstand nodig had. Ik begreep er niets van en ziek van verdriet stuurde ik hem ellenlange apps en bleef ik maar pushen en kreeg ik er uiteindelijk uit wat hij bedoelde. Hij stuurde letterlijk: ‘door op mijn gevoel in te spelen, dat ik gedwongen word je te moeten bellen, ik krijg daarvan een steen in mijn maag’. Ook stuurde hij dat hij met een therapeut ging praten hoe dit toch iedere kon bij ons en dat niet normaal was voor zijn gevoel en dat ik nu niet meer moest pushen en hem met rust moest laten en hij me na het gesprek wel iets zou laten weten. Je voelt het alweer aankomen…ik vervolgens weer ellenlange apps…vervolgens stuurde hij ‘ik kan nu niet anders, daarom ga ik gesprek aan, iedere keer het gedoe voelt niet goed, iedere keer bij jou verdriet is zeker niet goed, ik begrijp dat je op mijn gemoed inpraat alleen ik kan dat nu niet’. Hij liet vervolgens volgende dag niets weten en einde vd avond appte ik weer, waarop hij de volgende ochtend pas antwoordde. Dat ik hem op de huis zat en dat ik mijn zin moest krijgen en dat hij rust nodig had. Ik appte dat ik wilde weten waar ik aan toe was. Hij stuurde dat hij het advies had gekregen dat hij eerst rust en stabiliteit moest krijgen en dan pas aan een relatie moest denken en dat als ik echt duidelijk wilde dat hij geen contact meer wilde en niet wist of dat ooit nog zou gebeuren. Ik heb toen vervolgens gestuurd dat ik zijn eerlijkheid en duidelijkheid respecteerde en onwijs veel van hem hield en hem snel rust en stabiliteit gunde en hem nu met rust zou laten. Ik was ziek van verdriet, met vrienden erover gehad en een vriendin me vertelde dat hij heel egoïstisch was en hij geen rekening hield met mij gevoelens en dat hij dat bespreekbaar had moeten maken en niet zo hard en kil via app. Ik heb hem dat vervolgens op Valentijnsdag in een verwijtende mail gezegd. En daar heb ik nu zo’n spijt van. Ik heb vervolgens nu 1,5 week niets meer van me laten horen en hij heeft nu ook niets meer laten horen. Ik wil hem nu appen dat ik spijt hem van die verwijtende mail en dat ik het recht niet heb om te bepalen wat goed en slecht is en dat het erg egoïstisch van me was en ik hem meteen met rust had moeten laten en zijn keuze had moeten respecteren en dat het zo moeilijk is om hem los te laten omdat ik zoveel van hem hou en dat ik onafgebroken aan hem denk. Mijn vraag is nu of ik dit nog kan appen of moet ik hem echt met rust laten en helemaal niets meer laten weten? Ook is het goed te weten dat ik sinds 3 weken thuis ben en niet meer kan werken door een nekhernia door een ongeval vorig jaar juni en daardoor erg slecht slaap en oververmoeid ben en ik me nu ook realiseer dat ik me wellicht ook teveel aan hem heb vastgeklampt omdat ik elke keer weer zo bang ben om hem te verliezen. Daardoor natuurlijk 24 uur per dag aan hem denk en hem zielsveel mis.
    Het is een erg lang verhaal geworden, maar hoop dat je me kan helpen.
    Alvast heel erg bedankt voor je reactie.
    Veel liefs

  285. Els :

    Hallo Anna

    Nogmaals bedankt voor deze blo! super goeie ideeën.
    Ik had gisteren mijn probleem gepost op het blog maar het niks ontvangen of het aangekomen was. Kunt u me een oplossing geven.

    Hopelijk vindt u mijn mail terug.
    Groetjes

  286. Els :

    Hallo,
    Ik heb een gevoel dat mijn bericht niet aangekomen is.

    Mijn probleem: Ik heb mijn vriend dinsdagavond een sms gestuurd dat ik hem enorm mis en denk aan hem. Enkele uren later stuurt hij; “Hij lieve schat, ik mis jou ook en ik hou ook van je, ook al merkt je dat soms niet, maar ik heb echt even tijd voor mezelf nodig. Ik weet en voel dat je me niet begrijpt, maar op het moment is er chaos in mijn hoofd en weet geen raad met mezelf, en ieder klein belachelijk probleempje voel ik aan als dramatisch, ik moet hier overheen zien te komen, anders heeft het leven voor mij geen zin xx.” Dit was even hard om zomaar te slikken, ik ben kapot ervan, we hebben mekaar sindsdien niet gehoord. Ik heb hem dit teruggestuurd, “Ik ga u de tijd en ruimte geven die je nodig hebt, maar weet dat ik klaar voor jou zal staan als je me nodig hebt.”

    Ik heb met iemand dierbaar over deze situatie gesproken en haar mening was dat ik hem met rust moet laten. Niet bellen /sms, Is dit een verstandig manier? Ik begrijp zijn situatie op het moment heel goed (financiële zorgen volgens hem). Dus ik zal hem de tijd en ruimte geven … vandaag is dag 5 en we hebben niet gecommuniceerd ( bellen noch smsen)

    Graag had ik wat raad. Bedankt

  287. ik :

    Hallo,
    Klopt, je kunt als vrouw niet meteen in paniek proberen te raken.
    Maar ik mis iets.. Uhm.. wat kan DE MAN doen?!!! Wat zou de man er van vinden als ik ineens niets meer liet horen?!!!!
    Je spreekt je zelf tegen: je zegt dat als een man even niet goed in zijn vel zit, dit dan meestal excuses zijn en twijfels aan die vrouw en in een ander bericht zeg je dat als een man niet goed in zijn vel zit, hij soms weken afstand kan nemen..
    Weet je, natuurlijk heb je een punt met wat je schrijft, maar als een man hetero is, heeft hij het ook net zo goed te doen met hoe een vrouw is en uiteindelijk zijn we in de eerste plaats mens: en als een man zich niet normaal sociaal weet te gedragen en uitdrukken ( al is het met ik moet even alleen zijn, heeft niks met jou te doen, ik bel je morgen), dan moet die man in kwestie vooral ergens anders drama gaan maken en eens eerst aan zijn eigen gaan werken.
    Tuurlijk moet je een man niet bestoken, maar laten we nu niet hier wat als hopeloze onzekere gevalletjes onze strategieën gaan bepalen, want als we die nodig hebben, dan is het toch eigenlijk al niet goed denk ik zo.
    Groetjes! ps niet boos bedoelt, maar wij vrouwen zoeken het altijd ‘graag’ bij ons zelf en mannen weten dat vaak zo goed te voeden

    • Eline :

      als een man niet lekker in zijn vel zit zal hij naar mijn mening geen afstand nemen van de vrouw waar hij verliefd op is. Hij zal misschien een paar uurtjes wat in zichzelf zijn als hij geirriteerd is of ff sjaggerijnig is, maar zeker geen weken. Tenzij hij ook niet meer zo verliefd is. Of een depressie heeft. Als hij geen depressie heeft maar toch afstand neemt en zegt dat hij niet lekker in zijn vel zit betekent dit bijna altijd dat hij twijfelt over de relatie. Ik zit ook wel eens niet lekker in mijn vel, maar gelukkig nooit wekenlang en mijn vriend gelukkig ook niet. Wij proberen altijd om gelukkig te zijn, lekker veel te bewegen, lekker de natuur in, genieten van het leven. Ik zou niet weten wat ik moest met een man die (iedere keer) wekenlang niet lekker in zijn vel zit of depressies heeft en dan afstandelijk gaat doen wekenlang. Dus daar kan ik niet over oordelen, maar als het geen depressie is of burn out, kan ik me niet voorstellen dat mijn vriend wekenlang afstand van me gaat nemen. Als je samenwoont kun je elkaar ook niet wekenlang ontlopen. Ik heb bij het dating proces altijd goed gekeken naar of het mannen waren die niet teveel dronken, niet rookten, van beweging in de natuur hielden, of ze lekker in hun vel zaten, positief ingesteld etc. Je moet gewoon goed opletten met wie je een relatie aangaat. En als je zelf regelmatig depressief voelt, eerst daarmee aan de slag gaan om goed in je vel te komen zitten. Mannen met (veel) problemen heb ik in ieder geval altijd gemeden.

  288. Gemini :

    Hallo Anna,

    Ik hoop dat je me kunt helpen met het volgende..

    Ik sinds bijna 2 maanden om met een leuke gozer. We hebben een klik, kunnen goed praten en lachen. Hij belde me weleens, we whatsappten dagelijks en hij kwam soms langs tussen zijn drukke schema door.
    We hebben 2 weken geleden voor het eerst seks gehad, hij bleef slapen en hij deed verder wel normaal. Nu sinds een paar dagen ben ik degene die de gesprekken start omdat hij anders ook niks zegt. En als we praten (gisteren ochtend voor t laatst) is het wat wisselvallig. Hij doet de ene keer normaal en soms vind ik hem kortaf doen. Ik weiger (met moeite) om weer zelf een gesprek te starten omdat ik juist wil dat hij mijn aanwezigheid opmerkt, maar ben toch bang dat hij me zat is..

    Ik weet dat ik niet zo snel met hem naar bed moest, dit is overig de eerste keer dat ik seks heb buiten een serieuze relatie, dus ben bang dat hij me “makkelijk” vindt.

    Wat zou dit kunnen betekenen?

    • Gemini :

      Correctie: wil dat hij mijn Afwezigheid opmerkt*

  289. Sam :

    Hey Anna,

    Ik heb al redelijk wat adviesen gelezen, maar toch zou ik mijn verhaal willen delen en kijken hoe anderen erover denken!
    Vorig jaar heb ik een man leren kennen via het werk. Het was een collega die een week bij ons kwam helpen. Tijdens die week hing er al een enorme aantrekkingskracht tussen ons. We bleven elkaar telkens opzoeken, en elke gelegenheid die hij kreeg voor een kleine aanraking greep hij aan. Hij vroeg mij telefoonnummer omdat dat altijd handig zou zijn voor het werk. Die avond begon hij mij meteen berichten te sturen. Vertelde me dat ik een speciaal meisje ben, dan ik iets met hem deed wat hij zelf niet snapte. Datzelfde gevoel had ik dus ook. We hadden alleen beide een relatie waardoor ik het verkeerd vond om iets met die gevoelens te doen. We spraken duidelijk af alleen goede collegas te worden. Na deze week samen werken bleef hij steeds langs komen in ons filiaal, en hij bleef me berichtjes sturen. We spraken een keer na werktijd af om te kletsen en toen merkte ik al dat de aantrekkingskracht heel duidelijk aanwezig was. We spraken steeds vaker af en er gebeurde niets lichamelijks. We kletsten alleen over prive omstandigheden. Zo vertelde hij mij dat zijn relatie totaal niet lekker liep. Zijn vriendin accepteerde zijn 2 dochters uit een vorige relatie niet, begreep hem niet, was geen sprake van intimiteit meer ga zo maar door. Die dag hebben we geknuffeld en gezoend en het voelde hemels. Daarna begon hij mij berichten te sturen dat ik de ware voor hem was. Hij wilde met mij verder en hield van mij. En heel eerlijk gezegd was ik zwaar verliefd op hem en heb hem verteld dat ik ook voor hem wilde gaan. Eerst mijn ouders ingelicht, toen mijn beste vriendin alles verteld en telkens zei hij me dat hij me steunde. Dat hij met mijn ouders en vriendin wilde praten om hen ervan te overtuigen dat ook hij met mij verder wilde dus dat hij geen spelletjes speelde met mij. Toen heb ik een punt gezet achter mijn relatie met mijn vriend. We zagen elkaar elke dag, en zelfs op de verjaardag van zijn vriendin koos hij ervoor die avond met mij door te brengen. Eerst wilde hij kijken hoe hij het allemaal het beste kon regelen, financieel met het koophuis en ze hadden een geregistreerd partnerschap. Ik gaf hem de ruimte om het allemaal rustig aan te doen. En daarna kwam het hoge woord eruit. Hij kon het niet… Hij wilde het toch nog eens met zijn vriendin proberen… Wat ik mezelf nu af vraag is: Was dit gewoon lust die 5 maanden duurde en voelde hij helemaal niks voor me? Kunnen mannen zonder blikken of blozen tegen iemand zeggen dat ze van iemand houden om het daarna weer terug te nemen? Of is hij bang dat hij er financieel aan onder door zal gaan? Hij heeft al eens eerder een scheiding meegemaakt waardoor er financiele problemen voor hem waren… Wat kan ik nu het beste doen, want alles wat ik die 5 maanden heb gedaan en heb gezegd meende ik en ik meen ze nog steeds…

    • Eline :

      Je vraagt “Kunnen mannen zonder blikken of blozen tegen iemand zeggen dat ze van iemand houden om het daarna weer terug te nemen?”. JA, dit kunnen ze. Met mijn járenlange ervaring in de “dating en relatie-wereld”durf ik dit te bevestigen.

  290. Marieke :

    Ook ik maar even hier een nuchtere kijk op mijn verhaal proberen te krijgen. Diep in mn hart weet ik wel hoe het allemaal zit maar ja verstand en emotie gaan niet altijd samen.

    Even kort mijn verhaal; ben sinds een half jaar vrijgezel en in februari heb ik een man ontmoet. Ik wist op het moment dat ik hem ontmoette dat hij in de categorie „foute man” valt. Maar met een verbroken relatie achter de rug en de aandacht was fijn toch „iets” mee begonnen. Het bleef bij spannende smsjes sturen en elkaar heel af en toe zien. Door ons werk en woonafstand is afspreken niet makkelijk. Al vanaf het begin was het zo dat ik de afspraak voorstel. Leuk die berichtjes maar daar wilde ik het niet mee doen. Op een gegeven moment vroeg hij aan mij hoe ik het zag en wat ik wilde. Ik heb toen gezegd dat ik nog niet klaar ben voor een relatie, ik hem erg leuk vind en hem graag wil blijven zien maar geen gezeur, als het kan dan kan het kan het niet dan kan het niet. In mijn ogen perfecte scharrel voor een man. Hij stuurde daar op helemaal goed!. Geen probleem zou je denken…

    Maar beetje spelenderwijs aangezien we elkaar erg uitdagen met vanalles afgesproken om een keer te gaan poolen. Laatste keer niet van gekomen. In plaats daarvan zei hij opeens terwijl we in bed lagen dat dit misschien wel de laatste keer moet worden. O, ja ik vind je erg leuk maar je wil geen relatie en ik denk ik ook niet door werk, afstand en mn kinderen. Zijn monoloog ging een half uur door en ik was beduusd. Ik geloofde het niet dus luisterde maar wat hij zei. Reden dat ik het niet geloof is omdat ik het vermoeden heb dat hij niet vrijgezel is (al gevraagd maar zegt gescheiden te zijn) en dat het echt alleen sex is geweest. Maar waarom dit zeggen? Was totaal in de war en vond het eigenlijk ook niet leuk. Nee, ik wil geen relatie met hem maar zou wel graag zo door willen gaan. Toen hij wegging zei hij volgende keer wil alles en wil ik je wakker kussen maar pas op dan ben je wel verliefd op mij. Het is een erg charmante man met goede baan en er zullen genoeg vrouwen aan zijn voeten liggen, Ik heb ook gezegd dat ik niks meer wil, zou hij zo macho zijn dat hij gewoon perse wil dat ik ook aan zijn voeten ga liggen?

    Heb paar dagen later gestuurd dat ik wel de uitdaging aan wil gaan. Toen moest hij er weer over nadenken… Pffff. Was het een beetje zat dus heb het even laten zitten. Sindsdien is alles veranderd. Smsten nog wel. Heb een aantal keer een afspraak voorgesteld maar elkaar niet meer gezien. Ook zijn de spannende smsjes gestopt en veranderd in sarcastische naar mij dat ik niet overal voor in zou zijn of gewoon stom dat hij aan het werk is ofzo. Heb dat geprobeerd beetje om te draaien door af en toe wel wat spannends te sturen en misschien wel te vaak een dag voorgesteld. Achteraf denk ik misschien kwam wel wanhopig over ofzo. Niet zo bedoeld maar ja via sms is het soms moeilijk in te schatten. Ik wil hem gewoon weer zien! En wil echt niet dat het stopt. Vind het ook beetje oneerlijk door het allemaal zo bij mij neer te leggen, moeilijk om te accepteren. Deel van mij zegt kap er gewoon mee, foute vent maar het was casual wat we allebei wilde en wat is daar mis mee?

    Nu na een foto van zijn werkplek ontvangen te hebben, hebben we twee weken geen contact meer gehad. Is niet heel raar want zijn allebei niet zo van de eindeloze smsjes naar elkaar maar iets zegt in mij dat als ik niet meer onderneem dat het over is. Vind het vaak moeilijk om dat spelletje van hard to het te spelen en wachten totdat een vent iets onderneemt. Duidelijkheid is denk ik het beste, recht op man afvragen. Maar wat vraag je zonder dat het hem afschrikt?.

    Daarbij is het ook zo dat hij niet de standaard dingen doet wat je zou verwachten van een man. Bijv. terwijl we scharrelen zn gevoel uitspreken, of het waar is of niet, laat het lekker zitten als de vrouw er niet over begint. Of ik zeg dat overal voor in ben en alles bespreekbaar is dan krijg ik een sarcastische sure… Het kan natuurlijk zijn dat zijn vrouw er achter is gekomen en het allemaal te moeilijk wordt voor hem. Maar waarom kan een man dat niet gewoon zeggen. Het is niet zo dat al mijn focus op hem is maar onbewust en bewust denk ik vaak aan hem. Ben een vrouw en wil het afsluiten of lekker casual doorgaan. Kan het ook moeilijk begrijpen dat een man een scharrel die over voor in is afslaat.

    Heb nu echt geen idee wat ik hem nog kan sturen, of ik wel wat moet sturen…

  291. Nathalie :

    Waarom moeten wij altijd rekening houden met de man, en onze energie verspillen, terwijl zij gewoon hun gang gaan? Daar ben ik echt klaar mee! Waarom zijn wij zo gevoelig en piekeren we snel! Hoe krijg je dat weg!!!

  292. Sarah :

    Hoi Anna,

    Ik wil even mijn verhaal doen. Ik ben 34 jaar en heb veel meegemaakt in mijn leven, ik heb met name veel meegemaakt in mijn jeugd en dat heeft me gevormd tot wat ik nu ben. Ik heb veel meegemaakt in de liefde en met mannen gedate die niet serieus waren.

    Nadat ik het had uitgemaakt met mijn ex, ontmoette ik een kerel, die erg duidelijk was, lief en ondernemend. we hadden en tijdje contact en spraken af. Het klikte, we voelden ons aangetrokken tot elkaar en we kunnen het super goed met elkaar vinden.

    Ik kreeg weer een beetje hoop en begon mezelf weer een beetje open te stellen voor een nieuwe relatie.

    Hij belde me om nog een keer af te spreken en we spraken af. We voelden ons zo tot elkaar aangetrokken en we konden uren knuffelen met elkaar. We zijn ook een klein beetje intiem geweest met elkaar, maar ik ben niet met hem naar bed geweest. ik heb hem ook duidelijk gemaakt dat ik dat ook voorlopig niet wil.

    Na de date, smste hij me wel en liet hij nog wel wat van zich horen.
    Maar het contact werd wel ineens minder. Hij belt me niet meer, maar heel sporadisch nog een smsje.

    Hij heeft een eigen zaak en heeft het daar wel erg druk mee, dus ik wil hem niet onder druk zetten. Ik houdt mijn gevoel nu in, en sms hem bewust niet, zodat ik niet gekwetst wordt. Ik ben zo bang, dat hij me zal kwetsen.

    Het is nu 3 dagen geleden dat ik hem voor het laatst gezien heb. Het contact is wat minder geworden. Ik belde hem zowiezo eigenlijk zelden, dat kwam meer van zijn kant. Maar nu belt hij me ineens niet meer, alleen sporadisch een smsje.

    Ik dacht vandaag weet je wat, ik ga hem eens verassen met een telefoontje, hij nam op en hing op. Daarna kreeg ik er gelijk achteraan, dat hij me “zo zou bellen” . Dus ik wacht nu op zijn bericht/telefoontje?

    Anna, loop ik nu te snel van stapel?
    Anna, nu ga ik mij schuldig voelen, dat ik een beetje intiem met hem ben geweest en denk ik dat hij op mij is uitgekeken (hij heeft daarna nog wel wat van zich laten horen, dus hier twijfel ik over).
    Hij heeft mij om exclusiviteit gevraagd en of ik geen contact meer ga hebben met andere mannen.
    Anna, het ging allemaal zo goed!
    Ineens neemt hij afstand, dit doet mij wel erg pijn, ik kan dit niet zo goed verdragen.

    (het is wel 4 dagen terug dat ik hem gezien heb, dus misschien loop ik te hard van stapel…) Wat raad je me aan om te doen Anna?

    Ik wil dit niet verkloten, ik vindt hem super leuk en hij ging er ook zo positief in. (ik ben hierdoor erg aan het piekeren, ik zonder me veel af en ben licht geraakt) Het is een rotgevoel.

    Daarom vraag ik om jouw advies en raad Anna, wat raad je me aan om te doen?

    Veel liefs
    Sarah

    • Eline :

      het druk hebben is de aller grootste smoes van mannen die niet meer zo geïnteresseerd zijn. En ja, je loopt inderdaad veel te hard van stapel, je kent hem niet goed genoeg. Ga veel mannen leren kennen, gewoon gezellig en meer niet, neem de tijd. Pas dan zul je ooit eens de ware leren kennen. Als je meteen al je emotionele energie in 1 man steekt dan sta je niet genoeg open voor de juiste dingen, je hebt dan niet genoeg energie over daarvoor. Hij heeft jou gevraagd geen contact met andere mannen te hebben? En dat terwijl “het contact werd wel ineens minder. Hij belt me niet meer, maar heel sporadisch nog een smsje”. ??
      Belachelijk! Wat hij van je vraagt kan alleen als hij een toekomst met je wil en een relatie met je heeft en daar gedraagt hij zich niet naar. Ik zie dit niet goedkomen. De enige relaties die bij mij ooit hebben gewerkt en ook degene die ik nu al 2 jaar heb, is met iemand die niet ineens afstand nam. Alle mannen die ineens afstand namen, daar is het nooit wat mee geworden.

