Waarom mannen afstandelijk worden

Waarom mannen afstandelijk worden

Welke vrouw heeft het zich niet ooit afgevraagd:

- Waarom belt hij niet, we hebben net zo’n leuk weekend gehad?
- Waarom gedraagt hij zich zo ongeïnteresseerd, het ging net zo goed?
- Waarom krijg ik opeens minder aandacht, het was net zo romantisch de laatste tijd?

En ga zo maar door. Dit lijkt een universeel probleem, waarmee veel, zo niet alle vrouwen in hun leven weleens geconfronteerd worden. Wat is hier aan de hand en hoe komt het dat mannen soms intimiteit-fobisch overkomen, zelfs als alles goed lijkt te gaan?

Mannen vs Vrouwen

 
Journalist Ralph Ploeger zei een keer dat hij het best kan waarderen wanneer een vrouw een grapje maakt. Maar hij voegde er wel aan toe :“En dan bedoel ik natuurlijk niet zo’n grap in jullie geheimtaal, waar jullie minutenlang van over de grond rollen, terwijl wij mannen onze schouders ophalen…”

Hoe mannen of vrouwen intimiteit zien en ervaren kan net zo van elkaar verschillen, als de grapjes die mannen begrijpen en waar zij om moeten lachen en de grapjes die vrouwen begrijpen en waar zij om moeten lachen.

Zo zal hij meer van zijn tijd, aandacht en exclusiviteit geven

 
Niet weten hoe een man intimiteit ervaart, wat hij van een vrouw of van de relatie nodig heeft en, belangrijker nog, niet weten waarom een man afstandelijk wordt, is wat een vrouw veel pijn kan doen en wat uiteindelijk een relatie kan opbreken.

Als jij wil dat een man meer van zijn tijd, aandacht en exclusiviteit aan jou geeft, moet je zijn wereld van emotioneel contact leren en begrijpen.

Hij is jouw vriendin niet

 
Ik heb een vraag aan jou. Hoe zou jij het vinden als je man met jou kon huilen en lachen om precies dezelfde dingen als waar jij om lacht en huilt?

“Ja, ik zou het geweldig vinden,” zou je wellicht antwoorden. En het zou best zo geweldig kunnen zijn, … voor een dag of twee. Maar daarna wordt je het zat. Want als een man net zo emotioneel is als jij, dan ga je hem uiteindelijk minder aantrekkelijk vinden.

Stel: er loopt een spin in de kamer op de grond. Je man springt op de bank en begint te gillen en vraagt of jij de spin weg wilt halen… Hoe zou dat voor jou voelen? Een man hebben die in hecht contact met zijn emoties staat klinkt misschien wel leuk, maar jij wil geen man die meer emoties toont dan jij, toch?

Waarom mannen afstandelijk worden 

 
De reden waarom jij je in de eerste instantie tot een man aangetrokken voelt, is omdat hij emotioneel een tegenpool is van jou. Omdat hij emotioneel en lichamelijk meer “mannelijk” is dan jij. Maar wanneer we in een hecht contact met een andere persoon zijn, gaan we, of we het willen of niet, steeds meer op elkaar lijken.

En wanneer een man afstandelijk wordt, vooral na een leuke periode, doet hij dat (vaak) om maar één reden – om zich weer een man te kunnen voelen en om al het “vrouwelijke” (lees emoties) van zich af te schudden.

Vrouwen houden van emoties en willen soms zelfs alles tegelijkertijd voelen 

 
Mannen daarentegen (als generalisering) willen zich in hun leven op een doel kunnen concentreren, en te veel emoties leiden een man af van zijn concentratievermogen. Als een man er een gewoonte van maakt om constant in contact met zijn emoties te zijn, zal hij zijn vermogen om doelgericht te kunnen werken verliezen.

En doelgericht kunnen werken is wat voor veel mannen een gevoel van ‘man zijn’ geeft.

Wat kan jij doen 

 
Als een man afstandelijk wordt, is er veel wat jij voor hem en daarmee uiteindelijk voor jullie kan doen.

1. Laat hem alleen zijn. En ga hem vooral niet achterna, omdat je daarmee alleen maar emotioneel contact triggert. Blijf liefde en warmte uitstralen. Want jouw uitstraling is wat een man die net uit zijn hol komt, er weer aan herinnert, hoe mooi het is om bij jou te zijn.

2. Wanneer een man afstand neemt (lees meer erover in mijn e-boek), kunnen we ons afgewezen en verdrietig voelen. En daarom kunnen we hem makkelijk met beschuldigingen gaan bekogelen, zodra hij weer “bij ons” is.

Als jij dat doet, beschuldig je hem uiteindelijk van één belangrijk ding – ‘zichzelf (man) zijn’.

Het beste wat je kan doen op het moment dat een man weer klaar voor contact is, is hem met warmte en liefde verwelkomen. Dat betekent natuurlijk niet dat jij jouw ware gevoelens moet verstoppen. Maar je hoeft hem niet weg te duwen. Je kan gerust zeggen dat je verdriet had, zolang je maar open en warm voor hem blijft.

3. Als jij je oncomfortabel voelt bij al dat heen en weer geslinger tussen dan weer emotioneel bij elkaar zijn en dan weer niet, denk dan hier even over na: hoe zou jij het vinden als hij niet alleen altijd emotioneel bereikbaar was, maar ook emotioneel gevoelig en in alle situaties een achtbaan van emoties kon tonen? Zou je kunnen vertrouwen op een man die emotioneel “labiel” is (zoals wij vrouwen soms kunnen zijn ;) )?

Onthoud dit: we worden altijd emotioneel tot onze tegenpool aangetrokken. En in alles op elkaar willen lijken, is wat relaties vaak kapotmaakt.

Als jij je inzichten of verhalen wil delen, doe dat gerust in het vak hieronder. Ik ben zeker benieuwd naar wat jij te delen hebt!

Wil je meer weten over waarom partners afstand van elkaar nemen? Downloaden hier gratis Relatie Rescue e-boek.

 

lees reacties mee of plaatst die van jouw!
Interessant artikel? Ontvang updates. Ze zijn gratis.

Reactie's

  1. Na het lezen van jouw blog bleef ik met 1 vraag zitten: Je schrijft bij ‘wat kan jij doen’ bij punt 1: Laat hem alleen zijn. En ga hem vooral niet achterna, omdat je daarmee alleen maar emotioneel contact triggert. Blijf liefde en warmte uitstralen.

    Hoe blijf je liefde en warmte uitstralen, wanneer je ‘gewoon’ aan het daten bent en elkaar dus niet ziet voor een bepaalde periode? Hoe kan je dan liefde en warmte naar hem uitstralen, wanneer je hem alleen laat zijn?

    Gr. Claudia

    • Hoi Claudia,

      Dat kan je doen op het moment wanneer hij weer contact met jou zoekt, heel simpel.

      Ik weet natuurlijk niet voor hoelang per keer jullie elkaar niet zien, maar als generalisatie de meeste mannen zijn zich niet eens er van bewust dat ze “afstand” voor een poosje hadden genomen.

      En het moet natuurlijk ook geen “gewoonte” worden, maar iets wat af en toe gebeurt, he..:)

      gr,
      Anna

      • Hallo Anna,

        Hier wil ik even op reageren. Ik vroeg me namelijk precies het zelfde af als Claudia. Alleen nu mijn vraag: Je kan wel laten merken dat je warmte en gevoel voor hem uitstraalt als hij weer terugkomt, maar wat nou als hij niet terugkomt? Je hebt contact met een leuke jongeman en vervolgens hoor je niks meer van hem. Hoe kan je er voor zorgen dat hij weer interesse voor je krijgt? Vaak gaan vrouwen dan juist iniatief tonen en dat is waar we de fout in gaan. Alleen, wat moet je dan doen om te zorgen dat’ie ”terugkeert’ zonder iniatief te mogen tonen? En vaak merk ik ook dat als ze dan ‘terugkeren’, ze afstandelijker zijn. Hoe doorbreek ik dit zonder hem het gevoel te geven dat’ie me al veroverd heeft?

        Groeten,

        Larissa

        • Hallo Larissa,
          Hoe bedoel je – hij niet meer terugkomt. Dat je hem nooit meer ziet? Dat hij voor goed uit je leven is?

          Dit is een complexe vraag en het zou van de situatie afhankelijk zijn. Is dat je ex met wie je kinderen hebt en hij je niet meer wil zien, of is dat een man die je één keer op een feestje hebt gezien en jij hem niet opgevallen was. Of is dit een man met wie je een relatie hebt gehad en wie je diep gekwetst hebt en nu wil hij je nooit meer zien. Of is dit een man die alleen aan zichzelf denkt, eigen behoeften en na paar maanden relatie besloot te vertrekken. Het is onmogelijk om op alle deze vragen met één antwoord te beantwoorden.

          Liefs

          • Hoe lang duurt zo’n “terug trek fase”?
            Ik kan me wel voorstellen dat als je normaal elke dag (of in ieder geval vaak) contact heb, ineens (bijv.) 3 weken niks hoort, je daar onzeker van word.

            En daar komt de vraag: Komt hij nog wel terug? ook bij kijken, denk ik.

            En als je hem dat moet laten, hoe kan je er dan voor zorgen dat hij weer bij je terugkomt?

          • Maria, welkom.

            Afstand (in het algemeen) komt voor een reden.

            De reden kan zijn dat een man gewoon alleen wilt zijn.
            Maar ook als hij geen zin in contact heeft met de betreffende vrouw.

            Drie weken is een lange tijd, indien voordien contact regelmatig was. Wanneer gebrek aan contact opeens zo lang duurt, meestal is dat geen goed teken.

            Wil je meer weten over waarom afstand ontstaat, in mijn e-boek kan je meer daarover vinden.

          • Maar ik lees ook veel reacties waarin mannen bijv. zeggen niet lekker in hun vel te zitten of financiele issues hebben, als ze dat aangeven is het dan nog steeds geen goed teken?

          • 99% van de mannen wil in een relatie zijn. Ze willen met een vrouw zijn en haar liefde voelen. Wanneer ze met redenen komen waarom ze nu geen contact kunnen hebben, zijn dat meestal ‘excuses’. En zijn manier van zeggen dat hij twijfelt of zij voor hem is.

    • Hallo Anna, ik ga nu een half jaar om met een man die ik heel leuk vind, en dat weet hij wel. Maar hij wil alleen vriendschap. We zijn wel intiem met elkaar, voelen ons tot elkaar aangetrokken, maar ik ap altijd als eerste om iets leuks te gaan doen. Als ik niks doe, hoor ik niks van hem. Maar hij maakt altijd wel tijd voor me vrij. Als we samen zijn lijkt het of we een stel zijn, hij heeft veel pech gehad in de liefde, ik ook trouwens. Hij zegt dat hij geen gevoelens voor me heeft. Maar daar twijfel ik wel eens aan. Ik kan verder niks doen denk ik? Afwachten?
      groetjes Gerry

  2. Hallo,

    mijn vriend gaat een paar keer per jaar naar zijn thuisland terug en dat is de periode dat hij voor zichzelf neemt en waarin ik hem minder vaak hoor.
    Stel ik me dan te afhankelijk op als ik op voorhand vraag dat hij toch wel geregeld contact met me wil houden en dat ik hoop dat hij me ginder niet gaat vergeten?
    Groetjes
    Nika

    • Hallo Nika,

      Welkom. Het hang er vanaf HOE jij het doet. Er is helemaal niks mis mee om aan een man te vertellen hoe jij je voelt.

      Iets in de trend van: “Ik voel mij onzeker wanneer ik voor paar dagen op een rij niks van jou hoor. Maar wanneer jij opbelt en/of mij opzoekt voel ik mij gerustgesteld en weer ontspannen. Het betekent veel voor mij wanneer jij regelmatig contact met mij opneemt. Wanneer jij mij opzoekt kan ik jouw liefde voor mij weer voelen en dat geeft mij rust.”

      En niet: “Waarom bel je zo weinig? Waar bleef je? Hou je nog van mij? Ik heb het idee dat ik(ons) jou niet kan schelen!”

      Jij mag bijna alles laten weten wat jij voelt, zolang jij van de plek van liefde en connectie komt en geen agressie of haat.

      En als je dat gedaan hebt, is de rest aan jouw man.

      En de meeste mannen willen wel hun vrouw op haar gemak stellen en rekening met haar willen houden. Dus dat is positief ;)

      Liefs,
      Anna

  3. Hai Anna,

    Goed stukje! Helder hoor. Snap ik ook eindelijk eens waarom mannen dat doen :-)

    Groetjes en liefs,
    Ira

  4. Hallo Anna,

    Ik heb al wel vaker gehoord over het feit dat mannen zich zo nu en dan eens willen terugtrekken in hun hol, net wanneer alles goed ging.
    Mijn vraag is : hoe lang duurt zo’n periode bij een man? Gaat dat over dagen, weken, maanden,…?
    Mijn vriend houdt al 2 weken radiostilte, ik laat hem volledig met rust, val hem niet lastig met sms , bellen ofzo … Maar ik begin me nu toch wel ongerust te maken. Het begint pijn te doen…
    Groetjes, Ellen

    • Hallo Ellen,

      Welkom. Jij hebt gelijk, indien “afstand” te lang gaat duren, kan het behoorlijk veel pijn gaan doen.

      Maar hoelang zo’n periode duurt hang helemaal van de situatie af.

      Wanneer een man een moeilijk periode in zijn leven doormaakt, kan hij (zelfs in de relatie van 10, 20, 30 jaar) voor weken als niet maanden afstand nemen.

      Maar indien er “niks aan de hand is” – een paar dagen tot één week is mogelijk.

      Sommige mannen kunnen voor wekenlang afstand nemen om te kunnen beslissen of zij hun vrouw ten huwelijk willen vragen, dat is ook mogelijk.

      Als maar afstand nemen, geen regelmatige gewoonte wordt, dan is er niks aan de hand.

      Liefs,
      Anna

  5. Wat een rare reactie op het verhaal van Ellen. Was er enige aanleiding toe dat hij nu opeens niets meer van zich laat horen? (ruzie oid) en hoe lang ken je elkaar?
    Een man die een huwelijksaanzoek aan het overwegen is neemt echt geen twee weken afstand zomaar omdat de kans veel te groot is dat zij al snel denkt: later, ik ga niet op je zitten wachten! Een man neemt dan wel afstand, maar echt niet zo lang zonder aankondiging. Dat hoef je niet te accepteren.
    Anne, kan ik opmaken uit je reactie dat zij hem gewoon weer met open armen moet ontvangen wanneer hij terugkomt? Dat je moet zeggen dat het wel een beetje zeer deed maar dat het fijn is dat hij weer terug is?
    Die van mij had het kunnen bekijken, iemand die zomaar verdwijnt is onbetrouwbaar en dus geen relatiemateriaal. Daar hoef je niet hysterisch over te doen tov hem, maar je kunt wel duidelijk je grenzen aangeven. Je bent meer dan alleen een optie hoor…

    • Hallo Tijger,

      Ik begrijp jouw reactie. En jouw ongeloof dat een man zonder aankondiging voor 2 weken afstand kan nemen, om “over na te denken”. Maar het kan wel. En het zou daarom niet handig zijn om de man, zodra hij weer verschijnt, de deur te wijzen.

      Betekent niet dat er geen gesprek plaats moet vinden. Betekent niet dat je moet zeggen “dat het wel een beetje zeer deed”, nee.. Je mag gerust alles vertellen wat je voelde. Hoe onzeker, teleurgesteld, bang … (wat je ook voelde), je was. Deze man mag gerust weten wat zijn acties doen.

      Maar om gelijk conclusies te gaan trekken dat hij geen “relatiemateriaal” is, is niet altijd even handig.

      Wat de situatie van Ellen is, weten wij niet. Wij weten niet wat voor baan haar vriend heeft, wij weten niet of hij veel voor zijn baan weg moet en hoeveel tijd ivm zijn baan hij in NL aanwezig is. Wij weten niet of financiële verandering in de afgelopen 2 weken hier een rol hebben gespeeld. Wij weten niet of dit de eerste keer is dat deze man in de relatie afstand heeft genomen of niet. Dat zijn allemaal factoren die zonder meer een rol kunnen spelen wanneer een man ergens “over na moet denken”. Maar zijn ook factoren waar rekening mee moet worden gehouden.

      En zoals ik al zei dit moet geen gewoonte worden en er moet ook een “reden” zijn voor zijn afstand. Maar om een man gelijk te af te wijzen, zonder te weten waarom hij afstand genomen heeft is niet altijd even handig.

      Lieve groet,
      Anna

  6. Miranda uit Sex and the City kon het niet beter zeggen: “Why does he not call? He is just not that into you!!!”

    Gedeeltelijk ben ik het met Anna eens.
    Een te vrouwelijke man kan onaantrekkelijk zijn, omdat ik dan de man ga worden en voor hem de deur open houd…niet leuk.

    Gedeeltelijk oneens.
    Had ooit een vriendje dat ook steeds weken van de aardbodem verdwenen leek te zijn. Wat bleek: hij had nog 3 andere liefjes. En een alcohol verslaving.
    Iemand gaat voor je of niet, daar moet je de tijd voor geven, maar ook niet te lang blijven wachten. Date ondertussen zelf ook met andere mannen of ga iets leuks ondernemen met vriendinnen. Echte liefde is wederzijds en dan doet hij moeite voor jou.

  7. Hoi,

    Ik herken het. Ik begrijp er helemaal niets van ,paar keer gedate met iemand , beiden toegegeven dat we elkaar erg leuk vinden. Hadden al plannen voor weer een leuke date. Ineens sloeg hij helemaal om , Gaf aan dat hij problemen had en deze eerst moest oplossen voor hij mij de aandacht kon geven die ik verdiende.. Eerst dagelijk contact nu al bijna 2 weken radiostilte. Ik heb geen idee wat ik moet doen eigenlijk…Tips?
    Liefs
    Maria

    • Hoi Maria,
      Welkom. Ik adviseer aan vrouwen nooit jezelf voor 100% aan een man te geven voor dat hij voor 100% zichzelf aan de relatie met jou heeft toegewijd. Dat betekent dat je met andere mannen wil blijven daten.
      En 100% wil geven aan jouw geluk en niet aan een man die nog niet eens zeker weet of hij een vervolg date met jou wil.
      Alle aandacht aan één man geven met wie jij nog maar paar date’s hebt gehad, kan een valkuil zijn. En waar veel vrouwen last van hebben.
      Niet hij moet de focus zijn, maar JIJ en hoeveel plezier en lol jij hebt tijdens één van de leukste fases in jouw leven – daten (met mannen).
      En wie weet komt hij over aantal dagen weer terug.
      En meer dan dat wanneer een man ziet dat jij (in deze fase) ook zonder hem plezier hebt, zou hij des te meer gemotiveerd zijn om jou als “zijn” te hebben.
      Dus ga daten, heb lol, fun en plezier en leg jouw focus op jezelf en niet op hem of welke man dan ook.

      • Bedankt voor je uitleg ,ik ga dit zeker proberen, al vind ik het heel moeilijk. Blijkbaar had ik toch gevoel voor hem gekregen. Hoe meer ik erover nadenk,hoe minder ik ervan begrijp(door wat hij zei dacht ik echt dat hij mij heel leuk vond,initiatief altijd vanuit hem) en soms ben ik bang dat ik dan toch weer in een moment van zwakte een bericht naar hem ga sturen. Maar hij heeft aangegeven even rust te willen, dus zal dit uiteraard averechts werken. Ik ben voor mezelf misschien erg ongeduldig en wil dan weten of hij echt meent wat hij zegt met dat hij eerst dingen moet oplossen en dan toch weer aandacht wil geven die ik verdien, of dat het en smoes is en ik hem nooit meer hoor. Dan denk ik dan weet ik dat maar liever gelijk…Foute focus he?…..

        • Maria, dat jij een gevoel voor een man hebt is niks miss mee.

          Verleg jouw aandacht op aandacht van mannen krijgen en niet alleen van hem.
          Op die manier neigingen om hem te bellen vanzelf minder zullen worden, omdat jij al druk met andere mensen in jouw leven bent.

          Dat is net als met thuis-moeders. Wanneer hun man eindelijk thuis is, kunnen ze niet wachten om met hem te praten, omdat hij vaak de enige is die zij die dag gezien hebben.

          En moeders die zelf een drukke baan hebben en veel buiten het huis doen, hebben geen tijd om iedere 15 minuten op te letten of haar man al thuis is of niet.

          • Ik denk toch dat ik er ook niets meer van ga horen. Het is een barman en volgens mij heeft hij het drukker met anderen versieren. Hij zegt wel tegen mij dat hij eerst zijn problemen moet oplossen voor hij tijd voor mij heeft ,maar voor anderen heeft hij ook tijd,dus ik geloof er niets meer van. Bter als ik het zelf helemaal vergeet en hem gedag zeg misschien. Vraag me wel af waarom ik toch altijd op de verkeerde mannen val….

          • Indien jij iedere keer op een verkeerde man valt, betekent dat dat jij op verkeerde eigenschappen van een man focus legt. Het zou bijvoorbeeld aantrekkingskracht kunnen zijn.

            AK is belangrijk, maar indien jij alleen daar oplet, word jij tot mannen aangetrokken die jou alleen dat kunnen geven.

            Vraag jezelf af welke twee max. drie dingen in een man jij moet hebben, en die niet te onderhandelen voor jou in de relatie zijn . Dus dingen die aanwezig MOETEN zijn of jij wil geen relatie met deze man. Ik geef jou een voorbeeld: intelligentie; stabiliteit (financieel, geen gok verslaving etc.), zijn lengte (kleur haar, ogen), type van zijn beroep, hoeveel vrienden hij heeft, hoeveel aandacht hij aan jou moet geven etc. etc.

            Wanneer je max. drie eigenschappen hebt uitgekozen die een man voor jou moet hebben, wat je nu gaat doen is wat ik noem “oefen- dates”. Dat betekent dat jij met 3 mannen tegelijkertijd date.

            En dat ga je doen niet om een man of partner te vinden of intiem met deze mannen zijn (!!!), maar jij gaat oefenen om de juiste man te herkennen.

            En het liefst met 3 tegelijkertijd omdat jouw aandacht zal niet bij één man zijn en op die manier zal je sneller zien wanneer hij iets doet wat voor jou niet goed voelt.

            En met wie ga je daten ? Maakt niet uit : het maakt niet of jij hem aantrekkelijk vind of niet, het maakt niet uit of hij in een rolstoel zit of niet of hij arm is of oud. Omdat alles wat jij in deze fase wil doen is oefenen de juiste eigenschappen die voor jou in een man belangrijk zijn (behalve AK)te herkennen.

            Liefs,
            Anna

  8. Hoi Anna
    Ik heb een paar leuke afspraakjes met een man gehad waarvan de laatste eindigde in een tedere intieme zoen en de mededeling dat deze man me lief vond (wat dat dan ook betekent?). Een paar dagen later meldt hij dat die zoen geen vervolg kan krijgen (we zijn collega’s), hij zich er wat overvallen door voelde maar hij me wel leuk vindt?? Vervolgens belt hij me op dat hij over wat hij zei een rotgevoel had en toch weer een afspraak wilde maken. Dat deden we en het was fijn om weer bij hem te zijn maar zonder fysieke toenadering. Wel gevolgd door een lieve sms van hem de volgende dag. Daarna werd het stil en dat duurt nu drie weken. We werken in een groot bedrijf. Dus ik zie hem wel en dan groet hij, en hij zoekt dan ook duidelijk oogcontact en lacht dan lief maar vervolgens geen enkele toenadering, sms, telefoontje of wat dan ook. Inmiddels voel ik me zo afgewezen dat als ik hem zie ook steeds afstandelijker ga doen. Maar eigenlijk wil ik dat helemaal niet….

    • Hoi Tamar,

      Welkom. Lastig inderdaad om in zo’n situatie te zijn. Jij wil niet afstandelijk doen, maar doet het toch.

      Weet jij waarom jij afstand neemt? Omdat hij jou kan kwetsen. Een een persoon die je nog maar paar keer gedate hebt kan jou kwetsen als jij alle macht over de toekomst van dit deel van jouw leven – dating-fase in zijn handen legt.

      Probleem met daten, is dat veel vrouwen, wanneer zij een leuke man een paar keer hebben gedate, beginnen vaak diep in hun hart hoop voor de vervolg date’s te koesteren. Wat natuurlijk heel logisch is.

      Maar een paar date’s betekenen lang niet dat beiden verder elkaar willen zien.

      Jij kan het vergelijken met iets aan klanten proberen te verkopen.
      Als jij alle jouw zinnen op maar één klant zet, een klant die nog niet zeker weet of hij bij jou wat wil kopen, groot kans bestaat dat jij aan het einde van de maand geen salaris hebt.

      Dating fase kan je daar een beetje mee vergelijken, wanneer je alle jouw hopen op één man legt, hoe leuk jij hem ook vond, een man die jij nog maar paar keer gedate hebt, kan je in een val komen waar je onnodig veel verdriet van kan krijgen.

      Blijf andere mannen zien en geniet van de aandacht van andere mannen.
      En hiermee bedoel ik niet dat jij met andere mannen perse intiem moet zijn. Maar verleg je focus.

      Jij bent een prijs. En als hij twijfelt, nou dat kan, maar wanneer jij jouw focus op het plezier in het leven (ook met mannen) hebt liggen en niet alleen op hem, zal niet alleen jij een verschil voelen in hoe jij naar hem kijkt, maar er zal ook een verschil zijn in hoe hij jou zal zien.

      Wanneer een vrouw zich als een prijs gedraagt en niet steeds op die ene man zit te wachten, gaan mannen in haar leven haar ook als prijs zien en behandelen.

      Zij nemen vanzelf meer initiatief, omdat ze geen trein willen missen.

      Ga daten en verleg jouw aandacht. Dus aandacht op hem hebben vs aandacht leggen op aandacht van mannen krijgen. En de tweede is zo veel leuker in deze mooi fase van het leven.

  9. Femke Vermeulen :

    hoi Anna

    sinds 3 maanden aan het daten met een man. heel gezellig allemaal gezoend en wederzijdse intresse.elke dag gemaild.en contact.nu niks meer .ik hem gemaild en gevraagt of er iets is?of hij boos is? of wat dan ook ik vroeg om een duidelijk antwoord. hij mailt terug met: ik heb het druk ik ben niet boos xxx
    nu dus al 9 dagen niks verder meer van hem gehoord . neemt hij afstand of word ik gedumpt??
    vriendelijke groeten Femke

    • Hoi Femke,

      Er zijn twee mogelijke scenario’s in deze situatie.
      1. Wat veel vrouwen tijdens daten veronderstellen is dat een man, met wie ze daten in dezelfde fase zit als zij zelf.
      Dat zodra een date leuk verlopen is, zij met niemand anders gaan daten. Maar dat is onreëel te verwachten van welke man (persoon) dan ook.

      Dus de vraag die ik nu aan jou wil stellen is: hebben jullie (seksuele) exclusiviteit met elkaar besproken? Indien het voor jou als iets raars klinkt om te doen, dat zou kunnen, maar veel relaties hebben het nodig wil je jouw hart kunnen beschermen.

      Als jullie nog geen exclusiviteit hebben besproken het zou kunnen dat deze man is is nog niet klaar om voor maar één vrouw te gaan, omdat hij nog niet zeker weet of hij met jou een relatie wil.

      Dat jullie 3 maanden hebben gedate, betekent niks voor mannen die in bepaalde fase van hun leven kunnen zitten.
      Daarom wil je exclusiviteit bespreekbaar maken.

      2. Tweede mogelijkheid, is dat deze man jou heel erg leuk vind en hij wil alles op een rij zetten om een definitieve beslissing te kunnen maken.

      3 manden is een kritieke tijd voor een beginnende relatie.
      Daarom kan een man onbewust afstand nemen. Door bijvoorbeeld tegen zichzelf te zeggen: ik heb haar niet nodig en ik zal het aan mijzelf nog bewijzen ook.
      Deze fase kan tot maar liefst 4 weken duren.

      Voor 4 weken kan een man zich prima vermaken en afleiding zoeken met andere dingen. Na 4 weken zal hij het gemis van jou beginnen te voelen en beginnen te realiseren hoeveel hij jou werkelijk wil.

      De meeste mannen die zo iets doen, nemen na 4 á 6 weken contact weer met een vrouw op.

      Duurt dat langer dan 8 weken zou ik hem geen kansen meer geven en verder gaan.

      Let wel op, tot dat hij zelf contact heeft opgenomen, doe niks om contact met hem te krijgen. Dat zou zijn “denk”- proces kunnen verstoren, waardoor hij alleen maar langer nodig zal hebben om over na te kunnen denken.

      Anna

      • Femke Vermeulen :

        Hoi Anna,
        ik heb de exclusiviteit met hem besproken.hij denkt hetzelfde als mij.
        ook heeft hij uitgesproken dat we wat hebben.
        ik heb wel een stomme fout gemaakt door hem te bellen.maar hij pakt de telefoon niet op. daarna nog een mailtje daarin zeg ik: als ik voor as zaterdag niks hoor ga ik ervanuit dat je niet meer geintreseerd bent.
        heb ik nu mijn kansen verspeelt?
        groetjes femke
        ps hij heeft ook niet op mijn mail gereageerd

        • Oké, wat bedoelde hij met “iets”? Ik krijg niet echt een overtuigend gevoel hierbij. En hebben jullie “zwart op wit” besproken dat jullie nu een exclusie relatie met elkaar hebben? Of hebben jullie besproken dat jullie het leuk lijkt om exclusieve relatie te hebben en jullie het zouden willen (in de toekomst met een partner)? Snap je wat ik bedoel?

          Zijn jullie exclusief en indien hij inderdaad alleen tijd nodig heeft, zal hij vanzelf contact met jou opnemen. Wanneer een man iets wil, niks kan hem stoppen ook niet jouw mailtje.

          Wanneer hij contact met jou opneemt, kan je nog altijd tegen hem zeggen hoe ongerust jij was. Voor nu – laat hem.

          En bekritiseer hem niet voor zijn afwezigheid.

          Mannen kunnen een groot gevoel van verantwoording hebben/krijgen, wanneer zij voor een vrouw kiezen.

          Sommige mannen kunnen zelfs voor iedereen, van wie deze vrouw houdt (haar familie etc.), verantwoordelijk gaan voelen, wanneer zij voor een vrouw kiezen.

          En dat is een grote “last” voor een man. En hij wil geen “miscalculatie” maken.

          Je mag gerust jouw teleurstelling, angsten en verdriet laten zien, maar bewaar kritiek voor jezelf.

          Liefs,
          Anna

  10. Femke Vermeulen :

    hij heeft gezegd dat als hij in een relatie zit wel exclusieviteit verwacht in de relatie.
    ik vroeg of hij een relatie wilde met mij daarop antwoorde hij : meer als” genieten van elkaar”
    hoe begroet ik hem als hij weer op msn komt? en hoe moet ik doen ?vrolijk?
    of verdrietig?

    • “Genieten van elkaar”? Hhmmm …
      Hoe bedoel je “genieten van elkaar”?
      Klinkt niet echt als een relatie voor mij, meer als … “wanneer ik een relatie heb dan wil ik wel exclusiviteit, maar nu ben ik alleen aan het genieten.”

      Ik zie verder geen enkele bevestiging dat deze man tijdens dat gesprek, heeft uitgesproken, om exclusief met jou te willen zijn.

      Het feit dat jij hem om excl. vroeg betekent niet dat hij het met jou wil.
      Of begrijp ik jouw tekst nog niet helemaal goed?

      • Femke Vermeulen :

        voor mij is het ook niet helemaal duidelijk.maar als hij zegt dat we iets hebben ga ik ervan uit dat hij een relatie bedoelt?

        • Hoe jij het hebt omschreven praat hij niet erg duidelijk inderdaad.

          En “iets” hebben is niet dezelfde als relatie hebben.

          Het spijt mijn.

  11. Hoi Anna,

    Ik heb je raad opgevolgd en geniet ook van de aandacht van andere mannen en probeer ook echt de focus te verleggen. Maar als ik heel eerlijk ben zit ik nog steeds te wachten op een reactie van hem. Hij gaf aan dat hij problemen had en dat dat voor ging voor hij tijd voor mij had. Een vriendin zei dat ik gewoon misschien nu na 3 weken wel eens een berichtje kon sturen van he ik maak me zorgen om je en dit is voor mij ook vaag…Wat vind jij?

    Liefs
    Maria

    • Hoi Maria,

      Ik weet dat het heel verleidelijk is om hem te contacteren.

      Ben je bang dat als jij geen contact met hem zoekt, hij van jouw bestaan zal “vergeten” en een andere vrouw in zijn leven zou willen uitnodigen?
      Vraag jezelf het volgenden: Wat wil je bereiken door hem te contacteren?
      - meer aantrekkelijk/vriendelijk/zorgzaam overkomen?
      - er aan herinneren dat jij er voor hem bent en hoe leuk het is om bij jou te zijn?
      - er aan herinneren dat jij er bent?
      - bevestiging zoeken dat hij jou wil?

      Door hem te contacteren:
      A. alle boven genoemde punten zullen mislukken om te bereiken… en
      B. Jij zal nooit achterkomen wat hij voor jou werkelijk voelt.

      Jij zal nooit kunnen achterkomen wat een man voor jou werkelijk voelt (in de meeste gevallen) als jij achter hem aangaat.
      Wil je weten of een man jou werkelijk wil, wil je hem met rust laten dan laat hij zijn ware “ik” zien.

      Schrijf hem niet af. Maar ga zeker met andere mannen daten.
      En geef aan geen enkele man 100 % van jezelf voor dat hij jou om exclusiviteit vraagt.

      • Ik heb ook niets gedaan, knap he?:-) maar ik moet zeggen het kost echt zoo veel moeite. En om op jouw vraag terug te komen ,wat wil ik er mee bereiken>? Daar heb ik over nagedacht. Wat ik er mee wil bereiken is duidelijkheid voor mezelf om het af te sluiten. Zijn antwoord is zo onduidelijk en kan je alle kanten mee op. Ik ben het zo beu er dagelijks over te denken,dat ik iedere keer denk, ik wil gewoon nu weten waar ik aan toe ben grrrr. Het draait toch niet alleen maar om hem, hij moet toch ook snappen dat ik ook met vragen zit ?Of is alleen het feit dat hij dat niet begrijpt al een teken dat het niet goed zit? Hij heeft er toch ook alles aan gedaan om te zorgen dat ik gevoel voor hem kreeg?

        • Maria, ik voel met jou mee. Als jij meer zekerheid wil hebben dan begrijp dat ik heel goed. En dat jij hem niet gebeld hebt is ook heel goed van jou! Weet dat wanneer een man niks zegt kan je “nee” veronderstellen. Mannen weten meestal heel goed wat ze willen en stopen ook niet voor dat ze het krijgen. Er is een groot verschil tussen een vis aan de line hebben en een vis in de boot hebben. De afstand tussen het boot en de vis is groot en er kan van alles nog gebeuren. Als jij een man moet forceren om bij jou te zijn vraag jezelf dan af of jij zo’n man wil.

          • Haha dat is wel verwarrend wat je schrijft. Want aan de ene kant zeg je het is normaal dat ze afstand nemen en dat kan even duren,maar aan de andere kant zeg je dat ze meestal heel goed weten wat ze willen en niet stoppen voor ze het krijgen.Of begrijp ik je verkeerd?

          • Klopt, ik kan mij voorstellen dat het verwarrend overkwam. Het is ook “normaal” als een man afstaand neemt puur en alleen omdat hij over na wil denken of hij met de relatie verder wil. Wanneer hij een beslissing gemaakt heeft, niks kan hem meer stopen. Waarom een man werkelijk afstand neemt kan je vaak niet weten. Maar de situatie die jij omschreven hebt, heeft mij geen overtuigend gevoel wat betreft de toekomst. Maar ik kan mij natuurlijk vergissen.
            Waar het wel op neer komt is of jij jouw tijd wil verdoen door op deze man te wachten. Zoals ik al zei ik adviseer op geen enkele man te wachten en blijven daten tot dat je voor exclusiviteit gevraagd wordt.

            Liefs,
            Anna

      • Deze zin vind ik zeer interessant: En wanneer een man afstandelijk wordt, vooral na een leuke periode, doet hij dat (vaak) om maar één reden – om zich weer een man te kunnen voelen en om al het “vrouwelijke” (lees emoties) van zich af te schudden.

        Dit is mijn verhaal:
        Ik ben nu 5 maanden met een jongeman. De eerste 3 maanden gingen heel erg goed. Elke moment dat hij met me kon zijn was hij bij me, ookal kon hij me maar 5 minuten zien hij wilde het niet verspillen. We leerde elkaar kennen, kwamen tot de ontdekking dat we aardig op 1 lijn zitten en goed met elkaar konden praten en lachen. Na een paar weken hadden we seks en hadden toen ook afgesproken dat we alleen seks met elkaar zouden hebben. In de 3de maand wilde hij met me praten en vertelde me dat hij wilde werken aan een relatie. Ik snapte niet precies wat hij daarmee bedoelde, maar hij zei dat hij het rustig aan wilde doen, maar dat hij wel een toekomst met mij ziet. Waren we nu vriend en vriendin? Nou hij wilde wat we hebben nog niet benoemen. Ja heel vaag. Maar ik heb het gelaten voor wat het was en aangegeven dat ik het ook rustig aan wil doen, elkaar beter leren kennen etc. De maanden daarna gingen goed, maar ik begon steeds meer voor hem te voelen. Hierdoor wilde ik ook steeds meer bevestiging en daar spraken we dan over. Vond het vervelend dat hij mij niet zijn vriendin noemde. Uiteindelijk noemde hij mij wel zijn vriendin, ook tegen andere. Maar na 3 maanden begon ik een andere kant van hem te zien wat mij mateloos irriteert. Nu was het niet meer dat ik een prioriteit was en dat hij elke minuut met mij wilde zijn. Hij zei dat hij naar me toe zou komen, eindstand komt hij niet en laat ook niks van zich horen. Werd zelfs zo erg dat ik een week niks van hem hoorde en hem ook niet kon bereiken. Hij nam zijn telefoon niet op en reageerde niet op berichten. Opeens nam hij weer contact op en wilde met me praten. Hij kwam naar me toe en bood zijn excuses aan. Hij vertelde dat hij niet lekker in zijn vel zat en dat hij zich niet mannelijk genoeg voelde ( hmm, komt me nu bekend voor) Ik heb hem aangehoord en aangegeven dat ik hem daarin wil steunen en dat ik me meer ongerust maakte, vooral omdat ik het niet van hem gewend was. Hij zei dat als hij ergens mee zit hij zich kan afsluiten. Ik heb hem gevraagd om beter met mij te communiceren. Vooral hoe ik op hem zat te wachten. Hij zou hieraan werken. Nou dat heeft niet lang geduurd. Tot nu toe is het zeker 4 of 5 keer voorgekomen dat hij afspraken niet nakomt en niet bereikbaar is. Ik heb hem er een paar keer op gewezen dat ik er niet vrolijk van word en niet goed weet hoe ik ermee om moet gaan. Ik vroeg hem om mij op de hoogte te houden als het ff niet lukte om langs te komen of als hij zich niet lekker voelde. Dan weet ik het. Hij bleef het beloven, maar deed het niet. Als ik niks van hem hoorde liet ik hem ook met rust tot ik hem weer sprak. Ging ook niet uit mijn plaat tegen hem, maar gaf wel aan dat hij me kwetste. Nu gebeurd het weer en ik ben er nu wel klaar mee. Vooral hoe het een paar dagen geleden ook al was gebeurd en we er uitgebreid over spraken. Nu heb ik de neiging om ermee te kappen en hem echt de ruimte te geven. Ik denk dat hij niet klaar is voor een serieuse relatie en ik vind dat ik wel beter verdien dan hoe hij nu met mij omgaat.

        Kan ik dit wel zo tegen hem zeggen. Ik bedoel ik geef heel erg veel om hem en wil ook echt dat dit wat word, maar ik kan het niet alleen.

        • Hallo R,
          Welkom. Eén van de grootste fouten, vind ik, die vrouwen kunnen maken wanneer ze aan een man beginnen te twijfelen, dat zij zich van hem helemaal afsluiten on/of tegen hem zeggen dat ze “verder” gaan kijken.

          Sommige mannen hebben een duw nodig, voor dat ze een stap durven maken.

          Lees een artikel http://www.annaklijn.nl/relatietips/1-dating-fout-die-vrouwen-ongelukkig-in-de-liefde-maakt/

          Daar zal je kunnen lezen dat het niet genoeg is om seksueel exclusief met een man te zijn na mijn mening. Jij wil andere mensen blijven daten tot dat hij jouw om relatie/huwelijk/samen wonen (wat voor jou belangrijk is) vraagt.

          Liefs,
          Anna

          • Bedankt voor je snelle reactie. Heb het artikel gelezen en ben het er ook helemaal mee eens. Weet ook dat ik in het begin al een fout had gemaakt om niet lang te wachten met seks. Ik snap nu alleen niet dat hij ermee kwam om te werken aan een serieuse relatie, maar nu toch afstand neemt en onbereikbaar is. Je hebt het erover dat sommige mannen een duw nodig hebben, maar hij had die stap al gemaakt toen hij aangaf dat hij meer wilde. Het liefst wil ik het een kans geven, maar dit word dan al de zoveelste keer. Heb hem al een aantal keren erop gewezen dat ik dit gedrag van hem niet fijn vind en dat het me echt kwetst. Moet ik dit dan blijven zeggen? wanneer is het teveel? Hoe kan ik hem dan een duw geven in de goede richting?

  12. Hallo,

    Nadat ik dit artikel heb gelezen zou ik graag reactie willen horen op mijn specifieke situatie..
    Ik had tot voor kort een relatie met een man van 24. We hadden een jaar, maar opeens moest hij me wat vertellen op een dag.. Hij vertelde me dat hij het niet zo goed meer wist in onze relatie.. Hij twijfelde of hij me nog wel leuk vond…Maar er speelde ook meer zei hij.. Hij wou graag even tijd en rust om over dingen na te denken. Hij zei dat hij gewoon even alles niet meer wist… Week daarna hebben we gepraat en hij zei dat hij nog veel last had van vroeger (hij is mishandeld door zijn moeder, contact met zijn vader is ook niet goed; hij heeft z’n vader al 4 jaar niet meer gezien) Hij zegt erachter te zijn gekomen dat hij nog wel erg veel van me houdt, maar nog meer tijd nodig heeft.. Ik zelf snap er weinig van, maar accepteer dat hij ruimte nodig heeft. Nu is het ongeveer 7 weken verder en we hebben alleen via de mail contact..
    Ik weet niet meer wat ik nu ervan moet vinden.. Hij doet me erg veel pijn met deze situatie. Het verward me dat hij dan zei dat hij twijfelde aan zijn liefde voor mij en dan weer zei dat hij echt wel van me hield, maar eerst zelf zijn leven op orde moest zien te krijgen…We hadden het erover dat hij misschien hulp moest zoeken, want hij heeft er zo lijkt het nog veel last van. Hij kan me niet steunen op momenten dat ik het juist nodig heb (Bijvoorbeeld als ik me kutvoel zonder daar direct een reden voor te hebben, dan zegt hij je stelt je aan en ik heb hier geen zin in (hij wordt boos ook)).
    Hij heeft vorige week contact opgezocht en hij mist me..
    Alleen ik voel me erg gekwetst door hem, maar hou nog veel van hem.
    Ik wil dat er wat gaat veranderen in onze relatie. Ik wil dat hij mijn gevoelens ook accepteert. Wat moet ik precies zeggen? Hoe moet ik dit aanpakken? Kan ik zeggen dat hij hulpt moet zoeken wil hij met mij verder?
    Bedankt voor de reactie alvast!
    groeten, rikst

    • Hoi Rikst,
      Welkom. Wat deze man wil weet ik niet en waarom hij ruimte nodig heeft is voor mij ook nog niet helemaal duidelijk. Het is wel zo dat wanneer een persoon “problemen” heeft is er weinig wat zijn omgeving hem in kan helpen. Hulp moet van binnen uit komen en hij moet zelf willen dat het beter wordt. En hulp van buitenaf geven of van buitenaf willen krijgen zal geen, of alleen tijdelijke resultaten geven. Dus het spijt mij, zelfs als jij zegt dat hij hulp moet zoeken zal dat jullie relatie niet helpen. Hij moet het zelf willen en zelf initiatief nemen om hulp te zoeken.

      Tweede wat mij opviel : Jullie hebben voor 7 weken contact alleen via mail gehad. Maar hij heeft , schrijf je, vorige week contact gezocht. Hoe was dat via mail, telefoon, sms, live?
      En wat heeft hij verder vorige week tegen jou over jullie en zijn gevoelens voor jou verteld? Wil hij met jou verder of niet?

      Groetjes,
      Anna

      • Daar ben ik weer, beetje late reactie.
        maar hij heeft dus tijdje terug contact gezocht weer, dat ging via het chatten op facebook. Toen sprak hij me aan. Hij zei dat hij me die afgelopen week erg miste weer. En dat hij dat net toen we er een tijdelijke punt achter hadden gezet, dit helemaal niet had. Hij was zowaar opgelucht, zei hij. Maar dat is dus omgeslagen bij hem zei hij. Ik weet niet of hij weer verder met me wil, dat heb ik hem niet gevraagd. Volgende week hebben we afgesproken, dan komt hij hier. Hij wou namelijk al 2 weken terug langskomen, maar toen zei ik dat ik nog wat tijd wou hebben. En nu staat de afspraak op volgende week. Ik ben er nog niet helemaal over uit wat ik nu moet… Ik heb veel pijn gehad van deze hele situatie en dat hij zo abrupt ruimte wilde, en ook zo lang weg is gebleven. Jij zegt, hij moet zelf hulp willen zoeken. Maar wat moet ik dan doen? Ik wil grag met hem verder, omdat ik zie dat hij niet expres mij pijn wil doen, maar hij moest echt zelf even rust. Hij houdt nog steeds van me, dat weet ik gewoon, omdat hij dat ook echt zegt enzo. Maar het heeft met andere dingen te maken zei hij dus. Wat moet ik nu zegen volgende week? sowieso hoe ik me gevoeld heb enzo, maar ik wil ook niet een relatie hebben waarin hij dan ineens voor een paar weken weg is en helemaal in de put zit en radeloos is en mij niet in de buurt willen hebben..

        • Rikst,

          Dat is de risico die jij in dating hebt. Een man is jou niks verschuldigd voor dat hij iets belooft heeft. Hij date in zijn eigen tempo en als jou dat niet aanspreekt is het jouw keuze.

          Het belangrijkste wat je nu voor jezelf kan doen, is liefst 3 mannen daten voor dat je om exclusiviteit van één van hen gevraagd wordt. Op die manier ga je nooit bij je telefoon zitten wachten op een bericht van wie dan ook. En tweede ga niet met een man naar bed tot dat je om exclusiviteit gevraagd wordt. Maar daar heb ik al over geschreven in de blog bericht van paar weken geleden.

          Liefs,
          Anna

  13. hallo,

    ik heb 3 mnd een affaire gehad met een getrouwde man. We zijn voor elkaar gaan voelen en hebben serieuze gesprekken gehad. Opeens ontstond er afstandelijkheid, het kon niet meer en het gevoel was weg(bij hem). Toch hebben we besloten om wel vrienden te blijven. Nu hebben we nog wel eens contact, maar vooral vanuit mij. hij reageert vaak laat en kort. Afstandelijk dus. sexueel contact zou hij wel willen, maar ik al me altijd blijven afvragen of hij nou echt geen gevoelens meer heeft. zoiets kan toch niet ineens weg zijn. ik heb nu besloten, hoe moeilijk ook, om maar eens niet meer vanuit mezelf contact op te nemen, maar het vanuit hem te laten komen.en ook maar later reageren en niet direct. heel moeilijk! Is dit de manier?

    • Hallo Patricia,
      Welkom. Eén van de grootste fouten die vrouwen tegenwoordig in dating en contacten met mannen maken is dat ze denken dat seks met een man hebben onschuld is en geen grote gevolgen heeft. Probleem is dat wanneer een vrouw seksueel open voor een man gaat, wordt zij letterlijk aan hem verslaafd. Haar lichaam produceert verbind-hormonen wanneer zij seks heeft wat haar emotioneel aan een man verbind. Hoe fijn seks ook is, het is “gevaarlijk” voor de meeste vrouwen seks met mannen te hebben voor dat een man een exclusieve relatie met haar wil. Omdat als zij niet oppast wordt zij emotioneel aan een man verbonden terwijl hij alleen lichamelijke aantrekkingskracht voor haar voelt. En emotionele verbinding is velen malen sterker dan lichamelijke.

      Mannen werken wat anders en produceren hormonen in andere mate, waardoor zij seks als ding kunnen zien.

      Wat ook heel belangrijk is om te weten, is dat een man wanneer hij seksueel opgewonden is, kan zijn opwinding verwarren met emotioneel aantrekkingskracht die ook liefde kan worden genoemd. Daarom trekken mannen zich “plotseling” terug wanneer zij genoeg aan contact met een vrouw hebben gehad waar zij alleen fysieke aantrekkingskracht voelde. En laten een vrouw met een diep gevoel van emotioneel aantrekkingskracht, die zij voor hem oa tijdens seks heeft ontwikkeld, achter. Wat aan een vrouw een gevoel van “gebruikt” en “bedrogen” kan geven.

      Ik vermoed dat deze man geen interesse in jou heeft en alleen lichamelijke aantrekkingskracht voor jou voelde waardoor hij makkelijker dan jij afstand van jullie relatie kon nemen.

      Neem deze les met jou mee en ga daten. En pas op met aan wie jij jouw lichaam volgende keer geeft. Vrouw is ieder gekwetst dan een man wanneer het fout gaat en seks in het spel is. Daarom moet zij eerst aan haarzelf denken en haar gevoel en niet aan hem.

      Liefs,
      Anna

      • dank je Anna voor je snelle reactie!
        Heb alleen een probleem en dat is hoe laat ik hem los. Daten is geen optie, omdat ik zelf een relatiie heb, om het nog ingewikkelder te maken.
        Ik krijg hem niet uit mijn gedachten, en blijf hoop houden dat er meer gevoelens zijn bij hem. in die 3 maanden tijd hebben we veel gedeeld, ook vertelde hij over zijn thuissituatie e.d. wat ons juist dicher bij elkaar bracht. Er zijn bepaalde dingen besproken waardoor ik het juist nu niet kan loslaten, ook al probeer ik dat wel. |Maar stel dat er bij hem wel gevoel zou zitten(wat hij wellicht onderdrukt), hoe kom ik daar dan achter. wat is de beste manier…aub help!

        • Je kan hem wel vergeten, en weet jij hoe? …. wanneer jouw eigen man/partner weer aan jouw behoeften kan voldoen. Dus ik zou zeggen werk aan jouw relatie. Als jij geen vertrouwen in jouw man/partner hebt dat hij aan jouw behoeften (weer) kan voldoen – ga bij hem weg. En dan kan je wel daten.

          Wat betreft de getrouwde man – zijn afwezigheid kan je als “nee” interpreteren. Het spijt me.

      • Dit is de spijker op zijn kop
        Op mijn 48e op handen gedragen, 8 weken als koningin gedragen, en binnen een etmaal is de man in kwestie geheel omgebogen
        emotioneel bij vrouwen is vergif in de eerst maanden.

  14. Dit klopt ook, t geeft mij ook geen vertrouwen en ik ga er ook niet op wachten ,ga ook met anderen daten en t gaat ook steeds beter. Hebben al 2 kandidaten zich aangediend :-p Maar wat ik nog steeds wel vind is dat hij zegt moet eerst die dingen afhandelen voor ik jou de aandacht kan geven die je verdiend en dat hij daardoor nog niet toe is aan een relatie. Maar denk nu steeds waarom zou iemand zoiets zeggen als hij toch al weet dat hij dit niet wil? Dat blijf ik vreemd vinden ook t feit dat hij nergens meer op reageerde. Je maakt t dan toch onduidelijk voor de ander,want die weet niets en hij weet dat ik me nog van alles afvraag,is niet echt een afgesloten hoofdstuk.

    • Omdat door te vertellen dat hij jouw niet meer wil zien is een vorm van confrontatie voor hem (voor iedere persoon btw). En dat wil hij kennelijk niet. Hij voelt zich waarschijnlijk te ongemakkelijk bij en wil liever “vluchten”.

  15. ja ik heb me er inmiddels al wel meer bij neergelegd,maar ik vind t wel laf als je op die manier als je inderdaad iemand nooit meer wil zien zoiets op die manier afsluit. Door zulke dingen te zeggen hou je toch de ander nog een beetje aan een lijntje . Je kan dan bter iets verzinnen lijkt me waarin je niet nog open laat hoe en wat. Zo blijft de ander er ook mnider lang mee bezig en is uiteindelijk minder kwetsend. Begrijp het nut ervan niet echt.

  16. Hallo,

    ik heb alle reacties gelezen, heel interessant, dank je.
    Wat ik me afvraag; kan er in relaties die langer stand houden (6m à 1jaar) en waarin wel exclusiviteit is besproken, ook sprake zijn van periodes van afstand? (Om een gegronde reden dan wel.) Is het dan ook beter om hem met rust te laten? Of mag er dan wel vaker initiatief komen van een vrouw, uiteindelijk ben je toch een koppel..?
    groetjes
    Nika

    • Hoi Nika

      Heel kort door de bocht. Jij wil in de relatie beslissing nemen, wil je vrouwelijke energie dragen of mannelijke. Je kan niet beide hebben – punt. Omdat je dan pijn en verwarring creëert.

      Wanneer een man steeds afstand neemt, heeft dat vaak met één van de twee redenen maken:

      1. hij heeft eigen problemen (daar kan je niks aan doen)
      2. zijn behoeften binnen de relatie worden niet vervuld.

      Jij wil beslissing maken welke energie jij in de relatie wil dragen. En indien dat “vrouwelijke” wordt, dan nee wanneer jij initiatief neemt, zal dat jullie geen goed doen. Heeft niks met (“uiteindelijk ben je toch een koppel”) gelijkwaardigheid te maken.

      liefs,
      Anna

  17. hallo,ik heb een vraagje,ik heb al 2 maanden contact met een jongen en we daten af en toe en hebben al sexueel contact gehad,ik dacht in het begin dat het van zijn kant niet zo serieus was want hij is 5 jaar jonger dan mij en had niet veel verwachtingen!ik ben wel verliefd geworden op hem ,dit weekend bleef hij weer slapen en dan heeft hij gezegd dat hij dit op die manier niet meer kon en dat hij verliefd was op mij en een relatie wou!ikzelf ben daar niet op ingegaan en de volgende dag kreeg ik een sms van hem om te vragen of we nu een koppel zijn!ik heb gezegd dat ik het niet weet maar dat ik hem wel verder wou blijven zien als hij dat wou en dat ik hem wel graag heb want dat ik anders niet zou blijven afspreken…sindsdien doet hij afstandelijk en smst me niet meer direct terug zoals voordien en zegt hij dat hij het druk heeft wat hij voordien nooit zou zeggen!ik weet nu niet goed wat ik moet doen ik ben ook verliefd op hem en wil ook diep vanbiinen een relatie met hem maar ik ben bang om ervoor te gaan door het verleden en omdat ik niet ten volle hem vertrouw!!is het omdat ik hem geen duidelijk antwoord gegeven heb dat hij nu plots zo afstandelijk doet of iets anders!!als hij echt verliefd zou zijn zou het dan toch niet onmiddelijk opgeven

    • Hallo Val,
      Jij zegt zelf dat jij bang bent en niet durft om een relatie aan te gaan. En dat jij hem ook niet vertrouwt. Waarom vertrouw jij hem niet? Vanwege jouw verleden of vanwege wat hij gedaan heeft? Als jij een man niet kan vertrouwen vanwege jouw verleden, zal een man dat voelen en óf afstand van jou nemen, óf jij zou een man aantrekken die het comfortabel vindt wanneer afstand in de relatie aanwezig is. Met andere worden een man die ook bang is om een relatie aan te gaan. Jullie zullen wel in de beurt van elkaar komen, maar geen van de twee zal een stap durven maken en zichzelf vanwege angsten nooit helemaal aan de relatie durven geven. Jij zou een keuze moeten maken en beslissen of jij een relatie wil of niet. Wanneer jij een keuze zal maken en besluit om over jouw angsten heen te stappen, zal hij dat voelen. Maar hoe hij daarop zal reageren weet je niet. Hij zou helemaal voor jou kunnen gaan. Maar het is ook mogelijk dat hij nog meer afstand zou willen nemen omdat hij liever een “oppervlakkiger” relatie wil. Er is maar één manier om uit te vinden wat hij wil – door te beslissen wat jij wil.

  18. Wat te doen als je heel verliefd bent geworden op een man, en hij explosief verliefd was op jou en al heel snel zei dat hij van je houdt. En dan na 10 wkn toch zegt het gaat niet werken tussen ons…..

    Dan zegt loslaten om vast te houden,terwijl mijn hart kan zeggen; ik wil je vastpakken en samen even met je lachen,met je huilen.
    Maar inplaats daarvan moet ik dan loslaten en duwen.
    Heel ingewikkeld en vermoeiend allemaal ook moeilijk want als ik mij op een bepaalde manier voel wil ik daar ook naar handelen, schrijft hij eigenlijk wel treffend voor hem……

    Wat moet ik hiermee ?

    • Hallo Patricia,
      Welkom. Jij hoef een man niet weg te duwen om niet alle jouw aandacht op hem te focussen. Het lijkt er op dat jij helemaal in de relatie met deze man op bent gegaan terwijl er nog helemaal geen relatie is. Niet voor hem in ieder geval.
      Sommigen mannen kunnen jaren daten en dat zou voor hen niks betekenen.
      Jouw focus ligt voor 100 % op deze man terwijl hij niet eens een relatie met jou wil.
      Lees deze bericht van mij http://www.annaklijn.nl/relatietips/1-dating-fout-die-vrouwen-ongelukkig-in-de-liefde-maakt/
      Waar je een antwoord kan vinden mbt wat je nu kan doen.

      Liefs,
      Anna

      • Dag Anna,

        Dank voor je antwoord….het helpt…….
        Ik duw geen man weg, hij duwt mij weg !

        Maar ik begrijp het verhaal, wachten met sex totdat een man je tot een exclusieve relatie uitnodigd……..

        Ga het zo doen de volgende date…….

        Kuszzz Patricia

  19. Hoi Anna,

    Vorig jaar heb ik via internet een getrouwde man ontmoet. We hebben veel met elkaar geschreven en waren allebei heel verliefd. We hebben elkaar een paar keer ontmoet en de ontmoetingen voelden als een droom. De mooiste dingen schreef hij dat het echte liefde was en zoveel meer. Ik had dit nog nooit meegemaakt, dat je zoveel van elkaar kon houden. Dat je de liefde door je lichaam voelt stromen…De eerste maanden ging hij vol voor mij, maar al maanden komt alles van mij uit. Het verwarrende is, als ik naar hem schrijf dat hij altijd heel enthousiast reageert en blijft herhalen dat hij van me houdt en dat hij me graag weer wil zien. Ik hou van hem, maar it’s killing me dat hij geen enkel initiatief neemt en dat alles van mij uitkomt. Het is een diep gevoel van houden van wat ik voor hem voel, maar ik weet niet wat ik ermee aanmoet Anna.

    Liefs van Sterre

    • Hoi Sterre,

      Het is heel “gevaarlijk” om voor een vrouw zichzelf lichamelijk aan een man te geven omdat zij via seks verslaafd aan de man kan raken.
      Jij hebt een onbereikbare man uitgekozen die wellicht alleen afwisseling zocht. En omdat jij nu voor meer vraagt, begint hij terug te trekken.

      Denk ook hier even over na: angst om jezelf bloot te geven kan een man in je leven brengen die onbereikbaar is. Herken je dit in jezelf?

      Mijn advies , geef aan een man geen seks voor dat hij een toegewijde relatie met jou wil.
      http://www.annaklijn.nl/relatietips/1-dating-fout-die-vrouwen-ongelukkig-in-de-liefde-maakt/

      Alles wat jij nu kan doen is afstand van deze man nemen. En indien hij jou inderdaad wilt, zal hij vanzelf naar je toe komen.

      Doet hij dat niet, dan liggen zijn prioriteiten elders.

      Liefs,
      Anna

  20. Dank je wel Anna! Je advies is waardevol voor mij! Ik ga met je advies aan de slag!

    Liefs en een mooie avond van Sterre

  21. “Mijn advies , geef aan een man geen seks voor dat hij een toegewijde relatie met jou wil.” Geweldig advies!!!!!!!!!! Ook voor mij om sterk te blijven tegen een verleiding die al twee jaar op de loer ligt. Leuke site dit. Ik heb niet alles gelezen. Leuke tegenhanger is dateding.blogspot.com

  22. Hoi Anna,

    Nog even een vraagje. Wat denk je van het volgende . Aantal keren gedate met iemand heel leuk. Hij begon uit zichzelf al over relaties e.d. Vervolgens gebeurden er wat dingen bij hem waardoor hij het tijdelijk heel druk kreeg. Situatie nu . Dagelijks contact(ook vanuit initiatief van hem) hij geeft aan dat hij geen relatie wil de aankomende tijd maar dat hij me wel leuk vind en dingen wil blijven doen samen. Ik heb er inmiddels wel wat gevoel voor gekregen, maar kan hier weinig mee en vind t lastig. Wat denk jij?Ik begrijp eigenlijk niet echt wat hij wil. Wat ik ook zo vreemd vind ,hij wil geen relatie maar als ik bv op sta ga ,reageert hij jaloers,maar zelf maakt hij ook geen tijd voor mij?

    Groetjes

    • Hoi Maria,

      Waarom hij doet wat hij doet, weet ik niet. Misschien omdat hij twijfelt of misschien omdat hij op dit moment niet meer dan dat wilt.

      Mijn advies altijd is: 1. Geef geen seks voor dat hij een vaste relatie wilt. (zie blog http://www.annaklijn.nl/relatietips/1-dating-fout-die-vrouwen-ongelukkig-in-de-liefde-maakt)
      & 2. blijf net zo veel mannen zien als je kan / wil tot dat één van hen om een relatie vraagt en jij “ja” zegt. Voor die tijd ben je aan een man niks verschuldigd: geen uitleg, geen excuses, geen 100 % van je tijd, energie of aandacht.

      Wilt hij meer dan hij krijgt, dan moet hij om een vaste relatie vragen. Voor wat hoort wat.

      Liefs,
      Anna

      • Hey Anna,

        Bedankt voor je snelle antwoord. Maar nog 1 vraagje terug hoor. We hebben al maanden dagelijks contact eigenlijk De eerste maanden heel veel steeds initiatief van hemHele dagen eigenlijk. Maar nu de laatste weken verstuur en doe ik wel meer dan hem. Alleen dus wanneer ik niets doe stuurt hij wel wat korts ofzo. Denk je ook dat ik meer afstand moet nemen en ook geen initiatief meer moet nemen hierin? Want ik heb soms een beetje het idee dat hij denkt van o zij loopt toch wel achter mij aan..
        En weetje wat ook nog het gekke is? we hadden ervoor ook al eens maanden contact gehad. Hij verbrak toen het contact en zei dat hij eerst wilde nadenken en dat ik maar verder moest gaan omdat hij dat niet eerlijk vond.Heb toen niets meer laten horen . En toen na ongeveer 2 maanden nam hij dus weer contact op en begon dit…ik begrijp er niets van in ieder geval..

        Liefs Maria

        • Zoals ik al zei, ik hou mij bij de twee adviezen bij. Er is niks te zoeken achter zijn acties. Wanneer je dat doet zal je vanzelf merken dat hij of opschiet spieren ontwikkelt. Of jou juist helemaal laat gaan.

          Ga daten met ook andere mannen en de tijd zal je meer leren over hem en wat hij met jou wil.

          Anna

  23. Dag Anna,
    heb alle reacties gelezen, ik vind dat je goede adviezen geeft.
    Op dit moment ben ik iets meer dan een half jaar samen (en daarmee bedoel ik een relatie) met een man die een stuk ouder is dan ik. Hij is erg gesteld op ‘alleen zijn’, daarom zien wij elkaar nog steeds slechts 1 keer in de week 1 of 2 dagen in het weekend. Soms wil hij ook een weekend overslaan, dan hoor ik gewoon niets van hem. Door de week mailen/bellen/smssen we in de regel helemaal niet (ik sms hem wel succes als hij bv iets belangrijks heeft; maar andersom is dat niet zo, dat onthoudt hij niet). Maar deze gang van zaken doet me best zeer, ik zou graag meer initiatief en/of contact zien. Heb hem dat laatst voorgelegd, heb daar ook erg bij gehuild omdat het mij zeer doet en omdat het mij uitput. Ik wil hem uiteraard zijn vrijheid gunnen (daarom pas ik me ook aan), maar ik wil niet over mijn eigen gevoelens en behoeftes heen lopen door me zo naar hem te voegen. En dat doe ik nu. Heb je advies voor mij?

    • Dag Kaola,

      Welkom. Jij heb jezelf, voor 100% aan een man gegeven die (nog) niet beried is om aan jou te geven wat jij nodig heb. Jij geeft te veel aan deze man. Te veel van jouw tijd, energie etc. Jij hebt een exclusieve relatie met hem terwijl hij niet echt zin heeft om aan jouw wensen te voldoen. Je kan het bijna vergelijken met een exclusieve relatie hebben met iemand die jij leuk vind, maar dat persoon heeft geen behoefte om relatie met jou te hebben. De input is oneerlijk verdeeld. Deze man heeft geen urgentie om de relatie naar de volgende niveau te brengen en hij zal ook niks veranderen tot dat het “moet”. En ik bedoel niet dat jij vreemd moet gaan, maar dat jij meer toegewijd bent dan hem. Er is groot disbalans. Daarom voelt het zo uitputtend.

      De vraag is hoe motiveer je een man om een relatie naar een volgende niveau te brengen, zonder hem weg te duwen. Ik geef coaching voor een aantal uur om uit te leggen hoe je dat kan doen. Maar wat ik voor nu kan zeggen is, verleg jouw focus. Verleg jouw aandacht. Niet een relatie met hem hebben, maar van jouw leven kunnen genieten zal jouw focus moten zijn. Ga “verder” met jouw leven. Ga uit. Ga op vakantie naar een mooi land. Ga met vriendinnen leuke dingen doen. “Vergeet” hem. En als hij contact zoekt, dan doet hij dat en als hij het niet doet, dan heb je 1001 andere leuke dingen om te doen.

      Anna

  24. ik heb een man leren kennen en we kennen elkaar nu 2 maanden. we hebben een paar keer afgesproken en dagelijks contact gehad. nu voelt hij zich “klote” zegt hij. in de middag was alles nog goed en ‘s avonds is er iets gebeurd (ik weet niet wat) waardoor hij zich zo voelt. we hebben kort gesmst en hij wou er niks over kwijt. uiteindelijk zegt ie laat me maar even……. ik heb gezegd dat ik niet meer sms (hij weet dat ik er voor hem ben) en sterkte gewenst. ik snap het alleen niet en weet niet zo goed wat ik nu moet doen?

  25. 12 maanden geleden leerde ik een jongeman kennen. Het klikte meteen als vrienden. Op een gegeven moment pakte hij soms mn hand, gaf een kus op mn hand, of een zoen. Allemaal heel onschuldig. Ik kom uit een cultuur waar we niet ver met elkaar kunnen gaan en deze jongen toont ook respect voor mij.
    Hij is ook een jongen die totaal niet over zijn gevoel praat, ik weet niet wat er door hem heen gaat. Hij laat me alleen merken door die aanrakingen af en toe, de kleine zoen en ons dagelijks contact dat hij me leuk vind. (Tenminste…dat denk ik)
    Na maanden heb ik durven vragen hoe het zit tussen ons. Live durfte ik dat niet. Ik ben een heel gevoelig persoon en ik wou hem niet in een hoekje duwen aangezien hij sowieso niet over gevoelens praat. Ik wou hem heen ongemakkelijk gevoel geven maar aan de andere kant ook weer duidelijkheid voormezelf creeeren.

    Hij vertelde me dat hij niet weet wat hij moest antwoorden. Ik kreeg dus een politiek correct antwoord. Dat doet hij met alles m.b.t. Zijn gevoelens. Ik kan maar niet tot hem doordringen lijkt het, het is net een muur.
    Ik was er kapot van. Een paar dagen later zocht hij zelf weer contact, het punt is dat hij deed alsof er niks gezegd is. Gewoon alsof er niets is gebeurd. Ik deed maar mee in de hoop dat hij er zelf over begint maar tevergeefs.

    Nu ben ik weer een aantal weken verder, nog steeds leuk contact, we zien elkaar regelmatig maar er gebeurt niets. Ik voel mij onzichtbaar als ik met hem ben. Hij is totaal geen jongen die een emotie uit of complimenten geeft. Ik moet het allemaal maar ruiken en raden maar dat schiet niet op. Ben van nature al een heel onzeker persoon.
    Wanneer ik hem aandacht geef, dan heb ik het gevoel alsof hij me een beetje negeert. Wanneer ik hem negeer (dan moet ik echt hard mn best doen), dan vraagt hij van wat is er met je. Ik probeer hem dan na te doen, ook gesloten en vaag. Maar zo ben ik niet en wil ik ook niet worden. Ben een heel open persoon.
    Het lijkt alsof ik in een viceuze cirkel aan het wandelen ben.

    Nu heb ik besloten om het echt vol te houden en niets van me te laten horen totdat hij zelf initiatief neemt. Dus geen telefoontje, sms , whats app etc.. Hij is gewend dat ik m elke dag aanspreek.

    Wat pak ik deze situatie aan?

