WAAROM ZORGZAME, LIEFHEBENDE PARTNERS OVERSPEL PLEGEN


Waarom gaat iemand vreemd terwijl hij veel van zijn partner houdt? Waarom doen mensen dit keer op keer? Waarom kan iemand die heel lief en zorgzaam kan zijn, de ander zoveel pijn bezorgen? Waarom doen ze dit terwijl ze zeggen een goed seksleven met hun partner te hebben? Draait het puur om afwisseling, spanning en avontuur? Of is er meer aan de hand? En zo ja, hoe ga je hier mee om?

Wanneer we met pijn van bedrog worden geconfronteerd, willen we vaak weten: waarom? Waarom doet een persoon de dingen die hij doet? In onze zoektocht naar antwoorden komen we bekende oorzaken tegen die ons vertellen waarom iemand vreemd kan gaan:

– afwisseling/avontuur;
– ego;
– slechte relatie;
– te weinig/onbevredigende seks.

Maar is die lijst met oorzaken compleet?

Hoe de ouders de toekomst van hun kind beïnvloeden

 
Het gedrag van een persoon heeft soms niet zozeer met de relatie zelf te maken, maar eerder met de rol die hij als kind in de relatie tot zijn ouders had. En dit is wat we zelden op het ‘waarom’- lijstje te zien krijgen: de rol van associaties uit onze kindertijd.

Wat bedoel ik hiermee? Stel je voor: een jongetje groeit op met een vader die geen respect voor vrouwen heeft. Of hij groeit op met een vader die weinig aandacht geeft aan zijn moeder. Of de vader is hard naar zijn vrouw toe, zijn kinderen en de omgeving.

Mannen die dat soort vaders hebben gehad, worden vaak een sterke emotionele steun voor hun moeders. Terwijl de moeder zich in een bijzonder slechte situatie bevindt in de relatie tot haar echtgenoot creëert ze – tegelijkertijd – een band met het kind, die meer van het jongetje vraagt dan gezond is.

Zo heb ik met een cliënt gewerkt die in het bed van zijn moeder sliep, totdat hij negen jaar oud was. Hij ging niet naar school totdat hij tien was. Zijn moeder was eenzaam. En omdat ze de emotionele steun van haar man miste, had ze in haar kleine jonge een emotionele compagnon gevonden.

Deze kinderen groeien op als hele gevoelige zorgzame mensen. Ze leren om zich met het hart van hun moeder te identificeren. En ze beloven zichzelf dat ze nooit zo’n man zullen worden zoals hun vader. En natuurlijk eindigen ze met sommige foute en slechte dingen, die ze van hun vader ‘afgekeken hebben’. Niet altijd even slecht, maar erg genoeg.

Een jongetje, dat met een extreem zelf gefocuste, strenge of een agressieve vader is opgegroeid, kan later in het leven worstellen met het volgende: hoe met dat deel in hemzelf, dat assertief zijn heet, om te gaan? Omdat hij niet weet hoe hij én teder kan zijn en toch voorover kan leunen, actie kan ondernemen of op eigen behoeften kan focussen op een productieve manier. En dan gaat hij zoeken naar een uitlaatklep.

Compartimentalisatie

 

Om antwoord op hun dilemma’s te kunnen vinden, kunnen deze personen hun seksualiteit compartimentaliseren. Ze weten hoe ze heel lief kunnen zijn, want dat is de rol die ze hebben geleerd in de relatie tot hun moeder. Daarom kunnen ze moeiteloos schattige puppy’s zijn voor hun vrouw. Maar ook teder voor hun kinderen of collega’s. Maar ze weten niet hoe op een productieve manier assertief te zijn. Dit kan ertoe leiden dat ze moeite hebben met leidinggevende rollen in vele situaties in het leven, dus ook in het eigen gezin of de relatie. Of hoe ze seksueel met hun vrouw kunnen zijn vanuit de plek van vrijheid.

Tegelijkertijd creëren ze een eigen wereld met hardcore, lustvolle en hogere intensiteit maar lagere emotieseks. Een moment waarop ze niet bang zijn om hun assertiviteit/agressie te uiten in een vrije maar toch respectvolle vorm. Er vindt een verdeling plaats die voor twee realiteiten zorgt.