  293. Hilde :

    Hoi,

    fijn dit bericht, dit komt als geroepen.
    Heb zelf een date gehad met jongen en hij riep als eerste vind je echt heel erg leuk, ik heb gezegd wil nog geen vaste relatie, hij ook niet.
    Vanaf die avond hebben we heel intiem ge-appt, over wat wij voor elkaar voelden, gaven toch wel toe dat we misschien toch wel verliefd waren. We zijn zo eerlijk en open geweest en dat voelde zo oke. Heb daar een weekend geslapen en merkte wel dat hij wel minder toegankelijk was. Nadat hij veel gezeik aan z’n hoofd kreeg met werk en nog wat persoonlijks nam hij afstand, korte berichten of geen antwoord. Heb hem gevraagd wat is er licht het bij mij, hij zij nee integendeel heb teveel aan mijn hoofd en dat schakel ik op mijn basis terug. Laatst was ik bij hem en toen zei hij, leuk dat je er bent. Snap er even niks meer van. Vind het eigenlijk woest aantrekkelijk en mis hem, laat hem wel maar wat nu? Wat moet ik doen, mis het contact met hem…

  294. rainbow :

    Wat mij heel erg opvalt in alle stukken waar hier over geschreven wordt is dat de mannen telkens de afstand nemen, ik vind het werkelijk niet normaal dat wij vrouwen echt de mannen moeten leren begrijpen en kennen, terwijl de man maar blijkbaar onbeschoft zo “hub” in en uit je leven kan stappen, zonder een bericht, echt ongeloofelijk, ik denk dat dat wat zegt over de man in kwestie. Namelijk als een man wel het lef en niet de verlegenheid heeft om met een vrouw het bed te delen, dan is naar mijn inziens de man ook mans zat om duidelijk aan te geven wat hij wel en niet wil.
    In alle gevallen na mijn scheiding ben ik duidelijk geweest naar mannen wat ik wil en niet wil, en of iets kans van slagen had of niet, wel zo eerlijk lijkt me om dit in het begin al aan te geven, en ook hierin kan dan de desbetreffende partner in meegaan of niet, zodat je iemand niet gaat kwetsen. Het valt mij op maar ook uit eigen ervaring, dat er mannen zijn die je behandelen als “optie” prima , maar ga het dan niet raar vinden als vrouwen gaan vragen waarom dit gedrag er is, en dat er dan zo kort mogelijk geantwoord wordt door de man of dat het maar goed te praten is.. kom op zeg..
    Een man die met jou het bed kan delen en intiem kan zijn.. kan jou ook aangeven of je het wel of niet bent.. denk dat je dan heel veel leed bespaart..dan het wegrennen, vluchten, in en uit een date jumpen..ik vind het zeer onrespectvol.. naar een vrouw.
    Vrouwen doen er heel veel aan om het mannengedrag te leren herkennen en kennen om daarop in te kunnen spelen omdat het erg moeilijk is in deze huidige maatschappy een serieuze relatie aan te gaan.. omdat alles maar kan en mag.. dus zo zeker ben ik er niet meer van dat een man zich terug trekt in zijn “hol”.. want zodra een vrouw dat doet, dan is de man vaak radeloos en als de man fout wil dan is het een kl.. mokkel bij wijze dan he..maar andersom moeten we het maar accepteren.. ik denk dat de mannen die telkens zo vluchtig weg zijn zonder wat te laten horen of via mobiel laten horen dat ze er toch niet aan toe zijn, of dat je het toch net niet was.. en al weer met een ander in de lakens liggen, naar mijn inziens geen ballen hebben en nog veel moeten leren.. maar ja al doende leert de vrouw.. om dit soort mannen te ontlopen.. met alle gevolgen van dien dat vrouwen de mannen niet echt meer serieus nemen en een zelfde gedrag gaan vertonen naar de mannen en zeer onzeker worden.. TJa dan kunnen we gaan kijken , begin bij jezelf.. in veel gevallen is dat ook zo. En ik begrijp heel goed dat ook al ben je nog zo slim en wijs en intelligent, dit soort mannen trek je soms echt niet bewust aan .. het is eerder : er schiet soms een mormel tussendoor”, waar je knap last van kan hebben..

    Mannen die dit gedrag vertonen vind ik respectloos naar vrouwen.. meestal zijn ze ook niet voor niets uit elkaar of gescheiden… laat ze eerst hun emotionele bagage opruimen … ( geld ook voor de vrouw hoor)

    Het is niet dat ik wil schoppen, maar ik heb zelf ook het een en ander meegemaakt, en echt , sommige mannen in kwestie… werkelijk daar verwacht je het niet van.. en toch…!!! , dan krijg je raad, kijk eens naar je jeugd , kijk eens welk signaal je afgeeft.. enzv.. waarom moet een vrouw altijd maar te rade gaan bij haar zelf.. laat een man ook eens zo wijs zijn..

    • Eline :

      man moet ook zo wijs zijn en vrouw hoeft niet altijd de enige te zijn die te rade gaat. Maar op het moment dat een man nog niet zo wijs is moet een vrouw zelf haar grens trekken en zich niet al die dingen laten aanleunen. Dit betekent dus wegwezen zodra een man zich onduidelijk gedraagt, zegt dat hij niet klaar is voor een relatie, dat hij het druk heeft en wanneer hij te lang afstand neemt. Ik geloof best dat mannen wel eens even afstandelijker gedrag vertonen om terug te gaan in hun hol maar meestal is afstand nemen toch een teken dat hij niet meer zo geinteresseerd is en dan kun je maar beter zelf een punt achter het contact zetten vind ik.

    • Vakantiegangen :

      Ik ben geen therapeut maar ik vind deze opmerking wel bijzonder:

      “maar andersom moeten we het maar accepteren”.

      Wij “moeten” niets rainbow. Je hebt altijd een keuze. Net zoals respectloos gedrag accepteren een keuze is. Een keuze die vrouwen nog weleens boven de andere optie kiezen, namelijk alleen zijn / bang zijn dat ze niemand anders kunnen vinden, vaak gevoed door onzekerheid.

      Wat Anna in bedoelt met “afstandelijk worden” (althans, dat is mijn interpretatie, corrigeer me als ik het verkeerd heb, Anna) bedoelt ze de afstandelijkheid van een paar dagen waarin de man in kwestie met zijn beste vriend en weekend gaat vissen. En ze zegt ook duidelijk dat je best mag vertellen wat je voelt en wat zijn gedrag met je doet. Zolang je maar geen beschuldigingen naar zijn hoofd gooit en praat vanuit het principe: Ik voel, ik denk. Dus vanuit jezelf.

    • Nina :

      Ik ben het hier helemaal mee eens!!!!! Mannen mogen ook wel eens wat meer moeite doen om een vrouw te begrijpen zeg…. Ik hoef niet als koningin behandeld te worden maar wil een partner die ook graag een emotionele sterke band met mij heeft en INZIET hoe belangrijk dat is.
      Zucht…mannen lijken zich wel gewoon een beetje te laten meesleuren zonder er dieper over na te denken…in dat opzicht zijn het eigenlijk koele machines die idd liever gaan voor oppervlakkige zaken. (=alleen gericht op eigen EGO, tevreden zijn met goedkope sex en status = eigenlijk willen zijn zoals leonardo in “WOLF of wallstreet”) …waarom zou ik eigenlijk nog een relatie willen alsdit is wat ze werkelijk willen….groet een zwaarteleurgestelde jonge vrouw die het leven met een partner heel anders had gezien!

  295. Angel :

    Hallo Anna,

    ik ben blij dat ik deze site heb gevonden want ik ben al een hele tijd (zo´n 1,5 jaar) aan het modderen met een ´vriendschap´ met een man op wie ik verliefd ben. Ik ben zelf getrouwd en niet van plan (geweest) om bij mijn man weg te gaan. Maar ik ben één keer vreemdgegaan op een feestje met een collega, en in de periode daarna erg verliefd geworden op deze man. Hij heeft een maand of drie erg met me geflirt op het werk (aanrakingen, blikken etc). Na 4 maanden ´flirten´heb ik hem verteld dat ik verliefd was geworden. Hij gaf aan dat het niet wederzijds was maar dat ik een ´speciale vriendin´was, en dat hij wel meer vriendinnen had met wie hij ooit eens seks had gehad. Hij gaf duidelijk aan, in woord en daad, wel een vriendschap te willen én mij wel interessant en aantrekkelijk te vinden. Na mijn liefdesverklaring heeft hij niet meer ´seksueel´geflirt, maar hebben we een intieme vriendschap ontwikkeld. Dagelijks lange diepgaande gesprekken met elkaar, de hele dag emaillen en chatten etc. Maar het was wel zo dat het initiatief altijd van mij uit ging en dat het maar zelden tot afspraakjes of samen eten kwam. Als we samen gingen eten (altijd op mijn initiatief) was dat wel heel intens en had hij volop belangstelling, ging helemaal in mij en het moment op. Mijn intentie was eigenlijk altijd dat ik hem graag als minnaar wou (niet als vriend, ik was dus bezet), maar ik voelde sterke liefde voor hem. Ik voelde seksuele aantrekkingskracht, genegenheid en loyaliteit terug, maar dus geen verliefdheid. Nu werken we sinds 5 maanden niet meer samen en sinds die tijd is het helemaal bergafwaarts gegaan met de ´vriendschap´. In het begin chatten we nog net zo veel als voorheen, maar hij begon steeds later en korter te antwoorden. Drie maanden geleden hoorde ik dat hij zich had verloofd met een ex-vriendin. Sindsdien is het contact mondjesmaat. Als ik in de problemen zit, staat hij voor me klaar. Maar als ik gewoon berichtjes stuur om het contact te onderhouden, krijg ik nauwelijks meer respons. Afspreken lukt ook al een paar maanden niet meer, hij zegt steeds dat hij probeert om tijd te ´hebben´maar het gaat steeds niet door en dan hoor ik er ook niks meer van. Ik voel dat hij wegglijdt of weggegleden is als vriend, en ik vind het super moeilijk om dat te accepteren want ik was best wel afhankelijk geworden van zijn aandacht, emotionele belangstelling etc. Wat kan ik nou het beste doen? Helemaal niks meer laten horen en waarschijnlijk aanzien dat iets wat ooit heel close is geweest, als een nachtkaars uitgaat zonder dat daar over gesproken wordt?? Hij heeft zich verontschuldigd voor het geringe contact maar geeft aan in een hele drukke periode te zitten waarin hij voor niemand tijd heeft. Ik voel me desondanks afgewezen en niet meer gewaardeerd. Wat moet ik doen? Ik hou erg veel van deze man.

  296. Jean :

    Ik heb 2 jr een relatie met een man van 52 en het is een hele lieve man.alleen het probleem is hij kan ineens zo omslaan zonder reden en laat dan dagen niks horen.hoe ik hem ook benader.hij zegt ik zit dan niet goed in me vel,en wil dan vaak stoppen hij zegt dan ook ligt niet aan jou maar aan mij,jij verdiend een betere man.maar hij wil me ook niet kwijt..op zo,n moment denkt hij ook weinig aan mij zegt hij.later krijgt hij altijd spijt.hij heeft dit zo,n 10 jr en zit nergens mee zegt hij..ook heeft hij me hele belangrijke dingen voor mij ineens laten zitten.dit gebeurd gemiddeld iedere maand wel een keer…ik moet voor mezelf kiezen maar hou van hem..hij pakt geen telefoon op op die momenten en wil alleen zijn,hij zegt ook het komt ineens..wat zou dit kunnen zijn?

    • Bloem :

      Het lijkt op een ADHD/ADD stoornis. Is op zich niets mis mee, maar wel belangrijk te weten voor alle betrokken partijen. Ga maar eens lezen erover. Bij mensen met deze stoornis wordt informatie in hun hersenen anders verwerkt en daardoor zijn ze soms volledig uitgeschakeld. Op andere vlakken zijn ze juist briljant. Lees er maar eens over, ben benieuwd of je herkenning vindt..

  297. Nina :

    Mannen zijn slappe zakken als ze de vrouw laten bepalen hoe het contact zal verlopen…Waar zijn de mannen me ballen gebleven, die wel een vrouw de aandacht geven die ze nodig heeft zonder dat de vrouw constant moet letten op ZIJN signalen….Een relatie is toch geen spelletje? wat een gedoe! Als we het zo zien dan zijn spelletjes idd snel uitgespeeld.

    Als ik aandacht geef aan een man moet hij niet gelijk schrikken van te veel aandacht, maar juist hier blij mee zijn of aangeven dat hij ff tijd voor zichzelf wil maar niet plotseling gaan “negeren” en je vol onbegrip, onzekerheid en liefdeloos achterlaat. Het aantrekken afstoot principe vind ik zeer vermoeiend en achterlijk. Een man met ballen laat zien dat hij van zijn vrouw houd en gaat er niet gelijk met een ander vandoor als hij “te” veel of “te” weinig aandacht krijgt. Een echte man praat erover met zijn vrouw of geeft aan wat hij wil en zegt niet dat hij “twijfelt” of “niet weet waarom hij zich zo voelt”…Een echte man staat in contact met zijn gevoel en kan dit communiceren met zijn vrouw, zonder dat de vrouw daar constant in bij moet sturen!

  298. Anne :

    Hallo Anna,
    Een jongen die ik leuk vind zij altijd hoi hey of haai tegen mij. Maar nu niet meer en het is mijn buurjongen. Ik durf niet te zeggen dat ik hem leuk vind ik ben bang dat hij dan nee zeg! En nu? Hij negeert me ook.. Wil je mij advies geven?

    Groetjes..

  299. Tigrou :

    Hallo Anna,

    Mijn man en ik hebben al 20 jaar een relatie, wonen 10 jaar samen waarvan 6 jaar getrouwd, 2 kinderen. In ons huwelijk is sleur gekomen en we zijn op het punt gekomen dat er iets moet gebeuren. We hebben besloten dat het een goed idee is dat ik terug naar Nederland ga met de kinderen omdat ik hier in Frankrijk niet zo gelukkig ben. Dit kwam hem goed uit want hij is graag alleen en een worcaholic waardoor hij ‘s avonds en in het weekend weinig of geen energie wil steken in ons gezinsleven.

    Ik was blij dat we deze oplossing, zo kunnen we in de vakanties extra van elkaar genieten en kan hij zich voor de volle 100% op zn werk storten zonder dat ik en de kinderen daar onder lijden.

    Maar nu komt de aap uit de mouw, hij is er na lang doorvragen helemaal niet zeker van of hij uberhoubt wel met mij door wil. Hij wil kijken of hij me echt mist eenmaal terug in nl. Wat kan ik doen om de overbruggende periode leefbaar te maken en hoe ga je om met een time out? Betekend dat ook geen sex? Ik wil hem de ruimte geven om na te denken, maar hoelang? Wat is redelijk?

  300. Lies :

    Ben gescheiden en zit nog verwikkeld in de nasleep hiervan (financiën huis kinderen enz). Ik sta er helemaal alleen voor en de kinderen zijn altijd bij mij. Nu heb ik sinds een tijdje contact met een leuke man, we hebben een aantal dates gehad en deze waren echt heel erg leuk. Pas na de derde date heeft hij mij gezoend en nu na de laatste zijn we intiem geweest. Ik vind hem echt heel erg leuk. Maar weet niet goed wat hij wel of niet voelt, hij heeft gezegd mij heel leuk te vinden, wil het rustig aan doen ook (gescheiden) en daar heb ik alle begrip voor, maar wordt onzeker omdat hij naar mijn gevoel vaak vaag blijft. Heb dit ook als eens genoemd en kreeg de vraag wat ik horen wil dan, want we kennen elkaar nog niet heel goed en lang. Heb hierop geantwoord dat ik niets speciaal hoef te horen maar dat met vaag ik niks kan maar dat hij zegt me leuk te vinden fijn vind om te horen! Hij wil graag afspreken, maar is voor ons beide niet altijd heel makkelijk. Ik heb de kinderen altijd en moet wat regelen en hij heeft ze om het weekend en af en toe door de weeks incl een heel drukke baan. Dus veel tijd hebben we niet en ik wil dan graag de tijd die we hebben samen door brengen maar hij blijft dar vaag in. Hij wil wel, maar het blijft lastig. Ik wil me ook niet opdringen maar ben wel van het initiatief nemen en heb niet het idee dat hij dit vervelend vind. Maar ik voel me dan zo opdringerig. Wat moet en kan ik het beste doen wil dit echt een kans geven. En omdat de kinderen altijd bij mij zijn zou ik er geen moeite mee hebben als hij hier zou komen als ook de kinderen thuis zijn ze zijn 13 en 15 en weten dat we hebben gedate (kennen hem via de winkel die hij heeft), maar wanneer is dit te vroeg en wat is een mooie tijd om daarmee te beginnen?
    Wat moet ik hiervan denken

    • Eline :

      Tuurlijk wordt je onzeker als hij zegt rustig aan te willen doen maar wél met je naar bed gaat. Is dat rustig aan doen? In mijn woordenboek niet. Erg dubbel!

    • Eline :

      En ten tweede heb je al veel te veel gevoelens voor een man die je nog niet goed kent en die het rustig aan wil doen. Rustig aan doen betekent ook niet teveel laten meeslepen door diepe gevoelens voor iemand. Daten met anderen en zeker geen sex.

  301. Bloem :

    Hoi Anna,

    Ik heb kort geleden een man ontmoet via een datingsite. We hebben een korte tijd veel gemaild en besloten om af te spreken om te voorkomen dat we luchtkastelen bouwen via internet. Het was heel fijn en dat spraken we ook uit naar elkaar. Het werd wel gelijk intiem, het voelde goed dus is hij ook blijven slapen. Het was heerlijk om zoveel liefde te delen. Nu is hij naar huis gegaan de volgende ochtend en laat amper nog iets van zich horen. Hij is psychiater van beroep, dat heb ik kunnen checken, dus ik vind het uitermate vreemd dat iemand met zijn functie op deze wijze met een vrouw omgaat.Ik heb hem na 3 dagen laten weten dat de radiostilte wat leeg aanvoelde na ons intieme samenzijn. Hij bood zijn excuses aan en zei dat hij veel aan zijn hoofd had gehad en moe was van heel veel werken. Ik gaf aan dat ik dat begreep, dat ik niet in zijn agenda kan kijken en moedigde hem aan de nodige rust te nemen. Geen reactie sindsdien..

    Ik begrijp er echt helemaal niets van, het was ontzettend fijn.. hij gaf zelfs aan dat hij dacht dat ik zijn nieuwe vriendin was.. en wilde me graag snel weer zien.. Flapuit als ik ben heb ik hem vandaag laten weten (6 dagen nadien) dat ik het respectloos aanvoelt hoe hij met mij omgaat. Dat ik de druk van zijn werk begrijp maar voor de Liefde is altijd wel ergens een paar minuten tijd te vinden. Helemaal als je net zo’n intieme nacht samen hebt beleeft. Ik had natuurlijk eerst jou om advies moeten vragen voordat ik hem dit stuurde en niet nu achteraf.. maarja.. Ik vind het zo vrouwonvriendelijk gedrag, het maakt me boos. Wie denkt hij wel? Van een psychiater zou je toch verwachten dat hij mensenkennis heeft en weet hoe je fatsoenlijk omgaat met de liefde. Ik twijfel steeds meer aan zijn motieven. Ik zou je advies enorm op prijs stellen.

    Liefs,

    Bloem

    • Maria :

      Het komt heel vaak voor dat mannen niets meer van zich laten horen na de eerste (of tweede of derde enz) intieme nacht. Het druk hebben en veel aan het hoofd is een veelgehoorde smoes. Hij weet niet hoe en of hij eigenlijk wil zeggen dat hij je toch niet zo leuk vindt als dat hij had gehoopt. Dat is natuurlijk ook lastig om te zeggen, het kwetst iemand wel. En dan denken ze laat ik maar zeggen dat ik veel aan mn hoofd heb, dan hoef ik in ieder geval niet te zeggen dat het aan haar ligt, dat ik haar gewoon niet zo leuk vindt achteraf. Iedereen heeft een bepaald type waar hij op valt, dat wil niet zeggen dat jij minder leuk bent. Soms denkt een man dat hij al verliefd op haar is, dat is projectie, hij projecteert een bepaald beeld, van hoe hij een vrouw het liefste ziet, op haar en ziet haar dan ook echt zo en wordt verliefd op dat beeld. Na (iets) beter leren kennen blijkt het beeld niet te kloppen en valt de werkelijkheid ineens in waardoor de roze bril afgaat en bindingsangst het overneemt. En dan komen de smoezen, druk, veel aan het hoofd, oma is ziek en ga zo maar door. Als ik jou was zou ik geen tijd besteden aan dit en doorgaan met daten. Zo kun je jezelf een hoop leed besparen.

  302. Bloempje :

    Hoi,
    Ik heb voor 5 weken geleden een jongen leren kennen via Facebook, omdat we gekoppeld werden. Hij kwam heel zelfverzekerd over en had best een grote eigendunk, ik deed daar best aan mee. (Beide zijn we niet onaantrekkelijk en dat weten we ook) ondanks dat onze gesprekken best apart waren, wilde hij wel mijn nummer en zijn we over gegaan op de whatsapp. Daar gingen de redelijk vage gesprekken ( gesprekken over het vele date van hem, of exen van mij) verder. De eerste date was erg gezellig en de gesprekken liepen best redelijk. Hij vroeg meteen met afscheid nemen een vervolg date en Appte ook meteen toen hij thuis was. De app gesprekken bleven voor mijn gevoel stroef lopen hij vroeg niet veel uit zich zelf, maar een tweede date werd wel gepland door hem na ander halve week. Ook die was erg gezellig en hij was wat geïnteresseerder. Nog niet echt super veel. Kletste best veel over zich zelf. Was ook in het echt ook wel zelfverzekerd en veel eigendunk. Aan het einde van die date vroeg hij wel heel lief om een andere zoen ipv de drie zoenen die ik hem gaf. Daarna was het Appe nog steeds niet super. Ik Vroeg geregeld dingen en hij Appte wel uitzicht zelf maar vaak dan over wat hij voelde of deed en niks als vraag aan mij. Ik werd daar onzeker van en zei hem ook dat ik dacht dat het alleen van mijn kant kwam maar dat had ik volgens hem fout en Hij wilde wel graag een derde date, kwam hij wel zelf mee. ( ik heb wel alle drie de date’s moeten regelen, omdat hij niet wilde dat ik “ver” moest rijden voor hem) de derde date was ook erg leuk en hij was heel lief, we hebben best serieus gepraat en ook over dat ik het jammer vond dat hij niet zo veel vroeg hij ontkende dit en snapte het niet. Hij had ook tijdens die date veel eigendunk. Ik heb hem wel gezegd dat jk dat niet zo leuk vond. Tijdens de date ook gehad over een 4de date maar hij gaf al aan het vrij druk te hebben en ander halve week later zou hij op vakantie gaan. Pas na het serieuze gesprek zoende hij mij (ik wilde dat hij begon) en hij begon steeds met zoenen. Bij het afscheid zei hij dat hij het heel leuk vond. Eenmaal thuis Appte ik hem maar daar reageerde hij de volgende dag pas op. Kreeg smiddags toen ik niet reageerde de app dat afspreken voor zijn Vakantie niet meer ging lukken ivm de drukte. Ik heb hem gezegd dat ik dat snapte enz. Vervolgens hebben we nog een kort gesprek gehad nadat ik begonnen was. Maar hij appt nu amper uit zich zelf. Ik weet dat ik nu eigenlijk even niks moet appen en het aan hem over moet laten. Maar ik vind het zo moeilijk dat hij amper dingen aan mij vraagt en veel eigendunk heeft. Hij geeft mij aan de ene kan wel de signalen dat hij mij ziet zitten en mij beter wil leren kennen maar aan de andere kant weer niet. Vind het lastig dat het zo loopt. Lees op de site dat ik mezelf eigenlijk niet 100% moet focussen op hem, maar dat vind ik moeilijk niet te doen. En date met andere jongens voelt als veraad naar hem toe. Kan het zijn dat hij zo iets heeft ze is te makkelijk te krijgen? En moet ik idd even afstand nemen?