    • Hallo Fadoua,
      Wanneer een man gebrek aan interesse heeft, kan je zijn interesse niet opwekken door achter hem aan te zitten. dus dat doe je goed. Wat betreft gesloten zijn, dat hoef je niet te doen, je kan gerust laten weten wat je voelt. Maar het alle belangrijkste, wat ik tegen mijn klanten zeg, is dat zij nooit voor één man moeten kiezen voor dat hij haar om exclusiviteit vraagt, en ondertussen andere mannen “moeten” blijven daten.

      Liefs,
      Anna

  26. Hoiii,

    Ik ga nu 3 maanden met een man om, die al een week nadat het uit was met zijn ex bij bij komt. Wel heeft hij aangegeven niet toe te zijn aan een relatie want hij komt er net uit.
    Op een gegeven moment ben ik over mijn gevoel begonnen waarop hij er dwars tegen in ging. Ik ben er ook veel te vroeg over begonnen.Meestal is dat toch een teken van hij weet dat je gelijk heb daarom druist hij er keihard tegenin? Wel zei hij wat niet leuk is om te horen maar wel eerlijk dat tie nu niet toe is aan een relatie misschien later of misschien niet. Ook zei hij dat hij om me geeft tot een bepaalde grens, Maar dat was helemala in het begin, en zoals hij doet heeft hij wel degelijk veel gevoel Mij lijkt het dat het zelf bescherming is want ik weet dat hij veel ellende met zijn ex-en heeft gehad en er alleen maar ruzies waren constant, En dat tie me wel beter wil leren kennen. Hij zoekt iedere dag contact met me, toont veel belangstelling voor mij en mijn kleine. Staat ook altijd voor me klaar. Er gaat geen dag voorbij dat hij geen contact zoekt. Wel deed hij iets koeler, na dat ik ove rme gevoelens begon. Maar discussie of boos op me, toch blijft hij contact zoeken. Er gaat geen dag voorbij dat ik niks van hem hoor, afgelopen zaterdag discussie gehad, hij is naar familie gegaan in Almere ik heb niks meer laten horen, en de volgende dag nam hij alweer contact op. Ik laat nu wel alles van zijn kant komen, en sinds hij naar familie in Almere is geweest en ik dus uit mezelf niks meer laat horen, doet hij weer leuk. Is het weer zoals vanouds hoe hij altijd al deed, Nog steeds zoekt hij iedere dag contact. Nu als ik geen aandacht geef wordt ik overstroomd met belangstellenden vragen. Of zelfs of hij niet mag weten wat ik gedaan heb. wat vind jij ervan?

    • Hoi schorpioen,

      Wat ik er van vind? Mijn advies altijd is – date nooit één man tot dat je door één van hen om exclusiviteit gevraagd wordt en die ook accepteert.
      Heb liefst ook geen seks met een man tot dat hij jou om exclusiviteit gevraagd heeft, omdat jij onnodig kan worden gekwetst.

      Wat deze man wil, dat weet ik niet. Maar jij kan veel beter concentreren niet op wat hij wil, maar wat voor jou is belangrijk.

      Liefs,
      Anna

  27. Ik had een vraagje.. ik heb al vier jaar een relatie en hij doet de laatste tijd heel erg afstandelijk en boos en zegt altijd van die kwetsende dingen.
    Hij wil nooit bellen en heeft nooit tijd voor mij maar gaat wel elk weeken stappen met zijn vrienden en dan smst hij zijn vrienden dat ik niet mee ben en zeggen hun dat hij maar los moet gaan.
    als ik hem erna vraag zegt hij dat hij me nog wel leuk vind maar ik merk er niks van het voelt meer alsof hij mij aan houdt tot hij een ander ontmoet! mijn vraag is of dit normaal is?

    • Anna Klijn :

      Hallo Lala,

      Of dit normaal is of niet, misschien is niet echt van belang. De vraag die jij jezelf wil stellen is: heb jij het idee dat jouw man (vriend) goed voor jou is, dat hij eerlijk, betrouwbaar, zorgzaam en attent voor je is? Heb jij het idee dat jij voor hem belangrijk bent, dat hij zijn best voor jou en de relatie met jou wil doen?

      Het maakt niet uit wat andere van jou situatie vinden of wat jouw man over jou of jullie zegt, wat voor jou belangrijk is hoe jij je bij deze man voelt.

      Voel je je geliefd, “veilig”, gelukkig, ontspannen en in het algemeen goed over JEZELF in de relatie met hem?

      Of voel je je minder in de relatie met hem dan als je geen relatie met hem had?

      Stel deze vragen aan jezelf en je antwoorden zullen jouw aanwijzingen voor de toekomst zijn.

      Anna

  28. Hallo, ik date nu al voor 2 maanden een hele leuke jongen. Ik ben 20, studeer en heb al een serieuze relatie van 3 jaar achter de rug. Hij is 27, studeert en heeft nog nooit een serieuze relatie gehad.

    We zien elkaar 1 keer in week (we hebben het beide heel druk) en dan gaan we naar de bioscoop, wat drankjes doen en dan slaap ik bij hem. Wat altijd ontzettend gezellig is, tijdens de date is hij altijd heel lief en kunnen we goed praten (vooral over koetjes en kalfjes). Tijdens de date raakt hij me zelden aan en kust hij me bijna nooit spontaan. Zelfs als we bij hem thuis komen bewaart hij een bepaalde afstand tussen ons, de seks zelf is geweldig. Maar een kus of een knuffel hierna hoef ik ook niet te verwachtten. En tijdens het slapen slaapt hij altijd alleen. Zelf houdt ik ervan om lief gekozen te worden en overal gekust te worden. Dit vind ik ontzettend jammer.

    Buiten de date om spreken we elkaar niet veel en laten we ook niet veel van elkaar horen. Alleen af en toe via de sms, maar ik merk de laatste tijd dat dat ook voor veel miscommunicatie zorgt. Ik heb er grote moeite mee dat we om de dates om elkaar niet spreken en zien.

    Ik zie wel veel in hem, maar alleen wanneer hij zich ook emotioneel kan openstellen. En dit gebeurd zelden omdat hij vaak dan van onderwerp verandert of geirriteerd kan reageren. Ik krijg het idee dat hij bindingsangst heeft en hij een bepaalde afstand tussen ons wil bewaren. Terwijl we duidelijk hebben uitgesproken dat we elkaar heel leuk vinden ook meer dan alleen seks. Misschien dat hij dit nooit van thuis heeft meegekregen (lees: zijn ouders zijn gescheiden toen hij 10 was).

    Ik vraag me af hoe ik dit kan doorbreken, hoe ik hem emotioneel kan laten openstellen, hoe ik hem mij kan laten liefkozen en hoe ik hem achter mij aan krijg. Af en toe heeft hij van die momenten dat hij emotioneel open staat. Maar dan sluit hij helaas gelijk weer.

    • Anna Klijn :

      Hallo Lola,

      Welkom hier.

      Veel vrouwen denken dat ze een man of zijn gedraag kunnen “doorbreken”. Dat als zij maar liefdevol, begripvol en attent genoeg zijn, zal een man “breken”/ ontspannen / open gaan.

      Maar wat een man vandaag doet ligt niet aan jou vermogen (of gebrek er aan) om hem op zijn gemak te stellen, maar aan hoe goed hij zelf met zijn eigen emoties om kan gaan.

      En natuurlijk kunnen wij bij de ene persoon meer ontspannen zijn, dan bij de ander, maar…

      Een vrouw kan nooit het gedraag van een man “doorbreken”, hij moet het zelf willen.

      Jouw liefde kan zijn problemen niet genezen, jouw liefde kan alleen zijn hart open maken indien zijn hart in staat is open te gaan.

      Indien zijn hart vanwege een “wond” of angsten niet open gaat, kan jij daar niks aan doen. Alleen hij kan daar wat aan doen.

      En ik twijfel of jouw vriend anders wil zijn dan wat hij nu is. In ieder geval voorlopig niet.

      Het kan natuurlijk ook aan jou liggen en aan jouw vermogen om emotioneel band met een man te creëren. Want dan heb je wel een kans om zijn gedraag “door te breken”.

      Maar hoogstwaarschijnlijk ligt de situatie anders.

      Wanneer een man alleen wil slapen na dat jullie net seks hebben gehad, is geen goed teken.

      Er zijn twee mogelijke scenario’s hier:

      - of hij heeft problemen met intimiteit. En die zal je NOOIT kunnen “doorbreken”, hij zal het zelf moeten doen.
      - of hij heef geen behoefte aan intimiteit met jou, maar vind de seks die bij jullie vriendschap hoort, meegenomen

      Twee maanden met elkaar zijn is heel kort. En het zal niet wijs zijn om op zo’n jonge leeftijd wanneer jij nog je hele leven voor je hebt en nog maar 2 maanden iemand kent, nu al alle je aandacht alleen aan de relatie met hem te geven.

      Jij wil ook andere mannen zien/daten. En liefst niet zo snel met een man seks hebben, want dan weet je zeken waarom hij bij jou wil zijn.

      Liefs,
      Anna

  29. Heey, Ik begon ongeveer een jaar geleden met het daten met een man. We spraken elkaar veel en hadden ongeveer 7 dates gehad. Vervolgens kregen we op een gegeven moment ruzie en vertelde hij mij dat hij net een relatie had gehad en niks wilde. Einde verhaal dus. Na twee maanden zocht hij echter weer contact. Na een paar weken kwam hij langs en hebben we seksueel contact gehad. Naast dat zaten we echter ook lang te praten en hij begon steeds aanhankelijker te doen. Knuffelen, zeggen dat we wel uit eten konden gaan etcetera. Vervolgens ging het echter weer fout. Ik ging naar het buitenland en ongeveer een maand ervoor begon hij weer afstandelijk te doen. Niks laten horen etc. Hij had weer het gevoel dat ik teveel wilde, ik heb hem toen verteld dat dit niet zo was. De dag nadat ik terug was uit het buitenland hadden we alweer contact. Hij is inmiddels al weer twee keer bij mij thuis geweest en hebben seksueel contact gehad. Hij is alleen nu voor mijn gevoel nog knuffeliger en opener. Ook heeft hij gevraagd of ik wilde lunchen of naar de film wilde met hem. Alleen is dat er nog niet van gekomen. De laatste twee weken heb ik helemaal niks van hem vernomen aangezien hij druk bezig is om zich voor te bereiden op een grote wedstrijd die hij moet spelen. Ik heb hem alleen van het weekend gevraagd hoe het ging. Vervolgens zei hij dat hij graag langs wilde komen maar het mij nog wel zou laten weten. Sindsdien niks meer gehoord. Wat moet ik hier nu van denken? Het lijkt mij dat er toch meer is, maar ik snap niet waarom hij weer zo dubbel doet. Is het gewoon omdat hij zich nu moet focussen dat hij afstand neemt of weet hij het gewoon weer niet?

    • Anna Klijn :

      Hallo Lies,
      Welkom. Veel vrouwen zijn er van overtuigt dat zodra zodra er een “klik” is dat er een relatie is. Terwijl ze eigenlijk nog aan het daten zijn. En er nog absoluut geen sprake is van exclusiviteit.

      Wanneer je alle je aandacht aan maar één man geeft nog voor dat hij exclusief met jou wil zijn, verdoe je je tijd.

      Ga daten met andere mannen. En wanneer hij exclusief met je wil zijn dan pas weet je zeker wat hij wil.

      Liefs,
      Anna

  30. Zonnestraaltje :

    Hallo Anna,
    Ik heb de reacties hier gelezen en vind dat je erg goede adviezen geeft! Complimenten dus :-) Nu zou ik graag mijn situatie aan je voor willen leggen. Ik heb kort geleden een man ontmoet via internet.Inmiddels hebben 3 dates gehad in 1 maand tijd (1x drankje doen, 2e ook en 3e samen uit eten geweest) en op de laatste date gezoend. Op de laatste date begon ik toch meer vragen aan hem te stellen om te weten wat hij wil, is het gewoon fun of wil hij een relatie. Ik heb ook aangegeven dat als het voor de fun is, dit niet is wat ik zoek en liever mijn tijd dan daarmee niet verdoe. Hij gaf toen aan dat hij nu nog in de fase zit “van elkaar beter leren kennen”. Vorige week gaf hij aan een weekend weg te gaan, maar toen ik hem vorige week smste wanneer hij verwachte terug te zijn liet hij gewoon niks horen. Ineens kreeg ik een smsje dat hij er volgende week ergens weer verwacht te zijn en dan wil afspreken. Ondertussen laat hij verder weinig van zich horen (beetje inconsistent), af en toe een smsje. Hij geeft me wel een koosnaampje, maar ik weet niet goed wat hij nu wil. Is het een he’s just not that in 2 you-situatie?! Ben ik mijn tijd aan het verdoen (ik heb een leeftijd dat ik graag aan kinderen wil en wil settelen) of zit er inderdaad brood in? Ik heb geen zin om een “optie” voor hem te zijn. Zie ik iets over het hoofd. Graag je eerlijk advies, many thanks!! Groetjes van een zonnestraaltje.

    • Anna Klijn :

      Hallo Zonnestraaltje,

      Welkom hier.
      Veel mannen zelfs als ze een vrouw heeeel eeeerg leuk vinden, weten, na een maand haar te hebben gedate, vaak nog steeds niet of ze een relatie met haar zouden willen. Zelfs als hij geen leukere vrouw op dat moment kent.

      Heb geduld, jullie hebben elkaar maar paar keer gezien. Een officiële relatie kan pas over 2 maanden komen. In de tussen tijd ga ook met andere mannen daten en geef nooit 100% van je energie aan één man tot dat hij om exclusiviteit vraagt.

      Groetjes,
      Anna

  31. Zonnestraaltje :

    Dankje voor je snelle reactie! Ik ga met dit advies aan de slag ;-)

  32. Hi Anna,

    Sinds 6 maanden een relatie, exclusiviteit uitgesproken, we gaan voor elkaar. Beiden hebben dit zo benoemd. Normaal dagelijks contact via telefoon, sms of life. Hij is nu vanaf zaterdag op vakantie en opeens hoor ik al 3 dagen niets van hem ( hij is met vrienden, dus ik snap ook wel dat dat lang leven de lol en veel drank is) Ik zoek ook geen contact, omdat ik hem niet wil ‘storen”
    Inmiddels wordd ik steeds onzekerder en voel ik me er niet prettig bij, maar Hee ik ben een stoer wijf, ik doe net of het me niets doet en zie hem zaterdag als het goed is weer. Maar wat is dat toch met mannen??

    • Anna Klijn :

      Hi Miranda,
      Welkom,
      Soms heb je gewoon geduld nodig. Maar doen net of het je niks doet, is ook niet altijd even goed idee. Je kan gerust laten weten (zaterdag of wanneer hij opbelt), hoe teleurgesteld je was omdat je niks van hem hoorde. Het is niet wat je zegt, maar hoe je het zegt, toch!

  33. Dag Anna,

    Bedankt voor de informatie op de site. Het doet mij goed om te lezen hoe dat werkt bij mannen. Ik zit namelijk in een dergelijke situatie. Ik heb een aantal weken geleden iemand leren kennen. Het was meteen raak. We waren helemaal weg van elkaar. Wat mij opviel is dat hij wel heel hard van stapel liep. Hij gaf aan dat ik zijn vriendin was. Vertelde het aan zijn vrienden, familie etc. .Had het al over samenwonen en kinderen. Bij dat laatste gaf ik duidelijk aan dat ik het te vroeg vond om het daar over te hebben.

    Sinds 2 weken merk ik dat hij afstand neemt. Het is zelfs zo dat hij op zijn vakantie niets van zich heeft laten horen. Hij is vandaag terug gekomen van een week vakantie. Hoop dat hij weer contact opneemt. Ik begrijp best dat hij zijn ruimte nodig heeft en ik weet dat hij een besluit wil nemen of hij hiermee door wil gaan of niet. Het gaat erg goed tussen ons, maar ik vraag mij af of hij het aandurft. Hij is een keer goed gekwetst geweest.

    Ik ben nu zelf op een punt dat ik er zelf mee wil stoppen. Dit gedrag van hem is erg kwetsend. We konden eigenlijk goed met elkaar praten. Als hij het toch niet aandurft dan verwacht ik op zijn minst dat hij het mij even laat weten. De hele week heb ik het aardig van mij af kunnen zetten door veel leuke dingen te doen. Nu hij weer in het land is merk ik aan mezelf dat ik het er weer moeilijk mee krijg. Ik ben toch meer van de open communicatie dan dat ik moet zitten wachten op een teken van leven van zijn kant. Het gevoel dat ik niet weet waar ik aan toe ben is vrij lastig. Ik vroeg mij af of je mij kan adviseren. Eerlijk gezegd jeuken mijn handen om hier een punt achter te zetten. Dit is best kwetsend.

  34. Beste Anna,

    Met veel interesse heb ik je stuk gelezen.

    Ik heb sinds een drietal maanden een nieuwe relatie. We hebben elkaar leren kennen doordat we in dezelfde klas zitten in een extra master die we volgen. Al sinds het begin hing er een seksuele spanning in de lucht tussen ons en gedurende een viertal maanden hadden we af en toe seks. Ik begon meer en meer gevoelens te krijgen voor hem maar hij leek er niet klaar voor. Ik besloot op een uitnodiging voor een date met een andere jongen in te gaan. Mijn huidige vriend hoorde hiervan en heeft toen beseft dat hij me ook graag zag want na een lang gesprek hierover werden we een koppel.

    Ik ben heel gelukkig met hem, maar soms maakt hij me erg onzeker. Hij heeft al een relatie gehad van drie jaar maar hij en zijn ex woonden ver uit elkaar dus zagen elkaar niet zo veel. Hij en ik zien elkaar nu elke dag doordat we in dezelfde klas zitten en in dezelfde buurt wonen. Ongeveer een maand geleden zei hij plots dat hij vond dat het allemaal wat snel ging en dat hij zich niet meer zijn onafhankelijke ik voelde. Ik was heel erg geschrokken en dacht dat het voorbij was, maar toen ik hem de volgende dag zag nam hij mij meteen in zijn armen en zei hij dat alles ok was.
    Sindsdien hebben we weer erg leuke momenten samen beleefd en hij kan heel lief zijn, maar soms voel ik dat hij zich terugtrekt. Ik merk dat ik meer behoefte heb om hem te zien dan hij mij. Ik probeer hem ruimte te geven maar ik vind het niet altijd even gemakkelijk.
    Ik denk dat hij echt van me houdt, maar dat hij het moeilijk heeft om een relatie te hebben waarin hij zijn vriendin elke dag ziet. Hij heeft het ook nog niet tegen zijn ouders verteld (maar dat duurde naar zijn zeggen ook een jaar bij zijn vorige vriendin omdat hij niet zo’n open relatie met hen heeft). Zijn vrienden weten het wel allemaal.

    Hoe denk jij dat ik me moet gedragen? Denk jij dat hij het meent met me?

  35. Hee Anna,

    Zo iets heb ik ook gelezen in het boek ‘Mannen komen van mars en vrouwen van venus’ Maar ik zit ook met een probleem. Ben sinds kort (2 maanden) met een leuke man wezen daten. Ging voor mijn gevoel wel goed. Hij zei ook mij leuk te vinden. Ik ben alleen best aanhankelijk. Ik kom net uit een relatie van 3 jaar en ben gewent om veel contact te hebben. Date ben ik niet echt bekent mee zie ik nu. Maar ik vind deze man echt leuk. Irriteer me er ook heel erg aan dat hij weinig smst. Ook wil ik nu eigenlijk wel duidelijkheid over ons. Hij zegt dat hij niet zo vooruit plant. Hij had laatst even zijn ‘dip’ hij was onzeker en twijfelde aan alles en moest even wat tijd voor zichzelf. Die heb ik hem gegeven.

    Nu zie ik hem over 2 dagen weer op zijn initatief. Hij stuurde gister zelfs een sms hoe het met me ging. Maar reageerde niet op mijn antwoord. Nu vraag ik me af moet ik hem ook wat uit mezelf sturen. Ik wil namelijk interesse tonen omdat ik hem leuk vind. Maar ik hou me in omdat ik bang ben dat ik dan te veel achter hem aan loop. ( ik heb trouwens wel al seks met hem gehad wat het artikel dating fout betreft)
    Ik ben best wel gefrustreerd maar weet niet goed hoe ik dat het beste met hem kan bespreken. Het vervelendste is nog wel dat ik wel allemaal mannen om me heen heb die wel veel smssen.

    liefs,

    Miranda

    • Anna Klijn :

      Miranda,
      Welkom.
      2 maanden is veel te kort om te roepen: ‘ik wil duidelijkheid’. Het kan zijn dat jij er al klaar voor bent, maar hij nog niet.
      Daarom wil je ook andere mannen daten.
      Verdiep jezelf in mijn andere artikelen. Ga daten met anderen mannen, en wie weet komt nog allemaal goed tussen jou en deze man.

      Anna

  36. Beste Anna,

    Wat fijn dat er zulke sites als deze bestaan.. :-)
    Ik heb twee maanden geleden een leuke jongen leren kennen. Het klikte meteen en hij vroeg gelijk of ik binnenkort wat met hem wilde afspreken. Dit hebben we ook gedaan. We spraken daarna zo’n twee keer per week af en deze dates waren ook nog steeds heel leuk.(hebben het nooit over officeel verkering gehad) Sinds vorige week liet hij ineens iets minder van zich horen en vroeg/reageerde hij ook niet meer om/op een vervolg date. Ik voelde me hier erg rot over en wilde graag weten wat er was waarom hij zo deed. (heb me tegenover hem nog wel ingehouden en niet teveel achter hem aan gezeten) Nu kwam hij afgelopen week ineens bij me langs. We hebben goed kunnen praten en nu blijkt dat hij teveel met zichzelf bezig is en nog dingen uit zijn vorige relatie moest verwerken (hij is 3 maanden vrijgezel na relatie van 2 jaar en hebben best veel meegemaakt samen). Hij gaf aan dat hij zich te snel op mij gestort heeft en dat hij eigenlijk eerst deze dingen moest verwerken. Ik heb vooral mijn begrip getoond tijdens dit gesprek en gezegd dat ik het erg rot vind voor hem dat hij zich zo voelt. Hij gaf verder aan dat hij niet goed wist niet goed waar hij goed aan deed, (contact met mij verbreken of voor mij gaan) omdat hij het wel leuk met mij had. Ik ben uiteindelijk weg gegaan en sindsdien (nu twee dagen) niks meer van hem gehoord. Heb er zelf ook voor gekozen om maar even niks te laten horen. Doe ik hier goed aan? (kost veel pijn en moeite) Moet ik dit bijven volhouden of heeft het zin om af en toe nog interesse in hem te tonen of moet ik echt verder gaan en hem proberen te vergeten? (vind hem wel echt heel leuk!) Ik hoor graag wat voor advies te hebt! Liefs, Isa

    • Anna Klijn :

      Beste Isa,

      Welkom op de blog. Als een man afstand neemt, kan je hem niet op een ander gedachte brengen door achter hem aan te gaan. Zo werkt het helaas niet. En man moet het zelf willen.
      Dat hij wat rustige aan wil doen is geen goed teken. Dus nee, niet achter hem aan gaan omdat je bang bent om hem te verliezen. Laat hem zelf komen, zo zal hij veel meer gemotiveerd op je reageren (indien hij een relatie met jou zou willen).

      En je hoeft niet wanhopig op hem te zitten wachten. Of hem weg te duwen wanneer hij weer contact op neemt. Het is zijn recht om net zo lang over de situatie over na te denken als hij zelf wil.

      Wat jij ondertussen kan doen? Lees wat ik zeg over meerdere mannen daten. Dat zal je afwachtende patroon doorbreken.

      En laat mij zeker weten hoe het af gaat lopen.

      Liefs,
      Anna

  37. Hoi daar Anna,

    Ik zou graag ook iets vragen . Ik ben dit niet gewoon om op zulke forums mijn mening te plaatsen, maar graag wil ik eens een reactie horen van jou .

    Ik ken een man al sinds pakweg 2, 5 maanden . In het begin was hij heel erg enthousiast over mij, maar ik was ietwat voorzichtig. Maar wel open voor dates enzo. We zijn dan een paar keer weggeweest . Ik vond hem heel erg charmant en hij kon zeer interessant vertellen . Daarna begonnen we eigenlijk al wat pikantere smsen naar elkaar te sturen en toen spraken we af en hadden we seks met elkaar ; ik zei hem ook dat ik verliefd was . hij was erg liefdevol . Nitets op aan te merken en ik vertrouwde hem…

    Daarna liet hij 2 weken niets weten . Toen plots stuurde hij mij een bericht dat hij voorlopig niet klaar was voor een vaste relatie, door de problemen waar hij in zit . Hij beweert ook dat het niets met mij te maken heeft, want ik ben misschien wel ‘die ene vrouw’, en dat hij momenteel tegen iedere vrouw hetzelfde zou zeggen. Hij zei dat hij me verder wil leren kennen, maar voorlopig mij niets kan geven, behalve vriendschap . We hebben dan afgesproken om te praten . Dat verliep wel vrij goed, dacht dat hij eerlijk was, hij werd wel opgebeld en moest vroeger weg. Nu de laatste 4 weken hoor ik niets meer van hem. Ik wou niet opdringerig zijn , maar stuurde hem af en toe ( om de week ) een bericht zoals ” Succes met dit of dat” Nu begint het mij wel te irriteren dat hij niets terugstuurt. Ik voel mij een beetje met mijn voeten gespeeld … Hoe mooi hij het ook indertijd had verwoord … als je op iemand niet kan rekenen dan heb je toch niets aan hem ? Mijn gevoel zegt mij : wacht … Mijn verstand zegt mij : ‘ T is een praatjesmaker … Maar ik ben wel verliefd . Wat is het beste om te doen ? hebwel al eerlijk gestuurd dat ik het niet apprecieer enzo en dat ik het moeilijk vind hem te geloven

    • Anna Klijn :

      Hoi Lisa,
      Welkom.

      Phoooh… zijn reactie steekt.

      Kijk liefde voor iemand hebben is relatief eenvoudig. Alles wat je daar voor nodig hebt is open er voor te staan en niet te vergeten je aandacht daar aan geven.

      Hoe meer aandacht je aan de liefde voor een persoon geeft hoe groter je liefde voor hem/haar zal zijn.

      Daarom zeg ik dat je nooit alle je aandacht aan één man moet geven voor dat je een relatie met hem hebt. Dus eerste wat je wil doen is gaan daten.

      Tweede: Hij was eerlijk met je va het begin en wel tegen je gezegd had dat hij niet meer aan je kon geven dan alleen vriendschap.

      Heb je vrienden/vriendinnen die je soms voor weken als niet maanden ook niet ziet. Word je ook altijd boos op hen?

      Zo niet, waarom niet? Omdat je geen verwachtingen hebt dat ze met jou om de week in contact komen?

      Deze man heeft nog meer afstand van je genomen omdat je alle je aandacht en ALLE je hoop om een relatie te hebben op hem heb gevestigd had en van hem verwacht (hoopt) dat wanner hij wel klaar voor een relatie zou zijn hij jou zou kiezen.

      Is dat hoe jij je voelt?

      Als ik gelijk heb in hoe jij je voel, moet je je voorstellen dat uit gesprekken met jou hij deze druk nog veel intenser kon voelen, dan ik uit maar paar zinnen van je bericht.

      Ga daten en wees niet bitter. Hij was eerlijk. En wie weet misschien kruisen jullie paden nog en jullie toch weer gaan daten.

      Liefs,
      Anna

  38. Hoi ,

    Ik denk dat je me toch niet hemaal volgt hoor . Dit was ook niet echt het antwoord dat ik had verwacht … Hij was niet eerlijk met mij van in den beginnen want hij verkocht mij wel heel de wereld. Het is ook niet dat ik hopeloos achter hem aan ren . De interesse was er langs beide kanten..; en nu plots laat hij niets meer weten . Hij ging dus van extreme interesse naar totale onverschilligheid .

    Ik wil hem zeker en vast niet constant zien, zoals bij andere vrienden . Maar het gaat toch over een minimumrespect dat je iemand een antwoord terug geeft op en bericht.

    Als ik naar jouw antwoord kijk lijk ik wel een verbitterde vrouw die hopeloos in zijn goedkeuring wil vallen, maar zo is het helemaal niet gegaan . Er was echt interesse van beide kanten …
    Ik vraag mij alleen af hoe iemand plots uit het niets niets meer laten weten . Ik heb echt nooit een druk op hem gelegd of hem lastig gevallen met zware woorden . neen, wanneer we samen afspreken is het telkens leuk …

    Maar goed . Alvast bedankt voor jouw mening. Ik denk wel dat je mij niet echt volledig begrijpt.

    Is het aub ook mogelijk om de foto’s telkens te verwijderen ..

    Liefs,
    Lisa

    • Anna Klijn :

      Ik kan wel je foto’s verwijderen, maar dat moet handmatig gebeuren. Omdat je foto is gekoppeld aan je e-mailadres.

      Over deze man. Als je wil begrijpen waarom hij afstand naam, wil je denkwijze ‘van mannen’ leren.

      Wanneer je tegen een man zegt ‘ik ben verliefd op je’ (in combinatie met seks!), de meeste mannen zien dat als – zij wil mij en mij alleen en zo snel mogelijk.

      Misschien wou hij helemaal geen relatie met je, maar alleen lol (ongeacht wat hij je beloofde). En wanneer hij zag dat je serieuze gevoelens voor hem begon te krijgen naam hij een stap achteruit, omdat hij geen verplichtingen wou.

      Maar misschien was hij oprecht geïnteresseerd, maar later is van gedachte verandert.

      Het maakt in principe niet uit wat een man doet . Wat wel uitmaakt is wat je met zijn reactie doet. Neem je zijn reactie persoonlijk of leer je van wat er gebeurt is.

      Je kan niemand overtuigen om van je te houden. Hooguit motiveren.

      Wellicht verwacht je van mij een magische oplossing. Maar die bestaat niet.

      Hij heeft gezegd geen relatie met je te willen. En jouw berichten, waren voor hem een bevestiging dat je hem heel graag wil. Daarom heeft hij ook geen antwoord gegeven, omdat hij je hoop kan voelen, maar die niet wil vervullen. Hij komt misschien onbeleefd over, maar hij wil niet nog onbeleefde zijn door eerst op je berichten te reageren en je hoop te geven en vervolgens je teleurstellen.

      Liefs,
      Anna

  39. Ik zou graag ook op willen reageeren..
    En ik weet niet hoe ik verder moet
    Ik het begin was het zo leuk samen
    We zagen elkaar bijna elkedag..
    Hij gaaf me veel liefde een aandacht
    Maa naa 5 maanden is het anders geworden..
    Hij heeft opeens niet zoveel tijd meer
    En oke ik snap het hij is druk met zijn werk
    Maa een smsje of even bellen kan toch best?
    Hij is afstandelijk geworden.. Ik heb hem gezegt
    Dat ik het niet leuk vind.. Hij heeft beloofd
    Dat die meer aandacht aan mij zal geven..
    Maar hij doet het weer.. Ik raak in de war
    En dan maak ik ruzie.. Met hem ik weet het is fout van mij
    Maar ik durf mijn gevoelens niet meer te zeggen
    Ben bang dat ik gekwets gaa worden
    En zet er en punt achter .. Ma alsnog kan k niet zonder hem..
    Wat moet ik doen..

    • Anna Klijn :

      Hallo Meira,

      Welkom.

      Als jij wil dat je relatie wisselwerking is, dan wil je leren wat werkt en wat niet.

      Wanneer je dat niet weet, kans bestaat dat je snel in de rol zal stappen van degen die ‘alles’ is de relatie moet doen.

      Voor dat je jezelf een toestemming heeft, om boos op hem te zijn, onderzoek eerst wat mannen en relaties nodig hebben.

      Je kan moeilijk begrip en vervulling van je eigen behoeften van hem verwachten als je hem niet begrijpt en zijn behoeften niet kan vervullen.
      En hoe weet ik dat je zijn behoeften niet kan vervullen? Omdat hij afstand van je neemt.

      Ik heb hier niet genoeg ruimte om alles uit te leggen wat ik met mijn cliënten, die in soortgelijke situaties zitten, voor weken bespreek. Maar wat ik je wel mee kan geven is dat je wil verdiepen in ‘relatie onderwerp’ en leren wat in relaties werkt en wat niet.

      Liefs,
      Anna

  40. Hoi Anna,

    Nog even vraagje. Afgelopen tijd met 3 mannen gedate. Was leuk en ook weer niet leuk omdat ik erachter kwam dat eigenlijk alledrie toch behoorlijk player types waren. De laatste was zo erg dat eigenlijk voor onze eerste date het voor mij al overduidelijk was dat het maar om 1 ding ging wat belangrijk was. Nu merk ik dat via internetdaten ik vaak een bepaald playerachig type aantrek en later denk ik dan ja ik had het kunnen weten. Heb jij nog tips qua internetdating hoe dit te voorkomen want ik word er echt niet goed van! Bedankt alvast voor je antwoord

    Liefs Maria

    • Anna Klijn :

      Hoi Maria,
      Welkom.
      Leuke vraag.
      Oke hier komen ze:

      1. Laat mannen jou ‘kiezen’ (online/offline) en niet andersom.
      2. Geef mannen die je minder aantrekkelijk vind een kans om je te benaderen.
      Ik zeg niet dat je alleen onaantrekkelijke mannen moet daten, maar Don Juan’s zijn vaak een plaatje om na te kijken En daarom maken ze daar vaak misbruik van. En als jij alleen op ‘mooie’ mannen reageert, dat zou een reden kunnen zijn waarom ‘serieuze’ mannen minder in je leven aanwezig zijn.
      3. Blijf zo veel mogelijk daten (= leren inschatten). Beter leren inschatten welke man wat wil kan geen kwaad.
      4. Vraag jezelf af wat in jou de uitstraling creëert die voornamelijk mannen aantrekt die jij niet wil. Want de oorzaak voor iedere situatie ligt altijd voor een deel bij onszelf.

      Liefs,
      Anna

  41. Hi,

    Heb ik nog een vraag. Je spreekt in een ander artikel over dat het belangrijkste is dat iemand betrouwbaar overkomt. Ik merk van dat na het daten ik vaak denk. Ja dat had ik kunnen weten dat kwam ook al niet betrouwbaar over en daar had ik niet echt een goed gevoel bij. Bv bij een laatste date. Hij bleef maar pushen dat als we zouden afspreken hij perse wilde dat ik sexy kleiding aan zou doen(rokje,kousen) en meer van dat soort dingen. Kan je tips geven waar je op moet letten als je hier niet naar op zoek bent?

    Liefs

    • Hi Maria,

      Het enige waar je op moet letten is je gevoel. Diep van binnen weet je altijd wat goed voelt en wat niet. En het is niet de setting of dingen die een man doet, maar de context.
      Als jij met een hele leuke man met wie je veel kan lachen naar mcdonalds gaat, zou je je date als ‘wij waren net tieners’ wellicht kunnen omschrijven. Maar als je naar dezelfde macdonalds gaat met een arrogante tamp, dan zeg je waarschijnlijker ‘wat een gier’.

      Het is niet wat een man doet of zegt, maar hoe jij je erbij voelt, is het belangrijkste. Als jij je niet lekker erbij voelt, zeg het dan meteen tegen hem! En indien nodig neem geen contact met hem meer.

      Anna

  42. Anna,
    Ik heb een paar keer afgesproken met iemand die ik erg leuk vind. Laatste keer was in februari. Telkens als ik hem tegenkom of aan de telefoon heb, roept hij dat we weer eens gezellig iets moeten afspreken. Vervolgens komt er van zijn kant geen enkel initiatief. Als ik een voorstel doe, heeft hij toevallig een afspraak met de fysio ofzoiets. We hadden vervolgens een vage afspraak voor afgelopen week maar aangezien ik hem er niet meer over hoorde, dacht ik dat het niet doorging omdat hij geen tijd had. Vervolgens kom ik hem wel een paar keer deze week tegen in horeca-gelegenheden met andere mensen (niet specifiek dates met andere vrouwen). Maar afgelopen vrijdag zat hij dus wel gezellig met een vrouwelijke collega een wijntje te drinken, terwijl ik binnenkwam en met een vriendin elders in het cafe ging zitten. Ik voelde me er toch verdrietig en boos over. Voordat hij naar huis ging kwam hij toch nog naar me toe voor een amicaal praatje. Maar het is me inmiddels wel duidelijk dat deze man geen interesse en tijd in mij wil investeren, dus reageerde koel en negeerde hem verder waarna hij wat ongemakkelijk vertrok. Ik kan me voorstellen dat hij volgende keer zegt, wat was er nu met je?. Gevoelsmatig heb ik zin hem voorlopig helemaal geen aandacht meer te geven en hierop het antwoord te geven dat het mij een rotgevoel geeft dat ik het gevoel heb dat hij geen tijd voor mij wil makem. Is dat een beetje wat je bedoeld met laat weten wat je gevoel is. Of is dit nog te veel met verwijt/ frustratie?

    • Hoi T,

      Laat alleen weten wat je voelt, maar niet wat hij fout doet. Dus : ik voel me bood als ik moet wachten ipv ik voel me boos als ik op jou telefoontje zit te wachten.

      Groetjes,
      Anna

  43. Georgina :

    Hallo Anna, ik heb jouw mening/advie nodig, aub!!
    Ik heb vorig jaar een man leren kennen tijdens het stappen. Ik had een paar wijntjes op waardoor ik op die avond met hem zoende(had ik nog nooit gedaan). Hij vroeg mijn nummer maar nooit gebeld. Paar maanden later heb ik hem toegevoegd op fb. Daar hebben we de eerste paar dagen berichtjes heen en weer gestuurd. hij vroeg of hij mij een keer mocht bellen/smsen. ik zei ok. maar weer niet gebeld…we bleven op fb op elkaars lijst maar nooit iets zeggen van zijn kant..ik een paar keer iets liken en met kerst beste wensen, van zijn kant nooit een reactie. afgelopen april heb ik hem gefeliciteerd waardoor hij naar mijn profile kwam om mij te bedanken voor de felicitatie en compliment te geven hoe mooi mijn profilefoto was. Bij al zijn andere fb vrienden geen persoonlijke dank behalve een algemene dankje.

    Twee weken terug heb ik mijn fb verwijderd maar hem laten weten dat ik dat ging doen. HIj stuurde mij dag later een bericht via fb met de vraaag waarom en dat hij graag meer van mij wilt horen want eerste keer tijdens het stappen was te kort. Hij gaf zijn nummer en ik moest laten weten wanneer ik koffie zou kunnne drinken (dit pas na 10 maanden). 3 dagen na zijn bericht stuurde ik een sms met: kopje koffie moet kunnen. HIJ: leuk, ik ga kijken wanneeer laat je vandaag weten. IK: voor mij komt volgende week beter uit. Die dag niks meer van hem vernomen. Dag later stuurde ik hem weer een sms met: JIJ en ik vanavond bellen? Vind ik fijner en dan koffietijd.Okay?

    DAg later krijg ik een sms: IK weeet niet of wij het contact moeten aanhalen. Ik heb sinds kort een relatie met iemand. het was de bedoeling om vriendschappelijk met je te praten, daarom koffie. ik was benieuwd naar jouw situatie en de stukjes die je op fb schrijft waarin je iets van je geloof laat zien. Het zoenen was leuk, maar door het alchol denk ik. ga je goed God bless.

    Ik stuurde hem terug: “Jouw “belangstelling” in mij heb ik ook zo geinterpreteerd. Het voelde mij ongemakkelijk om zo uit het niets met jou af te spreken zonder eerdere contact. was best verrast. Het bellen is omdat ik bellen persoonlijker en leuker vind in het algemeen. thanks voor je interesse naar mij toe dus kopje koffie meot kunnen als je nog wilt. Fijn dat je in relatie zit, maak er samen iets moois van. By the way: ik ben niet aan je verknocht al heb ik met je gezoend. God bless u

    HIJ: Geen probleem, als jij het leuk vindt dan kan onze afspraak doorgaan. ik ben wel benieuwd naar je verhaal enzo. leuke kids heb je ook. je hebt mijn nummer kijk maar. lieve groet N

    IK : fijn dat het nu duidelijker is. ik hoop dat mijn verhaal boeiend genoeg is. ja, jij en ik hebben leuke kids, euhmm ik bedoel apart van elkaar..ik plaag je hoor. Je hoort nog van mij

    HIj: is goed, lijkt me toch wel leuk…alvast fijn weekend..N

    Ik: dankje, fijn weekend ook voor jou/ jullie

    Sorry Anna, lang verhaal. dit speelde vrijdag af.

    Maandag sms ik hem:
    Ik kan wo/do na 1200 of vrij na 1500 koffie met jou drinken.Leuk! maar ik laat het nu verder aan jou. als je twijfelt niet afspreken. is ok. fijne dag G

    Vandaag, dag later nog geen reactie.
    Wat is mis met deze man? of is er iets mis met mij? hij stuurt mij zijn nummer na 10 maanden en dan heel dit verhaal.

    Wat denk jij?
    alvast bedankt georgina

    • Hoi Georgina,

      Welkom hier.

      Oké, even alle feiten op een rij:

      #1 10 maanden geleden elkaar ontmoet en gezoend met stappen.
      Hij zou je daarna bellen, maar nooit gedaan.

      #2 8 á 7 maanden geleden heb jij hem op FB toegevoegd.
      Hij zou je weer bellen, maar weer niet gedaan.

      #3 Met de kerst en in april neem jij initiatief tot contact op FB
      Hij blijft afwachtende houding hebben

      #4 Twee weken geleden verwijder je je account en stuur je een persoonlijke bericht.
      Hij reageert met lijkt het interesse, maar zegt al vrij snel dat hij een vriendin heeft en twijfelt of jullie moeten afspreken en sluit zijn bericht met : ‘ga je goed’

      #5 Jij stuurt een bericht terug met: ‘oké, maar kopje koffie moet kunnen’

      #6 paar sms’je verder – radiostilte.

      Vraag jezelf af waarom jij met hem wil afspreken. Hoop je stiekem diep in je hart dat er meer tussen jullie mogelijk is?

      Kijk, gedurende 10 maanden heeft deze man weinig initiatief getoond. Maar hij heeft duidelijk genoeg lef gehad om je met stappen te zoenen, dus gebrek aan contact tussen jullie ligt niet aan zijn verlegen karakter, maar aan iets anders.

      Hij komt op mij over als een aardige man die jou niet wil kwetsen terwijl jij (het spijt me dat ik dit zeg) op hem zit te wachten, en daarom belt hij je niet terug .

      Al 10 maanden wacht je op meer beweging tussen jullie en in de tussentijd heeft hij al een relatie.

      Jij wil romantiek met hem – hij met jou niet. Daarom gedaagd hij zich ook ‘vreemd’ iedere keer als jij ruimte creëert om af te spreken.

      Hij voelt dat jij hem wil, en daarom terughoudend blijft. En waarschijnlijk zich nog daarbij schuldig na zijn vriendin toe voelt om met je af te spreken.

      Zelfs als jullie afspreken denk ik niet dat hij daarna tussen jullie assertieve wordt.

      Liefs,
      Anna

  44. Georgina :

    Oh ja, wat ik schreef in het fb berichtje dat ik mijn account ging verwijderen wa: ik ga mijn account verwijderen dus ook voor jou een berichtje. het was leuk je te ontmoeten, je bent niet echt spraakzaam geweest, maar geeft wel leuke compliment. thanks voor de kus:)..het beste voor jou en je kids

  45. Georgina :

    hoi anna,
    dank je voor de vlotte reactie.
    is ff slikken hahha,..
    ik ben met je eens. ik heb hem alleen nooit gevraagd waarom hij nooit belde of wat dan ook. alles was ok totdat hij ineens met zijn nummer kwam. waarom doet hij dat? dat heb ik niet gevraagd. waarom koffie en dan zeggen ik heb vriendin?

    ik ben zker nieuwsgierig naar hem vooral hoe alles tot stand kwam. maar voor de rest is het blanco.

    en nu weer niet reageren. wellicht bekijk ik hoe ik zou reageren al heb ik geen interesse. is uiteindelijk zijn intitiatief geweest.

    tof dat jij er bent voor vrouwen zoals ik die het ff niet snappen..hahah
    thank,
    groetje georgina

    s

  46. Georgina :

    hihi…nu stalk ik jou ook..:)…maarre wat vind jij hoe ik in mijn laatste sms overkwam..still waithing for him? of..??

    • Het maakt niet uit hoe je overkwam :)
      Zolang je je daar zorgen over maakt, kan je niet verder met je leven.

      Groetjes,
      Anna

      • Hoi Anna,
        Ja klopt wat je zegt als het bij mij zo zou zijn. Ik heb het al maanden geleden losgelaten en mijn leven gaat sowieso verder ongeacht welke situatie. Ik ben bewust waarom ik me dingen afvraag, voel of hoe te handelen. Ergens bleef wel die nieuwsgierigheid vandaar mijn (onzeker) gedrag. Wellicht kwam dit ook omdat ik op zijn fb lijst stond en zo platonisch in contact bleef.

        By the way: de dag dat ik je mijn hysterische verhaal mailde heeft hij een smsje gestuurd. We hebben vandaag een afspraak en hij zet in zijn laatste smsje: we spreken bij..en vandaar zien we verder. Maar niks verder! koffie is koffie en vriendin is vriendin. Na +/-2 uurtjes ben ik foetsie, al zou ik misschien langer willen blijven. En als hij een indecent perposal doet dan ..Grrrrrrrrrrrrr!! haha

        Ik ga straks gezellig koffie drinken en mijn nieuwsgierigheid bevredigen..:-)
        Thanks, fijn weekend,
        liefs Georgina

        • Wanneer vrouwen seks met een man hebben komt bij hun een ‘verbind’ hormoon vrij, waardoor ze nog meer gehecht aan een man wordt en nog meer liefde voor hem voelt. Bij een man gebeurt dat in VEEL mindere maten.
          Instinctief weten en vrouwen en mannen dat over zichzelf, daarom zijn vrouwen veel meer kieskeuriger dan mannen in met wie ze naar bed gaan.

  47. dag Anna,

    Allereerst wil ik je zeggen dat ik het een uiterst interessant forum vind, en dat ik het ermee eens ben.. Toch heb ook ik een probleem, ik heb vorige week iemand via via leren kennen (we werden aan elkaar gekoppeld door gemeenschappelijke vrienden) en de klik was er vrijwel meteen.. Zowel aantrekking als open minded, elke dag contact gehad vanaf het moment dat we elkaar leerden kennen en afgesproken om wat te eten bij mij (omdat hij een week later voor een week naar Barcelona vertrekt en dus even op de centen moest letten).. Was er eerst nogal dubieus onder maar hoorde van vrienden dat deze man wel deugde.. Eenmaal tijdens de date, een onwijze klik vertelden elkaar erg veel, en merkten we dat we over veel dingen wel op een lijn zaten en dus wisselden we zelfs verhalen uit over scharrels uit het verleden, omdat we beiden seks ook een heel belangrijk aspect vinden. Na veel lachen en aantrekkingskracht kwam van het een en ander en werden we intiem (vuurwerk van beide kanten).. Meneer zei wel alvorens het intieme gedeelte dat hij niet uit was op een relatie omdat hij sinds een jaartje vrijgezel was (na 13jaar een monogame relatie) en ik had daarnaast ook vaak bij vriendinnen gezien dat dat toch kon groeien.. Inmiddels zijn er een aantal dagen voorbij gegaan, en ik heb niets van hem vernomen. Na al deze verhalen ben ik dan ook niet van plan om zelf initiatief te nemen maar het kost me veel moeite. Is dit scenario sowieso gedoemd om te mislukken en kan ik hem maar beter helemaal vergeten? Of moet ik erop vertrouwen dat hem de tijd geven voldoende is en hij binnenkort wel terugkomt?

    Liefs Monique

    • Monique,
      Na een week (in de meeste gevallen) kan je nog niet weten of jullie een relatie kunnen hebben of niet.
      Dat is de grootste fout die veel vrouwen maken wanneer ze daten – alle ‘hoop’ op één man zetten. Een man die ze nog maar één week kennen.

      Jij wil gaan daten (ook met anderen) en jullie relatie de tijd geven om te groeien.
      En wat ik ook altijd zeg – wacht met seks, dat brengt alleen veel dingen in de waar.

      • Hoi Anna,

        Graag zou ik jouw mening willen horen over mijn verhaal. Tien weken geleden een man ontmoet op een chatsite, gelijk heel vlotte gesprekken en iedere dag contact. Hij woont en werkt in het buitenland maar in deze tijd is dan zelfs afspreken geen probleem lijkt mij. Hij was vanaf het begin terughoudend, was niet uit op een relatie maar sloot niets uit in de toekomst. Na twee weken gaf hij aan niet te willen afspreken want gelijk heel concreet afspreken wilde hij niet, ik stopte toen het contact met 1 week. Kwam er nl. achter dat deze man heel veel issues heeft uit het verleden. Zelf is mijn echtgenoot 3,5 jaar out of the blue vertrokken met een midlife crisis dus mijn alarmbellen gingen gelijk af. Toch bleef hij trekken want eigenlijk heeft hij alles wat hij zoekt in een man.

        Deze man is een complete Remi, ziet zijn familie niet meer, geen vrienden, geen privéleven, alleen maar werken, werken en dit al 10 jaar lang in het buitenland na een traumatische gebeurtenis, een grote vlucht. In die 10 jaar wel een ervaring gehad dat hij een vriendschap+ met iemand had maar haar later met een man en kind zag lopen. Daardoor is hij erg voorzichtig, gezien zijn ervaringen. Nu is hij aan de slag met een psycholoog en is zelfs een keer onder hypnotherapie geweest om alles te verwerken uit zijn verleden. Al met al, met een onderbreking van een week, zo’n 10 weken intensief chatcontact. Hij gaf toe dat er een klik tussen ons is maar hij is doodsbang en worstelt met zijn gevoelens, de ene keer voelt hij, de andere keer niet. Merkte wel sinds hij met die psychologe aan de gang is dat hij niet zo vaak meer mailde en veel aan zijn hoofd had. Nu had hij vorige week laten weten dat hij een kleine week op vakantie ging en daarna verslag zou doen maar nu, bijna 10 dagen later, heb ik niets meer van hem gehoord. Moet ik hem laten verwerken? Ik kan me haast niet bedwingen om weer contact met hem te zoeken maar denk eigenlijk: die is klaar met mij. Die wil gewoon blijven vluchten en durft niet uit zijn veilige wereldje te stappen. Hij weet dat ik er klaar voor ben en ik weet dat hij er niet klaar voor is. Lastig..ik heb je site gelezen en weet dat ik geen contact moet zoeken maar dit is zo moeilijk…

        Groet,

        Monica

        • Hoi Monica,
          Welkom hier.
          Wat jij jezelf af wil vragen is hoeveel jij bereid bent om te investeren in een man. Als hij nu – vandaag nog niet aan jou kan geven wat je wil, kans bestaat dat de dag wanneer hij wel genoeg kan geven zal nooit komen.
          Deze man heeft nog een lange weg te gaan, en ben jij bereid om hem daarin te ondersteunen zonder te ontvangen wat je nodig hebt?
          Veel vrouwen denken dat hun liefde de man kan ‘helen’, wat voor een klein deel waar is. Maar we moeten onze invloed op de ander ook niet overschatten.
          Je zal in deze situatie veel gedoeld moeten hebben (wellicht jaren) en of je dat op wil brengen of niet is aan jou.

          Liefs,
          Anna

  48. Beste Anna,

    Super om alle reacties te lezen. Erg leerzaam en confronterend ook met een realistische kijk. Ik heb dat denk ik ook nodig.

    Ik zit in deze situatie..
    Zeven maanden geleden heb ik een man ontmoet. Vanuit zijn initiatief mailcontact gehad en een paar dates. Door de sterke aantrekkingskracht kwam er al snel spanning en intimiteit bij kijken. Al snel noemde hij dat hij graag exclusiviteit met mij wilde, ik heb hier mee ingestemd want vond hem erg leuk. We hebben lcihamelijke en emotionele aantrekkingskracht en ik begon steeds meer gevoelens te ontwikkelen. Zagen elkaar regelmatig en dagelijks contact.
    Hij kwam slleen bij mij omdat hij nog met zijn ex samenwoont en dat gescheiden wilt houden. Wel zoekende naar een eigen woning. Ik had hier begrip voor, maar hoe meer tijd er voorbij ging hoe meer ik me ongemakkelijk voelde bij deze situatie. Dit aangegeven en gezegd liever te stoppen totdat hij op zichzelf woont. Dit wilde hij ook, maar dit hielden we een week vol tot we elkaar weer zagen. Hij kon mij niet veel bieden nog zei hij, maar bleef dagelijks contact zoeken. Een erg leuke tijd. Maar ten einde gekomen toen ik aangaf voor hem te willen gaan en dat hij voor mij gaat. Hij vroeg geduld en gaf aan het leuk te vinden hoe het gaat en wel toekomstperspectief ziet.
    Na twee weken wilde hij toch stoppen omdat hij zijn vrijheid wilde die hij zichzelf beloofd had voor hij mij leerde kennen. Hij had nooit de intentie om iemand te ontmoeten en dacht niet klaar te zijn voor een relatie.
    Nu een maand later, neemt hij contact op. Mist me, de leuke tijd en wil elkaar weer gaan zien. Ik geef mijn grens aan, dat ik niet weer in die onduidelijke situatie wil zitten. Nu heeft hij het over vrienden, wat wel moeilijk is gezien de aantrekking. En benieuwd is om erachter te komen of er meer in zit. Na het gesprek hierover nog wat sms contact nu neemt hij duidelijk afstand sinds een paar dagen.

    Ik wil mezelf niet weer te snel aan hem geven en probeer afstand te bewaren.
    En aan te geven dat er eerst meer balans moet zijn, hij bij mij thuis welkom, ik bij hem welkom. Eerst weg bij ex. Vriendschap terwijl gevoelens nog op de loer liggen.. pff. Mijn hoofd loopt over. Hoe weet ik zeker dat er serieuze intenties bij hem zijn of alleen gevoelens besasseerd op lust? Contact onderhouden geeft mij toch bepaalde hoop merk ik. Of kan ik beter afstand houden en hem vergeten..?

    • Hallo Sara,

      Zeven maanden is een ‘te’ langer tijd om nog steeds te twijfelen of je een relatie met iemand wil of niet. Daarom vind ik zijn argumenten niet sterk genoeg en ze komen niet plausibel over.
      Mannen die echt niet meer met zijn ex willen wonnen kunnen dat binnen 7 maanden regelen . En als hij reden, voor het nog samen met zijn ex wonen als geld gebruikt, dan hoe denkt hij het wel na 12 manden of 2 jaar kunnen betalen. Uit elkaar gaan (financieel – huis verkopen etc.) kost ALTIJD geld.
      En nu zegt hij vrienden met elkaar te willen zijn…hhmmm.

      Daarom wat je zei – ‘eerst weg bij de ex’ – is een goed idee.

      Wat ik ook belangrijk vind is dat in zulke situatie jij met andere mannen moet daten (niet naar bed). Met minimaal 3. En het maakt niet uit of ze aantrekkelijk zijn of niet en of je ze als potentieel partner vind of niet, omdat jij je focus wil verlegen.

      En jij hoef deze man niet uit je leven te verbannen en voorlopig ‘vriendschappelijk’ contact kan houden. Als jij ook andere mannen gaat daten, zal contact met deze man voor je gevoelens zachter zijn.

      Anna

  49. Beste Anna,

    Ik ben vorige week op een festival geweest, waar ik een leuke jongen heb gezien. Eigenlijk heb ik me voor de rest geen aandacht aan hem besteed, omdat het festival daar niet om ging;)..
    Op facebook hebben ze zo’n pagina waar je de gemaakte foto’s kunt bekijken en ook hij stond er tussenin getagd. Heb toen een berichtje gestuurd.
    In het begin reageerde die terug, wat natuurlijk al leuk is, vooral als het een ”vreemde” is.
    Maar nu heeft hij als laatste gereageerd, alleen niet echt een vraag bij gesteld. Dus is het zo dat die misschien het zo duidelijk wil maken dat ik er mee moet stoppen met berichtjes sturen?

    En ik wil al helemaal als geen stalker overkomen!
    Het laatste berichtje wat ik stuurde was waarom die in die plaats woonde en toen stuurde hij de reden terug.
    Haha, misschien heel vaag verhaal, maar wil alleen duidelijkheid;).

    Liefs,
    J.M

    • Hallo J.M.

      Welkom hier.
      Dat je duidelijkheid wil is een gevoel dat voor veel vrouwen bekend is. En toch het spijt me om te zeggen: duidelijkheid zal je niet krijgen.
      Een relatie heeft minimaal 3 maanden nodig om voor ‘duidelijkheid’ te kunnen vormen.

      En wanneer ik zeg relatie dan bedoel ik – 3 maanden exclusieve relatie en niet met elkaar zo af een toe op FB berichten sturen.

      Ga daten en gooi niet alle je hopen op één man, terwijl hij nog terughoudende berichten op FB stuurt.

      Liefs,
      Anna

  50. Hallo Anna, hartelijk bedankt voor je snelle reactie. Inmiddels heeft hij weer een berichtje gestuurd. Hij gaat naar een nog verder buitenland omdat hij een en ander op een rijtje heeft gezet en besloten heeft te gaan doen wat hij zelf wil want het is zijn leven. Waar hij nu zit vindt hij de rust niet en voelt hij zich niet thuis. Nu hoopt hij daar de rust te vinden en een eigen plekje maar hij is daar in het verleden al eerder geweest. Grote kans dat het een man is die het nergens vindt. Hij durft niet uit zijn veilige wereldje te stappen.

    Daar heeft hij natuurlijk ook groot gelijk in en moet ik hem daarin loslaten. Zoals ik op je site heb gelezen zou het niet nodig moeten zijn hem te overtuigen. Hij zal zelf moeten willen. Ik leef mijn eigen leven, geniet van het contact tussen ons, maar zet mijn leven inderdaad niet “on hold”. Blijf het alleen wel erg lastig vinden omdat hij eigenlijk veel heeft wat ik leuk vind in een man en zo toch op hem gefocus blijf. Daarom wilde ik hem ook in real life ontmoeten want dan weet je of er ook echt een klik tussen ons is, maar dat durft hij dus zelfs niet aan. Bang om te gaan voelen?

    Groet,

    Monica

    • Hoi Monica,
      Weet je wat mij opvalt? Waarom denk je dat hij veel heeft van wat je leuk vind? Jij hebt hem nog nooit ontmoet, laat staan samen dingen gedaan.
      Waarom blijf je zo gefocust op een man die je nog nooit gezien hebt en die geen behoefte heeft om jou te zien?

      Wij kiezen altijd een gelijke aan onszelf. Je zegt dat hij wellicht bang is om te voelen. Denk je dat dat ook voor jou zou kunnen gelden? Zou het kunnen dat ook jij bang bent om te voelen? En daarom een veilige keuze hebt gemaakt en op je keuze gefocust blijft – onbereikbare man die geen behoefte heeft om je te zien?

      Groet,
      Anna

  51. Hoi Anna,

    Vraagje. Vorig jaar in augustus een man met uitgaan leren kennen. 3 maanden heel veel contact gehad en afgesproken. Ineens nam hij afstand en gaf aan dat hij niet klaar was voor een relatie en dat hij eerst zijn zaken op orde moest hebben voordat hij met mij verder kon. Na drie maanden geen contact meer dus. Na meer dan een hafl jaar kwam ik hem bij toeval weer tegen. Ik was er klaar mee en wilde alleen nog even als vrienden praten. Hij begon mij toen ineens te zoenen en zei ik vind je leuk. Hij ging vragen over weer verder afspreken en blijven slapen. Nu dus weer contact , alleen sinds die avond elkaar niet meer gezien en t contact gaat beetje stroef vind ik . Toen ik hem net kende stuurde hij hele dagen berichtjes en heel enthousiast . Nu meestal 1x per dag 1 berichtje. Ik voel aan niet echt dat hij heel veel behoefte heeft om mij te zien of weer vraagt om af te spreken. Maar hij blijft wel smsen . Ik ben er toch weer beetje door van slag omdat ik hem we leuk vind maar moet ik het dan maar beeindigen als het niet opschiet? Ik weet niet zo goed wat hij nu wil? Wat denk jij hiervan?

    Liefs Myrthe

    • Hallo Myrthe,
      Welkom. Myrthe wat wil je beëindigen? Contact of relatie?
      Het spijt me om te zeggen, maar relatie hadden jullie nog niet. Of je contact met hem wil beëindigen is uiteraard aan jou.
      Vaak nemen mannen na een maand of drie afstand omdat ze realiseren dat ze geen relatie willen met een betreffende persoon.
      Dat hij weer contact met je ‘wil’ is misschien omdat hij de lusten zoekt en niet de lasten.
      Ik zeg altijd in dergelijke situaties: ga daten en indien hij contact met zoekt hoef je niet uit de weg te gaan, maar blijf platonisch met hem en zie of hij dat accepteert en toch bij je blijft.
      Dat zou voor je een indicator kunnen zijn van hoe serieus hij is.

      • Dankje voor je snelle antwoord Anna. Ik bedoel dat ik het contact misschien met hem wil beeindigen uit zelfbescherming omdat ik nu weet dat hij van de ene op de andere dag kan veranderen. Ik vind de hele situatie een beetje vreemd op dit moment. We hebben contact maar op een andere, manier dan dat ik zou willen. Hij houdt afstand merk ik. Maar aan de andere kant geeft hij toch aan dat hij me wil zien. Ik vraag mezelf af wat ik aan zo iemand heb. Graag of niet toch? En misschien komt het ook doordat op het einde van de voorgaande 3 maanden ik te veel van hem vroeg, dat hij het nu iets rustiger wil aanpakken? Lastig iig haha..Contact weer verbreken vind ik ook wel lastig.

        • Myrthe, ga daten. Maak je agenda zo vol met afspraken met andere mannen dat je niet eens tijd hebt om aan hem te denken. Jij zit te veel met hem in je hoofd.
          Wanneer je 1001 mannen om je heen hebt zoemen, heb je niet eens tijd om je af te vragen of jij het contact moet verbreken of niet. Wanneer je andere mannen date zal je vanzelf ‘perfecte’ reacties op zijn avances geven. En gauw zou merken wat je precies moet zeggen of doen.

  52. What .... If? :

    Hallo Anna,

    Meer dan vijf jaar geleden leerde ik iemand kennen. Héél veel gepraat … uiteindelijk samen gekozen voor exclusiviteit. Een paar maanden ging de relatie goed, tot hij ineens besefte dat het te vermoeiend was om alke avond naar mij te komen. Ik stelde toen voor dat het misschien beter was om bij hem thuis te slapen en dat hij naar mij toekwam in het weekend. Vanaf die moment is hij afstand beginnen nemen. Het deed zo raar … eerst elke dag samen en dan ineens niets meer horen en hem niet meer zien. Onze relatie heeft nog 4 maanden stand gehouden maar iedere keer toen ik hem probeerde te bereiken lukte het me niet.
    Uiteindelijk besloot ik om verder te gaan met mijn eigen leven … Ik ging terug op stap met vriendinnen … maar in mijn hart bleef ik hopen dat hij terug de man zou worden zoals ik hem heb leren kennen.
    Helaas … hij bleef afstand nemen … en ik heb hier alle verhalen gelezen … toch vind ik het moeilijk als je kinderen hebt, om dit ook aan hen uit te gaan leggen. Vooral als je zelf niet weet wat het probleem is.
    Na veel hartpijn ben ik in een andere relatie gestapt. Vier jaar heeft deze relatie geduurd … maar ik kon mij vorige liefde niet vergeten. Af en toe hoorden we elkaar wel en dan ging het heel gemoedelijk …. ik had de indruk dat de emotionele band veel sterker geworden was.
    Sinds een paar maanden ben ik alleen en vorige week ben ik samen met die man die afstand had genomen, op date gegaan. Hij wou gezellig ergens iets gaan drinken … ik had zin om te dansen. Uiteindelijk hebben we het allebei gedaan. Wat ik zeker niet mag vergeten is dat hij altijd zegt dat hij enorm veel van me heeft gehouden en dat hij onze relatie nog een kans wil geven.
    Er is niets gebeurd bij die date, we hebben héél veel plezier gemaakt, wat geflirt … veel gedanst en vooral veel gelachen. Maar je raadt het al; sindsdien niets meer gehoord. Hij had last van zijn rug en ik voelde me schuldig dat hij er toch op ingegaan is om samen met me te gaan dansen.
    Dus ik stuurde de volgende dag gewoon een smsje …. Joepie het zonnetje schijnt :-) Hopelijk heb je niet teveel last van je rug ….
    Niets meer … heb nog altijd geen antwoord gekregen .. en als ik belde … nam hij ook terug niet op.
    Ik begrijp alles wat je hierboven schrijft, maar wij kennen elkaar al 5 jaar …
    Ik hoop dat jij me misschien wat meer duidelijkheid kan geven in de situatie …. dank je wel .

    • Het is geen goed teken dat een man niks van zich laat horen, terwijl hij nog paar dagen er voor heeft gezegd jullie relatie een kans te willen geven.
      Jij wil opletten na wat hij doet en niet wat hij zegt.

      Ga daten, en maak je dag (en hoofd) vol met andere dingen/mannen.

      Liefs,
      Anna

      • What .... If? :

        Bedankt voor je vlugge reaktie … dan klopt mijn intuïtie wel en heeft het geen zin om mijn hoofd terug op hol te laten brengen. Gelukkig ben ik nu sterker dan voorheen … :-) Ik had echt de indruk dat hij veranderd was … maar zijn woorden komen niet overeen met zijn daden … en door hetgene ik al heb meegemaakt ben ik nu een stuk assertiever geworden. Ik heb hem twee smsjes gestuurd:
        - Ik hoor het wel als je me wilt horen of zien. Het was een toffe avond maar ik heb geen zin in zulke spelletjes.
        en het tweede:
        -Mijn gevoelens voor je zijn oprecht, vandaar waarschijnlijk mijn onzekerheid op een bepaald moment. Ik had je graag uitgenodigd om samen iets te gaan eten .. om alles op een gezellige manier bij te praten. Maar doordat je nu weeral niet bereikbaar bent slaan de twijfels terug toe … I’m sorry
        Op deze manier kan ik het voor mezelf loslaten … :-)

  53. Hoi Anna,

    Ik heb met bewondering jouw artikel gelezen. Ik ben sinds ongeveer een maand aan het daten, we hebben nu 4 dates gehad. Ik ken hem echter al 6 jaar, we hebben op dezelfde school gezeten, hierna een jaar geen contact en daarna 2 jaar op en af. Hij zat eerst in een relatie en wist niet goed wat hij wilde. Ik vond hem toen al leuk maar heb toen voor mezelf besloten dat ik geen contact meer met hem wilde, mede ook doordat hij een vriendin had. Een paar maanden geleden nam hij contact met me op, het was over met zijn vriendin. We hebben weer een tijd contact gehad. Ik merkte wel dat hij anders deed. Uiteindelijk is dit contact weer een beetje verwaterd tot 2 maanden geleden. Hij zocht weer contact en bood zijn excuses aan. Hij wilde wat met me gaan drinken. Ik heb hem toen gezegd dat hij er dan wel echt moeite voor moest doen, ook omdat het contact al een aantal keer verwaterd was. Hij beloofde dat.

    We hebben toen ook dagelijks contact gehad via sms en hij liet echt merken dat hij me leuk vond en met me af wilde spreken. Hij wilde vaak zomaar langskomen als ik dat goed vond en vroeg ook vaak of ik naar hem toe kwam. Uiteindelijk heb ik pas na een maand met hem afgesproken. We hadden het erg gezellig en ik kon mezelf zijn bij hem. We hebben op het laatst gezoend en toen ik thuis was kreeg ik al een sms met de vraag wanneer we weer zouden afspreken. Uiteindelijk is hij een paar dagen later al naar mij toegekomen en zijn we weer wat gaan drinken, weer gezoend en het was erg gezellig. Ik kreeg nog een bericht dat hij thuis was aangekomen.

    Hierna is het contact eigenlijk een beetje verminderd. Ik hoorde weinig van hem en dat zat me niet lekker. We hebben op mijn initiatief nog een keer afgesproken, ik ben toen naar hem geweest en het was weer heel gezellig, gezoend en geknuffeld. Hij gaf zelfs nog aan geen seks te willen zo vroeg nog.

    Het contact via sms werd alleen maar minder, het meeste contact komt nu van mij. Heb hem vorige week gevraagd of er iets aan de hand was, hij gaf toe dat hij voorlopig nog geen relatie wil en hij is bang dat ik meer voor hem ga voelen. Hij zegt dat hij me echt leuk vind en me graag ziet. Ik heb toen gezegd dat ik nu nog zeker geen relatie wilde maar het ook zeker niet uitsloot, dus heb ik hem gezegd dat ik niet meer wilde afspreken. Ik vond het de volgende dag nogal heftig van mezelf en heb toch weer een afspraak met hem gemaakt. Die is afgelopen zondag geweest. Ik ben bij hem thuis geweest. Hij wilde knuffelen en zoenen, we hebben wat gestoeid en een filmpje gekeken.

    Gister weer weinig gehoord maar wel een afspraak gemaakt voor vrijdag (mijn initiatief). Hij kan vrijdag pas laat op de avond hier zijn maar hij wil wel uur rijden om hier wat te komen drinken. Vandaag de hele dag niks gehoord. Ik heb nu ook niks van me laten horen.

    Ik vind hem meer dan leuk en het lijkt alsof hij mij ook meer dan leuk vindt, als we bij elkaar zijn. Maar als we niet bij elkaar zijn voel ik me onzeker omdat ik niks meer van hem hoor, terwijl hij me eerst constant smste.

    Sorry voor het lange verhaal, ben benieuwd naar je reactie!

