IK BEN ONGELUKKIG, REGEL ALLES, HIJ HEEFT ZWARE BAAN WAARDOOR ER THUIS NIETS UIT ZIJN HANDEN KOMT


Ontevreden zijn of zelfs mopperen heeft meestal een positieve functie. Want knorrig, boos of geïrriteerd zijn, wordt meestal veroorzaakt door een berg van niet uitgekomen verlangens, hoop, dromen, behoeften en/of wensen. Ongelukkig voelen is het signaal om aandacht te geven aan de genegeerde onderwerpen.

Maar klagen is een kunst. Wanneer we dit ongeletterd doen, brengen de acties ons verder bij onze doelen vandaan. Met andere woorden: we kunnen te hard zijn in het uiten van ongenoegen en daarom geen positieve resultaten bereiken. Of we gaan de andere kant op en wachten te geduldig op de veranderingen die plaats moeten vinden. En daarom cijferen onszelf af.

‘’Wij zijn 21 jaar bij elkaar, waarvan 17 getrouwd. Onze kinderen zijn 14, 11 en 9 jaar oud. Ik ben ongelukkig. Heb het gevoel dat ik alles doe en als ik niets doe, gebeurt er ook niets: in het huishouden, de relatie, logistiek, de kinderen. Wellicht omdat ik fulltime voor de kinderen zorg en snel de weg weet te vinden in hoe alles te organiseren, misschien kan ik daarom ook slecht dingen uit handen geven. Mijn man heeft een zware baan. Daardoor komt er thuis niets uit zijn handen. Maar ik word er moe van om alles drie keer aan hem te vragen. Hoe kunnen we over de juiste oplossingen onderhandelen?’’ – Kim

Om een oplossing te kunnen vinden, moeten we het probleem eerst concreet definiëren. Een concrete omschrijving van datgene wat ons dwars zit, zal ons vaak bij de juiste oplossingen brengen.

Wat zit jou het meest dwars? Omschrijvingen als: ‘’Ik regel alles & thuis komt niets uit zijn handen.’’ kunnen ons een idee geven van wat er gaande is. Maar ze laten niet de kern van het probleem zien. De reden waarom ik deze vraag stel, is omdat we masters zijn in het verbergen van de werkelijke bronnen van pijn. Vaak willen we liever ruzie maken over een onderwerp dat veilig voelt. Omdat we op die manier onszelf niet kwetsbaar op hoeven te stellen. We klagen, maar niet over de kern van het probleem.

Kijk daarom even naar de vragen hieronder.

Wat doet jou het meest pijn? Waar gaat de discussie werkelijk over?

 
– Gaat het over het huishouden, dat jij alleen doet en dat je hulp nodig hebt omdat jij het niet alleen aankan?
– Gaat het over aandacht (romantisch, emotioneel, mentaal, spiritueel) die je tekort komt, maar liever over het huishouden wil praten omdat dit als een veiliger onderwerp voelt?
– Gaat het over het gevoel dat als jij niets doet er ook niets gebeurt? Wanneer er in werkelijkheid dingen wel gebeuren, maar misschien niet op jouw manier. Daarom kun je ook slecht dingen uit handen geven.
– Je kan het huishouden en de logistiek makkelijk aan, maar je zou graag ook een baan willen? En zolang je huisvrouw bent wil je dat je man je in het huishouden steunt. Omdat je je als een team wil voelen?
– Voel je je niet gewaardeerd voor je inzet, en breng je daarom zijn passieve houding steeds naar voren?
– Vind je dat hij minder energie in zijn baan steekt dan jij in het huishouden en zoek je daarom balans en gelijkwaardigheid?
– Hij hoeft niet per se veel in het huishouden te doen, maar je wil zijn betrokkenheid zien? Je wil voelen dat je man niet alleen financieel, maar ook emotioneel, mentaal en spiritueel toegewijd is aan zijn gezin?
– Vind je dat je man te veel werkt? En dat hij zijn baan belangrijker vindt dan het gezin?
– …. (Vul zelf in)

Wat zit jouw man dwars?

 
– Hij wil niet als een driejarige worden verteld hoe hij iets moet doen. En daarom blijft hij als een rebels kind passief.
– Hij is doodop na een dag werken en heeft werkelijk geen energie meer om emotioneel aan het gezin bij te dragen. Maar in zijn verdediging: hij doet dit om het gezin de levensstijl te geven die jullie hebben.
– Hij focust te veel op zijn werk, omdat hij graag jouw waardering wil zien. En hij weet dat hij alleen binnen dit onderwerp kan slagen. In de logistieke delen van de relatie kan hij nooit winnen, want jij geeft niets uit handen, en daarom gaat hij liever harder werken dan jou helpen.
– Hij vindt dat jij degene bent die de logistiek, het huishouden en de relatie moet regelen, punt. (Wat ook op zich niet handig is)
– Hij bouwt een muur tussen jullie in en jou niet kan horen omdat jij hem en zijn behoeften niet begrijpt.
– …. (Vul zelf in)

Kan je zien hoe de bovengenoemde vragen ons net wat meer inzicht kunnen geven over waar de pijnbron ligt? En dat omschrijvingen als: ‘’Ik regel alles en er komt niets uit zijn handen.’’ een gevolg zijn van de pijn, maar niet van haar bron?

Wanneer we ontevredenheid uiten willen we de bron van de pijn omschrijven, maar niet de gevolgen ervan.

Dit geldt voor jullie allebei: formuleer je behoefte, verlangens, zorgen en pijn concreet. Ga desnoods met een deskundige praten, die jullie daarin kan begeleiden. Pas dan kunnen jullie met elkaar aan tafel om over de juiste oplossingen te onderhandelen.

 
Relatietherapeut Anna Klijn, Woudrichem N-B
 

Lees ook over ”Van afstand naar verbondenheid”, of zie ”Na een affaire: Hoe te klagen en connectie maken” met ”Hoe een master in communicatie zij.”.
 


 

RELATIETHERAPIE & COACHING

ANNA KLIJN CONSULTANCY

Woudrichem NB
06-44494507 ma.-vr. van 9:00 tot 20:00

ONDERZOEK COACHING
Wanneer één partner zegt: ‘Ik ben er klaar mee,’ en de ander zegt: ‘Ik wil het nog een kans geven’, is dit waar u naar zoekt. Onderzoek Coaching is speciaal ontworpen voor koppels met verschillende agenda’s. Lees verder

RELATIETHERAPIE
Heftige relatiecrisis, geschade vertrouwen of voelt u niet zoveel meer voor elkaar? Leer verder
 


 
 

Lees de reacties of plaats die van jou!
Leuk artikel? Honger voor meer? Ontvang gratis updates

Deel je gedachten

*