  303. Anita :

    Bijzonder om te lezen. Vooral omdat ik een vrouw ben en moeilijk met dat emotionele gedoe van anderen kan omgaan. Ik doe meer stoer en trek emotionele mannen aan en ik maak keuzes en de mannen niet en daar erger ik me aan. Vooral dat emotionele gejojo! Vind me leuk of niet en handel daar naar. Terwijl ik wel vrouwelijk ben.

  304. Maaike :

    Beste Anna,

    Dank je wel voor je blog, ik leer er veel van en zeker over mijn huidige date.

    We kennen elkaar nu ruim 2,5 maand.
    Hij is vader van 2 kinderen en ondernemer, sinds 1 jaar gescheiden en hij draagt een schuldgevoel bij zich over het feit dat zijn kinderen nu geen gezin meer hebben. Gevoel voor ex is er niet meer.

    Vanaf het eerste moment dat ik hem ontmoette voelde het goed, dat was wederzijds. De eerste avond hebben we gelijk uren met elkaar gespendeerd (praten) en hebben we ook gevreeën. (niet slim maar het voelde goed).

    Ik heb via via zijn nummer gevraagd en hem op dat gevraagd. Daarna hebben we regelmatig met elkaar gedate. Het probleem met deze man is wel dat het hij mij telkens een aantal dagen laat wachten met een reactie op mijn berichten en vaak niet kan wegens werk en kinderen. Hij doet wel altijd tegenvoorstellen en zijn berichten zijn uitgebreid en positief.

    Ik ben niet zo’n prater (als ik niet voldoende vertrouwen heb) en vind het eng mij kwetsbaar op te stellen. Hij is een echte binnenvetter en praat zelfs helemaal niet, waardoor het contact behoorlijk oppervlakkig bleef. Behalve tijdens het vrijen, daar voelde ik echt intimiteit, alsof al het gevoel wat onbesproken bleef daarin werd gelegd.
    Hij heeft me wel altijd aangegeven mij erg leuk te vinden en mij graag te willen zien.

    Afgelopen weekend kwam ik hem spontaan tegen, ik had wat drank op en hij ook. Ik heb alles wat ik de afgelopen maanden heb gevoeld eruit gegooid. Dat ik me onzeker en verdrietig voel, dat ik meer behoefte heb aan contact en dat hem vreselijk leuk vind. Dit heeft hij allemaal bevestigd en gaf ook aan dat hij onzeker is. We spraken af er voor te gaan en te zien waar deze relatie ons heen gaat brengen. Ook spraken we af eerlijk te zijn over ons gevoel en dat niet bij ons zelf te houden.

    Maar nu… zondag vroeg ik of ik even langs kon komen. Hij had visite, dus het kon niet hij vond het ‘wel een leuk idee’ en zei dat we deze week maar moeste afspreken. Nu is het dinsdag en ik hoor weer niks van hem.

    Ik weet dat als ik hem het gevoel ga geven hem te willen claimen het over is, daar is hij echt nog niet aan toe met zijn chaotische leven.

    Wat zou ik nu nog kunnen doen of zeggen? Wachten tot hij contact op neemt? Ik word hier vreselijk onzeker van en slaap daardoor slecht en heb geen concentratie meer.

    Ik krijg ook een beetje het gevoel dat als we in dit onzekere / negatieve blijven hangen de lol van de verliefdheid eraf gaat en dat hij het meer gaat zien als een last (maar dat zegt hij niet, dat denk ik alleen).

  305. Annemarie :

    Hallo,

    Ik vind een jongen leuk en we spreken ook best vaak af, met andere vrienden erbij. Hij is dan eigenlijk altijd wel bij mij in de buurt. Hij raakt me ook steeds aan en we kunnen het goed met elkaar vinden. Ook laatst op een feestje was hij de hele tijd bij mij.

    Gister vroeg hij of hij meekon naar oppassen en dat hij me in de avond zou whatsappen, wat hij ook heeft gedaan. Het oppassen gaat helaas niet door omdat hij dan niet kan. Maar er zijn steeds van die momenten dat hij dus ineens niet reageert op whatsapp en niks van zich laat horen. Ik doe dan ook niks omdat ik wil dat hij begint.

    We hebben al eerder gehad dat we ook echt heel veel whatsappten maar dat was ook ineens over. Nu begint het dus weer een beetje maar ik doe wel voorzichtiger. Hij wil me ook helpen en zei gister dat ik altijd langs kan komen enzo.

    Hij is nog niet zo lang geleden ‘gefriendzoned’ door een meisje die hij heel erg leuk vond, ik heb het idee dat hij steeds afstand houdt omdat zij in zijn hoofd blijft hangen en hierdoor niet verder kan, kan dit? En wat moet ik nu doen? Hij gaat vanavond naar een soort vakantie van 4 dagen met heel veel meisjes en drank enzo. Daar ben ik ook bang voor. Maar als we elkaar in het echt zien is het altijd gezellig en is ‘ie heel lief.

  306. Isabelle :

    Beste Anna

    Ik heb ongeveer 2 maanden met een man gedate. Een relatie kon je het niet noemen maar hij gaf wel aan dat hij exclusief met mij op date’s ging.
    Uiteindelijk hebben we aan onze verlangens toegegeven en sindsdien werd hij steeds afstandelijker… Toen vroeg hij tijd en ruimte. Die heb ik hem eerst niet gegeven en dat vond hij niet fijn…
    Nu geef ik hem wel die tijd maar ik vraag me af of het nog nodig zal zijn? Heeft hij al genoeg van mij of bestaat de kans dat hij door die laattijdige tijd en ruimte toch nog terug zal komen?
    Ps: zijn laatste sms was niet echt positief denk ik. Hij zei dat hij het jammer vond dat ik zo deed en dat ik hem die tijd en ruimte niet heb gegeven.
    Is het te laat?

  307. Onbekend :

    Hoi,
    Ik zit met iets heel raars,

    Ik heb mijn ex 8 jaar niet gezien,
    Uiteindelijk
    Na 8 jaar hebben we afgesproken, ik kwam hem tegen en hij gaf me zijn nummer…

    We hebben afgesproken..
    Was echt geweldig !!
    Hij bleef oude herinneringen ophalen
    Wist je dit nog hier op de plek namen we afscheid, en vroeg van alles over mij en familie en vertelde ook over zijn eigen situatie,
    Hij keek mij diep in zijn ogen aan, ik was zo zenuwachtig.. En kon hem niet in zijn ogen aan kijken
    En ik vertelde hem dat ik zenuwachtig was, en hij zei: ‘Je weet dat je je op je gemak kunt voelen bij mij’. Ik zei: ‘Het ligt niet aan jou’.
    We hebben gelachen. Hij zei dat hij zich altijd afvroeg hoe het met me ging.

    En het al die jaren toch via via probeerde bij te houden.

    Hij zou op me blijven wachten. Ik zei: ‘Deze plek namen we afscheid, weet je dat nog?’ Waarop ik doorliep en zei: ‘Op deze plek waar ik nu sta.’ Hij zei: ‘Ja.’
    En toen ging ik 2 minuten even binnen iets pakken, en weg was hij toen ik terug kwam.

    Hij nam zijn telefoon niet op,en ik stuurde een bericht met wat ik verkeerd had gedaan, en dat ik zenuwachtig was omdat ik nog steeds iets voelde, en hoorde later via via dat hij geschrokken was.
    Dat ik nog steeds iets voelde, en dat hij het druk had en niks voor mij voelt.

    Maar dat was echt niet de indruk die hij me gaf.
    Moet er wel even bij zeggen, dat hij het moeilijk vind dat ik problemen met mijn ex partner heb.

    Wat betekent dit?

    Ps vroeger heeft hij me nooit laten zitten,
    Alhoewel hij mij te jong vond – leeftijdsverschil
    Ik was toen minderjarig en hij meerderjarig – zit 7 jaar tussen.

    Dus vind hij me leuk of niet leuk, of zit die gewoon in de knoop met zichzelf dat die schrok van zijn eigen gevoel?

    • Onbekend :

      Ik heb trouwens meer het idee, dat hij niet eerlijk
      Is tegen overzich zelf,
      Want als het echt zo zou zijn dat hij niks voelt,
      Waarom zegt hij het miet zelf.. Hij haalt een herinnering op en vervolgens 2 min naait hij eruit terwijl hij zou blijven wachten.. Begrijpt iemand dit.. Het is trouwens geen macho man Ofzo is een zeer gevoelige man.

  308. Onbekend :

    Ik wacht vol spanning

  309. Anoniem :

    Oke, dit is duidelijk en fijn om te lezen. Dan weet ik tenminste hoe ik nog beter met de man om kan gaan waar ik op dit moment verliefd op ben.
    Maar, nu zit ik wel met 1 ding.
    Paar dagen geleden, had hij in een chatbericht tegen mij gezegd: Mijn lief.
    Ook, zei hij een paar dagen geleden, dat hij een vriendin heeft, een echte vriendin, en dat hij MIJ daarmee bedoeld.
    Dus, dat we vriendje vriendinnetje zijn.
    Maar, nu komt het, vandaag zei hij ineens weer, dat ik nu nog niet van hem mag houden, want dat het dan allemaal wel mee zal vallen!!!
    euh… en gisteren vond hij het zelfs heel lief en fijn als ik zei dat ik van m hield… Ik wil niets liever dan hem mijn vriend kunnen noemen, en dat hij mij ZIJN vriendin noemt… En dit heb ik ook heel vaak tegen hem gezegd. Maar hij doet gewoon zo vaag… Laat niet duidelijk wat ie nu eigenlijk precies wil, wil ie nu wel een relatie of niet?

  310. Onbekend :

    Ik wacht echt op antwoord ,
    Ik ben zelf 26 jaar oud en hij is 33 jaar,

    We hadden ooit een korte relatie toen ik 17 was en hij 24,

    Alvast bedankt voor je reactie ,

    Gr Melanie onbekend

  311. Onbekend :

    Ik snap het niet die andere onbekend die schrijft, een reactie op mijn tekst ?

    Ze zegt fijn om te lezen, maar dat heb ik geschreven .. Gr

  312. Krista :

    Beste Anna,

    Ik heb de laatste weken zeer vaak je verhaal gelezen om me maar scherp te houden en niet achter de man aan te jagen die ergens mijn hoofd op hol brengt. Toch blijf ik met 1 brandende vraag lopen.. Ik zal een korte uitleg geven.
    Een paar maanden terug heb ik flink veel app contact gehad met iemand (die ik al langer ken) ik werd de hemel in geprezen, hij wilde dolgraag afspreken en zo hebben we ongeveer twee weken veel heen dan weer geappt. Uiteindelijk ben ik op zijn vraag ingegaan en bij hem thuis gegeten, super avond en uiteindelijk daar blijven slapen. In de wolken en ook in de war ging ik weer naar huis… En toen werd t stiller… Af en toe een algemene app. Daarna toch nog twee keer snachts afgesproken. Maar steeds doodse stilte na die nacht, dus geen leuke app of wat dan ook. Ik weet dat hij geen relatie wil nu, ik ook niet maar dit vind ik wel heel bizar. Het lijkt of het hem echt alleen om de seks gaat. Maar nu is het helaas bij mij zover gekomen dat ik hem (veel) leuker ben gaan vinden. Ik weet dat hij mij weer op gaat zoeken. De seksuele aantrekkingskracht is er absoluut en ik verlang ernaar samen te zijn, maar de volgende dag is het zo’n domper!

    Mijn vraag is: als hij mij weer benadert zal ik dan eerlijk zijn over mijn gevoel en dat ik het niet kan zo? En ook echt wat meer nodig heb Of zal ik ‘luchtig’ doen, eens niet toehappen op zijn vraag? Soort van playing hard go get… En mn leven oppakken?

    Ik wil het liefst bereiken dat hij meer van mij wil (behalve mijn lijf) maar wil niet mijn eigen ruiten in gooien doordat ik mijn gevoel erover uit fun hij hard weg rent!

    Alvast heel erg bedankt voor je advies!

  313. Anna-Marie :

    Beste Anna,
    Sinds 4 maanden heb ik een relatie (in de knop zal ik maar zeggen) met een leuke man. Vanaf het begin wist ik dat hij nog in de naweeën van een scheiding zit, echter hij had veel interesse in me, maakte tijd vrij en we hebben een leuk/intiem waardevol contact opgebouwd. Een bijzondere klik met respect in de omgang naar elkaar met veel lol. De druk die hij voelt omdat hij zijn kinderen minder ziet (het contact dreigt te verliezen) en de stress die dit met zich meebrengt voel ik en baart hem veel zorgen en geeft stress. We wonen niet in elkaar stad en beide hebben we een drukke baan. In die 4 maanden deed hij nooit moeilijk om me te zien met de reistijd enzo, dat was wel relaxt. We hebben er over gepraat en ik zie dat hij z’n energie aan t kwijt raken is. Nu heeft hij aan gegeven rust te willen en tijd voor zichtzelf te nemen om het overzicht in z’n leven weer terug te krijgen. Hij voelt zich futloos, en heeft last van het feit dat het me ook raakt hoe hij nu ‘geleefd’ wordt. Gejaagd en tegen overspannenheid zit hij wel aan als ik het van een afstand bekijk.
    Dat ik afstand moet nemen begrijp ik en doe ik ook. Ik wil een man die ‘goed’ in z’n vel zit en weer standvastig in het leven staat. Het ‘samen’ gevoel is er nu gewoon niet. Ik ben dol op hem en mijn gevoelens die zijn er, ook van zijn kant. Als ik hier nu aan zou gaan trekken brengt mij dat geen energie heeft ook geen zin. Mijn vraag is eigenlijk of een man zo diep in de stress zit, bang om zijn kinderen te verliezen en tijd heeft om het overzicht weer terug te krijgen in z’n leven aannemelijk is?

    • Eline :

      Mag ik je beantwoorden? Het kan misschien zijn dat een man zóveel problemen heeft waardoor hij op dit moment geen relatie aankan maar ik geloof daar niet zo in, want als hij een vrouw ontmoet waar hij stapelgek op is dan heeft hij daar juist steun aan in zulke tijden en geeft hem dat juist toch nog dat beetje positieve gevoel in al die ellende waar hij in zit. Ik denk persoonlijk dat het eigenlijk altijd gebruikt wordt door mannen als smoes, ook al zitten ze wel echt in zo’n situatie. Maar ze ‘gebruiken’ die situatie om afstand te kunnen nemen van de vrouw. Ik heb hier veel ervaring mee en hierdoor veel tijd verspild met verschillende mannen. 100% zeker is mijn theorie niet maar dat is bijna niets in het leven. Wil je een risico nemen? Ik heb in alle gevallen het risico destijds voor niks genomen. Nooit iets positiefs uitgekomen en veel jaren verspild.

  314. Anna-Marie :

    Beste Anna,
    Door mijn verleden, heb ik een soort angst opgebouwd die me soms huiverig maakt om iemand volledig te vertrouwen, maar laat dat niet merken en bespreek dit wel eens met vriendinnen.
    Deze man vertrouw ik, maar een klein stemmetje zegt, ‘you never know’. Mijn vriend is heel open en duidelijk in zijn bewoordingen en zegt”Het enige dat ik nu ff wil is even rust” de bergen in van het weekend met de honden. … Ligt dus niet aan jou! Wel aan mijn situatie … Waar ik bijzonder moe van wordt…. De situatie is dat hij om de twee dagen wordt lastig gevallen door zijn ex, zijn kinderen steeds niet mag zien, daar verdriet van heeft, een drukke baan heeft en hij het overzicht kwijt is. Hij is doodmoe en futloos en moe van zichzelf. Hij wil zijn zaken op de rit krijgen. Hij probeert aan te geven dat hij in deze situatie het even niet ziet… en het niet direct met gevoelens te maken heeft maar wel met overzicht, waar hij normaal geen problemen mee heeft. Mijn vraag is dan ook of het normaal is in zo’n periode in z’n leven met de naweeën van de scheiding dat er weinig ruimte is om de rust/liefde bij mij te vinden?
    Hoop dat het nu duidelijker is:-)
    Gr, Anna Marie

    • Anna-Marie :

      Beste Eline,
      Dank voor je antwoord, fijn dat je reageert. Je hebt veel ervaring schrijf je met mannen die afstand van je genomen hebben en het als smoes namen. Gelukkig heb ik dat niet, maar wie weet is dit de 1e keer. Je zou zomaar gelijk kunnen hebben met het feit dat de ‘rust’ die hij neemt ook te maken kan hebben met het feit dat de ‘liefde’ niet zo diep zit gewoon. De problematiek die er speelt deelden we wel maar had nooit de overhand, ook omdat hij me recht in het gezicht zei te balen van het feit dat het mij onrustig maakte maar wel fijn vond om het te delen. We zullen zien wat het gaat worden en wat ‘rust’ inhoudt. We hebben pas een paar dagen geen contact meer en dit is het eerste weekend dat we elkaar niet gaan zien. Mijn laatste sms naar hem was ‘neem je rust, en we nemen wel contact op als je in rustiger vaarwater zit’. De tijd zal het leren of het voordeel van de twijfel dat ik kan geven ook klopt. In ieder geval heb ik hem in de laatste twee weken zien veranderen in een man, die gejaagd is, op is, en het overzicht kwijt is en ontzettend baalt. Als ik niets meer verneem de komende weken, dan weet ik ook dat ik een laf iemand tegen het lijf ben gelopen die niet in mijn leven past.

    • Eline :

      Ik vind het zelf niet normaal dat hij dan jou minder wil zien vanwege veel stress. Ik zou juist zeggen als je in een stress situatie zit dan vind je juist rust bij je partner en steun en juist dan heb je de liefde van je partner harder nodig dan ooit. Dat hij zich terugtrekt daar heb ik echt gemengde gevoelens bij. Ik hoor een alarmbel.

      • Eline :

        Mijn huidige vriend heeft in ongeveer dezelfde situatie gezeten als jouw vriend nu. Veel nasleep van de scheiding, ex die dreigde met afpakken kinderen etc. Ik was daarin zijn steun en toeverlaat. Geen enkele keer heeft hij afstand genomen van mij. Hij wilde graag bij me zijn. Op momenten dat het goed ging en op momenten dat het helemaal de verkeerde kant opging met de scheidings-nasleep. Al die tijd merkte ik geen enkel verschil in zijn benadering naar mij toe. Wel was hij soms moe, maar moe kun je ook zijn in het bijzijn van elkaar. En als hij dan bij mij thuis uitgeteld op de bank lag van alle troubles, dan bracht ik hem een lekker hapje eten en liet hem daarna heerlijk op mijn bank in slaap vallen.

  315. Anna-Marie :

    Hi Eline,
    Ik ben blij dat ik ruimte en respect heb getoond de afgelopen week, want dat heeft geholpen. Door mijn vriend dit te geven heeft hij met een professioneel iemand gesproken die hem handvaten heeft gegeven, en dat is een goede start geweest en heeft toch geholpen. Niet iedere man wil alles neerleggen bij zijn partner zeker niet in een prille liefde kan dat behoorlijk de zaak vertroebelen. Afronden/naweeen van een scheidingsproces moet je helemaal zelf doen, daar kan ik hem ook niet bij helpen. Die week heeft de lucht geklaard en hij heeft het overzicht weer at terug in zijn leven, mede omdat ik ruimte heb gegeven. En dat jij het niet ‘normaal’ vindt komt me wat kort door de bocht over, dat zou betekenen dat iemand zich nooit door stress etc even mag terugtrekken, en naar mijn gevoel heeft dat wellicht wat meer met je eigen ervaringen te maken als ik het goed begrijp heb je dat te vaak megemaakt helaas. Gewoon even rust, tijd van een week is het minste wat je iemand mag gunnen. Tenslotte zijn we een partner voor iemand en de therapeut zijn laat ik liever aan iemand anders over. Natuurlijk is mijn vriend ook moe en is niet alles opgelost, dat duurt nog wel even maar er is wel een weg gevonden. Het heeft ons in ieder geval dichter bij elkaar gebracht. Toch bedankt voor je visie, hoop dat je wellicht wat meer kan gaan geloven dat er niet altijd alarmbellen rinkelen :-)
    Anna-Marie

    • Eline :

      Zou kunnen dat je gelijk hebt. Ik hoop het voor je / jullie. Ik geef alleen inderdaad aan wat mijn ervaring altijd is geweest, geen 1 uitzondering, ook niet bij vriendinnen die hetzelfde meemaakten. Altijd liep het op niks uit. Elkaar wat tijd geven snap ik ook. Ook ik vind het soms heerlijk om een weekendje alleen of met vriendinnen te spenderen maar in zo’n weekend hebben we toch elke dag eventjes contact, hetzij door een belletje, hetzij door een berichtje. Wat jij omschreef: “Het ‘samen’ gevoel is er nu gewoon niet” en een paar dagen lang helemaal niks laten horen, dat blijf ik vreemd vinden en niet getuigen van iemand die echt gek op je is. Maar wellicht zijn er mensen inderdaad die veel meer vrijheid nodig hebben en dan toch stapelgek op iemand kunnen zijn ondanks dat ze die persoon een paar dagen niet contacten. Lijkt mij echter sterk.

      • Eline :

        Ik wilde daar nog iets aan toevoegen. Tijdens het daten met mannen heb ik me altijd afgevraagd in hoeverre mijn date en ik hetzelfde zijn in het nabijheid en afstand willen binnen de relatie. Ik vond het belangrijk dat we daar ongeveer hetzelfde in zijn. Mijn vriend en ik houden beide van veel nabijheid en veel samen doen en daarnaast een klein gedeelte voor vrienden en ander dingen. Wij zoeken elkaars nabijheid juist meer op als we problemen hebben. Jouw vriend nam afstand omdat hij in de problemen zit. Dat zal hij dan waarschijnlijk iedere keer weer doen als hij in de problemen zit want dat vindt hij fijner, om dan op zichzelf te zijn (als het waar is he dat het niet om jou was en dat hij niet afstand neemt omdat hij je minder leuk begon te vinden). En als jij daar geen moeite mee hebt dan is er niks aan de hand natuurlijk. Ik zou daar niet tegen kunnen, een partner hebben die iedere keer een paar dagen niks laat horen als hij slecht in zn vel zit en problemen heeft. Jij kunt daar misschien prima me leven. Maar ik kreeg het idee dat je het niet fijn vond anders zou je de vraag hier niet gesteld hebben dacht ik. Jij hebt hem tijd en rust gegeven, dit is natuurlijk goed. En nu zoekt hij weer meer toenadering. Maar als jullie weer veel toenadering hebben en jij geeft hem weer meer aandacht dan zal het kunnen zijn dat hij weer afstand gaat nemen. Als hij iemand is in een relatie dei veel vrijheid en tijd voor zichzelf nodig heeft. Misschien heb ik het helemaal mis, maar dit is wat ik meestal zie. En dan wil hij weer even rust en minder elkaar zien en geef jij hem die afstand weer. Dan gaat hij je weer missen en zoekt weer toenadering. Als jij hier prima mee kunt omgaan en je het niet erg vindt dan geen probleem. Maar hoe zou het gaan als je zou gaan samenwonen. Of willen jullie altijd een latrelatie blijven houden, wat natuurlijk ook prima is. Iets wat mijn vriend en ik dan weer niet zouden willen. Maar iedereen is natuurlijk verschillend. Dus wie kan zeggen wat wel en niet normaal is. Voel jij je er prettig bij, dat is het belangrijkst.