    • Hoi Kim,

      Welkom hier.
      Wat vervelend – dat jojo gedraag.
      Tegelijkertijd weet je welke zin uit je bericht mij opviel? ‘…hij gaf toe dat hij voorlopig nog geen relatie wil en hij is BANG dat ik meer voor hem ga voelen….’

      Nu dat ik deze zin eruit heb gehaald, wat voel je?

      Een man die graag een relatie met een vrouw wil, is niet bang dat zij gevoelens voor hem zou krijgen, maar tegenovergestelde – hij kan daar niet op wachten.

      Redenen voor zijn afstand kunnen verschillend zijn. Op sommige kan je wel invloed hebben op andere helemaal niet.
      In mijn e-boek (onder ieder artikel te downloaden) kan je zien op welke zaken je wel invloed op kan hebben.

      Liefs,
      Anna

      • Hoi Anna,
        Bedankt voor je snelle reactie. Nu ik die zin inderdaad teruglees krijg ik het idee dat hij voorlopig geen relatie wil, oftewel, niet met mij. Ik wil natuurlijk niet dat als hij iemand anders tegenkomt, dat ik dan niet meer besta. Het is wel zo dat hij net een paar maanden na 5 jaar relatie vrijgezel is en hij zegt ook dat hij dat wel ff fijn vindt..

        Vraag me af wat ik moet doen, contact verbreken? Hem toch vrijdag laten komen? Vind het erg lastig omdat als we samen zijn alles zo leuk en makkelijk is, ook van zijn kant..

        Alvast bedankt!

        • Jij hoeft niks te doen Kim, wanneer jij wil sturen en het uitkomst probeert te bepalen, zal je relatie mislukken.
          Alles wat je hoef te doen is accepteren of niet wat hij voorstelt.

          Op dit moment doe jij je best om te sturen en te bepalen wat gaat gebeuren tussen jullie en dat kan juist iets zijn wat hem afstoot.
          Ontspan. Regel NIKS, alleen dan kan je zien of hij enthousiasme heeft.

          Neem geen genoegen met minder dan wat je wil, maar handel ook niet gelijk zwart-wit. Geef hem een kans, maar ga ook andere mannen daten. En zie vanzelf of zijn voorstellen jouw tijd waardig zijn.

  54. Hoi Anna, bedankt voor je reactie. Ik ga vanaf nu inderdaad niks regelen. Hij sprak me wel aan uit zichzelf vandaag. Ik wacht het gewoon af en ga zeker verder kijken voor meer dates!

    Groetjes Kim

  55. Hallo,
    heb in oktober een jongen leren kennen op het werk, 4 jaar jonger dan mij, ikzelf zit in een relatie, maar die zit al 1 jaar in een serieuze dip… In het begin was alles vrij onschuldig tot die jongen toegaf gevoelens voor mij te hebben, eerst ging ik er niet op in, maar moet toegeven dat ik genoot van die aandacht.. Uiteindelijk beantwoordde ik de vele smsjes en begon zelf gevoelens te krijgen voor die jongen. We spraken af en op het einde kwam de kus.. De dag erna kwamen we elkaar tegen in het uitgaan, maar ik moest terug mee met de vriendinnen naar huis, waar mijn vriend was en waar een hevige ruzie is losgebarsten. Ik ben weggelopen richting die jongen en we hebben samen geslapen… De week die volgde was een droom, hij zei me constant hoeveel hij van me hield en vertelde het aan zijn vrienden rond dat we eindelijk samen waren, we spraken die week nog af, maar al zo snel of alles gebeurde was het weer over ook… Het was plots te vroeg, hij zag het minder zitten of hij oorspronkelijk dacht, met mijn andere relatie die op de klippen was gelopen, ik moest nog verhuizen, hij zei me dat het nu niet ging, maar dat de hoop om samen te zijn nog niet verdwenen was… Waarom doen ze plots zo terwijl ze de hele situatie op voorhand al wisten, waarom zeggen ze constant hoeveel ze van je houden om dan plots van niets te gebaren… Ik moest dus een beslissing maken, ik was gekwetst en begreep het allemaal niet meer zo goed, ik hou van die jongen, maar m’n vriend met wie ik al 7 jaar samen ben zie ik ook nog graag en zal ik wss altijd blijven graag zien. Mijn vrienden leken ook te verdwijnen en ik raakte in paniek om alles te verliezen. Nu ben ik terug bij mijn vriend, maar blijf die jongen zien op het werk en ik krijg hem niet uit mijn hoofd!! We zien elkaar elke dag en nu gaan de gesprekken gewoon nog over het werk… ik weet niet wat ik wil en voel me radeloos… Wat moet ik doen??

    • Hallo Rachel,
      Welkom. Rachel ten eerste, het spijt me om te horen dat het voor jou niet makkelijk is.

      Tegelijkertijd wil je eerst kijken wat je voor jezelf wil voor dat je meer duidelijkheid zal krijgen met de man op je werk. Jij wil eerst beslissen of je in je relatie van 7 jaar wil blijven of niet. Zolang je je energie in twee relaties investeert, zal je verliezen.

      Als je besluit bij je vriend te blijven, zal je aan de relatie moeten gaan werken en niet alleen verwachten dat je vriend aan de verbetering werkt. Mijn boek ‘Relatie Rescue’ kan je daarbij helpen.

      Liefs,
      Anna

  56. Drie jaar lang ken ik iemand met wie ik een paar keer uit eten ben geweest. Hij geeft al 3 jaar aan weg te zijn van mij. Ik had in die tijd veel te verwerken uit voorgaande relaties en heb het daarom op een afstand gehouden. Ik januari dit jaar is het opgebloeid tussen hem en mij, maar na een maand liet hij mij weten geen gevoelens te hebben voor mij omdat ik volgens hem niet voldoende warmte toonde. We zijn in die periode 3 keer uit eten geweest. Sinds kort hebben we elkaar weer regelmatig gezien, ik heb nu ook daadwerkelijk gevoelens voor hem en deze ook naar hem geuit. Sinds een etentje van vorige week maandag waarin hij zich zeer verliefd naar mij opstelde, is het contact sinds dinsdag minder. Sinds 2 dagen laat hij helemaal niets meer horen. Hij leest wel mijn berichtjes via Whatsapp maar reageert er niet op. Ik heb hem nogmaals vandaag mijn gevoelens laten weten maar hij reageert niet. Ik hoor graag je advies.

    • Hallo Fay,

      Aan een man vertellen wat je voor hem voelt is niet dezelfde als ‘warmte’ uitstralen. Ik weet niet of hij dit als een excuus gebruikte om aftand van je te nemen, of dat gezegd had omdat je meer met je gedachten bezig was dan met wat je voelt, en niet voor hem, maar in het algemeen.

      Ik kan jou mijn boek adviseren. In deel twee zou je wellicht redenen kunnen vinden waarom hij afstand van je naam.

  57. Dit is misschien een hele late reactie maar wilde hem toch even posten.
    Ik heb 2,5 jaar relatie achter de rug, omdat ik iemand anders ontmoet had. Ik had nog niets met hem gedaan, had ‘de nieuwe vlam’ nog niet verteld dat ik gek op hem was, maar we voelde dat wel van elkaar aan. Toen het eenmaal uit was wilde ik rustig aan doen ik wilde niet meteen weer in een andere relatie stappen, dus gingen we heel veel daten met elkaar. Het was super leuk, ongeveer 3 maanden en toen kwam onze eerste vrijpartij. Het was super romantisch. Het was een top nacht, toen ik de volgende de dag naar huis ging, deed die wat kil. Dat vond ik vreemd, later die dag kreeg ik een sms dat hij spijt had. Ik begreep er niets van, ik vroeg voor wie heb je spijt? hij antwoorden met: voor mijn ex vriendin, dat inmiddels al 1 jaar uit was. Dus ik begreep er echt niets van. Ik heb hem toen een tijdje niet gesproken, en dit deed super zeer. Ik zit op het HBO en plots kwamen we bij een aantal lessen bij elkaar in de klas. We wisten eerst niet hoe we moesten kijken, maar toen bleek ook nog eens dat we voor die periode maatjes van elkaar moesten zijn. Dat dus betekent dat je bijna elke dag elkaar ziet, om samen aan opdrachten te werken ect. Ik merkte wel dat hij dit echt niet leuk vond, maar ik zag het ook wel als een kans om te vragen waarom hij niet meer op mijn smsjes ect reageerde. Die les vroeg ik niets, begon gewoon over de opdracht, maar tot mijn verbazing deed hij kei lullig tegen mij. Zei dat ik dom was, dat ik stonk?, dat ik normaal moest doen, weg moest gaan, van hem af moest blijven, een andere kant op moest kijken als ik praatten. Ik vond het echt verschrikkelijk. Later die week moesten er 2 producten afgeleverd worden, waar dus niets van gekomen was. Ik heb toen thuis nog vanalles gemaakt en ingeleverd, hij kwam wel opdagen en zei: Volgende keer doe ik het wel. Maar de leraren beginnen te merken dat ons werk niet samen gedaan wordt. Dus nu hebben we de afgelopen 3 weken heel veel samen moeten werken, hij doet super lullig. Bij sommige lessen roept hij ineens mijn naam, en dan kijk ik en dan zegt die rot op. ZO Apart. mensen vragen zelfs aan mij, is hij verliefd op jou ofzo. Ik zeg waarom zou die dat zijn? En dan zeggen ze dat hij mij steeds aankijkt ect. Het doet echt zeer, ik was echt verliefd op hem en nu doet hij zo gemeen. En dan staat er in jou blog.. je moet hem warmte en liefde geven, tsja dat kan ik niet meer. ik scheld hem nu ook best vaak uit ( dat is triest, omdat ik me verlaag) maar heb ook geen zin meer om steeds alles maar te accepteren.

    • Hallo Evi,

      Welkom. Aan een man ‘geven’ terwijl hij afstand wil hebben, kan hem juist gaan irriteren en wegduwen. Warm zijn als hij naar je toe komt vs achter hem aan gaan om je liefde te verklaren zijn niet dezelfde. Jouw liefde verklaren terwijl hij je sms’jes niet wil beantwoorden is wat hem weg kan duwen.

      Download mijn boek, dat kan je onder het artikel doen. Hopelijk kunnen dan sommige van je vragen voor een deel beantwoord worden.

  58. Hoi Anna.
    Ik heb dringend je advies nodig.. Ik heb twee weken geleden een jongen ontmoet bij vrienden van mij. Eerste indruk van mij was dat het echt een haantje voorste was of te wel zich zo voor doet maar eigenlijk heel gevoelig en onzeker is. We hebben een paar dates gehad en wat ik altijd zeg (ik doe het nooit met een jongen als ik niks voel want dan voel ik me inderdaad gebruikt) toen gebeurde het zo snel en van zelf…hij zei ook dat hij nooit iets deed met meisjes waar die niks voor voelt. 4 dagen geleden vroeg hij of hij bij me kon slapen.. Toen heb ik Nee gezegd omdat ik niet thuis was en expres een beetje hard to get gespeeld.. Probleem is.. Dat ik heel bang ben om gekwetst te worden. Je adviezen zijn enorm confronterend. Hij stuurde vandaag nog een whats-appje met hoe het met me ging. Ik heb de hele dag op mijn handen gezeten om niks te sturen. Alleen hij reageerd helemaal niet meer op me wat me echt heel erg frustreerd. Ik had in het begin met mezelf afgesproken om niks van hem te verwachten omdat hij me onbereikbaar leek.(Dus kwetsend) alleen toen kreeg ik van een vriendin van hem te horen dat hij haar had verteld dat hij mij oprecht leuk vind. Daarom heb ik een soort van hoop gekweekt en ik weet echt niet wat ik nu moet doen..Ik baal enorm dat het me altijd lukt om “geen sex” te hebben zo snel en uitgerekend nu wel.
    Hoop op een reply!

    • Hallo Lara,
      Welkom op de blog.
      Lara wat fijn voor jou dat jij deze jonge leuk vind. Hoe leuk je een jonge ook vind, ivm bang voor gekwetst te worden, en wat je ook gedaan hebt of niet, maakt niet uit.
      Als je weet wat werkt en wat niet, kan je daar vervolgens rekening mee houden.

      Om mee te beginnen: je hebt een relatie pas als jullie beide exclusiviteit besproken hebben. Voor die tijd vind ik het niet verstandig om maar één man te daten, en ook niet met hem naar bed te gaan (zie andere blogs op de site).

      Tweede er is niet veel te ‘redden’ omdat jullie ook nog ‘niks’ hebben. En zolang jullie nog niks hebben, kan je hem eigenlijk ook niks kwalijk nemen – want hij is immers nog vrijgezel.

      Ontspan, je wil te snel lopen. Zo heb je nog een kans dat je hem laat schrikken en hij onnodig afstand van je zal nemen.

  59. Nog even om duidelijk te zijn, Hij zei zelf dat hij met twee meisjes aan het daten was toen ik hem had ontmoet en hij heeft ook nog nooit een relatie gehad. Ik vroeg aan hem “hoe komt dat dan, door vertrouwen?angst?met je ouders?” En toen antwoordde hij snel “vertrouwen” hij zei die avond tegen mij. “Ik voel me zo op me gemak bij je” en daardoor was ik gevleid omdat ik dacht dat hij dan bij mij “zichzelf” kan zijn. Ik dacht dat ook mannen dat fijn en veilig konden vinden…
    Ik voel me echt ontzettend dom dat ik nu met hem in me hoofd zit….

  60. Kan ik het nog redden? Als ik me op mezelf focus en plezier maak? Hij stuurde mij op whatsapp “ik vind je leuk” en mijn reply was “echt :) !! Nou vertel het me maar face to face binnekort ;)

  61. Ik heb verdriet en pijn en voel boosheid alels teglijk.
    Mijn vriend wil me niet vaker zien als 2 keer in de week in het begin zagen we elkaar elke dag.Maar het was ruzie.Hij zeg ja wil niet al dat gezeik telkens en dan zeg ik ja je geef me ook rede om te zeiken.Ik vind gwn niet normaal alles moet op zijn weg en zijn manier.En hij geeft me aandacht waneer het hem uitkomt.Terwijl ik wel heb gezegt en meerdere keren heb aangegeven dat ik graag bij hem wil zijn.Maar blijkbaar boei het hem gwn niet anders had hij er wel verandering in gebracht.Wat moet ik hier nu mee want ik wil gwn vaker samen zijn maar hij heb gezegt dat ga niet gebeuren en nu negeren we elkaar.

    • Hoi Naomi,
      Hhm een bekende wortel of stok voorbeeld. Als jij vaker met je vriend wil zijn, dan wil je ervoor zorgen dat hij gemotiveerd is om bij jou te zijn.
      Je vriend heeft gelijk als jullie toch alleen maar ruzie maken, waarom zouden jullie tijd samen spenderen. Als jij ontevreden bent over hoe dingen gaan heb je maar twee keuzes: of hem accepteren zoals hij is of aan hem laat het weten wat je wil op een manier die hem motiveert om bij je te zijn. En jij weet zelf heel goed dat ruzie maken is daar geen goed alternatief voor.

      Liefs,
      Anna

  62. Beste Anna,
    met wat zoeken op internet ben ik op jouw site terecht gekomen. Ik zit met het volgende probleem: ik heb een zeer lange relatie achter de rug, die de laatste maanden niet lekker meer liep en waar ik ongelukkig door werd. In deze periode ben ik vreemdgegaan met iemand die ik al jaren kende en waar ik stiekem verliefd op was (dit was wederzijds). Dit liep uit in een affaire, wat oa. geleid heeft tot het verbreken van mijn relatie. Na enige tijd ben ik verder gegaan met de man waarmee ik was vreemdgegaan, omdat we allebei verliefd op elkaar waren. Alles voelde goed, we waren heel blij met elkaar en dit zorgde ervoor dat we besloten het een relatie te noemen. Maar sinds we er een naam op hebben geplakt, loopt het niet lekker tussen ons. Hij neemt afstand en heeft moeite mij in zijn leven toe te laten. En dat terwijl hij het een paar weken geleden nog had over trouwen en kinderen krijgen, terwijl ik het juist rustig aan wilde doen. Omdat ik moeite had met zijn opstelling, heb ik voorgesteld om het geen relatie meer te noemen en elkaar ongedwongen, zonder verwachtingen te zien en met elkaar te vrijen, om erachter te komen of er toekomst is voor ons samen. Sindsdien gaat het beter, maar ik ben bang dat ik slechts een tijdelijke scharrel ben en dat hij me verlaat op het moment dat er iets beters voorbij komt. Hij wil dus geen relatie, want op dit moment kan hij er niet honderd procent voor gaan, maar wel exclusiviteit (beide hardop uitgesproken!). Wat moet ik met deze situatie zonder dat ik aan mijn eigen gedachten en verwarring ten onder ga? Ik denk zelf dat als we de tijd nemen om aan elkaar te wennen en elkaar te leren kennen, dat dan wel blijkt of we bij elkaar passen of niet, maar ik maak me zorgen om zijn instelling.
    Ik hoor graag je advies.

    • Hallo Kris,
      Welkom.

      Kris, ik zie tegenstrijdige boodschappen in je bericht. Moet je zelf even kijken:

      *****************
      Hij
      hij het een paar weken geleden nog had over trouwen en kinderen krijgen

      Jij:
      Omdat ik moeite had met zijn opstelling, heb ik voorgesteld om het geen relatie meer te noemen en elkaar ongedwongen, zonder verwachtingen te zien en met elkaar te vrijen, om erachter te komen of er toekomst is voor ons samen.

      *****************

      Misschien heb ik het mis, maar het lijkt erop dat deze man doet wat jij tegen hem zegt dat hij moet doen – afstand van elkaar nemen en zonder verwachtingen met elkaar te vrijen.

      Het lijkt erop dat jij doodsbenauwd bent om hem te verliezen, en daarom wil je de touwtje in handen hebben en zelf bepalen hoe de relatie loopt: ‘Ik denk zelf dat als we de tijd nemen om aan elkaar te wennen en elkaar te leren kennen, dat dan wel blijkt of we bij elkaar passen of niet,’

      Dit was niet zijn idee (uit je bericht in ieder geval) maar jouw idee. Hij doet alleen wat je van hem verwacht.

      Als jij jullie relatie geen ‘relatie’ wil noemen en geen verwachtingen wil hebben en niet wil dat hij verwachtingen heeft dan is er toch geen probleem?
      Dan hoef je toch niet bang te zijn om hem te verliezen? Dan hoef je toch niet bang te zijn om zijn scharrel te zijn?

      Of heb je stiekem toch verwachtingen mbt tot de relatie met hem en ben je bang dat je verwachtingen niet zullen uitkomen. En jij met niks zou eindigen. Daarom wil je hem nu op afstand houden om te zien of hij alle je testen van afstand door kan staan. En wanneer hij zelfs na alle afstand die jij hem gegeven had niet opgeeft, dan is hij je waard ?

  63. Hoi Anna,

    Wat vind je van het volgende. Vorig jaar een jongen leren kennen , liep maanden achter mij aan . Paar x gedate. Ik kreeg gevoel voor hem en volgens een vriend heb ik hem toen afgeschrikt . Ik wilde te snel gaan en hij heeft toen contact verbroken. Tijdje geleden kwam ik hem weer tegen ,ik wilde alleen als vrienden even praten maar hij begon weer en zei dat hij me leuk vond en zoende mij. En ja ..toen vond ik hem ook weer leuk vervolgens doet hij wel anders ,afstandelijker.Vorig jaar constant berichtjes nu maar eens 1 per dag soms zelfs paar dagen niet. HIj doet ook beetje vaag over afspreken, Ben alleen dus wel intiem met hem geweest na aantal x afspreken want dat kwam er toch van. Hij zei wel dat hij niet vastgelegd wil worden en dat hij niets zoekt. Maar we houden wel contact en hij zei dat hij wilde blijven afspreken. Ik heb er veel gevoel voor. Wat moet ik nu ? Stoppen? Ik vind dat hij in vergelijking met de vorige x veel minder moeite en enthousiast doet

    Liefs mandy

    • Hoi Mandy,

      Welkom. Ik zou zeggen ga daten en als hij een afspraak wil, ga dan. Zie mijn andere poosts hoe ik het adviseer om te doen.

  64. Hallo, ik heb toch een vraag.
    Mijn vriend zegt dat het hem allemaal niet meer boeit en dat hij geen moeite meer gaat doen en tijd aan mij verspillen. Terwijl ik bijna alleen maar moeite doe.
    En ik kan hem gewoon niet laten gaan ik heb een zwak voor hem en dat weet hij. Maar praten met hem heeft geen zin als hij zo boos is. Hij doet me alleen maar pijn. Ik wil dat het goed komt, maar de vraag is hoe??? En meent hij dat dan, dat het hem niet meer boeit, want uit is het ook niet. Ik word er zo onzeker van want hij heeft pas ook voor niks uitgemaakt en dag later kwam hij rozen bij mij thuis brengen en heeft exuus aangeboden. Maar nu zeg hij weer dat hem niet meer boeit. Kan het nog goed komen?

    • Naomi,

      Als je vriend is niet zeker over wat hij wil, het beste wat jij kan doen is gaan daten.
      Geeft nooit je tijd voor 100% aan de man die twijfelt.

  65. En ook 1 van de dingen waar ik zo boos om ben zijn vriend heeft een vriendin en elke keer a;s die haar zie geef die haar 3 zoenen op de wang ik kan me er zo kwaad om maken.hij zeg is gwn begroeten. maar dan zeg ik begroeten kan ook met je mond hallo zeggen. en ik ben al zo jaloers als ik weet niet wat. maar dat is toch ook niet normaal? ik vind dat gwn een soort van vreemdgaan.

    • Een man is net een trein. Je kan hem of wat hij wil niet veranderen. Of je accepteert waar hij heen gaat en instapt of je accepteert het niet en stapt niet in. Helaas

  66. Hallo anna,

    Mijn vriend is maar om het weekend thuis omdat hij de rest van de tijd in het buitenland werkt. We hebben vaak ruzies omdat ik vind dat hij te weinig aandacht aan mij geeft, hij mij nooit verteld wat hij daar nou aan het doen is en als hij thuis is ook zijn vrienden wil zien … Nu hebben we een leuk weekend achter de rug , maandag alles goed en nu belde ik hem gisteren en deed hij heel raar beetje dat stoere mannen gedrag dus ik werd boos en nu staat al vanaf dat moment zijn telefoon uit! Betekent dit nu dat het uit is ? Hij heb al vaker gezegd dat hij gek word van die ruzies en dat hij niet weet of hij dat wel elke week wil. Voel me rot heb denk al 50 x gebeld en 3 smsjes gestuurd :(

    Groetjes, sylvana

    • Hallo Sylvana,
      Welkom. Of het uit is of niet dat kan ik niet weten.
      Maar misschien kan je kijken hoe jij meer emotioneel contact met je vriend kan creëren wanneer hij opbelt. Door aan hem te vertellen dat jij hem mist etc. bijvoorbeeld. En niet hem gaat beschuldigen over wat hij doet of niet doet.

  67. Hallo,

    Het artikel heeft mij erg geholpen met mijn situatie, maar ik heb dus nog wel een paar vragen.

    Mijn vriend doet afstandelijk. Dat was natuurlijk wel duidelijk. Hij wil minder knuffelen, minder zoenen, minder seks en vooral minder praten. Ik vind dit erg vreemd, want aan de andere kant kan hij me nooit laten gaan. Als ik eens bij hem thuis ben voor een paar dagen, en vertel dat ik weer naar huis moet, blijft hij letterlijk en figuurlijk aan mijn voeten hangen smekend of ik blijf. Meestal blijf ik dan te lang en moet ik afspraken afzeggen omdat hij niet wil dat ik ga. Zodra ik blijf, gaat hij zijn eigen dingen doen en ben ik niet interessant meer.

    Ik snap het niet, hij verliest als het ware interesse in mij, maar kan me niet los laten, zelfs niet als ik hem twee dagen later weer zie.

    Omdat wij ver weg van elkaar wonen gebruiken wij heel veel communicatie via het internet en telefoons. Vroeger konden we uren lange gesprekken hebben via bijvoorbeeld Skype. Als ik nu iets tegen hem zeg (typ) moet ik meestal een half uur wachten voordat ik antwoord krijg omdat hij bezig is.

    Ik heb geprobeerd hem los te laten, maar dan komt hij meteen weer terug. Hij begint lief tegen me te praten, ik praat terug, alles is weer goed EN daar gaat zijn interesse in mij weer.

    Kun je mij vertellen wat er aan de hand is en wat ik er tegen moet doen?

    Groetjes, Elles

    • Hallo Elles,

      Welkom. Hoelang hebben jullie al een relatie? Hoe oud zijn jullie en studeer jullie nog of werken jullie allebei?

  68. Wij hebben al 6 maanden een relatie, hij werkt en ik studeer. We zijn allebei minderjarig.

    • Elles,

      Je begrijpt natuurlijk wel dat het moeilijk voor mij is om een advies te geven in deze situatie, gezien jullie leftijd. Jij komt op mij over als een vrouw (een meisje) die graag een vaste relatie wil met deze man (een jongen). En daarom hem mist en graag (veel) contact met hem wil. Contact die voor jou als een soort bevestiging zal zijn voor wat jullie voor elkaar betekenen.

      Contact dat gebruikelijk is voor een vaste relatie. Relatie waarin onderwerp van samenwonen of trouwen besproken wordt.

      Of jij en jouw vriend al in dezelfde fase in jullie leven zitten, dat weet ik niet.

      Als je vriend nog niet lange termijn plannen voor jullie heeft, zou dat zijn gebrek aan interesse in contact kunnen verklaren.

  69. We hebben het al over zulke dingen gehad. Beide hebben wij al lange relaties gehad met andere mensen. (Met lang bedoel ik meer dan twee jaar)

    Hij heeft ook lange termijn plannen, we zijn serieus in een relatie en gaan ook geen relaties aan zonder het doel om echt partners voor het leven te worden. Er is al sprake van samenwonen volgend jaar, en misschien zelfs al trouwen. Maar als hij afstandelijk blijft doen op bepaalde momenten weet ik niet zeker of ik dat wel zie zitten.

    Zodra we elkaar niet meer zien of juist te lang zien vaagt de romantiek weg en word hij best afstandelijk. Waar ik bang voor ben is dat als wij vaker bij elkaar zijn we meer als huisgenoten worden. Dit gebeurd namelijk als we 4 of 5 dagen bij elkaar zijn. Geen interessante gesprekken meer, geen dingen meer samen doen en zelfs kleine kusjes kunnen er niet meer vanaf bij hem.

    Zijn er misschien tips om ons toch wat closer te maken in de tijden dat we niet of juist heel lang bij elkaar zijn?

    Alvast bedankt.

    • Elles,
      Ik ben er nog niet ervan overtuigt dat je vriend net zo graag de type relatie met jou wil als jij met hem. Aan de andere kant vraag ik mij ook af of het beeld dat je bij een relatie hebt overeen komt met het beeld dat je vriend bij een relatie heeft.

      Wat ook is belangrijk is dat mensen die getrouwd zijn hebben ook niet iedere dag diepe gesprekken met elkaar.

      Misschien kan je kijken of jij het niet te moeilijk voor jezelf maakt om romantiek te kunnen voelen. Wat moet er voor jou gebeuren om romantiek tussen jullie te voelen. Hoe moeilijker jij het voor jezelf maakt, hoe mindere romantiek zal je voelen.

      En wat betreft lichamelijk contact, misschien aan je vriend vragen op welke manier hij het best je liefde kan voelen. En als hij daar antwoord op heeft, kan je dan vragen of hij wil weten hoe jij zijn liefde het beste kan voelen. En als hij dat wil weten dan kan je zeggen dat je zijn liefde goed via lichamelijk contact kan voelen.

  70. Dag Anna,
    Omdat mijn wanhoop ondertussen heel groot wordt en na heel veel meningen, zou ik jouw professionele visie willen hebben.
    Ruim een jaar geleden iemand leren kennen met wie het gelijk klikte, ik zat nog in een relatie maar zelfs dat kon het niet tegenhouden. We hebben een tijdje een affaire gehad, hij ging toegeven dat hij verliefd op me werd en ik kreeg enorm diepe gevoelens te horen. Die relatie waar ik in zat heb ik uiteindelijk beeindigd, mijn gevoel voor “die ander” was te heftig. We zijn samen doorgegaan maar vanwege de situatie alles nog niet aan de grote klok gehangen. Ik ben daarin degene geweest die dat allemaal een beetje afhield. Naarmate de tijd vorderde ontstonden er strubbelingen. Ik ging dingen opvatten op een manier zoals hij het niet bedoelde en andersom. Desondanks konden we wel goed praten en werden er afspraken gemaakt. Zijn drang om soms dagen niets te laten horen was iets waar ik absoluut niet tegenkon dus vaak was ik degene die dan belde of ineens bij hem binnen stond, Ook dan werd er gewoon gepraat. Hij wilde verder met me maar wist niet hoe en hij houdt absoluut van me (zijn letterlijke woorden). Er werd wel vaak benoemd om te stoppen maar dat was meer door het “door de bomen het bos niet meer zien”. Vorige week waren er een paar zeurmomentjes maar niet echt ruzie ofzo. Hij zou me vrijdag bellen om af te spreken en ik hoorde maar niets, dus rond half 8 een tikkie geirriteerd smsje gestuurd dat ik nog zat te wachten op zijn telefoontje. Vlak erna maar gebeld zodat ik eigenlijk dan maar ook direct antwoord zou hebben. Toen bleek zijn telefoon uit te staan. (heeft ie alleen als hij mij niet wil spreken). Ik heb die avond vrij vaak gebeld om te kijken of tel alweer aan stond en ik me wel zorgen begon te maken, maar hij bleef uit. Maar een mailtje gestuurd voor t geval de telefoon om een andere reden uit zou zijn. Hele weekend niets gehoord en uit besef dat hij soms een dag of wat nodig had, heb ik hem verder ook maar gelaten. Maandag begon ik me echt zorgen te maken en ben bij zijn huis wezen kijken, zijn kat zag er erg mager uit en had geen voer meer. Toen heb ik contact gezocht met zijn kameraad en die belde me dat hij van hem had gehoord dat hij “onder de radar” was, alle communicatiemiddelen uit en sprak hem alleen via skype. Hij zat bij zijn ouders in een andere stad. Ik wacht nu nog steeds, ik maak mezelf helemaal gek omdat ik niet weet of ik nu positief of negatief moet denken. Prima als hij even wil nadenken maar waarom mij dat niet even zeggen, ik heb me enorm zorgen gemaakt. Ik begin langzaam te denken dat ik helemaal niets meer ga horen en dat ik er misschien maar vanuit moet gaan dat het al voorbij is. Ik wil niet hopen, me al een week rot voelen en huilen en dan straks alsnog de bons krijgen. Als ik kan denken “komt wel goed” zit ik hier een stuk rustiger namelijk. Wat kan jij hier over zeggen?

    Groetjes,
    Luna

    • Dag Luna,
      Welkom hier op de blog. Je vriend komt op mijn niet over als iemand die jou per direct graag wil spreken. Daarom denk ik dat achter hem aan gaan geen nut heeft. En zal voor jou alleen averechts werken.
      Waar je wellicht beter je energie in kan investeren is begrijpen waarom hij afstand van je neemt.
      Je kan hem niet forceren om jou te bellen. Je kan alleen de interacties tussen jullie uitnodigend genoeg maken zodat hij vanzelf wil opbellen of langskomen. Op een of ander manier is jullie contact niet uitnodigend genoeg voor je vriend, anders had hij geen behoefte om te ‘verdwijnen’.
      Focus je energie niet op hoe jij hem kan krijgen, maar op hoe jij ‘onweerstaanbaar’ kan zijn. Dan komt hij vanzelf na je toe.

      • Anna dank je wel,
        Voor een deel kan ik er wel wat mee, op een paar punten na. En dat is dat het niet gezegd is dat ie vanwege mij verdwenen is, er kan wel heel wat anders aan de hand zijn. Daarbij is de struisvogel-aanpak iets van hem wat in meer situaties naar voren kwam (financieen, werk etc) dus niet iemand die problemen aanpakt zegmaar. Dus ik denk dat het wel wat verder gaat dan ik die niet uitnodigend genoeg ben. Maar ik ben ook inderdaad niet van plan achter hem aan te gaan. De interacties uitnodigend maken zou ik wel willen maar er is gewoon absoluut nog geen contact geweest, vandaar ook mijn frustratie..:(

  71. Beste Anna,

    Mijn vriend en ik zijn 6 jaar samen en hebben net een kindje gehad. Maar we hebben behoorlijke relatieproblemen. Een maand voor de bevalling ben ik erachter gekomen dat hij vreemd is gegaan. Na een paar weken flink geruzied en gepraat te hebben geeft hij aan zich teveel gecontroleerd te voelen in onze relatie, terwijl ik vind dat ik daar reden toe heb omdat hij veel gelogen heeft de afgelopen tijd. Hij heeft aangegeven dat hij op dit moment alleen wil zijn en niet weet of hij nog verliefd op mij is, hij houdt wel van me zegt hij. Ik denk ook dat het beste is voorlopig uit elkaar te gaan, want op dit moment komen we er samen niet uit. Alhoewel ik toch graag voor onze relatie zou willen vechten. Hij heeft het contact met die andere vrouw, die in het buitenland woont, overigens niet verbroken. Hij heeft via internet dagelijks contact met haar.

    Ik heb hem gezegd een plekje voor zichzelf te zoeken, Na veel discussie heeft hij dit gedaan, Het probleem is alleen dat hij het liefst bij ons blijft wonen, en elke dag constant hier is. Hij beweert om bij ons kindje te zijn en op deze manier geld uit te sparen dat we voor ons kindje apart kunnen zetten. Het enige verschil met hiervoor is dat hij hier niet meer slaapt. Hij eet, doet boodschappen en maakt schoon alsof hij hier nog woont. Hij komt hier af en toe zelfs douchen en stelt het meenemen van zijn spullen naar zijn nieuwe plek elke keer weer uit.

    Hij zegt zich heel erg verdrietig en eenzaam te voelen en hij heeft ook al een paar keer gezegd dat het hem zo erg spijt wat hij mij heeft aangedaan, maar dat hij op dit moment niets kan doen om het goed te maken. Hij voelt zich alleen goed als hij in de buurt van ons kind is.

    Als hij bij ons is doet hij heel afstandelijk tegen mij, niet liefdevol, maar meer als een soort huisgenoot of normale vriend, hij zoekt totaal geen toenadering. Ik vind het moeilijk om met deze situatie om te gaan, want ik hou nog steeds zoveel van hem en wil hem eigenlijk niet kwijt. Ik probeer een beetje afstand te creeren zodat ik hem de ruimte beter kan geven en niet constant met hem geconfronteerd wordt. Dus hebben we afgesproken dat hij maar 2 uurtjes per dag langskomt, Maar hij is het eigenlijk niet eens hiermee en heeft altijd wel een excuus om nog een extra keer binnen te vallen, of om langer te blijven.

    Hij zit behoorlijk met zichzelf in de knoop, maar het verwart mij enorm. Diep in mijn hart wil ik graag dat het goedkomt tussen ons, maar hij geeft geen enkel signaal af, dat hij dat ook wil. Maar van de andere kant grijpt hij elk moment en excuus aan om bij mij en ons kindje te zijn.

    Hij is totaal geen prater en ik krijg geen duidelijkheid van hem op dit moment. Ik laat het een beetje op zn beloop de afgelopen week en we hebben niet meer over ´ons´ gesproken. Moet ik hem de ruimte geven om te doen wat hij wil op dit moment? Moet ik strenger zijn in de ´regels´ over hoe vaak hij hier mag zijn om ons kindje te zien? Dit is al zo´n 6 weken aan de gang.

    Hoe kan ik hier het beste mee omgaan?

    Alvast bedankt!
    Groetjes,
    Roos

    • Hallo Roos,
      Welkom op de blog.

      Het lijkt mij verschrikkelijk om in deze situatie te zijn. En ik begrijp je goed dat je even de tijd nodig hebt om voor jezelf alles op een rij te zetten.

      Roos, het eerste wat ik ga doen is een vraag aan je stellen: wil jij een relatie met je vriend of niet?
      Jij moet eerijk zijn betreft waarom jij dingen doet of zegt.

      Waarom ik deze vraag stel, is omdat je een ding zegt en een andere ding doet.

      Wat mij opvalt is tegenstrijdigheid van je boodschappen naar je vriend toe. Aan de ene kant wil je voor de relatie vechten aan de andere kant stuur je je vriend letterlijk weg.

      Als jij verbetering in de relatie wil, dan is het makkelijker om verbetering te creëren als jullie samen wonnen. Je kan veel moeilijker verbetering creëren door apart te wonnen en elkaar een uur pd zien. Jullie moeten ook samen ‘niks doen’ tijd hebben of dagelijkse dingen samen doen en niet alleen over problemen praten.

      Dat is wat je vriend nu ook doet. Hij wil een onderdeel zijn van je leven en niet alleen een onderdeel van de problemen.

      Als je vriend in de knoop zit, betekent niet dat het beste voor hem is om alleen te zijn. Die beslissing heb jij genomen, niet hij.

      Je vriend komt op mij over als een man die nog van jou houdt en graag een relatie met jou zou willen. Maar tegelijkertijd doet wat je tegen hem zegt – afstand nemen.

      Als jij verbetering wil dan het eerste wat je wil doen is stoppen aan je vriend te vertellen wat hij moet doen. Ik zeg niet dat je vriend bij jou weer in moet trekken, maar kijk naar de motieven waarom jij hem de deur heb gewezen.

      Was dat omdat JIJ hem niet wil zien of omdat je denkt dat het voor jullie beter is.

      Als dat de tweede is, dan zal je door apart te zijn minder invloed op de situatie kunnen hebben, dan als jullie samen zijn.

      Ik weet dat jij het niet zo bedoelt. Maar op dit moment ben jij degene die je vriend wegduwt.

      Als dat de bedoeling is, dan dat is wellicht ook de reden waarom je vriend op dit moment afstandelijk is.

      En groot kans bestaat dat je vriend het heel graag goed wil maken, alleen weet niet hoe en omdat jij hem steeds minder wil zien, houd hij afstand bij je vandaan.

      Hij komt op mij niet over als iemand die afstand wil hebben, daarom blijft hij ook in het huishouden helpen.

      Ik begrijp dat je gekwetst bent en dat je wil dat je vriend bevestiging zal geven dat hij je wil. Maar op dit moment in het huishouden helpen is zijn manier om te laten zien dat hij jou wil. Een man die alleen voor zijn kind wil zorgen gaat heus niet in het huis schoonmaken, terwijl de moeder het werk net zo goed kan doen.

      Als jij wil dat jullie relatie slaagt, wil je vertellen wat je vergelijk wil en geen tegenstrijdige boodschappen geven, boodschappen zoals – ik wil wel een relatie, alleen op een voorwaarde dat je apart woont.

      • Hi Anna,

        Bedankt voor je reactie. Ik wil inderdaad graag dat het goedkomt tussen mijn vriend en mij, maar ik wil dit alleen als hij 100% voor mij gaat. Vandaar misschien de tegenstrijdigheden.

        We hebben deze week tegen elkaar uitgesproken dat we eigenlijk het liefst samen verdergaan, maar allebei niet weten hoe we dat moeten aanpakken. Ik wil hem kunnen vertrouwen, maar hij wil zich juist minder gecontroleerd voelen. Het is duidelijk dat we beiden niet verder willen zoals het was, en dat we de vicieuse cirkel van vertrouwen en controleren moeten doorbreken.

        Ik heb verwerkt wat hij mij aangedaan heeft en ik kan het hem vergeven. Als we verdergaan, kijken we alleen naar de toekomst wat mij betreft, Voor mij is de enige voorwaarde om te kijken of we samen verder kunnen, dat hij eerst al het contact breekt met die andere vrouw. Maar hij heeft hier nog niet op gereageerd, en ik denk dus dat hij daar niet klaar voor is.

        Ik weet niet precies wat zijn relatie is met haar: puur spanning, verliefdheid of iets anders. Hij zegt zelf geen echte relatie te hebben met haar, Hij wil er tegen mij verder niks over kwijt. Maar op mijn computer staan vliegtickets voor twee keer een weekendje naar haar toe voor de komende maand (hij is vergeten dit te wissen neem ik aan). Hij weet niet dat ik dit weet en ik wil er ook niets over zeggen, aangezien we officieel uit elkaar zijn en hij nog niet heeft aangegeven voor de volle 100% voor mij te willen gaan. Ik heb op dit moment dus ´het recht´ niet om hem hier naar te vragen en ik wil hem niet pushen.

        Ik heb het gevoel dat hij het contact met haar niet wil verbreken voordat hij er zeker van is dat het tussen ons ook echt gaat werken. Hij voelt zich eenzaam op dit moment (zijn familie en beste vrienden wonen niet in de buurt) en zij is lief en begripvol naar hem toe, precies waar hij behoefte aan heeft. Ik denk dat hij bang is alles te verliezen als hij nu al het contact met haar verbreekt, omdat hij niet zeker is dat het tussen ons nog gaat werken, alhoewel hij dat wel het liefste ziet.

        De laatste dagen gaan beter, geen ruzie meer, kunnen weer samen lachen, normale gesprekken komen op gang, er zijn kleine aanrakinkjes, etc.

        Ik wil graag samen met hem kijken of het nog goed kan komen tussen ons. Moet ik voor nu dan even accepteren dat hij het contact met die ander niet kan verbreken, totdat hij aangeeft dat hij er met mij weer voor de volle 100% voor wil gaan? Of is dit zinloos, en doe ik mezelf hiermee tekort, kan ik hem beter loslaten en verdergaan als hij het contact met haar niet wil verbreken op dit moment? Ik weet niet goed wat er in zn hoofd omgaat en hij is hier niet open over naar mij toe op dit moment.

        Hoe kan ik het beste met hem omgaan op dit moment?

        Nogmaals bedankt voor je reactie!

        Groetjes,
        Roos

        • Roos,

          Mannen in het algemeen beseffen niet wat ze hebben, tot dat ze het kwijt zijn. Zoals één bekende relatie therapeute een keer zei: ‘Mannen worden verliefd op een vrouw wanneer zij met twee koffers door de deur stapt. En niet vanwege haar silhouet die de koffers duidelijk maken, maar omdat de man dan pas beseft wat hij kwijt raakt ‘

          Als hij nog steeds contact met die andere vrouw heeft, dan zou ik paar dingen aan hem duidelijk maken:

          Dat er geen sprake van een relatie kan zijn tot dat hij met die ene vrouw definitief breekt. Betekent niet dat jullie direct naar de advocaat moeten hollen om papieren te tekenen. Maar dat jij jullie niet meer als een stel ziet, maar als twee vrijgezel mensen. En dat hij zijn kind kan blijven zien als hij wil. Maar dat jij met hem geen romantische relatie wil tot dat hij 100% voor jou wil gaan.

          Mannen kunnen in zulke situaties voor jaren en sommige decennialang doorgaan en geen beslissing maken bij wie ze nou willen zijn. Maak van jezelf geen slachtoffer door op hem te wachten.

          Als hij twijfelt of hij bij jou wil zijn en contact met die andere vrouw blijft hebben, zie jullie allebei als vrijgezel en zeg dat ook tegen hem.

          Of hij uiteindelijk voor jou gaat kiezen of niet kan alleen de tijd laten zien. Maar voor nu ga emotioneel verder met je leven. En wie weet misschien komt je vriend tot de conclusie dat hij inderdaad jou wil.

  72. Hey Anna,

    Een oud forum al maar ik zie dat je nog steeds beantwoord, dus ik wil ook graag mijn verhaal hier kwijt. Ik ben nu 3 en een half jaar samen met mijn vriend. Ik woon al die tijd al ver van hem vandaan (andere kant van het land, dan in engeland, dan in frankrijk voor studie etc.). Het is altijd goed gegaan, hebben veel contact per skype en sms en we zien elkaar regelmatig. We zijn dan heel verliefd, heel blij met elkaar en maken nooit ruzie. Een vriendin liet ontglippen dat hij 3 weken geleden een “surprise” visit wilde organiseren, zomaar een keer langskomen maar dat kwam uiteindelijk toch niet uit. Hij was wel heel lieflijk en gaf me veel aandacht. Opeens is dat omgeslagen. Hij is afstandelijk; Hij stuurt niet meer “ik hou van je” in smsjes, allemaal een beetje kortaf. Zoekt geen contact meer dus ik ga als een gestoorde bevestiging zoeken door heel aanhalig te doen. Hij zegt dat ik “te gestressed” ben en dat het moeilijk voor hem is. Zit nu in mijn eentje in het buitenland maar dinsdag ben ik terug in NL. Vraag me af of ik hem nu moet bellen (ik vind het eigenlijk niks om per telefoon over dit soort emoties te praten) of dat ik moet wachten tot ik hem weer zie en hoe ik het dan aan moet pakken?

    • Lysanne welkom.
      Ik denk dat je terecht zorgen moet maken. En niet omdat je een verschrikkelijke vriend getroffen heb. Maar omdat 3,5 jaar langafstand relatie voor de meeste mensen moeilijk is om vol te houden. Kijk naar de ‘voorbeeld’ van Ruud en Estelle Gullit. Dat ze elkaar weinig zagen had ongetwijfeld bijgedragen aan de ‘resultaat’.

      Nog een dag en jij bent terug, wacht tot dat jullie elkaar zien en praat met je vriend dan pas over je zorgen over jullie relatie.

  73. Dag Anna,
    Ben ik weer. Het is hier nog steeds stil, ga niet achter hem aan maar ineens (hij deed er nooit wat mee) komen er foto’s op FB van hem duidelijk beschonken in de kroeg. Word ik nu gewoon gedumpt door weg te blijven? Het was gewoon “schatje, ik bel je morgen over hoe en wat” en we zijn nu bijna 2 weken verder.
    Ik ga zo kapot van verdriet dat ik zelf gewoon al niet meer verder wil, zo ga je niet met mensen om toch?

    • Luna,

      Dit heeft niks met jou te maken. Als een man ‘weg’ blijft terwijl hij nog had belooft om te bellen dan is dat geen goed teken. Geen goed teken dat hij een goed voor jou zal zijn.
      Ik weet dat het moeilijk is, maar je maakt het voor jezelf nog moeilijker door te geloven dat de liefde die je voelt bij deze man vandaan komt.

      Liefde zit niet in hem, maar in jou. Niet hij is de bron van de liefde die je voelt, maar jij.

      Je projecteert je liefde op hem, betekent niet dat je dezelfde liefde niet op een andere man kan projecteren.

      • Maandag al een sms gestuurd of ie mijn sleutel door de bus wilde gooien. Geen reactie en geen sleutel. Tot vanmorgen, envelop in de bus met mijn reservebril en mijn sleutel. Geen briefje, geen woorden, nix. Het voelt zo venederend, kan niet geloven en bevatten wat hier nu gebeurt.

  74. Hallo Anna,
    Goed artikel maakt een deel duidelijk.
    Ik ben ook altijd degene die moet beginnen met berichtjes sturen.
    Nu ben ik aan het afwachten hoelang het duurt voor dat hij uit zichzelf reageert, we zijn nu al twee dagen verder. En ik wordt hier erg onzeker van. Kan ik hier een conclusie uittrekken of is dat onzin. Ik ben namelijk een persoon die erg onzeker in de liefde is en daar wordt ik zo gek van. Verder ben ik voor het eerst in vaste relatie, kan dat er misschien ook mee te maken hebben. Ik merk dat hij niet echt goed weet hoe hij met vrouwen moet omgaan. Het is een jongen die eigenlijk altijd met zn vriende is een een blowtje rookt verder is hij nogal erg bot in zijn mond en heeft hij z’n machogedrag over zich heen. Maar dit doet hij ook naat mij toe. En hier wordt ik onzeker van

    • Jessica,

      Wanneer je van de man afstand (geen initiatief) neemt – zijn reactie daarop is een goed indicatie wat hij werkelijk voor je voelt.

      Blijft hij ook passief en meer met eigen leven bezig dan, is dat vaak geen goed teken.

  75. Florentina :

    Hallo Anna,

    Je artikel is zeer indrukwekkend en heel erg leerzaam.
    Zelf ken ik een jongen al jaren lang, alleen hadden we niet echt bepaald contact. Wegens dat hij toen een relatie had en ik ook. Hij heeft in Nederland gewoond maar woont al sinds 4 jaar in Zwitserland. Sinds oktober tot aan januari hadden we dagelijks telefonisch contact. En hij kwam om de twee weken naar Nederland om mij te zien. En dat uren lang. In januari wilde hij het stop zetten wegens dat hij mijn verleden niet kon accepteren, en andere problemen moest oplossen. Het was in iedergeval heel wazig laat ik het zo zeggen. We hadden flinke ruzie’s en ik was er helemaal kapot van! Daarna heb ik het gelaten voor wat het was. Toen zijn we tijdens het uitgaan elkaarr tegen het lijf aan gelopen. Hij wilde opeens alles bespreken alleen had ik er niet echt meer zo;n behoefte aan. Want het boeide me niet meer. Ik denk eerder dat ik bang was dat het gevoel weer terug zou komen, wat ik voor hem voelde. Goed, hij was constant bij mij in de buurt tijdens het uitgaan. Zo, erg toen iemand me raakt of mij versierde hij helemaal van streek raakte. Toen, zijn we samen weer naar huis gegaan. We zaten samen in een auto en zeiden geen enkel woord tegen elkaar. Paar weken daarna – begon hij weer een gesprek aan te gaan op facebook. Van facebook ging het over naar smsen en nu al een tijdje hebben we weer dagelijks contact. Hij maakt ook de hele tijd grappen over dat ik te vaak aan het stappen ben etc.. Ik weet nu eigenlijk niet precies wat hij wil? Vindt hij mij nu nog leuk en had hij de tijd nodig om alles op een rij te zetten. Ik snap er namelijk niet meer zoveel van. Ik vind hem eigenlijk nog wel leuk….

    • Florentina welkom,

      Ik denk dat hij je leuk vind ja. Maar niet leuk genoeg om een relatie met je te hebben.
      En waarschijnlijk omdat hij nu nog geen andere persoon ontmoet heeft met wie hij wel een relatie zou willen, blijft hij ‘rond hangen’.

  76. Beste Anna,

    Ik heb bijna alle verhalen gelezen en sommige antwoorden geven me inzicht maar toch zou ik graag jou mening hierop hebben.

    We hebben elkaar leren kennen via een datingsite en hebben een langere periode contact gehad voor we elkaar zagen.
    Ik gaf aan geen relatie te zoeken op dat moment dus het gewoon gezellig te hebben samen.
    Aan het begin was het van beide kanten vrij afstandelijk en ging het puur om het plezier maar elke keer werd dat steeds iets meer en konden het vreselijk goed vinden met elkaar, we deelden dezelfde humor en ook beide een stuk bloot gegeven over ons verleden. We lagen elkaar echt en beide nog niet ervaren met iemand.
    Er groeide dus wel degelijk meer en hadden het ook al over verhuizen vakanties gehad.
    Er waren wel twijfels door voorzichtigheid van beide kanten, hij een zware klap gehad en ik ook, gaven dit ook toe aan elkaar.
    Dus meerder keren gezegd we gaan ervoor en toch voelde ik hem dan weer terug deinzen. Ik werd daar ook alleen maar onzeker en voorzichtiger door.
    Uiteindelijk beide gezegt dit gaat zo niet.
    2 dagen later stuurt ie dat ie me mist en vroeg wat ie mistte.
    Dat was onze gezelligheid en het intiem zijn, dus beide.
    Ik wil geen vriendin met extra’s zijn, dat is mij te moeilijk en dat gezegt,
    Enkele dagen later miste ik echt m’n maatje en zocht contact, wat ik niet kreeg.
    Hij kapte elke manier van contact af en stuurde uiteindelijk dat hij verliefd was en of ik hem niet meer wil sturen.
    Ik begrijp dan niet waarom een vriendschap in de weg staat bij z’n nieuwe ‘date’ en hij dat zo moet melden.
    Ja ik vraag me nu af… Heb ik het dan allemaal anders beleefd, terwijl juist jij het over de toekomst had ?

    • Angel welkom.

      Begrijp ik het goed: deze man heeft een vrouw ontmoet met wie hij nu date en wil daarom jou niet meer zien?

      Angel, ik voel met je mee. En dit is wat ik over deze situatie denk.

      Soms wanneer wij veel gekwetst zijn, kunnen wij ons tegen dingen gaan verzetten die wij eigenlijk graag willen.

      Jij had tegen deze man eerst gezegd dat je geen relatie met hem wou, maar later kwam je op je worden terug.

      Ik ben geen spiritueel whoe-whoe mens.

      Maar jij wil voorzichtig zijn met waar je om vraagt en eerlijk vooral met jezelf wilt zijn.

      ‘Gezelligheid’ is een veilig woord, daar zijn geen verplichtingen aan verbonden. Maar als wij tegelijkertijd een relatie diep in onze hart willen, maar bang zijn om dat toe te geven, zelfs aan onszelf, zullen wij moeite kunnen hebben met het krijgen van wat wij willen.

      En ik weet het deze man heeft zelf met je over de toekomst gehad.

      Maar uiteindelijk kreeg je waar je om vroeg – geen relatie.

      Hoewel deze man misschien niet helemaal eerlijk was met jou, jij was ergens ook niet eerlijk met jezelf.

      Als jij geen vriendin met extra’s wil zijn, communiceer dat dan ook vanaf het begin. En accepteer ook niks minder dan dat.

      En zeggen dat je alleen ‘gezelligheid’ wilt, is zeggen (ergens) dat je een vriendin met extra’s wilt zijn.

      Voor veel mensen kan het heel verwarrend zijn als hun date eerst alleen gezelligheid wilt en later een relatie. En misschien wou deze man wel de gezelligheid en intimiteit met jou, maar geen relatie.

      Liefs,
      Anna

  77. Beste Anna,

    Bedankt voor je reactie.

    Het draaid inderdaad om eerlijkheid hierin, dat ben ik ieder moment ook geweest. Naar mezelf en naar hem.
    Hij gaf juist aan meer te zoeken en te willen vanaf het begin al, toen was ik duidelijk in en niet te willen.
    De keren dat we elkaar zagen waren er langere momenten van praten en delen met elkaar.
    Op een bepaald moment gaf hij juist aan gevoelens voor mij te hebben ontwikkeld maar weg gestopt ( eigen woorden) om dat ik dat niet wou.
    Dat gaf mij inderdaad wat angst maar merkte dat ik ook graag meer met hem deelde op dat moment.
    Vanaf dat moment is het alleen maar dieper ontwikkeld als echt een band voelen met elkaar maar de twijfel bleef de boven toon voeren omdat het niet ontstaan was zoals het ‘hoorde’. We waren verkeerd begonnen was zijn mening.
    Het feit dat hij zegt nu verliefd te zijn en dat binnen een tijds bestek van een week, klopt niet en dat weet ik door anderen contacten.
    Ik heb inderdaad gezegt dat ik geen vriendin wil zijn met extra’s tot hij wel zijn liefde vind en van daaruit is hij contact gaan mijden.

    En nu denk ik (miss naïef) wie houd wie nou voor de gek?
    Of loop ik nu de waarheid uit de weg?

    • Lees deze zin nog een keer:
      Ik heb inderdaad gezegt dat ik geen vriendin wil zijn met extra’s tot hij wel zijn liefde vind en van daaruit is hij contact gaan mijden.

      Is wellicht je antwoord.

      • Hai Anna,

        Nadat ik je terug mailde dacht ik nog..
        Eigelijk is het zo wel duidelijk nu ik het zelf schrijf.
        Het is een zure appel dat wel en zit natuurlijk nog met een
        Hoop vragen maar ook daarin maar accepteren dat ik daar nooit
        antwoord op zal krijgen.

        Bedankt Anna.

  78. Beste Anna,

    Ik zit ergens mee. Ik had een man via een datingsite leren kennen. We hebben eerst zitten whatsappen en mailen, en daarna hebben we kennisgemaakt.

    Toen besloten we af te spreken. Hij zegt zo tegen mij: We zijn tweet volwassen mensen en ik kan niet tegen drukte, zou je het fijn vinden om gewoon thuis af te spreken. Ik heb eerst goed nagedacht en zei ja is goed.

    Ik heb voor hem zoveel moeite gedaan gekookt en alles. Hij komt, we zitten op de bank te praten en hij begint aan me te zitten en voor ik het wist laggen we al in bed. Maar daar heb ik absoluut geen spijt van, want iets komt van tweet kanten, maar waar het mij wel om gaat wat hij heeft gedaan.

    Hij vraagt waar de badkamer is, gaat zich wassen en aankleden en toen ging ik me wassen. Kom ik terug, zegt hij tegen mi dat hij naar huis moet omdat er is iets met het alarm in zijn huis is. Ik vond het al vreemd en vroeg aan hem of hij nog terug kwam. Als er niks aan de hand is wel, zei hij. Maar 20 min later kreeg ik een bericht van: sorry, doe je ding ik spreek je weer gauw.

    Dan denk ik bij mezelf,hoe recpectloos kunnen mannen zijn, hij had niet eens mijn eten geproefd en tot heden heb ik niks meer van hem gehoord.

    Wat kunt u hiervan zeggen, wat vind u?

    Groet,
    Anjalie

    • Anjalie,

      Sommige mannen willen maar 1 ding. En hij is blijkbaar er 1 van.
      Hij zal je niet meer contacteren, tenzij hij meer zou willen.

      Groetjes,
      Anna

  79. dit had ik net even nodig! dankjewel

  80. Beste Anna,

    Interessante site. Ik ben een vrouw van 29 jaar en heb nu bijna 1 jaar een vriend. Het vervelende is dat hij een half jaar geleden een ongeluk heeft gekregen waardoor hij nu niet veel meer kan. Hij moet vaak rusten, heeft veel hoofdpijn en heeft soms hele slechte dagen. Ik heb hem het afgelopen half jaar enorm gesteund. Soms heb ik het ook moeilijk, en het is lastig daarin dan van hem soms hulp te krijgen. Ook zou ik het fijner vinden om vaker van hem bevestiging te krijgen in dat hij mij heel leuk vindt. Hij doet enorm lief als we samen zijn, maar ik mis soms woorden als ik ben verliefd op je/ik hou van je/je bent de leukste etc. Hierdoor word ik erg onzeker. Door zijn situatie loopt de spanning tussen ons beiden, volgens mij logischerwijs, soms op. Ik zou wel meer willen dan die tweemaal per week. We bellen vaak elke dag, maar dit is niet direct zijn keuze. Het is meer dat ik het fijn vind en het een beetje nodig heb om stoom af te blazen van werk. Het doet me ook wel pijn dat hij dat dan liever niet wil. Hij ziet zijn vrienden minder dan vroeger, maar mij wel even vaak als eerst (zo’n 2 maal per week). Toch zegt hij dat hij het idee heeft dat hij het nooit goed genoeg kan doen. Ik maak me veel zorgen om zijn situatie, en om onze toekomst. Dit is ook lastig met hem te bespreken omdat hij liever niet te veel hierop wil focussen, en voor zichzelf een goede manier heeft gevonden om er mee om te gaan. Maar wat doe ik dan met mijn zorgen en mijn verdriet om zijn situatie?

    Ik krijg soms het gevoel alsof ik hem te dicht op zijn huid zit. Ik zou graag eens van een objectief iemand willen weten of dit ook zo is. Ik wil soms weer wat meer hard to get proberen te doen. Vaak hoop ik dan dat hij mij gaat missen, en vaker uit zichzelf belt of er naar gaat verlangen, maar dit lijkt meestal niet zo te zijn. Ik maak mezelf nu soms helemaal gek met dat ik hem enorm mis, liever een andere situatie wil, en mezelf dan ga afvragen of hij mij wel erg leuk vindt. Hij heeft aangegeven dat ik meer rustig moet doen , hij wil ook soms het initiatief nemen. Ik probeer dit dan uit alle macht maar blijf het lastig vinden. Hoe kan ik dit het beste kwijt raken, Wat andere vrouwen ook schrijven, het is soms lastig om vol te houden om zelf niet te bellen, als je ook heel graag je verhaal kwijt wilt of zijn stem wil horen. Zijn situatie maakt het er natuurlijk ook niet allemaal beter op. Ik ben bang hem kwijt te raken, uit onze gesprekken haal ik dat hij heeft meer de neiging dan ik om de handdoek in de ring te gooien als deze situatie zo door blijft gaan en we veel gedoe blijven hebben, ook omdat hij die stress niet er bij kan hebben en het zijn beter worden in de weg staat.

    Alvast bedankt. groetjes Mireille.

    • Mireille welkom op de blog,

      Heb je mij e-boek al, die je onder ieder artikel kan downloaden?
      Er is een groot verschil tussen afstand nemen omdat een ander persoon ruimte nodig heeft en afstand nemen omdat een ander persoon geen behoefte heeft om jou te zien.
      Jij wilt kijken of de behoeften van je vriend binnen de relatie worden vervuld (zie e-boek). En dan ook kijken of jou behoeften worden vervuld.

      En dat ook naar hem toe communiceren.

  81. Beste Anna,

    Ik ben nu twee jaar samen met me vriend we zien elkaar elk weekend! Nu sinds 4 weken niet, hij wilde rust omdat ie dingen op een rijtje moet zetten en verlies van zijn moeder wat een jaar gelden is niet heeft kunnen verwerken!

    Ik heb 1 keer een week geleden contact gezocht, maar werd daarin claimerig dat ik hem wil zie. En hij zegt dat ie alleen wil zijn op zichzelf en teveel aan zijn hoofd heeft en geen rekening met anderen wil houden (wat hij dan vind dat nodig is als we samen zijn).

    Hij zegt dat hij begrijpt dat dit vervelend voor me is, maar dat hij deze rust echt effe nodig heeft en ik daar rekening mee moet houden! Ik ben redelijk rustig gebleven, maar begin me nu wel zorgen te maken en weet niet wat ik nu moet: wachten of kappen?

    Mijn geduld raakt op en ik zeur elk weekend of we af kunnen spreken. Als hij dan zegt dat ie alleen wil zijn, maakt dat mij onzeker en denk ik dat hij uit gaat maken. Hij heeft afgelopen jaar veel aan zijn hoofd gehad i.v.m zijn moeder de hele papieren nasleep van overlijden. Hij is enigskind en vader is vertrokken uit zijn leven toen ie klein was.

    Ik ben van mezelf erg onzeker en heb in dit jaar nogal regelmatig gezeurt en gemopperd over onze relatie dat wel wat meer van zijn kant mag komen enz. We hebben tot 4 weken geleden erg leuk samen gehad ondanks alles! Wat moet ik nu? Hem met rust laten en helemaal niks meer laten horen en wachten tot hij contact zoekt? Of uitmaken? Juist af en toe sms of iets om te laten zien dat ik er voor hem ben? Ik weet echt niet meer.

    gr Felicity

    • Felicity welkom,

      Wat jij in deze situatie kan doen is in contact komen met wat jij niet wilt. Wat wil je niet? In de onzekerheid zijn of jullie een relatie hebben of niet? Of wil je niet zonder hem zijn omdat hij nu zo afstandelijk zich gedraagt?

      Jij kan vervolgens een sms naar hem sturen of een mail met een verzoek voor een gesprek en vragen wanneer het hem uitkomt.

      En dan wachten tot dat hij reageert met datums die hem schikken.

      Tijdens dat gesprek wil je aangeven dat indien hij tijd voor zichzelf nodig heeft puur om zijn verdriet te verwerken dan ben je bereid uiteraard om hem de ruimte te geven.

      Heeft hij tijd nodig om over na te denken of hij een relatie met je wilt dan zal je dat ook accepteren. Maar omdat jij je tijd dan niet wil verdoen met wachten, ga je onmiddellijk verder met je leven.

      En dat houd in dat jij jezelf dan per direct als vrijgezel ziet. En dat indien hij nog maanden de tijd nodig heeft om over na te denken over wat hij wilt kan hij gerust doen.
      En indien hij bij je terug wilt en jij dan nog vrijgezel bent, misschien komen jullie dan weer bij elkaar.

  82. Ik lees dit artikel en zou graag hierover wat advies willen:

    Ik leerde een wat oudere man kennen – 20 jaar ouder dan mij. In het begin van de eerste maand zag ik er niet echt iets in tussen ons twee, hoewel we het samen heel leuk hadden. Ik ging bijna wekelijks naar hem toe. Op onze 5e date bij hem had hij een vriend uitgenodigd, om kennis mee te maken.

    In eerste instantie voelde ik mij daar niet prettig bij vanwege onze leeftijdsverschil en eigenlijk niet wist wat ik voor hem echt betekende. Na 3e maand daten vroeg hij mij om een weekend mee te gaan met hem naar België. Daar was een jaarlijkse kerstmarkt en dat had hij al geboekt. Hier stemde ik mee in vond het lief dat hij dit deed voor mij.

    Uiteindelijk is het niet doorgegaan wegens weersomstandigheden. Dat weekend ben ik voor het eerst bij hem blijven slapen en zijn we intiem geweest, nadat we ongeveer 4/5 maand hadden gedate. Later ging ik met hem mee naar zijn vrienden die hadden een feest. Eenmaal daar aangekomen wist iedereen wie ik was en wisten hun dat ik wel een blijver was.

    Op het feest terwijl hij met zijn vrienden zat te praten bleef hij naar mij kijken. Ik ging nog steeds elke weekend naar hem toe uiteindenlijk heb ik één van zijn kinderen ontmoet die op dat moment aan het werk was.

    Een keer kwamen we wat oudere vrienden tegen en die vroegen wie ik was. Hij noemde mij zijn vriendin, waarop ik achteraf reageerde van nou dat wist ik helemaal niet dat ik dat was op een grappige manier bedoelt. Hij zei dat ik dit anders had moeten zeggen. Maar daar had ik ook geen antwoord op.

    Na die laatste keer op onze date na 6 maand twee week nadat ik zijn zoon had ontmoet en hij mij zijn vriendin noemde, en er eigenlijk voor mij gevoel harstikke goed ging het klikte en we hadden lol. Ik dacht nog: ik kijk wel waar de schip strandt. Belde hij mij op dat hij vrij wilde zijn en dat hij hierover heeft nagedacht, maar niet met zijn volle hart voor mij zou kunnen gaan.

    Waarop ik weer geschokt reageerde en zij: je bent toch vrij, want wij hebben geen relatie. Ik vond het maar raar, maar kwam er tegelijk ook achter dat mijn gevoelens voor hem toch dieper zaten dan ik dacht.

    We hebben na 6 maanden elkaar toen weer gezien en hij omhelsde me echt voor mij gevoel op een manier – ik wil je niet los laten. Maar dat kon ik ook mis hebben.

    Nu heb ik hem een jaar niet gezien, weleens gesproken maar meer ook niet. Maar kan hem niet vergeten, kan het zijn op de manier hoe het plotseling is gelopen, dat ik hem nu na een jaar niet gezien te hebben nog steeds niet vergeet ben? Benieuwd naar wat advies. Hoewel ik wel weet – its time to move on. Maar ben benieuwd naar de reacties.

  83. Dag Anna,

    Wat fijn is deze site! Heel prettig als je even niet meer weet wat het meest verstandig is.
    Mijn verhaal kort en bondig:
    Twee maand geleden man (38 jaar) ontmoet (die mij al eerder mailtjes had gestuurd maar nooit op ingegaan) Het klikte meteen. We hadden urenlange gesprekken, geen sexueel contact in het begin, we zagen elkaar regelmatig. Hij wilde me zoveel mogelijk zien en ik voelde me fijn! Eindelijk iemand die mij na 2 jaar liefdesverdriet weer een goed gevoel gaf.

    Kort over hem: hij heeft last van slappproblemen en is wat depressief. Slikt antidepressieva maar niet heel veel. Kortom een man die zijn rust in zijn hoofd probeert te bewaren en daar altijd heel veel moeite voor doet. Zijn langste relatie heeft anderhalf jaar stand gehouden.

    Hij is nu 3 weken op vakantie en dan ga ik. We overlappen elkaar. Ik zie hem een maand niet. Wel verzorg ik zijn planten bij hem thuis. Hij nam na een bezoek bij vrienden (met mij erbij) ineens afstand. Hij wilde meteen naar huis, had rust nodig, was bang wat de dag van morgen hem zou brengen,, We slapen sowieso al niet samen omdat hij dat lastig vindt, En dat is prima vind ik. Waar eerder vurige sms jes waren, lijkt het nu ineens over te gaan naar zakelijkheid, Ik ontvang elke keurig de sms jes maar allemaal even zakelijk. Voelt hij zich niet goed? Twijfelt hij? Is hij moe? Ik wil het niet op mezelf betrekken en heb hem vorige week laten weten dat het me moeite kost het niet op mezelf te betrekken als hij te moe is om me te zien, en dat ik hem mooi vind zoals hij is en ik erop vrtrouw dat wij gek zijn op elkaar maar dat ik moet leren dat te kunnen blijven denken. Ik kreeg de reactie: Dat zijn mooie woorden, je bent lief. Ik stuur nu alleen iets terug als hij iets stuurt en stiekem ben ik die zakelijkheid meer dan zat. Zo ben ik he-le-maal niet! Ik wil het heel graag met hem proberen, maar past het bij me en stiekem vraag ik me af wat hij denkt/voelt. Wat te doen? Groetjes Rosanne

    • Rosanne welkom op de blog.

      Zolang jullie geen exclusiviteit hebben besproken – hebben jullie nog geen relatie.
      Hebben jullie het als besproken?

      Waar ik ook na benieuwd ben is of hij jouw planten (katten etc.) gaat verzorgen als jij weg bent?

      Doe jij meer voor deze man dan hij voor jou?

      • Dank voor je reactie,

        We hebben niet besproken over exclusiviteit. Maar ik dacht te voelen dat we dat wel hadden en neem gevoelsmatig aan dat hij dat ook zo voelt. Moet je daar dan ook al over beginnen? En moet dat dan van zijn kant komen of van mij? Ik heb wel gezegd dat ik geen ander meer zou zoenen. Ik kan me zijn reactie daarop niet meer herinneren. MMMM ik voel dat er iets niet goed gaat in dit stukje,….