Niemand heeft deze kinderen geleerd hoe ze op een constructieve manier leiding kunnen nemen. Hoe ze op de eigen behoeften kunnen focussen en tegelijkertijd lief kunnen zijn. Hoe ze assertief kunnen zijn in een gelijkwaardige relatie. Of hoe ze constructief dominant kunnen zijn met een overeenstemming van beide partijen.

Het kind heeft zich te veel met de zachte, te meegaande kant van zijn moeder geassocieerd. En wanneer hij te veel op zijn moeder wil lijken, want hij wil niet op zijn vader lijken, en delen van haar in zichzelf te veel wil cultiveren, kan het ervoor zorgen dat hij assertieve delen in zichzelf gaat blokkeren. In het leven van zo’n persoon kan nog steeds een verlangen aanwezig zijn om naar een manier te zoeken om de behoefte tot wilskracht en resoluut zijn toch te kunnen uiten.

Dit kan ervoor zorgen dat sommige gevoelens worden geclassificeerd. En een persoon besluit, vaak onbewust, om alleen toegang tot die gevoelens te hebben binnen een bepaald kader. Hij sluit zich af voor sommige delen in zichzelf, maar … hij doet dat alleen in sommige settings of situaties. Bijvoorbeeld: hij laat zichzelf niet toe om productief assertief te zijn in seksualiteit met zijn eigen vrouw, maar wel met een prostituee.

Gekwetste mensen kwetsen mensen

 

Hij ziet zijn vrouw als een maagd, een porselein poppetje, die hij in zijn glazenkast heeft staat. Een kast die hij, vaak zonder haar verzoek, zelf heeft gebouwd. En het enige moment waarop hij haar uit die kast haalt, is wanneer ze afgestoft moet worden. ‘Ik zal nooit zijn zoals mijn vader. Ik zal nooit agressief zijn tegen mijn vrouw’, zegt hij tegen zichzelf. ‘Ik geloof dat in de relatie met een vrouw zijn betekent dat ik op haar behoeften moet focussen en haar verlangens moet vervullen en niet die van mijzelf.’ Dit is een rol die hij op zichzelf neemt. Maar onbewust wijst hij ook een rol aan zijn vrouw toe. Een rol waar zij vaak niet eens om heeft gevraagd.

Zijn lijf verlangt naar passie, avontuur, spel en plezier. Hij verlangt naar creativiteit. Maar die heeft hij in de relatie met zijn vrouw in zichzelf geblokkeerd. Een ‘goede/slecht jonge-dilemma’ die voortkomt uit een onproductieve relatie met de vader, maar ook met de moeder.

In onze zoektocht naar het waarom willen we niet alleen kijken naar de destructieve gevolgen van het gedrag en hoe de wond in de relatie te helen, maar ook naar de littekens in de ziel van een persoon. Omdat zij de situatie voeden. Wanneer dat niet gedaan wordt, missen we een essentieel deel van de dynamieken in de relatie, of in de motivatie van het gedrag.

En niet alleen dat, wanneer we niet bij de kern van de oorzaken kunnen komen, zal zijn partner het ook voelen. Zelfs als zij moeite zal hebben met het articuleren waarom haar vertrouwen maar niet terug wil komen, ze zal zich nog steeds niet kunnen ontspannen. En ook het opbouwen van geloof en overtuiging, die voor haar zo belangrijk zijn, loopt vertraging op. Omdat niet alleen zijn gedrag maar ook haar vertrouwen cruciaal is voor de toekomst van de koppel.

* In dit artikel ligt de focus op een man. Uiteraard kunnen soortgelijke dynamieken, maar vaak om andere redenen (drijfveren en motieven die een eigen artikel verdienen), ook bij vrouwen voorkomen.

 


 

RELATIETHERAPIE & COACHING

ANNA KLIJN CONSULTANCY

Woudrichem NB
06-44494507 ma.-vr. van 9:00 tot 20:00

ONDERZOEK COACHING
Wanneer één partner zegt: ‘Ik ben er klaar mee,’ en de ander zegt: ‘Ik wil het nog een kans geven’, is dit waar u naar zoekt. Onderzoek Coaching is speciaal ontworpen voor koppels met verschillende agenda’s. Lees verder

RELATIETHERAPIE
Heftige relatiecrisis, geschade vertrouwen of voelt u niet zoveel meer voor elkaar? Leer verder
 


 
 

Lees de reacties of plaats die van jou!
Leuk artikel? Honger voor meer? Ontvang gratis updates

Deel je gedachten

*