        • Eline :

          Want als je samenwoont immers, dan kun je elkaar niet een paar dagen ontlopen en helemaal niet spreken. Natuurlijk kun je dan nog steeds elkaar rust geven en elkaar lekker laten slapen, lezen, tv kijken, avondje alleen naar vrienden etc, je hoeft niet alles samen te doen. Maar het vreemde vind ik dus als er een aantal dagen 0,0 contact is, geen sms, geen hallo, geen welterusten schatje, dat soort dingen. Als je echt gek op iemand bent, hoeveel problemen je ook hebt, dan laat je toch minstens iedere dag iets horen. Als je samenwoont zeg je toch ook hoi als je binnenkomt, ook al heb je veel problemen. Maar misschien zegt Anna wel, tja maar als je nog niet samenwoont dan kun je natuurlijk wel gewoon een paar dagen niks laten horen. Dus misschien heb ik het mis en is het volkomen normaal bij een lat relatie om af en toe een paar dagen helemaal geen contact te hebben.

  316. Anna-Marie :

    Hi Eline,
    Mensen zijn verschillend, iedereen heeft andere beleving bij ‘vrijheid’ ‘ruimte’ het gaat er ook om dat je iemand vertrouwt en niet alleen op negatieve ervaringen uit het verleden afgaat. Ik schrik er wel van dat je daar jaren over gedaan hebt om steeds tegen de verkeerde mannen aan te lopen. Mag ik vragen waarom dat zo lang heeft geduurd? Ik heb dan ook geen ervaring met internetdaten, wellicht komt het daar wel door.

    • Eline :

      Omdat er gewoon heel veel “verkeerde” vrijgezelle mannen zijn. En daarmee bedoel ik dan niet dat ze slecht zijn maar gewoon dat ze niet bij je passen of je aan het lijntje houden. Verder heb ik er zelf voor gekozen. Ben verschillende periodes tussen de 2 tot 6 jaren vrijgezel geweest en in die periodes veel gedate en ging het gedrag van deze mannen bestuderen. Er was er zelfs 1 bij die 2 lang smsjes bleef sturen, iedere dag 1 maar afspreken ho maar. En als ik zelf een afspraak met hem maakte zegde hij deze vlak vantevoren af. Ik heb het gedrag van deze man voor mijn studie zo door laten sudderen. Tot ik na 2 jaar zei dat ik geen behoefte meer had aan contact. Toen was hij boos en noemde me een “prinsesje”. :). Ik heb er dus zelf voor gekozen om het zo lang te laten duren omdat ik perse een man wilde die op 1 lijn ligt met mij voor wat betreft de dingen die ik heel belangrijk vind in het leven. En die heb ik nu gevonden en ben al een aantal jaren heel erg gelukkig met hem. Geen aantrek afstoot gedoe, geen moeizame start, geen moeizaam en vermoeiend en slopend gedoe. Als ik de vele reacties van de dames op deze gehele site lees dan denk ik oh oh wat herkenbaar en wat heb ikzelf daar ook veel tijd aan verspild. Alhoewel, echte verspilling kan ik het niet noemen want ik heb er ook veel van geleerd en heb er zelf voor gekozen om er een studie van te maken. De smoezen die ik allemaal langs heb horen komen :). En ik lees ze op deze website bij elk onderdeel allemaal weer terug. Ik hoop echt dat jij en deze man gelukkig gaan worden. Ben benieuwd hoe het verder gaat. Liefs, Eline

      • Eline :

        Ik bedoelde, er was er zelfs 1 bij die 2 jaar lang elke dag smsjes bleef sturen

        • Eline :

          Waar ik wel heel benieuwd naar ben is wat Anna er van vindt, van als een man, waar je een exclusieve relatie mee hebt, niet een man dus waar je alleen maar mee date, een paar dagen lang helemaal geen contact zoekt, geen smsje, geen belletje, niks, omdat hij problemen heeft. Zou deze man gewoon een man zijn die binnen een relatie veel ruimte nodig heeft en is hij gewoon hartstikke gek op je. Of zou deze man je aan het lijntje houden en weet hij gewoon nog niet zeker of hij wel echt gek op je is. Ben heel benieuwd wat de visie van Anna hierop is….

  317. Anna-Marie :

    Lieve Eline,
    Sowieso ben ik iemand die geen beren op de weg ziet en het lijkt wel alsof jij mijn hele relatie wilt gaan voorspellen en dan vooral in de negatieve zin. Zo trek je volgens mij de verkeerde mannen aan, dat merk ik in je laatste mail en wordt je keer op keer teleurgesteld. Nniks is zo irritant als je rust wilt dat je nog steeds een druk voelt van mensen en dat mensen nog steeds om je aandacht zitten te trekken terwijl je de energie er gewoon even niet voor hebt. Ik vaar vooral op mijn eigen gevoel en dat voelt goed en heb geleerd wanneer je wil dat een man zijn gevoelens uit, dan vraag je hem bijna letterlijk om te zijn zoals de meeste vrouwen zijn en dat past niet bij mijn persoonlijkheid. Ik hoef niet elke dag contact met mijn vriend en niet alles te delen. Zekerheid in de liefde heb je nooit, en een eigen leven ernaast hebben, een stuk onafhankelijkheid maakt een relatie solide naar mijn mening. Er is geen garantie.

  318. Maria :

    Wat Eline beschrijft ervaar ik helaas ook zo. Maar ik hoop dat ze geen gelijk heeft en dat er toch uitzonderingen zijn. Groetjes, Maria

  319. Anoniem :

    Beste Anna,

    Als mannen die ‘vrouwelijkheid’ van zich af moeten schudden hoelang duurt dat dan meestal? Ik ben een tijdje bezig met een jongen, hele leuke dates en telefoongesprekken van 5 uur lang.

    We hebben geen seks en ik laat ook merken dat ik niet elke dag beschikbaar voor hem bent. Ik vind het zo raar dat hij soms ineens niks meer laat weten want hij vertelt mij dat hij graag een gezin wilt, hij woont een uur verder en hij heeft me wel vragen gesteld als het iets serieus word of ik dan bereid ben om te verhuizen.

    Ook wil ik graag weten hoe ik ermee om moet gaan. Ik kijk hele tijd op Whatsapp of hij online is geweest en dan word ik zo boos als ik hem online heb gezien en hij heeft niks gezegt…

    Alvast heel erg bedankt,
    A.

  320. Maud :

    Dag Anna,

    Is dit nog actief dat ik een reactie kan geven, ben benieuwd naar een objectief inzicht…

    Maud

  321. M.x :

    Beste Anna,

    Ik vind je artikel en adviezen heel interessant, dat ik zelf ook een advies wil over mijn situatie.

    Ik heb 9 weken geleden een jongen, het klikten gelijk alleen hield ik me in het begin nog wat afstandelijk omdat ik wouw zien of hij echt moeite voor me zou doen. Dat deed hij, door me elke dag te spreken, interesse in me te tonen, aandacht aan me te geven (24/7), samen met mij op staan terwijl hij nog kon blijven liggen (nog geen sex gehad), en me als een prinses behandellen.. hij zei al in een week tijd dat hij mij leuk vond en mij als zijn meisje wilt, ik me geen zorgen moest maken en alles goed zou komen. Na week of 3 gaf ik ook aan hem toe dat ik hem leuk vond.. onze band werd steeds sterker, tot ik merkte dat ik me helemaal aan hem gaf en al mijn energie in hem stak. Het was nog steeds wel hetzelfde maar voor mij gevoel minder vanuit hem, hij zocht wel elke dag contact etc. Maar ik ben opgegeven en op een of amdere manier toch onzeker geworden over ons, omdat hij mij voor mij gevoel minder gaf dan dat ik gewend van hem was, en heb hem altijd gezegd eerlijk te zijn als hij het niet meer zag zitten, zijn reactie was dan, schatje ik wil jou geloof me maar, elke keer geloofde ik ook dat hij eerlijk was tot de afgelopen twee weken, hij is vorige week vrijdag op vakantie gegaan (onverwachts met zijn familie). In de tijd dat het minder met ons ging.. maar hij wilt me niet opgeven, voor dat hij in het vliegtuig stapten zei die zelfs dat ie echt om me geeft en al zelfs iets voor me voelt (meer dan mij leuk vinden) en dat hij me kon vertrouwen en ik geen zorgen hoefde te maken (we zijn allebei best jaloers). We hebben afgesproken om elkaar 2x een half uur te spreken per dag alshij wifi heeft. Elke dag nog wel iets van hem gehoord alleen de laatste 2 dagen minder, en dat kom denk ik omdat ik nu in een x best onzeker en wantrouwig naar hem dore, omdat hij zo weinig reageerd onzeker ervan wordt en niet weet waar hij mee bezig is.. ik wile niet zo voelen maar telkens gebeurd het.. ben in een keer van een chil meisje naar een onzekere stalker veranderd. En heb hem nu vanaf vanmiddag niet gesproken (klinkt best wanhopig, maar dat is gewoon raar als je hem 24/7 sprak), hij zegt me nog wel elke dag voor dat ie gaat en paar x tussen door dat hij me wilt, om me geeft en me leuk vind, dat er geen andere meisjes zijn en dat al vanaf de eerste week dat ik hem ken.. maar ik twijfel nu in een x of ik het moet geloven en hij het niet zegt on me gerust te stellen.

    Ik hoop dat ik het zo goed uitleg en jij mij een beetje kunt vertellen wat jij denkt wat hij van mij wilt? En hoe ik dat obzekere en wantrouwige gedrag van me af kan zetten!
    Heb je tips voor mij?

    Liefs,
    M

  322. Joyce :

    Hallo, ik heb sinds vier maanden een relatie met een leuke man (geen daten meer, want na vier weken heeft hij mij gevraagd om zijn vriendin te zijn). Een aantal weken geleden kwam ik er achter dat hij nog op de datingsite stond waar we elkaar hadden leren kennen, dus ik heb gevraagd (geen verwijten) waarom hij daar nog op stond en ik dat niet begreep. Hij bood meteen zijn excuses aan, had het niet bewust gedaan en was er ook niet mee bezig. Hij heeft meteen alles er af gehaald. Nou zijn we dit weekend weg geweest samen, super leuk, ik wilde hem een lieve kaart sturen n.a.v. dit weekend maar was zijn adres kwijt. Dus ik google op zijn voor-, en achternaam en plaats. En ik zie dat hij op een soort van dating site en sociale chat site staat. En dat nadat wij vriend/vriendin zijn. Dus ik vraag via de app aan hem wat ik hier van moet denken, met als vervolg dat hij mij belt, boos is omdat hij vind dat ik hem controleer en dat hij daar geen zin in heeft. Ik krijg niet de kans om verder uit te leggen hoe of wat want hij gooit de hoorn er op. Ik heb dus via de app uitgelegd hoe ik hier op de site kwam, maar hij had geen zin om te praten, hij was boos, en we zouden het er de volgende dag over hebben. Affijn met veel pijn en moeite heb ik tot 12.00 uur gewacht, en uiteindelijk maar een bericht gestuurd of ik kan bellen zodat we het uit kunnen praten en achter ons laten. Ik kreeg te horen dat hij niet meer boos was, maar dat hij er over na moet denken. Persoonlijk vind ik dit van een mug een olifant maken, en mij de deur in mijn gezicht dicht gooien. Ik heb al via de app uitgelegd hoe dit is gebeurt, mijn excuses aangeboden. Maar ik begrijp niet dat dit zo extreem gaat, en als hij echt zoveel om mij geeft waarom hij hier zo lang over moet denken. Kortom ik weet niet wat ik hier mee aan moet….

  323. Lynn :

    Hey Anna,
    Ongeveer 3 maanden geleden heb ik een leuke jongen ontmoet we hadden het de eerste 2 maanden super gezellig en ik ben heel erg verliefd op hem.
    Als ik bij hem ben, lijkt het ook wel echt alsof hij mij leuk vind.
    Vorige maand zei hij ineens dat het toch niks ging worden we hebben een goed gesprek gehad en hebben toen besloten om gewoon als vrienden door te gaan ik was hier best verdrietig over. Een week later vertelde die me dat hij toch twijfelde en graag verder wou kijken of het ging werken. Nu een maand later ging alles perfect afgelopen weekend zijn we samen weg geweest en het was heel leuk. Zondag heeft hij me naar huis gebracht en sinds dien heb ik niks meer van hem gehoord dus dinsdag zei ik via fb pb hey en toen zei hij: woensdag weer nu ff niet sorry.. toen ik vroeg of ik wat gedaan had zei hij: nee, ik heb gewoon even me tijd nodig ook heeft hij zich weer ingeschreven voor een datingsite ik snap niet hoe dit kan als we zn gezellig weekend hebben gehad … Ik weet nu niet zo goed meer wat ik er van moet denken, omdat dit al de 2e keer is in een maand. Hij heeft wel heel veel stress met werk zoeken en zo, maar dat is niet mijn schuld.. daarbij vertrekt hij in september voor 3 weken naar Brazilië en ik ben bang dat hij niet meer naar mij terug komt als hij terug is in Nederland. Of overdrijf ik nu? Kun je me alsjebliefd vertellen wat je er van denkt… Ik hou heel veel van hem, maar dit soort reacties van hem maken mij heel ongelukkig en verdrietig.

  324. Amber :

    Hoi Anna,

    Sinds een jaar ken ik een leuke jongen (ik ben 21 hij 27). In het begin was het super, we zagen elkaar vaak en gingen overal heen. Nadat er wat (financiële en familie) problemen kwamen bij hem werd het heel anders. We zagen elkaar veel minder en wat het nog erger maakt is dat we niet elke dag/om de dag contact hebben. (Dat wil hij niet denk ik?)

    Ik probeer altijd duidelijk te zeggen wat ik wil en wat ik verwacht, maar alles wat ik zeg of vraag noemt hij gezeur… Het is ook al vaak voorgekomen dat ik gewoon dagen/weken niks van hem hoorde en dat is nu wéér zo.

    Ik word hier doodongelukkig van. En ik vraag me af of iemand waar je niet mee kan communiceren, omdat hij alles gezeur noemt, wel relatie-waardig is… Geen communicatie én zo weinig contact én te vaak dagen/weken niks van hem horen… Dat heeft toch eigenlijk niks meer te maken met een beetje tijdelijke afstandelijkheid zoals in dit artikel is beschreven?

  325. Sarah :

    Beste Anna,

    Mijn vriend en ik zijn 2 jaar samen. Ik heb net jouw e-book gelezen en dit is precies ons verhaal. Momenteel heeft hij zich teruggetrokken (bij zijn ouders) en ik kan niet wachten om hem te vertellen dat ik de oorzaak van ons probleem gevonden heb.

    Hoe ik onze situatie zie adhv jouw e-book is het volgende: Mijn vriend kan geen liefde tonen. Hij zegt nooit dat hij mij graag ziet, geeft mij niet spontaan een knuffel of een kus. Als we hierover ruzie maken, omdat ik mij hierdoor afgewezen voel en ik hem zeg dat ik niet kan samenblijven met iemand die geen liefde toont, dan neemt hij mij wel heel stevig vast en weet ik dat hij mij graag ziet. Ik zit in zijn hart en hij zou alles voor mij doen (zegt hij). Hij denkt dat hij geen liefde kan tonen (wat ik zeer hard mis), omdat hij dit nooit thuis heeft gezien (hij heeft zijn ouders nooit aan elkaar een knuffel of kus zien geven). Toen hij me dit vertelde waren we slechts enkele maanden samen en kon ik dit begrijpen. Ik dacht dat hij het na een tijd wel zou leren, als ik hem veel liefde geef, dat hij eraan gewend zou worden en automatisch liefde zou teruggeven. Maar dat gebeurde niet. Nu zijn we 2 jaar verder en kan hij nog altijd geen liefde tonen, waar ik zeer ongelukkig van word.

    Doordat hij geen liefde toont, mij geen knuffels geeft,… neem ik daarvoor altijd het initiatief. Soms ben ik het zo beu dat hij geen initiatief neemt en neem ik mezelf voor om geen initiatief meer te nemen, zodat hij zelf initiatief neemt. Maar dat komt dan vaak niet, waardoor ik gefrustreerd en verdrietig wordt.

    De laatste 2 weken zijn we in een spiraal van negativiteit terechtgekomen en maken we bijna constant ruzie. Hij kan niets meer goed doen voor mij, ik word heel snel boos, terwijl ik eigenlijk niet liever wil dan dat hij mij vastneemt. Hij zei me dat hij zich slecht voelt, omdat ik ongelukkig ben. Hij voelt dat hij gefaald heeft, omdat hij niet goed voor mij gezorgd heeft.

    Volgens mij is ons probleem dus ontstaan doordat hij geen liefde toont/initiatief neemt. Ik heb het initiatief nemen van hem overgenomen, waardoor hij zich geen man meer voelt. Ik heb hem de laatste weken heel vaak gezegd hoe verdrietig ik ben, doordat hij zo weinig moeite doet voor mij. Ik heb me daardoor meer van afgesloten en vond dat hij nu maar eens zijn best moest doen om te tonen dat hij mij graag ziet. In jouw e-book staat er dat mannen daardoor nog minder initiatief gaan nemen en de vrouw zich nog meer afgewezen voelt. Dit klopt inderdaad.

    Ik begrijp dus dat ik mijn ‘mannelijke kant’ meer moet laten varen. Hem de leiding laten nemen. Maar er is 1 ding waar ik advies over nodig heb. Mijn vrouwelijke kant vindt het belangrijk dat hij rekening houdt met mijn gevoel, en als hij zijn liefde niet toont, dan is mijn gevoel niet goed. Of is het fout van mij om te willen dat hij zijn liefde toont? Ik ben dus in de war of liefde tonen ook een mannelijke of vrouwelijke eigenschap is, of dat we dit beide mogen/moeten doen? Ik bedoel dus niet dat hij emotioneel moet zijn, maar gewoon mij een knuffel geven en tonen dat hij mij graag ziet en dat ik belangrijk ben voor hem. Kan je dat iemand aanleren?

    We willen allebei dat het weer goed komt en we weten dat er een probleem is en praten erover. Dat is positief denk ik. Ik begrijp nu dat het met de mannelijke en vrouwelijke kant te maken heeft die gescheiden moet blijven. Maar ik ben dus nog in de war over het aspect ‘liefde tonen’.

    Dankjewel voor jouw hulp!

  326. Maria :

    Ik ken heel mannelijke mannen die het heerlijk vinden om te knuffelen en dat ook geven aan hun vrouw dus denk niet dat het geven van knuffels een vrouwelijk iets is. Maar als jij heel veel van knuffelen houdt en jouw vriend niet dan is het geen goede match en zal het voor jou heel moeilijk zijn. Eigenlijk zou je iemand moeten hebben die ook van knuffelen houdt net als jij.

  327. Mariska :

    Hallo anna!!

    Ik zit nu een tijdje met een “probleem”. Heb een leuke man ontmoet met uitgaan. Hij bleek piloot, en was tijdelijk bij mij in de buurt. Na een avondje had hij mn nummer maar ik toonde niet veel interesse want ja piloot? Volgende dag stuurde hij een bericht of ik veilig thuis was enzv. Hij zou 2 weken verblijven. In die weken probeerde hij af te spreken maar ik hield af. Op de laatste dag besloot ik toch te gaan, heel gezellig!! Uiteindelijk wel in bed beland maar voelde fijn. Hij ging terug naar us.
    Gelukkig smst hij toen hij geland was en op de dag tot vandaag hebben we ongv elke 3/4 dagen contact. Nu begin ik alleen erg te twijfelen. Vaak vragen we hoe het gaat enzv en hij zegt erg vaak hoe leuk hij onze tijd wel niet vond. Hij heeft gezegt na zn studie terug te komen om me op te zoeken. Nu helaas laatst voelde ik me niet fijn. Hij zei liever bel me wanneer je nodig hebt ik ben er voor je. Ik aangeven wil bellen. Maar nu komt het, hij heeft me nooit gebeld en nu 2 dagen later hoor ik niks van hem. Niet een sorry of had geen tijd… Het is een man die niet snel bind, ook is hij erg op zn vrijheid gesteld. Nu begrijp ik er alleen niks van. Op het moment dat ik hem nodig had liet hij me zitten en hoor ik niks meer. Ik vertik het om achter hem aan te lopen want het heeft me gekwetst maar elke dag hoop ik dat hij er iets van zegt.. Wat moet ik doen? Waarom belt hij niet of laat hij de volgende dag wat weten?

  328. Mariska :

    Ik vind hem erg leuk! Zou het liefste ook echt willen weten of hij serieus terug wil komen? Of zegt hij het maar om me rustig te houden? Mijn omgeving zegt ook stuur hem een bericht waarom hij niet belde maar kan me voorstellen dat ik dan net een vriendin lijk?… Weet ergens dat ik me er niet mee bezig moet houden en date ook verder maar heb een zwak voor hem!

  329. LadyS :

    Hoi Anna,

    Onlangs had ik hier ook iets geplaatst. Nu enkele weken geleden hebben we terug iets meer contact. Het rare is ik kom hem ook veel tegen in de auto. Hij heeft mij altijd gezien. Als ik dan een smsje stuur laat hij me wachten en stuurt hij avonds pas terug. Is het dan terug mijn beurt om te sturen?