        Hij is volgens mij best bereid mijn planten te doen, want hij moet sowieso in mijn huis om zijn sleutel op te halen. Hij toont wel altijd interesse in me dmv vragen hoe het was, wat ik heb gedaan en hoe de verbanden binnen mijn sociale leven liggen bijvoorbeeld. Soms voelt het zelfs als een kruiserhoor maar voor hem is dat belangstelling. Laatst zat ik met een dilemma en dan helpt hij me daar heel goed bij. Is dat wat je bedoeld?

        Ik begin hem nu ook te missen, maar durf het bijna niet te sturen. Bang voor zijn (niet) reactie of bang dat mijn impulsiviteit weer de overhand neemt…please gedrag mijnzerzijds?

        Nogmaals dank!
        Rosanne

  84. Hoi Anna,

    Ik ben naar het buitenland verhuisd, flinke stap en heb een emotionele tegenpool van mijzelf als vriend. Hij geeft mij in die zin ook wat tegenkracht en laat mij bijv.beter te denken voor in het diepe te springen. Omdat mijn vrienden niet allemaal om de hoek wonen en ik niet zo even op de fiets kan springen om mij toch omringt door mensenlijk contact te voelen is het niet zo makkelijk om mij los te laten van het gevoel van eenzaamheid. Wanneer hij zich terug trekt en ik voel aankomen over de snelheid waarop hij op mijn smsjes reageerd tijdens het werk en de manier waarop hij zich van mij afkeert en niet van andere voel ik aankomen en als ik in z’n ‘face’ blijf dan knaptie waardoor hij zich afstoot tot het uiterste mij verdrietig en alleenig achter laat en we beide praktish de situatie niet aankunnen want hij wil alleen zijn en ik wil juist liefde voelen.
    Omdat ik daar zo heftig op reageer omdat ik zelf niet de dans kan ontspringen door even naar mijn ouders te gaan of een vriendin voor is deze situatie door de weeks vaak nauwlijks te ontkomen. En het ergste is dat ik me altijd schuldig voel alsof ik wel iets verkeerd hebben moeten hebben gedaan om dit te triggeren. Ik hou echt van deze man en ik wil dat het werkt maar hoe maak ik hem duidelijk dat ik niet 1-2-3 die basis die ik had in Nederland hier niet zo maar uit een toverhoed kan trekken en dat ik daar stapje bij beetje wel kom en dat wanneer hij duidelijker is in wat zijn gevoelens zijn en hoe hij wil dat ik daar mee om moet gaan ik dat met liefde respecteer maar dat ik ook wil dat hij mijn gevoelens respecteerd en zijn excuses aanbiedt door iets liefs te doen wanneer hij mij zo afstoot.. Of vraag ik nu echt iets onmogelijks?

    Liefs x.

    • Hoi Anne,

      Ik voel met je mee en weet precies wat je meemaakt, omdat ik zelf ook geëmigreerd ben. Lastige van deze situatie is dat vouwen vaak meer emotioneel steun van vriendinnen nodig hebben, dan mannen van vrienden.

      Maar ook mannen weten in deze situatie niet wat ze moeten doen om hun partner steun te geven.

      Maak het onderwerp bespreekbaar en geef aan je vriend letterlijk een script van wat jij leuk zou vinden om van hem te ontvangen op moeilijke momenten.

      Dat hij bijvoorbeeld je hand moet vasthouden en zeggen dat hij van je houd. Je uitnodigen om samen een stukje te lopen etc.

      Zoek een baan, als je die nog niet hebt. Ga vrijwilligerswerk doen. Vooral werk met kinderen of oudere mensen zal je veel kunnen helpen.

      Sympathie voor jullie allebei is nodig, jij hebt behoefte aan contact en je vriend voelt zich machteloos om iets te veranderen.

      Een blogstuk van volgende week dinsdag zal je vriend wellicht wat inzichten kunnen geven waarom jij je voelt hoe jij je voelt.

      Heb je mijn e-boek ook al gedownload?

  85. Beste Anna,

    Een jaar geleden werd mijn vriend verliefd op een ander. We waren 15 jaar samen en hebben twee kleine kinderen. Hij biechte zelf op verliefd te zijn op een ander en dat dit sterker was dat zijn liefde voor mij. We zijn in relatietherapie gegaan, en ik heb hem ruimte gegeven door een halve week in een appartement te wonen (zonder kinderen). Een half jaar later nam hij weer de vlucht naar dezelfde vrouw en ik ontdekte dat nadat dat weer twee weken aan de gang was. Vlak daarna is hij een appartement gaan huren en is het schema met de kinderen voortgezet, waardoor vanaf dat moment de kinderen twee huizen hadden. Vanaf dat moment is mijn vriend in gesprek gegaan met een psycholoog en is hij gaan inzien dat deze vrouw een vlucht was en hij niet de man wil zijn die zijn gezin in de steek laat. Hij zocht toenadering in praktische dingen en af en toe waren er moment dat we samen waren (doordat er iets met de kinderen was). Ook zijn we een avond uit geweest en dat was o.k. Ook voor hem gaf hij aan. Al was er wel de afstand. De ontmoetingen met hem zijn prima, maar daarna komt bij mij de kater. Hij geeft aan van mij te houden en mij weer aantrekkelijk te vinden, maar dat de aantrekkingskracht ontbreekt. Ook zegt hij soms dingen waaruit ik opmaak dat hij die andere vrouw nog niet volledig losliet. Zij blijft een optie lijkt het voor het geval het niet goed komt tussen ons zegt hij. Ondertussen gaf hij aan te willen scheiden, zodat praktische dingen niet meer tussen ons in zouden staan en we vanaf een nulpunt weer samen zouden kunnen komen. Je schrijft in jouw e-books dat je een man weer warm moet ontvangen. Maar hoe kan ik hem weer vertrouwen? Als ik hem vraag of hij weer terug komt, geeft hij aan dat hij nog niet zover is. Hij wil ontmoetingen, leeft ons oude leven in die zin, dat hij alles samen wil regelen, afstemmen, over de kinderen (er is dagelijks contact) en hij wil het samen weer leuk hebben. Hij geeft aan dat als hij zeker weet dat het weer goed zit, weer terug kan komen. Is het onverstandig om de voorwaarde te stellen dat ik eerst zeker wil weten dat hij 100% voor mij gaat en die andere vrouw achter zich heeft gelaten, voordat ik weer met hem wil ‘daten’? Ik voel me niet veilig bij een man waarvan ik weet dat de aantrekkingskracht nu mist (denkt hij). Als ik jouw e-books lees dan lijkt het zo simpel om weer het contact met hem te herstellen, maar de ‘afstandelijkheid’ en het ‘makkelijke’ maakt mij onzeker.

    • Beste Maria welkom op de blog,
      Jouw situatie is zeker niet makkelijk en jou onveilig gevoel is heel goed te begrijpen.
      Wat ik in mijn boek schrijf, klinkt wellicht simpel en tegelijkertijd is het heel hard werken aan de relatie wanneer afstand eenmaal is gekomen.
      Wat ik in jouw situatie zou doen is wel je vriend blijven zien en geen voorwaarden stellen, maar…
      Hij mag gerust weten dat jij hem alleen aan het ‘daten’ bent. Dat betekent dat jullie geen seks zullen hebben tot dat hij 100% voor jou kiest. En dat jij vrij bent in de tussentijd om andere mannen te zien.

  86. Hoi Anna,

    Benieuwd wat jij hier van vind. Mijn ex en ik zijn al 2 keer aantal maanden bij elkaar geweest. Als we samen zijn is het leuk en gezellig. Maar hij is 38 en eigenlijk is hij nog steeds een echt feestbeest. Gaat minimaal paar keer per week uit. We hebben een paar keer over gehad, maar hij geeft dan aan dat hij dit het leukste vind wat er is. Ik merk dat ik meer toe ben aan een serieuze relatie. Verder weet ik natuurlijk ook dat als hij uitgaat, hij daar vaak vrouwen ontmoet en erme flirt enzo. Ik ben niet echt het jaloerse type, maar zijn dit soort mannen eigenlijk fout en geen relatiemateriaal?

    • Hallo Mandy,

      Deze man zegt eerlijk wat hij wil of niet. Waarom is hij dan ‘fout’? Accepteer wat hij zegt. En geef aan hem geen schuld voor het fijt dat jij op een man zat (zit) te wachten die geen exclusieve relatie met jou wil en dat eerlijk ook zegt.

      Liefs,
      Anna

  87. bedankt voor je reactie Anna. Auw misschien is dat inderdaad de waarheid. Maar vaak wordt er gesproken over foute mannen… Wat zijn volgens jou dan foute mannen? Of bestaan die niet volgens jou?

  88. Hoi Anna, leuke pagina! Hier Is waar ik meezit.

    Twee jaar geleden had ik een kameraad van de beste vriend van mn zwager toegevoegd op FB. We kenden elkaar niet. Op FB en MSN hadden we leuke, open gesprekken over van allés. Hij was heel open, ook over dat ie graag een levenspartner wilde en niet alleen wilde blijven. We hadden afgesproken dat ie me een DVD met een serie ofzo op zou sturen via de post. Heeft ie nooit gedaan. Had em daarna nog berichten gestuurd, maar geen reactie.mplots was ie van m’n radar verdwenen wat ik erg jammer vond. Nooit afgesproken of gebeld.

    In de tussentijd niets meer gehoord.

    Een paar weken geleden stuurde ik hem een bericht en we raakten weer aan de praat. Super leuke gesprekken over van alles en nog wat. Zelfs gebeld. Hij woont aan de andere kant vh land. Een vriendin (die uit die regio komt oorspronkelijk) hadden al maanden gepland er naartoe te gaan. We waren allebei toevallig vrij en besloten die kant op te gaan voor een weekend bij haar ouders. Ondertussen vertelde ik dat ik die kant op kwam en dat we dit al een tijdje op de planning hadden staan. Ok, verder chatcontact ondertussen. Hij vroeg me hem een seintje te geven als ik in de stad was, konden we wat gaan drinken. Nou de volgende dag was ik er en we gingen de stad verkennen. Ik smste hem dat ik er was en hij vroeg ons wat te gaan drinken samen met een groepje vrienden. We sloten aan bij hen en dronken wat. Hij was vrij stil afwezig. M’n vriendin en ik kletsten met iedereen en ondertussen werd de groep kleiner. Z’n broertje was er ook. Hij was nog steeds afwezig en zei dat ie niets had gegeten en gewerkt had. Meetings enz. Ok we besloten weg te gaan. Afscheid genomen.

    Thuis bij m’n vriendin stuurt ie me eenchátbericht. Waarin hij zegt: sorry dat ik zo afwezig was, ben echt moe, lig nu in bed. Hij vroeg ook of ik speciaal voor hem naar die stad was gekomen. Ik zei nee, hoezo? Hij zei omdat z’n broertje dat denkt en omdat m’n vriendin iets in die trant zei. Ik zei nee dat is niet ( was ook niet zo). Hij zei dat als dat zo was dat ie dat graag had willen weten en dat ie het leuk zo hebben gevonden. Hij bood nogmaals z’n excuses aan, vroeg of ie het goed kon maken en jammer dat ie geen kans had om met me te praten en vond het leuk me eindelijk eens gesien te hebben. Ik zei geeft niet joh. De volgende dag
    weer gechat, maar niet zo intensief als eerst.

    Hij vertelde dat ie het druk zou krijgen met een nieuwe onderneming van z’n broer en z’n eigen werk. Nu sinds bijna een week is het radiostilte vanuit zijn kant. Geen chatbericht, niks. Ik vind het zoo jammer. Wat heeft dit te betekenen?

    • Welkom op de blog Sor,

      Twee jaar geleden was jullie eerste contact en iedere keer als jullie contact hadden, was het op jou initiatief – hem 2 jaar geleden toevoegen op FB, paar weken geleden een bericht sturen want hij was voor paar jaar (een jaar ?) van je radar verdwenen.

      En uiteindelijk vertelt hij dat hij het nu druk krijgt met zijn werk, familie etc en al een week niks meer van zich laat horen.

      Wat zegt jouw gevoel?

      • Mijn gevoel…ik weet het echt niet. We konden echt leuk praten met elkaar, interessante gesprekken. Het is een hele knappe man en hij zei ook dat ie om vrouwelijke aandacht niet verlegen zit. En als ik alles zo teruglees van dit artikel, mss omdat ie zoveel aandacht van vrouwen dat ie zelf wil jagen? Ik heb ook niets meer van me laten horen en hem met rust gelaten. Ik ben echt verbaasd en had dit niet verwacht. Zou het echt jammer vinden als ik niks meer hoor. Dus ik weet het echt niet. Wat denk jij?

        • Trouwens Anna, we hadden dus chatcontact via de Whatsapp. Gisteren probeerde ik hem na een week een bericht te sturen, maar t lukte niet. Dus smste ik hem daarover en vroeg of z’n Whatsapp stuk is of dat ie me heeft geblokt. Hij reageerde en zei: “Ik heb een nieuwe telefoon. Ik dacht al…ik hoor niks meer van
          d’r.”
          Dus hij vroeg om adres en hebben het chatcontact weer hersteld. Weinig gesproken, hij geeft wel beleefd antwoord.

          Dus ik vraag me af: trekt hij zich terug in z’n grot? Neemt hij de vrouwelijke rol op en laat mij het initiatief nemen? Of gewoon geen interesse? Het is voor mij niet helemaal duidelijk. Maar ik voel me niet prettig in die rol van alsmaar initiëren en initiatief nemen.

  89. Nog iets. M’n vriendin viel iets op (ze zei het uit zichzelf, heb er niet naar gevraagd). Haar viel dus op dat toen we aan tafel zaten en ik met zijn vriend geellig zat te kletsen hij mij en hem in de gaten hield de hele tijd en nors keek. Zelf was ie vrij stil.

  90. Hallo,

    Ik heb ongeveer 3 weken geleden een man leren kennen (23) nou moet ik zeggen dat we elkaar al van vroeger kende, dus het was geen vreemde.

    Het klikte meteen we waren eigenlijk zo goed als onafscheidelijk. Als wij niet samen waren, dan smste/ whatsappte we de hele dag tot we gingen slapen vice versa.

    Ik had iets langer als een dag niks van hem gehoord en idd ik voelde me afgewezen maar heb zo goed mogelijk met hem geprobeerd te praten het kwam er op neer dat hij zei dat hij verliefd op me was en moest ”nadenken” weet niet precies wat dat dan moet betekenen….

    Maar oke ik stelde me begripvol op en gingen gewoon weer verder. Nu is het weer zo ver heb 2 dagen al niks van hem gehoord terwijl we eigenlijk dit weekend naar me moeder zoude gaan…

    Ik heb dit me moeder ook uitgelegd, maar ik weet gewoon niet meer wat ik moet doen? Wilt hij me wel of is hij gewoon aan het spelen… doe ik iets verkeerds? Ik heb al de mogelijke scenario’s al uitgedacht en kom nergens terecht. Hoop dat u me misschien kunt helpen?

    Groetjes Selina

    • Selina welkom,

      Veel mannen wanneer ze verliefd op een vrouw worden, moeten even afstand van haar nemen om te beslissen of ze met haar verder willen gaan en of zij het opgeven van zijn vrijheid waard is of niet.

      Ik zou het nog even de tijd geven.

  91. Heel herkenbaar deze dingen.

    Maar ik zeg : als je eenmaal date met een man en hij laat vervolgens niks meer horen (langer dan 2 dagen)
    Forget Him! Hij is jou niet waard.
    Ik heb nu 1,5 jaar een vriend en die heeft vanaf de dag dat ik hem heb leren kennen ELKE DAG GEBELD, gemaild of ge-smst
    Liefde is eenvoudig. Je gaat ervoor of niet.
    Veel moderne mannen van deze tijd zijn rare snuiters. Te lam om voor een vrouw te gaan. In plaats dat ze een vrouw veroveren, moet de vrouw hem veroverd. WTF? Echt niet.
    Dan kun je nog beter alleen blijven.
    Maar gelukkig, bestaan er ook nog mannen met een ruggegraat die waarlijk voor een vrouw kunnen gaan. De kunst is om hen tegen het lijf te lopen.

  92. Hallo Anna

    Ik ben een getrouwde jonge vrouw 23 jaar en ben nu 3 jaar getrouwd en 2 jaar samenwonend.
    mijn man en ik hebben veel met elkaar gebotst omdat we soms verschillen op bepaalde dingen. We hebben veel ellende meegemaakt met elkaar maar ook hele goeie tijden gehad. ik heb psychisch veel probelemen gehad, maar nu nog wat. mijn man zegt nu de laatste tijd dat hij door alle problemen zijn gevoelens wat minder zijn geworden, hij zegt dat hij erg veel van me houdt en zeker mij een goede vrouw vind, maar door al onze botsingen en wrijvingen en problemen zijn gevoel voor mij iets minder is geworden en er soms aan denkt om met ons te stoppen…dat is voor mij echt schrikken want ik wil mijn man niet kwijt ik wil graag dat ons huwelijk goed blijft. ik doe me uiterste best om me zelf te verbeteren in de punten waar hij moeite mee heeft. Ik doe me uiterste best, ik maak me mooi ik kook lekker voor hem, ik zorg dat we wat leuks gaan doen, ik versier hem..hij lijkt er ook van te genieten, hij stelt het ook op prijs en ziet dat ik mijn best doe, alleen hij vind het moeilijk en dat doet hem iedere keer terug denken aan onze problemen. hij ziet dat ik moeite heb met hem los laten, ik ben angstig geworden en wil hem niet kwijt, hij is heel belangrijk voor mij. we hebben nog geen kindjes en ik wil dolgraag kindjes maar dat wil hij nog niet omdat hij onze relatie nog niet stabiel genoeg vind. ik hou zielsveel van hem en wil hem niet kwijt. ik doe er alles aan hem niet kwijt te raken.. maar het kost veel energie want ik zie dat hij toch wel met zijn gevoel zit. hij zegt ook dat hij me niet tekort wilt doen, want hij ziet dat ik mijn best voor hem doe. soms zegt hij dat hij het nog een kans wil geven en soms zegt hij dat hij er mee wilt stoppen het is echt te verwarrend voor mij. ik zit ook sowiezo bij de psycholoog voor mij zelf maar ik bespreek ook dit soort dingen.
    wat moet ik doen?
    wat heeft hij nou?
    hoe kan hij zijn gevoelens weer voor mij hebben en die warme liefde weer voor mij voelen??
    kunt u mij hierbij helpen want ik ben ten einde raad!!!!

    hartelijk bedank.

    • Hallo Anoniem,

      Je kan je begrijpt natuurlijk wel, dat ik in deze situatie geen oplossing in paar zinnen kan schrijven die alle problemen in jouw relatie weg zal nemen.

      Maar waar je wel aan kan werken is het ‘spel’ tussen jullie. Depressie en neerslachtigheid zijn zaken die ons en onze partner in een hele serieuze stemming zetten.

      En verliefdheid en vrijen, zijn mogelijk alleen als wij ‘luchtig’ en blij zijn.

      Spel is het beste lijm in de relatie.

      En met spel bedoel ik niet doen alsof, maar letterlijk met elkaar spelen zoals verliefde mensen dat kunnen doen.

      Spel is wat romantiek in de relatie in stand houd. En alleen houden van elkaar is niet genoeg.

  93. Ik heb het boek gedownlood en gelezen ben echt wat wijzer geworden, moet ik hem die ook laten lezen?

  94. Beste Anna,

    zit met een vervelende situatie!!
    Heb nl bijna 3m een relatie met een pracht van een man,hij heeft een zwaar verleden achter de rug,maar dat kan mij nie schelen iedereen verdient een 2de kans!!!

    Nu het probleem is we hebben samen een super leuke dag gehad en nadien ben ik iets te weten gekomen dat hij mij nooit eerder heeft verteld,hij had het mij verteld op het moment zelf toen ik mij iets afvroeg,ik heb hem nadien per sms ook gevraagd of hij mij nog iets moest vertellen waar ik niets vanaf wist of moest zelf ontdekken en hij zei nee!!! Ik was er totaal nie boos voor,was gewoon verrast.Had hem ook wel verteld dat hij mijn vertrouwen nie mag schaden,want ik vertouw al heel moeilijk mensen.

    Nu na die smsen de dag erna begon ik weer te smsen zoals gewoonlijk en hij was plots zo koel en zei ‘heb effen rust nodig zit in de knoop met mijzelf’

    Heb de rest van de dag niets meer van hem gehoord. Maar was wel paniekerig tegen hem continue smsen want zelf heb ik al veels te veel meegemaakt, was gewoon bang :-(

    Nu deze morgen had ik hem wakker gebeld omdat hij nie wakker komt van zijn alarm en nadien begon hij terug te smsen, hij bedankte mij voor te bellen en vroeg ook hoe het was en hoe ik geslapen had. Had hem dan ook verteld dak slecht geslapen had en dat ik mij niet goed voelde.

    ‘Waarom niet’, vroeg hij ‘Ben je ziek aan het worden??’ Ik zei: ‘Ja, ziek van verdriet!!!!’

    ‘Is toch niet nodig’ : vertelde hij mij ”Ik zal u zomaar niet loslaten, heb gewoon effen adem nodig meer niet.’

    Maar vrees voor het ergste ik heb sinds vanmorgen niets meer gehoord en wil hem echt niet kwijt, zie hem enorm graag!!

    Ik hou van hem voor wie hij is, maar vind in het vervolg dat hij eerlijk moet praten met mij, en ik denk nu dat hij het daar moeilijk mee geeft om het tegen mij te zeggen, want hij vond het al zielig op de moment zelf dat ik het ontdekte om het mij te zeggen. Nu heb hem alvast genoeg verontschuldigd voor mij smsen en verteld hoe graag ik hem zie en wat ik voor hem voel, maar is verdomd moeilijk om hem te negeren pfff.

    Grtz

  95. Nou, ik heb het gelezen..

    Ik geef hem alle ruimte om na te denken – en bel, sms of mail hem zelf niet.

    Hij heeft wel gezegd: “Als je wilt bel je maar.”

    Ik voel aan hem dat hij dit even nodig heeft. Soms hoeft hij het niet te zeggen ik zie het en merk het.

    Echter kennen we elkaar pas een paar maanden. Hij zit in de fase van, Is het nu fysiek wat ik voel of is er meer.

    Ik vind het moeilijk, want ik ben al verder in dit stadium.. ben ook erg hard voor mijzelf. Zeg ook tegen mijzelf, hij was er maanden geleden ook niet, dus toen miste je hem ook niet.. toch?

    Ben wel bang dat hij geen contact meer opneemt.. vind het nu niet zo stabiel qua gevoel op dit moment.. Komt misschien door mij of wat dan ook..

    Gelukkig zijn we nog niet intiem geweest dan alleen samen slapen en wat ontdekken, maar echt intiem niet.. daar is het gewoon nog niet van gekomen. Dat hoeft voor ons ook niet direct, het samen zijn de weekenden is al heel erg fijn.

    Maar ja, ik zit wel met een rot gevoel.. ik heb kriebels en hij .. geen idee. Hij voelt alleen fysiek iets.. Ik denk dan.. tja, dat leuk maar ik wil toch echt meer…

    Ik wacht af.. maar ga ook door met leven :-)

  96. Hallo allemaal, wat een interessante site! Ik ben hier terecht gekomen omdat ik denk dat mijn man misschien een midlifecrisis heeft. Hij is meer dan ooit met zijn uiterlijk bezig en met andere vrouwen. Dit maakt mij erg onzeker, waardoor ik hem waarschijnlijk meer ga claimen. Dit werkt voor hem verstikkend. Dat snap ik, maar hoe kan ik hem zijn gang laten gaan? Het maakt mij zo onzeker dat hij afstand van mij neemt en het blijkbaar nodig heeft aandacht van andere vrouwen te krijgen. Doordat hij flink is afgevallen heeft hij veel meer zelfvertrouwen gekregen. Dat is natuurlijk heel fijn, maar ik moet wennen aan deze nieuwe, zelfverzekerde man die zoveel aandacht krijgt. Ik heb relatietherapie voorgesteld, om onze relatie/gezin te redden, maar dit wil hij niet.
    Wat kan ik doen om te zorgen dat we bij elkaar blijven??
    Groetjes Fleur

    • Fleur welkom,

      Het meest voorkomende reden voor het uit elkaar gaan, zijn onvervulde behoeften. Welke behoeften het zijn, kan je in mijn e-boek vinden.

    • jeetje zo is het hier ook..
      bezig met zijn uiterlijk.. veel afvallen.
      uit zijn schulp kruipen naar andere en mij wegstoten.

      Ik besef nu hij weg is, en hij niet thuis komt en slaapt.. ik hem echt mis en toch voel dat hij me wel compleet maakt.

      Hij wil geen hulp, hoe meer mensen dat zeggen hoe meer hij roept hoe heerlijk en fijn het is om alleen te zijn.. en feesten en vrouwen ..
      maar is dit niet een afzet tegen zijn eigen gevoel.

      Ik ging hem ook meer claimen, en controleren omdat ik onzeker werd door zijn gedrag.
      En dat is zo fout.. ik probeer nu echt afstand te houden en hem echt die rust te geven.. en zie nu dat hij zelf ook iets rustiger word.
      Maar ondertussen is hij nog steeds op zoek naar eigen woonruimte en verblijft nu constant elders.

      Mis hem.. en word er wanhopig van

  97. mijn vriend is nu weg hij wil rust na bijna 12 jaar samenwonen en 2 kinderen te hebben.
    hij wil rust.. roept ik voel niets meer voor je.. wil vrijheid blijheid.
    Ik besef dat ik te afhankelijk van hem was, en alles wilde delen.. en dat wil en kan hij niet.
    HIj stoot me af, maar komt nu toch iedere dag even thuis.. met heb je een handdoek, of mag ik even komen douchen.
    Hij zoekt woonruimte en werk, het is een lang verhaal.
    ik vraag nergens om als hij komt.. doe net of ik druk ben en gewoon probeer door te gaan met de kinderen en dat ik echt probeer om zelf weer een leven op te zetten.
    En nu als hij gaat geeft hij wel een kus en een aai over mijn bol.
    is dit valse hoop..
    heeft hij echt ruimte nodig.. of ben ik hem echt kwijt.. en is hij nu gewoon gebruik van mij aan het nemen.

    ik ben nu echt goed met mijzelf bezig en heb nu ook ingezien dat ik ook dingen moet veranderen.
    Maar na 12 jaar is het gevoel toch niet ineens weg.. geloof dat niet.
    weet u raad?

    • Wanhoop,

      Welkom op de blog. Wat jou op dit moment kan helpen is wellicht mijn e-boek. Daar zul je wellicht antwoorden vinden op de vragen die je nu hebt.
      En je hebt gelijk gevoel kan niet zomaar weggaan. Wel als de behoeften binnen de relatie niet vervuld worden. Maar daar kan je meer in het boek over vinden.

  98. Ik ken mijn vriend nu 4 maanden.
    In die tijd heb ik het geweldig gehad anders dan bij andere mannen, hij laat mij echt voelen als een princes.
    Daardoor kregen wij snel al een relatie. We lachen veel en hebben het leuk samen.
    Maar soms doet hij droog via de telefoon ( ping).
    En dat wekt frustraties op vooral omdat ik daar onzeker van word, omdat ik al heel onzeker aangelegd ben. Hij zegd dat dat nergens voor nodig is, maar wat denkt jij?
    Hij doet soms afstandelijk, maar als ik bij hem ben doet hij dan weer niet afstandelijk.
    Is dat ook omdat hij mannelijk wil blijven.
    Soms denk ik dat het komt omdat hij een stukje ouder is want als ik vraag waarom hij afstandelijk doet, zegt hij dat hij dat niet doet maar het wel zo bij mij overkomt.
    Hij zegt me heel mooi en leuk te vinden, maar zegt die dingen iets minder dan in het begin. Vind hij mij dag nog wel leuk ?
    En denk je dat hij serieus is, ik bedoel hij doet vaak leuke dingen met me en heeft me aan zijn familie voorgesteld al redelijk snel. Wat denk jij,
    is hij serieus en vind hij me nog wel leuk ondanks dat hij afentoe droog doet?
    ( ben gewoon heel onzeker !!)

  99. Hallo,

    Ben sinds een paar dagen intensief aan het lezen gegaan op jouw site. Hele nuttige informatie en ben met een aantal tips aan de gang gegaan. Ik heb nogal de neiging om op foute mannen te vallen. Ik stap er (te) snel in zonder stil te staan bij het feit of deze man mij wel brengt wat ik wil en nodig heb. Nu heb ik pas geleden iemand leren kennen en we hebben over de telefoon hele open en eerlijke (dacht ik) gesprekken gehad, urenlang! Was helemaal in de wolken, eindelijk iemand die mij begrijpt en mij het gevoel geeft dat hij voor mij gaat! Als ik hem aan de telefoon had werd ik weer rustig, hij begrijpt mij en steunt mij. Dan nu…..ik zou komend weekend naar hem toe gaan. Hij had graag gezien dat ik het hele weekend zou blijven maar dat wilde ik niet. Zaterdag heen en zaterdag weer terug. Hij was al wat afstandelijk via app dat merkte ik wel maar in combinatie met een drukke baan kon ik dat wel plaatsen. Ik stuurde hem ook niet zo veel meer en liet hem zijn gang gaan. Nu kreeg ik gisteren een app van hem waarin stond dat hij afstandelijker is geworden omdat hij een aantal signalen heeft gekregen waaruit blijkt dat ik afstand hou en een dubbele agenda heb??!! Ik begreep dat niet, ik ben niet van invullen dus bij twijfel check ik altijd, en vroeg ik hem om uitleg! Ik zei hem dat ik schrok van deze plotselinge wending, de avond ervoor was er wat mij betreft nog niets aan de hand! Hij gaf mij niet een rechtstreeks antwoord….hij vindt het raar dat ik dat vraag en dat ik het niet begrijp en van dergelijke ‘diepgang’ wordt hij niet vrolijk waren zijn woorden. Wat moet ik hier nu weer mee?!

    • Ilona welkom op de blog.

      In princiepen zolang jullie nog geen exclusie relatie hebben en dat ook met elkaar nog niet hebben besproken, ben jij deze man geen uitleg verschuldigd. En daarom kan je ‘dubbele agenda’ wat betreft wie je ziet en met wie je omgaat hebben.

      Zolang deze man jou niks kan beloven, zijn dat zijn zaken niet of jij alleen hem date of ook andere mannen.

      • Hoi Anna,

        Ik slurp al jouw informatie op :-) . We hadden, eerlijk gezegd, wel met elkaar over gehad om er ‘samen voor te gaan’, die exclusieve relatie. Heel veel raakvlakken, denkwijzen, interesses e.d. maar buiten dat vind ik dat ik hem geen verantwoording af zou moeten leggen. Hij kan zijn twijfel toch ook gewoon neerleggen bij mij door te vragen of anders de stekker er uit trekken?? Of had ik dat tussen de regels door moeten begrijpen? Wat ik wel heel vervelend vind is dat hij blijkbaar vindt dat ik die signalen, die hij blijkbaar heeft opgepikt bij mij, had moeten begrijpen. Ik stuurde hem direct dat ik e.e.a. niet begreep en gevraagd om uitleg. Nu heb ik hem vandaag een mailtje gestuurd, n.a.v. de info hier, en hem uitgelegd dat ik absoluut niet pissig ben (dat dacht hij) over het feit dat hij afstandelijk was maar het feit dat hij mij het gevoel geeft dat hij mij negeert! Ik bedoel, hij ploft wat bij mij neer en daar mag ik het mee doen of zo??

        • Dank voor jouw antwoord trouwens Anna, vergeten te vermelden. Ineens weet ik het (denk ik pffff)! Een paar dagen na de internet-app-foon ontmoeting werd hij al afstandelijk. Ik heb alle gesprekken terug proberen te draaien maar ik kon niet pakken waarom hij afstandelijk zou kunnen zijn. Ik weet het nu (denk ik)! Als het zo is dan is hij echt een ‘smooth talker’, vertelde mij precies wat ik wilde horen en door mij zaken ‘kwalijk’ te nemen verschuilt hij zich achter de werkelijke reden waarom hij eigenlijk met mij contact wilde! SEX! Hij heeft mij, vrij in het begin, voorgesteld om elkaar snel te zien omdat de emoties zo hevig waren zeg maar en het verlangen naar elkaar te zien vrij groot…?? Het moment dat hij afstandelijk werd was ook het moment ongeveer dat ik hem vertelde dat het komend weekend echt niet gaat lukken vanwege andere plannen! Jemig!!!

  100. Hoi, ik lees aandachtig mee…Maar nu durf ik eindelijk ook zelf iets neer te schrijven. Ik heb sinds anderhalf jaar contact met iemand via internet. We wonen niet in hetzelfde land (wat het natuurlijk nog moeilijker maakt).

    Afgelopen mei ben ik n tijdje bij hem geweest, het was geweldig! Hij belt me elke dag, we hebben de plannen om er idd.beiden helemaal voor te gaan,en hebben ons tevens in mei verloofd.

    Waar zit ik dan mee,vraag je je af?

    Nou…pfff,eerst belde ie twee keer per dag, we skypten, tussendoor, smste smorgens goedemorgen, en savonds goedenacht (om daarna meteen te bellen).

    Nu was er van mijn kant(nadat ik daar dus ben geweest)ineens volop verwarring, onzekerheid, twijfels etc.(angst is een beter woord).

    Ik heb hem dat eerlijk verteld,niets aan de hand….

    Maar daarna werd het ineens allemaal minder…veel minder…hij belt nu nog maar 1 keer per dag (ik weet dat het duur is, en ik mag niet klagen), en smst al bijna niet meer. Ik ben dankbaar dat hij me nog elke dag belt (dat wel) maar ik mis de smsjes, de aandacht. Ik heb hem dat een paar keer gezegd, echt zo van; ik mis onze smsjes, ze lieten mijn dag goed beginnen, en eindigen..(ik dacht..hint,hint..).

    Ik ben er zeker van dat hij afstand heeft genomen, zegt nog wel dat hij van me houdt, me mist,en er alles aan doet om ons daar samen te krijgen…maar toch word ik bang van die afstand. Ik weet dat ik niets moet doen.. en hem maar zijn gang moet laten gaan…maar ik wordt er zooooo enorrrrm moe van (van mijn eigen stomme onzekerheden), ik bedoel…als vrouw haal je jezelf dan van alles in je hoofd enzo…tja…Im so glad that Im a woman…(zing ik dan maar mee als een boerin met kiespijn)…frustraties alom.

    Ja..ik onderneem leuke dingen,doe gewoon mijn ding…maar het vreet…langzaam een weg naar binnen…offe…is het een weg naar buiten?

    Soms neem ik zelf ook wel het initiatief, maar dan ben ik weer bang om afgewezen te worden. Dus doe ik maar niets (hij wil liever ook zelf bellen dan andersom, omdat hij vind dat hij moet jagen op mij…maar als hij niet jaagt, raak ik in paniek. Al moet ik zeggen dat het me al wat beter afgaat inmiddels en ik meer kan ontspannen. Groetjes

  101. Ik snap bovenstaand stukje en ik ga het toepassen. Maar, ik heb dus vorige week een super fijne week gehad (dagelijks bij elkaar) met een man waarmee ik sinds twee maanden iets “heb”, ik weet eigenlijk niet of we nu een relatie hebben maar het is niet zo uitgesproken dus het zal eigenlijk nog wel niet. Maar twee maanden lang stuurde hij bijna elke dag een hele lieve sms en soms slaat hij ook wel eens 1 dag over. Ook als ik hem een vraag stel via sms dan kan het wel eens zijn dat hij pas na een dag reageert. In het begin zagen we elkaar maar 2x per week en soms 1x maar vorige week dus iedere dag. Meestal op zijn initiatief. Afgelopen zaterdag zei hij ik bel je maandag (we hadden beide andere dingen te doen in het weekend), maar hij heeft gisteren dus niet gebeld zoals afgesproken. Wel stuurde hij een antwoord op mijn sms van de zaterdagavond daarvoor. Dus de hele zondag ook niets van hem gehoord. Ik wacht altijd rustig af dus ik laat dan ook niks horen. Maar ondertussen doet het gigantisch pijn, ik voel me genegeerd omdat hij zijn afspraak niet nagekomen is. Moet ik daar niet te zwaar aan tillen? Valt dat ook onder Ik heb hem vanmorgen wel een lief berichtje gestuurd maar er wel bijgezegd je zou toch bellen, je zei ik bel je maandag… Hierop heb ik uiteraard na uren nog steeds geen antwoord op. Het zit me niet lekker maar ik wil ook niet achter hem aan gaan lopen dus ik laat het maar op zijn beloof en reageer gewoon heel aardig en vrolijk als hij me belt.

    • en nu krijg ik net ineens toch een sms terug op mijn sms van vanochtend. Er staat in ik ben het denk ik helemaal vergeten door alle drukte, hoe laat ben je thuis vanavond dan bel ik je vanavond. Mijn eerste reactie in mijzelf is “hoe kan hij mij nou vergeten, hoe kan hij de vrouw waar hij zegt zo gek op te zijn nou vergeten”. Ik vind dit heel raar. Ik ben dat ook niet gewend van mijn exen. Die vergaten me echt niet te bellen hoor, vooral diegenen die erg verliefd op me waren, die bleven bellen.
      Ik weet het allemaal even niet hoor en ik weet ook niet goed wat ik hem nu terug moet sturen. Ik heb ineens geen zin om hem vanavond te spreken, ben erg teleurgesteld dat hij mij “vergeten” was.

  102. Beste Anna,

    Ik zit al een paar dagen een beetje te surfen op het net…jou artikelen zijn heel nuttig. Nu ben ik benieuwd naar het volgende
    Sinds 1,5 jaar heb ik een relatie met een 3 jaar jongere man die nog studeert. Ik werk al een tijdje.

    Wij hadden elkaar ontmoet via een datingsite. Er was een klik….maar ik hield hem af…wrs door een verlatingsangst die ik in mijn leven heb onwikkelt. Hij had geduld en begrip en hoopte dat ik er wel uit zou komen (Hij was duidelijk totally in love) Na een jaar heb ik (na psychotherapie) mijzelf tot de orde geroepen en heb besloten vol voor deze jongen te gaan.
    Dat heb ik naar hem uitgesproken…..toen kwam bij hem de twijfel….wil ik de commitment van de rest van ons leven aangaan? Hij kreeg de touwtjes in handen en ik werd kwetsbaar….eerder had ik die rol.
    Het is uitgesproken…heb hem duidelijk gemaakt dat ik niet van hem verwacht dat hij dus oom voor altijd bij mij zal blijven….maar ik sprak uit dat ik voor hem ga.
    Het ging een tijdje goed echter nu neemt hij afstand.

    Hij is aan het afstuderen…kan zijn hobbies niet optimaal meer uitoefenen door de nieuwe levens fase hij gaat weg uit zijn studenten huis. Allemaal heftige dingen zijn ineens voor een man.

    Ik zat zelf niet optimaal in mijn vel en heb het laten sudderen…niet veel druk op hem leggen…hem het initiatief laten nemen …
    Maar ook door eigen onzekerheid en zijn afstandige gedoe ging ik hem wel om bevestiging vragen.
    Niet goed…ben ik mee gestopt.

    Nu merkte ik dat het nog steeds niet lekker liep en heb ik hem gevraagd of ik iets niet goed doe…..uitgelegd aan hem dat ik hem heb gelaten in de stress en toch neemt de afstand toe. Hing gaf aan dat hij twijfelt aan onze relatie, de sprankelingerie is er uit….soms is die er weer en dan weer niet. Hij gaf aan dat hij zich betrapt dat als hij een leuk meisje ziet lopen dat hij nieuwsgierig is of hing het met iemand anders leuker zal hebben. Of het gras dus elders groener is.

    Ik vroeg hem of hij nog een toekomst zag of dat ik mij moet gaan voorbereiden dat ik hem ga verliezen? Hij begon te huilen en zei dat hij het niet weet….hij wil mij niet kwijt maar iets vreet aan hem.

    Ik heb hem voorgesteld even afstand te nemen. Ik wil met hem door en wil hem de tijd en rust geven…dat heeft hij mij ook gegund. Maar hij wil geen afstand of break maar gezelliger wordt het er niet van. Ik stuur geen sms ik zoek hem niet ook….maar hij doet dat wel.

    Moet ik het afhouden hem forceren om echt zelf het op een rij te zetten of moet ik blij zijn dat hij na ons serieuze gesprek hij juist weer toenadering zoekt? Met ups en downs?
    Ik word er iig knap onzeker van en het kost mij veel energie…hoe en waar moet ik een grens trekken?

    MvG

    Cathy

    • Cathy,
      Als jij niet wil dat een man afstandelijk is dan moet je ook niet vertellen dat je een pauze wil. Verder als hij twijfelt aan de relatie dan verwijs ik jou naar mijn nieuwste blog van afgelopen dinsdag.

      Met warme groet,
      Anna

  103. Dag Anna,

    Wat een goede tips allemaal, ik denk dat menig vrouw hier absoluut veel aan heeft. Mijn complimenten. Ik zit helaas met vele vrouwen ook met een probleem. Afgelopen zaterdag heb ik (op zijn initiatief) een date gehad met een hele leuke jongeman, 28 jaar, aantrekkelijk, naar mijn idee ook serieus, we spraken af in mijn stad (hij woont een uur verder, in Utrecht) ,we hadden duidelijk een klik want waren aan een stuk door aan het praten, anders aan het lachen, het etentje betaalde hij netjes, hij bracht zelfs het onderwerp relaties zelf ter sprake, en het leek mij beter er niet te veel op in te gaan, vervolgens zijn we op zijn idee naar de film gegaan (deze was iets te heftig voor een eerste date, erg veel drama). Echter na de film was hij wat afstandelijker, hij zei uit zichzelf dat hij de film moest laten bezinken, hij was moe dus besloot me naar huis te brengen. Eenmaal bij mijn huis aangekomen zoende hij me, en zei hij:” Zullen we dit snel nog eens doen? Kom je dan naar Utrecht?”. Alles leek zo perfect.. Verwachtte ook wel snel een voorstel, maar dit was niet het geval, het is inmiddels maandag en heb besloten zelf niets te laten horen omdat het een gewild persoon is met genoeg aandacht, en ik wil hem laten jagen.. Is er nou toch iets fout gegaan? En wat kan in godsnaam de reden zijn dat hij wat afstandelijker werd en nog steeds niets heeft laten horen? Ik ben gewoon erg bang dat er straks geen tweede date gaat komen, en dat zou ik diep betreuren aangezien dit toch wel de leukste, gezelligste date was met wie ik duidelijk een klik heb en een goed gevoel bij koester.. Ik hoop van harte dat je me kunt helpen.

    Warme groet, Anne

  104. Hoi Anna,
    Een super leuke website!!!!
    Anderhalf jaar heb ik volgens mij mijn soulmate ontmoet.
    We hebben enkele maanden intens contact gehad over de telefoon en enkele malen afgesproken. De click was enorm tussen ons, we hadden respect en waardering voor elkaar. Tot hij afstand begon te nemen. Toen ik hem daarmee confronteerde zei hij dat hij een gezin wou starten maar omdat ik gescheiden was kon hij niet verder met mij. Het contact tussen ons is miniem maar hij blijft nog in mijn hart leven. Ondertussen heeft hij een andere relatie gehad van 8 maanden dat eindigde in een breuk. Tijdens deze relatie hebben we nog contact gehad waar hij iedere keer terugblikte op het intens gevoel dat we deelde en me steeds vraagt wat ik zo leuk aan hem vond. Na de breuk met zijn vriendin heeft hij mij onmiddellijk via sms met alleen maar lieve woorden gecontracteerd. Eerst was ik koel maar later was ik weer mezelf. Nu is het 3 weken geleden dat we contact hebben gehad. Wat moet ik doen, ik kan hem maar niet vergeten en hij geeft ook aan dat hij mij niet is vergeten. Help please!!

    • Katrien,

      Klinkt niet veel belovend deze man. Blijf andere mannen daten zolang hij niet om exclusiviteit vraagt. Ook seks met hem hebben (voor dat hij om exclusiviteit vraagt), zal jou geen goed doen en jou alleen maar verder in verwarring brengen.

      • Bedankt Anna,

        Ik heb ondertussen weer contact met hem gehad en heb hem laten weten dat ik niet opgezet ben met zijn geflirt en dat ik liever geen contact met hem wil hebben op deze manier. Ik ga op zoek naar mijn echte soulmate!

        groetjes

  105. Dankjewel voor je hoopvolle woorden lieve Anna, ik hoop echt dat deze stilte geen afwijzing betekent. Hij zit ook nog in zijn verhuizing, is erg druk maar als een man aan je denkt is een berichtje toch niet teveel gevraagd? Het is inmiddels donderdag, en ben mezelf helemaal gek aan het maken en de date keer op keer in mijn hoofd aan het afspelen. Is het fout om na een week niets te hebben gehoord zelf weer op zijn idee (een 2e date) terug te komen? Of word ik dan automatisch in het rijtje makkelijk als de andere vrouwen die achter hem aanzitten geplaatst en kan ik hem beter zelf contact op laten nemen? Sorry, ben de wanhoop nabij en mijn eigenwaarde daalt met de dag..
    Lieve groet, Anne

    • Anne,
      Ik zal met je eerlijk zijn. Wanneer een man na jullie eerste date voor bijna een week niks van zich laat horen, is dat geen goed teken.
      Blijf op jezelf focussen en niet op een relatie hebben met hem.

      JIJ moet het centrum van je universum staan en niet hij.

      Liefs

  106. Goedendag,

    Eergisteren heb ik sex gehad met een man waar ik verliefd op ben.
    de volgende dag heb ik hem gesmst en heb niets meer van hem ontvangen.
    Ik wil graag zijn intresse terug.

    Maar hoe?

    Met vriendelijk groet,

    Karla

    • Karla,

      Welkom op de blog.
      Karla, er is geen magische pil, toverstok of spreuk waarmee je een man kan betoveren. Een man moet het zelf willen.
      Een man kiest voor een vrouw wanneer hij zich emotioneel tot haar aangetrokken voelt en niet alleen lichamelijk.

      En ontwikkeling van de emotionele aantrekkingskracht heeft tijd nodig.

      Bouw aan jullie vriendschap.

      Neemt hij geen contact op, dan heeft hij geen behoefte aan vriendschap.

  107. Hoi Anne,

    Ik heb ongeveer de zelfde vraag als kala.
    We hebben alleen niet alles gedaan, alleen handwerk,
    want ik zei dat ik nog geen ‘echt sex’ wou hebben.

    Nu zei hij zullen we elkaar volgende week weer zien,
    en ik zei oke.

    Heb hem dus ook gesmst en heb tot heden nog niets
    van hem vernomen. Ik ben verliefd en wil zijn intresse wekken..

    Ik voel me heel inpulsief en wil bijna over mijn eigen
    grenzen gaan om hem bij me te hebben.,

    Hoe ga ik hier met een volwassenmanier mee om,
    dat ik zijn interrese weer terug krijg en dat hij mij waardeert om
    wie ik ben..

    Het voelt nu kil en afstandelijk.

    Groetjes,

    Irme

    • Hallo Irme,

      Om achter te komen of een man jou kan waarderen om wie jij bent is simpel. Jij hebt geen seks met hem, en laat hem meer werk doen in jullie contact dan jij zelf doet. Mannen die een vrouw niet waarderen verwachten van haar dat zij meer doet dan hem: bellen, sms, contact zoeken etc.

      • Bedankt voor je reactie.

        In het begin zocht hij steeds contact met mij op en deed hij ook echt moeite voor me.
        Hij hielp mij met mij om een goed verslag te maken. Ik had echter toen geen interesse, toen was er een omslag en ging ik hem contacten waardoor ik een beetje achter hem aan ging lopen.. het is steeds duwen en trekken.. wanneer ik trek houdt hij afstand en als ik duw zoekt hij weer contact.

        Volgende week zie ik hem weer op het werk en heb geen idee wat voor houding ik tegen over hem moet hebben en wat kan ik doen waardoor hij weer aan mij gaat trekken.

        • Doe niks, letterlijk. Als hij jou wil komt hij vanzelf naar je toe. En laat hem zelf het initiatief nemen. Dat triggert in mannen langetermijn aantrekkingskracht.

  108. Dus als hij me aan gaat spreken, doe ik dan zoals gewoonlijk vleiend en glimlachend of neutraal? Hij wil met mij afspreken en dan wil hij graag sex of enige vorm van sex. Ik wil graag bij hem zijn maar wil geen sex. Ik vind de sex lekker, maar merkte aan mezelf dat ik me niet 100 procent kon geven omdat ik er nog niet helemaal achter stond.

    Hoe geef ik dit aan dat ik hem hierin niet afwijs, dat ik op later termijn wel sex met hem wil hebben, maar eerst beter wil leren kennen. En wat moet ik doen, als hij toch weer probeert sex met mij te hebben en ik dat niet wil, zonder hem op zijn tenen te trappen?

    • Irme,
      Wees jezelf en open, verder je hoeft niks vakspecifiek te doen.

      En als jij geen seks wil, dan moet je als eerste zijn die dat wens wens van jezelf accepteert.

      Vertel zoals jij het hier aan mij vertelde. En als hij weer probeert dan vertel je het nog een keer.

  109. Inmiddels drie maanden in contact met een man. Op het begin veel contact via wa. Elkaar ongeveer 7 keer gezien. Contact bestaat voornamelijk uit wa. Dan opeens paar dagen geen contact, dan weer wel. Vervolgens ga ik op vakantie en laat drie weken niets meer van zich horen. Heb hem een bericht gestuurd hoe het met hem gaat. Hier een bericht op teruggekregen dat hij mij zal bellen. Dit was niet gebeurd (paar dagen gewacht). Vervolgens hem bericht gestuurd over mijn gevoel. Dat ik mij respectloos behandeld voelde. Hierop teruggekregen dat hij totaal geen verkeerde gevoelens heeft maar er nu niets mee kan. Een paar dingen moet hij verwerken en ik hem daarbij niet kan helpen. Je zou zeggen, hij heeft wel gevoel voor mij, maar waarom zo`n houding en dit kenbaar maken via telefoon. Zou hij wel oprecht geinteresseerd zijn of teveel met zichzelf in de knoop zitten??

    • Hallo Sammie,

      Wanneer een man iets had belooft om te doen en vervolgens doet dat niet, en daarna om ruimte vraagt, is dat geen goed teken. Jezelf afvragen waarom hij dit doet zal je weinig opleveren. Waarom niet? Omdat je dan excuses voor hem kan gaan zoeken, betreft waarom hij ruimte nodig heeft.

      Daarbij elkaar in 3 maanden de tijd maar 2 keer per maand gemiddeld zien is niet veel.

      Daarom redenen bedenken(?) waarom hij ruimte nodig heeft – redenen zoals ‘hij zit met zichzelf in de knoop’ etc., zullen jou in een positie kunnen zetten waar jij op hem gaat zitten wachten tot dat hij uit de knoop is.

      Terwijl hij misschien helemaal niet in de knoop zit en alleen niet zo veel zin heeft om jou vaker te zien.

      Zoek geen excuses voor een man betreft waarom hij afstand neemt. En verwacht meer van een man met wie je om zou willen gaan.

  110. Beste Anna,
    Ten eerste mijn complimenten voor jouw duidelijke effectieve aanpak.
    Ik zit kort in een relatie met iemand die ik al lang ken en ben 38 weken zwanger. We zijn echt voor elkaar gemaakt en we zijb erg gelukkig met elkaar. Ik merk alleen nu inderdaad een hoop afstand nu het einde in zicht is van de zwangerschap. Ik vraag mijn lief zijn steun en begrip want ik ben bangig nu het nadert. In plaats van de arm om me heen krijg ik een koele afstandelijke man terug die slechts bij alcohol emotioneel reageert.

    Op zich de grootste afkeer van een vrouw maar met jouw uitleg begrijp ik dit gedrag.

    En ik accepteer dus zijn mannenoeilijkheid. Hij wil er voor mij zijn en maakt zich sterk!! Het nadeel is dat hij bot reageert op mijn kwetsbaarheid en ook zijn eigen emotionele laatste loodjes uiteraard. Dat doet bijhoorlijk zeer ondanks dat ik het goed snap. Het scheelt een hoop boze woorden en misvattingen en tranen wat me al heel veel waard is.

    Het enige wat ik ontzettend moeilijk vind is hem ‘los’ te laten. ik gun het hem zonder meer, maar ik ben erg bang dat een andere vrouw wel in staat is tot de emotionele connectie met hem die ik eigenlijk wil opeisen, vooral als ze verleidelijk is kan ik dat moeilijk accepteren.

    Er is helemaal geen sprake hiervan, maar ik weet hoe het werkt. Door eigen ervaring. De rol van die adviserende vrouw heb ik vaak mogen ervaren en dat voelde enorm vleiend. Uiteraard heb ik me altijd professioneel opgesteld, maar dat stukje band vond ik vleiend en prettig en vooral machtig.

    Nu andersom voel ik me machteloos en naar.

    Ik heb niets te klagen we zijn gelukkig en ik heb een man die met ziel en zaligheid voor mij gaat, echt waar, maar dat botte communiceren voelt best respectloos.

    Mijn gevoelens waar hij voor is gevallen staan hem nu in de weg er voor mij te zijn. Ik probeer hem aan te geven dat ik zijn gevoel nodig heb, maar het helpt niets. Soms wordt me dat te veel. Ik hoop dat na de bevalling als ik me weer verleidelijk kan opstellen dat ik weer wat meer controle over de zaak heb door weer zinvol te kunnen verleiden. Hoe je het went of keert zo’n buik wekt geen lust maar eerder zorg en emoties op, ondanks dat we genoeg intiem zijn.

    Hoe kan ik mij wapenen tegen mijn zwakke momenten wanneer ik me zielig alleen en onbegrepen voel? Zijn woorden als: ik ben er voor je schatje beantwoord ik namelijk met mijn doordachte verstand om zo niet mijn zere teleurgestelde hart te tonen dat snakt naar zijn gevoeligheid. En hoe wapen ik mij tegen de angst dat hij een andere vrouw wel emotioneel toelaat?

    De onzekerheid maakt mij kapot in mijn vrouwzijn en afleiding is soms moeilijk te vinden.

    Moet ik dit gedrag als normaal accepteren wat voor altijd zal blijven en misschen erger wordt of ben ik (straks weer) in staat dat verliefde onderbuik gevoel – als het wat rusiger is – weer terug te krijgen?

    Alvast bedankt voor het lezen en al je geruststellende adviezen op je website.

    • Karin,
      Welkom. Hoe jij je nu voelt is heel normaal voor een vrouw die zwanger is. En dat je nu steun nodig hebt is logisch – dat is een legitieme behoefte.

      Let wel in het vervolg hoe jij om steun vraagt. Vertel aan hem niet over waar hij te weinig van doet, dat zou je vriend alleen kunnen irriteren. Maar wat hij wel heel goed doet en voeg vervolgens eraan toe dat je deze dingen erg waardeert, en op dit moment mist.

  111. Beste Anna,

    Ik ben onder de indruk hoe je je advies geeft hier, ik heb de meeste vragen gelezen, en herkende er veel in.
    Toch zou ik persoonlijk advies willen vragen..

    Mijn vriend en ik zijn oorspronkelijk beste vrienden waar meer uit is gegroeid. Hij heeft een moeilijke jeugd gehad, ik ook, en begrepen elkaars problemen en kregen een goede klik. Opeens sprong de vonk over na 2 jaar, en we werden verliefd. Dit ging een jaar goed, tot vorig jaar hij opeens afstandelijk werd en hij uiteindelijk zei dat hij het niet meer kon omdat hij “helemaal niets kon voelen”. Hij was depressief, zag het leven niet meer zitten, maar we bleven elkaar zien maar dan weer als beste maatjes.
    Het heeft me pijn gedaan, maar ik wou hem steunen, dat dus vriendschap op dat moment was. Hij zei me dat hij me niet kon geven wat ik verdiende, liefde en steun.
    Ik ben altijd verliefd op hem gebleven, ik hou van hem. Na maanden merkte ik op dat hij ook om mij nog altijd gaf en zijn gevoelens terugkwamen, maar ik had het idee dat hij het niet durfde te laten zien.
    Mijn gevoelens hierover klopte, twee maanden geleden sprak hij zijn liefde voor me uit. Hij schreef me gedichten, dat ik de vrouw ben waar hij op een dag mee wil trouwen (die gevoelens heeft hij nog nooit voor een andere vrouw gehad) en het was allemaal zo romantisch.
    Ik was zo dolgelukkig, ik had een jaar op hem gewacht en nu had ik waar ik van droomde.
    Maar… nu begint hij zich weer terug te trekken. Hij heeft problemen met werk en andere omstandigheden, en lijkt weer depressief te raken.
    Hij praat wel met me, maar oppervlakkig zeg maar. Hij geeft ook aan dat hij niet over gevoelens en problemen wilt hebben. Hij begint me te negeren, en ik moet zo mijn best doen om niet aanhankelijk te worden en achter hem aan te lopen.
    Ik ben zo onzeker nu, ik vraag me af of hetzelfde als vorig jaar gaat gebeuren (dat hij zijn “gevoelens” voor alles kwijtraakt ivm depressie) of dat het gewoon een mannending is en dat hij even zijn “oermens” moet voelen en vanzelf naar me terugkomt, zoals “mannen komen van mars , vrouwen van venus” beschrijft.

    Wat denk jij? En hoe moet ik ermee omgaan?

    • Hallo Yentel,
      Wat je omschrijft is zeker geen ‘mannending’. Er is duidelijk meer aan de hand. Waarom afstand komt – weet ik niet. Het kan zijn dat dit aan jullie communicatie ligt. Maar het zou ook kunnen dat je vriend niet durft om in een relatie te stappen, omdat hij niet lekker in zijn vel zit.

      Als je hier uit wil komen zou ik je provisionele hulp adviseren. Op die manier weet je zeker waar de problemen vandaan komen. En of je daar iets aan kan doen. En als je achterkomt dat afstand in jullie relatie aan de ‘karakter’ van je vriend ligt, dan weet je ook gelijk of jij hem kan/wil accepteren zoals hij is en of je daarmee kan leven.

  112. Beste Anna,

    Ik hoop dat je mij ook advies kan geven, ik zit namelijk erg met het volgende:
    Al jarenlang had ik een jongen op het oog, toevallig zag ik zijn profiel op een chatsite en heb hem daar aangesproken. We deelden telefoonnummers uit en ik stuurde mijn foto’s naar hem. Hij vond me erg leuk (op die foto’s) en was erg geintresseerd, hij belde en smste me vaak en lieve woorden waren er altijd bij. (ik heb hem nooit verteld dat ik heb wel eens had gezien en hem altijd al erg leuk vond).
    Het contact was leuk dus besloten we elkaar te ontmoeten, dat was (door mij) vrij kort maar positief. Ik kreeg na de ontmoeting gelijk weer smsjes hoe leuk en mooi hij me vond en dat hij me zsm weer wilde zien, ik stemde in en de vervolgafspraak was ook erg leuk. We hebben veel gepraat en waren blij en verbaasd hoe goed we bij elkaar pasten. Hij gaf dan ook aan dat hij verliefd op me kon worden dat ik het meisje ben dat hij zocht qua type, denkwijze alles. We spraken en zagen elkaar nog een tijdje, op korte termijn vroeg hij of we nu een relatie hebben, en dat hij dat wel wil. Ik heb ingestemt. Na deze dag werd hij afstandelijk! ik kreeg geen lieve berichten meer , hij belde me niet meer (hierdoor ik ook niet), de afspraken ging hij afzeggen omdat hij bij vrienden wilde zijn of voetbal ging kijken. De man die me elke dag 5 minuutjes wilde zien kwam niet meer naar me. Maar als we dan wel een keer een date hadden was hij superlief.. Ik heb hem gevraagt waarom ik nu veel minder van hem hoor als voorheen, dat het naar mijn gevoel nu meer moet zijn, hij zei dat hij het druk heeft en of ik begrip wilde tonen hiervoor. Hij zei dat hij er rekening mee zou houden. Dit is niet gebeurd, ik zag hem en naast me was hij net een verliefde man, maar vanaf het moment dat we niet samen waren kreeg ik totaal geen aandacht. Op een gegeven moment ben ik hem 100% gaan negeren, waardoor hij in stress alles deed om contact met me te opnemen (plots heeft hij het dan niet druk). Na deze actie van mij hebben we het uitgesproken, ik heb hem gezegt dat ik dit gedrag niet leuk vind en hij heeft gezegt dat hij druk is maar er rekening mee zal houden en dat ik hem ook wel af en toe mag bellen. Hiernaast hebben we het ook over seks gehad, ik heb hem verteld dat ik daar nog een lange tijd niet aan toe ben met hem, dit vond hij niet zo leuk omdat hij met mij een avondje naar een hotel wilde gaan, ik zei dat ik dat niet wilde en hij zei dat hij daar begrip voor had, verder hebben we het die dag erg leuk gehad. Maar na deze dag met deze gesprekken heb ik niets gehoord van hem. Daarom heb ik hem een sms gestuurd, waarop ik een droog en kortaf antwoord op terug kreeg, een dag later heb ik hem gebeld, hij was weer droog en kortaf, daarna heb ik niets gedaan omdat ik naar mijn mening heb gedaan wat ik kon doen. Hij is wel online geweest op zijn profiel van die ene chatsite, ik zie dat hij wel met anderen praat maar tegen mij zegt hij geen woord. Dat hij me bewust negeert heeft me zo boos gemaakt dat ik hem een bericht heb gestuurd waarin ik heb aangegeven dat ik niet zo behandeld wil worden en dat zijn gedrag laat zien dat ik geen waarde voor hem heb waardoor ik met dit hele gedoe stop. Zelfs hierop heb ik niets ontvangen. Nu zit ik vol met vraagtekens. Hij was degene die me zo graag wilde en mij als de ware beschouwde, had hij dan helemaal geen gevoelens voor me en was dat allemaal nep? Waarom hoorde ik op het begin zoveel en daarna niet meer? Heeft het ermee te maken dat hij puur seks met me wilde? Als hij me niet wil kan hij dat dan niet gewoon zeggen ipv te gaan negeren?

    • Roos welkom,
      Weinig mannen (mensen in het algemeen) zullen jou de hele waarheid vertellen. En het zou best kunnen dat hij met jou graag seks wilde. Hoe dan ook, je doet het goed, om je grenzen en behoeften aan te geven – geen seks voor dat je eraan toe bent.

  113. Hoi Anna,
    Ik heb een vraagje.. Wat nou als een man afstand neemt
    en weer contact zoekt vevolgens weer afstand neemt enz enz.
    Heel graag en antwoord!!

    Groetjes

    • Hallo Sara,
      Er kunnen verschillende redenen zijn waarom een man dit doet. Het kan zomaar zijn dat deze man niet weet wat hij wil, of communicatie tussen jullie daar oorzaak van is.
      Je zou moeten gaan uitzoeken of jij niet aan de situatie bijdraagt.

  114. Hoi Anna,

    mijn man en ik leven gescheiden vanwege de omstandigheden (werk, studeren etc).. Hij heeft het heel erg druk met een fultime baan en een fultime studie en verplicht nederlands en ik daarentegen niet.. Door zijn stress ben ik de klos en altijd alles schuld en ben ik blij dat we apart wonen… alleen bij hem komt er geen initatief uit niet bellen of sms-en en hier wordt ik inderdaad onzeker van.. volgens hem heeft hij zo veel aan zijn hoofd dat hij geen behoefte heeft aan nog meer stress.. Als ik je stukje lees dan kan ik me dat voorstellen dat hij met andere dingen bezig is in zijn hoofd. Ik vind het heel moeilijk om het los te laten omdat ik op zijn minst een reactie verwacht op een berichtje van een simpel goedemorgen… mijn conclusie is dat ik het moet los laten en momenteel niet te veel moet verwachten want ik wordt hierdoor alleen maar teleurgesteld.

    wat zou jij doen…groetjes Bela

    • ik was nog even mijn stukje aan het lezen en ik kwam tot de conclusie dat ik het wel heel erg bij mezelf neerleg… en ik denk dat ik eens even geen initatief toon en als hij niets van zich laat horen dan is dit toch ook een teken?

    • Hallo Bela,
      Welkom op de blog. Om goed je bericht te begrijpen, schrijf je het over je man? Jullie zijn getrouwd? En jullie wonnen apart? Als dat zo is, dit zou me niet verbazen dat je man gestrest is.
      Wanneer een getrouwd stel apart woont, dat brengt allen maar meer afstand in de relatie. Als jullie inderdaad getrouwd zijn en jij graag bij elkaar wil blijven, hier is een blog die jou meer inzichten wellicht kan geven.

      http://www.annaklijn.nl/relatieadviezen/hoe-relatie-met-takenverdeling-te-redden/

      • Hoi Anna,

        dankjewel voor je reactie en het gaat inderdaad om mijn man… hij is vanuit het buitenland hiereen verhuisd en moet er ook nog een inburgerings-cursus erbij doen… dus er zit behoorlijk wat druk op de ketel.

        ik heb de blog gelezen en hier enkele nuttige punten uit gehaald waar ik pakweg een heel jaar tegenaan heb lopen vechten en mensen hebben al vlug een mening hoe het zou moeten zijn of niet…

        en aangezien onze situatie ben ik degene die voor het emotienele stuk moet zorg dragen daar heeft hij geen tijd en ook geen zin in… dus geen gevecht meer om die olifant in dat kaste te krijgen.

  115. Hallo Anna,
    Ik hoop dat je mij ook advies kunt geven. Ik heb nu al 3 maanden een relatie met een man. Vanaf het begin hebben we een geweldige klik. Na onze eerste date vertelde hij me dat hij nooit in de liefde geloofde maar dankzij mij hij er nu wel in geloofde. Hij was veranderd volgend zijn vrienden, was veel vrolijker etc..We hebben elkaar in totaal 5 keer gezien en hebben alleen via de telefoon (sms) contact. Onze laatste date was 2 weken geleden..Het was weer erg leuk, heb toen ook voor het eerst gezoend met hem..Ook mijn gevoelens voor hem heb ik kenbaar gemaakt…Hij heeft aangegeven dat hij ervan droomt om een gezin met mij te stichte, dat hij nog nooit zoveel gevoelens had voor iemand maar..Na de laatste date lijkt het alsof hij afstand neemt van mij..hij smst veeeel minder en stuurt hele afstandelijke berichtjes. Ik heb hem gevraagd of zijn gevoelens veranderd waren, hij antwoordde van niet en begreep ook niet waarom ik dat dacht. Toen dit zo bleef doorgaan heb ik hem gevraagd of iets hem dwarszit. Hij vertelde dat zijn contract niet verlengd zou worden en dat hij daarom minder smste, hij voelde zich niet goed, hij wilde er niet over praten en klef doen met mij omdat het averechts werkt. Ik probeer hem nu de ruimte te geven door geen smsjes te sturen. Helaas lukt het me niet altijd om afstand te nemen en stuur soms een sms waar ik dan soms niet eens een antwoord op krijg. Gisteren heb ik hem gesmst dat dit mij pijn doet, hij reageerde een dag later dat het hem speet (was niet zijn bedoeling). Nu heb ik hem dus ook 2,5 week niet gezien (hij werkt ook vaak s’avond en het is lastig iets te plannen) ik mis hem..Maar heb het gevoel dat hij me niet mist, niet meer wil zien.. Het voelt alsof hij niet eens de moeite wil doen om een simpel sms te sturen.. Ben ik aan het overdrijven?? Wat moet ik doen?? Laatst gaf hij aan dat we elkaar volgende week misschien konden zien, als hij zich goed voelde..We hebben elkaar uiteindelijk niet gezien, heb ook niet gevraagd waarom niet..Ik wacht totdat hij aangeeft wanneer hij me weer wil zien.. Geef me aub tips zodat ik hiermee kan omgaan!!

    • Anneroos,

      Welkom op de blog.

      Het eerste wat mij uit je schrijven verbaast is dat hij jou niet wil zien omdat hij zich ‘slecht’ voelt. En zegt dat jullie elkaar misschien volgende week kunnen zien als hij zich ‘goed’ voelt.
      Een man die verliefd is en zijn geliefde niet kan zien, omdat hij zich ‘slecht’ voel, is natuurlijk een mogelijkheid.

      Maar wat bedoelt hij met ‘ik voel me niet goed’ ?

      Dat hij zich down vanwege zijn niet verlengde contract voelt? Of dat hij zich zo slecht voelt dat hij niet eens het bed uit kan?

      Het eerste toch?

      Hoe oud is deze man? Heeft hij financiële verplichtingen zoals alimentaties, grote hypotheek etc?

      Niet verlengde contract is nooit leuk.

      Maar je wil uitkijken dat hij dit niet als een excuus gebruikt om jou minder te zien.

      Zolang jullie nog geen exclusiviteit hebben besproken en hij erin gestemd heeft met jouw ‘voorwaarden’ om een relatie met jou te hebben, hebben jullie nog geen relatie en zijn nog alleen aan het daten.

      En als jullie nog geen relatie hebben, dan wil je je tijd niet verdoen, door op hem te zitten wachten omdat hij zelf is onzeker.

  116. Ik heb een man ontmoet uit Amerika. En tja vele zullen al aanmerkingen hebben , waar ben je aan begonnen ect.

    Nu “daten” we al ruim 16 maanden. Ik heb hem nog nooit live ontmoet ivm persoonlijke problemen die ik niet echt wil uitleggen .
    Maar onlangs is hij gaan werken en is het contact wat afgezwakt, nu heeft hij dan gezegd dat ik te aanhankelijk werd van hem en na een lief bedoelde opmerking, die hij helaas verkeerd geintepreteerd heeft ( stress prive met familie de oorzaak vermoed ik ) , gezegd dat ik hem dus inderdaad te veel controleer.