    Liefs

  330. Caroline :

    Hoi Anna,

    Ik lees je blogs en vind hier veel herkenning maar ook handvaten in.
    Als ik terug kijk naar hoe mn vorige “relatie” gelopen is, zie ik mn valkuilen. Maar ook dat ik mn eigen grenzen moet aangeven. Ik heb gekozen dat ik niet zo n relatie wilde en zo eindigde het. Het deed wel veel pijn! Maar de relatie kostte ook meer negatieve energie als dat het geluk bracht.
    Na een paar weken ben ik gaan daten, voor de afleiding, de gezelligheid. Maar na een maand kom ik in contact met een man. De wederzijdse klik is erg groot en we hebben meerdere dates gehad.
    Hij was enthousiast en maakte me het hof, maakte tijd voor mij vrij (eigenlijk alles wat ik miste in mn vorige relatie). We genoten en ik realiseerde me, dat het toch anders kon.
    Ik ging met vakantie, maar we hielden dagelijks wel contact. Hij vertelde me dat hij me zo miste en dat hij in staat was om me op te halen…. enzo meer. Na de vakantie hebben we afgesproken, we hebben een leuke date gehad maar de aantrekkingskracht leek groter als ooit. We hebben exclusiviteit besproken, hij wilde geen ander als mij.
    Dagelijks contact via app… hij vertelde hoe gek hij op me was, dat hij de hele dag aan me dacht…..Hij vroeg ook wel vaak bevestiging aan mij, waarom ik hem leuk vond en of ik verliefd was. Laatste was kon ik nog niet bevestigen maar dat ik wel sterke gevoelens heb, maar dat ik ook bang ben (nog niet genoeg vertrouwen) en daardoor nog niet verliefd.
    de laatste paar weken werd moeilijker om elkaar te zien. En als hij dan kwam, dan kwam hij gerust een uur te laat. De verklaringen die hij dan gaf, klonk mij als n smoes in de oren. Ik heb dit geuit, dat ik zijn gedrag vaag vind. Hij reageerde hier geïrriteerd op. Deed wel zijn best om het uit te leggen, maar kon het niet zo, dat ik toch het gevoel heb dat hij niet helemaal eerlijk is.
    Ondanks dat, waren de dates wel weer heel erg gezellig en leuk. Maar helaas waren dit voor nu de laatste dates.
    Hij had het druk, maar hij zou zeker tijd voor me maken, verzekerde hij mij. Maar maakte geen afspraak. Hij zei wel dat hij me miste, als ik dan zei dat ik hem ook miste en dat de bal bij hem lag voor een afspraak, dat zei hij weer dat komt goed. Maar na een paar dagen, waarin het contact steeds lauwer werd , heb ik gevraagd of er iets is en dat dit niet goed voelde voor mij. Hij vertelde toen, dat het hem dwars zat dat ik achterdochtig was en dat het niet fijn voelde dat ik zo vragen stelde en hem niet gewoon op zijn woord vertrouwde. Dat hij me heel leuk vond maar dat hij het even niet meer wist. En daarnaast dat hij het heel druk had maar dat dat niet aan mij lag. Hij ging er over nadenken en zou er op terug komen. Deed pijn, ik zag ineens hoe kwetsend mijn achterdochtige gedrag was. Maar aan de andere kant was het ook niet geheel onterecht (en dat begreep hij ook wel weer). Ik heb gezegd hem met rust te laten en het aan hem te laten. De dagen die volgde stuurde hij wel wat berichtjes om contact te houden. Het leek of hij vergeten was nog hier op terug te komen en vroeg of hij nog nagedacht had. Een beetje was zijn antwoord. Hij vertelde dat ik echt niet zomaar uit zn hoofd zou zijn en dat hij aan me dacht. We zeiden goedenacht…. en toen werd het stil…..

    In de afgelopen maanden hebben we dagelijks contact gehad…… en nu voor het eerst een dag helemaal niets gehoord. Nu kan iedereen denken , 1 dag? wat is nou 1 dag? ……Dat hoeft natuurlijk niets te betekenen, maar zoals het bij ons ging, is dit toch niet gebruikelijk.

    Zit hier nu ook met grote vraagtekens…. en je blogs weer gelezen…
    Heeft deze man even de ruimte nodig? ( emotioneel )
    Hij leek heel verliefd, heb ik hem zo gekwetst door mn wantrouwen?
    Of is hij toch niet helemaal eerlijk en houdt hij daarom de boot af? ( ik kan daar eigenlijk geen echte aanleiding voor vinden)
    Deze man is door zn vorige vriendin bedrogen en dat heeft hem volgens mij echt veel pijn gedaan. Zn ex heeft hem gestalked, wat natuurlijk ook geen leuke ervaring is.

    Hij heeft telkens het initiatief genomen om in ieder geval via app contact te zoeken. Kan het wezen dat hij onzeker is? en nu een keer wacht op mijn initiatief? Is het nu wel of niet goed om contact op te nemen?

    Het is een heel verhaal geworden. Maar Anna, ik vind jouw inzichten heel waardevol en hoop dat jij hier toch iets over kan zeggen en tips kan geven.

  331. Amina :

    Beste Anna,

    Ik heb een relatie van een jaar met een man en we zijn inmiddels verloofd. Nu loop ik tegen het volgende aan. Elke keer als ik iets over mezelf vertel, bijvoorbeeld over mijn werk, krijg ik geen reactie of een korte reactie. Hij vraagt totaal niet door. Als ik mij een keer ziek voel en dat vertel, krijg ik geen vervolgaanvraag. Ik praat zelden over mijzelf. Hij praat erg veel en ik luister altijd naar hem. Nu ik merk dat er weinig aandacht is voor mij, probeer ik steeds meer iets over mezelf te vertellen om een reactie uit te lokken. Er blijft geen belangstelling. Als ik dan doorvraag waarom hij geen interesse toont in mij, dan krijg ik een excuus, hij voelt zich niet lekker of moet ineens wat doen. Ik begrijp dit niet. Heb jij tips hoe ik hiermee om moet gaan?

  332. Kim :

    Hallo Anna,
    Ik lees wederom je blog, waarom mannen negeren ?
    onlangs heb ik iemand online leren kennen, na veel chatten hebben
    we een afspraak gemaakt. Nu hebben wij inmiddels 4 afspraakjes gehad.
    We zijn onszelf bij mekaar en de klik en de blik in zijn ogen is voelbaar.
    Hij was degene die mee deelde op de 2de date dat dit wel eens meer dan vriendschap zou kunnen zijn (met die gedachte stapte hij de eerste date in, ik niet)
    Hij vertelde ook bekenden te hebben verteld over de ontmoeting.

    Maar tuurlijk gebeurt het !!!
    Hij reageert niet meer….
    Het is nu een anderhalf week geleden dat hij bij mij was. Hij wilde zelfs nog een nachtje langer blijven, maar dit kon even niet om prive reden wat hem bekend was.

    Zijn berichten werden korter en een vraag als; wanneer zie ik je weer?
    word genegeerd !!
    Op dit moment is zelfs een simpele vraag met een knipoog nog steeds onbeantwoord.
    Graag wil ik jou visie.
    gr Kim

    • Maria :

      Een man kan ineens om onverklaarbare reden niet meer echt gek op een vrouw zijn. Dit gebeurt gewoon. Je hoofd breken over waarom heeft geen zin. Antwoord krijg je meestal toch niet. Vaak weten ze het zelf niet eens. Beter is het om geen aandacht meer aan te besteden en wederom met anderen te gaan daten en niet moedeloos worden maar hoop blijven houden dat op een dag de juiste tegenkomt.

  333. Caroline :

    Anna dank je wel voor je reactie.

    Wat bijzonder dat jij in mijn verhaal leest dat ik op zoek ben naar een schuldige. Dit is totaal niet bewust en ook niet mijn bedoeling. Verantwoordelijkheid ligt inderdaad aan 2 kanten ( dat erkent hij ook wel hoor). Wel ben ik iemand die vooral kijkt naar eigen gedrag, ik kan mezelf wel verbeteren maar een ander niet. Je opmerking is wel een eye opener.

    Van een afstand proberen te kijken, is zo lastig als je gevoel zich er mee blijft bemoeien, dan denk ik positief en dan weer negatief.

    Begrijp niet helemaal wat je bedoelt met : “In je bericht vertel je dat hij de eerste was die om bevestiging vroeg. Niet jij.”
    Hij vroeg telkens om bevestiging maar nu eigenlijk niet meer.

    Er is trouwens wel weer contact (op zijn initiatief).
    Hij wil snel afspreken en ook hierover praten ……. “snel” is natuurlijk een relatief begrip…… we zullen zien…. en ondertussen ga ik me vermaken (eventueel daten met anderen).

    Een oude bekende heeft contact gezocht en zoekt nu telkens contact. Zo nonchalant als hij toen was, zo zijn best doet hij nu om voor hem te winnen!
    Blijft toch bijzonder………. is het dan toch dat als de man “de buit” binnen heeft, de echte interesse er afgaat? Ik vond “hard to get” spelen altijd een “kinderachtig” spelletje . Maar t lijkt dat het geen spelletje is maar een onderdeel van.

  334. Sophia :

    Wat heb ik verkeerd gedaan…een vraag die door mijn hoofd blijft spoken en waarop ik het antwoord schuldig moet blijven…we leerden elkaar kennen via internet en hebben een hele tijd leuke, intense berichten gedeeld…het voelde goed, zoals thuiskomen…eerlijk en oprecht deelden we vele dingen…dan kwam er een eerste afspraakje…top was het en het verlangen om elkaar weer te zien was groot…van beide kanten…dus geen week later ontmoetten we elkaar voor de tweede maal…weer een super gezellige avond gehad…de tijd vloog voorbij en er viel geen moment van stilte…bij het afscheid kuste hij me heel intens…was van mijn sokken geblazen en de drang om elkaar weer te zien was groot…tot hij plots minder begon te sms-sen en bellen en hij een dikke week later een boodschap op mijn voicemail achterliet dat hij beter afstand kon nemen gezien hij zichzelf niet meer was, zich niet volledig comfortabel voelde en het allemaal niet goed wist…was met verstomming geslagen…zoveel vragen zonder antwoorden…ik hoop nog steeds dat hij me opnieuw zal contacteren en we de draad weer kunnen oppikken zoals voorheen…kan en mag ik hoop blijven koesteren…of moet ik hem maar vergeten? Doe ik er goed aan hem te contacteren en om uitleg vragen of laat ik het beter voor wat het is? Mijn hartje is gebroken…
    Graag ken ik jouw visie.

    • Maria :

      Mensen gaan vaak veel te snel veel te intense berichten delen met elkaar, soms zelfs voordat ze elkaar ooit in het echt gezien hebben. Waarom doen mensen dat? Vanwege de drang om zsm verliefd te worden zodat ze al hun pijn zsm kunnen vergeten en niet meer hoeven te voelen. Het is projectie. Ze projecteren een bepaald beeld op degene die ze hebben leren kennen, worden verliefd op dat beeld, komen er na korte tijd achter dat dit beeld niet klopte en de verliefdheid ebt snel weg. De ander blijft dan verbaasd achter. Het was toch zo fantastisch en intens…? Dit hele scenario kan zich herhalen, meerdere malen. Het is iets dat vele vrouwen meemaken tijdens het daten. Maar geloof me, ook hieraan komt een eind, vroeg of laat voor iedereen die toch echt graag een relatie wil.

  335. Esmee :

    Hallo,
    Ik heb al een maand of 4 contact met een jongen, en we hebben al een paar dates gehad. We hebben een tijd terug een gesprek gehad dat we elkaar leuk vinden, en geen andere mensen zouden daten. Hij heeft toen tegen me gezegd dat hij uiteindelijk wel een relatie wil maar dat het eerst nog te snel ging. Maar dit was een dikke maand terug en ik merk nu sinds een tijdje dat hij afstandelijker wordt, hij reageert kortaf, heeft steeds minder tijd om af te spreken of zegt het af en neemt nooit meer het initiatief. Ik heb wel eens tegen hem gezegd dat ik het vervelend vind dat hij weinig tijd heeft en altijd afzegt, dan snapt hij het wel en beloofd meer tijd vrij te maken maar het gebeurd steeds opnieuw..

  336. Imani :

    Beste Anna,

    Een paar maanden terug kwam ik een oude bekende tegen. Na een warme en voor man een ongebruikelijke spontane omhelzing, raakte we toch aan de praat hij vroeg mij mijn nummer. Hij wou graag met mij wat drinken en praten over hoe het nu met ons/het leven gaat.

    Na een paar weken stuurde ik eem sms, hij kwam vriendelijk oprecht en eerlijk over. We hilden smalltalk en wat diepgang. Even later stelde hij voor mij heel graag weer te willen zien en hij zou dan naar mij toekomen. Hij verzekerde mij dat wij elkaar die maand zouden zien!

    (Vanwege onze sterk religieuze achtergrond) had ik voorgesteld om gezellig samen met meerdere (zijn en mijn vrienden) af te spreken.
    En daarna bij mij thuis te komen eten, ik zou dan lekker koken.

    Vervolgens ik stelde een datum voor Na 2 dagen reageerde hij dat hij dan moest werken en niet wist wie hij moest vragen. Maar hij zou erop terug komen.

    Inmiddels zijn we ruim 4 weken verder en nog steeds geen reactie. En ik al wat mensen uitgenodigd en al een booschappenlijst gemaakt imdat in mijn cultuur “koken” voirbereiding vraagd. Wat ik naar vind en mij voor schaam voor die mensen dat ik “gelogen” heb door te zeggen dat ik zelf heb afgezegd.

    Uit frustratie en gevaar om “stalker” te zijn en steeds op app en msn te kijken of hij online is heb ik zijn nummer gewist. Ondertussen wacht ik op zijn bericht.

    Nu vreet het aan me. Waarom helemaal geen reactie terwijl hij zo graag mij wou zien?
    Wat heb ik verkeerd gedaan?
    Misschien dat anderen over mij roddelen en ten onrechte mij reputaite door het stof halen?
    Heeft hij ook mannen issues?

    Zijn profiel en teks vind ik gevoelsmatig een beetje vaag en ik ken hem een beetje van vroeger. Hij heeft veel meegemaakt.

    Anna hij laat mij niet los waarom???
    Liefs Imani

  337. San :

    Beste Anna,

    Ik hoop dat u een reactie kunt geven op mijn verhaal . Ik ben 3 maanden geleden uit geweest met de broer van mijn beste vriendin . Hij had toen net gebroken met zijn vriendin. Dit was trouwens zijn eerste vaste relatie. Normaal val ik op playboy types en dit is een normale betrouwbare jongen. Dit trok mij aan om met hem te gaan daten.
    Hij heeft eerlijk aangegeven in die eerste week dat het uit was dat hij nog niet toe was aan een relatie en dat hij tijd nodig heeft. Wel heeft hij uitgesproken dat hij geen behoefte heeft om met andere meisjes te gaan en we hebben besproken dat wij beide dus niet met andere gaan.
    In het begin sprak hij zijn ex nog en wilde hij vrienden blijven. Uiteindelijk kwam hij er achter dat dit niet werkt. ( het is zijn eerste vriendin en hij is niet zo handig met vrouwen ) hij ziet zijn ex nu niet meer en heeft haar ook verteld dat hij haar niet meer terug wil. Zij wil hem sinds dien namelijk terug.
    Ik heb een paar weken geleden tegen hem gezegd dat ik gevoelens voor hem heb. Hij heeft gezegd dat hij wel gevoel voor mij heeft maar niet verliefd op me is. Ik weet dat het bij deze jongen niet om de sex gaat. We zien elkaar ook zonder dat we seks hebben . Als ik zeg dat ik bij hem weg ga dan laat hij duidelijk merken dat hij dat niet wil …Hij is erg jaloers …Wil graag bij mij zijn …maar niet verliefd ? Hoe moet ik dit dan zien ? En wat moet ik doen? Een gesprek aan gaan? Aankijken hoe het loopt? Of er van uit gaan dat hij niet meer verliefd wordt? We zouden binnenkort een weekend weggaan maar ik twijfel of ik dit moet doen!? Hoop dat je mij kunt helpen.

  338. San :

    Lieve Anna ,
    Super bedankt voor jouw reactie ! Ik heb je advies opgevolgd en heb hem duidelijk gemaakt waar ik voor sta en dat ik zo niet verder wil . Hij heeft gezegd dat hij veel om mij geeft maar nog niet verliefd op mij is. Maar ik merk aan hem dat hij mij niet los kan laten. Ik heb veel andere blogs van jou gelezen en wil heeel graag jouw mening over het volgende: jij zegt een dating periode is tussen de 3 en 6 maanden. ( ik ken hem nu 3 maanden waarvan 1 maand alleen app contact ivm vakanties )
    stel …ik stop met sexueel contact met hem( ook zonder sex wil hij mij graag blijven zien ) …stop met geven (laat initiatief van zijn kant komen ) en ik ga gewoon met anderen daten. Denk jij dat een man na 2 a 3 maanden dan alsnog verliefd kan worden ? Of is dit echt onmogelijk ? Ik hoor graag jouw mening hierover ?! Dus mijn vraag ..Heeft het zin om het op ( jouw manier :) ) nog verder te proberen of kan een man na 2 maanden gewoon niet meer verliefd worden ?
    Ik hoor graag van je

    Lieve groet

    San

  339. Marie :

    Wat een onzin dit artikel. Dames luister: net al wij vrouwen af en toe een ‘alleen’ dag willen hebben en daarbij ook een aantal ‘alleen uren’ en vriendinnenuren of moeder/zusteruren hebben mannen dat ook precies hetzelfde en om dezelfde reden. Als jij twee weken een jongen niet wil zien dan is het omdat je twijfelt, of de jongen niet leuk vind of je hebt meerdere opties qua jongens waardoor de jongen in kwestie geen prioriteit meer is.

    Voor mannen is dat omgekeerd precies hetzelfde. Alleen wannee hij uit zichzelf moeite doet om te uit te leggen waarom hij je even niet kan zien (bijv. Verbouwing, verhuizing, vakantie) en hij daarbij ook duidelijk contact blijft houden met je in deze periode dat jullie elkaar niet zien, alleen dan is hij oprecht geïnteresseerd.

    What u see is letterlijk what u get dames, stap er wanneer jij je een tijd lang benadeeld voelt gewoon met eer en classe uit als een dame (lees zonder drama) en leg gewoon uit dat je toch iets anders zoekt in een relatie.

    De meeste mannen zijn niet eens zo classevol dat ze het vermelden wanneer ze je al ingewisseld hebben of interesse hebben verloren en zij liggen er geen nacht wakker van nadat ze je weg doen, dus blijf niet hangen en tijd verspillen als wat je nu krijgt niet is wat je wil (niet genoeg iig). Want de tijd tikt door en terwijl wij ons suf lezen in dit soort artikelen is hij al verder aan het gaan met zijn leven.

    De brute waarheid, ik weet het, maar in ieder geval de waarheid. Succes meiden en zet ‘m op!

  340. Marie :

    Oh en wanneer een jongen letterlijk zegt dat hij niet verliefd is of geen relatie wil: wegwezen. Alles kappen. Stel je voor zo’n lieve sufferd die dol is op jou en jij niet op hem, zo erg niet dat je het gewoon recht in z’n gezicht tegen hem kan zeggen: ik ben niet verliefd op je maar ik vind je wel heel lief. Die sufferd wil je zelf toch niet zijn?

    Hoe sneller de breuk, des te minder de tranen en des te sneller een jongwn die wel 100% verliefd is op je en voor je gaat en je alles geeft wat je hartje begeert. ^ ^ ♡

  341. San :

    Anna ,

    Ik zou graag jouw mening horen op mijn laatste vraag .

    Groetjes

    San

  342. G :

    Hallo,
    Ik heb uit interesse dit als man gelezen en ik val soms achterover van wat ik lees.
    Er wordt gedaan alsof bijna elke man vrouwen “gebruikt”…
    Ik heb er vaak de grootst mogelijke moeite mee dat vrouwen slecht reageren, geen initiatief tonen (zelf niks voorstellen staat zo gedesinteresseerd en is zo ouderwets).
    Zodra ik dus even niks laat horen omdat ik gewoon nieuwsgierig ben of de vrouw ook wel eens contact uit zichzelf zoekt, wordt hier voorgedaan als “afstand nemen”.
    Ik vind gewoon dat als je iemand leuk vindt, je dat moet laten blijken en als diegene niet reageert of even niet wil afspreken is die persoon gewoon niet voldoende geïnteresseerd in je en verdoe je je tijd.

    Ik ben een groot voorstander van vrouwen die (mede-)initiatief tonen! Tuurlijk moet de man ook zijn best doen, maar het moet wel van twee kanten komen.

    • Maria :

      Ik ben het eens dat de vrouw ook initiatief moet tonen. Maar de meeste vrouwen nemen het hele initiatief over van de man en lopen er als een hondje achteraan. Als de man niet binnen een dag of een paar uur reageert op haar bericht stuurt ze er meteen nog een berichtje achteraan van heb je mn bericht wel ontvangen ofzo. Ze gaan jagen. En dat is denk ik niet de bedoeling, dat de vrouw de hele jacht gaat overnemen van de man. Maar dit gebeurt wel heel vaak. Voorals als de vrouw voelt dat hij niet zo gek is op haar als zij op hem, juist dan gaat ze er nog harder achteraan lopen. Uit pure onzekerheid en angst om hem te verliezen. Ze moet eerst leren van zichzelf te houden, dan zal ze ook niet meer zo angstvallig achter een man aan rennen.

      • Maria :

        Andersom heb ik ook gezien trouwens, een man die maar achter een vrouw aan blijft gaan die hem niet voldoende ziet staan. Hij blijft maar moeite doen en trekken aan een dood paard. En zij durft hem niet recht in zn gezicht te zeggen dat ze hem gewoon niet leuk genoeg vindt en daarom dus ook geen initiatief toont. Mijn man heb ik trouwens destijds gevraagd voor de tweede date. Hij vond dit superleuk. Hij is ook meer van 50/50 al denk ik toch dat de mannelijke persoon meer de jager moet blijven. Maar tegenwoordig wordt de vrouw (let op, alléén als ze hem superleuk vindt!) ineens meestal de jager. De omgekeerde wereld ineens.

  343. Farah :

    Hi,

    ik had een jaar met mijn vriend, maar heb weer een drama gemaakt om niks ( is niet de eerste keer). Nu is hij het zat en gaf hij gisterenavond aan dat hij er klaar mee is. Maar vervolgens zegt hij wel dat hij er misschien de dagen erna wel anders over denkt, ook gaf hij aan volgende week een gesprek te willen.
    Wat wilt hij nou ? Dat de relatie stopt of niet?

    groetjes Farah

  344. jelke :

    hayy,
    ik had 2 maand geleden een jonge leren kennen sins de eerste dag hadde meteen een klik en werden we ook meteen goeie vrienden.
    maar sins 2 weken geleden begint hij ineens kort af te doen en droeg. ams ik vraag of er iets is zegt hij altijd dat er eigelijk helemaal niks is, maar toch heb ik het gevoel dat er iets scheelt.
    ookgistere stuurde hij ik sliep al omdat hij op mijn bericht van de dag ervoor nog niet had geantwoordt ik zei dan hierse onze slaapkop.
    waar hij dan op reageerde nikske slaapkop en ik zei dan amai ook een goeie morgent en hij zei this wel al middag he.
    snap hem niet eerst was hij amtijd vriendelijk en kon ik er mee lachen maar nu ineens niet maar.
    ps ook 2 weken geleden vroeg hij hoeveel ik hem gaf op 10 kwa uiterlijk en ik zei 5. mss komt het hierdoor.
    en aja we zagen elkaar elke week 1a3 keer en nu voor de eerste keer zie ik hem deze week niet.
    wat wij ook hadde is dat we alle bij over onze problemen speekte ik over jongens en hij over maskes. maar hij zei vaak ja dat maske zie mij zitte en dat maske ook soms werd ik derdoor gwn ambetant

    zoude jullie mij mss kunnen vertellen wrm hij nu ineens zo doet.
    alvast merci, groetjes jelke

  345. Mortisia :

    Hoihoi,
    Mijn vriend {25} en ik {27} zijn nu ruim 4 jaar bij elkaar en wonen sinds een half jaar officieel samen {daarvoor waren we al bijna dagelijks samen bij mijn ouders}. We hebben het altijd leuk samen en maken weinig ruzie. We zijn allebei rustige ietwat introverte types. Nu deed hij de laatste tijd nogal afstandelijk, raakt me minder aan en komt niet meer uit zichzelf gezellig bij me zitten of zo. Ik ben een heel gestrest iemand dus ik maakte me meteen al heel erg zorgen. Ik ging op een avond vroeg naar bed zonder iets te zeggen en hij kwam bij mij checken. Ik barstte toen in tranen uit en zei hem dat ik de laatste tijd minder liefde voelde van hem. Ik vroeg hem of er iets is en hij zei ‘Ik weet het niet, heb gewoon een beetje een dipje’. Ik vroeg hem of hij nog wel met mij wil trouwen in de toekomst en kinderen wil, want hij zei altijd dat hij dat heel graag wil. En hij zei ‘dat weet ik nu niet’. Toen brak mijn hart en was ik natuurlijk helemaal bezorgd. Maar nu ik veel lees over dat mannen tijd voor zichzelf nodig hebben kan het misschien hier aan liggen..? We zijn elke dag de hele dag samen, misschien benauwt hem dat iets teveel. Ik heb hem dan ook gevraagd of hij wilde dat ik even een paar nachtjes bij iemand anders zou gaan logeren en dat wilde hij wel. Dus ik ben nu van huis, zodat hij het rijk voor zichzelf heeft. Ik neem ook zo weinig mogelijk contact met hem op zodat hij echt even op zichzelf kan zijn en kan nadenken. Ik ben echter ontzettend ongerust omdat ik hem echt niet kwijt wil. Ik ben iemand die heel moeilijk nieuwe mensen leert kennen en al helemaal een geliefde. Wat kan ik nu het beste doen? Moet ik mij zorgen maken? Hij zit ook heel veel op zijn telefoon en ik wordt dan achterdochtig of hij niet met andere meiden zit te chatten ofzo.. pff erg vermoeiend en verontrustend dit ><

  346. 4321 :

    Liefde wat is dat? Nee, serieus.

  347. Anoniem :

    Hey Anna,
    Ik ben radeloos. Ik heb nu een maand iets met een jongen, waar ik ontzettend veel van houd. We spraken elkaar al 2 maanden en alles ging zo geweldig. Hij zei allemaal lieve dingen, en precies zoals in dit artikel gezegd wordt, gaat hij nu sinds we hebben afstandelijk doen. Hij zegt geen lieve maar vooral geen aardige dingen meer, hij vind dat ik continu zeur, omdat ik dan vraag wat er is en nu gaat het zover dat hij grappen maakt over uit elkaar gaan. Ik voel me erg verdrietig door dit alles en weet niet of ik mezelf de pijn nou moet besparen en er mee stoppen, of zelf afstandelijk doen en het afwachten (wat ik nu dus eigenlijk al weken doe). Als we samen zijn is alles gewoon goed en is hij zo lief voor me. Hij is erg gesloten dus hij zal me nooit vertellen wat er aan de hand is. Zou dit zijn manier van relatie hebben zijn? Of is dit een manier om te vertellen dat ik toch niet helemaal ben wat hij verwachtte? Wat moet ik doen..

  348. Puck :

    Ik heb nu 4 dates met 1 man gehad en alle keren was het gezellig. Ik vind hem leuk en dat heb ik hem ook laten weten. Ik heb berichtjes gestuurd dat ik hem leuk vind en dat het gezellig was. Vervolgens krijg ik als antwoord “dank je, ik vond het ook gezellig” en verder niets. Ik vind deze onduidelijkheid frustrerend worden en weet ook niet of ik het contact nu moet verbreken of niet. Wat meer spontaniteit zou wel leuk zijn of verwacht ik nu te veel? We zijn beiden gescheiden en er zijn van beide kanten kinderen.
    Wat moet ik hier nu mee?

  349. Eenzaam :

    Hoe maak je dan als man contact als je zelf in een isolement zit?
    Als je elk leuk contact geweigerd word? En je zelf met een vrouw moet opschieten met een lelijke persoonlijkheid, meerdere handicaps en lelijk uiterlijk, gemeen karakter en die je niet leuk vind, want dat zijn je vrienden vindt men?
    Misschien is het waar, zijn die leuke vrouwen wel te cool voor me. Reden genoeg om me weer eens een maand meer af te zonderen. Ze merken het verschil niet eens. Ik wel, huilen, huilen, huilen. Maar ik mag geen contact. Waarom is mijn vreugde altijd van korte duur en word ik daarna gelijk depressief? Het is net alsof iemand bewust een schakelaar omzet van we willen je juist depressief hebben. Wat is er zo leuk aan mensen kapotmaken? Leg het me uit, want ik snap het niet. We zijn dit korte stukje op aarde alleen om elkaar kapot te maken? Waarom!?

    Waarom word ik van vrouwen negatief en zijn ze zo ontzettend hatelijk en cynisch? Ik zal wel nooit iets goed kunnen doen. Waarom ben ik eigenlijk op deze wereld? Die vrouwen kunnen alles veel beter en sneller en gehaaider. Als we daar al eens mee zouden beginnen, dat mannen het gevoel hebben dat wij er mogen zijn. En ja het is waar, wij weten geen raad met negatieve emoties simpel omdat we die niet willen voelen. Wij denken simpel, ja. Is daar wat mis mee?

    Iemand die hatelijk doet doen mannen hatelijk terug tegen, maar ik niet. Ik laat me het kaas van me brood af eten, provoceren door sommige vrouwen, gepest worden, waarom?!? Vind je het gek dat ik dat gemeen terug doe? en elke keer weer diezelfde pesterijen. Het heeft me gemaakt dat ik geen relatie meer met vrouwen wil, ook niet met mannen, helemaal niets, ik ben dat lijden gewoon zat. En ik hoop met mij meerdere mensen.

  350. Stephanie :

    Beste Anna,

    Ik ben sinds drie weken aan het daten met een leuke man.
    (Ja pas drie weken en ik zit nu al op jouw forum) Voor mijn gevoel lijkt het al drie maanden.
    We zijn eigenlijk vanaf het begin al bij elkaar blijven slapen.
    Ik heb met seks gewacht tot het moment dat het voor mij goed voelde.
    Hier heb ik het met hem over gehad, hij wilde weten waarom ik wilde wachten. Ik gaf aan dat ik niet zomaar seks wilde, vooral omdat ik het erg leuk met hem vond en hem beter wilde leren kennen. (Ik dacht dat ik hiermee aan had gegeven wat mijn bedoelingen waren, dat ik wel serieus was en dat het niet gewoon voor de fun is) Na de 6e date hebben wij seks gehad.

    Het initiatief kwam vooral vanuit zijn kant. Maar ik ben de laatste week hier wat meer evenwicht in gaan brengen door zelf als eerst contact te zoeken, de vraag te stellen wanneer we elkaar weer zouden zien en door net zoals hij lieve woorden te zeggen. Ik gaf meer van mijn gevoelens bloot.

    We hebben elkaar weer gezien. Hele leuke dates gehad maar… tijdens de laatste date kwam in een gesprek naar boven dat hij het heel leuk vind met mij maar nog totaal niet toe is aan een relatie. Hij zei: we zien wel hoe het loopt verder het is leuk zo toch. Uit andere opmerkingen van zijn kant kwam ik er ook achter dat hij niet verliefd is.

    Hij komt net uit een relatie. Deze is anderhalve maand geleden verbroken.
    Ik kan begrijpen dat hij er nog niet aan toe is maar hij gaf gemixte signalen af. Ook ik vind dat het erg snel is gegaan, in drie weken tijd is er heel veel gebeurd. Maar vanuit mijn kant voelde het goed. Mijn plan was om te kijken hoe het zou lopen verder en ik wilde hem graag beter leren kennen. Maar nu hij heeft uitgesproken dat hij niet klaar is voor een relatie begin ik te twijfelen. Ik ben ineens heel erg onzeker en weet niet meer wat ik moet doen. Het is allemaal in een erg korte periode gebeurd en ik wilde niet te hard van stapel lopen maar nu weet ik het allemaal even niet meer.

    Sinds de laatste date is er minder tot geen initiatief vanuit zijn kant. Hij doet kortaf. Mijn intuitie zegt dat het niet goed zit.

    Op dit moment ben ik mezelf gek aan het maken door alles te analyseren, te wachten en te piekeren
    .
    Moet ik hem even met rust laten ? zodat hij zijn gevoel op een rij kan zetten en dat hij de ruimte krijgt om mij te missen. Of moet ik mezelf niet aanstellen en gewoon contact zoeken..
    Of initiatief nemen en duidelijk zeggen wat ik wil.

  351. Spontaan :

    beste Anna,

    Ik heb een eerste date gehad met een man waarmee het meteen klikte. Eerst hebben we geappt en een paar keer gebeld voor onze ontmoeting. Deze ontmoeting voelde voor mij meteen goed en vertrouwd, waardoor ik verder ben gegaan dan ik aanvankelijk had gedacht (we hebben veel gekust een aan elkaar gezeten). Nu zie ik hem van de week weer en hij wil graag naar de sauna. Dit voelt voor mij niet goed en dat heb ik hem ook aangegeven. Ik wil niet het verkeerde signaal afgeven (dat ik meteen met een man het bed in duik) ookal voelt het goed voor mij wil ik me op dat vlak wat gereserveerder opstellen. Hoe geef je dat nu aan? Wat zeg je tegen een man die graag verder wilt gaan, voor mijn gevoel te snel (wat is effectief?)

    ik hoor graag van je

    • Maria :

      Een man die naar de sauna wil op de tweede date. Ow jaaa. Herkenbaar. Veel mee te maken gehad. Niet te vertrouwen, wil alleen maar sex of is een type man die open staat voor open relaties enzo. Of zo’n man met veel vriendinnen waar hij ook allemaal mee naar de sauna gaat. Belachelijk dat een man dat voorstelt. Voorspelt niet veel goeds.

  352. soumaya :

    Beste Anna,

    ik heb een maand geleden een man leren kennen dmv een chatsite. Hij vroeg mijn nummer want dat was makkelijker communiceren.
    Zo gezegd zo gedaan, hij apte me om af te spreken, maar hij kon meestal alleen in de avond na zijn werk. Ik liet hem weten dat ik niet kon rond die tijdstippen. een keer was hij vroeg klaar en toen hebben we afgesproken. was gezellig, we hebben ergens koffie gedronken en gepraat gelachen.
    Toen ik thuis was apte hij me was echt gezellig en dat ik er super uitzie en dat ik zijn type ben.
    Hij wilde meteen een 2de date. die vond ongeveer een week plaats. we zijn naar de film geweest daarna wat gedronken.
    De dagen erna apte hij niet meer. Ik stuurde hem Hoe het was en of hij een drukke week had. geen reactie. dag later kreeg ik pas reactie ja sorry late reactie maar heb het druk met werk. Hoe is het met je blabla.
    ik reageerde ook pas dag later. Daarna hoorde ik weer dagen niks van hem. normaal zou ik zo iemand meteen blocken en verwijderen, maar omdat ik hem leuk vind (en dat komt zelden voor), heb ik de moed bij elkaar geraapt en heb ik hem dit gestuurd: hoi ik vond het echt gezellig met je, ik was zelf beetje zenuwachtig, maar ik moet gewoon een beetje loskomen. en hoop dat je gewoon eerlijk kunt zijn tegen me ipv zomaar te ”verdwijnen”.
    later kreeg ik reactie van hem. hoihoi!! sorry ben echt druk en wat ben je aan het doen. Hij gaf me geen feedback over dat bericht! toen dacht ik de pot op met jouw. ben wel meer waard. heb hem niks meer gestuurd totdat hij me weer apte. ik reageer kortaf.en ook pas veel later. moet ik hem nu een laatste keer vragen wat de bedoeling nu is zodat ik weet waar ik aan toe ben of gewoon zo laten? ps hij is 36 dus geen jochie

    liefs een confusede dame

    • Maria :

      Die man houdt je aan het lijntje tot hij iets beters kan krijgen. Hoe leuk je ook mag zijn. Voor hem ben je niet de ware, anders zou hij niet zo lakoniek met je omgaan.

  353. Dani :

    Sinds maart heb ik een enorme aantrekkingskracht naar een man. Dit is wederzijds. Echter, we zijn beide getrouwd. Ons slippertje is uitgekomen bij beide huwelijken. Mijn huwelijk is voorbij. Hij geeft aan niet gelukkig te zijn met zijn vrouw, maar bij haar blijft uit angst zijn kinderen te verliezen.
    Desalniettemin spreken we nog geregeld met elkaar. Via whatsapp, telefoon en er volgen ook afspraakjes wat 98% puur op erotische basis is gebasseerd. We hebben meerdere malen uitgesproken wat we voor elkaar voelen, maar zijn angst om zijn kinderen te verliezen is zo groot, dat zijn keuze is om bij zijn vrouw te blijven waar hij niet gelukkig mee is.
    Uiteraard heb ik er wel begrip voor, al vind ik het persoonlijk zonde je eigen geluk opzij te zetten. Kinderen zullen er ook niet gelukkiger van worden als er zoveel spanningen in een huwelijk zijn.
    Whatsappcontact werd uitgebreid naar meer verlangen naar elkaar.
    Nu geeft hij mij plotseling aan dat ik hem zou helpen door hem even met rust te moeten laten. Het heeft echt helemaal niks met mij te maken, zegt hij. Zijn laatste woorden waren dat we contact zouden houden.
    Nu ben ik zo stom geweest om hem via de app te zeggen dat ik er niet veel van begrijp. Is zijn vrouw erachter gekomen? Begrijpelijk dat zijn vrouw hem dan geeft gesommeerd geen contact meer met mij te mogen, gezien ik gevaar vorm voor hun huwelijk.
    Ik ben niet de enige schuldige, hij werkt er net zo goed aan mee.
    Maar wat moet ik nu? Ik wil een open en eerlijk gesprek met hem gaan. Ik heb liever duidelijkheid als vaagheid. Het gevoel dat ik aan het lijntje wordt gehouden totdat thuis de storm weer geluwd is.
    Hoeveel tijd moet ik hem geven?
    Moet ik dan nogmaals contact met hem zoeken door whatsapp/sms of gewoon de directe confrontatie aan te gaan in een persoonlijk gesprek?
    Ik snap wel dat zijn vrouw dit geëist zou kunnen hebben, maar hij vertelt me dit niet. Hij gaf notabene nog aan contact te houden met elkaar en dat het helemaal niks met mij te maken heeft.
    Nu wil ik hem 3-4 weken de tijd geven. Is dat reeël of te kort?
    Moet ik hem dan weer bellen of appen? Of is het beter hem bij zijn werk op te wachten zodat hij wel een gesprek met mij aan zal moeten gaan.
    Ik weet niet wat het slimste is. Ik wil zeker geen stalker zijn. Ik wil wel een eerlijk antwoord van hem. En dan het liefst face tot face.
    Het lijkt er sterk op dat hij nu zijn huwelijk aan het redden is, maar door zijn opmerking wilt hij over een poosje wel weer gewoon contact. Ik moet voor mezelf kiezen. Maar hoe? Ik wil echt een persoonlijk contact. Kijken hoe we op elkaar reageren. Maar wat kan ik het beste doen? Hoe leg ik mijn gevoel naar hem uit? Ik vind het namelijk niet zo netjes dat hij zegt even met rust gelaten te worden, dat het niks met mij te maken heeft, en contact wilt houden maar zelf dan ook geen actie onderneemt om het contact te behouden. Ik krijg last van wraakgevoelens. Ik wil niet dat er zo op mij gereageerd word. Zal ik zijn vrouw inlichten? Heeft misschien weinig zin, maar ik heb er echt moeite mee zo behandeld te worden door hem. Tuurlijk het was veelal seks. Maar ik mag toch hopen dat een man na de zoveelste keer seks met dezelfde persoon ook wel degelijk gevoelens heeft gekregen voor mij. Iemand tips?

    • Eline :

      Je moet hem net zoveel tijd geven als hij nodig heeft om uit te vinden wat hij nou wil met zijn huwelijk. Daar heb jij geen zeggenschap in. Er waren geen beloftes tussen jullie, tegenover zijn vrouw heeft hij wel een belofte namelijk in voor en tegenspoed. In de tussentijd moet je verder gaan met jezelf of verder daten en geen contact zoeken. Als hij terugkomt komt hij terug en zo niet niet. En mocht hij willen terugkomen, dan als vrijgezelle gescheiden man en niet met nog een vrouw op de achtergrond.

  354. Emilia live :

    Hoi,
    Ik heb alles zo eens gelezen en ben er wel al aardig uit, maar toch ook weer niet.
    Ik heb nl vijf maanden een man leren kennen en het voelde meteen goed (en dat heb ik zelden). Nu was wel het geval dat er voor hem nog een kind op komst was (ongelukje uit hele korte relatie), hij een drukke baan heeft (minimaal twee dagen in het buitenland), twee kinderen heeft bij zijn ex vrouw en zijn nieuwe huis aan het verbouwen is en alles zelf wil doen, want hij vindt dat hij het het beste kan.
    In het begin natuurlijk helemaal smoorverliefd, heel vaak konden we geen leuke dingen doen omdat ik ook een zoontje heb en hij het dus erg druk heeft. Ik probeerde zoveel mogelijk oppas te regelen. Alle leuke dingen, ondernemingen etc kwamen van mij uit. Hij was hier wel twee, drie keer per week rond etenstijd, at dan mee en bleef bij me slapen.
    We hebben in deze vijf maanden 1 weekend samen doorgebracht. Nog nooit samen ontbeten, naar het strand geweest etc. Hij had of zijn kinderen, of ging klussen in zijn huis. Ik voelde me op een moment alleen nog maar een uitrustplek. Hij was wel lief en we hadden het altijd wel gezellig, maar hij vond alles zo vanzelfsprekend. Ik heb dit wel eens aangekaart, dat ik hem miste en meer leuke dingen wilde doen samen. Dat frustreerde hem, hij had immers niet meer tijd.
    Na een heftige week waarin zijn kind geboren is, met alle gevolgen van dien en een week op de bank zitten, brak ik. Ik kon niet meer, had het gevoel alleen maar aan het geven te zijn en dat het alleen maar over hem ging. Hij praatte trouwens wel vaak over de toekomst, vakantie geboekt, wij gevoel etc. Weet echt wel dat hij van me houdt.
    Ik heb toen gezegd dat ik een week nodig had om te rust te komen, dingen uit te zoeken voor mezelf. In deze week hebben we nog wel gewoon contact gehad. Afgelopen zondag hebben we een goed gesprek gehad, was ook achter veel dingen over mezelf gekomen die ik had fout gedaan en die heb ik hem allemaal verteld. Wel heb ik aan hem gevraagd of hij me wat meer wil zien, dat niet alles vanzelfsprekend is.
    Ik hem heb gevraagd of hij er met me voor wilde gaan en of hij nog serieus is met me, zijn antwoord was ja. We hebben een hele gezellige avond gehad en de volgende ochtend is hij vertrokken naar het buitenland voor zijn werk. Sindsdien is hij totaal omgeslagen. HIj heeft het nu heel druk op zijn werk, vliegt heel Europa door, is nauwelijks thuis en als hij reageert op een appje van mij, krijg ik alleen maar te horen dat hij tegen het plafond zit, rust nodig heeft en dingen op de rit moet krijgen. Maar ik wil hem daarbij helpen, maar dat mag ik dus niet.
    Nu heeft hij ook extreem veel dingen op zijn bord, maar nu ben ik bang dat doordat ik ook nog ben gaan trekken het hem teveel is geworden. Nog een probleem erbij.
    Snap ook niet dat hij zo koel en afstandelijk is geworden in ene, dat was hij nooit!
    Ben bang dat mijn relatie voorbij is. Weet niks en dat geeft me een wanhopig gevoel. Ik wil hem niet kwijt! Dacht juist dat ons gesprek ons nader tot elkaar had gebracht, maar dat was dus niet waar.. Hopelijk heb je een antwoord voor me wat ik nu moet doen.

    • Eline :

      Waarom doe je jezelf zo tekort. Al je energie gaat naar deze man die jou nauwelijks ziet staan en alleen met woorden aangeeft dat hij ervoor wil gaan maar vervolgens laten zijn daden niets zien! Wat voor antwoord wil je. Ik denk dat jij gewoon een man wilt die met alles laat zien hoeveel hij van je houdt en niet met woorden en zo nu en dan een gezellige tijd. Nou, verdoe je tijd dan niet aan déze man. Ga op zoek naar een man die wel tijd voor je heeft. Ja maar ik hou van hem. Tja dat zal wel een tijdje pijn doen maar echt, dit zet ook geen zoden aan de dijk zo.

  355. Claudia :

    Hallo Anna,

    Eerst dacht ik altijd wat een onzin dat je al vrouw geen initiatief zou kunnen nemen..maar heb nu toch wel door dat het wel zo werkt van de vrouwelijke en mannelijke energie. Ik ben mezelf hier heel bewust van en probeer mijn oude gedrag te doorbreken: ik wil te snel en te graag.

    nu heb ik al een paar leuke dates met een man gehad en ook al seks. Ik wil dingen zijn beloop laten maar eigenlijk merk ik nu dat zolang hij niet om exclusiviteit vraagt ik voor mijn gevoel ook beter geen seks meer kan hebben. Is het raar dat ik dit nu alsnog aan hem aangeef? En hoe zou ik dit het beste kunnen doen?

  356. Dirkje :

    Hoi Anna.