    Niks gezegd over stoppen relatie of enig dreigement van geen contact meer willen , moet ik hem nu dus de kans geven alles op een rijtje te zetten en hem dus af laten koelen , en dus hem weer contact te laten opnemen en niet dat ik weer berichten ga sturen en dus contact forceer ?

    • Hallo Ellie,
      Welkom op de blog. Deze man heeft gelijk. Jij bent te aanhankelijk. En al ken ik jou niet en weet niet waarom deze man het zo denkt. Maar een ‘relatie’ met man voor 1,5 jaar hebben en hem nog nooit gezien te hebben, betekent dat je in een fantasiewereld leeft. En omdat jij jouw fantasiewereld (waarin ook hij voorkomt) niet los wil laten en niet inziet dat jullie ‘relatie’ in één virtuele stadium is blijven hangen.

      Als jullie relatie geen fantasiewereld is, dan vraag ik me af waarom jullie elkaar in 1,5 jaar nog niet hebben ontmoet?

      Ik weet niet welke obstakels voor jullie in de weg stonden om elkaar te kunnen ontmoeten. Maar die hebben ongetwijfeld bijgedragen aan (tenminste van zijn kant) een wens om jullie relatie virtueel te houden.

      Deze man heeft kennelijk genoeg van fantasie relatie. En het zou me niet eens verbrassen als deze man een vrouw heeft en alleen maar afleiding online zocht.

  117. Hallo, poeh ik heb zo eens wat verhalen gelezen en de antwoorden en tips bij sommige verhalen van Anna kan ik mij wel in vinden.

    Mijn verhaal, ik en mijn vriend kennen elkaar vanaf december 2011 en zijn in februari al samen gaan wonen.
    Is wel snel gegaan maar het voelde goed dus hebben we die keus gemaakt.
    Na een tijdje begonnen de ruzies en dan vooral omdat ik veel problemen heb/had met het contact wat hij met zijn ex heeft.
    Hij kan met haar goed praten zegt hij dan.
    Nu moet ik erbij vertellen dat hij nog steeds aan het knokken is tegen de problemen die hij al jaren heeft, en dat zijn ex van die problemen weet.
    Ik zelf heb ook nogal wat problemen en wil dat graag met hem delen, maar hij kan dat nog niet aan (logisch).
    Ik heb hem vaak gezegd dat ik het niet leuk vind dat hij alles maar met die ex wil bepraten, en met mij niet.
    Hij zegt dan dat hij mij niet extra wil belasten met zijn problemen omdat hij vind dat ik die er niet bij kan hebben.

    Maar door al die ruzies, en de problemen die ik heb, heeft hij ervoor gekozen om een pauze in te lassen, en wij beiden aan onszelf moeten werken.
    Dat is nu een week, afgelopen week heb ik hem wel gesproken en nog gezien, maar dat alleen omdat ikzelf contact met hem op nam.
    Gisteren was voor mij de druppel, ik hoorde maar niets van hem dus maakte ik mezelf zorgen, vooral ook omdat ik niet weet hoe erg zijn problemen zijn en wat voor rare dingen hij in het hoofd haalt.
    Dus heb ik eerst een sms gedaan naar mensen waarvan ik dacht dat het vrienden waren, en gevraagd of die hem al gezien hadden.
    Ik kreeg toen een sms terug met, ja gister zijn we wat wezen drinken bij hem, ik heb toen weer terug een sms gedaan, met dat het niet mijn vraag beantwoorden.
    Ik wil weten of jullie hem vandaag hebben gezien want ik maak me zorgen, krijg ik terug, nergens voor nodig geef het de tijd.
    Op dat moment wordt ik dan boos dus een boze sms gedaan met, dat vraag ik niet ik vraag of je hem gezien hebt vandaag, en ik maak mezelf zorgen om hem.
    Nou he he eindelijk krreg ik antwoord, nee vandaag hebben we hem nog niet gezien.
    Dus heb ik hem gebeld, maar moet zeggen dat hij niet vrolijk klonk, maar ik moest hem zeggen dat ik hem miste en wil dat het weer goed komt tussen hem en mij.

    Na een tijdje kreeg ik weer een sms van die zogenaamde vrienden waarin ze zeiden dat ik hem met rust moest laten.
    Toen werd ik heel erg boos want ik vind dat als mijn man met rust gelaten wil worden dat hij dat dan moet zeggen.
    Ik heb mijn vriend toen een what’s app gedaan, en hij zegt dan doodleuk tegen mij, dat die sms van die “vrienden” een goed bedoeld advies was.
    Nou ik vind het bemoeiziek, bovendien kan ik hun reacties niet zien want ik zit niet daar waar mijn vriend zit, en zij wel en dat doet mij ook pijn.

    Maar gisteren heb ik besloten geen contact met hem op te nemen en dat het nu maar van hem af moet komen, hij vindt dat er nog niets veranderd is tussen hem en mij.
    En ik moet zeggen dat hij daar tot gisteren gelijk in had, ik ben altijd heel negatief en vooral als ik me niet goed voel, dan zie ik het allemaal niet meer zitten en maak ruzie met hem.
    Daar kan hij niet tegen en zorgt dat hij ook weer in grotere problemen komt..
    Ik heb al jaren antidepresiva medicatie, en ik had al een tijdje het gevoel dat de werking niet meer deed wat het moet doen.
    Nu is de medicatie verhoogd en ik heb nu weer een beetje het gevoel dat ik meer aankan, alleen de positiviteit moet nog terug komen.

    Maar goed ik heb meerdere relaties gehad maar nog nooit 1 waarvan mijn partner zich terug trok, dus voor mij is dit volkomen nieuw.
    Het enige wat ik wil is dat het goed komt tussen hem en mij want ik wil hem niet kwijt.
    Dus vandaar ook mijn besluit geen contact meer met hem op te nemen, ik vind dat hij nu aan mij moet laten zien dat hij van mij houdt en mij mist.
    Ik heb het van mijn kant laten weten, en nu is het zijn beurt……

    Groetjes Mary

    • Mary,
      Dit is een lastige situatie. Ongetwijfeld hebben jullie beide met jullie communicatie bijgedragen aan de relatie zoals het nu is.
      Tegelijkertijd ben ik geen voorstander van vrienden met je ex blijven tenzij je samen verplichtingen heb zoals kinderen.

      Dat je vriend met zijn ex zijn ‘problemen’ kan bespreken en met jou niet duid erop dat hij emotioneel betreft dit onderwerp bij haar dichter staat dan bij jou.

      En zolang hij naar haar gaat en niet naar jou met zijn ‘problemen’ zal afstand tussen jullie blijven. En dat is ook wat je voelt en daarom ruzies met hem erover maakt.

      Er is een goed boek voor dit onderwerp – ‘Emotionele Ontrouw’ van Gary Neuman.

      Misschien kan je daar wat aan hebben.

  118. Beste Anna,

    Bedankt voor uw reactie. Als ik contact zoek duwt hij mij al het ware weg.
    Maar het zou heel goed kunnen dat het door mij komt. Wat doe ik verkeerd? Hoe kan ik dot het beste aanpakken?

    Groetjes

    • Sara,
      Het is heel simpel – zoek geen contact en wacht tot dat hij initiatief tot contact neemt.
      En wanneer hij contact zoekt dan hoeft hij jou ook niet weg te duwen.

      • Ik snap wat u bedoelt, dit doe ik ook. Maar dat is nu juist et probleem.
        Wanneer hij contact zoekt met mij ga ik daar op in omdat ik van hem hou. Na goeie gesprekken lijkt het goed te gaan. Na een paar dagen contact hoor ik weer een hele tijd niks van hem. Ik snap er niks van en het maakt me onzeker :( (
        hij komt wel elke keer terug nadat hij afstand neemt. Wat betekent dit?
        dit is al heel vaak gebeurd.

  119. Beste Anna,

    M’n vriend en ik gaan al 2,5 jaar en ik vind dat het tijd wordt voor een stap verder, maar m’n vriend rept daar geen woord over. Zolang we het niet over de toekomst hebben, zijn wij het gelukkigste stel ooit.
    Nu, inmiddels twee weken geleden, hoor ik niks meer van hem. Twee weken geleden is hij heel boos geworden op iets wat ik heb gezegd, wat ik wel erg overdreven vond maar goed. Ik heb m’n fout erkend, m’n excuses aangeboden, gebeld ge-sms’t maar totaal geen reactie. Hij belt ook niet terug. Hij geeft mij totaal geen ruimte om iets op te lossen. Ik weet niet meer wat ik moet doen..

    Gr. Sara

    • Hallo Sara,
      Welkom. Wat bedoel je met een stap verder? Samenwonen, trouwen, kinderen? Wat moet voor jou gebeuren dat je een gevoel hebt dat jullie ‘een stap verder’ maken?

      • Hallo Anna,

        Bedankt voor je reactie. Ik wil graag trouwen (lees: samenwonen, maar ik moet met hem trouwen om samen te kunnen wonen ivm geloof) maar niet gelijk vandaag morgen of volgende week. Ik heb nooit de zekerheid van hem gekregen dat hij ook met mij verder wil gaan dan een leuke vriendin, leuk gezelschap etc.
        Als hij zou aangeven dat hij dat wel wilt maar op iets wacht of weet ik veel wat, zou ik natuurlijk wachten. Nu maak ik me zorgen dat er veel meer speelt dan alleen dat incidentje van 2 weken geleden. Helaas negeert hij mij volledig, de enige manier is naar z’n huis gaan maar m’n trots zit in de weg. Ik ben altijd de gevende kant geweest, ik heb altijd moeten vechten voor deze relatie. Hij weet gewoon dat ik in the pocket ben en doet absoluut geen moeite voor mij. Soms denk ik dat ik de knoop moet doorhakken en zonder hem verder moet gaan… Het is gewoon een heel moeilijke vent. Ik ben 25 hij 35. Ik ben goed opgeleid, zie er goed uit, ben heel makkelijk in omgang, dan snap ik niet wat er fout gaat. Ik kan natuurlijk niet vragen waarom hij niet van me houdt, als dat er niet is dan is het er niet. En aan de andere kant praten we wel over een super leuke tijd van 2,5 jaar. Als hij niet van me zou houden dan zou hij toch niet zo lang met me samen zijn of is dat naïef van me?

        • Hallo Sara,
          Zoals je zelf al zegt waarschijnlijk is er meer aan de hand. Of dit betekent dat hij niet van je houd, dat weet ik niet. Maar dat aan jullie relatie moet worden gewerkt is een feit. Hoog kans bestaat dat zijn behoeften (emotionele) niet worden vervuld. En wanneer je aan een man ‘te veel’ geef, maar tegelijkertijd niet weet hoe zijn emotionele behoeften te vervullen – kan hij afstand van een vrouw nemen.

  120. Hoi Anna,
    Heb over maanden terug iemand uit het buitenland ontmoet.
    In het begin waren we vaak constant aan het skypen soms tot middernacht.
    Na 3 maand is hij speciaal voor mij naar hier gekomen. Hij heeft zich ontpopt als
    een echte familieman voor mijn kindjes en hij deed me smelten. Was meteen verkocht,
    binnenkort ga ik hem opzoeken, hij weet dat ik kom en hij komt me oppikken. Mag bij hem blijven logeren. Hij heeft me gezegd aan de telefoon dat het nog te vroeg is om te
    zeggen dat hij van me houdt maar dat zijn gevoel goed zit. Wat me echter onzeker maakt, lastig zelf is het feit dat ik soms een week niks van hem hoor. Eerst werd ik overweldigd door pc gesprekken, telefoontjes, smsjes en nu is dat plots minder.
    Ik loop rond met het gevoel dat hij me misschien niet goed genoeg vind, weet mezelf vaak geen raad met mijn gevoelens omdat hij net is wat ik wil.

    • Marieke,
      Dit is een lastige situatie – Jullie hebben lange afstandsrelatie. Als de frequentie van jullie interacties is verandert, wil je eerst kijken naar waarom: omdat jullie te lang zonder elkaar zijn, of omdat deze man onzeker wordt van wat hij wil. Het is goed om in deze stadium aan elkaar duidelijk te maken wat je zekerheid geeft of juist wegneemt. Bespreek dit met hem.

  121. Hallo, ik ben al bijna 1,5 jaar getrouwd met mijn partner. Mijn man heeft een hele moeilijke karakter: koudbloedig en gevoelloos. Hij is net als een klein kind kan wel dagen lang niet tegen je praten als je hem boos hebt gemaakt. Ik vind het heel moeilijk om met zijn karakter om te gaan. Ik moet me zelf steeds aanpassen tot hem. Ik heb nooit gelijk, ik ben altijd de schuldige, iedereen is goed behalve ik. Zo ben ik ingesteld tot zijn hersenen, als we weer ruzie hebben. Ik kan nooit dingen uitpraten met hem ook al zit hij fout! Wat moet ik doen? Ik heb echt tips en advies nodig want zo een leventje maakt me echt moe en kapot.

    • Welkom,
      Als jij met de karakter van je man niet om kan gaan, als hij jou altijd de schuld geeft en iedereen behalve jou goed ziet, dan moet je uit elkaar gaan. Ik heb geen magische pil die van een man (mens) een andere man kan maken.

      Je accepteert je partner zoals hij is – of je wil hem niet; zo simpel is dat. Niemand kan je veranderen.

      Of je kiest een andere benadering – je inspireert je man om anders met je om te gaan. En om dat te kunnen doen, moet je eerst zelf veranderen, zodat zijn reacties op jou ook veranderen.

  122. Beste Anna,

    Ik hoop echt dat je me kunt informeren en hopelijk geruststellen.

    Ik heb een relatie van bijna 3 jaar net als andere met ups and downs, maar over het algemeen hebben we het erg leuk en fijn samen.
    Onlangs heeft mijn partner mij ten huwelijk gevraagd. Echter 2 weken erna: de dag van mijn vakantie met vriendinnen, maakte hij een enorme ruzie over en met alle verwijten welke ik allemaal verkeerd doe al weken en maanden. Hij noemde een boekwerk klachten op waar hij zich de laatste 2 mnd aan ergert. Ik ben op vakantie vertrokken en de gehele 11 dagen was er bijna geen contact. Hij nam zijn telefoon niet op en reageerde niet terug per sms. Mijn hele vakantie was ik verdrietig. Het enige wat hij aangaf is niet zeker te weten of hij nog verder wil??? Bij thuiskomst alles bijgelegd en sindsdien gaat het super. Tot 3 dagen terug. Weer geeft hij aan zoveel aan zijn hoofd te hebben en rust te willen. Hij geeft duidelijk aan dat het niet aan mij ligt. Maar dat hij uitgeput is van alle stress ( werk en familie zaken) als ik hem vraag of ik hem mag en kan steunen geeft hij aan het niet te weten. Want wat helpt dat zegt hij. Hoelang nemen mannen even een afstand? We zitten nu bijna aan de 3 jaar relatie en zouden deze maand samen wonen en volgend jaar trouwen. Het enige wat hij stuurde was ik hou van jou. Ik ben kapot van verdriet. Is dit bekend als zijnde een mannen ding? Want ik voel me radeloos en intens verdrietig.
    Dank je wel voor het lezen en groet. Nadia

    • Hallo Nadia,
      Welkom. Ik twijfel uit je verhaal dat je vriend alleen met het werk en familie zaken in zijn hoofd zit. Het lijkt alsof er meer aan de hand is. Voor dat je op vakantie vertrok, waar hadden jullie ruzie erover? Kijk of je kan achter kommen wat (of) je vriend in de relatie niet lekker zit. Zijn afstand tijdens je vakantie (en daarna) had hoogstwaarschijnlijk voornamelijk met jullie relatie te maken en niet met andere zaken.

      • Dag Anna,

        Bedankt voor uw reactie. Zijn klacht is dat hij mij te spontaan en te sociaal vind naar mensen. Wat ik een mooie eigenschap vind in een tijd waarin de meeste mensen alleen met zichzelf bezig zijn, maar dat ter zijde. Hij irriteert zich er aan als ik een praatje maak met een 40 jaar oudere buurman of een praatje bla bla maak met de bakker. Meestal merk ik meteen aan zn houding dat er iets is
        maar nu echt niet. We hadden het echt heel fijn. Ik bedenk me dat t samenwonen en misschien de bruiloft hem misschien benauwd. Maar als ik hem er naar bevraag (zeur) zegt hij dat het niet zo is.
        De ruzie ging erover dat ik vast wel weer heel spontaan met mannen om zal gaan zijn op vakantie.

        Wat er afgelopen week gebeurde? Ik heb echt geen idee. We hebben geen ruzie gemaakt, overdag was alles voor wat ik kon waarnemen nog koek en ei.

        Hij heeft ouders die veel verwachtingen en druk op hem leggen. En hij wilt weg op zijn werk. Ik geloofde dat (tot jouw reactie), dat nu het geval was met zijn gevoel en frustratie. Ik word hier zo onzeker van en verdrietig. Ik weet echt niet meer wat ik verkeer doe. Na een ruzie wilt hij t er ook niet over hebben. Ik kan dan kiezen of wel met te gaan praten wat uitloopt op ruzie, omdat hij daar geen zin in heeft/ het niet kan, maar ik een uitleg verwacht om het allemaal te kunnen begrijpen. Of net als hem ook doen of mijn neus bloed en meestal weer een leuke en fijne dag samen hebben.

        Ik weet niet meer in welke hoek ik he moet zoeken. Ik wil hem inderdaad de ruimte geven, maar is t ‘normaal ‘ dat dit bijvoorbeeld een week duurt voordat ik hem weer hoor of zie?

        Heel erg bedankt voor uw hulp!
        Nadia

        • Nadia,

          Je hebt gelijk eigenschappen zoals spontaan en sociaal, zijn positieve eigenschappen en zijn fijn om te hebben, of mensen ontmoeten met deze eigenschappen. We voelen ons vaak op ons gemak met iemand die spontaan en sociaal is.

          Aan de andere kant, als jij bij elkaar wil blijven – wil je kijken welke behoeften je vriend heeft.

          Op dit moment kan je zijn behoeften duidelijk niet vervullen. En niet omdat jij geen leuk mens bent. Maar omdat jouw visie en zijn visie van elkaar verschillen.

          Wat jij als sociaal en spontaan ziet, ziet je vriend wellicht als een bedreiging. Hij is duidelijk heel erg op je gesteld en is bang om jou te verliezen.

          Zou dit misschien een rol in jullie relatie kunnen spelen:

          Zou het kunnen dat je vriend jou ‘te’ sociaal vindt en een gevoel heeft dat hij altijd op jouw aandacht moet wachten. En daarmee het gevoel heeft dat hij voor jou op de 2e, 3e of zelfs 10e plek staat, omdat jij je aandacht aan zo veel mensen geeft. Aan je vriendinnen, familie, buren, kennissen of zelfs onbekenden?

          Wanneer we voor onze partner niet op nr1 kunnen voelen, zullen we de relatie als onprettig ervaren.

          Wanneer onze partner ons ‘niet nodig heeft’ en sociale behoeften net zo goed bij anderen kan hallen, zullen we hem/haar dat kwalijk gaan nemen.

          Denk je dat dit tussen jullie het geval is?

          Denk je dat jouw vriendelijke karakter en jouw behoefte om bij het leven van anderen bij betrokken te zijn, jouw vriend het gevoel geeft dat hij voor jou niet op nr1 staat?

  123. Hoi Anna.

    Dank u wel. Ik heb heb zo nooit bekeken en over nagedacht.
    Wat ik wel weet en een ieder die ons kent weet dat ik hem altijd respectvol behandel en dat hij de geweldigste man op aarde is.
    Inmiddels heeft hij vandaag per sms de relatie verbroken.
    Zonder uitleg en face to face contact. Daarmee mag ik het doen.
    Raad en advies vragen hoeft dus niet meer.
    Want ben hem kwijt en ook mezelf.

    Bedankt in iedergeval,
    Gr. Nadia

  124. Dag Anna

    Bijna een jaar geleden heb ik een man leren kennen. Ik had toen nog een vriend, maar toch stuurde die man mij vaak sms’jes om af te spreken. Ik ben daar nooit op ingegaan aangezien ik een vriend had. Het is toen gedaan geraakt tussen mij en mijn vriend en ik liep die man terug tegen het lijf. De dag nadien wou hij afspreken. Hij is toen bij mij thuis geweest en je weet wel – van het één kwam het ander… Het werd al laat en hij vroeg of hij mocht blijven slapen. Ik heb dit toegestaan. De volgende dag is hij vertrokken en heb hem toen een maand niet gehoord. Nadien stuurde hij vaak sms’jes om nog eens af te spreken, maar ik ben daar niet op ingegaan. Toen duurde het opnieuw enkele weken voordat hij een berichtje stuurde om af te spreken. Ik ben toen bij hem langsgegaan. Er was opnieuw seksueel contact. Hij was ook heel lief en teder naar mij toe. De dag nadien heb ik hem een berichtje gestuurd, maar ik kreeg geen antwoord. Ik heb hem sindsdien weer niet meer gehoord (ongeveer week geleden). Het probleem is dat ik wel gevoelens heb gekregen omdat het echt wel een man is die ik zoek. Wat ik ook weet is dat hij wel nog met andere vrouwen bezig is ook. Maar het is dan toch raar dat hij wel vaak terugkomt bij mij? Ik weet echt niet wat ik er van moet denken…

    • Anneleen,
      Welkom. Soms voelt een man zich bijzonder tot een vrouw aangetrokken en wil haar wel blijven zien, maar niet te veel omdat hij met haar geen toekomst ziet. Daarom is het verstandig om eerst op vriendschap te concentreren en uit te zoeken waarom een man precies met jou in contact wil zijn. En dan pas andere kanten van de relatie te ontdekken. Dus wat jij ervan moet denken? Het spijt me, maar voorlopig niks. Uit je bericht zie ik geen aanwijzingen dat deze man serieuze bedoelingen had. Nog niet in ieder geval.

  125. Hallo,

    Eindelijk ben ik weer een jongen tegengekomen die ik leuk vind en niet alleen andersom.
    Hij sprak me aan en vroeg later mijn facebook/nummer, ik heb (misschien is dat al een fout geweest) mijn nummer gegeven. Hij zei later “wel bellen he, 19 oktober” (dan is er weer een feestje) hij zocht regelmatig lichamelijk contact en aan het einde van de avond wou hij zoenen (niet gedaan omdat een vriend van mij er bovenop stond te kijken en ik dat ongemakkelijk vond en dat heb ik hem ook verteld)
    Toen ik in de auto zat stuurde ik hem gelijk een bericht met “was gezellig”, Meer niet en daar reageerde hij weer met een vraag op. En noemde me constant knapperd,schoonheid etc etc.(hij was niet nuchter ;) )
    De volgende dag heb ik hem aan het einde van de dag een bericht gestuurd met de vraag of hij alles overleefd had. Hij reageerde wel gewoon, maar het was een korte chat. Toen vervolgens een hele week niks gehoord. Tot vrijdagnacht toen meneer uit aan het gaan was.(hij woont best ver van mij vandaan) Met de vraag hoe het met me is en of ik hem al op facebook gevonden had en hij zei “voeg me een toe dan ;P ”
    Zei op n grappige manier dat hij er maar beter voor kon zorgen dat hij 19 oktober naar dat feestje komt waarop hij antwoordde dat dat wel goed komt! Dat was weer een vrij korte chat.
    En nu…..nu hoor ik eigenlijk niks meer. En wacht ik in spanning af of hij 19 oktober daadwerkelijk komt, maar nog belangrijker….of hij nog wel geïnteresseerd is.

    Heb ik de fout gemaakt door hem zelf te sms’en? Had ik mijn nummer niet moeten geven, had ik hem niet moeten vertellen dat ik wel met hem wou zoenen maar dat het aan andere dingen lag waarom dat niet gebeurt is?
    Ik weet het echt niet meer :(

    • Allure,
      Je hebt deze jongeman maar één keer gesproken, toch? Geef jullie relatie / contact de tijd. Relatie ontstaat niet vanwege die ene klik op een feestje, maar uit een reeks van de positie ervaringen. Bespring hem niet met je sms’jes, vragen of verwachtingen (ook net je gearomatiseerde verwachtingen over hoe je een perfecte start van de relatie zou willen)- jullie kennen elkaar amper.

      Focus op het leven en niet op wat hij NU aan jou zou kunnen geven.

  126. Hoi Anna,

    Ik heb een vraag betreft alleen zijn.

    Iedere keer is er een ruzie die komt o.a. doordat ik dingen heb gedaan waar hij om vroeg, maar… soms vergeet ik wat te doen. Ik doe wel tegelijkertijd altijd de dingen waar hij mij om vraagt.

    Is hij een egoïstisch die mij erbuiten laat? Iedere keer als ik hem vraag: “Weet je ook hoe ik me voel?” zegt hij: “Ja. Maar toch merk ik er niks van.

    Hij wordt boos wanneer ik iets weer niet heb gedaan. En dan haalt hij alles wat ik niet goed heb gedaan. Alles is ik, en dan gaat hij me negeren, niet tegen me praten en dan voel ik me alleen.

    Is hij een man of een klein kind? Ik weet niet wat ik ervan moet denken? Of ligt het aan mij?

    Groetjes,
    Nous

  127. Hoi Anna,

    Even een relatie/vraag op jouw stukje.

    Ik heb 4 maanden een relatie, het gaat best goed,
    Alleen de eerste maanden whapte we veel en begon hij elke morgen uit zichzelf met: Goedemorgen lieverd, lekker geslapen ? Sinds de laatste 2 weken begint hij niet meer uit zichzelf en als ik niets zeg hoor pas om 5 uur wat van hem of later! Af en toe kan hij ook weleens afstandelijk doen als ik bij hem ben, zijn kleine dingetjes, hij is wel lief voor me dat zeker. Maar ik wordt er heel erg onzeker van, hij is heel gesloten dat dan weer wel. We hebben wel goede gesprekken en praten regelmatig over diepere dingen. Maar ik moet bv aankomend weekend werken, dus ik zie hem dan weinig, daar hadden we het afgelopen zondag over, dus hij zegt: ja dat is niet zo leuk. Dus ik dacht: Yes, hij baalt er van dat hij me niet ziet! Dus ik vroeg: wat zei je nou precies ( om het nog een x goed te horen ) Dus hij zegt: Ja, dat het niet zo leuk voor je is als je moet werken. Maar ik had liever gehoord dat hij er van baalde dat hij me niet zou zien. Heb jij een tip ??

    • Mesje,

      Veel vrouwen hebben soms veel aandacht en bevestiging nodig van hun man. Jij bent echt geen uitzondering. Wanneer je bevestiging nodig hebt, zoek voor positieve manieren die op een speelse wijze hem trigeren om jou die bevestiging te geven. Als hij geen sms’je stuurt, stuur dan zelf een sms. Maar dan met geen: ‘goedemorgen schat, lekker geslapen?’ maar met bijvoorbeeld: ‘ik heb je al voor volle 27 minuten gemist’.

      Speel met hem, en trigger in hem een positieve reactie. Dit balans: hij soms afstandelijk – jij speels om he ‘terug in de relatie te brengen’ , zal jullie hele leven blijven. Gebruik daarom je creativiteit en spel ipv droevig te zijn over zijn afstandelijkheid.

  128. Hallo

    Ik ben nu een 2.5 maand samen met een leuke kerel. Het heeft wel zeker 6 date”s geduurd voordat hij mij gekust heeft, en dan is hij maar ineens blijven slapen. We hebben het heel leuk samen, maar ik krijg maar geen bevestiging van hem. Ook geen complimentjes wat mij heel onzeker maakt.
    Ik laat mijn onzekerheid niet merken maar het knaagt aan mij.

    Ik heb een dochter met co-ouderschap en mijn weekends zonder dochter wil ik graag met hem spenderen en leuke dingen doen. Maar hij hecht veel nood aan tijd voor zichzelf en zijn vrienden. Ik heb hem hierover nog niet durven aanspreken omdat ik hem niet wil verstikken. Het moet spontaan van zijn kant komen.

    Moet ik mijzelf ook een beetje afstandelijke opstellen of hem hierover aanspreken? En hoe moet ik dit aanbrengen? We zijn beide 30 en willen het rustig aan doen maar hij toch wel héél rustig. Ik heb geen zin om zo nog maanden te ‘wachten’.

    • Kimberley,
      Welkom op de blog.

      Jouw onzekerheid begrijp ik goed. Tegelijkertijd wat zijn jouw verwachtingen? Dat jullie na 2.5 maand een koppel zijn, die ieder weekend samen is? Helaas gebeurt dat zelden.

      Wat voor bevestiging heb je nodig in welke vorm? Dat je mooi bent? Dat hij van je houd? Dat hij met jou een relatie wil? Wat is het precies wat jij nodig hebt?

  129. Hallo Anna,

    Graag zou ik ook jouw perspectief willen weten voor mijn situatie. Ik heb al diverse stukken hierboven gelezen en her en der kan ik er wel wat uithalen, maar ik ben er nog niet helemaal uit.

    Op mijn werk heb ik in juni een collega ontmoet. Hij is 2,5 jaar ouder dan mij. Een jaar geleden is zijn vorige relatie geëindigd. Hij is er door omstandigheden zelf uitgestapt, maar heeft daar wel een kind aan overgehouden. Op dit moment is hij druk bezig om zijn kind te zien, aangezien zijn ex het hem ontzettend moeilijk maakt hierin. Ook wordt hij van andere dingen beschuldigd, die hem niet in de koude kleren zijn komen zitten.
    Sinds juli/augustus zijn we op het werk in gesprek geraakt. Wekelijks kletsen we met elkaar. Ik toon interesse in zijn strijd met zijn kind/ex en met zichzelf. Op een gegeven moment heb ik hem ook een mailtje gestuurd en hebben we globaal wat over en weer gemaild. Na een stillere periode waar we elkaar alleen nog op het werk spraken, heb ik hem een sms gestuurd om hem succes te wensen met een belangrijke gebeurtenis mbt zijn kind. Hier heb ik geen reactie op gehad. Een week later kwam hij op het werk naar me toe en zei dat hij mijn berichtjes zeer waardeerde, maar zijn telefoon had uitgezet omdat hij door iedereen om hem heen benaderd werd om succes te wensen en te vragen hoe het allemaal gegaan was. Hier had hij geen zin in. Heel begrijpelijk. Hij gaf ook aan dat we binnenkort wel een keer wat zouden kunnen gaan drinken, zodat hij me bij kon praten. Uiteindelijk heeft het een week geduurd voor we die afspraak gemaakt hadden en kwam het meer doordat ik hem via de Whatsapp benaderde. Hij was degene die via de whatsapp uiteindelijk voorstelde om de volgende dag al af te spreken bij mij thuis. Hij zou zorgen voor een hapje en ik voor een drankje.
    De avond was super gezellig. Hij gaf aan dat hij het vertrouwen in vrouwen enigszins was kwijtgeraakt door het gebeuren met zijn ex. Waarop ik antwoorde: “en toch zit je nu bij een vrouw op de bank”. Ook later volgden opmerkingen als dat hij het ook gezellig vond en dat het ook kwam door goed gezelschap etc etc. Op een gegeven moment overviel hij me door me te zoenen. Ik had het niet zien aankomen, maar we genoten er allebei van. Volgens mij wilde hij meer, maar dat heb ik afgehouden. Het is dan ook bij zoenen gebleven. Aangezien het al laat was, ging hij na zo’n half uur na het zoenen naar huis. Hij gaf aan het gezellig gevonden te hebben en voor herhaling vatbaar. Daar was ik het helemaal mee eens. In de gang gaf hij me drie kussen, die half op mijn mond waren, maar ook weer net niet. Ik had de neiging om hem toen nogmaals goed te zoenen, maar heb het niet gedaan.
    Toen hij weg was, heb ik hem na 15 minuten een berichtje gestuurd dat ik het gezellig had gevonden en dat het wat mij betreft ook voor herhaling vatbaar was. Hier heeft hij niet op gereageerd. Ook de volgende ochtend heb ik hem een sms gestuurd. Weer geen reactie en ik weet nu dat het niet slim was om dat berichtje te sturen. De maandag erop heb ik hem een berichtje gestuurd om hem succes te wensen met een belangrijke gebeurtenis mbt tot zijn kind. Dinsdag heb ik daar interesse naar getoond door te vragen hoe het was. Weer geen reactie, terwijl deze berichtjes losstaan van de date die vrijdag ervoor. Uiteindelijk kon ik het niet meer aan en heb ik hem donderdag een berichtje gestuurd met de vraag wat hij van de avond gevonden had en of er een gezellig vervolgavondje in zou zitten. Weer geen reactie.
    Ik heb hem donderdag wel op het werk gezien, maar toen moest hij snel weg. Normaal kletsen we dan samen, maar hij gaf aan dat snel weer te doen. Toen ik vroeg wanneer zei hij dinsdag (dan werken we allebei weer) of zondag (dan moeten we ook allebei werken).
    Gisteravond heb ik hem ook op het werk gezien. Hij zoekt wel constant het contact met mij op, door spelerige opmerkingen te maken en te flauwekullen zoals we altijd samen doen, maar is verder niet begonnen over onze date de week ervoor. Laat staan dat hij aanstalten maakt om een tweede date te plannen.
    Morgen is het de betreffende zondag en zien we elkaar dus weer. Ik ben benieuwd of hij blijft om te kletsen of dat hij er toch weer snel vandoor gaat. Ik weet niet totaal niet waar ik aan toe ben. Ik vind hem leuk en wil hem ook wel ruimte geven, maar vraag me af wat normaal is. Vooral gezien de situatie waar hij nu inzit en al aangeeft het vertrouwen in vrouwen kwijt te zijn. Ook geeft hij aan niet van de sms of whatsapp te zijn. Hij wordt daar helemaal zenuwachtig van door alle typefouten die hij maakt. Toch zie ik op mijn telefoon dat hij regelmatig op whatsapp te vinden is als ik kijk bij zijn status wanneer hij voor het laatst online was. Maar goed, het lijkt mij dat hij dan wel zou kunnen bellen of gewoon iets kan laten weten. Hij geeft aan respect te hebben voor vrouwen etc, maar laat me nu wel al een week in het ongewisse. Het liefst vraag ik hem morgen voor een 2e date, maar ik vraag me af of dit wel zo slim is. Moet ik hem meer ruimte geven gezien zijn situatie? Hij geeft overigens wel aan open te staan voor een nieuwe relatie…althans, dat zei hij die avond.

    Kun jij me helpen? Heb ik kans bij hem en zo ja, hoe kan ik het beste met deze situatie omgaan?

    • Beste Alida,
      Welkom. Deze man komt op mij niet over als een man die interesse in de relatie met jou heeft. Alles is mogelijk, maar op dit moment merk ik van zijn kant geen behoefte om jou nog meer dan hij nu al doet te zien, spreken of afspreken.

      Het spijt me voor deze situatie, maar deze man komt op mij (zoals hij zich nu gedraagt) niet over als een man die in jou geïnteresseerd is.

      Jij stuurt hem meer smsjes en geeft hem meer aandacht (uit je verhaal) dan hij aan jou.

      Je kan hem wel voor een date vragen, en zelfs als hij ‘ja’ zegt, twijfel ik of jullie relatie toekomst heeft. Geen toekomst in ieder geval waar hij initiatief neemt en jou in alles wat hij doet laat merken hoe graag hij jou in zijn leven wil hebben.

  130. Hoi Anna,

    Leuk om hier wat meer over te lezen. Toch begrijp ik het niet allemaal. Mijn vriend, wat nu een gewone vriend van mij is, spreekt bijvoorbeeld met mij af..stuurt mij daarna een lief smsje dat het leuk was en daarna hoor ik niets meer van hem. Als ik niets laat merken kan het echt weken rustig zijn. Daarna spreken we weer af na een tijdje en is het weer reuze gezellig. Maar het is ook voorgekomen dat we afspreken en hij belt 10 minuten van te voren af, omdat hij het niet ziet zitten. Daarna wel weer afspreken en dan weer lange tijd niet en maar afwachten wanneer je iets van hem hoort….dat kan je toch opbreken, ondanks hoe lief je hem vindt en dit ook aan hem geeft?!

    Groet

    • Hallo Truus,

      Welkom op de blog. Aan sommige mensen kan je eindeloos blijven geven en zal je niks terug krijgen.

      Ook met vriendinnen is het zo, je kan aan ze blijven geven, maar ze tonen toch geen interesse in de vriendschap.

      Geven is geen garantie voor ontvangen. En als je geeft om te krijgen – ben je aan het ruilen.

      Maar misschien het feit dat je hem ‘lief’ vindt, geeft hem een gevoel dat je misschien ‘meer’ zou willen indien hij er open voor stond, en daarom heeft hij afstand genomen.

  131. Hallo Anna,

    Leuk om alle berichten op je site te lezen. Graag zou ik ook om je mening willen vragen in de volgende situatie:

    Ik date nu zo’n 2,5 maand een leuke jongen. Hij is toendertijd diegene geweest die het contact heeft gezocht, het iniatief nam om weer af te spreken etcetera. Tot voor kort altijd attent door smsjes te sturen hoe mijn dag was en als we bij elkaar waren altijd veel te vertellen en te vragen.

    Nu zijn we dus 2,5 maand verder en had ik afgelopen dinsdag weer met hem afgesproken. Gezellig samen gegeten en naar de bios geweest maar hij was voor het eerst wat chagrijnig/geïrriteerd af en toe. Hij gaf wel aan dat hij gewoon moe was door de nachtdiensten die hij draait ed, dus verder niet veel achter gezocht. Ben gewoon blijven slapen en heb de dagen erna weinig contact met hem gezocht. Wel heb ik hem af en toe een berichtje gestuurd met succes met je nachtdienst maar daar bleef het bij. Vaak ook binnen 5 minuten reactie terug, maar verder geen wedervraag of iets dergelijks.

    Nu is het zo dat ik morgen voor een week op vakantie ga, dus ik dacht, laat ik toch maar het initiatief nemen en hem smsen of hij toevallig vandaag thuis is aangezien het me leuk leek om hem nog even te zien voordat ik op vakantie ga. Hij heeft het bericht zeker gelezen (whats app) maar krijg opeens geen reactie meer terug. Ik raak hier nogal gefrustreerd door, wat zou dit kunnen betekenen? En wat kan ik nu het beste doen?

    Alvast bedankt voor je reactie!

    • Hallo Ilse,
      Welkom op de blog.
      Het is frustrerend wanneer je niet de respons krijgt, die je wil. Je hoopt dat in jullie relatie ontwikkelingen plaats vinden, je hoopt dat jullie emotioneel dichter bij elkaar komen, mar dat gebeurt niet of het gebeurt te langzaamaan (voor jou).

      Was dat ook de reden waarom je een sms stuurde, om te zien waar hij staat en of hij je mist, of gaat missen terwijl je weg bent?

      Zou het kunnen dat wanneer het niet loopt zoals jij zou willen, je controle over de situatie probeert te krijgen door de man te testen. En zijn gevoelens te controleren door lieve sms’jes en uitnodigen etc te sturen?

  132. Hoi Anna,

    Ik ben radeloos en misschien kun jij als expert je visie geven. Mijn partner woont ver van mij, we hebben al 2,5 jaar een relatie op verre afstand. Ik sta nu op het punt om naar hem te verhuizen, alles achter te laten en nieuwe baan daar te zoeken, niet niks. Ik zie hem ongeveer om de 3-4 weken een weekend (zo ver wonen we dus dat vaker niet gaat) en vakanties zijn we samen.

    Al vanaf het begin zoek ik meer contact. Hij heeft het altijd druk met werk en nu met een verhuizing. Ik wil het liefste elke dag contact via Skype – hij niet. Daar probeer ik mij bij neer te leggen. Toch vind ik na 3 dagen WA en nooit een telefoontje het nooit makkelijk. Onze Skype gesprekken worden meestal dan ook ruzie want ik voel me zo afgewezen.

    Hij zegt nu dat hij niet lekker in zijn vel zit, hij baalt omdat hij ziet dat hij me niet gelukkig maakt maar…..vervolgens doet hij niks. Ik geef hem niet de tijd zegt hij. Ik ben het daar niet mee eens. Ik heb bijvoorbeeld mijn laatste dag op mijn werk wat best spannend is. Krijg ik alleen WA berichten, niet even een belletje. Hij is gesloten en als ik hem vertel wat ik gedaan heb op een dag via WA reageert hij er niet op. Hij is druk. Als ik hem iets leuks stuur, een link ofzo heeft hij nooit tijd om te kijken. Ook de manier van berichten is kil.

    Als iemand nog zou zeggen; Lieve schat, ik heb het zo druk dus laten we overmorgen skijpen dan kun je me alles vertellen. Nee hij stuurt; Pffff ik ben druk, niet nu weer beginnen. Ik heb het gevoel dat ik hem lastig val en mij opdring in zijn leven. Ik begrijp dat we pas echt wat gaan opbouwen als we samen zijn maar in de tussentijd weinig en oppervlakkig contact zonder emoties… vraag me af waarom ik nog moet gaan.

    Ik voel mij verwaarloosd… Ik zie het zo…een kind wat geen aandacht krijgt wordt vervelend, een plant wat geen aandacht krijgt gaat dood etc… Ik wil iemand die betrokken is bij mij en ik krijg bij hem gevoel dat ik altijd zeur. Hij zegt dan bij ruzies als ik het niet meer wil wel dat hij baalt, zich niet goed voelt en hoopt dat het terug komt als ik er ben.

    Dat hij ziet dat hij mij niet gelukkig maakt. Dus dan dank ik…ok, hij ziet het! Geef hem een kans maar verwacht toch dat er iets veranderd. Zonder inzet van zijn kant kan het toch niet opeens dat de hemel openbreekt als ik daar ben en er een wonder gebeurd? Gewoon eens een belletje uit zichzelf. Met zijn huis is alles belangrijker en hij zegt bijvoorbeeld; het wordt mooi zodra ik makkelijk kan verhuren of verkopen.

    Ik denk dan…het is toch een thuis voor ONS. Ik mocht ook nu pas komen nu hij meer ruimte heeft, eerder mocht dat niet. Te klein wonen was garantie voor stress…

    Dit is maar een klein gedeelte. Maar hoe moet je iemand met rust laten. Op afstand alleen WA op een kille manier en soms skijpe….dat is toch raar…

    • Hallo Anna,

      Welkom op de blog.

      Twee jaar LA-relatie is zwaar voor de meeste mensen om vol te houden. Daarom je wens om iedere dag met elkaar te praten is begrijpelijk.

      Tegelijkertijd wanneer “…. Skype gesprekken worden meestal dan ook ruzie…” motivatie, om met elkaar in contact te blijven, kan opraken.

      Wat jullie met elkaar kunnen hebben wanneer jullie samen zijn, is NIET te vergelijken met contact die jullie nu via WA hebben.

      Ik kom zelf uit het buitenland en weet heel goed wat het is – een LA-relatie, maar dan van de tijd wanneer je nog geen interne, Skype of goedkoop bellen had.

      Wanneer jullie bij elkaar zijn, veel dingen zullen makkelijker gaan, dan wanneer je alleen via WA je gevoelens probeert uit te leggen.

  133. Ik heb een vraag over mijn persoonlijke situatie.
    Ik heb 3 jaar een relatie met een vriend die geen makkelijke jeugd heeft gehad en erg gesloten is. We zijn dagelijks samen en hij woont bij mij. Toen we pas een relatie hadden en wij hadden ruzie, dan deed hij er alles aan om het nog goed te maken dan kwam hij naar mij thuis toe bleef aan de deur staan etc. nu zijn we 3 jaar verder en hebben we de laatste tijd wel regelmatig een meningsverschil of discussie dat uit kan lopen tot een ruzie waarbij of hij weg loopt of ik zeg dat hij weg moet gaan.

    Dus in beide gevallen gaat hij weg. In het begin was het zo dat als hij erg boos was soms een paar uur niet liet horen. Nu wordt het eigenlijk steeds erger dat soms om een kleine ruzie hij soms dagen lang niets meer laat horen. De eerste paar dagen denk ik nog (als het zijn schuld was) hij zal elk moment wel iets laten horen. Maar als dat na drie dagen nog steeds niet het geval is geweest dan begin ik toch te twijfelen en dan ga ik echt denken wat is dit nu voor onzin, en meestal bel ik hem dan. op een of andere manier komt het dan altijd weer goed. maar dan denk ik altijd stel ik had hem niet gebeld. hoelang had hij dan nog gewacht ?! weken ?? ik vind dit heel vreemd. hij zegt ook dat hij me niet kwijt wilt etc. maar ik heb er echt geen zin meer in om steeds als we ruzie gehad hebben om dagen niks meer te horen en dat ik dan degene moet zijn die überhaupt zorgt dat we weer in contact komen. Ik kan in zo’n geval wel heel dramatisch reageren maar dat is omdat ik het niet normaal vind.

    Ik vraag me echt af: mist hij mij dan niet of is hij niet bang om mij echt kwijt te raken? Ik ga namelijk bijna elke week opstap en dat weet hij. Maar hij toont daar eigenlijk ook helemaal geen interesse in. Maar toch zegt hij dat hij niemand anders wilt etc. Ik begrijp het niet ?! 2 dagen geleden hadden we ook een woordenwisseling en heb ik hem weggestuurd, heb ondertussen totaal niets meer van hem gehoord. Ik weet niet wat ik moet doen en of ik dit nog wel wil. Ik weet ook niet wat ik moet als hij nu wel iets laat horen.

    • Amara,

      Ik vind je vriend echt niet redelijk. Ik zou geen relatie met hem willen. Ik bedoel: je stuurt je vriend die bij je woont tijdens de ruzies weg en in het begin stond hij nog bij je deur als een hond te wachten, en nu gedraagt hij zich opeens zelfstandig en wanneer je hem wegstuurt (uit het huis waar hij woont) wil hij zich niet meer gekleineerd voelen en daarom dagen weg blijft.

      Alleen mannen die als een hond bij de deur blijven wachten zijn het waard om een relatie mee te hebben.

  134. Beste Anna,
    Dit bedoel je natuurlijk sarcastisch neem ik aan ?
    Maar wat moet ik nu dan doen ?
    Groetjes

  135. Hallo,

    Ik zou hier wel graag op willen reageren.
    Ik heb een leuke jongen leren kennen. Het klikte gelijk en we merkte wel beide dat we best verschillend ware. Maar dar vonden we beide prima omdat we ook wel dingen gemeen hadden.

    Hij zei steeds: “Vind het geweldig dat we een beetje verschillend zijn. Opposites atract. ”

    1ste date super leuk gehad, geen een moment een akelige stilte niks we vulde elkaar geweldig aan. We spraken elkaar dagelijks maar niks over een 2de date, dus deed ik het nonchalant zei ik wanneer zie ik jou koppie weer eens..

    En ja we spraken een dag en tijd af. Ik had me helemaal opgetut en 3 kwartier van te voren zegt hij af omdat hij naar de voetbal club moest. Ik vond het niet leuk maar liet het niet merken. Ik zei: “Ooh, jammer, ander keertje dan maar. Had het wel liever eerder willen weten.” waarop hij zei “Ja, sorry.”

    Dat was ook de laatste keer dat ik hem sprak het is nu 3 weken geleden en ik ga kapot ervan. Ik snap niet dat hij zomaar nooit meer iets heeft laten weten vond hij me niets? Vragen gaan door me hoofd maar geen antwoorden voor zover ik weet heb ik niks verkeerds gedaan na de afgezegde date heb ik ook niks meer laten weten vond dat het van zijn kant moest komen maar tevergeefs wat kan ik het beste doen?

    Groetjes Lala

    • Hallo Lala,
      Welkom!

      Het spijt om dit te zeggen want dit is waarschijnlijk niet het antwoord dat je wil horen.

      Maar het beste wat je kan doen is – daten. Met andere mannen.

      Liefs,
      Anna

  136. Hallo Anna!

    Vaker ben ik op dit forum geweest in mijn zoektocht naar een antwoord te vinden op de vraag hoe om te gaan met verliefd worden op foute mannen, maar nu heb ik zelf de behoefte te reageren en stevige comment te krijgen ;-) . Ik heb er een handje van om uit te wijden, dus bij voorbaat excuses voor het lange verhaal.

    Ik ben geen naieve of domme vrouw, maar in mijn 30 levensjaren heb ik er een handje van gekregen verliefd te worden op of aantrekkelijk te zijn voor foute mannen (getrouwde mannen, mannen met een ‘fout’ verleden, mannen met bindingsangst etc). Het mooie is dat ik ook normale mannen leer kennen, maar daar kan ik op de een of andere manier nooit verliefd op worden. Hoe dan ook, na jarenlange pieken en dalen met van alles en nog wat moest ik de conclusie trekken dat ik een open en vrolijke uitstraling heb waardoor ik van alles aantrek en zelf kick op spanning en daarom blijf haken bij de verkeerde mannen. Ik heb altijd vrij goed geweten wat ik zocht; namelijk een geestelijke en lichamelijke klik, iemand met wie ik lekker vlot kan praten en lachen en ook iemand tot wie ik me aangetrokken voel (of dat nu geestelijk of lichamelijk is weet ik eigenlijk niet, het kan een mengeling zijn en het een wakkert het ander aan. Soms kan je iemand ook lief vinden maar dan niet sexy, blabla, zoals je merkt heb ik van alles geanalyseerd). De afgelopen tijd, na alle drama’s, dacht ik dat het klaar was en gunde ik mezelf iemand met wie ik dus geestelijk en lichamelijk mezelf kon zijn, maar bovenal die mij een gevoel van vertrouwen en veiligheid zou geveb. Want ik was immers de spanning en drama’s helemaal zat en wilde iets met mijn eigen bindingsangst doen (dat ik die heb is klaar als een klontje) en aan mezelf werken…

    En nu komt het. Het afgelopen half jaar was ik smoor op iemand van wie ik 100% wist dat hy nooit goed zou zijn voor mijn toekomst en mij geen rustig en normaal leven zou kunnen geven, maar voor wie mijn hart (en lichamelijke verlangens) ook 100% wilden gaan. Na een lange heftige interne strijd begon ik los te laten. een paar weken terug kon ik met vertrouwen aan mezelf erkennen dat ik verder kon gaan, dat ik dit aan het loslaten was en dat ik mij weer lekker en zelfverzekerd begon te voelen. De man in kwestie wilde het contact juist toen steviger aanhalen (altijd, stommerikken), maar ik was er echt klaar mee. Ik bleef lief voor hem (want ik had nu eenmaal die heftige gevoels voor hem gehad) maar ik wilde gewoon verder niets meer met hem. Het begon allemaal weg te zakken zeg maar en myn ratio begon weer helder te werken.

    Vorige week vrijdag was ik met een vriendin ergens heen geweest. Op t tankstation ( meest romantische plek ter wereld ;-) ) leerden we een paar jonge mannen kennen. Eentje sprak me aan en zei dat zijn vriend (die ernaast stond) mij niet durfde aan te spreken maar mij graag wilde leren kennen. Die vriend was me niet meteen opgevallen maar ik zag een leuk koppie. Mijn eerste reactie was (juist omdat ik t niet had verwacht en er ook niet mee bezig was iemand te willen leren kennen) ‘maar jongens, ik ben ouder dan jullie’, waarop die jongen vroeg hoe oud ben je dan en deze jongen is 31 dus het kan wel. Vervolgens vroeg ik twijfelend maar wat is de bedoeling van dit contact. De jongen in kwestie maakte grappen geef nou maar je nummer en dan merken we het wel. Mijn vriendin pushte me ook en vond het niet slim van me dat ik een beetje afstandelijk deed, ‘want het leken nette normale jongens en voor de mannen die wel heel direct zijn en vlotte babbel sta je wel open terwijl die meestal niet te vertrouwen zijn’. Zo gezegd, zo gedaan. In de avond smste hy me en na een paar leuke spontante smsjes kwamen we erachter dat onze ouders uit dezelfde streek (in de herkomstlanden van onze ouders) kwamen, wat direct een band smeedde. Er volgden een paar dagen waarin we non stop smsten en snags urenlange gesprekken hadden. We bleken dezelfde humor te hebben en letterlijk dezelfde taal te spreken. Ik ben altijd heel direct en op en hij vond dat heel prettig en ging daar in mee. We deelden de meest intieme dingen met elkaar en hadden het zelfs over de namen die we aan onze kinderen wilden geven (niet in de trant van ‘onze kinderen’ maar toch..) Ik wist gewoonweg niet wat me overkwam. Het leek een hele normale man met een normale baan en normaal relatieverleden. Toch hield ik een slag om de arm en sprak een paar x voorzichtig uit of we niet te snel gingen? Nee, erkenden we allebei, want we hadden er een goed gevoel bij. Ik begon zelfs gevoelens van verliefdheid te krijgen en begon te geloven dat dit zo moest zijn, dat ik eindelijk na het loslaten van verkeerde dingen, het goede op mijn pad had gekregen. Na 6 dagen zouden we afspreken en ik had nog opgemerkt dat we de date gewoon moesten afwachten want stel dat we dingen zouden ontdekken die we toch niet leuk zouden vinden aan elkaar? Daarin gaf hij me gelijk. Maar ons contact werd in de aanloop naar de date alleen maar leuker en het contact ging van beide kanten uit (nogmaals ik ben daar niet naief in, als ik meer smste of belde dan was dat zeker zo geweest en had ik dat ook gemerkt en stappen in terug genomen, maar het was echt van beide kanten en van zijn kant zelfs net iets meer).

    De dag van de date was geweldig. We hadden heerlijk samen gegeten en de spanning was voelbaar. We maakten lol samen en waren weer open (hij was heel open over zijn familie etc). Na de date had hij me een knuffel en kus gegeven en eerlijk is eerlijk het voelde letterlijk ‘als thuis komen’. Ik had enorme gevoelens en begreep dat dat kwam omdat we veel hadden gedeeld in de dagen ervoor en enorme klik hadden. Daarna had hij me weer gekust en geknuffeld maar dat werd vrij heftig; de spanning explodeerde tussen ons. Ik ging er in mee maar probeerde het ook af te remmen. Ik zette een stap terug en zei dat we volgens mij te snel gingen. Hij vond dat ook maar we hadden allebeiu die gevoelens (tenminste hij zei dat hy ze ook had) dus we lieten het toe. Na toch te heftig zoenen zei ik dat ik ermee wilde stoppen want teveel intimiteit in een beginfase is volgens mij nooit goed. Ik maakte de opmerkingen wel op losse manier, maar toch had ik een negatief gevoel want ik dacht oh oh en kreeg zelfs een gevoel van misschien is hy alleen maar hier op uit. Onzin of niet, ik had dat gevoel nu eenmaal. Hy zei dat hij het begreep en bleef lief voor me door mijn hand gewoon vast te houden toen we naar het station reden waar hy me zou afzetten. Onderweg maakte ik weer een opmerking (een hele domme vind ik achteraf) dat ik er niks aan kon doen dat ik zo een negatief gevoel had omdat ik in het verleden ervaring had met mannen die alleen op lust uit waren. Weer zei hy dat hy t begreep maar het niet leuk vond om vergeleken te worden. Ik ontkende dat. Na het afscheid dat gewoon normaal was en ik hem nog n kus op zijn wang gaf smsten we nog met elkaar. Hy smste of ik hem kon smsen als ik thuis was. Toen ik dat had gedaan kreeg ik niet direct een reactie en ik belde hem nog even om te praten (want ja, ik miste hem alweer en wilde gewoon nog eens goed uitleggen waarom ik een beetje terughoudens was geweest). Hy nam niet op maar smste wel ‘ik kan nu niet praten, schat’. Vervolgens hoorde ik niets meer, wat ik vreemd vond. Savonds laat belde ik weer want dacht dat er misschien iets gebeurt was, al had ik wel een naar voorgevoel dat het met onze date te maken had. Hy nam weer niet op en toen smste ik dat ik het vervelend vond als er wat ad hand was, maar dat het we; hard aan kwam als het met onze date te maken had. Normaal sms ik nooit als eerste na een date en wacht ikg ewoon af, soms heeft het wel een week geduurd voordat zo een eikel reageerde. Maar nu voelde ik me veilig genoeg want alles was veilig geweest. weer geen reactie.

    Ik had het gewoon niet meer. Ik heb de hele nacht geen oog doicht gedaan en van alles gedacht, Wij vrouwen zijn er heldinnen in om het probleem bij ons zelf te zoeken, dus ik heb van alles bedacht wat ik fout zou hebben gedaan: was ik toch te open en eerlijk geweest en in de praatjes van een player getrapt?, was ik te los of juist te bangig geweest toen het op lichamelijk contact aankwam? was hij ook bang voor de heftige gevoelens en schaamde hij zich achteraf? Is hy bang geworden voor ‘het eggie’. Ik heb werkelijk van alles gedacht. De volgende dag heb ik hem slechts 1 smsje gestuurd dat ik het pijnlijk vond na non stop contact niks meer te horen maar dat begrip heb voor de stilte (want mannen trekken zich nu eenmaal terug als ze ergens mee zitten, zelfs dat zei ik) en ‘take your time’. Weer niks. De dag daarna heb ik gesmst dat ik ondanks myn eerdere sms er wel mee zat en het toch fijn zou vinden iets te horen, zelfs als hij niet meer open voor stond contact en no hard feelings. Weer NIKS. Dit is nu 5 dagen geleden dat ik mijn laatste sms stuurde en in de tussentijd ben ik niets wijzer geworden. Wel ben ik rustiger geworden en wil ik het niet meer bij mezelf zoeken. Soms word ik kwaad; dan denk ik waarom dit, waarom dit weer op mijn pad, iets waar ik niet eens open voor stond in eerste instantie en waarom absolute radiostilte??? Zefs als je geen contact meer wil kun je het gewoon zeggen, ik verwijt je helemaal niks! Soms denk ik ook; ben ik er echt in getrapt? In de verhalen van een pathetische leugenaar? Of heb ik juist een bangerik tegenover me die me eerst niet durfde aan te spreken en vervolgens mee ging in mijn eerlijkheid en daarna keihard wegrende??

    Hoe dan ook; ik laat voorlopig niets meer horen. Mijn mannelijke vrienden hebben het over 2 maanden wachten en daarna hem vergeten ant dan is het gewoon een schoft en mijn vriendinnen hebben het over 2 weken wachten en dan een kwade of juist lieve afscheidssms sturen ;-) Kortom ik kan alle kanten op. Maar nu is de belangrijke vraag: WAT IS JOUW VISIE OP DIT VERHAAL??? En wees asjeblieft direct en hard als het moet, want ik wil eens een keer ook gewoon wakker geschud worden als ik iets verkeerds doe of zie.

    Liefs, N.

    • Hallo N,

      Welkom op de blog! Leuk dat je nu een reactie achterlaat.

      Ik zal direct met je zijn:

      Er zijn twee mogelijkheden waarom jullie contact is zo gegaan.

      1. Hij is een player
      2. Je hebt hem met je houding laten schrikken.

      Of een combinatie van beide.

      Of deze man een player is …? Weet ik niet, zou kunnen.

      Heb je hem laten schrikken? Ja, denk ik wel. En niet omdat je niet met hem wilde vrijen of wat dan ook. Maar omdat je jezelf duizend een één keer wil verontschuldigen, alles wil uitleggen (waarom je niet zo snel wil gaan) en steeds contact zoekt wanneer je binnen 24 uur geen antwoord krijgt.

      Het is bijna alsof je hem niet vrij laat ademen, bewegen, denken en hem niet toelaat om zelf naar je toe te komen omdat jij al een zet gemaakt hebt. Alsof je graag controle wil hebben over hoe het contact verloopt. En best kans dat hij daar in geen zin in heeft. (de meeste mannen btw niet)

      En dit komt op mannen vaak als heel manipulatief en onzeker over.

      En je eventuele afscheid sms’je zou niet veel beter overkomen.

      Dit is mijn visie.

      Liefs,
      Anna

  137. Heel erg bedankt voor deze heldere reactie. Dat zou heel goed kunnen! Hij krijgt geen reactie meer van mij : ))) Eerlijk gezegd werd ik ook onzeker en wilde ik gewoon zsm weten waar ik aan toe ben (vind je het gek na al die negatieve ervaringen en dan zo een fijn contact). En ja, ik was heel gretig en heb dat teveel laten zien denk ik. Maar dat gold ook voor hem. Hoe dan ook ik ga gewoon verder en probeer hier serieus van te leren, maar ga niet alles op mezelf betrekken.

    Je weet wat ze zeggen: wat je los laat, kan terugkomen. En als hij werkelijk ooit terug komt, zal de tijd leren of ik er mee verder wil of niet. Want als ik er gewoon sec naar kijk, zoals de mannen om mij heen dat ook doen, dan is hij onbetrouwbaar en instabiel.

    EN btw, er kan nog steeds iets anders aan de hand zijn, bv hij heeft een baksteen op zijn hoofd gekregen (wat ik niet erg zou vinden haha ;-) )

    Fijne avond en nogmaals bedankt!

  138. Hallo Anna,

    Ik heb het volgende probleem ik en mijn vriend waren 3 jaar samen en vormende samen met mijn kinderen een leuk gezin, hij zette zich overal voor in we hadden veel lol. Van de zomer ben ik er achter gekomen dat hij vreemd was gegaan en hem daar mij geconfronteerd. Hij zat toen als een zielig hoopje aan tafel en zei in het bijzijn van schoonzus en ouders dat hij mij nooit kwijt wilde en heel veel van mij hield hij was helemaal van de kaart. Ik heb het hem vergeven. Hij heeft een eigen bedrijf met veel zorgen hij wil het verkopen maar lukt niet waardoor hij andere baan mist loopt. Familieleden die allemaal om geld bij hem komen omdat ze krap bij kas zitten. En toen het volgende. Door omstandigheden had ik de hele familie over mij heen ik heb twee weken voortdurend kritiek gehad waardoor ik redelijk gestrest ben geraakt, op de bewust avond werd ik door ouders weer van dingen beschuldigd waarvan ik dacht dat ze die niet konden weten en dacht ik dat mijn vriend ook tegen mij was. Uit trots heb ik gezegd dat hij de auto op mocht komen halen omdat ik deze niet meer hoefde en nog een aantal kwetsende zaken. Hij heeft mijn kinderen in die heftige dagen wel gemaild hoeveel hij van ze houdt (kinderen weer van slag) en vervolgens tegen mij gezegd dat het over is omdat hij geknakt is. Maar na een relatie van 3 jaar maak je het toch niet over de telefoon uit en laat hij niets horen naar de kinderen toe. Wel stuurt hij dan wel een berichtje dat hij altijd van ons zal blijven houden ALTIJD en daarna zeggen dat hij al een tijdje geen goed gevoel had en dat we als broer en zus leefden. Dat kon ook niet anders hij werkt 80 in de week en heeft slaapproblemen (apneu) en doet daarbij het masker met extra zuurstof niet op. Hij geeft allemaal verschillende signalen af…..als je vindt dat het al een tijdje niet goed gaat dan geef je toch niet onlangs je gegevens om een huis te gaan kopen en geef je ook niet aan dat je mee wil naar een gesprek met de mentor van mijn dochter. Ik ben helemaal van slag en mijn kinderen heb een flinke tik opgelopen…….zelfs zijn moeder mag niets vragen en geeft hij aan rust te willen, tegen mijn schoonzus zegt hij het is definitief over……

    • Hallo Amber,
      Welkom op de blog.
      Heb je al een kans gehad om dit artikel hier op de blog te lezen?
      We kunnen een relatie anders ervaren dan onze partner en wanneer bij de ene nog geduld is aanwezig de ander is al helemaal leeg.
      Als je nog meer vragen krijgt, laat gerust weten.
      Liefs,
      Anna

      • Beste Anne,

        Dank voor je reactie en ik ben naar de blog gegaan, alleen waren wij geen ongelukkig koppel in tegendeel juist. En de beantwoording begrijp ik niet helemaal, wat bedoel je helemaal leeg? Dan maak je toch geen toekomstplannen…..

        • Als je man weg wil, dan is hij waarschijnlijk niet content met wat hij in de relatie met jou wil. Met andere woorden ‘ongelukkig’. Met leeg, bedoel ik gevoel is leeg of gedoeld is op.

  139. Beste Anna,

    Sinds een maand ben ik terug vrijgezel na ongeveer 8 maand een relatie te hebben gehad. Wanneer mijn vriend het uitmaakte zei hij dat hij even tijd voor zichzelf nodig had en ook dat hij niet meteen met andere meisjes ging bezig zijn. Ook mocht ik de moed niet opgeven, want het kon volgens hem wel goed komen. Ik vond het allemaal wat verdacht, dus ben ik op zijn facebook gaan kijken en merkte ik dat hij al volop met andere meisjes bezig was. Ik had hem daar dan bij geconfronteerd. Zijn uitleg was dat het allemaal voor afleiding was en dat hij nooit iets met die meisjes ging doen. Hierop heb ik hem drie weken niet meer gehoord. Hij wou me niet meer horen, zien,.. omdat ik zijn privacy geschonden had. In die tijd hoorde ik van andere mensen dat hij al seks had gehad met een ander meisje en ook een paar had gekust. Het was echt een vreselijke periode voor mij. Twee weken geleden kreeg ik opeens terug een sms van hem dat hij bereidt was om te praten met mij als ik het nog wou. Ik ben er dan ook meteen naar toe geweest. Eerst deed hij zeer defensief tegen mij en deed hij of alles mijn fout was. Wanneer ik mijn verhaal begon te doen, kreeg hij tranen in zijn ogen. Hij haalde ook heel wat goede herinneringen naar boven en noemde me zoals hij dat deed in de relatie. Verward ben ik toen vertrokken en wist totaal niet wat ik er van moest denken. Enkele dagen erna ben ik vervolgens mijn spullen gaan halen die nog bij hem lagen. Ook toen wou hij me heel de tijd vast pakken, knuffelen,.. Ik had dan ook gevraagd of er ooit nog een relatie van kon komen, maar hij zei dat hij goede vrienden wou blijven. Toch had ik door heel de situatie wat hoop gekregen en begon ik hem ook terug te sturen. Deze week zag ik hem echter voor eerste keer terug en negeerde hij me weer. Ik vroeg wat er was en hij zei hier enkel op dat het tijd was dat ik me erover zette en dat ik niet zoveel moest sturen. Wat denk jij wat me te doen staat? Verder hebben we veel gemeenschappelijke vrienden en gaan we op dezelfde plaatsen uit, maar het doet me echt pijn als ik hem dan met andere meisjes bezig zie of me totaal negeert. Groetjes

    • Hallo L,
      Welkom op de blog.
      Zoals je zelfs waarschijnlijk al vermoed, denk ik niet dat deze man interesse in de relatie met jou heeft. Niet nu, in ieder geval. En ik denk dat de kans is klein, dat hij van zijn gedachte verandert.

  140. en soms worden ze gewoon afstandelijk omdat ze niet (genoeg) van je houden en daar achter komen als ze op vakantie zijn en je niet missen…
    En dat terwijl er daarvoor gezegd is dat jij de vrouw van zijn leven bent en het gevoel nooit zal veranderen…

  141. Hi Anna,

    Ik zit met het volgende en zou graag jouw advies willen.

    Op het werk is een collega een tijdje geleden begonnen mij te versieren. Ik ben hier in meegegaan. Het is vrij geleidelijk gegaan. Het begon met flirten door middel van grappige, onschuldige mailtjes tijdens werktijd. Maar al vrij snel stuurden we ook mailtjes over van alles en nog wat buiten werktijd en in de weekenden. Daarnaast gingen we voor het werk vaak samen op pad en ook dan werd er over en weer geflirt.

    Het flirten heeft ongeveer twee maanden geduurd voordat ik besefte dat deze collega verliefd op mij was en dat ik ook verliefd was geworden op hem. Ik wou hier duidelijkheid over krijgen en daarom heb ik hem voorgesteld om samen te praten. Tijdens dit gesprek heeft hij toegegeven dat hij verliefd op mij was. Er was echter een probleem. Hij had al 8 jaar een relatie en dit wist ik ook. Hij gaf aan dat hij vanwege zijn relatie niets met zijn verliefdheid kon doen. Hij had zijn vriendin wel verteld dat hij verliefd was geworden op een andere vrouw. Zij was hier natuurlijk absoluut niet blij mee. Hij wilde nadenken wat hij het beste kon doen.

    Na dit gesprek bleven we dagelijks contact houden door middel van telefonische berichtjes. Vrij kort daarna kreeg ik ineens een berichtje dat hij een punt had gezet achter de relatie met zijn vriendin. We hebben hier een paar dagen later met elkaar over gesproken. Hij heeft mij verteld hoe het uit was gegaan. De reden was niet alleen dat hij op mij verliefd was geworden maar het liep al langere tijd niet lekker. Hij zei dat de breuk wat hem betreft definitief was en hij is ook gelijk ergens anders gaan wonen. Gezien zijn nieuwe situatie heb ik toen gezegd dat het mij een goed idee leek om een tijdje afstand te nemen zodat hij alles op een rijtje kon zetten en zijn leven weer op de rails kon krijgen. Hij stemde hiermee in maar leek te twijfelen omdat hij ook vroeg of ik geen vervolgstap samen wou zetten. Ik heb gezegd dat het mij beter leek van niet.

    In de weken daarna hadden we nog altijd elke dag contact via berichtjes. Ook zagen we elkaar op het werk. Hij was iets afstandelijker geworden en het contact kwam vaker op mijn initiatief. Alleen een week later kreeg ik spijt dat ik voorgesteld had om afstand te nemen. Vanwege mijn verliefdheid wou ik toch kijken of er meer tussen ons kon ontstaan. Dit heb ik hem ook verteld. Ik heb daarnaast aangegeven dat ik zijn situatie begreep en niets wou overhaasten.

    Hij reageerde hierop door te zeggen dat hij op dit moment mijn gevoelens niet kon beantwoorden en dat het hem toch beter leek om afstand te nemen. Hij gaf aan dat hij veel aan zijn hoofd had en zich erg schuldig voelde tegenover zijn ex. Hij vond mij nog wel een hele aantrekkelijke vrouw en hij wou vrienden zijn. Ik heb gezegd dat ik het nut niet inzag van vriendschap en dat ik me neerleg bij zijn besluit om afstand te nemen. We hebben afgesproken om weer als ‘gewone collega’s’ met elkaar om te gaan.

    Dit was ongeveer 3 weken geleden. Op dit moment zien we elkaar wekelijks op het werk. Ook gaan we af en toe samen op pad voor het werk. Ik kan aan hem zien dat hij het moeilijk heeft met de hele situatie en niet lekker in zijn vel zit. Tegenover mij gedraagt hij zich nu heel wisselend. Het ene moment is hij formeel en afstandelijk, met name als er andere collega’s bij zijn. Alleen op andere momenten, als we met z’n tweeën zijn, dan flirt hij weer. Ook zoekt hij lichamelijk contact door bijvoorbeeld even mijn arm aan te raken. Ik gedraag mij richting hem net zoals ik met andere collega’s omga. Dit is niet echt formeel en ik maak vaak grapjes maar ik flirt niet.

    Ik snap niet goed waarom hij, ondanks het feit dat hij verliefd is op mij en onder andere vanwege deze verliefdheid zijn relatie verbreekt, hier geen vervolg aan wil geven en nu afstand wil nemen. Wat betekent zijn huidige gedrag (ene moment flirten en andere moment formeel/afstandelijk)? En wat kan ik het beste doen zodat we in de toekomst toch nog een kans maken samen?

    • Beste Hanneke,

      Welkom op de blog.

      Hanneke ik heb een vraag aan jou. Denk je dat jij één van de redenen van de breuk was? Of het feit dat deze man ontdekt had dat hij gevoelens van verliefdheid toch (weer?) kan hebben? En verliefdheid in zijn eigen relatie zo gemist had, maar geen verbetering zag, en daarom besloot relatie te beëindigen?

      Dat jij een katalysator voor hem was om zijn behoeften en gevoelens weer te ontdekken.

      Waarom deze man afstand wil – weet ik niet.

      Maar wat doe jij terwijl hij niet weet – maakt een groot verschil.

      Ik weet dat dit makkelijk gezegd is, dan gedaan.

      Maar jezelf emotioneel aan een man binden, die nog niet weet wat hij wil, zal je alleen leed geven.

  142. Beste Anna,

    Wat fijn om te lezen, maar god wat vind ik dat moeilijk niks van me laten horen.

    Mijn ex en ik zijn drie jaar samen geweest, erna nog wat om elkaar heen gedraaid en ook nog wat gedate wat eindigde op niets.
    Ik smste en belde hem veel teveel, verwachten te snel en te veel dingen van hem en kijk nog wel eens terug in oude telefoons naar wat ik allemaal stuurde en schrik er zelf van.. NOOIT zal ik meer zo hopeloos overkomen!

    April 2012 elkaar nog één keer gezien, maar dat was voor de rest niets mee bedoeld van zowel mij kant als zijn kant niet, kosten mij gelukkig ook geen moeite niks te laten horen.

    Maanden erna niet gemst gebelt helemaal niets, Nu de afgelopen paar maanden elkaar zelden gesproken heel af en toe maar en nu de laatste 1 of 2 maanden spreken we elkaar toch wel wat meer, en de laatste 3 weken is het regelmatig, lange telefoon gesprekken en smsjes, niet echt bijzonder maar wel gewoon leuk.

    2 weken geleden wilde hij steeds langs komen, maar ik stelde dat eigenlijk uit.
    Tot vorige week woensdag, is hij hier geweest. Samen gedronken, film gekeken etc etc. hij is ook blijven slapen. Was eng, maar voelde goed.

    Dag erna wilde ik absoluut niet zelf beginnen met smsen of bellen, en deed dit ook niet. Hij liet zelf wat van zich horen en was hartstikke lief, S’avonds kreeg ik weer een smsje hoe goed het voelde, “net zoals vroeger”.

    Zaterdag begon hij weer met smsen.. Zondag ook en maandag ook.

    Dinsdag hoorde ik niets.. en smste ik hem zelf s’avonds, hoe zijn dag was geweest, Toen vertelde hij dat vandaag de dag was dat een familielid jarig zou zijn geweest en t heel droevige dag was voor hem met veel verdriet. ( 2 maanden geleden is dat familielid overleden. ) Ik begreep daarom dat hij mischien niet uit zichzelf had gesmst.. hij had wel andere dingen aan ze hoofd vandaag!

    Gister was het woensdag, en heb ik hem helemaal niet gehoord, heb zelf express ook niet gebelt of gesmst, vond dat wel al moeilijk!

    Vandaag is het donderdag, heb nog niks van hem gehoord, wil hem het liefst vanavond een belletje of smsje geven, gewoon hoe t gaat en wanneer hij weer wil langs komen.

    Wat vind jij? Hoe moet ik met deze situatie omgaan?

    Hij maakt ook regelmatig gebruik van social media, en zie dus regelmatig dat hij een Like op facebook plaatst by mensen die foto’s of statussen plaatsen.
    Bij mij doet hij dat niet.. ( waar ik me dood aan erger! )

    Ik vind het zo verschrikkelijk moeilijke situatie en ben zo onzeker, ben zo bang dat hij me eigenlijk weer laat zitten. Ik wil hem niet nog een keer kwijt raken, en weet niet bij wie ik tips kan vragen.

    Voor vrienden en familie is het makkelijk te zeggen : Laat hem gewoon gaan, wat maakt uit als hij niet meer belt, je bent wel meer waard als hem etc etc!

    Hoop snel wat van je te horen.

    Liefs

    • Beste Marsha,
      Het beste wat je kan doen in deze situatie is focussen op jezelf en wat jij kan uit het leven hallen – met of zonder hem. Als hij niet belt of geen contact zoekt, wat doe jij? Zit je op hem te wachten of plan je je dag op een zodanige manier dat je ook contact met andere mensen kan hebben (misschien zelfs andere mannen?).

      Het spijt me om te lezen over je situatie. Je kan deze man niet ‘dwingen’ om jou leuk genoeg te vinden. En wanneer hij toch tot op zekere hoogte afstand bewaart – is het aan jou om je leven toch vol met andere gebeurtenissen te plannen of op hem zitten te wachten.

      Liefs
      Anna

  143. Hi,

    Van mijn situatie begrijp ik helemaal niks, uren met goede vriendinnen en familie over gepraat, misschien kunt u mij meer duidelijkheid geven.

    Sinds begin dit jaar heb ik een jongen ontmoet, waarbij je kunt spreken van universele krachten die je slechts bij een enkeling voelt. Dat had ik dus bij hem. Hij zat in z’n neergangsfase van een 5jarige relatie, die hij in december wilde beindigen. Echter hadden we al contact vanaf november. Halverwege/eind januari hakte hij dan eindelijk de knoop met zijn ex door, omdat hij met mij al behoorlijk op de feiten vooruit liep. (We hadden alleen contact via facebook en telefoon). 2 week voordat hij het half/eind januari had afgesloten met zijn vorige relatie, waren we elkaar per ongeluk tegen gekomen tijdens het stappen, en liep dit uit op een zoen, wat blijkbaar voor hem alles duidelijk had gemaakt, waardoor hij de knoop definitief kon doorhakken. Vrij vlot daarna werd de contact meer en meer, en spraken we af vanaf half februari. Ik had er in het begin wel mn twijfels bij, je komt net uit een relatie van 5 jaar (waarbij het de laatste jaar weinig meer voorstelde namens hem), en meteen kom ik als nieuwe vlam in zijn leven.

    Maargoed, alles ging best natuurlijk en voelde allemaal heel goed aan. We kregen in maart verkering en dit liep goed tot vorige maand, oktober. Ik ben druk met de studie, hij met zijn werk. Hij woont in het westen, ik in het noorden, ieder weekend reisten we naar elkaar toe om elkaar te zien. Alleen werd dit op den duur als last ervaren, na een drukke werkweek, dan nog eens reizen en een opstapeling van vermoeidheid heerste. Daarnaast zat hij ook helemaal niet lekker in zijn vel, en voelde hij zich niet op zijn plek waar hij zich nu in bevindt. Zijn woonplaats, zijn leven, zijn drukte, het gereis naar mij, hij trok het allemaal niet meer. Hij begon bot te doen naar zijn omgeving, naar collega’s, vrienden en zelfs naar mij. Hij kraakte mij voordurend af en dat kwetste mij steeds. Op een gegeven moment begon het niet meer leuk te worden, zagen we elkaar als het mee zat 1x per 2 weken, alles was aan het verminderen en ipv plezier ervaarde ik meer verdriet en twijfels. Ik was bang dat het niet meer in stand zou blijven, en daar ging het uiteindelijk ook naartoe. Omdat er zo’n enorme afstand tussen ons zit, kun je dingen minder goed met elkaar bespreken of problemen uitspreken, want die paar uurtjes per week die je elkaar ziet, wil je het leuk hebben samen. Dus alles ging via de telefoon/chat en dan komen dingen toch minder goed over dan wanneer je elkaar face to face ziet.
    Het kwam er op neer dat hij rust en tijd nodig heeft voor hemzelf, en ik wilde het ook, want slapeloze nachten en stress krijg je ervan. Dat kan je er niet bij hebben als je het enorm druk hebt door de weeks. We hadden hiervoor gekozen omdat dit het beste zou zijn voor allebei, om het leven op te kunnen pakken. Maar in tegenstelling, kreeg ik alleen maar meer verdriet erom. Het feit hem kwijt te zijn, deed me heel slecht. Daarom gaf ik hem nog een kans voordat het definitief uitgemaakt werd een maand geleden, om dat weekend naar me toe te komen, zodat we er over konden praten en vast en zeker wel tot een oplossing konden komen. Maar dat deed hij niet, hij besloot niet te komen, belde mij op en zei dat het beter was het er maar bij te laten. Dat hij het op dit moment niet kan. Hij uitgeput, ‘op’ is, depressief, weet niet wat hij wilt en even de tijd nodig heeft om alles op orde te krijgen (switchen van baan, verhuizen, hobby’s opnieuw oppakken, zijn zin in het leven terug vinden) en dan if it’s meant to be, always will happen zoals hij zei. Daar moest ik dan maar vrede meer nemen, en had geen keus.Ik was best erg teleurgesteld, dat hij er niet samen uit wilde komen met mij. Samen help je elkaar en steun je elkaar, maar hij zei ik heb rust en tijd nodig, vooral ook omdat ik dit niet heb gehad na mijn 5jarige relatie voor die van mij met hem. Die rust pak ik daarom nu, ik heb het nodig.
    Maar ik zei, dan wil ik vanaf nu ook geen contact meer met je, anders kom ik er nooit overheen, over het verdriet, de gevoelens en emoties.

    Dat hielden we 1 week aan, en het was vreselijk. Dat ontwetendheid over elkaar, ging me nog slechter af vergeleken met de voorafgaande periode. Heel toevallig had hij na die week een feestje in mijn stad van vrienden, en kwamen we elkaar weer tegen. Spraken we met elkaar en voelde heel vreemd, natuurlijk. Maar ik hield me sterk en vast aan wat we dat weekend ervoor hadden afgesproken. Alhoewel ik het diep in mijn hart helemaal niet wilde. Ik dwingde mezelf afstandelijk te zijn.

    Vanaf toen t/m nu, inmiddels zo’n 3 weken, hebben we langzaam stapje bij stapje toch meer contact, en hoe het nu lijkt, best veel. Maar niks concreets als, ik wil met je afspreken of dingen uitspreken of dat het goed komt. Alleen contact, veel vanaf zijn kant, want ik doe wat afwachtend gezien zijn situatie. Dus het is Niet zo, dat hij niet wil. Is het dan puur vanwege zijn situatie dat hij mij on hold wilt zetten? Komt dit goed? Ishet realistisch om je hoop hierop te zetten en wachtende op het moment van actie van zijn kant? Ik heb hem vaak genoeg verteld namelijk dat ik nog veel aan hem denk of hem mis en dat soort dingen. Ik ga veel uit, ontmoet veel nieuwe jongens, maar dat speciale gevoel is en blijft nog steeds alleen bij hem. Ik wil hem ook niet opjagen, want dat werkt alleen maar averechts. Hij zei bezig te zijn stappen te maken met het verhuizen naar mijn stad, want dat is ook wat hem gelukkig maakt, en al naar nieuwe banen in die buurt aan het kijken is… Wat is dan aan mij het beste om te doen? Afhoudend en afwachtend doen naar zijn kant? Wel lief en warm blijven doen en vooral niks dwingen of vragen af te spreken? Wachten tot hij in actie komt?

    Alvast heel erg bedankt voor uw reactie,

    Laila

    • Hallo Laila,
      Welkom op de blog. Het eerste wat ik aan je wil vragen is: heb je mijn e-boek al gelezen? Daarin kan je de hoofdreden vinden waarom veel relatie stuk lopen. Tweede: wanneer je emotionele aantrekkingskracht wil bewaren is het inderdaad verstandig om te wachten tot dat hij zelf initiatief tot contact neemt.

      En dat je nu veel uitgaat en nieuwe mensen ontmoet is goed – dit geeft je keuzes in het leven. Wel wil je begrip hebben voor jezelf en beseffen dat ‘een goed gevoel’ bij een nieuwe persoon niet zomaar komt.

      Mijn advies voor jou: zet je leven niet ‘on hold’ zolang deze man jou ‘on hold’ wilt hebben.

      Wat ook belangrijk is om te vertellen is dat groot kans bestaat dat hij eerst wil aankijken of jullie weer ‘vredig’ met elkaar om kunnen gaan, voor dat hij met je ‘het gesprek’ wil hebben.

  144. Hallo,
    Ik heb een relatie gehad met een man voor 6 maanden ( hij is 29 ik 25). Alles ging goed, we hadden een geweldige klik en aantrekkingskracht. Totdat hij (voor mij) ineens siste dat hij niet wist wat het was, maar dat hij nu liever alleen was. Op de vraag of hij me niet meer wilde, antwoordde hij dat hij nu liever alleen was en dat hij me een beter persoon gunde. Ik vroeg of hij wat ruimte wilde voor zichzelf of dat het voorbij was.. Hier heb ik geen antwoord op gekregen.. Ik heb hem een aantal dagen met rust gelaten en toen weer via de sms gevraagd of we elkaar konden spreken, dat ik alles open wilde bespreken ook al wilde hij me niet meer..Hierop kreeg ik antwoord dat hij vond dat wij geen toekomst hadden, hij wilde niet afspreken en wenste mij al het geluk in mijn leven.. Op de vraag waarom, hoe, wat heb ik geen antwoord gekregen.. Ik weet niet wat ik moet doen.. Hij was degene die altijd zei dat wij voor elkaar bestemd waren, iedereen in zijn familie wist over mij en ik zou ze ontmoeten. Als hij iets kocht voor zijn woning deed hij dat in overleg omdat hij het belangrijk vond dat ik het mooi vond want ik zou daar ook gaan wonen.. WAT MOET IK DOEN? Iedereen zegt dat ik hem moet vergeten maar ik het lukt niet.. ik weet niet eens wat de reden is en dat maakt me gek.. Ik hou zoveel van hem het doet pijn dat hij dit via sms heeft gedaan.. terwijl we elkaar 2 dagen geleden gezien hadden en er was niets aan de hand.. moet ik contact opnemen of niet? Zou hem graag willen spreken maar hij wil dat niet.. ik ben radeloos!!

    • Hallo Marieke,
      Welkom op de blog.
      Contact met deze man zoeken – heeft geen nut. Dat heeft hij zelf al paar keer aangegeven. Er is geen andere keuze die je nu hebt, als verder met je leven te gaan.
      Het spijt me.
      Dikke knuffel.
      Anna

      • Bedankt voor je reactie. Ik had deze reactie al verwacht maar had gehoopt dat je dit niet zou zeggen.. Ik ben echt enorm verdrietig, kan me niet concentreren op het werk, ik slaap slecht, wil alleen maar huilen, wil niemand zien/spreken, wil alleen maar in mn bed liggen..Normaal ben ik erg spontaan en lach veel maar de laatste weken ben ik mezelf niet, iedereen vraagt me wat ik heb waarom het uit is, ik kan geen antwoord geven want ik weet ook niet waarom het uit is..
        Ik begreep dat hij het alleen tegen zn broertje heeft verteld dat het uit is, ook aan hem heeft hij niet gezegd waarom hij het uit gemaakt heeft.. Zijn moeder was erg boos maar hij probeert haar voor nu te ontwijken
        Als ik wist waarom kon ik het makkelijker afsluiten.. In gedachten ben ik steeds bezig met wat we gedaan hebben, wat we besproken hebben, hoe leuk het was.. Onze gezamenlijke dromen, trouwen, reizen, kinderen, eigen zaak starten.. Het doet zo’n pijn, waarom konden wij niet gelukkig zijn, waarom heeft hij dit zo gedaan? Ikhem hem vorige week gesmst dat ik hem mis, alleen dat.. Geen reactie.. Ik wil hem voor het laatst een brief schrijven, ik wil dat hij weet wat hij heeft aangericht, dat hij dit niet zonaar kan doen, zeker niet per sms.. Ik voel me waardeloos, alsof een gesprek zelfs teveel is voor mij.. Ik kan niemand om advies vragen dus veaag ik het aan jou.. Vind je dat ik een brief moet schrijven of niet? Waarschijnlijk zeg je nee, dat ik tijd nodig heb, maar het gemis wordt met de dag meer ipv minder..

        • Lieve Marieke,
          Natuurlijk kan je hem een brief schrijven. Wel wil je voor jezelf een doel van de brief voor ogen zien. Wat is de doel van de brief?
          -Hem te overtuigen terug te komen?
          -Jezelf beter voelen?
          -Afreageren?

          Wanneer je een brief stuurt zal je brief hoogstwaarschijnlijk als: “blijf bij mij” overkomen.

          Als je dat wil, dan moet je dat doen.

          Zal deze brief hem van gedachten kunnen veranderen – waarschijnlijk nee. Meer dan dat – dit zou voor hem vermoedelijk ieder een bevestiging zijn om geen contact op te nemen.

          Als je wil dat hij actie onderneemt – moet je tegenovergestelde doen – helemaal niks.

          Dit is net achter een konijn willen pakken. Achter hem aanhollen heeft geen nut. Blijf je wachten – groot kans bestaat dat hij zelf naar je toe komt. Maar er is nooit een garantie.

          Liefs

  145. Beste Anna,

    Onlangs heb ik een leuke jongen leren kennen via een evenement van meerdere dagen met meerdere bedrijven en toen heeft hij heel veel moeite gedaan om met mij in contact te blijven. De eerste keer dat ik hem ontmoette hadden we elkaar kort gesproken, maar daarna was ik gewoon weer bij collega’s gaan staan. Later die avond heeft hij toen meerdere collega’s van mij aangesproken om te vragen waar ik was en of ik nog zou komen etc. Waarop meerdere collega’s naar mij toe zijn gekomen dat ik echt naar hem toe moest. Dit was opzich wel grappig en vleiend, want ik vond het daarvoor nog niet zo heel bijzonder. Dus ik uiteindelijk toch maar naar hem toegelopen en toen nog leuk gekletst en gezoend.

    Twee dagen later was hij weer druk op zoek naar mij gegaan, terwijl ik mij op dat moment ergens anders bevond. Ik heb die avond hem niet gezien, maar mijn collega’s hadden allemaal verhalen dat hij mijn nummer wou hebben of zijn eigen nummer doorgeven, maar het feit was dat niemand op dat moment zijn mobiel op zak had. En een andere collega had een bericht dat ze moest doorgeven, dus dit was vrij hilarisch. Dus die dag erna ben ik toen maar even langsgelopen om mijn nummer te geven en daarna hebben we toen snel afgesproken. We hebben toen heel leuk gegeten en toen hoorde ik ook dat zijn vorige relatie van vier jaar nog niet zolang uit was, namelijk in de zomer en wat later bleek was eind augustus (en ik ontmoette hem begin oktober). Ze hadden hiervan het laatste jaar zelfs samengewoond. Het bleek dat hij het had uitgemaakt en het niet langer werkte. Later die avond zei hij wel dat hij niet echt op zoek was. Waarop ik om verduidelijking vroeg en het uiteindelijk bleek dat we wel zouden zien hoe het zou lopen zolang het leuk was. Hij vond dat we een leuke avond met elkaar hadden gehad en goed hadden gekletst. Daarbij zouden we dan wel zien waar het schip zou stranden, maar wel met het idee dat het niet alleen voor de leuk is. Ik heb namelijk toen wel aangegeven dat ik geen scharrel of iets wilde zijn.

    Keer erop kwam hij naar mij en zijn we weer uiteten geweest en daarna bij mij op de bank leuk lopen kletsen. We hadden echt lol over van alles en toen we al een tijdje iets intiemer waren kwam hij weer met dat hij zei dat hij eerlijk wilde zijn en niet echt op zoek was naar een relatie omdat zijn ex nog maar amper het huis uit was. En toen dacht ik jemig je noemt het nu weer. Dus toen hebben we het er wel even goed over gehad en toen zei hij gedurende dat gesprek dat hij het te zwaar had gemaakt. Hij bedoelde vooral dat hij het voorlopig nog geen relatie wilde noemen en hij zei dat hij het leuk vond om bij me te zijn en zich op zijn gemak voelde bij mij. Dus dat klonk wel positief en we zouden wel een volgende keer weer gaan afspreken. Ik heb toen wederom aangegeven dat ik geen scharrel wilde zijn en dat hij anders wel naar huis mocht gaan, maar hij zei dat dat niet zo was. Ik had toen ook nog een grapje gemaakt van: je hoeft voorlopig nog echt niet bij mij aan het kerstdiner te gaan zitten, en toen was het eigenlijk wel weer oké. Hij zei dat hij het verkeerd had uitgedrukt en dat het hem meer om het woord relatie ging (waar ik overigens nooit over begonnen ben). Uiteindelijk stelde hij zelf die avond voor om te blijven slapen en dat is ook gebeurd en het is ook bij slapen gebleven want ik wil daarin niet te snel gaan. ’s Ochtends was het ook nog gewoon leuk en gingen we leuk uit elkaar. Daarna is hij die middag vertrokken voor een weekendje weg met vrienden en daarna is het contact veranderd. Hij heeft me toen uiteindelijk opgebeld en zei dat hij in het weekend merkte dat hij mij net niet leuk genoeg vond en dat er wat hem betreft geen nieuwe date hoefde te komen. Hij zei dat we nog wel door hadden kunnen gaan met daten, maar dat het dan toch later op niets uit zou gaan lopen. Ik vroeg hem nog waar het precies aan lag, maar dat kon hij niet goed zeggen. Hij zei, ja ik denk niet leuk genoeg. Ik gaf aan het wel onverwacht te vinden, omdat het die laatste keer nog zo leuk was. En toen zei hij daarop dat hij toen ook wel zichzelf was en het ook leuk vond, maar dat hij er in het weekend over was gaan nadenken.

    Het vervelende vind ik dus dat hij mij de laatste keer dat idee totaal niet heeft gegeven. Ik heb oprecht het idee dat we het leuk hadden met elkaar en er wel een klik was. Zeker ook omdat hij uit zichzelf zei het leuk te vinden om bij mij te zijn en hij zichzelf kon zijn. Al denk ik wel dat het wat snel was op zijn vorige relatie en dat dat hem heeft doen besluiten om het af te kappen. Maar ik vind het gewoon zo jammer. Hoe kijk jij hier tegenaan?

    Groetjes, Rianne

    • Beste Rianne,
      Welkom op de blog.
      Het is heel vleiend wanneer een man zijn best doet om je telefoon nummer of jou te pakken te krijgen. Het doet ons vrouwe goed en die acties kunnen zelfs ervoor zorgen dat we voor een man vallen die we anders nooit in een menigte opgemerkt hadden.

      Vaak tijdens de eerste gesprekken latten mannen wat ik noem – gouden worden – tekens vallen.

      En dat doen ze vaak alleen tijdens de eerste of tweede afspraak en later komen nooit meer op terug. En gaan er van uit dat je ze ‘gehoord’ hebt. En zijn ‘gouden woorden’ zal accepteren of niet.

      Gouden worden in zijn geval waren: ‘ik ben niet op zoek’.

      En omdat je ook aangegeven had geen scharrel te willen zijn, waarschijnlijk besloot hij om jou niet te kwetsen en daarom niet eens aan daten beginnen. Omdat hij weet dat hij letterlijk niet op zoek is naar een relatie – en wellicht alleen een scharrel.

      Dus zo te zien heb je een leuke en EERLIJKE man getroffen.

      groetjes,
      Anna

  146. Hallo,

    Ten eerste vind ik alles wat je zegt super interessant!

    Maar ik zou heel graag advies willen.

    Ik heb vorig jaar super leuke jongen ontmoet, eerst vond ik hem niet zo leuk maar wel gewoon gezellig.. we spraken vaak af zo’n 4 maanden lang. We hadden het super leuk en hij bleef vaak slapen! Tot dat ik het op een gegeven moment saai vond en wel wat intiemer wou (relatie)! Had niet echt het gevoel dat hij dat wou.. en ik heb er een punt achter gezet! De maanden erna kwamen we elkaar wel eens tegen met uitgaan en was er altijd zo’n aantrekkingskracht tussen ons dat we gewoon niet van elkaar af konden blijven… intussen met wat jongens gedate wat niks werd.. paar maanden geleden kwam hij weer bij mij en was het weer super leuk en kwam hij elke week langs en had echt het gevoel dat er van beide kanten zoveel meer was dan de eerste keer.. alleen doet hij in een keer zo afstandelijk. Hij sms heel anders en soms hoor ik een paar dagen niks.. alleen komt hij wel in de winkel waar ik werk langs! Als ik vraag wanneer ik hem weer zie, dan is zijn antwoord: misschien volgende week, want hij heeft het druk.. wat moet ik? Want ben nu zo gek op hem.. moet ik er weer een punt achter zetten?

    Sorry voor lange bericht ;)

    Liefs

    • Hallo Saskia,
      Welkom op de blog.
      Hebben jullie weer een relatie? Van wat ik kan lezen – nee. Dus je kan ook geen punt achter jullie relatie zetten. Want er is geen ‘relatie’. Wel kan je een punt achter je verwachtingen zetten.

  147. Hai Anna,

    Blijven daten met andere mannen werkt inderdaad om zo niet je focus op 1 man te leggen.
    Mijn vraag is dan wel, moet je daarin gewoon eerlijk zijn?
    Kan je tegen de man die je het leukst vind zeggen dat je date met andere mannen?
    Ben bang dat hij dan juist afstand zal nemen?

    Groetjes,

    Elle

    • Hallo Elle,
      Welkom op de blog.
      Je hoeft hier geen geheim van te maken. En als het te spraken komt – eerlijk zijn is de basis. En als je betreffende mannen nog maar net kent en met ze nog maar paar keer uit bent geweest, ben jij ze niks verschuldigd. En dat weten ze ook. Heel goed zelfs.
      Neemt een man toch afstand – dan had relatie met het betreffende man hoogstwaarschijnlijk weinig kans van slagen.

  148. Hallo Anna,

    Ik heb een vraag t.o.v. de gemiddelde tijd dat een man in zijn “grot” kan blijven zitten.
    Ik heb een relatie met een man sinds een jaar, we wonen sinds 4 maand op 150 km afstand van elkaar en zien elkaar om het weekend. Afgelopen vrijdag is hij zijn grot in gegaan (heeft dat aangekondigd). Wat is de gemiddelde tijdsduur van zo’n grotbezoek ? Is er echt helemaal niets wat een vrouw kan doen ? Ik wil hem niet claimen, maar ik heb gevoelens en het doet pijn om zomaar, zonder reden, aan de kant te worden gezet (bij wijze van spreken dan). Moet ik mijzelf en mijn gevoelens gewoon wegcijferen, omdat mijn vriend besloten heeft in zijn grot te gaan zitten?

    Bedankt voor je antwoord,

    Karin

    • Hallo Karin,

      Welkom op de blog.

      Afstand nemen voor dagen is niet iets wat mannen ‘regelmatig’ doen, tenzij daar een reden voor is. Reden kan natuurlijk niks met de relatie zelf te maken, maar soms ook wel. Soms heeft dit te maken met het fijt dat een man wil over na denken of hij met de vrouw wil trouwen/samenwonen etc. en daarom even de tijd nodig heeft om over na te denken of zij idd de vrouw van zijn leven is.

      Maar andere keer nemen ze afstand omdat iets in de relatie hun niet zint.

      Wat in jouw relatie de reden voor afstand is – weet ik niet, daarom is het ook lastig om te zeggen hoe lang dit zal duren.

      Liefs

  149. Hoi Anna,

    Ik ben een man en wil graag reageren op je artikel. Hoe komt het dat wanneer je een pauze wilt inlassen dat vrouwen dan gaan eisen dat het onderwerp uitgesproken moet worden? Dat je een vluchtertje bent of het onderwerp ontwijkt omdat je de battefield verlaat. Als man wordt constant eraan herinnerd om je emoties te tonen doe je dat niet dan ben je een koude klootzak of een steen. Wat kan ik als man doen om hiermee op een goede manier om te gaan?

    • Hallo Martijn,

      Welkom op de blog.

      Een uitstekende vraag!

      Wat veel vrouwen nodig hebben, en veel meer dan de meeste mannen zich realiseren is bevestiging en aandacht – en soms veel ervan. Wanneer een man terug wil trekken voor welke reden dan ook, komen bij een vrouw veel onzekerheden naar boven. Daarom wil ze ook het onderwerp uitspreken.

      Weet je hoe kleinen kinderen zijn als hun ouder weggaat? Hangt van de omstandigheden af, maar soms kunnen ze in paniek raken, omdat ze niet weten wat de consequenties zullen zijn.

      Dezelfde met vrouwen, wanneer een vrouw niet weet waarom een man terugtrekt – wil ze uitpraten om consequenties voor te kunnen spellen.

      Vaak neemt haar onzekerheid een duwerige, of zelfs agressieve vorm aan. En als een man van haar werkelijk houd – kan hij haar met een gesprek geruststellen. En wanneer een vrouw gerust is, vind ze het niet meer erg als hij even ‘weg’ is.

  150. Hmm, nou ja, na 10 dagen radiostilte trek ik het niet meer. Hartstikke leuk, die grottheorie, maar ik vind het getuigen van een groot gemis aan respect voor de ander.

  151. Beste Anna,

    Ik heb veel reacties gelezen op dit stuk en bij sommige kan ik me echt vinden maar ik zou graag je advies willen hebben hoe ik met een bepaalde situatie om moet gaan.

    3 maanden geleden is mijn relatie van 2,5 jaar lang beëindigd. Tijdens een avond stappen een maand geleden heb ik een jongen ontmoet, die mij 4 maanden daarvoor reeds had gespot heb ik vernomen via via. Hij begon met mij te praten en hebben echt heel de avond gezellig zitten praten. Ik vond hem erg enthousiast reageren op de persoon die ik ben, interesses die overeenkomen, humor etc. en onverwachts zoende hij mij. De volgende dag had hij beloofd een whatsapp te sturen en dit deed hij ondanks dat ik nog best huiverig was omdat ik ‘net’ uit een relatie kwam. Hij contacte mij iedere dag voor een week lang (uuuuren lang iedere avond elkaar leren kennen, wat elke keer vanuit zijn kant kwam) en beloofde van alles: overeenkomsten, het feit dat we beide dit niet vaak mee maken dat het zo leuk gaat/klikt, leuke ideeën qua toekomstige dates, we hadden over foute dates die we voorheen hebben gehad en hij zei: die zullen wij niet snel samen hebben aangezien wij zo’n klik hebben. Hij gebruikte zelfs zinnen alsin: je bent de vrouw van mijn dromen en vertel meer over jezelf en interesses, je maakt me gek (op een goede manier). De eerste dagen hield ik afstand maar omdat het goed begon te voelen, erg gezellig was en het zo goed klikte stelde ik mij open. Hij had het zelfs over het feit dat hij mij een beetje vlinders heeft laten bezorgen… Een week later kwam hij onverwachts ‘s middags wat drinken bij me en hebben een tijdje gekletst. Wederom had hij allerlei leuke ideeën voor ons samen om op date te gaan, humor, genoeg gespreksstof over vorige relaties, familie, interesses etc. echt elkaar beter leren kennen qua persoon en geschiedenis. Ik zou ook een keer voor hem koken, we hadden echt een goede klik en ik begon hem steeds leuker te vinden met de gedachte dat hij het meende. Helaas die avond had ik een wijntje op en heb ik mijn laten lijden door mijn gevoel en ben ik bij hem thuis beland (in bed). De aantrekkingskracht was intens. Hij was nog steeds erg lief, heeft ontbijtje voor me gemaakt, zette muziekje voor me op, ik mocht blijven liggen terwijl hij weg moest.

    De volgende dag hadden we nog steeds contact maar ik merkte in de loop van de week dat het contact minder werd en niet meer zo was als die week ervoor. Ik heb aangegeven dat ik het erg leuk vond allemaal de tijd die we hebben gespendeerd, maar dat hij niet bang hoeft te zijn dat ik me op hem stort i.v.m. hoe wij nu in het leven staan: ik kom net uit een relatie, hij is al 2,5 jaar vrijgezel en gehecht aan zijn vrijheid (ben ik vanuit gegaan). Hij gaf als antwoord dat hij het ook erg leuk en gezellig maar voordat zijn mannengevoelens hem in de weg zouden zitten (?), hij mij wilde aangeven dat hij de komende weken weinig tijd heeft om iemand volledige aandacht te geven i.v.m. werk/school. En toen werd het vrij stil.

    Ik snap niet dat iemand eerst zo enthousiast en open kan zijn, van alles beloofd en dan zo kan doen. Ik heb hem nu 2 weken niet meer gezien en zeer minimaal contact. Afgelopen weekend heb ik hem gevraagd of hij zo tegen mij heeft gedaan om mij het bed in te krijgen. Hij ontkent dit ten zeerste en ik zag zijn ‘leuke’kant weer. Maar hij bleef bij het feit dat het echt komt omdat hij het nu zo druk heeft en geen tijd heeft… Ondanks dat ik eerst huiverig was, ben ik meer voor hem gaan voelen omdat het allemaal zo goed verliep en open gaan stellen. Met als gevolg dat ik nu zoveel onbegrip voel. Soms zit ik er over na te denken om hem de waarheid te vertellen en te zeggen dat er door zijn handelen wel verwachtingen zijn ontstaan door de manier hoe hij deed, met me omging en vele leuke dates voorstelde, maar ik denk dat ik er niets mee op schiet.

    Ondertussen ontmoet ik andere mannen en heb ik ook andere dates gehad. Maar HIJ blijft in mijn hoofd, echt door de eerste periode hoe hij mij benaderde, de klik, hoe we met elkaar omgingen etc. Hoe kan ik het beste met zo’n situatie omgaan? Heeft hij het echt druk (ben ik naïef als ik dit geloof?) of was ik een prooi? Moet ik hier nog energie in steken of gewoon volledig laten gaan?

    • Beste Elisa,

      Welkom op de blog.

      Als ik het goed begrijp kennen jullie elkaar nog maar één maand. Klopt dat? Voor welke reden dan ook deze man afstand naam, is het niet verstandig om op hem te blijven wachten. Sommige relaties worden voor ons dierbaar niet omdat de persoon zo goed bij ons paste, maar omdat hij dingen zei die we willen horen. Zie je het verschil? En dan worden we verliefd niet zo zeer op de persoon, maar vooral op wat hij zei.

      Zolang je erin gelooft dat er nog veel mannen op deze aardbol rondlopen die warme, liefdevolle dingen tegen jou willen zeggen, heb je veel om er naar uit te kijken!!

  152. Beste Anna,

    Dat klopt, alles is ook zo snel gegaan en op de één of andere manier was hij ook zo weg. Dus het is beter om alles zo te laten rusten en dus ook er niets van te zeggen?

    Misschien was hij net op het juiste moment er en zei hij inderdaad de dingen die ik in mijn vorige relatie mistte….

    Bedankt voor je duidelijke reactie en ik kijk uit naar de toekomst :-)

    Gr, Elisa

    • Je kan er wel uiteraard wat van zeggen, maar met welke doel? Om zijn ‘positief’ aandacht of ‘negatief’ aandacht te krijgen? De eerste zal niet lukken. Wat denk jij?

  153. Goedemorgen Anna,

    Het doel is dan dat ik het kwijt ben… met als gevolg waarschijnlijk dat hij dit als ‘kritiek’ ziet dus negatief, zie ik dit goed? Positieve aandacht krijgt men dan alleen wanneer ik er niets van zeg en laat gaan? Misschien heb ik mezelf teveel laten gaan en moet ik het laten zoals het is….

    Gr. Elisa

  154. Elisa ik heb dit vaak meegemaakt precies zoals jij. Eerst helemaal enthousiast en vanalles beloven of allerlei plannen maken en daarna ineens uit het niets afstand. Het komt doordat de man zich heel snel laat gaan terwijl hij je eigenlijk nog niet goed kent, hij maakt van jou in gedachten een persoon die hij denk dat jij bent. Dan na een tijdje leert hij je echt goed kennen en is hij niet (meer) verliefd, de man vond jou eerst heel leuk dus maar dit gevoel kan snel veranderen in dat hij je toch niet (meer) zo leuk vind als hij dacht. Laat dit je niet ontmoedigen en ga ervan uit dat de ware nog wel op je pad komt.

  155. Beste Els,

    Bedankt voor je verhelderende bericht! Het komt je dus bekend voor….
    Je beschrijft het duidelijk en blijkbaar ben ik niet de enige die dit ervaart.
    Ik zal me niet laten ontmoedigen :) Bedankt!

    Gr. Elisa

  156. Complimenten voor de duidelijke uitleg, ik heb hier zeker iets aan. Nu ben ik er alleen nog niet precies uit wat ik in mijn situatie het beste kan doen en waar ik aan toe ben.

    Nu ga ik een aantal weken leuk om met een jongen. Er zijn alleen een aantal dingen die ik nooit eerder op deze manier heb meegemaakt en daarom niet goed weet wat ik er van moet denken. Hij praat niet, en dan met name niet over persoonlijke dingen. Als het daarover gaat zegt hij direct ‘ ik denk niet na over zulke dingen’. Hij houd enorm veel afstand en wil geen afspraken vastleggen maar als we samen ergens zijn is het altijd heel gezellig. Hij neemt geen initiatief maar als ik hem voorzichtig vraag of hij er misschien niet zo’n behoefte aan heeft ontkent hij dit direct. Hij heeft toegegeven onzeker te zijn omdat ik wat ouder ben en meer heb meegemaakt, wat nergens voor nodig is. Ik heb dit geprobeerd duidelijk te maken maar nadat hij het ‘begrepen had’ is er niks veranderd. Omdat hij duidelijke praat wil omdat hij zegt het anders niet te begrijpen ben ik zo stom geweest te zeggen dat ik verliefd op hem ben. Hij antwoordde dat er zeker wel iets tussen ons is maar (nog) niet verliefd te zijn. Nu neemt hij nog meer afstand dan anders en weet ik niet meer wat ik nog kan zeggen of doen. Ik wil hem niet het gevoel geven dat ik hem niet vrij laat. Heeft hij bindingsangst? Of ziet hij mij helemaal niet zitten? Wat kan ik het beste doen? Afstand nemen?

    • Hallo Anne-Sophie,

      Welkom op de blog. In het algemeen, en natuurlijk niet altijd en er zijn uiteraard nooit garanties, maar hier is een fijt …een man kan een vrouw op hem verliefd laten worden als hij de ‘juiste’ dingen doet. En vrouwen, vaak onbewust, weten dat van zichzelf – dat ze kunnen worden ‘overgehaald’. En daarom kunnen we soms op anderen gaan projecteren hoe we zelf zijn. En denken dat als we de juiste dingen doen, een man wel op ons verliefd kan wordt. Maar liefde van mannen werkt vaak anders. Een man verliefd op je proberen te laten worden, zal daarom zelden werken.

      Ik zeg niet dat je met hem niet meer moet omgaan. Alleen de kans dat hij verliefd op je wordt, wellicht is niet groot.

  157. Leuk stukje, maar ik viel al meteen over 1 ding, de vrouw wil geen emotionele man.

    Helaas is dit dus iets waar ik weer héél vaak tegen aan loop bij vrouwen. Ik ben van mezelf een behoorlijk stoere vent maar ik ben bewust van me emoties en ga met veel respect met vrouwen om. Hierdoor val ik vaak buiten de boot bij de meeste (aantrekkelijke) vrouwen, precies om de reden die je geeft.

    Nou ben ik een paar keer in me leven het zo zat geworden dat mij dit altijd overkomt dat ik “de schijt aan vrouwen” houding heb aangenomen en kansloos alles ben gaan doen wat me moeder me verboden heeft. En het werkte, elke weekend was het raak, vrijdag avond daten met meisje 1 zaterdag ochtend haar eruit werken om zaterdag ‘s avonds meisje 2 te meeten en zondag middag op bezoek bij meisje nummer 3.

    Uiteindelijk voelde ik me zo schuldig dat ik alles heb afgekapt en voor 1 lelijker meisje ben gegaan die me wel accepteerde hoe ik van mezelf ben. (waarschijnlijk omdat ik eigenlijk te hoog gegrepen ben voor haar, maar ik weet in ieder geval wel dat ze bij me blijft en ik me niet zorgen hoef te maken dat ze geen een andere jongen tegen komt die nog minder respect voor haar heeft en dus met der weg loopt)

    Misschien kun je daar eens over schrijven. De Nice guys waar een beetje respectievelijke vrouw niets van moet weten en de interesse voor alles wat fout is.

    Verder goede zaak dat je aanstuurd op het “je eigen ding” hebben, het is inderdaad vrouw eigen om de meeste sportieve gozer aan de haak te slaan en vervolgens zijn sport af te pakken(zorgen dat hij zich schuldig erdoor gaat voelen als hij het doet) omdat je hem helemaal voor jezelf wil hebben.

  158. Hallo,
    Ik heb een relatie gehad met een jongen die een eind bij mij vandaan woonde.
    Het ging altijd super goed als we bij elkaar waren en elkaar weer zagen.
    Maar als hij dan weer weg was deed hij heel afstandelijk en bot en moest ik me aan zijn regeltjes houden.Hij mocht het zelf altijd over dingen hebben die hij leuk vond om te gaan doen de volgende keer enz.Maar als ik daarover begon dan moest ik daar niet over beginnen omdat ik niet over de toekomst moest praten.Hij had me ook gezegd dat hij wilde dat we kerst samen gingen vieren.Maar uiteindelijk zegt hij af en zegt hij dat hij dat nooit had moeten zeggen.En dat hij geen dingen moet beloven.En dat hij nooit meer zal zeggen dat hij zal bellen.Allemaal van zulke rare reacties.Ik begrijp er echt helemaal niets van.Want afgelopen week was ik bij hem en toen wilde hij alles weer goed maken.En alle ruzies vergeten.En toen hebben we het ook goed gemaakt.En toen ik weg ging bij hem zei hij we moeten verder gaan zoals we nu zijn.Zoals het nu tussen ons is.En ik dacht dus dat dat ook echt zo zou blijven.Maar het is alweer mis.Wat is dit?En hoe kan ik hier mee omgaan?

  159. Hallo Anna,

    bovenstaande berichten doen mij ook denken aan mijn situatie. Ruim een jaar geleden gaf mijn partner aan uit huis te willen. We waren enorm uit elkaar gegroeid. Volgende maand is hij een jaar echt weg. In het afgelopen jaar hebben we met vallen en op staan enorme stappen vooruit gemaakt. We hebben weer (heerlijke) sex en praten weer. Het ging zo goed dat we 6 weken geleden besloten dat hij weer thuis bij mij en de kinderen (6 en 9) zou komen wonen. Alles was op dat moment zo leuk.

    Echter daarna veranderde alles weer. Hij voelde zich weer beklemd en benauwd en geblokkeerd net als een jaar geleden. Nu is er weer afstand tussen ons. Ik vind het zo moeilijk. Ik weet dat hij dit niet expres doet, hij wil wel, maar het lukt hem niet, maar wat moet ik hier nu van denken? Ik wordt weer erg onzeker.

    Ik wil hem helpen. Ik denk dat relatie therapie goed zou zijn, maar heeft dit na een jaar (het uit elkaar groeien is in minimaal 3 jaar opgebouwd).

    Ik hoop snel je reactie te horen.

    Groet,
    Saskia

    • Beste Saskia,

      Relatie therapie zou jullie inderdaad kunnen helpen, omdat je partner is duidelijk ‘bang’ dat zijn behoeften (en dat is ook de reden waarom hij weg was gegaan) weer niet zullen worden vervuld.

      Wat je wel wil realiseren is dat jij je partner niet kan helpen om over zijn angsten heen te stappen. Alles wat jij kan doen is zijn behoeften leren vervullen, de rest – beslissingen maken etc – zal hij zelf moeten doen.

  160. Heb het echt moeilijk in mijn huwelijk van meer dan 30 j
    geen sexueel contact na 1,5 jaar ervoor 1 of twee maal in 1 jaar
    Voor een 3 tal jaar is het plots veranderd hij heeft geen interesse meer in mij…
    We gaan zelden ergens samen weg hij speelt in het seizoen met duiven nooit op reis of een dagreis omdat hij bij de duiven moet zijn
    Dan zijn werk van s morgens tot s avonds is dat meer dan 10 uren
    We zijn totaal uit mekaar gegroeid hebben niets om naar uit te kijken of samen te doen
    Alles mag geen geld kostten ik heb zelfs geen bankkaart ik moet altijd geld vragen
    Wat raad u me aan? Ik kan niet met hem communiceren het is of hij in zijn wereldje leeft, als ik iets wil zeggen loopt hij weg van tafel of kijkt tv, of kijkt in duivenlectuur.
    We hebben nog een zoon van 25 en die doet samen met mij boodschappen enz omdat ik niet rijden kan
    Ik heb het moeilijk om met hem verder te leven raad u mij een gesprek aan met psycholoog of zo om dit verder te kunnen dragen , ik heb al zoveel geprobeert maar niets helpt hij heeft ook een alcoholprobleem gehad die onder controle is en dit al ruim 20 j
    Hij heeft op alles en iedereen kritiek ook op het werk
    GR

    • Beste Veronique,
      Welkom op de blog. Van wat u omschrijft – klink het alsof jullie al lang allebei niet van elkaar kunnen krijgen wat jullie nodig hebben. En hoe langer problemen worden ontkent – hoe lastiger de situatie wordt. U komt op mij over als een vrouw die graag vrede in huis wil bewaren en liever de situatie wil verdragen dan ‘confrontatie’ aan gaan. Als u het moeilijk vindt met uw man verder te leven, heeft u twee keuzes: 1. bij hem weg gaan; 2. aan de situatie werken (door naar een relatie therapeute te gaan; desnoods in het begin alleen).

  161. Ik vroeg me eigenlijk het volgende af. Tijd geleden 2 leuke dates gehad met een jongen, klikte erg goed. Hij ging toen voor een tijdje naar het buitenland en is het contact verminderd. Hij gaf van te voren al aan dat dit niet zo’n goede timing was om te daten enzo, dus vond logisch. Laatste tijd hadden we weer meer contact en hij vroeg om af te spreken. Is afgelopen weekend gebeurt. Diezelfde avond gelijk een sms ontvangen en met oud en een nieuw ook een sms. Ik heb hem daarna nog een sms gestuurd maar reageerde naar mijn idee een beetje kort. Tijdens de date had ik echt het gevoel dat het klikte, en hij volgens mij ook. Hij zei me ook snel weer te willen zien en dat hij blij was dat we elkaar weer zagen. Hij zei ook dat we samen best een leuk stel waren, maar voordat we gingen daten gaf hij aan me leuk etc. te vinden maar hij twijfelt of hij wel verliefd kan worden. Dat gevoel heeft hij altijd en dat haat hij. Weet echt niet wat ik nu met hem moet, omdat alles zo dubbel is en ik nu al 2 dagen niks hoor?

    • Hallo Annabel,
      Welkom op de blog. Als je meer blogs van mij hebt gelezen dan weet je dat ik adviseer meerdere mannen te blijven daten tot dat je een exclusiviteit met één van de mannen afspreekt.
      Dus op dit moment hoef je met deze man niks ‘doen’. Blijf daten. Hij is je volledige aandacht op dit moment nog niet waard.

      • Hoi Anna,

        Bedankt voor je reactie. Ik heb inderdaad meer blogs van je gelezen. Vond ze erg interessant! Ook aantal reacties gelezen waaruit ik interessante dingen haalde. Ik denk alleen dat ik ergens gevoelens heb voor deze jongen. Ik vind het vervelend als ik niks van hem hoor en maak me zorgen. Dit is vast ook mijn eigen onzekerheid die ik hierdoor krijg. Het liefst spreek ik hem elke dag en zou ik hem ook elke week zien. Hij zegt mij leuk te vinden. Maar als hij me leuk vind, waarom hoor ik dan niet zoveel van hem? Zou hij me wel leuk vinden, maar het gewoon rustig aan willen doen of is het gewoon dat hij me totaal vergeet. Zulk soort dingen ga ik me allemaal afvragen en maak mezelf hier een beetje gek mee. Gelukkig heb ik genoeg dingen te doen, maar zodra ik het even rustig heb ga ik het me weer afvragen. Ik wil niet direct een relatie met die jongen, moet hem eerst zelf ook beter leren kennen. En met andere jongens daten, zou niet zo snel weten met wie.. maar heb het gevoel dat ik hun dan aan het lijntje hou.

        Groetjes,

        • Annabel, vaak tijdens de eerste date’s (wanneer er nog geen druk op de man is) geven mannen informatie weg betreft waar ze nu staan. En dingen zoals ‘ik vind je leuk, maar twijfel of ik verliefd kan worden’ is een serieuze teken voor jou om over na te denken.

          Ook wil je eerlijk met jezelf zijn. Je zegt dat je niet direct een relatie met hem wil en tegelijkertijd vraag je jezelf, bijna in paniek lijkt het, af of hij je leuk vindt en of hij je niet zal vergeten.

          Je wil realistisch zijn betreft wat mogelijk is.

          In je hoofd zit je al 10 stappen voor.

          Is dat hoe jij ook naar vriendschap met vrouwen kijkt?

          Je wil geen focus op ‘jullie toekomst’ richten, maar genieten van jullie vriendschap.

          Precies zoals je zou doen wanneer je met een vrouw bevriend raakt.

          En als jullie vriendschap sterk genoeg wordt en ook genoeg aantrekkingskracht is aanwezig, dan komt daar wellicht een relatie uit.

          Maar op dit moment zorgen maken over een man omdat hij je wellicht kan vergeten, is te vergelijken met zorgen maken over een vrouw die je 3 keer gezien hebt en met haar vrienden wil worden, maar bang bent dat ze geen tijd voor je heeft.

          • Ik heb daar ook serieus over nagedacht. Maar hij heeft, toen ik bij hem was, ook gezegd dat we een daterelatie hebben. Daarom vind ik alles zo dubbel.

            Ik zit inderdaad in m’n hoofd al 10 stappen voor, ik heb in m’n hoofd al gepland hoe ik wil dat het gaat lopen. Maar zo loopt het natuurlijk absoluut niet. Eerst elkaar beter leren kennen, en uiteindelijk waarschijnlijk toch een relatie is wat ik in mijn hoofd heb. Eigenlijk moet ik geen verwachtingen hebben, maar dit vind ik nogal moeilijk.

            Het leuke is dat ik met vriendschappen met vrouwen me nooit zorgen heb gemaakt. Heb al tijdje dezelfde leuke vriendinnen, ik zie deze bijna altijd alleen op zaterdagavond omdat ik doordeweeks weinig tijd heb, maar spreek ze wel dagelijks. Ben wel een goede vriendin kwijtgeraakt, hier maakte ik me in het begin wel zorgen om. Maar dit gaat op een hele andere manier, ik voel me daar anders bij.

            Heb inmiddels wel contact gehad, heb hem zelf gebeld en het was een leuk gesprek. Heb voorgesteld om wat af te spreken, maar hij kon die dag niet. Hij stelde geen andere datum voor, maar gaat ook op vakantie. Daarna is er wel weer meer contact geweest, ook vanaf zijn kant. Maar toch afstandelijke dan dat het afgelopen date was. Ik wil weten hoe hij erover denkt, maar als ik dit ga vragen toon ik m’n eigen onzekerheid.

  162. Beste Anna

    Ongeveer anderhalf maand geleden leerde ik iemand kennen via facebook.
    Voordat we een eerste gesprek hadden, waren we ongeveer een maand al bevriend, maar hadden elkaar nog niet begroet noch gesproken.
    İk moet wel zeggen dat ik vaak zijn profiel toevallig tegenkwam via gemeenschappelijke vrienden en vond hem leuk. (İk had zijn foto’s kunnen bekijken) ik besloot hem een verzoek te sturen en deed het ook.
    Het duurde zeker niet lang dat we bevriend waren.
    Alles begon door paar foto’s van elkaar leuk te vinden en reageren.
    Lang verhaal kort, op een ochtend ontving ik een privebericht (ook via facebook) van hem. İk was enorm geinteresseerd in wat hij me schreef en was nogal zenuwachtig, benieuwd.
    Hier had ik al van gehoopt dat hij ook een stap naar mij toe zou zetten nadat ik hem had toegevoegd .. İn zijn bericht stond er in dat hij graag had willen weten wie ik ben, waar ik werk of studeer en dat ik over mezelf zou vertellen.
    Aangezien ik ging werken en in zeven haasten vertrokken was, had ik geen tijd om meteen te reageren.
    Toen ik arriveerde op mijn werk, nam ik even de tijd om zijn bericht nog eens te lezen en een deftig antwoord op te geven.
    İk reageerde, dan stuurde hij terug en zo gin het de ganse dag verder.
    Volgende dag schreven we vaak naar elkaar. Over ongeveer een week verminderde dit, maar hij voegde er ook telkens aan toe dat hij een druk leven heeft (werk, instappen van politieke wereld etc.)
    Over twee weken vroeg hij op een gegeven moment dat hij wil daten maar zei ook dat hij langs mijn kant geen mening had en twijfelde om het hierover te hebben.
    İntegendeel vond ik het wel heel leuk dat hij dit vroeg wat laat zien dat hij geïnteresseerd is.
    Voor de week daarop hadden we afgesproken. We hadden een leuk dag doorgebracht, t was super gezellig.
    Op het einde van de dag wisselden we elkaars mening uit van hoe we het vonden van onze date. Zowel ik als hij vonden het een geslaagde date en keken al uit naar een volgende, maar hadden nog niet afgesproken.
    De eerste paar dagen verliep nog tof en gek (communicatie via facebook, sms, etc. ..) maar achter een week verminderde zijn aandacht, stuurde amper 1-2 berichten van hoe het met mij is (kwam steeds meer over alsof hij zich verplicht voelde en/of uit een schuldgevoel naar mij schreef)
    Als ik terug antwoord, reageerde hij zelfs niet meer.
    Wat deed ik, deed hetzelfde, stuurt hij paar uur later terug? Stuurde ik ook later
    Maar ik stuurde, niet zoals hem het af en toe niet deed. Waar ik ook gek van word! :(
    Wanneer hij laat reageerde, meldde hij soms het volgende: ik heb het druk op werk, of dat hij geen tijd gehad heeft om iets deftig te schrijven naar mij, terwijl hij wel de tijd kan hebben om op facebook hier en daar te inchecken of iets delen of ergens te reageren :s
    İntussen was ik erg ziek, hij vroeg door een smsje te sturen hoe het met mij was en verder liet hij niks horen.
    Onlangs was er een speciale gelegenheid betreffende zijn werk, waarbij ik hem succes mee wenste. Hier reageerde hij over drie dagen van : merci, hoe ist met jou nog, ben je genezen? İk ben ook ziek sinds gisteren en lig thuis te uitzieken.
    Hier wou ik niet op reageren aangezien ik niet wist hoe en wat ik kon terugschrijven. En is het wel een goed idee om er op te reageren?
    Dit is kwetsend, de mens voelt zich als een speelgoed en wanneer hij zin in heeft om te spelen, jou dan even raadpleegt. Zo komt het bij mij over. :(

    Zoals je in uw vorige reacties het ook al zei, focus ik me op andere dingens, zoals contact met andere mannen, plezier maken met vrienden, houd me bezig met mezelf of gelijk andere zaken.. maar langs ene kant zit ik toch met vraagtekens waarom, hoe, waar zit de fout? Ligt het aan mij, etc. ..
    Kan je mij wat raad geven of ik zijn bericht zou beantwoorden of beter niet. İk denk, Als hij contact wilt houden dan doet hem niets stoppen om dit te doen. Denk ik verkeerd en gewoon terugschrijven alsof je geen haat of kritiek hebt tov hem?

    İk dank je alvast!
    Groeten
    Esengo

    • Beste Esengo,

      Welkom op de blog. Je hebt gelijk als een man contact wil houden, dan zal hem niks stoppen om dit te doen. Zoeken naar fouten op dit moment heeft geen nut. Omdat hij duidelijk niet ‘genoeg’ geïnteresseerd is.
      Maar hij kan je ook niet als een speelgoed gebruiken. Dat kan hij doen alleen als je, ondanks je contacten met andere mannen, je zinnen toch op hem hebt gezet en zit op zijn uitnodiging te wachten.

      En wanneer hij niks laat horen – voel je teleurgesteld en als een speelgoed gebruikt.

      Je wil ook open staan voor een man die jou benadert en niet alleen voor mannen die jij benadert.

      Wanneer je open zal staan voor andere mannen, zal je deze man ook niet meer nodig hebben.

      • Beste Anna

        Bedankt voor uw reactie.
        Zo dus, zelf geen inspanning meer doen (sturen ofzo).
        Moest hij interesse hebben, zal hij dit duidelijk maken ?

        İk denk: het leven is al zo kort, waarom zou je je nog focussen op 1 ding of mens en je tijd verspillen. Maak plaats en tijd voor diegene die jou waarderen en jou aandacht geven…

        Vele groetjes Anna !
        Hou je goed :-)

  163. Beste Anna,

    Graag deel ik mijn verhaal met je.
    Begin november leerde ik via een datingsite (christelijk) een lieve man kennen.
    We voelden meteen een geweldige klik. Hebben eerst uitgebreid met elkaar bericht. Soms wel 10 mails per dag, beiden kwamen we niet meer aan slapen toe. Uiteindelijk tientallen tot honderden sms-jes. Heel intensief. Het eerste telefoongesprek duurde uren. Alles leek perfect. Tot de eerste ontmoeting. Ik kreeg het benauwd en gedroeg me verschrikkelijk afstandelijk. Na die date was het weer erg leuk (de afstand hielp me en ik was meer mezelf tijdens telefoongesprekken dan in real life), we besloten nog eens te daten. Ook deze date was niet geslaagd. We spraken uit allebei ‘iets’ te missen. Hij was het eigenlijk al aan het afsluiten, maar op de terugweg raakte ik in paniek. Ik wilde hem niet kwijt en voelde wel degelijk voor hem! Een paar dagen later belden we en dit was weer zo leuk dat we op een derde date gingen. Eindelijk een super leuke date. Daarna volgden nog drie hele leuke dates. Tot ik hem uitnodigde om een weekend met mij en een bevriend stel van mij door te brengen. Hij kwam en ik trok weer een muur op. Ik heb hem het hele weekend op afstand gehouden en daarmee ontzettend veel kapot gemaakt. Hij heeft afstand genomen en wil ‘ons’ even laten voor wat het is. Door de afstand ben ik gaan nadenken over mijn gedrag. Ik durf met 100% zekerheid te zeggen dat als hij terug komt ik hem nooit meer zo zal afstoten. Ik heb hem een lange handgeschreven brief gestuurd, maar hoor niks van hem. Hij heeft aangegeven tijd nodig te hebben, om zijn gedachten te ordenen en te kijken wat dit met hem doet. Hij wil niet eens meer bellen. Echter de dates die wel goed gingen waren zo intens leuk… we voelden ons allebei zo geweldig, dachten de hele dag aan elkaar. Hij had al uitgesproken 1000% voor me te willen gaan. Moet ik hem laten weten dat ik aan hem denk? Vragen of hij mijn brief heeft ontvangen? Of moet ik hem loslaten en afwachten of hij het nog een kans wil geven? Ik mis hem ontzettend. Nu weet ik wat ik mis. Helaas besefte ik niet eerder wat voor moois ik in handen had. Ik heb afgelopen jaar groot persoonlijk verlies geleden. Ik heb iemand moeten begraven. Ik was zo bang weer iemand te verliezen dat ik niemand meer dichtbij durfde te laten komen. Dit is waarom ik hem heb afgestoten op momenten. Maar ik ben er klaar voor om het tij te keren. Ik ben ten einde raad. Graag je advies…

    • Beste Roos,

      Welkom. Roos, geef deze man even tijd. Je hebt hem al een brief geschreven, je hoeft nu niks meer te doen. En wanneer hij contact opneemt, kunnen jullie ‘opnieuw’ beginnen.

      En wat betreft dat je hem probeerde te ‘verleiden’: wees daar niet te streng naar jezelf toe.

      Verleiden is een hele vrouwelijke eigenschap, en ga je deze eigenschap in jezelf onderdrukken tijdens een relatie, dan zal relatie aantrekkingskracht verliezen.

      Jij deed iets wat in jouw natuur als vrouw ligt.

      En natuurlijk wil je rekening houden met je persoonlijke grenzen en overtuigingen.

      Maar wees niet te streng voor jezelf. Want je kan je eigenschap ‘verleiden’ niet als een computer pas na de trouwdag ‘aan zetten’. En voor die dag volledig op ‘uit modus’ hebben.

      Wees bewust van wat je wil en wat je grenzen zijn, maar wees ook niet te streng voor jezelf wanneer natuurlijke eigenschappen naar boven komen.

  164. Kleine aanvulling. We hebben geen seks gehad. Ik heb daarin de grens wel opgezocht (heb ik spijt van) hij heeft heel duidelijk een grens aangegeven. Hij wilde wachten, omdat hij het goed wilde doen en het veel kapot kan maken. Nu ben ik bang dat ik misschien zelf iets kapot heb gemaakt, omdat ik hem wel probeerde te ‘verleiden’…

  165. Hoi Anna ik zit met een vreselijke liefdes verdriet omdat mijn vriend 1 week geleden heeft uitgemaakt (dat is wat ik zeker weet) want hij nam de telefoon niet meer op en zo ken ik hem niet meer. Het is nu een week en ik heb niets meer van hem gehoord? :( We hebben samen 4 jaar relatie gehad, en hij gaf opeens uit niets alles op? Ik mis hem zo erg en wil hem terug :( Ik weet niet wat ik moet doen, ik heb maar alleen een week lang! alleen maar gehuild! want hij negeert me ook, maar stiekem weet ik ook waarom.

    Hij heeft 2 week geleden gezegd dat hij ruimte nodig heeft en dat heb ik niet gegeven omdat ik zo bang ben om hem kwijt te raken en weet niet waarom ik zo denk.
    En dit keer zonder afscheid te nemen is hij weg. Het doet me zo pijn na al die jaren wat we hebben gehad? Help me alsjeblieft ik weet totaal niet wat ik moet doen? Ken u mischien paar tips voor mij? Om hem weer te kunnen spreken om te kunnen opnieuw proberen? xx

    • Hallo Larrisa,

      Welkom. Larrisa, jij wil gaan uitzoeken waarom je vriend ruimte nodig heeft.

      Ik denk dar er meer in jullie relatie aan de gang was, omdat je jezelf in je bericht tegen spreekt: eerst zeg je dat je vriend uit het niets alles opgaf en later zeg je stiekem te weten waarom hij niks laat horen.

      Zo kunnen ook in de relatie redenen aanwezig zijn die je stiekem weet een kloof tussen jullie waren aan het creëren.

      Ga met deze redenen aan de slaag. Dat zal je ideeën geven betreft hoe je je vriend weer kan benaderen.

  166. Hoi Anna,

    mijn relatie van 9 maanden met een man die al twee jaar in scheiding ligt is net vandaag beëindigd met veel verdriet.
    We zagen elkaar niet veel, per maand zo’n 4 keer. Meestal 1 of 2 nachten. Als hij kwam was hij warm en liefdevol maar meestal na de seks afstandelijk. Hij vertelde een maand geleden dat hij nog veel om zijn vrouw gaf en mijn reaktie was troostend. Een paar dagen later, toen hij weer kwam, heb ik hem gevraagd wat ie dan met mij wou en dat ik niet met iemand kon vrijen die nog zo aan zijn ex dacht. Hij veranderde als een blad aan een boom en twee weken daarna verkondigde hij dat ie van me hield. Toch bleef hij zich hetzelfde gedragen: voor de seks liefdevol en daarna afstandelijk.
    Ik hield het niet meer uit en heb het een week geleden uitgemaakt omdat ik dacht dat hij door de scheiding geen ‘ruimte’ had voor mij. Hij gaf toe dat hij zich na de passie (zoals hij het noemde) slecht voelde.
    Twee dagen nadat ik het had uitgemaakt belde hij omdat hij een gesprek wou over ‘ons’. Ik was gauw toegeeflijk en heb hem twee dagen daarna weer ontvangen. De seks was geweldig, hij keek mij diep in de ogen en zei: “je raakt me”. Van die dingen. Het waren twee fijne dagen en we besloten op zijn initiatief de agenda’s bij elkaar te leggen en afspraken te maken. Later vroeg ik hem hoe het komende weekend er voor hem uitzag. Of hij moest werken (hij is arts in een ziekenhuis). Hij vertelde half half dat ie naar een vriendin in Breda ging. Verder niet over gesproken.
    De volgende dag bracht ik hem naar de trein en in de auto begon ik erover dat ik het jammer vond dat ie dat vrije weekend niet met mij wou besteden. Dat het een kans was om eens wat langer bij elkaar te zijn en de relatie te verdiepen. Geen antwoord maar snel de auto uit om de trein te halen.
    Later bleek ook dat ie was blijven slapen bij die vrouw. Vandaag heb ik hem gezegd dat het voor mij niet te begrijpen was dat ie dat zonder mij daarin te kennen heeft gedaan. Onze relatie was zo broos en dan doet hij zoiets.
    Vanmiddag zou hij me bellen maar ik kreeg een bericht dat ie te weinig energie had om met me te praten en dat ie vrijdag langs wou komen. Dat wou ik niet en toen heeft ie me toch maar gebeld. We hebben lang gesproken, ik vertelde dat ik helemaal gek werd toen ik gisteravond doorhad dat ie bleef slapen. Hij vind dat raar. Enfin….nu zegt ie dat ie geen passie en verliefdheid meer voelt. Ik begrijp dat niet. Drie dagen geleden keek ie me nog diep in de ogen van verliefdheid, maar nu zegt ie dat ie zich geclaimd voelt. Dat is oneerlijk want ik heb hem altijd vrij gelaten en hij heeft al die maanden bevestigd dat ie zich vrij bij me voelde.
    Ik ben er erg van in de war.
    Lieve groet,
    Fon

    • Beste Fon,
      Welkom. Fon ik heb een vraag aan jou. Als je eerlijk met jezelf bent, wat zou je zeggen over wat jij en deze man met elkaar hebben: relatie of contact? Relatie waar beide participeren in het maken EN uitvoeren van plannen voor de toekomst. Of contact waar beide het naar hun zin hebben tijdens die paar uur in de maand? Heb je het idee dat deze man voor jou gaat? Maar ook: heb je het idee dat hij je op alle vlakken met respect behandelt? Vind je dat hij eerlijk met je is? Heb je het idee dat HIJ naar je toe wil groeien? En jullie band sterke wil maken?

    • Beste Anna,

      Dank voor je bericht en je hebt gelijk. De vraag is of hij naar mij toe wil groeien. Soms deed hij dat wel en soms niet. Hij had pas geleden over mij verteld aan zijn kinderen, hij maakte plannen voor de toekomst maar ik heb ze niet ervaren…..en ik geloof het pas als ik het zie.
      Gisteren hebben we elkaar telefonisch gesproken. We huilden allebei, zeker toen ik vertelde dat ik zijn tel.nrs, mails, WhatsApps en foto’s aan het verwijderen was en opbergen in een map diversen.
      Zijn huilen voelde voor mij als een verwend jongetje dat zijn leukste speeltje had kapot gemaakt.
      Het is beter zo, ik ben dankbaar voor de tijd die ik met hem heb doorgebracht, wil alleen nog de mooie momenten herinneren maar weet dat jij gelijk hebt.
      Als hij nu spijt heeft is hij te laat. Ik heb geen spijt van de afgelopen tijd maar het is goed zoals het nu is.
      Nogmaals dank voor je woorden. Het was confronterend maar eerlijk. Heel goed van jou.

      Fon

  167. Beste Anna,

    Ontzettend bedankt voor je snelle reactie. Het lastige vind ik nu dat ik in mijn brief heel duidelijk heb aangegeven dat ik hem terug wil gaan geven wat hij mij gegeven heeft. Dat hij mij genoeg gegeven heeft. Ik twijfel nu of hij niet aan het wachten is op mij. Ik heb het idee dat ik hem moet laten zien en blijken dat ik mijn woorden waar wil gaan maken. Al moet hij mij daar wel de kans voor willen geven natuurlijk. Hij heeft inmiddels gereageerd op mijn brief. Hij schrijft het volgende:

    Bedankt voor je openhartige en eerlijke brief die je hebt geschreven. Met de hand nog wel! Vind het wel bijzonder dat je dat allemaal zo tegen me vertelt.