    Veel gelezen en meerdere tips opgedaan.
    Ergens wel goed te lezen dat ik niet de enige vrouw ben met onzekerheden;)

    In het kort mijn verhaal,
    Ik date nu een man sinds 3 maanden. Er is een enorme aantrekkingskracht bij beiden. In de eerste weken was mijn valkuil om bij hem te polsen hoe zeker hij een relatie wilde. Ik gaf daarbij aan dat ik verliefd op het zou kunnen worden en daarin niet gekwetst wilde worden. Helaas bracht ik hem op afstand, hij wilde mij wel blijven zien echter ik hem niet meer.
    Hij is 1,5 jaar bij zijn vrouw weg, moet nog officieel scheiden. Hij heeft veel meegemaakt bij zijn vrouw (hebben 3 kids waarvan 1 veel ziek is) wat maakt dat hij weinig zelfvertrouwen heeft en onzeker is. Intimiteit vind hij lastig. We vrijen samen, hierin merk ik dat hij losser wordt.
    Hij geeft aan dat hij mentaal dingen voelt wat hij niet kent. Echter wat dat precies is blijft hij vaag over

    Na 2 weken vroeg ik mij zelf af of ik niet te snel ben geweest om de touwtjes in handen te willen houden en hem weg te sturen.
    Heb wederom contact met hem opgenomen om elkaar wel te blijven zien en van elkaar te genieten.
    Dit wilde hij graag.

    Eerst was het spannend, veel lichamelijke aantrekkingskracht en daarbuiten gezellig samen eten, winkelen e.d. we hebben leuke gesprekken en hij verteld veel over zichzelf. Ik weinig over mijzelf en hij vraagt hier ook niet altijd naar.
    Hij date andere vrouwen en vermeld dit meerdere keren als ik hem zie.
    Ook vermeld hij meerdere keren dat hij eerder verliefd is geweest en dat dat anders voelde voor hem. Iets wat hij nu niet voelt. Hij heeft de behoefte om dit te blijven bevestigen bij mij.
    Waarom? Ik ga er niet veel op in, stel mij neutraal op.
    Het is zijn zaak daar we geen officiële relatie hebben.
    is hij nu mij of zich zelf aan het overtuigen!?

    Nu, na 3 maand merk ik dat hij meer aangeeft (via whats app) dat hij open bij mij kan zijn, vertrouwen voelt en zichzelf helemaal kan geven. Dit vind ik fijn te horen echter merk ik wel dat het mij zenuwachtig maakt hoe hij qua gevoel zit.

    Wederom begon hij over een andere date, toe heb ik gezegd dat ik daar geen behoefte aan heb om te weten en hem ook niet vertel over mijn dates.
    Toen vroeg hij verrast of ik een date had. Toen ik zei ja, vorige week.
    Vele vragen en uithoringen volgden gelijk. Waar komt hij vandaan? Wat zei hij tegen je? Hebben jullie gezoend? Wat zegt jou 6de zintuig over hem?
    Toen ik vroeg waarom hij dat allemaal wilde weten was zijn antwoord dat hij mij als vriend ziet en het leuk vind dit te weten. Hij gaf aan dat hij graag wil dat het goed met mij gaat.

    Bijzonder, daar het bij mij overkwam en voelde als jaloers gedrag!
    Ik weet even niet hoe hiermee om te gaan.
    Ik heb behoefte aan jullie reactie van een buitenstaander hoe jullie hier naar kijken….

    Groet Dirkje

  357. Sanne :

    Hoi Anna,

    Ik heb nu een maand contact met een jongen en we hebben één date gehad, twee weken geleden. Het was toen erg gezellig en hij vroeg aan het eind van de avond meteen al of we nog eens af konden spreken, waarop ik toen ´ja´ heb geantwoord. De tweede afspraak stond afgelopen weekend gepland, maar een dag van tevoren had hij afgezegd. Hij heeft eerlijk gezegd dat hij het rustig aan wilde doen en dat hij mij leuk vind en daar de tijd voor wil nemen. Zijn laatste relatie was erg heftig en nu wil hij zich niet halsoverkop ergens in storten, daarnaast spelen er ook nog persoonlijke dingen die hem momenteel in de weg zitten. Tuurlijk heb ik daar begrip voor, maar ik merk dat ik nogal een angst voor afwijzingen heb, omdat de voorgaande dates uiteindelijk niets zijn geworden. Nu heeft hij aangegeven even geen contact meer te willen en uit zijn appjes merkte ik dat hij mij vrij irritant vond worden. Aan de ene kant liet ik hem namelijk blijken dat ik hem de tijd gun, maar aan de andere kant kwam ik wellicht ook weer wat opdringerig over, door wat ´bot´ te reageren. Het punt is nu dat ik het super zonde vind en ben bang dat hij niets meer van zich laat horen, want we hadden het ook echt gezellig. Hij zit nu alleen niet zo lekker in z´n vel, maar ik merk dat ik het vrij lastig vind om niks meer te sturen, al is dat natuurlijk wel wat beter. Tips zijn welkom. Alvast bedankt!

  358. Esmayy :

    Hooi Anna.
    Ik heb zo n 2 maanden met mijn vriend.
    En ineens nergeert hij mij belt hij mij niet meer
    we hebben zo n 1,5 week niet gebeld . En ik kan daar pisneidig om worden
    en heb ik gezegd of je doet normaal of je kan weg..
    En hij zei gelijk ‘Het is uit’ zoek een andere en laat my met rust
    Hier werdt ik erg emotioneel van. Heb hem gebeld alleen hij neemt niet meer op. Ik heb zo n 10 x gebeld en toen wordt ik echt een beetje bang, de enige vraag wat er door mij geen ging was ‘ Meent hij dit serieus’ kan je mij alsjeblieft helpen ik wordt hier echt depressief van.

    Alvast Bedankt

  359. Lola :

    Wat een super blog.

  360. Lola :

    Ik heb nu een tijdje contact met een man die een relatie heeft. Hij apt me elke dag en we zijn soms intiem. De laatste tijd is hij de ene keer heel afstandelijk en dan weer heel open en leuk en lief. Hij zegt dat hij me geweldig vindt. Ik heb hem een keer gevraagd of hij ooit een relatie wil hij zegt dat hij dat nog niet weet, aangezien hij me nog niet goed genoeg kent, 2 maanden. Daarnaast zegt hij duidelijk van slag te zijn over wat hem met mij is overkomen. Het was nooit zijn bedoeling iets met een ander te doen. Elke andere man zal ik niet geloven, hem wel. Hij is erg verlegen en ik heb hem versierd. Ik vind het naar dat het afstandelijke en het leuk zijn zo afwisselen. Hoe komt dit en wat moet ik doen?

  361. Jamy :

    Hoi,
    Ik heb een man leren kennen een paar week terug..
    We kenden elkaar al van gezicht maar niet persoonlijk.
    Hij nam het initiatief om met mij af te spreken.
    Nu kwamen wij beiden net uit een relatie dus de situatie
    was er niet naar om al in iets nieuws te stappen.
    Toch voelde het goed en wist ik niet wat mij overkwam.
    Ik ben namelijk helemaal niet een type vrouw die snel
    verliefd is en het gevoel wat ik bij deze man had, voelde ik nog
    niet eerder.. Nu spraken wij geregeld tot vaak af en ontstond er
    al snel een ‘relatie’. Hij kwam daar zelf mee terwijl ik het eigenlijk
    vrij snel vond gaan allemaal. Toch heb ik toen mee ingestemd omdat
    het zo goed voelde. Een week later kwam hij volgens mij tot het besef
    dat het inderdaad te snel was gegaan. Hij deed opeens afstandelijker en
    we hebben toen samen een gesprek gehad erover. Hij gaf aan dat hij tot zichzelf moest komen omdat hij bang was hoelang het anders stand zou gaan houden.. Ik stemde hiermee in omdat ik hetzelfde gevoel had. Toch zit ik nu met veel vraagtekens en voel ik me af en toe down. Ik ben namelijk ook niet het type die zelf weer contact gaat leggen.. Kun jij mij hierover iets adviseren??
    Groetjes Jamy

    • Maria :

      Heel vaak meegemaakt dit, van beide kanten. Je wordt een beetje verliefd en denkt dat dat alleen maar meer wordt totdat het liefde wordt en een stevige relatie waarin je elkaar niet meer kwijt wilt. Maar in de realiteit loopt dit vaak anders. Heel vaak draait een beginnende verliefdheid al heel vroeg om in niet meer verliefd. Dit komt heel erg vaak voor en het vervelende is dat het meestal van 1 kant voorkomt. En dan kan jij, of de ander, ineens afstand gaan nemen. De verliefdheid heeft dan gewoon niet doorgezet. De ander blijf achter met vraagtekens. Meestal komt de verliefdheid bij de ander ook niet meer terug. Je bent niet helemaal zijn type gebleken alleen is hij daar gewoon te laat achtergekomen. Beste is gewoon doorgaan, nog een paar keer je neus stoten met anderen (of niet en je treft meteen de goeie) en dan de ware pas tegenkomen.

  362. Lotte :

    Hoi Anna,

    Ik heb ongeveer 8 jaar een relatie met mijn vriend, toch ben ik nog steeds bang dat hij bij me weggaat, dit resulteert zich in krampachtig bellen en smsen als we hebben afgesproken, omdat ik bang ben dat hij niet komt opdagen. Met als gevolg dat hij boos wordt van mijn gestalk en dan inderdaad niet meer komt. Dit maakt me dan zo boos dat ik hem blijf bellen waardoor hij me daarna dagen tot wel een week negeert. Ik vind dit niet leuk en wordt hier erg onzeker van, ik heb dat ook tegen hem gezegd maar toch gebeurt het elke keer. Hij negeert mij soms ook zonder reden, en belt dan doodleuk een week later om weer af te spreken. Momenteel word ik na een ruzie ook alweer 4 dagen genegeerd. Wat moet ik doen als hij weer contact opneemt? Ik ben bang dat zijn gedrag niet veranderd, moet ik hem dan ook maar negeren?

  363. Nikita :

    Hoi Anna,

    Ik heb in november een hele leuke man ontmoet. Het contact over en weer op de ap was super leuk en gezellig. 1 week later zijn we wat wezen drinken. We merkten allebei dat er een hele byzondere klik is tussen ons. Na onze eerste date hadden we elke dag contact en zagen elkaar om de week en hele weekenden. Vanaf het begin zijn we open en eerlijk geweest naar elkaar…beiden waren niet opzoek naar iets vast maar stonden allebei wel open voor een leuk en gezellig contact. Ik had al wel te kennen gegeven dat de kans aanwezig kon zijn dat ik hem meer als leuk kon gaan vinden…. uiteindelijk heb ik me stoute schoenen aangetrokken en verteld dat ik hem indd meer als leuk vindt! Hij vertelde mij dat hij het erg fijn vond dat ik zo open en eerlijk ben geweest…alleen de gevoelens die ik nu heb had hij (op dit moment) nog niet en weet ook niet of dat nog zou kunnen of gaan komen, hoe nu verder? ….nog geen twee uur later kreeg ik een apje over wat ik het 1e weekend van t nieuwe jaar zou gaan doen. Had verteld geen plannen te hebben. Afijn uiteindelijk weer uitgedraaid op een date…was weer leuk en gezellig als altijd, tijd vloog weer voorbij. De volgende dag nadat ie me naar huis bracht, voelde het een klein beetje ongemakkelijk….savonds stuurde ik hem een apje met de vraag of dit de laatste keer was dat we elkaar zouden zien? Ik kreeg antwoord terug….het was geen definitief einde qua elkaar niet meer zien. Alleen de manier waarop zou veranderen. Hij wilt mw absoluut niet kwetsen en zou het jammer vinden als we elkaar niet meer zouden zien of spreken. De tijd zal het leren zei die…. hij stuurt nog wel elke dag apjes en vraagt hoe me dag is geweest. Ik weet eerlijk gezegd niet wat ik hiermee moet. Is het dat hij nu tijd nodig heeft om alles te laten bezinken of wil hij hiermee zeggen toch alleen maar vrienden te willen zijn. Hij weet hoe ik me voel…maar blijft contact zoeken. Als het indd tijd is wat hij nodig heeft, geef ik hem dat zeker wel…maar ben alleen zo bang dat het anders uitpakt…en dan heb ik liever nu duidelijkheid dan over drie maanden.
    Word hier gewoon super onzeker van…ook omdat ik gewoon niet weet hoe ik alles nu moet opvatten!? Groetjes nikita

  364. Tess :

    Hoi Anna…

    11 jaar getrouwd en 3 kids, ik zou onszelf omschrijven als een gezellig gezin!
    voordat jullie verder lezen: ik wil wel zeggen dat ik gelukkig ben en er niet over denk om bij mijn man/gezin weg te gaan!!
    als ik dit soms aan een vriendin voorleg denk ze dat ik bij hen weg wil…dat is niet het geval…ik zoek meningen en evt tips ;)

    verkeringstijd en eerste huwelijks jaren: ik was altijd stil, maar een feestbeest, liet me niet de kaas van het brood eten, en had altijd mijn mening klaar…
    hij was altijd afwachtend maar doortastend, grappig, zacht en attent, flexibel.
    nu ben ik rustig , bescheiden, soms wat verlegen, flexibel, maar wel pittig, een gezellige kletskous, kan dingen makkelijk toegeven!
    hij is nu rustig, secuur, een denker, binnenvetter, op zich zelf gericht.
    mijn man en ik zijn geen echte praters als `t serieus op gevoel aankomt, hij is een vanuit `t boerenleven opgevoed, vrouw hoort in huis te zorgen voor de kinderen, ze werken op zaterdag, familie en werk gaan boven vrienden, trouw de kerk en ouders bezoeken op zondag!
    Ik ben echt stads opgevoed..vrouwen mogen werken, gelijkwaardig ,weekend is feesten en vrienden zijn belangrijk en zondag relaxen!
    Maar ondanks de verschillen, ook vanuit ons zelf, hebben we samen een middenweg en we hebben weinig problemen, we zitten vaak wel op dezelfde lijn!
    hij maakt zich momenteel wel zorgen over financiën …en denk dat het een reden zou kunnen zijn dat hij zo veel moppert, wat gestrest is..ik neem het met een korreltje zout!!
    ik mopper natuurlijk ook, en met drie kids is dat denk ik heel typerend in een gemiddeld soortgelijk gezin.
    maar ik voel me meer en meer buitengesloten!
    complimentjes: ja, tik onder mijn kont, dan ik zeg, dat is nergens voor nodig, en hij reageert, lekker kontje!
    ik vind dat neerbuigend, respectloos..heb geprobeerd het als een complimentje te zien, maar toen onze 7 jarige dat ook bij mij deed heb ik `t er met mijn man over gehad, die “liefkozende” tik is nu veel minder..is het kwartje dan gevallen??
    en het knuffelen, zoenen, intiem, hand in hand of zelfs bij elkaar zitten….ja, tussen de 4 slaapkamer muren!!!
    dat hij niet ‘klef’ wil zijn, prima, ook daarbij heb ik me neergelegd!
    maar dan, als we op bezoek zijn bijvoorbeeld op een verjaardag, kan hij gezellig praten met anderen, dat vind ik ook heel leuk aan hem, hij is sociaal heel goed, zo is ons contact ook ontstaan!
    toch ik heb een periode gedacht dat hij mij niet meer zag staan of misschien wel een ander had,
    hij was nooit van de socialmedia, tot hij via een collega een smartphone kocht, en ging appen ect…was blote vrouw hier, dikke vrouw daar, slanke vrouw zo en kleine vrouw zo..noem maar op, hij kreeg die appjes ook maar…mààr stuurde ze ook weer door…in het begin dacht ik..ach het is nieuw voor hem, gaat een wereld voor hem open..maar na een paar maand had ik er wel een beetje genoeg van!
    hij vroeg toen ook wel eens, ga je nog lijnen? of zou je dat schaaltje chips nu wel nemen? als hij met vrienden ging stappen kreeg ik steeds verhalen en of foto`s te horen/zien over die meid dit met..die vrouw dat…hij was ook steeds veel met vooral vrouwen in gesprek, keek naar anderen waar ik bij was… dit was hij niet, nooit geweest ook, hij was “de stille jongen op de barkruk”..dat heb ik verteld en hij was in tranen, hij vond het verschrikkelijk dat hij me dat gevoel gegeven had, en ik geloof ook dat het niet zo was/is en hij oprecht geen flauw idee had (welke man kijkt nu niet eens om naar een andere vrouw) maar vreemdgaan, zo is hij gewoon niet, maar toch , ik ben wel onzeker geworden (na drie zwangerschappen, en een beter figuur dan dat ik had met ons trouwen) onzeker in de zin van, vind hij me nog wel leuk? knap? te dik of goed? goede moeder? goede vrouw? ik hou mezelf voor dat ik me aanstel…maar dan na een paar weken kot het weer naar boven!!
    dit was ik nooit, ik was er zeker van dat hij mij de leukste en liefste vond, hij liet me zweven op wolkjes door lieve woordjes, kleine dingen die hij voor me deed of net dat ene roosje of kaartje..als ik dit zeg, krijg ik te horen, dat was toen…je ziet er leuk uit, een lekker ding, en er is toch niets mis met onze relatie?!
    als ik dat begin over hoe hij dan gezellig kletst en lacht met anderen en ik maar alleen op de bank zit, zegt hij dat het misschien wel mijn jaloezie is..en dat ik zelf ook wel bij iemand kan gaan zitten meepraten…
    er zal vast jaloezie bij zitten, en ik kan inderdaad wel zelf bij iemand gaan zitten en me in het gesprek mengen, dat geef ik toe,…..het gaat erom dat ik mij op dat moment alleen voel, het gaat me om de aandacht…geliefd voelen!
    als ik om me heen kijk, nu neem ik een feestje van vrienden, (ook allemaal 2 tot 12 jaar getrouwd met kids) zie ik het ene stelletje knus op de bank, hij met zijn hand op haar knie…of een ander stelletje ieders in een andere hoek van de ruimte, maar hun blikken kruisen zo nu en dan, soms zelfs een knipoog!
    als ik heb dan bekijk..heeft hij het veel te druk met praten om maar op te merken dat ik hem aanstaar!
    of bijvoorbeeld als we bij zijn of mijn ouders zijn en we hebben een gesprek (discussie) hij zou nooit ‘mijn kant’ kiezen, mij een keertje gelijk geven of what ever…maar juist vol tegen mij in..wat is dat toch?
    Als ik hem na een van deze dingen vraag zegt hij, we hebben het nu toch gezellig! (nu is dan met ons twee in de huiskamer)
    ik ben nu wel benieuwd wat jullie kijk en mening hierop is.

    groetjes Tess

    • Eline :

      Mijn ervaring is dat veel mannen hoe langer ze met hun vrouw zijn, hoe minder moeite ze voor haar doen en hoe minder aandacht ze krijgt van hem.

  365. Am :

    Vorig jaar November. Personeelsuitje in onze stamkroeg. Daar kwam ik een jongen tegen die ik vaag wat kende van school, maar plaatsen kon ik hem niet…Hij zei dat ik hem wel moest kennen. Ik keek hem aan en zei hem, dat ik het niet goed kon plaatsen en ik liep weer naar mij collega’s. De volgende dag zocht ik hem op op facebook. Ik herkende hem ineens! Dus ik contacte hem. Het klikte. Veel kwam uit zijn initiatief en hij contacte me hele dagen door. Na twee weken nonstop contact via de app vroeg hij me op date. Ook op de date klikte het en hebben we vier uren zitten kletsen. Vanaf de date wilde hij me bijna dagelijks zien en ik hem ook. Hij nodigde me uit om naar een concertje te gaan met zijn vrienden en we waren verliefd. Hij zei continue dat hij erg verliefd was. Het was een intense maand. We hadden diepe gesprekken die ook gingen over zijn vorige relatie. Die sinds 5 maand uit was en die 10 jaar duurde. Blind van verliefdheid heb ik er niet over nagedacht en liet me mee varen op de roze wolk. Tot het moment aan brak dat hij zei dat hij het ineen niet meer voelde. Hij zei geen ruimte voor liefde te hebben. En kon zich geen 200 procent geven. Ik vond dat we er even over moesten praten en twee dagen daarna kwam hij bij me om het erover te hebben. We spraken af het rustiger aan te doen en weer te gaan daten. Ook zouden we het appcontact minderen. Na vier dagen niks van hem gehoord te hebben appte hij het niet meer te voelen om af te spreken. Het maakte me boos dat hij het appte en ik wilde hem bellen, maar dat wilde hij absoluut niet. Hij zei dat hij op dat moment even erg egoistisch was en dat hij blijft bij zijn besluit. Ik werd boos en verdrietig en heb dat geuit via de app. Na er even over nagedacht te hebben heb ik hem een afsluitend appje gstuurd waar ik mijn excuses aanbied voor mijn boosheid en dat ik hoop dat hij vind wat hij zoekt (zichzelf). Daarna heb ik geen contact meer opgenomen en kwam ik er na een week achter dat hij me verwijderd heeft van facebook en geblokkeerd op de app (ik keek nog wel eens naar zijn foto op de app en facebook vandaar dat ik het zag). Ik was een beetje van de leg na al dit. Hoe kan het dat we na zo’n intense maand van verliefdheid en bijzondere connectie naar nu geen contact meer kunnen gaan? Kan ik het nog redden na ruim een maand geen contact meer? Ik heb het gevoel dat ik iets heel bijzonders met hem had en kan het moeilijk loslaten…Ik ben nu op een punt dat ik het zat ben om me (niet compleet) te voelen. Ik heb dit gevoel nog nooit gehad! Wat te doen?

    • Eline :

      Je kunt je hoofd heeeeeel lang gaan breken over hoe dit allemaal kan maar geloof me, het antwoord krijg je niet. Een gevoel kan gewoon ineens over zijn. Heel vaak heb ik dit meegemaakt. Het heeft geen zin om over het waarom na te denken, dit kost teveel energie. Energie die je beter in jezelf kunt steken en in opnieuw te gaan daten. Hoe minder energie je in het verleden steekt en verder gaat, hoe meer kans je hebt om de juiste persoon tegen te komen die wel een relatie met je wil.

  366. Am :

    Ja, ik weet het ook wel, maar je wilt geen afscheid nemen van iets moois. Maar het is voorbij en dat zal zo blijven. Bedankt voor je tips en de reactie!

  367. Roos :

    Beste Anna,
    Mijn vriend neemt eigenlijk bijna nooit het initiatief om mij te contacten, ik heb hem weleens aangegeven dat ik hiermee zit en dat dit mij onzeker maakt. Hij reageert dan met dat hij dat niet begrijpt en dat hij gewoon geen zin heeft om de hele dag met mij te appen. Daar heb ik zelf ook geen behoefte aan maar af en toe een slaap lekker smsje of een teken van leven zou ik zelf wel op prijs stellen.
    Ik heb toen maar besloten om even niks van me te laten horen en te wachten tot hij het initiatief neemt. Vervolgens hoor ik al 3 dagen niks van hem terwijl we normaal wel bijna elke dag contact hebben…. dit maakt mij erg onzeker en ik haal me allemaal ramp scenario’s in mijn hoofd.
    Is zijn gedrag normaal of geeft dit gewoon aan dat hij niet echt gek op me is en van me houdt? Ik voel me soms aan het lijntje gehouden en ik twijfel of ik er een punt achter zou moeten zetten.
    Alvast bedankt,
    Roos

    • Eline :

      Nee, niet normaal. Geeft aan dat hij niet gek genoeg op je is. Een man die verliefd is laat elke dag iets horen. En iedereen kan me iets anders vertellen maar dit is gewoon mijn volle 100% overtuiging.