    Ik heb hier niet op gereageerd, omdat ik niet het gevoel heb dat hij daar al behoefte aan heeft. Het is een vrij neutrale reactie. Hij weet dat ik er ben als hij er klaar voor is. Maar ik twijfel of bovenstaande niet een opening is… ik verwacht niet en wil het zelfs niet over mijn brief hebben. Hij hoeft van mij geen antwoorden te weten. Dat komt wel.. Ik wil echt die nieuwe start maken in eerste instantie. En vooral, ik wil weten wat híj nu nodig heeft. Kan ik dit aan hem vragen? Of misschien zelfs wel vragen hoe het nu met hem gaat en of hij behoefte heeft om te kletsen? Of moet ik er echt op vertrouwen dat hij op zijn tijd wel terug komt en het laat weten als hij iets van me wil.

    En wat als hij niet terug komt.. Ik ben ervan overtuigd dat het goed is en was samen en ik wil hiervoor vechten. Dat is hij gewoon waard. De vraag is alleen hoe en wanneer moet ik initiatief tonen? Overigens zie ik soms dat hij weer op de datingsite is geweest. Ik denk niet dat dat iets zegt. Voorheen keek hij ook nog weleens en zei dat ook helemaal niks. Hij was hier ook heel open in en benoemde dan dat hij weer zo’n gekke reactie had gehad en dat dat toch wel even anders was met mij. Hij wilde zich ook al gaan uitschrijven één dezer dagen. Wellicht leest hij gewoon de berichtjes die hij krijgt en bevestigt het zelfs wel dat wat wij hadden ‘echt(er)’ was. Ik denk namelijk niet dat je snel zo’n bijzondere klik met iemand hebt.

    Wat betreft het fysieke. Hij heeft duidelijk grenzen aangegeven. Ik ben hier overheen gegaan. Zonder dat ik nu in detail wil treden kan ik wel zeggen dat hij uitsprak hierdoor te gaan twijfelen of hij me niet vooral fysiek aantrekkelijk vond. Overigens is er niks echt ‘onder de gordel’ gebeurd. Ik begrijp die verwarring wel nadat ik mijn ‘fysieke schoonheid’ heb willen geven. Maar denk dat de gedachte van hem niet klopte. Je kunt niet urenlang bellen en met elkaar praten als er alleen een fysieke aantrekking is. Sterker nog, tijdens één van de eerste dates heeft hij me pas gezoend bij vertrek. Zijn verklaring: ‘Ik vond het belangrijker om nu met je te praten’. Dat zegt denk ik wel iets..

    Wat denk jij Anna? Moet ik hem laten? Hem de ruimte geven om me te gaan missen? Ik kan best wel een overweldigend persoon zijn. Hij heeft elke stap rustig willen zetten. Eerst mailen. Na een paar weken sms-en. Toen een keer bellen en nog een keer, uiteindelijk daten. Hij heeft voor elke stap tijd nodig gehad. Wilde het goed opbouwen en heeft ook aangegeven iemand nodig te hebben die geduld heeft. Ik ben vrij snel gaan vragen of hij al kon benoemen wat hij voor me voelde. Of we ‘nu al iets hadden’. Dat in combinatie met mijn afstandelijke en wisselende gedrag (de ene keer wel mezelf zijn en dan weer niet) heeft hem tot de keuze gebracht ‘ons’ even te laten voor wat het is. Hij kon niet meer 100% voor me gaan op basis van wat hij nu voelt, zo zei hij. Zijn gevoel was zelfs weg op dat moment.. Hij gaf aan dat hij het verwarrend vond de ene keer helemaal gek op me te zijn en dan weer niets te voelen. Ik heb hem duidelijk gemaakt dat ik het niet gek vind dat hij zelf ook een muur op gaat trekken en niks meer kan voelen voor iemand die zo afstandelijk naar hem wordt. Op de momenten dat ik wel mezelf kon zijn sprak hij namelijk uit zich helemaal goed en verliefd te voelen en er wel 1000% voor te willen gaan. Ik wil geen fouten meer maken… Maar moet ik toch niet reageren op wat hij zegt en verwacht hij dit misschien niet ook wel van me?

    Dank voor je advies. Ik voel me erdoor gesterkt..

    • Roos,

      Met je brief heb je al je deuren open gemaakt. Als hij je wil en nodig heeft zal hij zeker terug komen.

      Wat betreft zijn opmerking over zijn twijfel of hij jou vooral fysiek aantrekkelijk vond.

      Aantrekkingskracht tussen het vrouwelijke en de mannelijke ligt niet alleen op intellectueel niveau maar manifesteert zich ook in hoe beide zich gedragen.

      En vrouwelijke is bijzonder aantrekkelijk voor mannen, maar kan hen tegelijkertijd ook beangstigen. Omdat ze voelen dat vrouwelijke bijna macht over hun kan hebben.

      Er wordt weleens gezegd dat kwetsbaarheid is zwakte. Maar niks is minder waar.

      Wanneer we onszelf openstellen, en dat is wat vrouwelijk vooral in seksueel contact doet, heeft dat bijzonder veel macht over een man.

      Het is daarom best mogelijk dat deze man niet over jou of jullie twijfelt, maar over zichzelf en dat hij zichzelf ‘zwak’ in jou gezelschap vindt.

      En wil zichzelf liever sterk voelen.

      En dat zou nog een reden zijn om nu op zijn zet te wachten.

      Geef hem een mogelijkheid om ‘controle’ in eigen handen te hebben.

      En laat je volledige vrouwelijke charmes zien dan, wanneer hij het ‘verwacht’.

  168. Beste Anna,

    Dank opnieuw voor je reactie. Het is me nog niet helemaal duidelijk waarom ik nu volledig moet afwachten. Hij heeft al gezegd het bijzonder te vinden wat ik in mijn brief vertel. Moet ik dat echt niet zien als een opening om contact te leggen? In principe heeft hij gezegd dat hij het niet erg vindt als ik berichtjes stuur. Alleen bellen vond hij (nog even) te veel. Misschien wel omdat we aan de telefoon altijd veel bij elkaar voelden en losmaakten. Hij kon dan dingen zeggen als: ‘Dit meisje, waar ik nu mee praat aan de telefoon, die wil ik in het echt ook gaan zien, daar kan ik hartstikke gek op worden.’ Uiteindelijk leerde hij dat meisje kennen, maar omdat ik mezelf niet altijd liet zien, werd het voor hem te onzeker en verwarrend en daar kon hij niets mee. ‘Ik kan niets met een meisje dat steeds opnieuw een muur optrekt’, zo zei hij tegen een vriend.

    Ik heb absoluut duidelijk gemaakt in die brief dat ik ben wakker geschud en dat hij zich, wanneer hij terug komt, nooit meer zo onzeker over me zal hoeven voelen.

    Maar.. Ik ben bang dat hij uit zichzelf niet terug zal komen en mij nodig heeft om die stap te kunnen zetten. Misschien voelt hij wel dat hij me nu op afstand ‘heeft’ en is hij bang dat wanneer hij terug komt hij dat alleen maar kan verliezen. Bovendien het laatste wat hij voor me voelde in mijn aanwezigheid was niks.. kan ik verwachten dat hij puur vanwege de herinnering aan de goede momenten samen (waarin ik mezelf was) terug komt? Moet er dan niet eerst weer goed contact zijn of worden opgebouwd? Want nu heeft hij misschien niks om voor terug te komen…

    Hoe lang moet ik wachten met vragen hoe het met hem is? Hoe lang duurt het voor een man je uit zichzelf gaat missen? Kan een kort berichtje, waarin ik niets voor mezelf vraag, maar puur interesse toon in hem echt kwaad…?

    Hopelijk kun je iets met al deze vragen.

    Dank en veel liefs! :)

  169. Beste Anna,

    Ik heb inmiddels na veel wikken en wegen het volgende gestuurd:

    Hoi … ik ben blij dat je mijn brief bijzonder vindt en hoop dat je er iets mee kunt. Denk aan je.

    Ik verwacht geen reactie, maar wilde toch even aan hem laten weten dat ik er nog ben en aan hem denk. Verder ben ik weer waar ik was. Mijn vragen aan u blijven dus overeind.. Dank!

  170. Ik heb de laatste blogpost gelezen. Ik wil je zeggen dat hij een hele gevoelige, romantische jongen is die al heel erg achter me aan heeft gejaagd. Ik denk dat hij daarmee al heel erg die rol heeft vervuld. Hij heeft me echt veroverd. Bloemen gestuurd, initiatief genomen etc. Ik heb hem vervolgens afgestoten. Ik denk dus niet dat het per definitie slecht is om nu even zelf het initiatief te nemen. Of zit ik er echt helemaal naast?

    • Ik zie een hele vreemde volgorde in hoe jullie elkaar hebben leren kennen. Jullie waren al min of meer gek op elkaar aan het worden voordat jullie elkaar in het echt hadden gezien. Dit werkt bijna nooit zo. Omdat je in de ontmoeting pas elkaars geur kunt ruiken, kunt zien hoe de ander beweegt, lacht etc. en al die dingen zijn juist zo belangrijk bij het verliefd worden. Ik vind het raar om na lang mailcontact ook nog eens een aantal malen lang te gaan zitten bellen en notabene ook nog vele smsen te versturen, je creeert al een bepaald verwachtingspatroon en dat is niet handig. Het lijkt bijna alsof beide erg graag verliefd willen worden maar nog niet klaar zijn voor een nieuwe relatie en nog dingen moeten verwerken uit het verleden want anders mail je een week of misschien 2 weken (hoewel ik dit persoonlijk erg lang vind) en dan bel je kort om iets af te spreken (mits het leuk klinkt en goed voelt aan de telefoon). Een korte ontmoeting volgt, gezellig wat drinken. En dan pas kun je weten of je elkaar écht zo leuk vind. Ik spreek uit ervaring, na 5 jaar daten en tegen soortgelijke “problemen” te zijn aangelopen heb ik eindelijk de ware ontmoet, niks geen twijfels, niks geen aantrekken en afstoten, nee gewoon het gevoel dat het helemaal goed zit. Ik gun jullie hetzelfde maar ik ben toch bang dat dit niet gaat werken, ik zie teveel strubbelingen meteen al in het begin. Misschien heb ik dit mis, ik hoop het. Succes, Eline

  171. Beste Anna,
    Ik ben verbaasd als ik hier alle verhalen lees hoe vaak het voorkomt dat mannen opeens, onverklaard afstand nemen. Ik dacht namelijk dat wat mij nu overkwam/overkomt exclusief zou zijn. Nee dus. Ik leg in een paar zinnen uit waarover het gaat. Ik zou jouw mening willen kennen, of hier een reden zou zijn om nog af te wachten.
    Het leek goed te evolueren gedurende twee maanden. Deden een paar leuke dingen samen, zoals uitgaan. Hij zit in een zware echtscheidingsprocedure en heel erg bezorgd hierover. Dit is waarschijnlijk de reden waarom hij wegviel. Te veel zorgen en verdriet. Te snel voor een nieuwe vaste relatie. Maar het klikte verder heel goed. Kan ik verwachten dat hij met meer tijd terug contact zal opnemen? Ik date ondertussen verder. Ik heb succes bij mannen, dat is geen probleem. Maar die chemie, vaste klikt komt zomaar niet. Ik vind het ook niet helemaal eerlijk andere mannen illusies te geven terwijl je met die andere nog in je hoofd zit.
    Als je denkt dat daten dan vaak is om te vergeten, te meten, enz zoals jij het aanraadt. Hoe veel kans is er eigenlijk dat een eerlijke aan de andere kant van het tafeltje zit? Ik nam tot hiertoe daten veel serieuzer en eerlijker.
    Graag uw reactie. Of ik nog iets van hem kan verwachten (het is nu bijna 2 maanden dat ik niets meer hoor en van mijn kant heb ik ondertussen 1 keer een sms en 1 keer een mailtje gestuurd (de gelegenheid van Nieuwjaar wensen …), zeker niet dwingend. Ja of nee? Of daten dan niet serieus mag zijn?
    Dank u wel. Annette

    • Beste Annette,
      Welkom. Annette er zijn onderwerpen waar we serieus over willen zijn en er zijn onderwerpen waar we niet te serieus naar moeten kijken. Wanneer we bijvoorbeeld daten, hebben de meeste mensen serieuze bedoelingen. Dat wil zeggen, dat ze serieus zijn in het wens om een relatie te met een partner te hebben. Tegelijkertijd kunnen we serieus zijn over een relatie hebben met een man (vrouw) die we nog niet eens totaal 15 uur bij elkaar hebben gesproken? In de meeste gevallen niet. Waarom niet? Omdat behalve liefde en aantrekkingskracht willen we ook tot op zekere hoogte balans hebben in een relatie. En iedere relatie kent zijn lagen van dieptes. Wat ik hiermee bedoel is dat hoe meer we krijgen – hoe meer we moeten investeren.

      Salaris op de werkvloer corresponderen met verantwoordingen en bijdragen.

      Wat voor nut heeft het om jezelf (emotioneel, lichamelijk, spiritueel) helemaal aan een man te geven die op dat moment nog niet het nodig er tegenover kan leggen.

      Als een man jouw exclusiviteit wil, dan moet relatie een balans hebben. Wat is zijn inbreng?

      En het geeft niet als een man nog niet weet wat hij wil, of nog niet klaar is voor de volgende stap.

      Maar het is dan niet de bedoeling dat hij jou volledige exclusiviteit krijg.

      • Beste Anna,
        Dank je wel voor je reactie. Ik begrijp niet waarom mannen gaan daten als ze er nog niet klaar voor zijn. Ik denk dat dat heel anders ligt bij de vrouwen. Dat ze hun rouwproces de nodige tijd geven om daarna “eerlijk” te kunnen daten.
        Datende mannen zijn teleurstellend. Misschien zijn ze wel zielig.
        Ik hou er voortaan rekening mee.
        Ik begrijp dus uit jouw commentaren dat deze specifieke man mij dus al lang aan kant gezet zal hebben, vergeten zijn. Niets aan te doen. Ik neem het aan.
        Beste groeten,
        nogmaals dank voor je respons.
        Annette.

        • Annette,

          Veel vrouwen gaan te serieus met daten om. Wat ik bedoel is dat ze iedere date bekijken bijna als een zakelijke deal. Check, check, check (of juist niet) – gaat constant door hun hoofd. Ze bekijken een man als een koe op een veilingmarkt. En vergeten om vriendschap op te bouwen. Ze focussen zich volledig op en hopen al op de tweede of derde date dezelfde gevoel als net een getrouwd stel te hebben.

          Terwijl daten is lol hebben. Daten verplicht je tot niks. Daten kan één van de mooiste tijden van ons leven zijn. Daten draait niet om de ware vinden (al kan je deze intentie hebben terwijl je date), maar om het na je zin hebben en vriendschap op te bouwen.

          En veel vrouwen vergeten dat. En zijn zo bezig met scannen voor de fouten in een man of zoeken naar bevestiging dat hij de ware zou zijn, dat ze vergeten om te genieten van zijn gezelschap. En zien hem niet als een potentieel vriend, maar bijna neurotisch willen zijn barcode opzoeken, scannen en direct een antwoord krijgen op of hij met haar een relatie wil hebben of niet.

          Relaties worden opgebouwd op basis van vriendschap. En vriendschap opbouwen kost tijd.

          Vrouwen schrijven een man soms te snel af, omdat ze vaak te ongeduldig zijn met het opbouwen. En willen bijna direct exclusiviteit met een man hebben.

          En omdat in het opbouw fase sommige mannen ook ander vrouwen willen blijven zien. Wat hun goed recht is. (net als van de vrouwen trouwens)

          En er zijn mannen die direct met een vrouw exclusief willen zijn. Maar lang niet allemaal.

          En dat kan veel vrouwen kwetsen. Daarom adviseer ik om geen seks met een man te hebben totdat hij exclusief met haar wil zijn.

          Voor die tijd niemand is niemand iets verschuldigd. En beide kunnen net zo veel mensen blijven zien als ze willen.

  172. Hallo,

    Ik zit echt met een probleem.

    Heb midden september 2012 een leuke jongen ontmoet we appte de hele dag door en stopte pas als we gingen slapen en appte dan weer als we opstonden.
    Maar nu hoor ik niks meer van hem.
    Ik begin bij het begin.
    Eindelijk 3 oktober onze eerste date ik heb me nog nooit zo op me gemak gevoeld bij een jongen we lachten we praten we vulden elkaar aan. Ik merkte dat hij het ook heel leuk vond want hij heeft uiteindelijk 2 treinen later gepakt.
    We hadden het over prive dingen en exen tot mijn schrik had hij nooit een ex gehad hij zo ik ben best moeilijk op dat gebied als een dame me al sex biedt en alles zonder in een relatie mer haar te zijn doe ik ook geen moeite om het officieel te maken. Hij had gelijk zou ik ook niet doen als ik hem was. Na eigenlijk 4 uurtjes samen geweest te zijn besloten we toch naar huis te gaan. We liepen samen naar het treinstation zodat hij de trein kon pakken en ik verder na huis kan fietsen na afsheid genomen te hebben met 3 kusjes op de wang en een knuffel gingen we beide onze richting op. de periode erna hebben we nog veel geappt en toen stopte het in eens jammer vond ik het maar liet het daarbij 1.5 week later hoorde i hem weer. Naar een week appen spraken we een datum af voor onze 2de date die hij echter die dag heeft afgezegd 1u van te voren om precies te zijn ik was vrij boos hij kwam wel gelijk met een volgende datum die ik afwees omdat ik druk was. Weer hoorde ik hem niet dit keer iets langer als 2 weken en toen begon hij weer spontaal te appen. En weer liet hij niks weten 1 week. Ik vond het heel vervelend want wou echt verder met hem. Dit keer sprak ik hem erover aan na 1 week waarop hij zei sorry het heeft echt niks met jou temaken. Ben gewoon druk in me hoofd de laatste tijd die dagelijkse sleur sorry! Waarna ik merkte dat hij echt zijn best deed om met me te praten opeens belde hij me ook dat had hij nooit eerder gedaan. Maar na een tijdje spraken we mekaar niet iedere dag maar ongeveer 3x per week daar kon ik meeleven. 10 december naar een lange werk dag zat ik op de fiets terug naar huis terwijl ik langs zijn werk fietsen zag ik hem na buiten lopen en hij riep me naam en zei dat ik stoppen moest, dat deed ik toen ook. Hij vroeg waar ik heen ging waarop ik antwoorde naar huis, waarop hij zei ik loop wel met je mee. Toen we een cafeetje onderweg zagrn bood hij aan om daar een drankje tedoen waarop we samen daar zaten en lekker te drinken van onze koffie. Opeens draaide het gesprek om hij begon over intieme dingen in zijn verleden, familie en dingen waar we het eigenlijk nog niet over moesten hebben maar het was aangenaam heel erg, ik merkte dat hij zich ook heel erg op zijn gemak voelde bij mij. Zijn ogen straalde hij lachten veel en was een beetje nerveus hij zei zelfs een paar keer ik wil echt dat je het naar je zin hebt bij me. Ook begon hij over kinderen en trouwen samenwonen hij wou over 5 jaar papa worden, en vroeg wat ik daarvan vond. Ik daaraantegen wou nooit vroeg kinden over 10 jaar waarschijnlijk. Maar toen ik hem zag ging er een gevoel over me heen waarop ik zei leuk ik wou ook altijd vroeg kinderen maar niet zo vroeg 6 jaar ongeveer. Waarop hij zei wij krijgen mooie kinderen hoop dat ze op jou lijken ik schrok en zei onze kinderen? Haha, zo ver zijn we nog niet he. Hij lachten en zei ja, het is sneller dan je denkt. Ik zei je wilt al over 5 jaar een kindje maar is het dan geen tijd om op zoek te gaan naar een dame je leven daarmee leiden en samen naar die droom toe te werken. Hij zei nee ik heb der al gevonden lala dat ben jij. Ik lachten en wist verder niks uit te brengen. Waarop hij zei het is raar maar ik voel me zo op me gemak bij je, je bent anders ik kan alles bij je kwijt en ik weet dat je me niet veroordeelt ik hou daar van lala. Het laatste wat die nog zei is ik kan niet wachten om je voor te stellen aan mijn vrienden en familie! De date eindigde en we gaven elkaar en kus op de mond en zeide vaarwel. Lachend en verliefd stapte ik op de fiets niet wetend dat het de laatste keer zal zijn dat ik hem zou zien. We spraken elkaar nog dagelijks of bijna dagelijks en de 3de dage volgde dacht ik. Ik zou naar zijn appartement gaan hij is tijdens ons contact en niet contact verhuisd. 21 december 2012 de datum dat we hadden afgesproken zou naar hem toe gaan filmpje kijken en lekker knus doen. Half5 ik had nog steeds niks van hem gehoord dus ik dacht ik app hem zelf wel. Hij moest werken tot 8u en we zouden dan samen de trein pakken naar waar hij woont. Ik vond het vrij laat want de trein kwam dan om half9, 9u daar kwartna9 pas bij hem thuis en ik moest de dag erna ook nog heel vroeg werken waarop ik zei ooh dacht dat we eerder konden afspreken want het is niet zo verstandig om heel erg laat een trein terug te pakken moet ook nog heel vroeg werken morgen. Hij zo klopt is ook dan spreken we volgende week ergens af goed? Ik wou eigenlijk niet dat hij dat zei. Hij kon ook zeggen ik kom wel na jou toe of we drinken iets in de stad. Waarop ik zo is goed of de week daarna of de week daarna is een drukke periode. Hij vroeg en met wat? Was een beetje boos dus reageerde niet op zijn app. Waarop hij een uur later zei dacht dat je in de avond film wou kijken lala. Waarop ik antwoorde nee dachten van 7 tot 11 ofzo hij zo sorry dan ik moest werken maakt niet uit ik was nog vrij boos en hij probeerde een gesprek aan te knopen waarna ik even later zei ik ben druk spreek je ander keer ooh is goed zei die en daarna heb ik niet meer geanwoordt ik hoorde hem helemaal niet meer daarna. Ik heb hem alleen nog geappt de 31ste om hem een gelukkig nieuwjaar te wensen hij vroeg me ook nog wat ik ging doen en zei eerst met de familie erna ff stad in en bij vrienden thuis misschien. Familie en vrienden zouden naar hem komen zei die. Ik zo bedankt dat ik ook een uitnoding heb ontvangen. Sorry, ik schaam me dan iedereen is hier familie vrienden me ouders waarop ik zei haha gekkie niet erg have fun en we eindigde even later het gesprek. Maar n merk ik ik dat ik echt gek op hem ben en ik wil echt weer in contact komen met hem. Ik fiets iedere ochtend en avond langs zijn werk maar zie hem niet hij werkt bi vodafone hoofdkantoor dus een heel groot bedrijf de kans dat ik hem zie is vrij klein mijn vraag is zou ik hem kunnen appen smsen of bellen. Want ik wil heel graag met hem verder help krijg hem niet meer uit me hoofd! Ik ga slapen met hem word wakker met hem en denk de hele dag door aan hem.
    Aub zou ik tips mogen zou hij ook gek op mij zijn?
    Alvast bedankt
    Groetjes LaLa

  173. Hallo Anna,

    Dat klopt, 10 december was de laatste keer dat we elkaar zagen.
    Groetjes,

    • Lala,
      Jullie kennen elkaar natuurlijk nog maar 4 maanden. En het is duidelijk dat deze jonge man jou leuk vind. Hoe leuk hij je vind, dat weet ik niet. Want aan de ene kant zegt hij kinderen met je te willen en aan de andere kant gaat hij 30 dagen zonder jou te hebben gezien. Ik zou op dit moment niet te veel van de contact met hem verwachten.

  174. Hallo

    Ik heb een zwaar jaar achter de rug mijn ex-man heeft mij in maart vertelt dat hij niet meer van me hield en van me wilde scheiden en toen begon een jaar van ellende achteraf bleek dat me ex een ander had maar hij durfde het niet te zeggen zei hij.
    Hij wilde mij geen pijn doen.
    Wij zijn 11 jaar samen geweest en hebben twee kinderen samen dus we zin elkaar ook nog regelmatig als hij de kinderen komt ophalen.
    Nu is het zo dat mijn gevoelens weer heel erg sterk worden naar hem toe maar dat komt ook omdat we een tijdje pikante berichtje naar elkaar hebben gestuurd. En zijn huidige vriendin niet weet dat hij had het ook over sex met mij heeft gehad. Daar heb ik niet aan mee gewerkt al was het heel erg moeilijk want ik wilde het maar al te graag, maar hij heeft een vriendin.

    Ik heb hem afgelopen zondag gezegt wat ik voor hem voel en sinds dien hoor ik niks meer van hem.
    Hij is ook heel zakelijk nu. Wat moet ik hier van denken?

    Ik weet het niet meer. Ik zou hem heel graag terug willen, maar ik denk dat dat er niet meer in zit.
    Vooral nu hij niks meer van zich laat horen. Eerst wilde hij maar wat graag met me het bed in en nu hij weet wat ik voor hem voel ineens niet meer.
    Moet ik hem vergeten of niet?
    Sorry ik hoop dat dit wel hier bij past.

    Hij kan ook niet van me afblijven doet net of hij me laat schrikken.

    Groetjes Silvia

    • Hallo Silvia,

      Silvia, het is heel goed van jou dat je ‘nee’ tegen je ex-man betreft sex met hem zei. Hij moet weten dat hij je kan krijgen alleen als hij de ander verlaat. Ik weet niet alle nuances over jullie, maar uit je bericht begrijp dat jullie nu gescheiden zijn en je ex-man nu zijn leven met een andere vrouw aan het opbouwen is? Klopt dat? Als dat zo is, dan de kans dat jullie weer bij elkaar komen is niet erg groot. En daar wil je rekening mee houden.

      • Mij ex heeft mij idd verlaten voor zijn huidige vriendin.
        En zijn vriendin was is nog getrouwd en heeft ook twee kinderen.
        Ik ken haar ook het was een vriendin van mij en de moeder van de beste vriend van onze oudste zoon dus het is allemaal dubbel zwaar.
        Maar waarom is het allemaal zo zwaar en moeilijk?
        Ik heb het gevoel dat ik hem nooit zou kunnen vergeten.
        Ik is de liefde van me leven dat maakt het allemaal zo moeilijk.
        Maar ik denk dat ik me erbij moet neer moet leggen dat ik heb nooit meer terug kan krijgen.helaas
        Maar hoe kan ik dan verder met me leven gaan als ik hem niet uit me hoofd krijg.

        Groetjes Silvia

        • Silvia,

          In mijn werk met cliënten techniek ‘doen alsof’ heeft bewezen gigantische resultaten te geven.

          Je wil beginnen met doen alsof je je ex-man al uit je hoofd hebt gekregen.

          En misschien zelfs wil gaan daten. Dat zou het proces nog snelle maken.

  175. Ik heb een seizoen in het buitenland gewerkt en daar mijn vriend leren kennen, alles ging goed en na het seizoen gingen we ook proberen samenblijven. We wonen niet in hetzelfde land maar de afstand is nu ook weer niet zo groot (2 u ). We zijn samen op vakantie geweest maar net daarna kregen we ruzie. Plannen maken ging niet zo vlot ‘we zien wel’.
    Hij heeft zelf op bestemming een ongeval gehad en heeft zijn knie moeten laten opereren en revalideert hier nu ook al 2 maand van.
    In de ruzie kwam ter spraken dat hij het allemaal niet meer zeker wist, mij, werk, familie… Ik kreeg na die ruzie ook 2 weken radiostilte. Hij neemt niet op en reageert ook niet op mijn berichten. Met Nieuwjaar kreeg ik een bericht dat hij veel nadenkt, nog niet weet wat hij moet doen, maar moet weten dat zelfs al werkt het niet tussen ons, hij mij nooit zal vergeten. Sindsdien heb ik weer 2 weken radiostilte.
    Ik heb mijn gevoelens geprobeerd te uiten via een mail, hoe pijnlijk deze radiostilte voor me wel niet is, en mijn gevoelens tegenover hem en de onzekerheid dat ik nu heb.
    Nu vraag ik mij af is dit normaal ? Heeft hij gewoon deze tijd nodig? Of moet ik hieruit concluderen dat de liefde toch niet zo groot was tussen ons ?

    alvast bedankt :)

  176. Hoi Anna

    Mijn vriend heeft gisteravond heel lullig tegen me gedaan. Kort lontje en ik werd afgesnauwd terwijl ik iets probeerde uit te leggen was er erg verdrietig om. Nu heeft hij gister al sorry gezegd, maar dat nam hij ook weer terug. Want ik moest niet zo zeuren. Hij is uit bed gegaan en na een uur weer terug gekomen. Hij vroeg of ik nog wakker was, het was inmiddels heel laat, en ik had geen zin meer in drama. Dus deed ik net of ik sliep. De volgende ochtend ben ik gegaan zonder afscheid te nemen hij sliep nog en het deed mij nog te zeer. Nu heeft hij de hele dag helemaal niks laten weten. Als iemand echt spijt heeft laat hij het toch weten al is het maar een sms. We zijn nu 2,5 jaar samen. Wat denk jij? Gr karin

  177. Hallo Anna
    Ik heb relatie van 7 manden. Ik ben 30 en hij 46 jaar. We zien elkaar 2 keer per maand op zaterdagavond, maar sms’en iedere dag en soms beleen. Op een geven moment heb ik er genoeg van gehad omdat we altijd thuis blijven en niks leuks buiten huis doen.
    15 dagen geleiden ik heb sms naar hem gestuurd: ‘ik zoek relatie en jij zoekt fun’.
    later heb ik spijt van de sms’je gekregen.
    En heb hem gebeld en sorry gezegd. Hij antwoorde dat ik hem op zijn hart heb getrapt en dat hij wil niet meer met mij wil zijn.
    Vanavond heb ik hem gebeld, maar hij vroeg hem met rust te laten.
    Ik weet niet wat moet ik doen
    Hij wil echt niet meer verder.
    Ik wil hem graag. Ik miss hem. Ik hou echt van hem
    Wat moet ik doen.
    Bedankt.

  178. Beste Anna,
    Hij blijft tegen me zeggen: ‘je heb op mijn hart getrapt, en ik kan mij niet meer geven’.
    En zeg dat hij rust wil hebben.
    In de afgelopen 15 dagen heb ik iedere dag gebeld en sms gesteurd.
    En dat heb ik fout gedaan denk ik.
    Bedankt

    • Nasim,

      Als een man met jou uit wil maken omdat jij één sms hebt gestuurd waarin jij je gevoel hebt geuit. En later je excuses hebt aangeboden voor wellicht niet de juiste timing of bewoording. Denk je dat in de toekomst deze man een makkelijke man zal zijn om mee te leven? Of zou je constant op je tenen moeten lopen om te voorkomen dat hij als blad aan de boom, van gedachte verandert, omdraait en wegloopt?

      • beste anna
        maar ik heb in sms met hem uit gedaan .ik heb gezegd ik zoek relatie en jij zoek fun..we kunnen niet meer.want ik heb 3 kinderen en ik denk mijn kinderen hebben ze ook recht om leuk dingen doen met onze..en als ik ga naar hem toe moest ik altijd om 9 uur avond gaan en andere dag 10 uur ochtend naar huis.ik vond niet meer leuk..
        ik weet niet waarom kan ik niet hem vergeten .ik heb geen zin om leuk dingen met mijn kinderen doen .en mijn kinderen vragen an mij waarom ben je zo boos.en ik vind hel erg voor mijn kinderen..ik weet zeker hij zoek geen relatie anders had mij gezegd ik wil met jou relatie .
        dat is raar ik weet en ben ik toch gek op hem.

        .

  179. Hey Anna ,
    heel toevallig kwam ik op je site .. Mss leg ik het kort uit, ik was aan het chatten met een dame en ik kwam bij een zin die ik ergens gelezen had : elke vrouw is prachtig , je hebt enkel de juiste man nodig … of iets in die aard . Ik wou nu opzoeken of het niet anders geformuleerd had en ik kwam bij jou !

    Ik vind dat wat je zegt heeeeeel goed gezien is van jou !

    Wat ik denk hé , is dat vaak mensen een relatie aangaan met anderen terwijl ze de relatie met zichzelf niet eens aangaan …

    Ik ben blij dat ik dit gelezen heb want dat geeft me rust. Ik herken mezelf erin. Hoe vaak heb ik het gevoel niet gehad verstikt te zijn. Ik kon idd mezelf niet zijn, ik moest altijd beschikbaar zijn terwijl ik het uiteindelijk zelden was …

    Dus enerzijds dank u en anderzijds zouden allen vrouwen dit moeten lezen !!

  180. Beste Anna,
    Voor mijn gevoel is mijn verhaal helemaal bizar. In de zomer ben ik ten huwelijk gevraagd, we hebben bijna 10 jaar een relatie en waren dolgelukkig.
    Paar maanden geleden gebeurde er veel in zijn omgeving (ziekte familie, drukke baan etc). Hij was erg van slag van alle gebeurtenissen, huilbuien, fysieke klachten etc. Hij was erg labiel, keek raar uit zijn ogen en liet sommige dagen en nachten niks van zich horen.
    Vervolgens vertelde hij dat hij moe is, op en niet meer bij zijn gevoel kan.

    Hij stootte mij af maar ook familie en vrienden. Volledig niet zichzelf, echt in de knoop. Vervolgens stortte hij zich in het werk en sporten, obsessief minimaal twee uur per dag. De afstandelijkheid naar mij werd steeds groter maar ik had het vermoeden dat hij overspannen is. Hoe kun je anders het gedrag en de symptomen verklaren? Hij wil geen hulp, vindt dat hij het zelf moet doen. Ook al gaat dit ten koste van alles, we raken steeds verder verwijderd van elkaar.

    Ik heb hem gezegd (na twee maanden in deze situatie) dat hij ergens anders moet wonen als hij afstand wil en als hij dit alleen wil doen. En door wil gaan met vluchten zoals hij nu doet.
    Hij is nu weg maar zoekt dagelijks wel iets van contact, alleen neemt hij nog steeds geen rust. Kan ik het beste het contact verbreken zodat hij inziet dat het zo niet kan? Of moet ik nog ‘volhouden’?
    Ik geloof(de) oprecht dat dit niet ineens kan, dat ineens je gevoel weg is terwijl je zegt dat je zielsveel van iemand houdt.
    Heel graag jouw advies.

    • Beste Jannie,
      Welkom. Waarom jouw vriend zich zo gedraagt, dat weet ik niet. Alles waar we nu mee kunnen werken is – jij, omdat je vriend geen deel van dit gesprek neemt.
      Daarom deze paar vragen aan jou:
      Wat vind je vriend fijn om te doen? Wat ontspant hem? Wat geeft hem plezier? Wat geeft hem inspiratie en motivatie?
      En hoe draag jij in de relatie bij aan de bovengenoemde?

      • Dat is nu het lastige. Voorheen vond hij het fijn om te genieten van het leven, lekker wijntje te drinken en een hapje erbij, echte Bourgondiër. Film kijken, terrasje doen of uit eten, varen met onze boot, tennissen, ontspannende dingen. Nu is hij obsessief bezig met zijn lichaam, wil met name sporten. Geniet niet echt meer van het leven. We doen nu dus niks samen want hij ontloopt mij, vind de druk te zwaar en heeft er geen energie voor.

        Iedere weekend deden we dit samen, sporten deden we ook vaak samen. Verder heb ik ook mijn eigen leven en eigen vrienden net als hij. Wat hem plezier en inspiratie gaf was familie, vrienden, kwaliteit van leven noemde hij het.
        Goeie vraag hoe ik daar aan bijdraag. Zoals ik het bekijk zijn wij elkaars spiegel, sparringspartner hoe om te gaan met situaties en geliefden.
        Maar daar is nu niks meer van te herkennen.

        Ik heb voorgesteld om samen weg te gaan, uit te rusten en om hier aan te werken. Hij wil niks, alleen maar alleen zijn. Hij moet dit zelf doen zegt hij. Wil niks meer horen van vrienden en familie en mij.

  181. Hallo
    Ik zit in een hele rare situatie.
    Ik kan dus sex en intimiteit wel scheiden. Niet trots op.
    Maar zit nu al voor 5 jaar vast is een relatie van aantrekken en afstoten. En nu is die weer weg alweer een maand of 5. Ik ben nog nooit eerder verliefd geweest op een man. Hij zegt ik date geen anderen want ben bezig met jou. Geloof hem eigenlijk niet. Heb zelf hem ook best wel onder druk gezet aangezien ik 26 ben. En ook wel eens wil weten waar ik aan toe ben. Maar zodra ik begin, neemt hij meteen afstand. Wat is dat toch er zijn erg veel dingen gebeurd dat wel we konden lachen en huilen. Hij zegt er is nog nooit iemand zo dichtbij geweest. Jij kent mij het beste… blah blah. Maar weet gewoon niet meer wat ik moet. De angst iedere keer dat ie miss dan dit keer niet meer terug komt, is gewoon te groot. En er zijn geen andere mannen om mee te daten voor mij. Ik kan dat niet er is teveel gebeurd waardoor veel mannen me niet meer willen. En ik dus nooit uitgenodigd word. En kan niet met niemand uit waar ik me niet tot aangetrokken voel. Heb zelf 3 jaar gedwongen in de prostitutie gezeten met deze man ook getrouwd geweest. Niet praten over therapieën, die heb ik bijna allemaal gehad. Hoe kan je ooit weer iemand vertrouwen geven? Ik val niet op slechte mannen, zij vallen helaas op mij. Nu kom ik niet zoveel meer buiten om deze mannen op afstand te houden.

    gr

    • Beste Simone,

      Welkom op de blog. Simone, je komt op mij over als een heel gevoelig en diep in haar hart zacht persoon. Daarom wil ik aan je wat vragen: Als ik een zin begin, hoe zou je deze zin afmaken:

      Ik ben een liefdevol persoon, omdat…

      hoe zou je deze zin afmaken?

  182. Dag Anna,

    Het stuk over hem ruimte geven om even niet in mijn emoties te verdwalen, vind ik erg helder. Bedankt, erg herkenbaar. Er is alleen één ding wat ik er zeer moeilijk aan vind, en dat is het risico jezelf weg te cijferen.

    Mijn vriend past precies in het plaatje wat je in je stukje schrijft: Hij ‘loopt weg’/wordt afstandelijk zodra emoties gespeeld hebben, om weer even op krachten te komen. Ik heb daar veel minder tijd voor nodig. In het begin ‘liep ik hem vaak achterna’, maar dat laat ik de afgelopen maanden steeds meer, of ik vraag hem iets leuks te gaan doen en het even niet over die emoties te hebben. Dat werkt meestal, hij komt er dan vlugger bovenop en weer uit zijn hol. Vervolgens moet ik oppassen niet weer een emotie bij hem te triggeren, anders schiet ie als een bang konijn zo zijn hol weer in. Jouw tips en jouw verhaal hierboven heb ik zelf dus al deels ontdekt.

    Ik merk echter dat ik echt op mijn tenen begin te lopen en mijn vrouwelijke kant (emoties) niet meer goed kan uiten, ook niet vanuit een positieve, liefdevolle houding. Is er iets gebeurd wat bij hem emoties oproept wanneer ik het hem zou zeggen, dan krop ik het op of ik deel ze in elk geval niet met hem, omdat ie dan zo afstandelijk wordt en ik dan toch geen steun in hem vind. Uit ik mijn emoties wel, dan eindigt de situatie vrijwel altijd zo dat hij ‘er hoofdpijn van krijgt’, even het huis uit moet of zelf ligt te janken omdat ie die emoties niet aan kan. Uiteindelijk ben ik het die hem troost, hem met liefde weer binnenhaalt en vervolgens op mijn tenen loop. Breng ik mijn emoties voorzichtig, liefdevol en niet te emotioneel ter sprake, dan reageert ie amper en ziet ie de ernst niet in. Het is alles (dus weglopen) of niets (geen reactie), dus eigenlijk heb ik nooit een goed gesprek over mij en mijn vrouwelijk kant en mijn probleempjes. Ik heb het gevoel alsof ik alleen ben op de momenten dat ik het moeilijk heb, terwijl ik er wel heel goed voor hem kan zijn als hij eens een moeilijke dag op het werk heeft gehad.

    Breng ik dit grotere plaatje ter sprake, wat ik wel vaker heb gedaan – soms op een boze wijze omdat ik er genoeg van had dat ik niet de aandacht krijg die ik nodig heb, soms liefdevol en begripvol – dan zorgt dit meestal voor verdriet bij hem. Hij zegt dan dingen als ‘ik kan jou niet geven wat je nodig hebt’ of ‘mijn hoofd slaat op tilt als ik hier dieper over nadenk’, ‘ik kan het gewoon niet..’.

    Ik ben al vaak bij mezelf te rade gegaan wat ik precies van hem wil: begrip, vragen over waar ik mee zit, doorvragen, iemand die zegt ‘kop op, hier heb je een lekker kopje thee, vertel me maar alles over je rotdag’. Dit is voor mij echt een utopie. Wanneer ik over mijn rotdag begin reageert hij al met ‘Pfff………..’ of ‘Moet dit echt?’ of hij zet zijn vingers tegen zijn voorhoofd, frons op het gezicht en een ‘ok, vertel maar..’ Het eindigt bijna altijd in ruzie en weglopen. En ik kan mijn eigen boontjes weer doppen.

    We hebben lol samen, we praten over van alles en nog wat, eigenlijk alles, behalve mijn problemen en mijn gevoelens daarbij. Ik heb steeds vaker het gevoel dat hij er niet voor mij is wanneer ik hem nodig heb: hij wordt te snel te afstandelijk.

    Kortom: Ik weet nu hoe ik met zijn afstandelijkheid om moet gaan, maar hoe moet hij met mijn emoties omgaan?

    Help.

  183. Hallo Anna,

    Ook ik zit een beetje vast. In Juli heb ik een hele leuke jongen leren kennen. Vanaf het begin hadden we oog voor elkaar. Tussen ons is een leeftijdsverschil van 8 jaar en we wonen ongeveer 2 uur uit elkaar. Hij is 30 en ik 23. Vanaf het begin heeft hij aangegeven dat die opzoek was naar een serieuze relatie en dat ik er rekening mee moest houden dat als het wat zou worden dat hij wel snel papa zou willen worden mits de relatie goed is.

    Nu 6 maanden later daten we nog steeds. We praten elke dag via app met elkaar. In het begin vond hij me gesloten en vond die me gespannen. Ik ben er aan gaan werken en nu vind ie me steeds ontspanner en losser.

    Echter waar ik mee zit is dat ik het idee heb dat het eenrichtingsverkeer is. We wonen niet bij elkaar in de buurt. Ik ben tot nu toe altijd naar hem gegaan. We zien elkaar een keer in de drie weken. Dit zou van mij wat meer mogen en dat weet ie ook. Echter hij heeft wel aangegeven wanneer die een auto had dat ie dan echt naar me toe zou zijn gekomen. Maar in 6 maanden tijd heb je toch zeker wel een keer de tijd om te komen?

    Afgelopen week zat ie in financiele problemen. Hij moest snel geld neerleggen en dit was een behoorlijk bedrag. Buiten dit heeft die geen financiele problemen. Ik heb hem aangeboden om hem te helpen. Deze hulp heeft hij ook geaccepteerd. Hij was me hier heel erg dankbaar voor.

    Nu een paar dagen later is hij vrij afstandelijk. Gisteren was ik jarig en hij feliciteerde me pas toen ik een plaatje op me app had geplaatst wat verwees naar me verjaardag. Hij was het anders vergeten. Met zijn verkaardag en met kerst had ik hem cadeautjes gegeven. Maar hij mij niet. Niet dat ik daar op uit ben maar soms mag je toch wel iets terug verwachten niet?

    Hij zei wel laatst ik begin je steeds leuker te vinden. Ook wil hij een paar daagjes met me weg. Hij begint nu al steeds over kinderen. Hij zegt steeds zullen we een kindje nemen? Ik geef hem altijd duidelijk weer pas als onze relatie echt goed is. Maar dan vraag ik me af we zitten niet eens in een relatie? Ik zou het heel graag willen… Maar nu is er nog niks… Ik krijg zon gemixte signalen van hem.

    Misschien zou je me wat meer advies hierin kunnen geven? Wat zou ik kunnen doen zodat we toch echt in een relatie komen. Dat we elkaar wat vaker zien etc? En dat het niet zo een eenrichtingsverkeer is.

    • Hallo Sen,
      Veel mannen worden verliefd wanneer ze aan de vrouw net ietsje meer geven dan dat ze ontvangen. Als jij de enige bent die cadeaus geeft, geld leent, naar hem toe gaat etc. en hij niet zo veel terug geeft, dan wil je stopen met geven en ruimte creëren om te ontvangen. Als deze man dan nog niet veel onderneemt, dan weet je ook waar je staat.

  184. Beste Anna,

    Ik lees regelmatig deze website omdat er hele interessante dingen opstaan die vooral helpen om dicht bij jezelf te blijven. En ondanks dat ik totaal niet jaloers aangelegd ben merk ik nu af en toe wel dat ik mezelf in mijn gevoel dreig te verliezen.

    Ongeveer 5 maanden geleden kwam ik onderweg naar huis een hele leuke man tegen. Met de eerste blik was ik al verkocht en hij blijkbaar ook, want hij deed erg zijn best mijn aandacht te trekken. Achteraf bleek ik zijn leeftijd compleet fout ingeschat te hebben want hij was al begin 50 ipv begin 40 zoals ik had gedacht.

    Ik liet het contact zoeken aan hem over en hij had blijkbaar mijn tel nr op internet achterhaald en toen heel veel ge-smsd. Er was een enorme klik en alles super fijn. Maar nu 5 maanden later zegt hij me aldoor dat hij veel te oud voor me is. Misschien nog maar 10 jaar te leven heeft en dat ik toch veel beter een man van mijn eigen leeftijd kan zieken. Ben zelf 26.

    We zien elkaar ongeveer 1 x per week. Beide druk met werk en andere verplichtingen.

    Een keer ben ik tussendoor met een andere jongen op date geweest en hij wist daarvan (ik wil wel open kaart spelen als je elkaar een bepaalde exclusiviteit beloofd) Maar had het gevoel dat ik het moest onderzoeken omdat hij ineens bedacht geen toekomst met me te willen. Ik kreeg die dag enorm veel jaloerse berichtjes en stiekem deed me dat best wel goed.

    Het is elke keer als ik teveel aandacht zoek dat hij wat meer afstand neemt maar neem ik afstand dan krijg ik na een halve dag berichtjes van leef je nog. Halo krijg ik nog antwoord. Enz enz.
    Hij is overduidelijk tot over zijn oren verliefd maar hij zit enorm met het ouder worden. (klantje midlife crisis) Het verschil in leeftijd, dat in de beginfase allemaal is besproken, was toen niet echt een issue.
    Hij heeft wel al een huwelijk van ong 20 jaar achter de rug (4 jaar gescheiden). Kinderen die een paar jaar jonger zijn dan ik. Erna ook geen serieuze relatie meer gehad die meer dan 2 maanden duurde. Die vrouwen wilde allemaal gelijk samen wonen en kids. Dat ging hem iets te snel.

    Ik kan zijn gedrag niet zo goed omschrijven. Ik push hem niet in een nieuw huwelijk. Laat hem meestal het contact zoeken en als ik merk dat hij afstand neemt ga ik niet aan hem trekken of jaloerse berichtjes sturen maar neem ik ook wat afstand.
    Ben gewoon mezelf en als ik iets vind of wil dan zeg ik dat gewoon. Ondanks dat ik als de dood ben hem te verliezen weet ik dat als ik me anders voor ga doen dan ik ben hij me zo door heeft en ik hem zeker kwijt raak.

    Het is echt een mooie bijzondere man, ik ben heel veel om hem gaan geven en heb zelf echt wel alle voors- en tegens (leeftijd, kids, functie) afgewogen voor ik op de avances ben ingegaan. Maar hoe kan ik het dan toch voor elkaar krijgen dat hij zijn gevoel voor mij ook wat meer naar de buitenwereld kan uitten? En wat meer naar de toekomst kan gaan kijken. En hem laten begrijpen dat het leven na je pensioen niet ineens stopt.
    Maar als je echt van elkaar houdt zou het dan een issue moeten zijn dat je kinderen hebt en een functie waarbij ethiek wel enigszins een rol speelt? We komen samen op plekken waar mensen ons echt wel kunnen herkennen.
    Heb je een goed advies voor mij?
    Alvast bedankt.
    Groetjes Marlies

    • Beste Marlies, welkom.
      Marlies, vanwege jullie leeftijd zitten, jullie in verschillende levensfasen. En het is mogelijk dat deze man zich over deze twee dingen zorgen maakt:

      1. Hij twijfelt of hij door de molen van kinderen hebben nog een keer wil. Hij is 50 en heeft kinderen van jou leeftijd. Mensen van zijn leeftijd met volwassen kinderen hebben misschien al voor 15 jaar naar de ‘vrijheid’ er naar uit hebben gekeken. Om van hun ouderschap nu op een ander manier te kunnen genieten. Zoals in de reclame van een pensioen bedrijf een ‘switsersleven’-gevoel wordt geadverteerd – zonder zorgen met pensioen. En mochten jullie samen kinderen krijgen, dit betekent voor hem dat hij ‘switsersleven’-gevoel pas op zijn 70e zal krijgen (terwijl jij op je 50e al). Levensverwachting voor mannen in NL is rond 79 jaar. Dit betekent voor hem dat bij de tijd dat jullie kinderen gaan studeren, hij dan pas als vader wat meer voor zichzelf zou kunnen kiezen. En als hij geen grote spaarpot heeft, zou hij laatste paar jaar van zijn leven in plaats van te ontspannen, voor de studie van de kinderen moeten zorgen (of in ieder geval zorgen maken).

      2. Hij is 20 jaar getrouwd geweest met een vrouw die waarschijnlijk zijn leeftijdgenoot is. Nu is hij verliefd geworden op een vrouw die 24 jaar jonger is dan hem. En hij zou realistisch zijn als hij denkt dat de kans bestaat: dat bij de tijd dat jij 50 bent en moederschap bij jou een andere dimensie zal hebben – meer vrijheid, en jij dan nog vitaal en actief bent. Ook zou je, net als hij nu van het ‘switsersleven’- gevoel willen genieten. Terwijl hij niet meer met jou op één line zou kunnen zijn, en nog meer ontspannen willen leven dan jij op je 50e. En dan kans bestaat dat jij bij hem weggaat. En dat is wat hij wil vermijden – achter worden gelaten op zijn 70e.

      • Dankjewel voor de reactie ik was het artikel kwijt en dus niet meer kunnen lezen of er een antwoord was. Gelukkig nu toch weer gevonden.

        Ik denk dat je het wel heel goed omschrijft. En we lijken doordat ik wat meer afstand neem en niet meer wil sms’en maar bellen een stuk dichter tot elkaar zijn gekomen. Hij piept ook niet zoveel meer over het leeftijdsverschil. Ik heb hem de ruimte gegeven om zelf te bepalen of hij bij me wil zijn. Hij zou juist gelukt moeten hebben me een vrouw als ik. Ik ben al gelukkig met een man als hij.

        Wat me wel dwars zit en waar ik heel wat uurtjes over gepiekerd heb is het volgend.
        Inmiddels ben ik er achter gekomen dat hij 1.5 jaar geleden in elk geval nog “gelukkig” getrouwd was. Een onschuldige zoektocht naar wat sportuitslagen deed mij op de website van een clubblad komen waar zijn “ex” wel een wat voor schrijft.

        Hij is altijd erg open geweest over de reden van zijn scheiding als ik er om vroeg. Ik weet dat hij in de weekenden vaak bij zijn kinderen in het ouderlijk huis logeert en dat de plek waar hij woont niet voor buitenstaanders toegankelijk is omdat hij in het leger zit.

        Juist omdat hij me een half jaar geleden had verteld dat hij al ongeveer 4 jaar is gescheiden.

        Hoe kan ik dit subtiel brengen zonder dat hij het vermoeden heeft dat ik het hele internet afstruin en hem aan het cyberstalken ben? Ik wil er graag over praten maar weet gewoon niet hoe.

        dankjewel alvast
        groetjes
        Marlies

        • Marlies,

          Wat ik apart vind, is dat hij in de weekenden in het huis logeert waar ook zijn ex woont vermoed ik, toch?

          Heb je dit aan hem gevraagd, waarom hij dat doet?

          Want voor de kinderen hoeft hij dit niet te doen, die zijn, zoals je zegt, paar jaar jonger dan jij, dus ook al volwassen.

          Dat zou betekent dat hij met zijn ex soms meer onder één dak zit dan met jou.

          Klinkt niet logisch voor iemand die niet meer met zijn ex vrouw wilt zijn.

          • Hoi Anna,

            Dankjewel voor je reactie.
            Inmiddels zijn we een paar wekern verder en is er veel gebeurt.
            Het lijkt ook bizar waarom bij je ex zijn in het weekend. Maar goed het zit zo het huis is inprinciepe van hem en zij is er in het weekend niet zo vaak. Dus dan zit hij liever daar met zn kids ipv in een inimine apartementje. Mede omdat hij dan allemaal leuke dingen met ze kan doen.

            Helaas zijn we niet echt meer bij elkaar. Mijn onzekerheid heeft ertoe geleid dat ik heel boos ben geweest om iets sufs. Ik had hem een berichtje gestuurd dat hij me onzeker maakte omdat ik het gevoel had dat hij me soms bewust negeerde of dingen verzweeg. Na een dag kreeg ik eindelijk een reactie en sinds dien belde hij heel vaak, stuurde heel veel berichten en deed echt zn best om mij mezelf beter te laten voelen en ik genoot er echt van. Omdat ik had aangegeven het gevoel te hebben dat hij me een beetje verstopte zijn we weer eens buiten de deur gaan eten in een reastaurant van een kennis van mij. Dus alles ging super goed tot ik zo boos werd. Meneer droeg een zegelring op een foto die omgedraaid was omdat deze te groot voor hem was dus dat leek net een trouwring. In plaats van te vragen wat die ring was ben ik helemaal over de zijk gegaan. En sinds dien is het over met de liefde. Althans… Hij heeft me aangegeven dat ik verder moet met mn leven zonder hem.
            Ik heb het contact vanuit mijn kant direct afegbroken. Of nu ja ik neem geen initiatief. Dit is nu ongeveer 2 weken geleden gebeurt en na een paar dagen begon hij al weer contact te zoeken. Ik beantwoord netjes zijn vragen maar zoek het contact niet zelf. En heel af en toe stel ik een wedervraag.
            Vanmiddag dacht ik. ach kan hem uit mezelf na 2 weken wel weer eens wat sturen… maar tot op heden nog geen antwoord dus misschien toch te vroeg geweest.
            Ik vind het zo moeilijk te peilen. Geef ik hem ruimte dan zoekt hij contact. Zoek ik contact dan negeert hij me :( En ik wil zo graag met hem verder.

  185. Beste Anna,

    mijn vriend was altijd heel lief voor me en gaf me altijd complimentjes. Maar sinds een paar dagen geleden doet hij heel kortaf en hij smst me nooit meer. Als ik vraag waarom zegt hij dat hij zich rot voelt, maar hij weet zelf niet waarom. Hij doet heel erg afstandelijk en doet helemaal niet meer lief voor me, het is net of we vreemden van elkaar zijn. Als ik vraag of hij me nog leuk vind zegt hij ja denk het wel. Ik weet niet wat ik hiermee moet. Ik voel dat hij niet meer hetzelfde voor me voelt als eerst, maar als ik het vraag zegt hij telkens weet niet. Ik laat hem al een paar dagen met rust maar dit kan ik niet veel langer nog volhouden. Ik denk dat hij me aan het lijntje houd, maar ik wil het niet uitmaken. Ik weet echt niet wat ik moet doen, want ik hou echt heel veel van hem. We hebben al een relatie van 2 maanden.

    Alvast bedankt,

    Groetjes Merel

  186. Beste Anna,

    Wat een grappig stukje. Wat grappig dat jij precies weet hoe mannen werken. Ik kan je vertellen dat je wat betreft het verschil in emoties volledig gelijk hebt maar wat betreft je “how to deal with a man” hoofdstuk de plank misslaat.

    Als wij “mannen” afstandig worden na een leuke periode heeft dat te maken met diezelfde emotie die je in je stukje beschrijft. Wij worden niet afstandelijk om al het vrouwelijke van ons af te schudden. Daar waar de vrouw nog overloopt van emoties over die leuke periode is het voor ons alweer een gesloten hoofdstuk. We gaan weer verder met andere dingen die we ook belangrijk vonden voor die tijd. Dat doen wij niet om jullie te kwesten, ook niet omdat we anders afgeleid worden voor al dat vrouwelijke, maar gewoon omdat ons hoofd weer staat naar andere dingen. Daar voelen we ons niet “mannelijker” door, dat is hoe wij in elkaar zitten.

    Wat betreft je stukje over hoe daar dan mee om te gaan. Waarom zo onderdanig? Nee, ren ons inderdaad niet huilend achterna, maar blijf ook niet ‘vol liefde en warmte’ uitstralend afwachten tot wij weer eens contact opnemen. Je beschrijft het alsof je als vrouw niet boos mag zijn, alsof wij mannen dan meteen hard wegrennen. Verdrietig melden dat je het heel erg vond dat je niks hoorde maar vervolgens poeslief de draad weer oppakken. Nee! Niet doen! Zo wordt je het slaafse eten kokende “neukpopje” (xcuse me) wat we na een poosje zat zijn omdat er zo weinig karakter in zit.

    Nee! Jullie (vrouwen) zijn belangrijk voor ons, “we want woman!” en wij mannen zijn daar soms te lomp voor om dat in te zien. Maak het ons dan vooral niet te makkelijk door lief en slaafs te koken als we we na twee weken “mannendingen” weer eens thuiskomen. Bel of sms wanneer je je verwaarloosd voelt gerust op met de melding “He eikel, ik ben ook belangrijk hoor! Net zo belangrijk als die andere dingen waar je mee bezig bent”. Dat schud ons wakker en daaraan merken we dat je een sterke vrouw bent die voor zichzelf op kan komen. Een vrouw met een eigen identiteit die zichzelf ook belangrijk vind. Dat is wat we willen.

    Natuurlijk geldt zoals voor alles, de gulden middenweg is belangrijk. Net zo min als jullie vrouwen een huilend gillend mietje of mister machoman die alles belangrijker vind dan het ‘vrouwtje’ willen, willen wij geen boos of hysterisch meisje dat na een dag stilte al aan de telefoon hangt maar ook zeker geen braaf en volgzaam huisvrouwtje.

    • Hoi Michiel,

      Leuk om een reactie te lezen van het andere geslacht. Ik vind het wel grappig en bizar tegelijk hoe simpel het steeds weer is eigenlijk vanuit de mannelijke visie. Terwijl wij vrouwen echt boeken erover schrijven.

      Wat jij hierboven hebt genoemd dat heb ik altijd geroepen naar vriendinnen die weer eens met vraagtekens rondliepen over hun vriend/date/minnaar/man/ whatever. Ik ben een hele nuchtere meid geweest het was voor mij de gouden regel; als een man je wilt dan komt hij wel zo niet don’t waste time he’s not in to you.
      Goed die regel geldt totdat je verliefd wordt blijkbaar want ineens ben ik de draad kwijt.
      Ik ken hem nog maar een aantal maanden maar vanaf het eerste moment heeft hij iets losgemaakt bij mij wat ik gewoon niet kan beschrijven. Heel leuk begon het hij deed zoveel moeite , maar vervolgens zwakte het af hij neemt wel contact op maar laat nooit gevoel zien. Hij zegt dat hij mij respecteert en belangrijk vind maar zegt nooit dat hij me heeft gemist. En ik die altijd een grote mond heeft gehad kan geen nee zeggen tegen hem ik hoef zijn foto maar te zien en mijn hart springt over. Ik kijk in zijn ogen en verdwaal van alles waar ik in geloof.

      Ik heb hem net een bericht gestuurd op msn reageerde kortaf voor mijn gevoel heb hem met pijn in mijn hart gevraagd “vind je het vervelend dat ik je een bericht stuur” Nee zegt hij doodleuk, ik ben alleen moe ga slapen, vervolgens blijft hij online!
      Ik hoef geen antwoorden want die heb ik al heb tenslotte niet een laag iq tje. Wat ik tegen iedereen roep kan ik ook wel tegen mijzelf zeggen; hij vind je niet interessant genoeg go on! Tuurlijk zijn er ook meer mannen die rondlopen en tuurlijk heb ik dit weekend wel weer een ander als ik wil.
      Ik ben ook boos op hem dat hij niet het lef heeft om gewoon eerlijk te zeggen dat hij het niet belangrijk genoeg vind ipv liegen. Ik ben ook boos op mezelf dat ik mezelf zo klein maak terwijl hij er geen seconde van wakker ligt.
      Ik weet het het is het niet waard, ik weet het dit wordt niks, ik verdoe mijn tijd.
      IK snap mijzelf niet kan mijzelf ook niet verklaren. Had nooit gedacht dat dit mij zou overkomen

      “Maar… ik verdwaal steeds weer als ik in zijn ogen kijk!” want ik hou van hem!

      Mijn enige troost is dat hij niet weet dat ik s’nachts zit te huilen als ik aan ons denk, zal hij ook nooit weten ik zal ook snel een punt achter ons “…….” (een naam geven kan ik het niet, want het stelt niks voor) zetten want ik wil me niet nog meer kleineren.

      Ik schrijf dit ook niet om advies te vragen ik denk dat ik het gewoon even kwijt wilde. Misschien wilde schrijven wat ik allemaal niet tegen hem kan zeggen.

      Tot slot terugkomend op jou verhaal… het is allemaal zo simpel als je beschrijft tot het moment dat je echt verliefd wordt en misschien uit het zich anders bij een man misschien schrijven ze er geen boeken over maar liefdesverdriet doet evenzeer pijn bij een man als een vrouw!

      • Hoi Sanne,

        Nog een reactie voor ik deze website weer verlaat, ik krijg veel vrouwelijks over me heen hier dat ik van me af moet schudden. ;-)

        Vervelend voor je en begrijpelijk dat je dan toch anders reageert dan puur rationeel en en het niet meteen afkapt. Ikzelf heb ook slapeloze nachten gehad toen het na 6 fantastische weken met mijn toenmalige droomvriendinnetje opeens heel hard bergafwaarts ging en zij haar interesse verloren al was terwijl ik nog over mijn oren verliefd was. Hierin verschillen mannen en vrouwen denk ik helemaal niet zoveel.

        Volgens mij neem je de juiste beslissing door het af te kappen en je gaat hem niet zoals Anna in dit artikel schrijft warm en liefdevol verwelkomen zodra hij weer contact opneemt. Of althans, je schrijft dat je dat niet gaat doen maar je bent verliefd (en meisje) dus misschien doe je dat ook wel.

        Mijn advies, ‘wij’ mannen zijn dat niet waard. Denk aan jezelf en geloof niet in de mooie verhalen die je van hem krijgt. Jij hebt duidelijk andere behoeftes in deze ‘relatie’ dan hij. Als je weer ‘smelt’ als hij er is, lees je eigen verhaal hierboven nog eens goed door en hou je daar aan vast.

        Sterkte ermee.

        • Hi Michiel,

          Wel dapper van je dat je eerlijk je mening durft neer te zetten hier met alle risico’s van dien :)

          Heel vervelend ook voor je (je relatie die is afgelopen).

          Bedankt voor je advies!

          Groeten Sanne

        • Ik denk dat Anna niet bedoelt dat je een man die jou totaal negeert steeds weer liefdevol moet blijven verwelkomen, of een man waarvan je al merkt/voelt dat hij je gewoonweg niet (meer) zo leuk vindt maar toch je vinger er niet op kunt leggen omdat het eerst zo leuk was allemaal. Maar gevoelens kunnen snel veranderen, juist in de beginfase als je elkaar nog niet zo goed kent. Eerst denk je já, dit is het helemaal (vooral omdat je heel graag wilt, iedereen wil liefde) en dan leer je iemand iets beter kennen en denk/voel je oeps nee toch niet helemaal, ik vind hem/haar toch niet zo leuk als ik dacht. De ander is dan nog steeds verliefd en dan begint het gezeur, want die ander wil die verliefdheid natuurlijk niet loslaten want dat doet pijn en degene die niet meer verliefd is wil dit niet duidelijk zeggen omdat oftewel hij/zij wil de persoon nog aan het lijntje houden omdat hij/zij anders alleen is oftewel hij/zij heeft zelf nog niet eens door dat hij/zij de persoon niet meer helemaal leuk vindt (omdat ook bij jezelf gevoel soms niet duidelijk is) dit kan dan ook voor de persoon die niets meer laat horen verwarrend zijn maar naar mijn mening, als je niet meer veel wilt laten horen, ben je gewoon niet meer verliefd en komt het ook niet meer goed.

          Liefdevol blijven verwelkomen is denk ik meer bedoeld voor als de man nog wel echt geinteresseerd en gek op je is maar tijdelijk even wat meer zijn eigen ding doet. Geen maanden nauwelijks aandacht aan zijn vriendin geven natuurlijk, dat zou belachelijk zijn, maar af en toe een weekje ofzo druk is met vrienden terwijl je elkaar eerst elke dag zag in het begin, de verliefdheidsfase. Elke dag even contact is daarbij cruciaal vind ik want anders is hij naar mijn mening gewoon niet meer zo “into you”, als hij je een paar dagen totaal negeert en niks laat horen of heel kortaf reageert op jouw bericht, zonder iets van genegenheid te tonen, dan is er iets mis. Dan kun je beter je eigen weg inslaan.
          Liefde hoort niet moeilijk te gaan, als het goed zit gaat het vanzelf, dit blijft mijn mening.

  187. 2,5 jaar geleden 2 maanden verkering gehad, heb het toen zelf uitgemaakt en had er een week later alweer spijt van. Heb hem toen gesmst en hebben we afgesproken en nog heel veel keer daarna. Toen heeft hij het contact weer een tijdje verbroken en heb ik weer contact gezocht. Weer heel vaak weg geweest samen. Weer een tijdje niks en toen weer wel, en kregen we weer verkering. Maar hij maakte na een week al uit. Daarna aantal maanden niks, geen contact gehad. En toen opeens weer wel. Weer met hem weg geweest en hij zei dat hij nog steeds wat voor me voelde, maar om bepaalde redenen kon het toen niks worden. Wanneer ik hem zie heb ik het idee dat hij me ‘speciale’ aandacht schenkt en ik vind hem nog steeds leuk en denk iedere dag aan hem, wat moet ik doen?!

    • Marieta, welkom.
      Hart van een vrouw zal naar haar ‘laatste man’ blijven verlangen, totdat een andere man in haar hart komt en nieuwe emoties, gevoelens, herinneringen met haar creëert. Je kan blijven wachten totdat iets tussen jullie ontstaat wat langer dan paar weken duurt. Of je kan open worden voor nieuwe ervaringen in je leven.

  188. Hallo

    Ik had 5 jaar geleden een jongen K. ontmoet via ons werk in het buitenland. Veel meegemaakt daar wat niemand in het dagelijks leven meemaakt. We konden goed met elkaar opschieten en steun vinden bij elkaar zonder bijbedoelingen. Ik merkte dat ik tot hem aangetrokken voelde, wat niet de bedoeling was. Ik heb niks met die aantrekkingskracht gedaan en het op een afstand gehouden. Dit heb ik toen ook niet besproken met hem. Ik heb hierin afstand weten te houden omdat de situatie er totaal niet geschikt was. We hadden allebei ook een relatie. Na die half jaar in het buitenland en ik weer thuis kwam heb ik mijn relatie verbroken met mij toen voormalige vriend. Later heb ik nog samen gewoond met een relatie die daarop volgde met een andere persoon. Ik heb nog altijd een paar keer in het jaar contact gehad met K. Gewoon, hoe het gaat ? heel oppervlakkig.

    Ik heb een paar weken geleden weer contact gehad met hem en we wilde afspreken. Zijn relatie was toen net een week of 2 over. Naja goed, we hebben afgesproken en het was 1 woord geweldig. We hadden gesprekken over toen in het buitenland. En hij zei dat ie mij leuk vond, toen had ik hem ook verteld dat ik die aantrekkingskracht wederzijds was. We hebben een hele leuke avond gehad. Hij woont bijna 200 km bij mij vandaan, dus vond het al helemaal leuk dat ie naar mij toe is gekomen. Daarna was hij heel enthousiast en belde me bijna elke dag, hij zei dat ie me echt leuk vind en gevoelens heeft en dat we samen op vakantie kunnen gaan (waarbij ik denk: kan dat al zo snel??) Hij gaf ook aan toen dat hij wel gewoon ff van zijn vrijheid wil genieten met familie en vrienden, wat ik helemaal begrijp. Hij is bijna geen vrij man geweest omdat hij van de ene relatie naar de andere relatie ging. Dus heb ook gezegd tegen hem dat ie dat ook lekker moet gaan doen.
    Ik kan het weten na 2,5 jaar vrijgezel. Maar goed ik ben er wel weer aan toe.En dat heb ik ook aangegeven.
    Ik vind hem nu alleen nog maar leuker. Maar nu merk ik dat hij minder enthousiast is. Hij werkt ook 60 uur in de week, maar dat deed ie ook toen hij wel elke dag belde. Hij hoeft mij ook echt niet elke dag te bellen. Maar voel gewoon meer afstand. Ik merk dat ik er onzeker van wordt. Heb ik hem ook gezegd. Hij zegt dat dat niet hoeft. Ik kan me wel voor kop slaan dat ik dat gezegd heb, omdat het zo wanhopig overkomt.
    Als een jongen afstand neemt dan heb ik alleen maar de drang om hem meer te contacten. Dat is een vuil kuil en werkt averechts.
    Ik wil het zo graag, maar vind het zo moeilijk om afstand van hem te doen.