  368. Anonymous :

    Beste Anna,

    Allereerst mijn complimenten over je handelswijze. Heel duidelijk en goede adviezen. Wellicht kun je me n klein beetje op weg helpen?
    Sinds n maand date ik met n man die ongewenst vader wordt. In het begin was het contact heel intens. Leuke dingen ondernomen (drankjes drinken, weekendje weg, bioscoop etc) van het 1 kwam het ander en hadden we ook de liefde bedreven. Ik gaf aan dat ik n klein beetje verliefd begon te worden. Hij gaf datzelfde aan maar liet duidelijk weten het rustig aan te willen doen. Na het weekendje weg werd de beste man afstandelijk. Weinig bellen en berichten sturen. Nu zijn we 2 maanden verder. Hij geeft aan me super leuk en n mooie vrouw te vinden maar hij is niet verliefd. Hij dacht dat het kwam door z’n situatie ( ongewenst vader worden) ik gaf aan dat te begrijpen en op hem te willen wachten zodat z’n verliefdheid kon ontwikkelen nadat hij gewend is aan het vaderschap. Daar stemde hij in mee. Paar dagen later gaf hij aan te twijfelen. Is hij niet verliefd op me door de situatie of door “ons”. Dat wil hij uitzoeken en mij dat laten weten.We zijn nu n weekje verder en inmiddels is hij vader geworden. Ik heb niets meer van hem vernomen en heb zelf ook gezegd hem de ruimte te geven het eea uit te zoeken. Er voor hem te zijn als hij afleiding nodig heeft. En dat ik wel van hem hoor als hij eruit is gekomen.
    Pak ik dit op de juiste manier aan?

    • Eline :

      Hij kent de term “zachte heelmeesters maken stinkende wonden” niet. Hij denkt jou niet te kwetsen door het steeds zachtjes te brengen met omslachtige woorden. Hij durft niet te zeggen “je bent het gewoon niet voor mij”. In plaats daarvan gaat hij excuses verzinnen “het komt door ongewenst vader worden” “ik ben misschien verliefd op je alleen maar door de situatie en wil dat uitzoeken”. Jammer, want daarmee houdt hij jou alleen maar aan het lijntje en geeft je valse hoop.

  369. Anonymous :

    Wie is Eline?

  370. Sharon :

    Beste Anna,

    Ik heb sinds december een aantal dates gehad met een man. Het klikte fysiek, emotioneel en spiritueel ontzettend goed. Hij deed onwijs z’n best en liet mij duidelijk weten dat hij me leuk vond. Trakteerde me op diners, kookte voor me, bracht kleine cadeau’s mee. Tijdens het Valentijns weekend waren wij allebei met onze eigen vrienden op een weekend festival. We zijn veel met elkaar opgetrokken in dat weekend. Hij heeft mij meerdere malen gezegd dat hij mij oprecht een ‘goed mens’ vindt, tot rust komt bij me en er naar uit kijkt om nog heel veel leuke dingen te gaan doen samen. Alles was roze wolk tot de laatste 2 uurtjes van het festival. Hij was moe, raakte in z’n eigen bubbel en is plotseling zonder gedag te zeggen of iets te laten weten vertrokken, terwijl hij eigenlijk bij mij zou blijven slapen. Hij liet mij dus compleet onverwachts in de steek. De dagen daarna liet hij niets van zich horen en reageerde als ik contact zocht afstandelijk en kortaf. Ik heb hem uiteindelijk gevraagd of er iets is gebeurd. Zijn antwoord was dat hij die laatste uren na is gaan denken over wat wel en niet bij hem past. Hij wil zich richten op nieuwe dingen in z’n leven, qua werk maar ook qua sociale bezigheden. Hij kwam er gedurende dat festival achter dat hij is veranderd de afgelopen jaren en vond het confronterend om dat daar op dat moment te merken. Hij sloot af met ‘We’ll keep in touch, ik krijg het druk met werk de komende tijd’.

    Na een paar dagen radiostilte besloot ik dat ik me niet met een we’ll keep in touch af wilde laten schepen. Ik heb hem een persoonlijk verrassingsbezoek gebracht om met hem te praten. Hij was verbaasd om me te zien maar reageerde positief. Gaf me een knuffel en een zoen, was goed gehumeurd. We hebben met elkaar gesproken. Volgens hem zat hij in een dip en als hij die dip heeft dan heeft hij geen zin om contact met mensen te hebben, wie het dan ook is. Ik heb hem geprobeerd uit te leggen wat voor impact zijn omslag qua gedrag op mij maakt, maar kreeg het idee dat hij dit niet begreep of er geen begrip voor op wilde brengen. Hij had een dip en als mensen daar niet mee om kunnen gaan, dan passen ze niet in zijn leven, was zijn mening. We hebben er nog wat over heen en weer gepraat, maar een antwoord waarom ik en het positieve gevoel dat wij samen hadden ineens in die dip betrokken worden kreeg ik niet echt. Uiteindelijk ben ik wel blijven slapen, nadat hij aangaf dit fijn te vinden. We hebben nog veel met elkaar gelachen, maar ik merkte dat hij zich lomper gedroeg en minder z’n best deed dan voorheen. Bij het afscheid hebben we het niet gehad over hoe nu verder en wanneer zien we elkaar weer.

    Inmiddels is er al twee weken radiostilte. Hij wist dat ik een wat zware periode tegemoet ging met moeilijke beslissingen om te maken, maar heeft niets van zich laten horen om even te peilen hoe het met mij gaat. Hij liked af en toe wel m’n posts op facebook, maar verder blijft het contact uit.

    Hij heeft duidelijk ruimte nodig om over wat dingen na te denken. Maar ik twijfel of ik hem die ruimte kan en moet geven. Z’n omslag blijft zo onverwachts en voor mij totaal niet logisch. Geef ik nu iemand ruimte die eigenlijk geen interesse meer in mij heeft of wat een aflopende zaak is? Hoe ingewikkeld is het om even een klein berichtje te sturen om te zeggen…ik ben momenteel van de aardbodem verdwenen, maar wij zijn oke. Dat hij dit niet eens op kan brengen geeft mij het gevoel dat hij mij blijkbaar ineens toch niet leuk genoeg vindt. Ik ben benieuwd naar jouw kijk hierop.

  371. Marion :

    Beste Anna,

    Ik begrijp je wel als je zegt date ook nog met anderen zolang je niet exclusief bent maar ik ben iemand die maar in 1 iemand geinteresseerd is tegelijkertijd. Dus dan heb ik geen zin om ook met iemand anders te daten dus om dat nu geforceerd te gaan doen. Dat wil niet zeggen dat ik geen leuke dingen doe verder ik heb wel gewoon een sociaal leven en mijn hobby’s.

    • Eline :

      als jij geinteresseerd blijft in iemand die niet genoeg in jou is geinteresseerd dan ben je emotioneel nog niet klaar voor een echte relatie.

  372. Tinne :

    Beste Anna,

    Heb sinds begin dit jaar een relatie met mijn vriend maar nu ineens wilt hij tijd voor zijn eigen en zijn zoontje. Heeft het wat moeilijk om een vaste relatie te beginnen ook omdat hij nog gaan 2 maanden uiteen is met zijn ex. Maar onze relatie is heel onverwachts gekomen. Hij zegt dat hij me nog graag ziet en dat ik één uit de duizende ben voor hem en dat hij mij niet kwijt wilt. Hij wilt wel elke keer zoveel mogelijk ‘tijdelijk als gewoon vrienden’ afspreken, is ook nog steeds in mij geïnteresseerd, stuurt sms’jes uit zijn eigen naar mij. Als ik even langs kom bij hem praten we veel (tijdens het praten lachen we ook samen veel), knuffelen we, geeft mij heel zachte kusjes op mijn voorhoofd en in mijn nek.

    Wat wilt hij nu met mij toch een relatie aangaan of mij aan het lijntje houden? Het is mij allemaal zo onduidelijk

    Mijn gevoelens worden wel sterker door hem minder te zien.

  373. Anoniem :

    Hallo Anna,
    Mijn vraag.
    Een collega zocht een poos geleden contact, Van het 1 kwam het ander en we voelden iets heel speciaals. Goede gesprekken, direct vertrouwd gevoel bij elkaar, hij vertrouwde mij zelfs dingen toe die hij met niemand anders deelde, alles klopte, na een paar weken van veel app contact en een aantal mooie ontmoetingen (geen seks, dat wilden we nog niet, want hij vond mij te speciaal en moest op het goede moment komen) kwam bij hem de twijfel, hij kon het speciale gevoel niet beredeneren en dat vond hij irritant, omdat hij alles normaal probeert te beredeneren, was bang dat hij niet van mijn kinderen zou kunnen houden, en als het mis ging dat we op het werk gezeur kregen. Ik vond die vragen erg voorbarig al na een paar weken, maar hij wilde erover denken. Ik heb hem de tijd gegeven . Het kwam erop neer dat hij er niet meer van sliep en dat dat geen goed teken was. hij heeft zich altijd voorgenomen niet iemand van het werk en kon het ook niet verklaren waarom mij dat wel gelukt was.
    Daarom besloot hij ermee te stoppen. Hij vond mij nog steeds top en leuk en prettig gezelschap, maar dit lag aan hem. Ik voelde me beetje beledigd, maar heb de eer aan mijzelf gehouden en aangegeven dat we ons idd te veel hadden laten meeslepen in korte tijd, maar dat ik met een goed gevoel terugdenk aan ons samenzijn. Hij reageerde dat hij mij zeker nog eens zou uitnodigen voor een etentje en goed gesprek. Mijn vraag….het voelde idd bijzonder, ik heb het idee dat ik te dichtbij kwam en hij in paniek raakte. Ik heb me voorgenomen het contact van zijn kant te laten komen. Wat is raadzaam en lijkt het erop dat het inderdaad meer was van zijn kant? Is een goede vriendschap opbouwen beter om nog kans te maken, of gewoon af te wachten en alles van zijn kant te laten komen? Of is er iets wat ik kan doen, zodat hij realiseert dat ik speciaal ben voor hem?
    Heb volgens mij alle tips van jouw site opgevolgd, maar nu weet ik het niet meer. Volgens mij is het beste afwachten…en als het van zijn kant niet komt, heeft het niet zo moeten zijn.

  374. Anoniem :

    Anna,

    Zou je iets uitgebreider kunnen beschrijven wat je bedoelt en wat ik dan wel moet doen? Dan weet ik het en kan ik het achter me laten. Bedoel je dat ik helemaal niets meer moet doen?

  375. Annick :

    Hallo Anna,

    Ik zie nu ongeveer anderhalve maand een man voor wie ik gevoelens heb. We horen elkaar geregeld en zien elkaar wekelijks. Het is altijd heel fijn, maar toch voelde ik aan geen vat te hebben op hem. Ik heb onlangs een gesprek gehad met hem over hoe hij ‘ons’ ziet en wat zijn intenties zijn. Hierop antwoordde hij dat hij geen garanties kan bieden en het rustig aan wil doen en op punt is dat een relatie aangaan moeilijk is omwille van het proces dat nog bezig is rond het hoederecht over zijn kind. Persoonlijk vind ik dat een drogreden, ze zijn al meer dan een jaar uit elkaar en hij zag haar niet meer graag. De strijd om hun zoontje kan volgens mij geen nieuwe relatie in de weg staan. Hij sprak over mij als een soort vluchthaven….eerlijk gezegd geeft me dat een slecht gevoel…het is alsof ik goed ben voor wat aangenaam gezelschap en het opvullen van lege momenten. Hij wil het contact wel behouden.
    Wat moet ik hiermee? Mijn gevoelens zijn sterk en ik wil niet gekwetst worden.

  376. Larissa :

    Hoi Anna,
    Sinds de kerst heb ik een heel leuk contact met een man (ik ken hem al een paar jaar, maar nooit echt contact mee gehad, het begon 1 maand nadat ik bij mijn ex weggegaan was), het begon met veel whatsappen. Hij deed er soms wel 5 dagen over met weer beginnen te appen. 13 februari hebben we onze 1e date gehad en dat was heel gezellig. Het eindigde met een lange kus op de mond terwijl we elkaar in de ogen keken. We bleven weer whatsappen en het duurde nog wel 5 weken voor we onze 2e date hadden (toen ging ik een weekend bij hem logeren). Hij heeft een heel druk leven (zit in 2 verschillende besturen, 2 verschillende sporten, vrienden, werk en ook zwart werk). In dat weekend hebben we het wederom heel gezellig gehad ondanks dat de sfeer wat verpest was doordat hij zaterdagochtend voor ik kwam had gehoord dat zijn sportvriend de nacht ervoor zelfmoord had gepleegd. Hij was natuurlijk overstuur en geraakt door het nieuws. Toch hadden we zaterdag op zondag gevreeën en dat voelde al heel erg vertrouwd. Zondags was hij ineens afstandelijker (zocht geen toenadering, maar ik nam het initiatief ook niet wat ik achteraf wel had moeten doen). Toch wilde hij dat ik bleef toen ik vroeg of ik weg moest gaan. Hij had mij zaterdags ook gevraagd om samen met hem volgend jaar een reisje te gaan maken naar Amerika. Zondag toen ik weg ging had hij mij nog zoenen gegeven op de mond en toen durfde ik te vragen hoe hij het nu voor zag zei hij dat hij het niet weet omdat hij het echt een hele drukke boeg voor zich had. Toen vroeg ik meteen daarna of hij mij wel leuk vindt en hij zei ja zeker! Sinds dat weekend hoor ik bijna niets meer van hem (donderdagmorgen nog even mee geappt maar het was gewoon heel anders dan normaal). Ik weet dat hij samen met zijn collega’s flink achterliep op schema met de verbouwing in een hotel die voor Pasen af moest zijn. Dus ik kan me wel indenken dat hij van smorgens vroeg tot savonds laat druk aan het werken is en soms ook in het weekend moet werken. Maar toch twijfel ik of hij mij wel leuk genoeg vindt, alleen gewoon te druk is en ook misschien nog zit met het overlijden van zijn sportvriend? Ik hoor het graag van je! Groetjes Larissa

    • Maria :

      Kijk de film “he’s just not that into you” en je weet het antwoord

  377. Simone :

    Hallo Anna,

    Ik heb een lieve man leren kennen met veel issues ontstaan uit een vroegere relatie. We hebben 6 maanden een intense relatie gehad en alles liep soepel. ineens is hij zich anders gaan gedragen. in een ruzie via de telefoon maakte hij het uit en vroeg vervolgens om een paar dagen rust. Deze rust kon ik hem niet geven omdat ik bang was hem te verliezen. Het meest foute wat ik kon doen heb ik gedaan door hem te blijven bellen en appen. Hierna zijn er achter elkaar dingen voorgevallen waardoor alles is geescaleerd en uit is gegaan. in mijn ogen zijn de dingen die hij vroeger heeft mee gemaakt het probleem en hij heeft hierdoor een ander beeld van mij gekregen. Onze ruzies zijn steeds feller en groter geworden en hij heeft steeds meer afstand genomen. Ik heb hem weggejaagd met mijn gebel. Hij komt deze week langs voor de laatste keer, waarschijnlijk om te vertellen dat hij definitief geen contact meer wil. Ik was nog nooit eerer zo zeker van een man in een relatie en heb dit niet aan zien komen. Wat kan ik doen om hem niet te verliezen?

  378. Lilly :

    Mijn bijna vriend, en tevens beste vriend, maatje, grote broer, waar ik al zes maanden mee ga, wou een ruzie van een vriendin en mij oplossen, omdat hij weet dat zij belangrijk voor mij is, terwijl ik rust wou.
    Zij heeft best wat ruzie’s tussen ons veroorzaakt, door mij steeds advies te geven, dwingen.
    Hij wou appen, hij appte ons beide.
    Bleek dus dat hij haar vroeg om een vluggertje, voor de “grap”, ondanks dat zij een vriend heeft bleef hij doorvragen.
    Zij vroeg of hij ook met andere meiden is gegaan tijdens “ons”, maar hij zei van niet.
    Vervolgens kon ik mijn emoties niet onder bedwang houden en heb ik, heel erg slecht, gezegd dat hij dood kon vallen.
    Vriendin zei dus ook hij is met andere meiden geweest, dus daar werd ik ook boos om.
    Later kreeg ik screenshots opgestuurd, want hij vond dat ik het moest nalezen, en inderdaad er stond dat hij geen ander heeft gehad.
    Hij is nou eenmaal een lol broek, maar toch deed en doet het zeer.
    Nu mocht zij het niet aan mij laten zien, maar zij zei tegen hem je kan verwachten wanneer wij het bijleggen dat ik het laat zien.
    Nu zijn wij beide geblokkeerd, hij reageerde niet op mijn sms’en, heb vaker ruzie gehad, en dan stop ik na een paar pogingen met contact zoeken, dan komt hij altijd terug, maar nu duurt het wel een stuk langer.
    Ondanks dat hij mij pijn heeft gedaan, wil ik hem voor geen goud pijn.
    Ik ga kapot van hartzeer, heeft U tips? Ik ben overigens pas 22 jaar…

  379. Mieke :

    Anna, hier ook een vraag, en weet niet goed hoe met de situatie om te gaan. Heb een soort van gezellige band met een man. Maar elke keer als we samen zijn geweest laat hij een tijd niets van zich horen. Tevens ontwijkt hij me.

    Ik probeer hem niet te bellen, appen etc., omdat ik van mening ben hij moet niet het gevoel hebben gestalkt te worden.

    Hij is erg onzeker, hij weet wat ik voor hem voel, maar dan toch telkens deze reactie, wat zou hier achter kunnen zitten?

  380. G :

    Hallo Anna,
    Ik heb dit nog nooit gedaan maar misschien helpt dit mijn.

    Mijn vriend en ik zijn sinds kort verloofd.
    Nu is het zo sinds de verloving heeft hij veel aan zijn hoofd zakelijk en privé. Hier heb ik alle begrip voor!! Mijn vriend kropt alleen alles op, de laatste tijd heb ik het idee dat hij niet verder met mijn wilt. Als ik huil troost hij mijn niet, hij houdt me niet meer vast of kust me niet meer zoals eerst. Ik heb dit bespreekbaar gemaakt maar het wordt afgekapt. Hoe het nu gaat maak ik me zorgen dat het niet goed gaat komen. We hebben meer ruzies en ik ben bang hem kwijt te raken. Ik wil gewoon een gesprek over wat hij opkropt en hem daarmee helpen misschien los het iets op? Zo weet ik ook waar ik eens aan toe ben.

    Groetjes !

  381. Ellena :

    Hallo Anna

    Ik heb een leuke man via dating site ontmoet. We hebben eerst wat heen en weer via app leuke gesprekken gehad. Vrijdag kwam spontaan een uitnodiging van zijn kant of we zullen afspreken. Ik was zo blij en ben ook gegaan. Toen ik hem zag was ik gelijk verliefd. Bleef ook bij hem slapen. Maar hij vertelde ook dat zijn moeder in ziekenhuis was en zat te wachten tot ze geopereerd werd. Hij was zo lief. We hebben erg leuk gehad, maar zag ook dat hij stress had vanwege zijn moeder. De volgende dag ging ik naar huis maar sinds dien appt hij niet of regeert heel kort. Maar liet wel weten dat zijn moeder met spoed is geopereerd .. vind hem erg leuk, heb dat tegen hem ook gezegd, maar baal nu dat ik niks meer van hem hoor. Wat doe je in zo situatie? Hoe zorg ervoor dat hij weer interesse heeft of moet ik hem met rust laten?

    • Eline :

      Dé smoes van een man die eigenlijk niet meer zo geinteresseerd is “mijn moeder ligt in het ziekenhuis”. Net zo’n smoes als “veel stress op het werk”, of “vrienden die in de problemen zitten”. Kan best allemaal waar zijn die situaties (of vaak ook niet waar!) maar om die situaties dan als de reden te gebruiken dat je degene die je super super leuk vindt niet kunt zien, is natuurlijk gewoon grote kul. Niets doen nu en als je echt wekenlang niks hoort, dán weet je genoeg!

  382. Jennifer :

    Hoi Anna,

    Ik loop al een paar dagen met dit probleem en ik ben zo verdrietig.. Ik heb 8 weken geleden iemand leren kennen die emotioneel en qua manier van denken echt op 1lijn met mij zit en wij vinden dit allebei echt geweldig. We zijn leuke dingen gaan doen, dagjes weg etc. En alles werd steeds intiemer en leuker. We waren helemaal hyper want ow wat waren wij een goeie match!

    Nu is hij terug van een vakantie en in ene is hij wat terughoudender, ik mis die energie van hem en dat ophemelen wat hij eerst bij me deed. Hij neemt niet meer de moeite om elke dag te praten en vaker af te spreken terwijl voorheen hij me overspoelde met aandacht.

    Ik heb hem hiermee geconfronteerd en hij zei dat hij me nog steeds heel leuk vind maar dat hij graag zijn eigen leven wilt leiden en ook gewoon ruimte wilt hebben om nog met andere af te kunnen spreken. Ik word hier onzeker van.. hij zei me dat hij in een fase van zijn leven zit dat hij egoïstich alleen aan zichzelf wilt denken en in ene begrijp ik zijn manier van denken niet meer. Alles voelde zo goed en ik dacht dat dit wel wat zou gaan worden en plots komt hij met dit aanzetten

    Neemt hij deze afstand omdat hij zich man wilt voelen? Of moet ik gewoon geduld hebben tot hij klaar is voor een vriendin en in de tussen tijd maar accepteren dat hij ook met andere scharrelt en daarom afstand houd van mij.

    Ik hoop dat je me kan helpen.

    Gr Jennifer

    • Eline :

      Jennifer ga je écht wachten tot hij klaar is voor een vriendin terwijl hij in de tussentijd ook nog met anderen scharrelt? Hoe zit het me je zelfrespect? en je zelfverzekerdheid. Ik zou eerst daar maar eens aan gaan werken want je doet jezelf nu echt tekort. En neem maar van mij aan, een man kan héél snel héél erg verliefd zijn (en als dat op het obsesieve af is dan zou ik maar uitkijken) en inééns na een paar weken, je niet meer zien staan. Ik heb dit zo vaak meegemaakt dat ik op het laatst niet meer afvroeg van hoe kan dit nou. Dit gebeurt gewoon. En ik heb geleerd als dit gebeurt, zo snel mogelijk je eigen leven weer op te pakken en op naar de volgende. Hoe lakonieker je hier in wordt, hoe eerder je op een gegeven moment tegen de juiste man aanloopt. Als je emotioneel blijft worstelen met allerlei vragen en je tijd daar aan spendeert, dan ben je nog niet klaar voor een relatie blijkbaar want anders zou je denken pff laat hem maar voor hem 10 anderen (dit is wat een gezond mens denkt)