    Ik contact hem nu ook minder en wacht een beetje op zijn initiatief. Ik heb ook geen behoefte meer om te gaan daten met mijn vorige scharrel. Maar denk dat ik dan wel weer ff afglijd ben en hopelijk minder aan K. denk. Ik ga ook gewoon proberen mij te focussen om mijn plezier en fun en gewoon verder mn ding te doen.
    Het verward mij wel dat ie dingen heeft gezegd dat we van alles moeten gaan doen met zn 2en .en dan nu die afstand neemt.

    Hoe denk jij dat ik zijn aandacht kan blijven houden?
    En hoe kan dat dat hij in het begin zoveel plannen met me had, terwijl we elkaar na 5 jaar weer gezien hebben?

    bedankt voor je tijd

    • Belinda, welkom.
      Belinda, jullie hebben contact voor paar weken nu, begrijp ik het goed? Zolang het contact nog zo kort is, zou het onrealistisch zijn om nu ‘veel’ te verwachten. Je komt over als leuk en spontaan persoon, die nu een beetje ongeduldig is. En mijn hok, is dat je diep in je hart het niet erg had gevonden als deze man nu al een ‘relatie’ met je wou. Relatie ontstaat uit een reeks van positieve ervaringen, en heeft 3 tot 6 maanden nodig voordat je daten een relatie kan noemen. Ik zeg niet dat jij ‘relatie’ van deze man ‘eist’. Maar je komt wel over als iemand die een relatie met hem heel graag zou willen. En daar zou je nog even geduld voor moeten hebben.

      Ook wil je bewust zijn van zijn woorden ‘ik wil nog even van mijn vrijheid genieten’. Terwijl jij er klaar bent voor een relatie met hem. Hij is nog niet zeker over wat hij wil en wil genieten van zijn ‘vrijheid’. Dat is geen goed teken voor jou, indien jij je hart en ogen alleen nog voor hem beried bent open te hebben.

  189. Hallo Anna,

    Ik zit met de volgende probleem en ben benieuwd naar jou feedback.

    Een aantal maanden terug heb ik een man ontmoet. We hebben gedate. Deze man is totaal niet mijn type(in leefstijl) maar ik voel me zeer aangetrokken tot hem. Nou ben ik zeer veeleisend in relaties en ben manen gewend die veel moeite doen. Dus ik kijk eerst altijd de kat uit de boom en zal nooit zelf bellen Goed dat was ook niet nodig want de volgende ochtend nam hij al contact op dat hij mij weer wilde zien. Hele goede gesprekken gehad hij kon zijn verhaal kwijt bij mij (moeilijke scheiding en problemen rond de kinderen). Ik herkende ook veel in zijn verhaal dus weer vulden elkaar aan op emotioneel gebied ondanks de andere verschillen. Hij wilde steeds afspreken en geen weekend ging voorbij zonder elkaar gezien te hebben. Hij kwam van ver om me te zien en ging vervolgens altijd netjes terug rijden (hij mocht niet blijven en drong nooit aan). Ik was zelfs meer gefocust op seks dan hem. We hadden het heel gezellig ik maakte me ook niet druk om een relatie want heb zelf bindingsangst dus het moet groeien dus geen haast maar ik zag hem nog wel actief op de dating site waar we elkaar hebben ontmoet terwijl ik er niet meer actief was om hem. Ik heb hem ermee geconfronteerd waarop hij zei ik kijk af en toe maar date niemand verder. Goed het raakte mijn ego heel erg maar omdat ik ook niet 100% klaar was voor hem besloot ik te genieten van het moment en niet moeilijk te doen. Ik heb hem wel uitgelegd dat ik veel aandacht ben gewend en dat ik geen genoegen neem met dat hij mij belt omdat ik toevallig beschikbaar ben. Toen heeft hij gezegd dat hij mij absoluut niet als een scharrel ziet en dat ik hem echt raak, maar omdat hij zoveel ellende heeft meegemaakt met zijn ex hij wel heel voorzichtig is. (was niet helemaal blij met zijn antwoord) Ik heb een paar keer gezegd dat wij niet bij elkaar passen en dat we beter geen contact kunnen hebben maar dat kan hij niet hij stemt toe maar vervolgens neemt hij binnen een paar dagen weer contact op. Ik mis hem wel eerlijk gezegd en laat hen ook toe of ik van hem hou of dat het lichamelijk aantrekking is weet ik niet maar toch kan ik er niet tegen dat hij nog op de dating site zit. Moet ik me daar zorgen over maken?
    Ook een ding wat ik niet leuk vind is dat we altijd bij mij afspreken Ik heb hem weleens gevraagd kunnen weer bij jou toen zij hij gelijk Ik kom wel het is lastig voor je met de trein ik vroeg hem wel je niet dat ik kom toen zei hij je bent welkom dat maakt niet uit. Goed ik heb t ook niet aangedrongen maar ik ben in de war. Zit ik met een man die niet te vertrouwen is of zoek ik weer redenen om weg te lopen ivm mijn bindingsangst. Ik heb het even niet helder.
    Alvast bedankt.

    • Linda, welkom.
      Linda, er zijn een paar dingen waar je over na kan denken: 1. er is een verschil tussen daten en exclusieve relatie hebben. Wanneer we daten zijn we niemand niks verschuldigd. Geen exclusiviteit, ‘niks’. Wanneer we hebben afgesproken dat er een exclusieve relatie is, krijgen we (meer) verantwoordingen. Jullie zitten nog duidelijk in het dating fase en principe zolang geen exclusiviteit is besproken, kan je van een ander niet verwachten dat hij / zij geen andere mensen blijft daten.

      2. Als je iets anders wil doen dan wat jullie tot nog toe hebben gedaan – ook bij hem een keer langs. Dan kan je dat delen op een manier als een mededeling, of als een beschuldiging. Wil hij dan keer op keer nog steeds niet dat je bij hem komt, dan kan je je zelf afvragen hoe eerlijk deze man is.

      3. Als jij deze man heel graag mag, dan moet je stopen met zijn gevoelens voor jou te testen door hem weg te duwen. Als je wel meent wat je zegt, dan moet je consequent zijn en geen contact toelaten en stopen met hem zien of spreken. Want anders bij jij degene die niet te vertrouwen is. En jij degene bent die de ander aan het touwtje houdt. Want zoals je zelf zei, je bent gewent dat mannen veel moeite voor je doen. En als je tegen een man, die je heel graag wil zien, zegt: “ik denk dat we niet bij elkaar passen”, zal een assertieve man toch je blijven benaderen. En als je hem niet wil, dan moet je dat goed duidelijk maken. Wil je hem wel, stop dan met aantrekken – afstoten spelletjes.

  190. Dag Anna,

    Dit is mijn situatie, waarvoor ik graag jouw advies wil vragen.
    Ik heb een maand geleden een man leren kennen die 5 jaar ouder is dan mij. Hij is getrouwd, maar het huwelijk loopt op de klippen.
    Dat is al een tijdje zo, en het zijn echt geen mooie situaties tussen hen beide.
    Hij is al enkele malen bij een advocaat geweest voor zich te informeren ivm een scheiding. Zijn familie wil haar niet meer zien. En hij zelf vindt het moeilijk om een beslissing te nemen daarin. ( wat ik ook wel begrijp, want loslaten en uit elkaar gaan is altijd moeilijk)
    Maar ik wil ook weten waar ik sta. Hij zegt dat het geen gemakkelijke situatie is en wij elkaar leren kennen hebben in een moeilijke periode. En dat hij tijd wil.
    Al bij de eerste keer dat we met elkaar spraken voelde ik een klik. Het is super om met elkaar af te spreken, het is alsof wij elkaar al jaren kennen. We hebben al veel gepraat en gelachen.
    Nu is het zo dat hij zich zeer gestrest voelt en down door de situatie met zijn vrouw. Ik hoorde afgelopen 2 dagen niks en was ongerust. Ik stuurde enkele sms’jes waarop ik vandaag eindelijk een antwoord kreeg dat hij zich niet goed voelt en wat rust wil, dat hij mij belt morgen. Ik heb daarop geantwoord dat ik er ben voor hem. Maar het is zo vermoeiend en ongelooflijk lastig om een ganse dag niet geconcentreerd te zijn en 20x op mijn gsm te kijken. en mij in te houden om hem niet te bellen en weinig smsjes te sturen…
    Ik weet niet goed wat ik moet doen, want ik ben al ganse dag heel emotioneel. Het is zo dat ik hem écht leuk vind en ik dit een kans wil geven. Maar hoe doe je dat, zonder dat ik eronder door ga. zonder dat ik alle “regeltjes” verbreek en heb “push” of “verstik”.
    Alvast bedankt voor jouw mening.
    xxx. Stella.

    • Stella, welkom.
      Stella, het eerste wat ik wil zeggen is dat het me spijt dat je in deze situatie zit. Het tweede wat ik met je wil delen is mijn moto: ‘Zolang een man getrouwd is, is hij getrouwd’. Geen excuses voor wie dan ook: niet voor hem, niet voor zijn vrouw, niet voor derden om een persoon erbij te betrekken.

  191. Hallo Anna,

    Mijn situatie is denk ik hier wel mee te vergelijken. Ik lees je adviezen met plezier en nu heb ik eigenlijk een vraag.

    Ik heb nu een maand een relatie met mijn vriend, hiervoor kenden we elkaar 2 maanden en waren we ook heel erg intiem. Na 2 maanden wilde hij meer en vroeg om exclusiviteit.

    Oke, tot nu toe gaat het prima. Hij is vaak in het buitenland vanwege zijn werk maar dat accepteer ik en ik probeer zo warm mogelijk te blijven. Tot vorige week; ik sprak hem op zondag een uur aan de telefoon. Het was een fijn gesprek en ik was weer helemaal in de wolken, de volgende dag stuurde ik hem een bericht. Hij antwoordde wel maar nadat ik vroeg wat hij aan het doen was ontving ik geen reactie van hem. We zijn nu 4 dagen verder en ik heb nog steeds NIKS van hem gehoord. Ik vind het zo raar omdat ik het niet van hem gewend ben om niks van hem te horen, nu durf ik ook niks van mij te laten horen omdat ik bang ben wanhopig over te komen. Hij is wel gewoon online geweest maar heeft me sinds maandag niet aangesproken..

    Wat moet ik doen Anna? Dit breekt me eerlijk gezegd echt op..

    Groetjes Sanne

  192. Ik weet niet hoe k hier over moet beginne.
    Het zit namelijk zo: mijn vriend en ik zijn nu half jaar samen.
    En het gaat al vier maande niet zo best.
    We praten wel met elkaar maar niet over ons en ‘s morgens en s’avonds krijg ik een gewone kus.
    Sex krijg ik nog nauwelijks, durf ook al niet meer echt mijn gevoelens te tonen omdat,
    ik bang ben dat hij het niet leuk vind.
    Omdat hij wel twee keer op een dag op sexsite kan gaan, wat mij helemaal depressief maakt.
    Ik heb hem al gevraagd waarom: ‘zegt hij om mijn zaad te versterken’ hallo haha
    Ik ben 21 en hij 40, maar ik zie hem enorm graag en wil hem zeker niet verliezen.
    Wie kan me raad geven, hoe ik hem terug gek van me krijg. Want ik ben ook wel iemand die niet snel iets durf, omdat ik bang ben fout te maken. Hopelijk weet iemand me raad, want ik voel me machteloos is zijn computer is alles voor hem.

    • Linda, welkom.
      Linda, wanneer we in de relatie iets niet durven, zullen onze angsten reflecteren de angsten van onze partner. Jij bent bang – je durft niet snel iets, en zal daarom ook in de relatie niet snel iets durven van de dingen die voor je onbekend zijn, maar jullie dichter bij elkaar kunnen brengen. En dat zelfde geld voor je partner, hij durft ook sommige dingen niet, en daarom liever achter zijn pc zit en de ‘echte’ relatie aangaat.

      Jij hebt twee opties in je situatie: 1. Je werkt aan jezelf en een kans krijgt om daarmee je partner te inspireren met je mee te groeien. Er is één maar in deze optie: er bestaat natuurlijk een kans bestaat dat je partner geen interesse zou hebben om zich te ontwikkelen. En dan zou je het moeten accepteren en waarschijnlijk zou je de relatie willen verbreken. Maar de kans dat jullie samen zullen groeien is ook aanwezig.
      2. Je verbreekt de relatie en werkt aan jezelf alleen. En later wellicht een man tegenkomt die met jou meer op dezelfde lijn zit.

  193. Hey,

    ook ‘ns mijn verhaal en vraagje plaatsen.
    Ik had een tiental jaar een relatie met een man.Hij heeft me ooit ten huwelijk gevraagd, maar dan zat ik in een moeilijke situatie en ik heb toen nogal cynisch “nee” gezegd.
    Het ging toen ook niet goed met “ons” volgens mij.Wat wij hadden, was een knipperlichtrelatie.
    Als ik al de reacties lees, dan denk ik, dat ik net zo goed van die “mannelijke hormonen” in me heb, want ook ik, ook al ben ik dus een vrouw, kruip graag in mijn holletje.
    We hebben een dochtertje samen van 7 jaar en er zijn al héél wat pijnlijke discussies, gebeurtenissen enzovoort tussen ons geweest.Een paar weken geleden was ik zelfs zo mijn kluts kwijt, dat ik ernaar verlangde er niet meer te zijn.
    Nu; ondertussen heeft mijn ex een 3-tal vrouwen gehad die telkens fulltime ingeschakeld worden als mijn dochtertje bij hem gaat.De laatste, Vanessa, is er nu toch al ruim een half jaar.
    Ondertussen hebben we periodes dat we elkaar via sms benaderen.En na een paar smsjes gaat het nogal vlug de kant op van intiemere zaken.Of insinueert hij zaken en ga ik daar meestal gretig op in, misschien te gretig?
    Ik weet dat hij een andere vrouw bij zich heeft, maar dat doeternietoe.Naar mij toe komt ze over als een brave ziel die alles doet om hem maar te houden.Ik ken haar niet, maar naar de verhalen die ik van onze dochter te horen krijg, zegt mijn zesde zintuig me dat.
    Ik weet écht niet wat ik zou doen indien hij zou voorstellen elkaar te ontmoeten.Ik weet eigenlijk ook niet of ik op dat voorstel zou ingaan én of ik ervoor zou zorgen dat we wél of net helemaal niks met elkaar zouden “doen”.
    Hij heeft me een tijd geleden gesmst dat hij zo bang was om opnieuw gekwetst te worden, wel dat ben ik dus ook.
    Ik weet, dat als ik met hem zou vrijen, ik me weer volledig zou laten gaan, me heel kwetsbaar zou maken.Ik zie hem verschrikkelijk graag, nog steeds, en dat zou me nadien net terug in een diep dal kunnen brengen, want dan gaat hij toch terug naar die vrouw, he.
    Ikzelf heb geen nieuwe relatie; vergelijk nog teveel.Soms speel ik wel ‘ns met andere mannen, maar ‘k zou ‘t niet kunnen om sex met hen te hebben én geen haar op mijn hoofd zou eraan denken om hier iemand bij me te laten komen wonen.
    Hoe kan hij dat dan wel? Wat voelt hij nog voor me? Wat wil hij van me?
    Dat zou ik graag ‘ns willen weten of weet ik het al?

    liefs,
    Een andere Linda

    • Linda, welkom.
      Linda, begrijp ik het goed, je hebt voor tiental jaar knipperlichtrelatie gehad met een man met wie je een dochter hebt gekregen? Hebben jullie ooit samengewoond? En nu heeft jou ex een relatie met een vrouw. Woont hij ook met haar al samen of nog niet?

      • Dankjewel voor je antwoordje,

        nee, we hebben nooit samengewoond en ik denk ook niet dat die vrouw fulltime bij hem inwoont, maar dat ben ik niet zeker,

        grts,

        Linda

  194. Hallo Anna,

    Ik zou graag je mening en advies over het volgende willen. Ik heb nu ongeveer 8 maanden een relatie met een man die ik al een aantal jaren ken. Wij hebben eert heel erg lang contact gehad en met elkaar gedate voor dat we echt wat met elkaar kregen. het was vanaf het begin af aan super leuk. we hebben zoveel met elkaar gemeen en kunnen eigelijk alles met elkaar delen. hij heeft voor dat wij een relatie kregen al verteld dat hij veel meegemaakt heeft en dat hij erg met zichzelf in de knoop zit. Zijn opa en oma zijn 4 jaar geleden beide overleden daar heeft hij het nog steeds heel erg moeilijk mee omdat zij hem opgevoegd hebben daardoor is hij een heel ander persoon geworden heel erg gesloten. hij is ook tijdje geleden gestopt met werken omdat hij gewoon instorte en het allemaal niet meer aankon ik ben er altijd voor hem geweest, we hebben altijd gewoon dagelijks contact gehad ookal had hij het moeilijk. soms vind ik het heel erg moeilijk dat hij zo gesloten kan zijn en niet alleen ik maar ook zijn familie vind dat moeilijk. hij heeft aan het begin van onze relatie aangegeven dat hij het het allemaal wel rustig aan wil doen omdat hij niet wil dat het fout loopt omdat hij nu nog bezig is om alles op een rijtje te krijgen en zichzelf terug te vinden. hij heeft daarbij ook gezegd dat ik absoluut niet moet denken dat hij twijfelt hij wil heel graag een toekomst met mij alleen rustig aan omdat hij alles weer op een rijtje wil hebben. maar ik vraag me soms af hoe lang wil hij het rustig aan doen en kan ik hem dit vragen. ik wil niet opdringerig overkomen omdat ik weet hoe zijn situatie is. maar soms word ik gewoon heel emotioneel omdat ik wel graag de volgende stap zou willen zetten en hij kan dat nog niet. hij zegt ook dat hij weet dat het niet leuk voor mij is en dat hij begrijpt hoe t voor mij is en dat hij soms denkt dat hij me ophoud omdat hij weet dat ik wel klaar ben voor meer. ik ben een heel onzeker persoon (dat laat ik hem niet merken) en dat speelt ook heel erg mee. zijn ouders weten niet eens dat ik zijn vriendin ben hij heeft me nog niet aan hen voorgesteld en dat doet me pijn omdat ik dat heel graag zou willen maar hij zegt dat hij dat nog niet kan omdat hij nog niet alles op een rijtje heeft en niet teveel in een keer kan

    • Nona, welkom. Nona, wou zou je met deze man willen van wat je nog niet hebt? Wat betekent voor jou ‘meer’? Waar ben je al aan toe en wat nog geen plaats in de relatie heeft?

      • Hoi Anna,

        Bedankt voor je reactie. Met meer bedoel ik ten eerste dat hij mij aan zijn familie voorstelt. en samen wonen, verloven.

        Groetjes Nona

  195. En ja; na een 3-tal jaar bleek ik plots in verwachting te zijn van ons dochter, die nu inmiddels 7 jaar is,

    nogmaals grts,
    linda

    • Als jullie in de tiental jaar nooit samen hebben gewoond, zelfs ondanks het fijt dat jullie een kind hebben gekregen, denk ik niet dat jullie relatie nog ooit anders wordt. Het spijt me.

      • Hey,

        ik weet dat het nooit nog goed komt tussen ons; verstandelijk dan.
        Maar soms droom ik nog (letterlijk en figuurlijk) van fel die aantrekkingskracht tussen ons was en dan nemen de gevoelens een loopje met me.
        Als ik in zo’n stemming ben, de laatste tijd veel te veel, dan durf ik wel ‘ns een uitdagend smsje te sturen en dan stuurt hij soms wel ‘ns even uitdagend terug.
        Ik weet echt geen blijf met mezelf.
        Terwijl we ivm ons dochter, soms héél hatelijk, per sms, per mail, zelfs voor de rechtbank, tgo elkaar staan.
        Wellicht zul je me aanbevelen afstand van hem te nemen en hem zijn en ik mijn leven leiden, maar ‘t is o zo moeilijk!

        grts,

        Linda

  196. Hallo,

    Jouw advies is enorm handig!
    Ik heb wel niet alles gelezen maar zit zelf ook met een ‘probleem’.
    Waarschijnlijk ben ik wel wat jonger (ik ben 18) maar heb al bijna 3maanden een relatie met een jongen. Wij zijn beide studenten dus nog tot vorige week (eind januari) hadden wij blok (examens). Daardoor heb ik mijn vriendje een maand niet gezien en in die maand hoorde ik hem 1keer per week. In het begin zei hij dat hij zich schuldig voelde dat hij mij niet veel aandacht gaf maar dat begreep ik doordat het studeren dan voorrang had. Maar sinds een week zijn onze examens gedaan en ik hoorde hem niet dus vroeg ik zelf om af te spreken. Na een hele dag op een sms gewacht te hebben was ik een beetje kwaad en stuurde ik dat het niet meer nodig was omdat hij toch nooit tijd voor mij heeft. De dag daarna (2dagen later na mijn 1ste sms) had hij geantwoord dat dat helemaal niet waar was en dat het hem speet maar dat hij int begin van onze relatie al had gezegd dat hij niet zoveel tijd had (wat wel zo was maar toch hoorde en zag ik hem heel vaak tot de blok). Ik had daarna gestuurd dat ik het wel niet begreep waarom hij in de vakantie geen tijd voor mij vrij kon maken en vroeg eens om te praten maar ik krijg maar geen antwoord terug. Ik zie hem vaak online op facebook maar wil niets meer uit mezelf sturen of zeggen. Ik ben bang dat hij mij gaat dumpen. Ik weet echt niet waarom hij plots niets meer van zich laat horen. Zou het kunnen dat zijn gevoelens voor mij weg zijn? Maar hij wil niet praten met mij en in het begin van onze relatie zei hij tegen mij dat ik hem alles moest vertellen en hij dat ook ging doen bij mij. Ik heb hem al meer dan een maand niet meer gezien en ben echt bang om hem te verliezen.

  197. Hi Anna,

    Het is al een paar weken geleden dat ik hier schreef over de problemen die ik ervaar met de afstandelijkheid van mijn vriend wanneer ik over mijn problemen praat of emotioneel ben. Je vroeg me hoe ik mijn zinnen opbouw, maar ik ben goed na gaan denken en ik denk niet dat het ligt aan de manier waarop ik dingen breng (of niet alleen). Ik denk dat het met name ligt aan de vicieuze cirkel waar we in terecht zijn gekomen in de loop der tijd. Namelijk: ik heb een probleem dat ik naar voren breng, hij reageert slap, ik word boos/verdrietig, hij neemt afstand, ik troost hem, maar het is dan voor mij wel weer een probleem dat suddert, dat draag ik mee en dat komt vlug naar voren als ik met iets zit, hij reageert slap/geïrriteerd, ik word boos/verdrietig, hij neemt afstand etc.

    Nu heb ik er voor gekozen om je tip op te volgen die bij een aantal van je andere stukjes naar voren komt: doe je eigen ding en zorg er voor dat je hem niet te veel geeft, ik ben zijn moeder niet. Waar ik zo naar verlangde was dat ik weer behandeld werd als een vrouw die hij bewonderd en liefheeft, niet als die vervelende zeur die hem troost als ie afstandelijk/verdrietig/stil is. Ik vond mezelf nooit een zeur, ik vind dat ik recht heb op aandacht als ik met een probleem zit, maar het was me wel duidelijk geworden dat ik die aandacht die ik wilde niet zou gaan krijgen door het hem expliciet te vragen of van hem te verwachten dat hij direct inhaakt als ik iets vertel.

    Ik heb na het lezen van je stukje over minder geven als vrouw (weet niet meer welk kopje dat was) een aantal dagen hem veel minder aandacht geschonken. Ik deed wel aardig en ik toonde wel interesse in hem, maar verwachtte niet meer van hem dat hij paraat stond voor verhalen over mijn leven. Ik richtte me op vriendinnen om mijn aandacht te krijgen. Ik wachtte niet meer op hem thuis als hij een avond in de kroeg zat, en als ik dat wel deed, dan keek ik gewoon lekker een filmpje en dacht niet “meh, nou zit ik alleen thuis”, maar “mm lekker avondje voor mezelf”. Kortom, ik zet mezelf weer centraal ipv hem.

    Mijn nieuwe instelling wierp al binnen twee dagen zijn vruchten af. Na een avond kroeghangen met zijn vrienden komt ie (later dan ie beloofde) thuis met een “heb je mij gemist? Wat heb jij vanavond gedaan? Was het een leuke film?” etc. Met mijn vorige instelling had ik waarschijnlijk kortaf gedaan omdat ie laat was, waardoor hij geen interesse meer in mijn avond zou tonen. Waarschijnlijk verwachtte ik dan ook nog een excuus dat nooit zou komen. Met mijn nieuwe instelling kwam dat excuus wél. Uit hemzelf! En mijn “oh, geeft niet. Dan was het vast gezellig met de jongens.” zorgde ervoor dat ie nog meer interesse toonde in me.

    Mijn verbazing was groot toen hij twee dagen geleden uit het niets zei dat ie binnenkort weer eens een mooi cadeau voor me ging kopen, voor de ‘zomaar’. Hij kookt ineens meer, komt eerder thuis, knuffelt me voor het slapengaan en zegt 10 x vaker dat ik mooi ben. En het allermooiste is dat ik er niets voor hoef te doen, behalve lekker mijn eigen ding doen en het leuk met hem hebben op de momenten dat we samen zijn. Ik heb niet het gevoel dat ik ‘hard to get’ speel, want het is niet zo dat ik hem afwijs. Het is eerder zo dat ik hem toon dat ik hem niet altijd noodzakelijk naast me nodig heb. Dat lijkt hem scherp te houden.

    Natuurlijk hebben we het ook nog wel over mindere dingen, maar die worden nu ongedwongener ter sprake gebracht. En door mijn nieuwe houding vraagt hij ook veel vaker uit zichzelf naar de dingen die me bezighouden.

    Ik had niet durven hopen dat ik, door mezelf weer centraal te stellen ipv hem, zijn blik weer op mij gericht kreeg. Het is fantastisch en onze relatie voelt voor ons beiden veel ontspannender. Ik vermoed dat we nog wel Aeens terug zullen vallen in oude patronen, maar nu weet ik hoe ik onze negatieve vicieuze cirkel kan doorbreken en dat is heel waardevol! Bedankt!

  198. Hoi,
    Ik ben zelf een man en ben op deze pagina terecht gekomen omdat ‘k hetzelfde ervaar bij mijn vriendin.

    Ze neemt afstand en doet on geintresseerd, als ik haar er mee confronteer zegt ze van niet …
    Zo krijg ik het gevoel dat ‘k haar aan het verliezen ben.

    Ook wil ik er nog even aan toevoegen dat ik in tegenstelling tot haar veel meer emoties toon & veel meer bezig ben met onze relatie.
    Dat denk ‘k toch.

  199. ik ben super verliefd op een jongen, hij heeft dit al veel bij mij gedaan zo afstand nemen en daarna is hij super vriendelijk. dan spreken we af en dan geeft hij mij het gevoel dat hij ook op mij is, maar vanaf het moment ik weg ben en hem een sms stuur, wordt ik compleet genegeerd. Dit advies is zeer waardevol voor mij en ik ga met dit zeker rekening houden. danku !!

  200. Hoi,

    Ik heb is even een vraag als man:). Want net als mannen, kunnen vrouwen volgens mij ook, al dan niet geforceerd, afstandelijk zijn. Ik zal even kort mijn situatie schetsen, want ik weet het nu ook even niet meer. Ik en mijn, inmiddels een maand ex vriendin waren drie jaar samen. Het laatste jaar daarvan hebben we samengewoond, en dat ging niet zonder slag of stoot. Ik startte in die periode ook een eigen bedrijfje, en zij werd toen ziek, terwijl ze nog ontzettend jong is. Geen kanker gelukkig, maar wel vervelend. Ze was hierdoor vaak moe, en ik had niet echt goed een idee hoe hier mee om te gaan. Ben zelf namelijk nogal beweeglijk, dus het was soms lastig te verteren. Maar goed, het punt is dat we nooit goed spraken over voorgekomen ruzies. Vaak was het zo, dat we dan gingen slapen na een ruzie. En de volgende dag werd er niet meer over gesproken. Nu heb ik dus het gevoel dat dat een grote boosdoener is geweest in onze relatie. Zij reageert nu nog steeds gesloten, maar vooral twijfelachtig. Ik heb in de afgelopen maand nog eens met haar gesproken, maar ze denkt dat het niet meer werkt tussen ons. Ik krijg alleen als maar meer de indruk dat er een grote muur omheen zit. Ze is nog jong, en komt dan met een argument dat ik niks zou doen in huis. Maar goed, hebben wel meer mannen last van denk ik:). Tijdens de relatie vond ze het al erg moeilijk om liefde aan mij te uiten. Ze heeft het gevoel dat ik haar vaak niet steunde op de momenten dat ze me nodig had. Maar het komt erop neer dat we dergelijke zaken, nooit, op de juiste manier hebben besproken. Wij mannen zien niet alles, als het niet verteld wordt.
    Ik zit nu te twijfelen wat ik moet doen, want als praten niks uithaalt omdat zij niet zich niet durft open te stellen, en haar gevoel onderdrukt. Dat merk ik. Enige tips?

    Vriendelijke groet,

    Lennie

    • Beste Lennie,

      Om te beginnen heb ik een vraag voor jou. Vind je zelf dat je je vriendin wel steunt maar ziet zij het niet of steun je haar werkelijk te weinig? Dat je te weinig doet in het huishouden is dan waarschijnlijk ook bedoeld op het feit dat ze zich niet gesteund voelt. Zo voel ik het namelijk aan bij mijn vriend. Ik kan moeilijk op een fatsoenlijke manier met hem praten. Als ik met hem praat doet hij vaak alsof mijn probleem niks voorstelt en dat ik mij er maar over moet zetten. Hij heeft volgens mij het gevoel dat hij het probleem moet oplossen. Dat is echter niet zo belangrijk. Het belangrijkste is (voor mij toch) dat hij mij begrijpt! Daarnaast is een huishouden ook niet niks en zeker niet als je ziek bent.
      Ik denk dat jouw vriendin afstandelijk is gaan doen doordat ze het gevoel heeft niet begrepen te worden. Doordat ik nu zelf met zo’n situatie te maken heb, kan ik mij goed inbeelden hoe jouw vriendin zich voelt. Ik denk dat het allemaal een beetje samen hangt. Je praat moeilijk met elkaar, daardoor ontstaat onbegrip, daarop volgt dan weer dat je je niet gesteund voelt en het gevolg daarvan is dat je je gekwetst voelt en je afsluit. Het is moeilijk om dat patroon dan weer te doorbreken. Waarschijnlijk zit het zo al in haar hoofd. “Hij begrijpt mij niet, steunt me niet en ziet mij dus niet graag”. Ik zeg namelijk ook wel honderd keer tegen mijn vriend ‘zo gaat het niet!’. Maar eigenlijk voel ik mij gewoon zo gekwetst door hem omdat ik nog zoveel van hem hou. Ze heeft waarschijnlijk zo een schrik om je te verliezen (en dat klinkt misschien raar) dat ze er liever zeker van is dat ze niet meer op je moet rekenen. Daardoor zal ze dus de relatie willen beëindigen.

      Het is moeilijk om te zeggen hoe je het kan oplossen. In een relatie spelen altijd meer dingen mee dan je denkt. Wat voor mij nu zou werken is het volgende:

      1. Probeer misschien eens echt naar haar te luisteren als ze iets zegt. Zeg niet meteen dat je niet begrijpt waar ze nu weer mee zit, maar zeg dat je haar graag wilt begrijpen en steunen. Natuurlijk is dat niet voldoende. Denk er zelf achteraf nog over na wat ze gezegd heeft, misschien klopt het wel. Als je vindt dat het niet klopt, vraag dan aan haar hoe ze het eigenlijk heeft bedoeld. Geef haar ook de tijd om er over na te denken, zodat ze makkelijker kan uitleggen. Zo wordt het duidelijker voor jou. Niet elke discussie moet binnen het uur of dag uitgepraat worden. Als dat moeilijk verloopt kan je dat ook doen via mail of briefwisseling.

      2 Als je niet met elkaar kan praten omdat zij haar gevoels niet goed kan uiten en zich voor jou afsluit is het misschien een optie om samen in therapie te gaan. Eerst apart zodat je daarvoor al je verhaal kan doen en daarna samen. Het is vaak gemakkelijker om iets aan te nemen van een vreemde. Wel zou ik erop letten dat het iemand professioneel is en die jullie allebei niet persoonlijk kent. Momenteel ga ik nu zelf naar een psycholoog en ik moet zeggen dat het mij al een heel stuk geholpen heeft. Zowel met het uiten van mijn eigen gevoelens als het inzicht dat mijn vriend er op veel manieren toch wel voor mij is. Momenteel val ik wel nog gauw terug in het zinnetje van zie je wel hij ziet mij toch niet graag, maar dan denk ik iets later weer aan de woorden van de psycholoog. Het is niet omdat hij je niet steunt zoals jij wenst dat hij er niet voor je is. En dan zie ik (soms wel nog met moeite) toch in dat hij het toch goed bedoeld.

      Zo hopelijk heb je wat aan mijn reactie. Zoals ik al zei zit ik in hetzelfde schuitje. Ik kan u alleen zeggen hoe ik zou willen dat mijn vriend zou reageren. Ik ken jouw volledig situatie niet en ik ben zeker geen expert. Maar misschien heb je wat aan een andere vrouw haar mening/gevoel.

      Groetjes,
      Visje

  201. Wat een mooi en goed blog! Zelf ben ik nu ongeveer 7 keer wezen daten met een jongen. Hij is leuk, lief grappig. Tijdens de dates is het ook leuk, hij laat zien dat hij me wel ziet zitten. Besteed af en toe aandacht aan een kusje of knuffel tussendoor. Maar precies vanavond het moment dat ik weg ben van de date hoor ik niks meer over de date zelf en zijn de gesprekken zoals op bijvoorbeeld whatsapp heel oppervlakkig en kort. Terwijl ik dan juist verlang naar een ”ik vond het leuk met je schat” ik bedoel maar. Heeft dat ook te maken met zijn stukje mannelijk willen zijn/voelen? Hij heeft al 2 jaar geen relatie gehad.Hij heeft mijn ouders ontmoet en ik de zijne. Maar omdat hij zich zo afstandelijk houd buiten de dates om twijfel ik of hij mij wel leuk vind. Anders toonde hij wel meer interesse toch? Wat vindt jij?

    Gr, x

  202. Beste,

    Ik zit een beetje met hetzelfde probleem als meneer hier boven(denk ik). Echter ben ik dan wel de vrouw in de relatie.

    Het is moeilijk om mijn hele relatie in dit bericht weer te geven, maar ik ga het zo goed mogelijk proberen. Ik heb al 3 jaar een relatie met een man. Ik vind hem geweldig en ik kijk erg naar hem op. Het eerste jaar dat we samen waren verliep super. Ik voelde mij zo goed bij hem, hij was alles wat ik in een man zocht. Echt de ware voor mij! Hij was attent, romantisch, lief, verlangde naar mij, steunde mij … een droom gewoon!
    Daarna is er wat veranderd. Ik kan niet zeggen wat of wanneer juist, maar hij begon steeds meer afstand te nemen. Minder kussen, knuffelen, romantiek, …enz.
    Ergens in die tijd is hij van werk moeten veranderen en ben ik aan een nieuwe studie begonnen.
    Na ongeveer 2j een relatie te hebben geraakte ik zwanger (ongewild). We hebben het toen over een abortus gehad, maar uiteindelijk besloten (omdat we toch met elkaar verder wilden) het kindje te houden. Ik weet hoe stom het klinkt maar ik dacht stiekem dat dat ons weer korter bij elkaar zou brengen. Ik voelde mij toen al erg gekwetst door t gebrek aan aandacht dat ik kreeg.
    Na de bevalling is er veel veranderd. Mijn hobby, weekendwerk, school is vanaf toen helemaal weggevallen. Ook ben ik lichamelijk veranderd (door de zwangerschap). Omdat wijzelf geen gepaste woning hadden, zijn we in het huis van zijn moeder getrokken. Zij is toen in zijn studio gaan wonen. Momenteel heb ik geen werk (en kan dus niks bijdragen, waardoor ik mij schuldig voel) omdat ik enkele operaties moet ondergaan.
    Door deze hele situatie zijn er tussen ons enorme spanningen. Hij kan ons gezinnetje geen huis bieden en ik kan zelfs helemaal niks bijdragen. Ik voel me helemaal verloren in mezelf (begrijp me niet verkeerd, ik zou mijn kind voor geen goud in de wereld willen missen) doordat ik het gevoel heb dat ik mijn heel wereldje kwijt ben. Ondertussen woon ik al bijna een maand terug bij mijn ouders, het ging gewoon niet meer. Hij begreep nooit waar ik mee zat en ik had helemaal niet meer het gevoel dat hij er voor mij was. Zo vond hij het geen probleem om te vrijen (zonder voorspel wat mij zowel fysiek als mentaal pijn deed) maar kon hij nooit met mij knuffelen of innig met mij kussen. Ook vond hij het dood normaal dat ik hem verwende (massage, ea) zonder dat hij dat ooit eens terug deed. Zelfs tijdens de zwangerschap kreeg ik weinig steun van hem. Hij deed wel eens iets of zei wel iets liefs, maar dat was zo uitzonderlijk! Tijdens de arbeid lag hij in een zetel te rusten/slapen (ok t was ‘s nachts maar toch) als ik vroeg om mij te masseren (wat hielp om te weeën wat af te zwakken) kwam hij met moeite heel even de zetel uit. De dagen in het ziekenhuis was ik doodmoe, maar toch vond hij het nodig dat zijn petekind op bezoek kwam. Ik kon dat op dat moment echt niet verdragen en weer hadden we een enorme ruzie.
    Ik voel me zo alleen en ben zo boos op hem. Als ik ween en hem vertel wat er scheelt lijkt hij dat nooit te begrijpen. Nu denk je waarschijnlijk waarom zeg he het hem niet eerst rustig wat er scheelt en laat je het zo ver komen? Wel het zit namelijk zo dat hij mij dan ook altijd afwimpelt. Ik moet het mij allemaal niet zo aantrekken en mij neerleggen bij de situatie zegt hij dan.
    Ik moet er nu wel bij zeggen dat ik zeker geen gemakkelijke ben voor hem de laatse tijd. Ik ben heel vaak boos op hem en heb moeite met het tonen van mijn emoties (tenzij het mij te ver gaat en dan barst ik in tranen uit). Ik zit ook met mezelf in de knoop dus daar zal ik zeker aan moeten werken.

    Ik zou graag met hem verder gaan en aan onze toekomst denken. Maar dit wil ik enkel als er ook een toekomst is. We hebben nog contact, hij zegt dat hij mij wel mist en dat hij nog veel van mij houdt. Het zou leuk zijn als dat zo is maar hij zegt het enkel als ik het hem vraag. Ook heb ik niet het idee dat hij echt naar mij verlangt. Hij zegt de hele tijd dat we nu effe afstand moeten nemen zodat ik aan mezelf kan werken, dat het anders niet meer goed komt tussen ons. Ik vind dat heel moeilijk, omdat die afstand er ook al was voordat we echte “problemen” hadden. Ik vraag me gewoon af of hij gewoon iemand wilt als gezelschap (met dan wel nog af en toe seks maar meer niet) zodat hij niet alleen oud moet worden. Of dat hij vindt dat een kind 2 ouders moet hebben. Of dat hij echt nog van mij houdt en wilt dat alles goed komt. Als ik hem daarnaar vraag zegt hij elke keer natuurlijk wil ik dat het goed komt, jij bent de mama van mijn kind. Maar dat lijkt mij niet de juiste reden. Ik weet gewoon niet wat ik van hem of heel de situatie moet denken. De tijd zal het uitwijzen ja, maar momenteel ga ik er gewoon aan onderdoor. Ik wil dat hij nu eens echt duidelijk maakt aan mij of hij MIJ (niet omdat ik de mama van zijn kind ben) nog wilt of niet.

    Ik hoop dat u mij wat kan verder helpen en misschien wat meer inzicht kan geven over mijn relatie. Of hoe mannen zouden denken in deze situatie. Misschien bekijk ik het allemaal verkeerd. Ik probeer het ook anders te zien maar het lukt mij niet. Want dan denk ik weer…ja stel dat t zo zit waarom doet hij dit of dat dan wel/niet?

    Alvast bedankt voor mijn uiterst lang verhaal te lezen ;-)

  203. Beste Anna,

    Blij dat er zoiets als dit bestaat!

    Mijn situatie is al volgt en hoop dat je me erbij kan helpen.
    Al een tijdje vond ik (24 jaar) een jongen (27 jaar)leuk, eind zomer al. Ik dacht dat hij een vriendin had, dus heb geen move gemaakt. Toen ik hoorde dat deze relatie al even over was heb ik dit wel gedaan. Ik had een berichtje gestuurd met een grapje. Hij ging hier leuk op in en na verloop van tijd werd het berichten sturen meer. Hij vroeg of ik langs kwam (een straat verderop) en heb ik dit ook gedaan. Erg gezellig gepraat en ik voelde me echt op mijn gemak, iets wat ik niet snel heb bij mannen. Op het einde heeft hij mij gezoend en op weg naar huis was ik in de zevende hemel. De dag erna kreeg ik een berichtje hoe het op mijn werk was en of ik binnenkort weer langs wilde komen, omdat hij dat leuk zou vinden. Ben hier niet gelijk op ingegaan, ook omdat ie vaak s avonds stuurde of ik kwam als ik al te bed lag. Ik berichtte hem ook terug dat hij eerder hiermee moest komen en of we niet beter een date kunnen plannen. Hier ging hij niet op in. Een week erna had ik een feestje en hij was naar het theater geweest. Hij vroeg of ik langs kwam, dit deed ik. Die avond hebben wij het ook gedaan, niet echt slim maar ik ben niet iemand die dit zomaar doet, maar ook omdat het voor mij vertrouwd voelde. Dag erna vroeg ie weer of ik binnenkort weer eens langs kwam en zijn deur altijd voor me open stond. Op een avond vroeg ik wat hij aan het doen was en hij was uit eten met vrienden. Ik vroeg wanneer hij mij eens uit eten nam, maar hier reageerde hij niet op. De dag erna was ik jarig en ik berichtte hem meer voor de grap of hij nu eens bij mij kwam zodat de rollen eens omgedraaid waren. Hier reageerde hij nauwelijks op. Ik kreeg niks meer terug. Ik berichtte hem dat ik van zijn korte antwoorden en negeren in onzekerheid zat en dat ik me niet prettig voelde. Hij liet weten dat hij twijfelde om met me op date te gaan, dat het zeker niet aan mij lag en dat het een gevoelskwestie was. Ik was erg verdrietig. Hij ging te skiën en ik heb hem anderhalve week met rust gelaten. Toen berichtte ik hem hoe hij het op vakantie had en reageerde ie leuk terug. Paar dagen erna was ik aan het tappen op een feestje waar hij ook was. Hij kwam steeds aan de bar, bestelde drinken wat ie genees opdronk en zocht veel oogcontact. Ik deed luchtig maar aardig terug wilde er niet teveel van verwachten. Hij trok zijn jas aan maar bleef en bleef. Toen mijn dienst erop zat ging ik naar huis. Op het moment dat ik ging, ging hij ook en stelde voor samen te fietsen. Vlakbij zijn huis gepraat zn 2 uur erg lief en leuk was hij en kon van die twijfel niks merken. Hij zoende me en weer was ik weer helemaal in de wolken. 2 dagen erna zag ik hem weer ik de kroeg. Hij deed wat ontwijkend en toen hij naar huis ging vroeg ik hem te wachten. Hij liep alvast voorruit en ik fietste achter hem aan. Weer leuk gepraat gelachen en gezoend. Ik stuurde hem daarna nog een lief berichtje, niks terug gehad. Dat ik toch maar iets wilde horen vroeg ik of ik mijn muts had laten liggen. Hij beantwoorde zeer beknopt. Ik vroeg hoe hij het weekend had gevonden. Weer kortaf. Ik stuurde dat ik het erg leuk had en of hij dat ook vond. Hij stuurde dat ie het niet wist maar dat dit niet ging werken en dat dit niet aan mij lag. Dat hij me wel op date kon vragen maar zichzelf en mij voor de gek zou houden. Ik heb gestuurd dat ik het erg jammer vond maar zou proberen los te laten.

    Maar dat kan ik dus niet! Hij is gewoon het einde vind hem helemaal leuk! Laatste contact is een kleine week geleden. Ik hoorde dat hij vandaag in cafe vertelde dat ie het te druk had voor een relatie, mij leuk vond maar niet verliefd was blabla..

    Wat moet ik doen om hem weer terug te winnen? Ik denk dat het hem te dichtbij komt? Dat het hem benauwd? Want als we samen zijn is het goed dan merk ik niks van twijfels of vreemd gedrag! En als t bij mij zo goed voelt moet ik toch wel merken als t niet wederzijds was? Kunt u mij helpen?

    Excuses voor de eeergggg lange uitleg! Liefs

    • Beste Jade,
      Welkom. Het spijt me om te horen voor hoe het tussen jou en deze man is gelopen.

      Jade ik heb een vraag aan jou. Ben je weleens in een pretpark geweest? Op een achtbaan of een andere attractie? En terwijl je aan het genieten was van de attractie kon je merken wat andere mensen voelen? Waarschijnlijk niet. Wanneer emoties, ook positieve emoties ons overspoelen zijn we niet altijd in staat om te zien wat om ons heen gebeurt. Ik zeg niet dat deze man niet van contact met je genoot, maar om met zekerheid te zeggen dat hij dezelfde gevoelens had als jij, kan je niet.

      Waar je ook rekening mee wilt houden is dynamiek van de aantrekkingskracht in de relatie. Daar kan je meer in mijn boek over vinden.

  204. Hallo.
    Ben al een hele tijd met een man samen.
    Veel vriendinnen heeft die altijd gehad.
    Sinds een paar jaar hebben we weinig tot geen sex meer.
    En als we het hebben dan denkt die alleen aan zichzelf.
    Laatste tijd komt ie midden in de nacht met aan mijn anus te kriebelen en kreunt dan heftig.
    Ook als je zijn anus aanraakt krijgt ie een erectie.
    Soms denk ik dat ie homo of bi is.
    Verder mij sexueel bevredigen doet ie al lang niet meer.
    Als ik vraag of die homo is zegt die doe niet zo gek.
    En steeds als we eens sex hebben en hij gaat in me komt ie snel klaar en is moe.
    Hij heeft ook een hele tijd een infectie aan zijn penis gehad.
    Ik weet niet meer wat er met hem aan de hand is.
    Hoe kom ik erachter of die homo of bi is?

    • Hallo Gerda,
      Ik weet niet of deze man homoseksueel of biseksueel is. Vooral niet aan de omschrijving die jij hebt gegeven – zijn verlangen voor anale seks. Veel heteroseksuele mannen hebben deze verlangen en die hebben niks met homoseksualiteit te maken.

      Dat deze man jou seksueel niet wil bevredigen is een andere verhaal.

      Voor een deel ben je daar zelf voor verantwoordelijk en wil je aangeven wat voor jou werkt en wat niet.

  205. Beste Anna :-)
    Hopelijk kan jij mij helpend advies geven, ik wordt namelijk gek van het denken :-S

    Ik heb 3 maanden geleden een man leren kennen, totaal hebben we elkaar 5 x gezien. In de tussentijd hebben we beiden al een paar keer onze ‘dates’ afgezegd ivm werk ,verplichtingen. In deze 3 maanden hebben we ook sexueel contact gehad. Ondertussen heb ik veel contact gehad via WA en hebben we het over serieuze onderwerpen gehad wat betreft relatie’,toekomst, etc. Door het sexueel contact ben ik op de 1 of andere manier meer naar hem toe gaan trekken. Het lijkt alsof ik nu verwachtingen heb, wat betreft over relatie etc. Alleen nu komt het grote probleem, ik merk dat hij afstandelijke wordt,zegt onze afspraken af,spreek hem niet meer elke dag. Doordat ik er zo mee zat heb , ik hem 2 keer een bericht een gestuurd ..met van ik wil weten waar ik aan toe ivm het afzeggen,misschien heeft de ander interesse verloren in de ander. En dat ik het niet leuk vind hoe het er aan toe gaat nu. Hij blijft het maar op zijn werk gooien,dat hij niet weet hoe hij het moet inplannen maar dat hij wel gek op mij is. Toen ik hem vroeg wat lijkt jou het beste , het contact verbreken ? Zei hij dat hij het jammer zou vinden en dat niet zo willen. Omdat hij mij graag zou willen blijven zien. Op dit moment heeft hij nog geen huis omdat hij hiervoor een huis huurde samen met zijn ex, over paar maanden is zijn huis klaar. Elke keer krijg ik te horen het is druk met werk en dat hij het lastig vind, het zou makkelijker zijn als hij een eigen huis zou hebben. Ik merk wel sinds hij een nieuwe functie hebt, dat het afspreken etc verminderd is. Hij is gauw moe, wilt daarna liefst thuis zijn (woont bij zijn ouders). Hij zegt wel dat hij me heel erg leuk vind en gek op me is maar dat is niet te merken ? Ik neem aan als je iemand leuk vind doe je daar moeite voor :-( want ik heb nu het gevoel alsof ik gebruikt wordt….. En aan de ene kant wil ik hem niet laten gaan vanwege zijn werk, want ik weet dat hij erg ambitieus is.
    Plss help me Anna ! A girl in doubt

    • Beste Naomi,

      Je zegt dat jullie elkaar nu 3 maanden kennen en in de 3 maanden hebben jullie elkaar 5 keer gezien, klopt dat?

      Als dat zo is, dan heb ik een vraag aan jou:

      Verwacht je van een man (of wie dan ook), dat hij na 5 keer een vrouw te hebben gezien al weet of hij een relatie met haar wil?
      Verwacht je dat een persoon na 5 dates al weet of hij met een andere ziel voor de rest van zijn leven bij elkaar wil blijven?

      Want dat is wat jij van hem vraagt: neem je mij mee naar een onbewoonde eiland om de rest van je leven daar door te brengen of ga je voor een andere vrouw, die beter bij je past, zoeken?

      En zijn antwoord is natuurlijk: ik weet het niet.

      Omdat jullie elkaar nog niet lang genoeg kennen. Of voor hem niet lang genoeg in ieder geval.

      Wat jij vraagt is onrealistisch en je zou meer geduld willen hebben.

  206. Ik heb een vraag:
    Ik zit al een paar maanden in een studentenclub waar er ik al een tijdje aan het flirten ben met een jongen (die gekend is als ‘player’), we hebben al een paar keer een serieus gesprek gehad met elkaar over alles en nog wat. Waar hij ook zei dat hij nu wel op zoek was naar een meisje. En nu uiteindelijk achter een feestje ben ik bij hem blijven slapen, maar enkel gekust. Ik wil niet verdergaan zolang ik niet zeker weet of hij het meent.
    Maar nu sinds een paar dagen hoor ik niks van hem, ik zie hem wel zitten, en ben bang dat het niet wederzijds is.

    Wat denk jij en wat moet ik doen?

    • Paulien,
      Als deze jongeman zoals jij zegt een ‘player’ is, dan zou hij net te verlegen zijn en geen moeite hebben om aan een vrouw duidelijk te maken wat hij voor haar voelt. Daarom hoef jij nu ‘niks’ te doen. En indien hij niet veel van zich horen – weet jij genoeg.

  207. Beste Anna,

    Wat fijn dit allemaal te lezen, het sterkt enorm!

    Ik wilde wat vragen, ik heb een leuke jongen ontmoet via een datingsite, we hebben elkaar nu 5 keer ontmoet en ik vind hem heel erg leuk. Ik heb het gevoel dat hij mij ook wel leuk vindt maar hij spreekt het niet uit, als het op het gevoel aankomt is hij afstandelijk… Maar ik ben nu heel erg verliefd op hem geworden. Zal ik dit naar hem uitspreken of kan ik beter wachten tot hij daar toenadering in zoek? Het liefst zou ik het vragen en het erover hebben maar ik durf het niet.

    Groetjes Sandra

    • Beste Sandra,
      Welkom. Mijn advies is om daarmee te wachten totdat een man zelf over zijn gevoelens begint. Omdat uitspreken van jouw gevoelens niks in hem zal veranderen en situatie voor hem alleen maar gecompliceerd kan maken. Ook wanneer je het uitspreken van gevoel wilt doen omdat je meer zekerheid wilt, is dat geen goede plek om je gevoel vanuit te vertellen.

  208. Mis een paar dingen….. moeten (wij vrouwen ) onze gevoelens maar aan de kant zetten?
    Om de man het naar hun zin te maken?
    Denken mannen ook zo na over onze gevoelens ??

  209. Hallo,

    Mooie site is dit!! Herkenbaar!!

    Ik heb een vriendschap plus gehad van 8 maanden.
    Voordat ik in contact met hem kwam had ie net een half jaar ervoor zijn partner verloren aan een ziekte. We hadden een leuke klik en voelde fijn en vertrouwd als we bij elkaar waren. We hadden het er al samen vaker over gehad om wat meer stapjes te gaan zetten op weg naar een fijne relatie. Begreep ook al dat we hierin vooral kleine stapjes te maken hadden gezien wat hij meegemaakt had.
    Maar ondanks het er over hebben, veranderde er niet veel aan onze vriendschap plus. We spraken wel regelmatig af, maar deden amper leuke dingen samen etc dan alleen bij elkaar op visite komen tot vaak wel laat in de nacht. Ooit had ie wel gezegd dat ik eigenlijk ergens iets te vroeg gekomen was in zijn leven ook aantal gedragingen karakter dingen herkende hij veel bij zijn verloren partner.

    Bij mij kwam op een gegeven moment het gevoel is dit alles wat er uit te halen valt? Mijn behoeften zijn zoveel meer en ondanks het respect en rekening houden met waarin zelfs leuke dingen samen doen al een te grote stap leek en hij op een of andere manier toch ook nog erg behoefte had aan aandacht van andere vrouwen ( niet zozeer iets van hoeven maar wel aandacht) had ik hem gebeld dat we beter vrienden konden blijven omdat het voor mij voelde dat hij er niet klaar voor was. Nou prima was een super fijn gesprek.
    Meteen volgende dag na ons gesprek las ik dingen op zijn fb naar over andere vrouwen in een bepaalde aandacht wat voor mij heel respectloos voelde naar de maanden die we gehad hadden en ook omdat we die avond ervoor voor vriendschap zouden gaan maar natuurlijk mijn gevoel nog niet daar op vriendschap kan zitten meteen.
    Ik was zo boos en gekwetst en heb die frustraties er bij hem uitgegooid en gezegd wat het met mijn gevoel deed.
    Hij zei als ik niet zeg waar ik het over had ik het bekijken kon voor mij dus nog eens extra ziel trappen en zei dat het voor mij helemaal niet meer hoeft. Ik was zo boos dat ik niet eens heel precies over zijn fb berichten kon uitleggen wat ik bedoelde maar hij wilde al binnen minuut weten en meteen in zelfde sms erachteraan dat ik bekijken kon.

    Hij had me meteen geblokkeerd op fb en daarna zijn ongenoegen geuit op zijn fb
    ( boos ). Wat ik ook erg respectloos vond, na paar dagen laten bezinken had ik hem een sms gestuurd met dat ik het goed afsluiten wil en niet in ruzie klaar wil zijn nou dat wilde hij ook niet. Wel gezegd dat ik het erg kinderachtig vond dat hij me toch ergens zo te kakken heeft gezet op zijn fb en dat het bij mij iets onomkeerbaar gemaakt heeft. Heb hem het beste gewenst en hij mij ook daarmee klaar dus.

    Maar wat ik als enige wat moeilijk vind te begrijpen is dat na zoveel maanden bepaald contact en steun en band ook vriendschappelijk het dan zo makkelijk allemaal klaar is voor hem en het schijnbaar dus helemaal niks voorgesteld heeft anders was ie er wel anders mee omgegaan.
    Heb alles verwijderd en ben op weg naar verder met mijn leven, maar toch zal ik dit stuk niet echt gaan begrijpen en misschien zou ik dat ook niet moeten willen proberen maar moeilijk in dat stuk berusting te vinden.

    • Ik wil je proberen te helpen begrijpen. Mensen durven heel vaak niet eerlijk te zijn over hun werkelijke gevoelens voor iemand en gebruiken dan hun situatie (in dit geval het prille overlijden van zijn vrouw) als smoes. “Ik kan nog geen relatie aangaan want ik ben er niet klaar voor”, in plaats van dat ze zeggen “ik vind je wel heel leuk, maar niet leuk genoeg voor een relatie, ik voel niet dat je de ware bent voor mij”. Maar omdat alleen zijn ook niet fijn is blijven ze toch de vriendschap plus onderhouden, toch wel fijn om zo af en toe of regelmatig samen met iemand te zijn en ondertussen zoeken ze ook contact met andere vrouwen in de hoop dat daar de ware wel tussen zit die het verdriet dat ze voelen door het wegvallen van de vorige relatie kan doen laten vergeten. En omdat jij de ware niet voor hem was is voor hem zoals jij zegt “het dan zo makkelijk allemaal klaar heeft het schijnbaar dus helemaal niks voorgesteld …”

      • Maar sta niet gek te kijken als hij toch weer op een gegeven moment contact opneemt omdat hij “iets” mist. Alleen zou ik daar niet op ingaan als ik jou was.

  210. Beste Anna,

    Ik wil toch even kijken of jij een advies voor mij hebt. Ik heb al veel gelezen op jouw site maar wil toch nu even mijn situatie met je delen.

    Een half jaar lang heb ik een relatie met een man gehad. Alles ging super en snel. Hij woonde al snel bij mij en deden alles samen. Dit is echt niet van mij alleen afgekomen. En we hebben het er ook wel eens over gehad van “gaan we niet te snel?” En dan zei hij., Ik heb altijd gezegd dat ik dit nooit zou doen, maar nu snap ik helemaal het gevoel. En hij wist het 100% zeker dat hij dit wilde.
    We hebben nooit geen ellende gehad. Alles liep en we lagen constant op 1 lijn. Hij dacht het ik zei het.
    Er was 1 ding en dat was zijn ex. Hij heeft heel veel met haar meegemaakt en ik had het idee dat hij haar niet helemaal los kon laten. Hij is hier zelf wel eens over begonnen. Maar dan vond hij het erger dat hij nog wel eens contact met haar had en dat niet tegen mij verteld had. Ik heb toen gezegd dat ik dat geen probleem vind als hij maar wel voor 100% achter ons stond. En dan zei die weer dat daar geen twijfel over mogelijk was. We kwamen haar ook nog zo nu en dan tegen en dat ging altijd prima. Heel oppervlakkig contact tussen haar en mij en ook niet veel meer tegen hem. Zij heeft voor mij eigenlijk nooit echt een rol gespeeld.

    Ander halve maand geleden is ons een huis aan geboden. Hij was helemaal lyrisch en wilde daar graag met mij samenwonen. Helemaal leuk. Ik heb het allemaal rustig over me heen laten komen. Hij was er helemaal vol van. En we hadden alle meubels al uitgezocht.
    Niks aan hem deed me aan hem twijfelen.

    Nu 2 weken geleden, 3 weken voor dat we de sleutel zouden krijgen, heeft hij het uitgemaakt. Het ging hem allemaal te snel. Hij kon het niet de stap was te groot. En hij twijfelde aan ons. Ik was met stomheid geslagen. En kon niet geloven dat dit gebeurde. Ik heb hem gevraagd of zijn ex hier ook mee te maken heeft. Hij beaamde dat. Hi heeft nog te veel onverwerkte gevoelens voor haar. Mijn wereld stortte in elkaar.

    Ik heb hem een aantal x gevraagd of het nu ook echt over is tussen ons. Dat kan hij niet zeggen. Hij houdt nog van mij maar hij heeft tijd nodig om al zijn problemen op te lossen. (dwangmatig sporten hoort ook bij zijn problemen)

    Hij is een weekje weg geweest om even tot zich zelf te komen. Ik ben er toen achter gekomen dat er van af mijn kant ook dingen zijn fout gegaan. Ik ben namelijk extreem verlegen. En zelfs zo verlegen dat ik mijn gevoel naar hem altijd bedrukt heb getoond. Ik wilde meer maar dat kon ik niet. Het zelfde de spanning voor de sex. Tijdens de sex was er niks aan de hand. Hij heeft ook wel eens gezegd dat hij het jammer vond dat ik nooit het initiatief nam.

    Toen hij terug kwam stond hij meteen voor mijn deur. Hij had me heel erg gemist. En had het er heel moeilijk mee. Hij wil nog steeds ruimte omdat hij denkt dat deze ruimte nodig is voor een evt. vervolg van ons. Hij gaat nu stappen onder nemen voor zijn problemen. Ook ik ga stappen ondernemen om te leren hoe ik met mijn verlegenheid om moet gaan.
    Ik heb zelf heel veel moeite met deze pauze. Maar ik geef het hem wel. Maar ik vraag me af.. Hoe moet ik hier mee omgaan?
    Moet ik aan hem tonen dat ik bezig ben met mezelf te ontplooien?
    Moet ik echt op hem gaan zitten wachten? Want dat is wat hij aan mij vraagt.
    Of is dit een uitzichtloze situatie en moet ik er helemaal maar mee stoppen?
    En als er een vervolg komt hoe moet ik daar mee omgaan?
    Kortom wat moet ik hier mee?

    • Bella, welkom.

      ‘Vrouwelijke’ (lees meer over vrouwelijke en mannelijke in mijn e-boek) voelt zich thuis in een relatie, en zal het leven zonder relatie, welke relatie dan ook: intieme relatie, met vrienden, kinderen, kennissen, niet willen. ‘Mannelijke’ aan de andere kant is thuis als ie ‘alleen’ is. Wanneer committent te dicht bij komt, willen mannen, of ik kan beter zeggen ‘mannelijke’ in ons allemaal, en vooral bij veel mannen, goed overwegen of relatie hebben is beter dan alleen zijn, of niet. Dat is ‘normaal’ en gebeurt bij veel stellen. En wanneer hij zal constateren dat een relatie hebben is beter dan ‘alleen’ zijn, dan zal hij voor een relatie kiezen. Geef hem daarom even de tijd om hierover na te denken. Paar maanden.

      Betekent niet dat je hem in de tussen tijd moet bewijzen dat je een perfecte partner bent. Je kan je best blijven doen, maar je hoeft niet te ‘slijmen’.

      En als er een vervolg komt, dan moet je niet terug kijken en twijfelen omdat hij tijd nodig had om over na te denken. Hoe de toekomst zal verlopen, zal hier los van zijn.

      • Dat vind ik ook zo moeilijk. Ik wil juist niet slijmen. Maar wil ook niet maanden uit zijn leven verdwijnen. Wat is hiervoor een goede aanpak?

        • Initieer geen contact. Maar je hoeft ook niet uit de weg te lopen wanneer hij contact opzoekt. Blijf voor hem open. Heb je mijn e-boek al gelezen btw?

          • Ja heb je e-boek gelezen :) Zelf heb ik ook geen contact met hem gezocht. Hij daarin tegen stond al 1x voor mijn deur en contact mij ongeveer om de dag.. Ik ga mijn best doen om je advies zo goed mogelijk op te volgen en je boek nog eens door lezen.

  211. Bedankt voor het boek het was heel intersant en dit is een beetje een ander probleem maar heeft er ook mee te maken maar kon nergens vinden waar je het goed kon zetten dus zet ik het hier, hier vertel ik je wel een paar probleempjes ik heb een afstand relatie ik woon in limburg(kerkrade) mijn vriend woont in noord-holland(aalsmeer/kudelstaart wij hebben hier totaal geen problemen mee dat we van elkaar ver afwonen en kunnen daar mee leven het is niet leuk natuurlijk en hij is 18 jaar en ik 17 en hebben al meer dan negen maanden ik heb een probleem dat ik denk dat hij mij bedriegt…woensdag wou mij een oude vriend van hem mij toevoegen dat heb ik toen gedaan maar die oudere vriend heeft een hekel aan hem en vertelde mij dat hij een andere hyves had die ik niet kende ik ging met hem praatte omdat ik mijn vreind de laaste tijd best weinig sprak dan en zei hij nou dan geeft hij wel veel om je he enzo en zei hij dat hij meschien wel met andere meijses was aan het klooien ik gaf er niet echt antwoorden op en gaf hij mij de link van de hyves maar die hyves er zijn aparte was een amateur hyves dat doe ik ook dan speel je een personage na uit een serie dus ook met vreindjes en vreindinnetjes en zag ik hem zn persongaze wat hijz ei dat die hyves van mijn vreind was met een andere naam staan van een andere personge normaal doet hij zoiets met mij dus ik schrok wel heel erg ik weet wel dat veel mesnen dat doen en dat dat op hyves geen echte relaties zijn amar toch werd ik wel onzeker en bang en moest huilen en kreeg paniek aan vallen en dacht hoe kan hij mij dit aan doen? want er stonden allemaal van berichtjes van schatje enzo en lieve dingen en ik ben zo die snel ongerust raakt en in paniek raakt ik heb al zowiezo niet veel vertrouwen in hem en ben altijd bang dat hij me bedriegt dus kijk ik vaak zn dingen na omdat ik zn wacht woorden van sites weet dus ik belde hem op en hij nhoorde dat ik had gehuild als verdedeging zei ik dat er niks was maar hij had me toch overgehaald en zei wat er was hij was geschrokken dat ik dacht dat hij me bedrog hij zei natuurlijk van niet en dat die hyves vroeger van hem was maar nu niet meer en dat hij van die vriend kan zijn dien een hekel aan hem had hij was natuurlijk wel boos en gekwest enzo en had ik hem aan me moeder gegeven heeft hij het ook allemaal aan mn moeder verteld enzo maar ik vertrouwde het toch noge en klein beetje niet dus ik bleef elke dag er naar kijken en zach ik dat er ook een andere hyves was waar zijn geboorte datum stond en verjaardag dus ik ging er van uit datw as gister toen ik dat ondekte dat het van hem was stond weer met een ander meisjes haar naam en dacht hoe kan dit nou? hij zei toch dat hij min zou vertellen als hij een nieuwe hyves had die was op 2 februari opgericht toen had ik hem nog niet geizen we hebben elkaar al 2 maanden niet geizen omdat hij een boet had gekregen en hij dat moest afbetalen en dat hij dat niet zelf kon en dat van zn ouders leende en dat steeds terug betaalde nu ook nog verzkeringen enzo en vaker was het dat hij niet kon komen vanwege zn studiefinaciering kwam er niet aan omdat hij een andere pas had aangechaft soorrt van iban rekening ofzo sinds februari? en kon hij vrijdag niet komen omdat hij geen geld had dus wouden ik en mn moeder dat betalen maar hij zei dat dat niet kon en dat het mesvchien verkeerd terecht kon komen dus dachten we dat hij niet kon konden enzo hier hebben we het niet meer over gehad en dus ging in verder over die hyves nu hij belde me net op dat moment toen ik dat had gezien en hoorde me snikken enzo en vraagde wat er was en zei het toen hij was boos en terleurgesteld dat ik hem weer niet vertrouwde en dat hij het zat was en er moe van was dat hij steeds werd geconverteert met dat hij me bedriegt wat niet zo was en dus hij kloink kortaf en boosen beetje verdrietig en hij moest ophangen omdat hij stiekem altijd beltmet zn vader telefoon wat soms niet mag dus vraagde ik aan mn moeder of ik hem mog bellen wanyt had zelf geen beltegoed bdus hij kwam aan de lijn hij klonk nog steeds niet blij en zei dat ik hem blij wou maken maar dat het effe niet kon zei hij dat hij moest afkolene enzo dus ik was heel nerveus als hij zo doet en snapte het gwn niet dat ik hem niet vertrouwde en hij mij wel en dat ik niet moest zoveel moest nadenken en zorgen maken en op een moment deed zn telefioon niet en hoorde me niet meer gebeurd wel vaker dus hij hing op bedle hem paar keer maar meteen voicmail sinds dien heb ik hem niet gesproke kan zijn dat ik hem pas weer vanavond hoor anna ik woord zo gek van dit en zo onzeker ik weet niet wat ik moet doen en wat ik hier van moeten en van wat ik moet vanuit gaan en de 22ste maart zou hij wel geld hebben dus afwachten of hij dan wel komt xxx kimber alvst bedankt voor u hulp want ik zit hier echt mee

    • Kimber,

      Wat jij doet is niet vreemd. Mijn vermoeden is dat je weinig aandacht van je vriend krijgt en daarom wil zijn aandacht krijgen op een manier die minder constructief is. Tegelijkertijd je wil beseffen wat je van deze jonge man vraagt. Ik weet dat je nog heel jong bent voor seksualiteit. Daarom de vraag is: of deze man bereid is om op jou te wachten. En daarbij komt nog het fijt dat jullie elkaar eens in paar maanden(?) kunnen zien. Als deze man niet bereid is om op jou te wachten er is niks wat je kan doen, om hem op een ander gedachte te brengen.

      • Ja het is zo dat ik hem de laatste tijd weinig spreek. ja. Maar maak me nog een beetje zorgen over dat hyves gedoe. Maar dat zou denk ik wel goed zijn. We hebben al seks gehad, zeg ik er even bij. Ik denk dat het nu wel redelijk goed gaat, alleen doet het me pijn dat ik hem de laatste tijd niet vaak spreek vanwege zijn internet omstandigheden op zijn werk. Komt hij online extra voor mij en zo. Wat voor mij vaak niet leuk is, is dat hij soms bot doet. En dan denk ik: vindt je het niet leuk dat ik bel? Al zegt hij van wel. Maar ik weet het echt niet goed meer. Maar misschien weet je tips voor mij wat ik kan doen en wat ik hier van moet denken en wat dit te betekenen heeft?

        • En we zien elkaar als hij geld heeft, twee keer in de maand. Dan komt hij naar mij toe met de trein. Misschien kan het zijn dat ik me te gek maak en zo dus weet ni